نام کتاب : طلوع از مغرب

نویسنده : منا معیری کاربر انجمن نودهشتیا

« کتابخانه مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com

طراح جلد : Sepid کاربر انجمن نودهشتيا

ناظر : مينا کاربر انجمن نودهشتيا

نگاه کلافه اش از ظرف هاي تلنبار شده ي روي کانتر بالا امد و رسيد روي لکه هاي تيره ي سينک و بوي متعفن زباله ها . مي توانست رديف مورچه هائي که از جعبه ي کاهي رنگ پيتزا بيرون مي امدند را هم ببيند . دستش را کشيد دور لبش . چشم هايش را بست تاشايد کمي ارام شود . کمي ارام شود قبل از آن که دهانش را براي کشيدن فريادي بلند باز کند . امادگي داشت همان لحظه اينکار را انجام دهد . .

سنگيني نگاهي را حس کرد . خدا خدا کرد خود احمقش نباشد . اصلا و ابدا در شرايطي نبود که حساب بزرگتري و کوچکتري کسي را  بکند  . مخصوصا او  . چشم که باز کرد نگاهش به دخترک افتاد . اسمش را زمزمه کرد . آيلين .  بر خلاف اسم شيک و قشنگش اصلا بچه  قشنگي نبود .  موهايش قرمزي خاصي داشت و مثل اين بود که موهاي فردارش را به زحمت با برس باز کرده اند. روي سرش پف کرده بود  . مثل توله شيري کوچک .  . چشم هاي درشت و قهوه اي اش معصوم و ترسيده بود . 

نگاه اش بي اراده روي بلوز و شلوار خوابش چرخيد . از همان فاصله ي چند قدمي هم مي توانست کهنگي و کثيفي لباس را ببيند . دلش دوباره خواست فرياد بزند و بدش نمي امد مشت اش را در چانه ي عماد بکوبد . البته اگر پيدايش مي کرد . اگر . . 

نگاه کرد به دخترک که خودش را عقب کشيده و پشت ستون اشپزخانه پناه گرفته بود . فقط سرش را کشيده بود عقب و هنوز ميتوانست اندام ريزه ميزه اش را ببيند . عروسک کچل زشتي در دست راستش بود . پاهاي عروسک کنار پاهاي کوچولوي سفيدش کف سالن بود . نفس اش را بي صدا پووف کرد بيرون . 

سعي کرد ارامش نداشته اش را پيدا کند . البته اگر مي توانست . اگر دستش به عماد و فلور نمي رسيد و اگر دستور از خسرو خان نداشت . چند نفس عميق ديگر گرفت و قدمي سمت دخترک برداشت . سعي کرد از ميان گلوي به هم چسبيده اش صداي ارام و لطيفي بيرون بکشد . از همان هائي که وقتي حسابي حالش خوب بود داشت . صدا زد . ايلين . من و يادت مياد عمو جون . ؟!

دخترک از پشت ستون نگاهش ميکرد . از اين فاصله درشتي چشمانش واضح تر بود . بي اختيار ياد شخصيت هاي کارتوني افتاد . از همان کارتون هاي ساخت ژاپن که چشم ها را انقدر درشت نقاشي ميکردند . 

ايلين واقعي مقابل چشمانش صاحب يک جفت از همان چشم هاي کارتوني بود . نگاه گيج دخترک حس دلسوزي اش را تحريک کرد . کمي روي زانو خم شد و گفت ،  من عمو ويهان هستم . من و يادت مياد . ؟!

ايستاده بود داخل تراس و دود سيگارش را ميداد بيرون . توانسته بود چيزي به خورد دخترک بدهد . البته اگر جيغ زدن هاي عصبي  اش را ناديده مي گرفت . عماد چه بلائي سر زندگي اش اورده بود . ؟!؟

دستش مشت شد و نشست روي نرده ي تراس . شدت ضربه اش باعث شد گلدان نيم بند روي نرده بلرزد و پرت شود پائين . نفس اش حبس شد . منتظر جيغ و ناله و حتي فرياد کسي بود اما وقتي صدائي نشنيد جرات کرد چشم باز کند و سرش را بگيرد سمت تراس زيري . گلدان دقيقا افتاده بود روي بالش و پتوئي که پهن شده بود . ابروهايش را داد بالا . کدام مشنگ دل خجسته اي ان موقع از سال توي تراس مي خوابيد . ؟!

پک اخر را هم به سيگارش داد و شانه بالا داد . باد زد و گلدان را انداخت کسي چه مي دانست . تازه نه خسارت جاني به جا گذاشته  بود ونه مالي . براي اطمينان دوباره سرکي کشيد ،  ، نخير همه چيز امن و امان بود . ته سيگار را زير پايش فشرد . کثافت از سر و روي خانه بالا مي رفت با يک ته سيگار بيشتر به جائي بر نمي خورد . 

گوشي موبايل را از جيب بغل کت اش بيرون کشيد و براي بار بيست و چهارم با عماد تماس گرفت . راه افتاد سمت اتاق دخترک و به صداي پشت گوشي اش پوزخند زد . خاموش بود . 

نگاهش چرخيد سمت اتاق خواب . نور نيمه جان خورشيد از ميان پرده ي نارنجي به داخل مي تابيد و انگار تمام اتاق رنگ گرفته بود . ميتوانست بوي عطر فلور را حس کند . بيني اش را کيپ کرد و پا پس کشيد . 

حتي نايستاد تا تصوير بزرگ ماني را به ديوار ببيند . تصويري که لبخند جذاب پسر هجده ساله اي را نشان ميداد . دستش را دوباره دور دهانش کشيد و سرش را بالا گرفت . فکر کردن به ماني را نمي خواست . يازده ماه بود که نمي خواست يادش بيايد ماني نامي را ميشناسد . نه صورتش  . نه به چند دفعه اي که با هم شام خورده بودند و آنهمه خوش گذشته بود . نه به شباهت ميان ماني و فلور . هيچ کدام را حالا نمي خواست . 

نگاهش را گرفت سمت ايلين که ميان اتاقش ايستاده ود و جوي کوچکي از مايع زرد رنگ زير پاهايش راه گرفته بود . گوشه ي چشمانش چين خورد و با زبان دندان اسياب اش را لمس کرد . ادرار يک توله شير . .؟!؟

بدش نمي امد داد بزند يا سرش را بکوبد به ديوار  . از همان فاصله چشم غره اي به دخترک رفت . دستشوئي خونتون کجاست . ؟!

ايلين با انگشي به دهن نگاهش کرد و بعد کمي دورتر را نشان داد . نفس عصبي اش را فوت کرد بيرون و تشر زد . مي دوني کجاست و وسط اتاقت کار خرابي ميکني . ؟بيا تو حمام خودت رو بشور . زود . ؟!

دخترک که قدمي به عقب گذاشت بيشتر عصبي شد . انهمه فشار از طرف خسرو خان . نبودن عماد و گريه هاي فلور . حالا هم وضع به  هم ريخته ي خانه و دختر مقابلش . بدش نمي امد بگويد ک . لق همه تون . 

دستش را دراز کرد و مچ دخترک را گرفت . گوش به جيغ هايش هم نداد . عادت اين نيم وجبي را مي شناخت ، محال بود با رضايت و بدون  سر و صدا راضي به کاري شود . 

دستگيره ي حمام را که فشرد و بازش کرد قلبش از ضربان ايستاد . جيغ هاي ايلين باعث شد نگاهش کند . دخترک با چشم هاي بسته جيغ مي کشيد و مي لرزيد . بچه را به پاهايش چسباند . محکم تا اگر بخواهد هم نتواند چيزي ببيند . وان پر از خون و موهاي بلوند درست جلوي چشمانش بود . . 

ميان راهروي بيمارستان بالا و پائين رفت . پشت درب اتاق عمل که رسيد پاهايش شل شد . بوي بيمارستان که مي پيچيد به سرش مي خواست عق بزند و ناراحتي هايش را بالا بياورد . قسم خورده بود پا نگذارد اما حالا آمده بود . ايستاده بود ميان راهرو . بين ده ها آدم ديگري که با نوعي دلسوزي نگاهش ميکردند . دست هاي دخترک ترسيده دور گردنش حلقه بود . حتي نتوانست يک لحظه او را جدا کند . دخترک وحشتزده را محکم تر گرفت و دوباره راه افتاد . نمي دانست با خسروخان تماس بگيرد يا نه . اين زندگي هر دو سرش باخت بود . مي ترسيد با گفتن وضعيت فلور اوضاع بدتر شود . تکيه داد به ديوار و دوباره شماره گرفت . لعنتي . لعنتي . سعي کرد آيلين را بگذارد پائين اما نشد دخترک با همان لباس چرک خواب که حالا به بوي ماندگي ادرار هم مزين شده بود پيله کرده بود به گردنش و محال بود پائين بيايد . پوف کلافه اي کشيد و لعنت دوباره اي نثار کل اموات عماد کرد .  آنقدر خسته و عصبي بود که مي توانست چشمش را ببندد و دهانش را باز کند و هر چه که مي خواست بگويد اما سرش را تکيه داد به سر دخترک.موهايش برخلاف ظاهر آشفته و صدالبته نچسب انقدر نرم بود که بي اراده گونه اش را کشيد روي آن . دخترک هم به تقليد همين کار را کرد . انگاري سر را تکيه داده بودند به شانه ي يکديگر . فکر کرد اين هم يک جور همدردي است . به محض خروج پرستار جلو دويد . تنه زد به چند نفري که مثل او مي خواستند حرف بزنند . صدايش را بلندتر کرد : من همراه فلور افشار هستم . 

پرستار نگاهي به سر و وضع آشفته اش کرد و بعد به آيلين : شما همسرش هستين . ؟

سر تکان داد : نه . برادر همسرشون هستم . الان . الان چطوره . ؟

ـ با من بياين . 

دويد پشت سرش و نگاهش را از اندام کشيده پرستار گرفت : به هوش اومده . ؟

ـ خون زيادي از دست داده . آسيب شديدي هم به عصب دستش رسيده . فعلا مي مونه تو ريکاوري تا تثبيت وضعيت بعد از اون مياريمش تو بخش . شوهرش کجاست؟

چه سوال هائي ميپرسيدند . سر تکان داد : ايران نيستن . 

ـ مشکلي تو خونه داشتن . ؟

زبانش را کشيد روي دندان . بدش نمي آمد دق و دلي اش را اينجا خالي کند اما ترجيح داد آرام باشد . روز بدي را شروع کرده بود.هم خودش . هم بچه شير کوچولو با موهاي نرم . .پرسيد : ميتونم از حمام اينجا استفاده کنم . اين بچه خودش و خيس کرده و فعلا کسي نيست تا بچه رو بدم بهش . 

نگاه سنگين پرستار را روي آيلين حس کرد : اگه اون صحنه رو ديده مي تونم از روانپزشک بيمارستان بخوام ويزيتش کنه . 

نمي دانست قبل آمدنش آيلين چيزي ديده يا نه . جرات پرسيدن هم نداشت . کافي بود فلور به هوش بيايد . مي دانست بابت اين کار چه بلائي سرش بياورد . کلافه سر تکان داد :  نمي دونم . اين بچه يه مقدار حساسه . نمي خوام فعلا با غريبه اي روبرو بشه . يه کم که آرومتر شد حتما ميبرمش . 

دستي به لباس هاي نم دارش کشيد . از خيسي آن چندش اش شد . اول مجبور شده بود فلور را از وان بکشد بيرون بعد هم دخترک را بغل کرده بود . حالا هم که . پوفي کرد و به دخترک نگاه کرد . هنوز هق هق ميکرد اما بالاخره تميز شده بود . انگار چندوقتي بود که به حمام نرفته بود.موهايش قرمز براق بود . کمي بيشتر نگاه کرد . بيشتر به شرابي ميزد يا چيزي ميان قرمز و شرابي . 

دخترها چه مي گفتند . آتيشي . دم خروسي . .اه بي حوصله اي گفت و رو برگرداند . نگاهي به ساعت مچي اش انداخت . از ديدن شيشه ي بخار گرفته اش پوزخند زد . هديه ي تارا هم که تو زرد از آب در آمده بود . !

دستي نشست روي بازويش . .يک دست کوچولوي يخ زده . نگاه چشمان درشتش از آن فاصله ي نزديک توجه اش را جلب کرد . معصوم و خيس . کمي پف کرده و مژه هاي دسته دسته شده . البته اگر جيغ هاي کر کننده اش را در حمام ناديده مي گرفت ... مجبور شده بود تحمل کند و تحمل کردن اصولا با شخصيت اش جور نبود . ابروهايش را کمي درهم کرد تا دخترک را مثلا تنبيه کند . سر تکان داد که چيه . ؟!

دخترک لب برچيد و گوشه ي لب هايش دو تا چال کوچک افتاد . چال روي لپ ديده بود اما کنار لب نه . بچه ي عماد و فلور بهتر از اين نمي شد . بي حوصله گفت : 

ـ چيزي مي خواي حرف بزن . من زبون کرو لال ها رو بلد نيستم . اکي . ؟

به چشم هاي آماده گريستن اش که نگاه کرد دلش کمي نرم شد . فقط کمي . به اندازه ي کافي تحمل اش کرده بود و بيشتر از آن ميشد اجبار و متنفر بود از به اجبار کاري را انجام دادن . لب باز کرد و سعي کرد کمي مهربان تر صحبت کند :  نگران ماماني . ؟حالش خوب ميشه . 

دخترک آب دماغش را بالا کشيد :  گشنمه . 

چشمانش بيشتر از آن گشاد نمي شد . .بچه شيرگرسنه نگران نبود . ؟دقيق تر نگاه کرد . نگاه دخترها را هميشه مي خواند . حداقل حدس هايش درست از آب در مي آمد اما اين يکي را نمي فهميد . اصلا مگر ميشد او را دختر حساب کرد . ؟

يک لحظه فکر کرد وقتي هجده ساله اش شود چه شکلي مي شود . نه . هنوز شبيه توله شير بود . نه جذاب نه خوشگل . دخترک سمج ايستاده بود و نگاهش ميکرد : غذا مي خوام . 

دستي به پيشاني اش کشيد و دوباره فحشي نثار عماد کرد : ببين تو . نه . بچه ، ببين بچه من امروز اصلا اعصاب درست و حسابي ندارم . گرسنه ات شده . ؟مي تونم از بوفه بيمارستان برات يه آبميوه و کيک بگيرم . پس دنبالم بيا و رو اعصابم راه نرو . 

فکر کرد لحن جدي و سردش را متوجه شده اما وقتي چشم هاي لجوجش را ديد فهميد اشتباه کرده . دستي دور دهانش کشيد و برخواست . مچ دست دخترک ميان انگشتان پهنش گم شده بود . زير چشمي نگاهش کرد .  فکر کرد قحطي رنگ آمده بود . سبز پسته اي براي لباس بيمارستان . آنهم بچه ها . ؟!

يک دستش را بند شلوارش کرده بود. لباس بيمارستان به تنش گشادي ميکرد .  جثه ي ريز و ضعيفي داشت .  به خودش گفت که تو اون خونه زنده مونده معلومه  جون سخت بوده. 

خم شد و دستش را پيچيد دور تن کوچکش و بالا کشيدش . حالا بهتر شده بود . حوصله نداشت قدم به قدم با او راه برود . 

همانطور که به غذا خوردن اش نگاه ميکرد گوشي موبايلش را برداشت تا تماسي با تارا بگيرد . دخترک با اشتها ساندويج همبرگرش را گاز ميزد . 

دستمالي برداشت و داد دستش و با ابرو اشاره کرد گوشه ي دهانش را پاک کند . به محض برقراري تماس توپيد : چه عجب . !!

صداي لوس تارا را که شنيد گوشه ي چشمش را جمع کرد : ويهان . عزيزم ديشب دير وقت از مهموني برگشتم نشد بزنگم . خوبي تو . ؟

گوشه ي لبش را زير دندان گرفت : کجا بودي که نتونستي يه تماس بگيري . ؟!

ـ بد اخلاق نباش ديگه . بيا اينجا . بيتا رفته خونه ي خاله اش . من تنهام . اوم . بيا تا خوش اخلاقت کنم . 

ابروهايش را داد بالا . بدش نمي آمد برود و خستگي و اعصاب خوردي اش را در کند . آنهم کنار تارا . بوي شکلات پيچيد داخل بيني اش . تارا مثل شکلات بود . 

پوست برنزه ي خوشرنگش . موهاي شکلاتي . چشم هاي شکلاتي . لب هاي شکلاتي . لب زيرش را ليسيد :  نميشه . 

ـ ويهان . ؟!!!

سرش را داد بالا و پووف کرد :  درگيرم . باشه يه وقت ديگه . ببينم تو مگه امروز کلاس نداشتي . چرا خونه اي . ؟

غرغرش را که شنيد خنده اش گرفت :  ديشب دير وقت اومدم خواب موندم . ساعت کوفتي هم زنگ نزد . نمياي؟!

ـ نه

ـ قهر کردي الان . ؟!

دستمالي بيرون کشيد و گوشه هاي لب کوچولويش را پاک کرد . دهانش شبيه لب هاي عماد بود . کمي ظريف تر و دخترانه تر . از نزديک کک و مک هاي صورتش به طلائي روشن ميزد . بي اختيار گونه اش را لمس کرد . پوست نرم و لطيفي داشت . 

تارا غر ميزد :  گوشت با منه ويهان . ؟ اصلا خودت کجائي . براي چي درگيري . ؟!

دخترک غذايش را خورده بود و دست به سينه نگاهش ميکرد . انگار داشت از پشت گوشي موبايل حرف ها را ميشنيد : بعد بهت زنگ ميزنم .  . 

چشم هايش را ريز کرد. گوشي را گذاشت و کمي برو بر دخترک را نگاه کرد تا از رو برود . اما نخير . اين بچه برخلاف ظاهر آرام اوليه اش مارمولکي بود :  امري فرمايشي که نداري . ؟! 

دخترک غلتي به مردمک هاي درشتش داد :  امرو فرمايش يعني چي . ؟

نفس اش را داد بيرون و برخواست : هيچي ولش کن . پاشو بريم . 

دست هايشان ميان دست هاي هم  . سايه هاشان کنار هم . کوچک و بزرگ . ضعيف و قوي . 

به دخترک که روي صندلي ماشين به خواب رفته بود نگاه کرد . دود سيگارش را فوت کرد بيرون . هواي سرد و دم نفسش با دود سيگار ديدش را تار کرد . اما باز هم مي توانست تصوير واضح دخترک را ببيند . مگر چند سال داشت ؟!کوهي از مشکلات را در زندگي اش مي ديد . حضور مادري افسرده . پدري لاابالي برادري که ... 

ته سيگار را زير پايش محکم فشرد . آنقدر محکم که کمي از فشاري که تحمل کرده بود را کم کند . بچه ي بيچاره چه گناهي داشت . توله شيرو مارمولک هم که بود حق زندگي داشت . نه اينکه اين ساعت از شب داخل ماشين عموئي بخوابد که حتي نسبت خوني هم با او نداشت  . . هيچ کسي نباشد تا حالش را بپرسد . تا نگران مدرسه ي فردايش باشد.

تکيه داد به در ماشين و نگاهي به بيمارستان انداخت . وضعيت فلور ثابت شده بود . منتقل شده بود به بخش . عماد به تماس هايش پاسخ نمي داد . خسرو خان هم دير يا زود مي فهميد چه خبر شده . کاش مي توانست بي خيال همه چيز شود . کو . لق عماد . 

حالا بايد بود و زن و بچه اش را جمع ميکرد نه اينکه چند ماه بگذارد و برود بدون هيچ نشاني . صداي ويبره ي گوشي اش باعث شد تکاني بخورد . با ديدن اسم خسرو خان نفس عميقي کشيد . حلال زاده که مي گفتند همين بود ديگر . گوشي را گرفت دم گوشش : جونم خسرو خان . 

ـ عماد و پيدا کردي . ؟

گوشه ي لبش چين خورد . عادت هميشگي اش بود . نه سلام . نه حال و احوال . فقط چيزي را ميپرسيد که برايش اهميت داشت . مثل عماد که مهم بود و خودش که مهم نبود . 

ـ جواب نمي ده . 

ـ اين و که مي دونستم . قرار بود برام پيداش کني . 

ـ يه جوري ميگين پيداش کن انگار تو خونه اش نشسته است . به هر کي ميشناختم زنگ زدم . هر جائي هم که فکر ميکردم رفته باشه سر زدم .ديگه مونده از پليس اينتر پل بخوام دنبالش بگرده . منم از کار و زندگي ام زدم تا دنبال شازده باشم . 

ـ راجع به برادرت درست حرف بزن . کارو زندگي تو رو هم ديدم . 

پوزخندي به برادري که خسروخان گفته بود زد . نخير اين آدم  . اين به اصطلاح پدر عوض شدني نبود . لحنش را آرام تر کرد : براي گوشي اش پيغام گذاشتم . هر وقت روشن کنه برميگرده . 

ـ چه پيغامي گذاشتي که برميگرده . ؟اگه قرار به برگشتن بود تا حالا مي اومد . 

زبانش را کشيد روي دندان و نگاه کوتاهي به آيلين انداخت : فلور تو بيمارستانه . 

سکوت خسروخان به معني اين بود که مي خواست باز هم بشنود : رگ دستش و زده . تو وان حمام پيداش کردم . 

ـ زنده است . ؟

نمي دانست با گفتن اينکه هنوز نفس مي کشد خسرو خان خوشحال ميشود يا ناراحت . اصلا غير عماد مگر کسي براي خسرو خان اهميت هم داشت . ؟

ـ زنده است . نياز به جراحي داره . عصب هر دو دستش از کار افتاده . 

ـ کدوم بيمارستان . ؟

حتي نپرسيده بود آيلين کجاست . انگار مهم نبود . تعجب نکرد که خسرو خان از فلور پرسيد . هر چيزي که باعث ميشد عماد برگردد مهم بود . هر چيز . 

نام بيمارستان را گفت و سوار ماشين شد . روي صورتش عرق نشسته بود . کمي پتوي مسافرتي را پائين تر کشيد و راه افتاد . انگار همان چندقطره عرق روي دلش سنگيني ميکردو خم شد و با پشت دست پيشاني اش را خشک کرد . حالا بهتر شده بود . 

خميازه اش را فرو داد و نگاه اشکي اش را به تايمر ماشين انداخت . کمي از نيمه شب مي گذشت . دخترک چنان آسوده به خواب رفته بود انگار مدت ها بود خواب راحت نداشته . پوزخند زد . معلوم بود که خواب راحت و بي درد نداشته . تحمل يازده ماه گذشته مطمئنا کار دخترک نبود . 

خميازه ي دوم اشک بيشتري به چشم هاي خسته و خوابالودش انداخت . با پشت دست کنار چشمش را پاک کرد و کمي بيشتر روي پدال گاز فشرد . بايد قبل از آنکه پشت فرمان از حال مي رفت خانه ي فلور . 

کمي از وسايل دخترک را جمع ميکرد و البته وسايل مدرسه اش . فردا از صبح حسابي سرش شلوغ بود و وقتي نداشت تا براي مارمولکي مثل او خرج کند . چه بهتر که ميفرستادش مدرسه . يک جورهائي جاي خوبي براي وقت کشي بود . لبخندي از اين فکر کنج لبش نشست . شايد سري هم به تارا ميزد . لبش را کشيد داخل دهانش و ول کرد .  

ماشين را جلوي آپارتمان خاموش کرد . نيم نگاهي به صندلي کناري اش انداخت . موهايش فر شده بود و حالا چهره ي معقول تري داشت . نگاه که ميکردي شباهت خاصي با فلور و عماد نداشت . شايد کمي لب و دهانش به عماد رفته بود . فقط کمي . بلندي پلک هاي بسته اش به دو بند انگشت ميرسيد . ياد سرنتي پيتي افتاد . 

بيدارش ميکرد يا مي گذاشت همانجا بماند . ؟پياده شد و دو قدم سمت درب ورودي ساختمان برداشت . همه اش ده دقيقه بالا کار داشت . يک قدم ديگر فاصله گرفت . .اما اگر کسي مي امد . دزد يا ولگرد . بچه را مي ترساند . اگروحشت ميکرد . کلافه نگاهي به درب آهني مقابلش و ماشين پشت سرش انداخت . نمي خواست خواب راحت دخترک را خراب کند . مشتش را کوبيد روي پيشاني بلندش و غريد : از کي تا حالا دلسوز دختر بچه ها شدي . ؟!

عماد که باباشه گذاشته رفته . به تو چه . هان . به تو چه ؟ انگار به همين جمله احتياج داشت تا در را باز کند و وارد حياط آپارتمان شود . درست سر سومين پله ميو ميو گربه اي باعث شد قدم هايش متوقف شود . تنها گذاشتنش به جيغ هاي عصبي بعدش نمي ارزيد . برگشت سمت ماشين و آرام بغلش کرد . 

خواباندش روي شانه و دستش را گذاشت پشت کمرش . زيادي سبک بود . نچي کرد و ناسزائي نثار فلور و عماد کرد . 

آهسته پله ها را بالا رفت . حتي نخواست سرو صداي آسانسور بيدارش کند . به خانه ي گند گرفته نگاه هم نکرد . نکبت که ديدن نداشت . خرت و پرت هاي روي کاناپه را با پاهايش ريخت پائين و دخترک راخواباند . چندتائي هم کوسن زير کاناپه گذاشت . 

شانه داد بالا شايد او هم مثل خودش در خواب غلت ميزد . !؟

روي پنجه ي پا دويد سمت اتاق خواب . لکه هاي خونابه هنوز روي سراميک هاي جلوي حمام ديده ميشد . ديوانه . ديوانه . دستي به فک و چانه ي درشتش کشيد و لعنتي دوباره نثار عماد و آن همه بي توجه اي اش کرد.کيف مدرسه اش را گرفت و هر کتابي که دم دستش بود را داخل آن چپاند . 

اينطور که معلوم بود برنامه ي درسي اي وجود نداشت . کشوي کمد طرح کيتي را باز کرد . هر چيزي بود به غير از لباس . فلور واقعا مادر اين بچه بود . ؟!

نچي کرد و کمد را باز کرد . بوي بد ادرار باعث شد عقب بکشد . لبش را زير دندان فشرد تا فرياد نزند . حقش بود همين الان با يک اردنگي بيدارش ميکرد . تمام لباس هاي جيشي اش را گذاشته بود داخل کمد و گند زده بود به همه چيز . از زير پايش روپوش کالباسي را هم برداشت . لکه هاي رويش به نظر قديمي ميرسيد . 

بايد اول براي دخترک خريد ميکرد و واي به حالش اگر مي خواست در خانه ي او هم از اين کارها بکند . با پايش روي زمين ضرب گرفت . اصلا مگر قرار بود او را به خانه ببرد . ؟!!

يعني خسرو خان نمي خواست از نوه اش مراقبت کند . ؟! مي خواست به خاطر اتفاق يازده ماه قبل . به خاطر رفتن عماد . اين بچه را مقصر بداند . ؟! 

خستگي اش چند برابر شد . حالا بايد با اين توله خرس اعصاب خرد کن کارخراب کن چه کار ميکرد . ؟!

کوله پشتي را انداخت دور بازويش کنار حمام خم شد و عروسک کچل و زشت را برداشت . شايد با ديدن اين عروسک دخترک حال بهتري پيدا ميکرد . 

دلش يک نخ سيگار مي خواست . تمام سلول هاي تنش درخواست نيکوتين داشت . با سر انگشت شقيقه اش را ماليد . دلش چند ساعت خواب راحت مي خواست بي سر خر . 

بي تلفن . بي خسرو خان و دستورهايش . صداي ضربه هائي که بي توقف به درب ورودي ميخورد باعث شد قدم هايش را تند کند . عماد برگشته بود . !!!

نگاهش از روي صورت دختر مقابلش گرفت سمت کاناپه مي خواست مطمئن شود بچه بيدار نشده.اين ساعت از شب حوصله ي سرو صداي اضافي نداشت . 

ـ نگاه به ساعت کردي خانم . اين چه وضع در زدنه . ؟!

دختر سرکي به داخل خانه کشيد : شما تو اين خونه چي مي خواين . ؟اصلا کي هستين . ؟آيلين کجاست . ؟!

ابرو بالا داد و پوزخند زد : امر ديگه . ؟! شماره شناسنامه نمي خواين احيانا . ؟!  بچه پرروئي زير لب گفت و خواست در را ببندد. 

ـ چيکار ميکني آقا . ميگم آيلين کجاست . 

اصلا وقت خوبي را براي نخ دادن انتخاب نکرده بود اين دختر به نسبت زيبا . بوي عطرش که حسابي به بيني اش ساخته بود اما حالا وقتش نبود . 

لبخندش کج بود :  ببين خانم نسبتا محترم .  . آيلين خوابه . پس بي سروصدا برو رد کارت . اصلا کي هستي . ؟مدير ساختمون . ؟؟!نکنه نگهبان محه اي . ؟!

ابروهاي دختر که گره خورد پيشاني اش قرمز شد . لب هاي گوشتي اش را از حرص زير دندان گرفته بود :  من نگهبان محله ام . ؟! الان که زنگ زدم به پليس متوجه ميشي چه خبره . برو کنار ببينم آيلين کجاست . ؟

دستش را کشيد بين موهاي درهمش و پوف کرد . اين ديگر از تحمل اش خارج بود . دستش را محکم زد روي شانه ي دختر و به عقب هل اش داد : 

ببين خانم وقت خوبي براي راه رفتن رو اعصاب من پيدا نکردي . اين بچه بيدار بشه خودم خفه ات ميکنم . شنيدي . ؟!

شنيدي اش را محکم تر گفت اما يک لحظه نفميد چه شد . ضربه ي محکمي روي گردنش حس کرد . براي يک لحظه نفس اش بند آمد و جلوي چشمانش سياهي رفت . 

يکي داشت بالاي سرش حرف ميزد . يکي هم داشت دست مي گذاشت داخل جيب شلوارش . اينجا چه خبر بود . سعي کرد چشم هاي خسته اش را باز کند . 

ميان پلک هايش تصوير واضحي از دخترک . کمي چشمانش را تنگ کرد و دوباره باز کرد . خوابيده بود . ؟!تکاني به خودش داد و خواست بلند شود . درد بدي پيچيد دور گردنش . آخ بلندي گفت و دستش را گرفت همانجا . 

ـ اقا بايد ببخشيد.من نمي خواستم اينطوري بشه . فقط ترسيده بودم . امروز که رسيدم خونه از همسايه ها شنيدم چه اتفاقي افتاده . راستش اين مدت که فلور جون اينجا زندگي ميکرد کسي از آشناهاشون نبود . من همسايه ي پائيني هستم . . زياد ميام اينجا پيش آيلين . من ترسيدم بلائي سر بچه اومده باشه . نمي خواستم شما رو  . 

تازه يادش آمد . اين دختر نيم وجبي او را زده بود . او را زده بود . ؟؟!! ويهان را زده بود . ؟؟!

خيزي سمت دخترک گرفت که جيغ اش را بلند کرد . دستش را بند بازويش کرد و او را کشيد جلو . درست مقابل صورتش نگاهي به چشمان ترسيده ي درشتش کرد . 

زبانش را کشيد روي دندان و دهن باز کرد :  چه غلطي کردي . ؟؟! 

ـ من از کجا . کجا ميدونستم شما عموي آيلين هستين . آقا دستم شکست . ولم کن . .

با حرص فشار بيشتري به بازويش آورد : 

ـ که نمي دونستي . مگه نگفتم اين بچه بيدار شه خودم خفه ات ميکنم . هان . گفتم يا نه . ؟! فريادش بلند بود .  براي يک لحظه چشمانش چرخيد سمت آيلين . 

ايستاده بود ميان اتاق و ميلرزيد .  ادرار از روي شلوار ليموئي اش هم مشخص بود . نفهميد به خاطر ترسيدن او بود يا نه . اما دستش از بازوي دختر جدا شد . جلوي آيلين خم شد و اخم کرد :  مگه بهت نگفتم بايد بري دستشوئي . ؟!

ـ اين بچه مشکل داره.دعواش نکنيد . وقتي ميترسه کنترل ادرار نداره . آقاي رستگار . 

پلک هايش را روي هم فشرد . اينجا وسط جهنم زندگي عماد چه ميکرد . ؟برخاست و مچ دست دختر را گرفت و کشاندش سمت در ورودي و پرت اش کرد بيرون :  گورت و گم کن . 

در را محکم بست . به جهنم که تمام اهالي ساختمان خواب بودند . برگشت سمت دخترک لرزان و دست هايش را زير بازويش حلقه کرد و بلندش کرد . 

از تصور وان خوني حالش بد شد . رفت سمت توالت  . ايستاد و شلنگ آب را گرم و سرد کرد . خم شد روي پاهايش و درست جلوي صورت گريان دخترک زانو زد :  ببين بهت چي ميگم . ديگه توي لباست کار خرابي نميکني . تو دختر بزرگي هستي . خيلي بده که همش بوي جيش بدي . باشه . ؟

نگاه به صورت کوچولويش کرد . چانه اش از بغض ميلرزيد . چند وقت بود کسي اين بچه را بغل نکرده بود . نبوسيده بود . .؟!

به خودش گفت گور باباي کثيف شدن لباس . دستش را دور تن ظريف دخترک حلقه کرد و به سينه فشرد : نترس آيلين خانم . من مواظبت هستم . ويهان اينجاست تا مواظب آيلي کوچولو باشه . مثل سوپر من . دوست داري . ؟

دخترک آب بيني اش را کشيده بود روي پيراهن کبريتي سورمه اي اش . لباس مارک اش را به گند کشيده بود . اما همين يک شب را مي توانست تحمل کند . فقط همين امشب . 

ـ من ميشم سوپرمن تو . خوبه . ؟؟

ـ نه . .تو هالک هستي . مثل اون قوي هستي . تازه داد ميزني و بد اخلاق . هم هستي . 

گوشه ي لبش را زير دندان فشرد . خوبي به اين نيم وجبي نيامده بود . چشم غره اي رفت و شلنگ را برداشت :  ميتوني دوش بگيري يا کمکت کنم . ؟!

دلش مي خواست صداي زنگ گوشي اش را نشنود . سرش را بيشتر داخل بالش فرو برد . کاش يکي خفه اش ميکرد . ضربه ي کوتاهي به بازويش خورد .  چرخيد . توله شير ميان تخت او چه ميکرد . ؟

خميازه کشيد و غر زد :  اينجا چي مي خواي . ؟

نشست روي تخت و کش و قوسي به تنش داد . دخترک با ابروهاي بالا رفته نگاهش ميکرد . رد نگاهش را که گرفت رسيد روي تتوي سينه اش . خريت دوران جواني . .

از مدل چشم هاي درشت شده ي دخترک خنده اش گرفت . با انگشت بيني اش را پيچاند :  فضول خانم . خوب نيست سر بخوري تو رختخواب کسي . چشاتو هم اينجوري درشت نکن . اکي.؟

نگاه دخترک هنوز روي سينه اش بود : انتظار . 

حالا چشمان خودش بود که درشت شده بود :  ميتوني انگليسي بخوني . ؟

دست هاي کوچولو جلو آمد وبه انحناي کلمات را دست کشيد : بلدم بخونم . 

ادامه ي رو تختي را انداخت روي شانه اش . عادت بدي بود که بدون بلوز مي خوابيد.اما خوب خانه ي خودش بود . 

 . از کجا بايد مي دانست اين توله شير باهوش قرار است بي اجازه وارد رخت خوابش شود . .؟

ـ کلاس چندمي تو . ؟

دخترک دستي به موهايش کشيد . زير نور آفتاب ملايمي که از پنجره مي تابيد قرمز خوش رنگي شده بود : بايد مي رفتم پنجم . 

اخم کرد :  ببين کوچولو . من مي دونم چند سالته . چجوري مي خواستي بري پنجم . ؟تو فقط هشت سالته . 

دخترک هم اخم کرد . خط اخمش درست مثل خودش بود : نه سالمه . .جهشي خوندم . 

صداي زنگ گوشي اش دوباره بلند شد . از تخت پريد پائين وگوشي را برداشت :  جونم خسروخان . 

ـ دختره رو بردار بيار اينجا . با خودت هم کار دارم . 

نپرسيد چه کاري . يا راجع به عماد بود يا شرکت عماد . ماشين عماد . .سرمايه ي عماد . 

دستي به موهايش کشيد :  ميام . 

رفت سمت دستشوئي و نگاهي به آشپزخانه انداخت . از ديدن ريخت و پاش آنجا قدم هايش شل شد . نگاهش از روي ميز چرخيد سمت چاي ساز روشن و قوري پر از چاي . اين نيم وجبي چاي دم داده بود . ؟ 

اصلا مگر قدش به پريز برق و کانترهاي بالا ميرسيد . ؟از تصور اتفاقي که ممکن بود وقت خوابش بيافتد لرزيد . 

عصباني برگشت سمت اتاق :  کي بهت گفت به وسايل آشپزخونه دست بزني . ؟؟! 

دخترک ترسيده خودش را عقب کشيده بود . چسبيده بود به ديوار . براي يک لحظه ياد دختري که ديشب ديده بود افتاد . يک چيزي راجع به ترسيدن و کنترل ادرار . 

دستش را کشيد دور دهانش و نفسش را حبس کرد . چند لحظه اي ساکت ايستاد . به خودش غريد که خبر مرگت زودتر بيدار ميشدي تا بچه از گرسنگي نره تو آشپزخونه . 

قدمي به عقب برداشت :  برو تو آشپزخونه بشين تا بيام . آيلي دست به چيزي نزن . شنيدي . ؟فقط بشين تا بيام . 

با عجله دست و صورتش را شست و از کمد لباس ها تيشرتي برداشت . آنقدر با عجله سمت آشپزخانه رفت که پايش به لبه ي کاناپه گرفت . فرياد تا نوک زبانش آمد اما ساکت ماند . نبايد کاري ميکرد تا اين مثلا کدبانو بترسد . 

نشست پشت فرمان و عينک را سراند روي بيني اش . نيم نگاهي به دخترک انداخت و اخم غليظش . گوشه ي لبش رو به بالارفت : کمربندت و ببند.

دخترک شانه بالا داد و همان طور  بغ کرده و طلبکار نشست . خنده اي از سر حرص کرد . زندگي با اين بچه حتما پيرش ميکرد . شک نداشت . کاش خسرو خان بزرگي به خرج ميداد و نگه اش ميداشت . 

خم شد و کمربندش را بست . از همان سر صبحانه که گفته بود خسرو خان قرار است ببيندش اخم کرده بود . انگار او هم دل خوشي از اين بابابزرگ نداشت . فکر کرد بهتر است اول فکري براي لباس هايش بکند . با شلوار تريکوي خانگي و تي شرت و شال گردن زيادي بد به نظر ميرسيد . 

با بدجنسي نوک بيني دخترک را کشيد : مي خوام بريم خريد . دوست داري . ؟

دخترک چيني به لب هايش داد و شانه داد بالا . کارش در امده بود . ناز کشي بايد ميکرد . .انهم از اين توله شير اخمو . ؟! پوفي کرد و صاف نشست . به جهنم که قهر بود . مثل عماد هميشه طلبکار بود. به قول خسرو خان تره به تخمش ميرفت حسني به باباش. 

جلوي اولين فروشگاهي که در مسيرش بود نگه داشت : پياده شو . زود . 

ميان رگال لباس ها چرخيد . بلوز و شلواري برداشت و جلوي سينه ي دخترک گرفت . با تعجب به لنگه هاي بلند شلوار نگاه کرد به نظر که اندازه بود . دستش را بلند کرد و با اشاره خواست فروشنده اي نزديک اش شود . دستش را گذاشت پشت گردن دخترک و او را کشيد جلو درست مثل شيري که توله اش را از گردن به دندان ميگرفت . خنده اش را خورد و به دختر جوان چشمک دوستانه اي زد : ميشه لطفا تو انتخاب لباس براي اين کوچولو کمکم کنيد . ؟

اين لحن مردانه و در عين حال مهربان را گذاشته بود براي همچين مواقعي . مخصويا روزهائي که کار بانکي داشت . يک لبخند . کمي نرمش کارش را به راه مي انداخت . 

دخترک که از اتاق پرو بيرون امد سر و وضع بهتري داشت . بلوز و شلوار سبز خوشرنگي پوشيده بود . فکر کرد با موهاي قرمزش شبيه يک قاچ هندوانه شده . ابروئي بالا داد و لبخند دلچسبي نثار فروشنده کرد . دختر جوان انگار منتظر تائيد او بود که چند تائي لباس خانه و سوئي شرت هم به خريدهايش اضافه کرد.  بعد هم چندتائي لباس زير نخي و سفيد روي خريدها گذاشت . 

دست دخترک را گرفت و نايلکس خريدها را هم به دست ديگرش . حالا کمي خيالش راحت تر شده بود . اينطور اگر در خانه ي خسروخان هم کارخرابي ميکرد لباس اضافه داشت . فکر کرد بايد از يک دکتر هم وقت بگيرد.سري هم به فلور ميزد . کارهاي مغازه اش هم مانده  بود . عماد هم که هنوز گم و گور بود . کسي را هم بايد مي فرستاد ان جهنم را تميز کند . دستي لاي موهايش کشيد و نفسش را پوف کرد بيرون ،  . .لعنتي . لعنتي . 

کنار ديوار قديمي خانه نگه داشت . مي خواست چند قدمي با دخترک راه برود . نمي خواست او را اينطور بغ کرده تحويل خسروخان دهد . بايد اين بچه چيزي براي جلب کردن توجه خسروخان از خودش نشان ميداد . اما تا دلش نمي خواست حرف نميزد . اخم هم که ميکرد شبيه توله شيرهاي عصباني ميشد . روي پوز و چانه اش چين ميخورد . دستش را گرفت . دست کوچولوي نرم ميان دست هاي بزرگش . واقعا نه ساله بود . ؟!کمي فکر کرد . مي خواست يادش بيايد متولد چه ماهي از سال است يا اصلا چه سالي به دنيا امده ست .  

همان وقي که خارج از ايران بود و عماد بابت بارداري فلور ذوق زده بود . نيم نگاهي انداخت . سرش را گرفته بود پائين و دنباله ي موهاي دور گردنش را پوشانده بود . کلاه بافت سفيد به رنگ موهايش مي امد . در اين دو روز حتي يک کلمه هم از فلور نپرسيده بود . اگر نه ساله بود بايد درک ميکرد . .نمي کرد . ؟!؟چرا درک کردن بچه ها انقدر سخت بود . !!

از روي پله هاي سيماني بالا رفت . دليل دلبستگي خسروخان به اين عمارت قديمي را درک نمي کرد . حتي امسال همان تعميرات ساده را هم انجام نداده بود . انگار بعد نبودن ماني و عماد زندگي در اين خانه هم مرده بود . نفهميد چرا اما دست دخترک را محکم تر گرفت . صداي بلند تلوزيون نشان ميداد خسروخان مشغول کارهاي روزانه اش است . رسيدگي به گلدان هاي محبوب اش . حسن يوسف . قهر کن . وقتي بچه تر بود از قصد توپ فوتبالش را مي کوباند سمت ايوان و هر بار هم ميخورد به گلدان ها . دنبال خالي کردن حرصي بود که از همسر مادرش داشت . پدري که چهل و چند سال با او تفاوت سني داشت. خسروخان روي صندلي لهستاني محبوب اش نشسته بود . زير پله هاي بالا . جلوي ورودي عمارت خاک گرفته . رفت سمت ميز و ريموت کنترل را برداشت و صداي پخش را کم کرد : سلام . عفت خانم نيست . ؟

ـ عفت خانم دو هفته است که نيست . 

نشست روي مبل روبروئي و دخترک را نشاند روي پايش : به بابابزرگ سلام نکردي . ؟اهسته زير گوشش پچ پچ کرد . دخترک سرش را کج کرد و منقبض شد . توله شير به بناگوشش حساس بود . ؟!بد نقطه ضعفي داده بود دستش . خنديد و بار ديگر زير گوشش پچ پچ کرد . دخترک با همه ي مقاومت اش خنديد . خنده ي ريز و خوش اهنگ . از ته دل هم نبود اما بالاخره بعد دو روز خنديده بود . کافي بود . نبود . ؟!

سنگيني نگاه خسروخان را که حس کرد عقب کشيد اما دستش همچنان دور تن کوچک دخترک حلقه بود . 

خسرو خان نگاه خيره اش را گرفت : رفتي بيمارستان . ؟

ـ نه . اول اومدم اينجا . چه خبر شده . ؟

ايستادن خسروخان را با چشم هايش دنبال کرد اما دست هايش شال و کلاه بافتني را باز کرد . شير کوچولو عرق کرده بود . خسروخان برگه اي را سمتش گرفت : .فکرکنم عماد همين جا باشه . اول برو اينجا . نمي خوام باز گمش کنم . 

پوزخندش پررنگ بود . نگران عماد بود . ؟اين بچه اهميت نداشت . ؟فلور روي تخت بيمارستان هم همين طور . ؟!

بلند شد و ايستاد : باشه خسروخان . امر ، امر شماست . فکري براي دختر شازده کردين . ؟!اين بچه مدرسه داره . 

خسروخان برگشت پشت صندلي اش : با تو راحت تره . ببرش . 

دندان هايش را روي هم فشرد . انقدر محکم که استخوان فک و صورت اش برجسته شد . 

دستش را گذاشت پشت گردن دخترک : ميري تو حياط بازي ميکني تا بيام . آيلي جائي نميري . باشه . ؟!

توجه اي به نگاه ناراضي دخترک نکرد و هلش داد سمت بيرون . به جهنم که پله هاي سيماني ممکن بود باعث زمين خوردنش شود . امروز بايد تکليفش را روشن ميکرد . لب زيري را کشيد داخل دهان و از بين دندان هايش غريد :  با من راحت تره . ؟؟!

آره خوب من دو جين بچه بزرگ کردم . باباي نمونه اي هم بودم . د آخه پدر من چي ميگي برا خودت . هان . ؟! من دو روزه از کارو زندگي ام افتادم . ميگم به درک چشمم کور جور عماد و ميکشم اما قرار نيست بچه اش و هم نگه دارم . ميدوني تو اين دو روز چند بار مجبور شدم ببرمش حمام . ؟زنگ بزن عفت خانم بياد اين بچه رو تر و خشک کنه . مادرش هم بالاخره مرخص  ميشه ديگه . 

خسرو خان هنوز مشغول خاک بازي با گلدانش بود و همين بيشتر عصباني اش ميکرد . دلش مي خواست هوار بکشد اما مي دانست فقط با زبان خوش مي تواند پيرمرد را راضي کند . نزديک تر شد و دست هايش را گذاشت روي ميز : اين بچه زندگي سختي داشته . يه سر باهام بياين خونه ي عماد . به خدا جاي آدميزاد نيست . حالا که خودش نيست . زنش هم افتاده گوشه ي بيمارستان شما قيم و بزرگ تر اون بچه اين . خسروخان . ؟!!

ـ فقط امروز . شب مياي دنبالش و ميبريش . من نه حوصله ي بچه دارم نه حوصله ي قيم کسي بودن . 

ويهان طعنه اش را گرفت . بعد بيست سالي که در کنارش زندگي کرده بود شده بود هر کسي . ؟!دستانش را برداشت و سر تکان داد : حق با شماست . بيست سال قيم و بزرگ تر من بودين مگه چي شدم . ؟سي و هشت سال هم براي تخم و ترکه ي خودتون پدري کردين هيچي به هيچي . 

نگاه خيره ي خسروخان را که ديد راه افتاد سمت در :  ديگه تا شب هم لازم نيست بمونه.با خودم ميبرمش . 

با چشمان سرخ از عصبانيت دخترک را برانداز کرد . نشسته بود لبه ي حوض و با انگشت ميان آب ،  بازي ميکرد . بدبخت تر از خودش اين بچه بود . ياد پنج شش سالگي خودش افتاد.وقتي مادر بيست ساله اش عقد خسروخان شده بود . حالا بيست سال مي گذشت و هنوز براي خسرو خان هر کسي بود . حرصش را با فرياد سر دخترک خالي کرد : بلندشو از سر حوض . لباسات و خيس کردي . !

دخترک با سر پائين دنبالش راه افتاد . صدايشان را شنيده بود که بي هيچ سوال و جوابي قدم برمي داشت . با حرکتي پرشتاب ماشين را از پارک درآورد.گوشي اش را برداشت و شماره گرفت : الو . پيمان امروز بيکاري . ؟

ـ باز کجا خراب شده که طلبکاري تو داداش . ؟!

ـ ببين حوصله ندارم . بيکاري يا نه . ؟

ـ امروز کلاس ندارم . چطور . ؟!

ـ بيا بيمارستان . .زودتر خودت و برسون . 

ـ يا علي . چي شده ويهان . ؟!!تصادف کردي . ؟!

پيچيد داخل خيابان اصلي و غريد :  تصادف چيه . ؟بيا کليد مغازه رو بدم بهت . جنس اومده تو انباره گمرک مونده بري تحويل بگيري . 

ماشين جلوئي بي هوا سرعتش را کم کرد . مجبور شد محکم ترمز بگيرد . دخترک پرت شد جلو .  نفهميد چطور گوشي موبايلش را انداخت و خيز گرفت سمتش . سرش تا جلوي داشبورت خم شده بود که کشيدش عقب : چرا کمربندت و نبستي . ؟؟!!

فريادش داخل فضاي بسته ي ماشين اکو شده بود که ضربه اي از پشت دوباره تکانشان داد . فرياد بعدي اش با کوباندن دست هايش روي فرمان بلند شد . روز لعنتي اش چه شروعي داشت . اول خسروخان حالا هم تصادف ناخواسته . 

تکيه داده بود به اتومبيل و سيگار دود ميکرد . پيمان دوباره نچي کرد . غريد : ولش کن . اگه قرار بود با نگاه کردن فرورفتگي اش خوب بشه تا حالا شده بود . 

نگاهي به دخترک داخل ماشين انداخت . سرش را تکيه داده بود به پنجره و خوابيده بود . سيگار را زير پا فشرد.پيمان کنارش ايستاد : چرا گذاشتي يارو بره . از پشت زد مقصر بود . 

دستي لاي موهاي درهمش کشيد : ولش کن . حالا که تا اينجا اومدي اين کليد و بردار فقط يادت نره وقت برگشت هم دوربين مدار بسته رو روشن بذاري هم دزدگير و فعال کني . 

مونده تو اين مصيبت دزد هم بهم بزنه . 

پيمان خنديد : تو رو چه به بچه داشتن . بده ببرمش خونه . مامان مواظبش هست . 

همين مانده بود دختر بچه را بدهد دست پيمان تا ببرد . آنهم با آن برادر عوضي اش . .کليد مغازه را جدا کرد و داد دستش : پيش خودم باشه خيالم راحت تره . ديگه سفارش نکنم پيمان . بدبختم نکني . ؟!

ـ پسر خسروخان رستگار مگه بدبختم ميشه . ؟!

دهن کج کرد : باشه خنديدم . گورت و گم کن حالا . 

پيمان حين رفتن برايش خط و نشان مي کشيد : ببين داداش . گذر پوست به دباغ خونه ميافته . ديگه بهم زنگ نزني ها . !!

با دستش برو بابائي گفت.ايستاد کنار پنجره ي ماشين و باز نگاهش کرد .  گونه هايش هنوز از رد اشک خيس بود . آهسته لب زد : آخه با تو چيکار کنم بچه . ؟!تو رو کجاي دلم بذارم . ؟! عماد کم بود . فلور و خسروخان کم بودن . تو هم اومدي . ؟!

نفسش را داد بيرون ، فکر کرد اول دنبال نشاني عماد برود يا از فلور خبر بگيرد . گوشي موبايل اش را برداشت . خش ظريفي افتاده بود روي ال سي دي بزرگش . 

اين هم سود امروز . پشت ماشين هم که قر شده بود . شانه بالا داد به قول پيمان ،  پسر خسروخان که نبايد غصه ي مال دنيا را ميخورد . هر چند در پدر بودن کم مي گذاشت به عوض حساب بانکي اش هميشه باز بود . با حرص به خودش گفت : ميخورم نوش جونم

با تماسي به بيمارستان از حال فلور با خبر شد.هر چند مجبور به کلي زبان بازي شده بود تا قانع شان کند که چرا بيماري با وضعيت او را تنها به حال خودش گذاشته است . تا فرصت بود بايد ميرفت دنبال نشاني.هر چه زودتر عماد را پيدا ميکرد زودتر مي توانست خودش را از اين ماجرا عقب بکشد .  

صندلي دخترک را کمي عقب تر برد تا راحت تر بخوابد بعد هم با احتياط کمربندش را بست.

نگاهش تا در و ديوار آپارتمان بالا رفت.عماد اينجا بود . ؟!زبانش را کشيد روي دندان و دهانش را جمع کرد . عماد رستگار در اين آپارتمان دود زده زندگي ميکرد . ؟ از خانه اش رفته بود تا جائي مثل اين خانه بماند . ؟

با سر به دخترک اشاره کرد پياده شود . به اين محله که اعتباري نبود . ترجيح ميداد توله شير دلخور را نزديک خودش نگه دارد . دستش را سمتش دراز کرد تا دست هاي کوچکش را بگيرد . اما با ديدن حالتش به خنده افتاد.دست ها را با حرص زير سينه گره کرده بود و چانه اش را داده بود بالا . مارمولک پررو برايش قيافه مي گرفت . ؟؟

دلش مي خواست به اين ادا و اطوار دخترانه بخندد اما نه وقتش بود و نه حوصله ي خنديدن داشت . مهمتر از همه نمي خواست مثلا منت کشي نيم وجبي را بکند . 

دستش را گذاشت پشت گردنش و فشار خفيفي داد : چموش بازي درنيار بچه . .!

دخترک سعي کرد از زير دست بزرگش شانه خالي کند اما نگذاشت . همانطور که پشت سوئي شرتش را محکم گرفته بود کشاندش . غرغرش را شنيد که گفت : هالک . هالک بداخلاق . 

به تصوير صورتش در شيشه ي شکسته ي ورودي آپارتمان نگاه کرد . قد و قامت اش درشت بود.در کنار اين نيم وجبي غولي بود . موهاي تيره اش کاملا در هم شده بود و روي پيشاني بلندش خط اخم عميقي بود . وقتي مي خواست فکر کند مثل بچه ها اخم ميکرد . درست مثل اين بچه پررو . هالک هم روي پيشاني اش اخم داشت . ؟!

با ديدن مردي که پشت شيشه نگاهش ميکرد دست از خيال پردازي برداشت . خدا بايد آخر و عاقب اش را با بچه ي عماد به خير ميکرد . سرش را سمت طبقه ي بالائي گرفت : فري بالاست . ؟!

مرد نگاهي به او و دخترک انداخت : چيکار داري . ؟

مي دانست که اين طور آدم ها بدون مايه تيله کاري نمي کنند . از جيب کنار کت پائيزه اش کيف پولش را درآورد و تراولي بيرون کشيد.تکاني به اسکناس نو داد و ابرو بالا برد : دنبال عماد ميگردم اينجاست . ؟!

نگاه مردچند دفعه از تراول داخل دستش تا صورت دختر رفت و برگشت . مردک بي همه چيز داشت دخترک را رصد ميکرد . ؟! اخمش واضح تر شد : هي عمو . خوابيدي . !؟!!

ـ عماد که مي گفت کسي رو نداره . 

نفسش حبس شد . عماد اينجا بود . ! بالاخره بعد چند ماه پيدايش کرده بود . تراول را داد دست مرد و کنارش زد . دست دخترک را محکم تر گرفت و با خودش روي پله ها کشاند . صداي مرد هم بالا رفت : رفتي پشت در بگو احسان فرستادتت . 

دستش را دوبار محکم کوباند روي در . اگر دستش به عماد ميرسيد . اگر او را ميديد . حسابي از خجالت اش در مي آمد . صداي کشداري از داخل خانه داد زد : کيه . ؟!!

ـ از طرف احسان اومدم . 

چند دقيقه اي طول کشيد تا در باز شد . بوي الکل و سيگار به بيني اش هجوم آورد . مرد هم قد و قواره ي خودش بود و با سيگاري در دست مثل طلبکارها نگاهش ميکرد : فرمايش . !؟!

با اين نميشد مثل پائيني برخورد کرد حرف آخر را اول زد : اومدم دنبال عماد . 

مرد پک عميقي به سيگارش زد و دودش را فوت کرد سمت صورتش . دلش مي خواست محکم يقه اش را بگيرد و بکوبد به ديوار اما وجود اين بچه دست و پايش را بسته بود.

همان طور بي حرف خيره ماند به سيگار کشيدن و دود بيرون دادنش . 

ـ چيکارشي . ؟؟

پوزخندي روي لب هايش شکل گرفت : فکر کن برادرش هستم .  

مرد نگاهي به دخترک انداخت و کمي روي زانوهايش سمت او خم شد : اسمت چيه عمو . 

بوي گند دهانش انگار به مزاج آيلين هم خوش نيامده بود که عقب کشيد و به پاهايش چسبيد . دستش را دور شانه ي ظريفش گذاشت . چرا همه امروز بند کرده بودند به اين توله شير . خوشش نمي آمد کسي نزديک اش شود . آنهم غريبه ها . دستش را گذاشت روي شانه ي مرد که هنوز روي پاهايش نشسته بود : 

ـ عماد اينجاست . ؟! لعنتي . من دارم ميرم تو . 

با يک قدم بزرگ از مرد گذشت و داخل خانه شد . دست کمي از خانه ي فلور نداشت.اما نگاهش پي ريخت و پاش ها نبود . دنبال کسي ميگشت که زندگي اش نابود شده بود . دنبال اميد خسرو خان . پدر آيلي . رفت سمت اتاقي که درش نيمه باز بود . يک لحظه دلش ترسيد.از اينکه اينبار هم مثل حمام خانه ي فلور غافلگير شود . 

دخترک را برد پشت خودش : يه دقيقه آروم بگير . 

در را با تک پا هل داد . زني پشت به او نشسته بود لبه ي تخت . نگاهش از روي نيم تنه ي برهنه اش بالا رفت . موهايش قرمز بود . ابرو گره کرد و عقب کشيد . 

رفت سمت اتاق ديگر . هيچ چيزي غير بطري هاي رنگارنگ نبود . پس عماد کدام گوري بود . 

ـ عماد کجاست . ؟!؟

مرد خنديد و شانه بالا داد : مگه نبود . ؟!

اينبار بي طاقت شد خيزي برداشت و محکم يقه رکابي مشکي اش را مشت کرد : عوضي مثل آدم حرف بزن . عماد کجاست . ؟!؟!

دخترک هنوز پشت کمربندش را محکم گرفته بود . تکاني به مرد داد : نميبيني با بچه اش اومدم . ؟بگو کجاست تا ببرمش . 

چشمان سرخش مي گفت که شوخي ندارد . .لرزيدن دست دخترک را روي کمرش حس ميکرد . کاش او را نياورده بود . تکان دوباره اي به مرد داد : کجاست . د حرف بزن . 

دستان مرد دور مچ اش پيچيد و دستش را عقب زد :  گاهي مياد اينجا و خودش و ميسازه . ميدوني که الکليه . !! آدم الکلي هم يه وقت خوبه يه وقت بد . 

دندانش را روي هم فشرد : الان کجاست . ؟

مرد دوباره نگاهي به دخترک که هنوز در سنگر هيکل تنومندش بود انداخت : ماني کيه . ؟ مست که ميکنه فقط ميگه ماني . ماني . مرده . ؟!

چشم هايش را لحظه اي بست . ماني . ؟دلش مي خواست فرياد بزند . 

نفسش را داد بيرون : نميگي کجاست . ؟زنش تو بيمارستانه  . اينم از وضعيت دخترش . بايد پيداش کنم.مرد دستي به صورتش کشيد : اومد خبرت ميکنم بياي ببريش . شماره بده . 

ميدانست الان کار ديگري از دستش برنمي آيد . مجبور بود به اين مرد الکلي بدتر از عماد اعتماد کند . شماره اش را گفت و راه افتاد . دستش را پيچيد پشتش و بچه را بيرون کشيد . چشمانش را بسته بود و چانه ي کوچولويش ميلرزيد . رطوبت روي شلوارش را که ديد دست انداخت دور بازويش و بغل اش کرد . لعنت به هر چه پدر و مادر بي مسئوليت . .لعنت . .

جعبه ي پيتزا را گذاشت روي کانتر و با دست حمام را نشان داد : دوش بگير بيا شام بخوريم . 

رفت سمت اتاق و نايلون خريدها را برداشت.بلوز و شلوار خاکستري را با لباس زيرش اماده کرد . بايد برايش حوله و دمپائي هم ميخريد . اينطور که به نظر ميرسيد بايد يک اتاق بچه هم اماده ميکرد . پووفي کرد و تکيه داد به درگاه پنجره . واقعا بايد از بچه ي عماد نگهداري ميکرد . ؟!

دستي به جيب شلواش کشيد . کمي نيکوتين شايد سدي ميشد روي اعصاب خسته ش . ديدن فلور با ان وضعيت اعصابش را ريخته بود به هم . کاش عماد برميگشت.انوقت خودش مي دانست و خانواده اش . صداي زنگ خانه که بلند شد تکيه اش را از پنجره گرفت . با ديدن تارا دستي به موهايش کشيد . اينجا چه کار ميکرد . ؟!

دکمه ي ايفون را زد و رفت سمت در ورودي . اول صداي تق و تق کفش هايش امد . بعد هم بوي عطر شيرين و دلچسبش . بودنش خوب بود اما با شير کوچولو چه کار ميکرد . .

تارا مقابلش ايستاده بود . موهاي تازه رنگ شده اش حسابي به پوست برنزش مي امد . ابروهايش را داد بالا و نگاه دقيقي به سرتاپايش انداخت : از اينورا . 

خنديدنش را دوست داشت . دستش را گذاشت دور کمرش و کشيدش جلو . پيشاني اش را چسبانده پيشاني اش : چه غافگيري دلچسبي.

تارا نخودي خنديد . بوسه ي کوتاهي روي بيني ظريفش نشاند . صداي باز کردن در حمام را که شنيد عقب کشيد يادش امد به بچه حوله نداده . داد زد : ايلي . بمون برات حوله بيارم . رو سراميک سر ميخوري . 

تارا با چشم هاي گشاد شده نگاهش ميکرد . دلش مي خواست به صورت شوکه شده اش بخندد اما ممکن بود ايلين بيايد بيرون . دستش را گرفت و کشيدش داخل خانه : بيا تو با ايلين اشنا شو . دختر عماد . 

مشت تارا که نشست توي کمرش خنده اش بلند شد . 

کنار تارا پشت به نهارخوري جمع و جور سالن نشسته بود.نيم نگاهي به عقب انداخت.با چشماني خسته و خوابالود زل زده بود  به صفحه ي تلوزيون و باب اسفنجي ميديد . دست تارا که خزيد زير آستين تي شرت اش سر برگرداند : تارا . ؟!

اخم ظريفي افتاد به پيشاني اش و بيني اش را چين انداخت . درست مثل آيلي . دختر ها مثل هم لوس ميشدند . ؟

ـ دلم برات تنگ شده . خودت که خبري نميگيري . 

سرش را تکيه داد به پشتي کاناپه : يه چند وقتيه کارم زياده . 

سر تارا که نشست روي سينه اش خنديد : جات راحته . ؟؟!

ـ اوهوم. چرا اين خانم کوچولو نمي خوابه . ؟

چشمانش داشت از خستگي بسته ميشد اما با حرف تارا هوشيارتر شد : چه خبره مگه . ؟

غرغرش را روي سينه اش حس کرد : مي فهمي دلم برات تنگ شده يعني چي . ؟اين اعتقادات تو داره خسته کننده ميشه . 

سرش را بلند کرد : چي برا خودت ميگي . ؟کدوم اعتقادات . ؟!

چشم چرخاند و پوفي کرد : من نمي فهمم مشکلت با هم بودن مادوتاست . .؟ چرا . ؟

بازوي تارا را محکم گرفت : مشکلم چيه . ؟بده که آدمم . مگه نگفتم که آدم ازدواج نيستم . گفتم يا نه . ؟

تارا که سر تکان داد بيشتر اخم کرد : خوب . پس بفهم که من با کسي رابطه ام و شروع ميکنم که بخوام باهاش ازدواج کنم . 

بغضش را ديد اما نرم تر نشد : اين موقع شب وقت اين حرفاست . ؟

ـ پس کي ميتونم باهات حرف بزنم . ؟

ـ تارا جان . دوست بودن ما يه چيزه . چيزي که تو ذهن توئه يه چيز ديگه است . اين ميون توئي که صدمه ميبيني . .

ـ آهان . فقط رابطه داشتن از نظر تو مشکل داره. 

جوش آورد و عصبي نگاهش کرد : 

ـ صدات و بيار پايين.اينجا يه بچه هم غير من و تو هست. مگه خودت هم همين و نمي خواستي؟ من زوري کاري کردم؟؟

ـ يعني چون زوري نبود سواستفاده به حساب نمياد؟ ببينم دادگاه وجدان تو اين طوري حکم ميده؟ 

ايستاد و دستي دور دهانش کشيد . خسته بود . حوصله ي توضيح دادن را هم نداشت . دلش مي خواست تنها باشد و بخوابد . 

به او چه ربطي داشت که تارا نمي فهميد . نمي خواست رابطه اي داشته باشد . نه با تارا نه با هيچ دختر ديگري . شيطنت کردن و دور زدن و تفريح يک چيز بود و مسئول آينده ي يک نفر ديگر بودن چيز ديگري . چرا اين دختر نمي فهميد که اگر بخواهد ازدواج کند بايد چه دردسرهائي را پشت سر بگذارد.

انگار برايش مهم بود اولين رابطه اش با دختري باشد که هم دوستش دارد هم زن زندگي اش ميشود . 

ـ ديروقته. زنگ مي زنم آژانس بري خونه.

تارا کنارش ايستاد؛ چشمانش اشکي بود و چانه اش از خشم ميلرزيد :  چرا باهام اين کارو ميکني . ؟!

دستش را گذاشت دور صورتش . با انگشت رد اشکش را پاک کرد : 

ـ تارا بفهم . من به تو دست نميزنم . به هيچ دختري . مي خواي فکر کني امل و فناتيک هستم . ؟مهم نيست . هر طور دوست داري فکر کن . هر کس براي خودش معيارهائي داره . منم دنبال معيارهاي خودم هستم . مشکلي با دوستيمون داري . ؟! باشه هر وقت خودت خواستي تمومش ميکنيم . 

کنارپنجره ايستاده بود . تارا رفته بود . برميگشت يا نه را نمي دانست . سرش را چسباند به خنکي شيشه و به دخترک نگاه کرد . آينده ي او هم ميشد شبيه تارا . يا فلور . ؟!

روي کاناپه خوابيده بود . بدون خوردن تکه اي از پيتزا . گرسنه بود . نبود . ؟

دستش را داخل جيب شلوار راحتي سفيدش فرو برد و رفت سمت کاناپه . بالاي سرش ايستاد نگاهش کرد . عماد قبل تر ها با او چطور رفتار ميکرد . ؟فکر کرد چند سال است که با عماد حرف نزده . . پاي دردودلش ننشسته . .شانه داد بالا و نگاهش تا موهاي قرمز پيش رفت . مگر عماد وقتي براي او گذاشته بود . انقدر که درگير کار و کار بود . حالا همه را گذاشته بود کنار . زندگي را ترک کرده بود و حالا همه چيزش خلاصه ميشد در الکل و تنهائي . کمي خم شد و بهتر نگاهش کرد . دل عماد براي دختر کوچولويش تنگ نميشد . ؟براي فلور . ؟ پدر بودنش شده بود پدري خسروخان . ؟

نشست لبه ي ميز و خطوط ظريف صورتش را از نظر گذراند . وقتي پنج شش ساله بود مادرش عقد خسرو خان شده بود . همه ي آن روزها را به خاطر داشت . پوزخند زد ،  حافظه اش عالي بود.مخصوصا در ثبت بدترين ها . .مادر عماد يک جا نشين و فلج بود . خسروخان همسر دوم مي خواست يا پرستاري براي مادر عماد . .؟

بزرگ تر که شد فهميد خسروخان فقط کسي را مي خواهد که مراقب عماد باشد . ترو خشکش کند .  حواسش به جوراب هاي شسته و نشسته اش باشد . البته که مادرش بين او و عماد فرق نمي گذاشت . خسروخان اما...  دستي کشيد روي موهاي نرم و مرطوب . اين بچه زياد ميفهميد . برق نگاهش را وقت ديدن تارا حس کرد و سوال هائي که رسيده بود پشت لبش .  اما بي تفاوت رد شده بود . حتي نپرسيد اين زن که آنطور مهربان حالش را پرسيده بود کيست . نشست مقابل تلوزيون و حتي يکبار هم  سربرنگرداند . با شکم گرسنه هم خوابيده بود . انگار تنبيه اش کرده بود . بابت داد و بيدادش داخل ماشين يا آمدن تارا . 

دستش را گذاشت زير زانو و بلندش کرد . کارش قرار بود با اين بچه به کجا برسد . ؟کاش حداقل فلور خوب ميشد . نه زخم دستش بلکه زخمي که عماد نشانده بود روي قلبش . بچه را گذاشت روي تخت خواب و رويش را پوشاند . بسته ي سيگارش را برداشت و رفت به سالن. حالا درست روي کاناپه اي که توله شير تنبيه اش کرده بود نشست و سيگار کشيد . ماني مرده بود . آن هم به خاطرسهل انگاري عماد . به خاطرماشين لعنتي عماد . به خاطر رانندگي اش در اوج عصبانيت . به خاطر خيلي چيزهاي ديگر که فلور  را هم کشته بود و حالا نوبت توله شير بود . پک محکم تري به سيگار زد . دستش از عماد دور بود اما بايد فلور را به راه مي  آورد . فلور که فقط مادر ماني نبود . بود . ؟مثل مادر خودش که فرقي بين بچه ي خودش و بچه ي همسرش نمي گذاشت . حالا فلور هم نبايد بين بچه هايش مي گذاشت بچه هائي که از عماد بودند . يعني رستگار . يعني نوه ي خسروخان . پک محکمتري زد و سيگارش به انتها رسيد . 

دستي کشيد روي پيشاني اش . سرش درد بود . تارا بدترش کرده بود . 

پووفي کرد و همانجا روي کاناپه دراز کشيد و سيگار بعدي اش را روشن کرد . 

×××××××××

کوله پشتي مدرسه اش را از صندلي پشت برداشت و داد دستش : بي اجازه از مدرسه بيرون نمياي . درسات و ميخوني . خودم ميام دنبالت . اوکي . ؟

دخترک لب برچيد : دستشوئي . 

ابرو بالا داد : دستشوئي داري . ؟

دخترک قدمي عقب رفت  : ميگم اجازه دارم برم دستشوئي يا نه . دست به دماغم بزنم . ؟!

خيزي سمت اش گرفت که جيغ اش را بلند کرد و دويد داخل حياط مدرسه . نيم وجبي مارمولک دستش انداخته بود . ؟؟!

سوار شد و راه افتاد . دقايقي بعد پشت چراغ قرمز ميخنديد . اين بچه هم جانوري بود . اين چند روز تقريبا کمتر بينشان داد و  بيدادي صورت گرفته بود . ديگر خودسر دست به وسايل آشپزخانه نميزد و لباس هايش را نمي چپاند داخل کمد . فکر کرد همين  اندازه پيشرفت هم خيلي است . حالا کارهايش کمي روي روال عادي افتاده بود مغازه را با کمک پيمان جمع و جور کرده بود.

ياد دکورش که افتاد بيشتر خنديد . توله شير پررو يک قسمت آن را با سليقه ي خودش چيده بود . يک خرس عروسکي بزرگ و مقدار زيادي شکلات . خودش هم نشسته بود بغل خرس سفيد . پيمان عکس گرفته بود . نگاهي به ساعت انداخت .  بايد سري به بيمارستان ميزد .  دکتر گفته بود که ممکن است عصب دستش کاملا ترميم نشود . دستي بين موهايش کشيد.خانه را مرتب کرده بود .  احتمالا بايد پرستاري استخدام ميکرد تا هم مواظب فلور باشد و هم آيلي. 

منتظر عماد شدن هم انگار فايده اي نداشت . فکر کرد بهتر است شب سري به آن آپارتمان بزند . اما اين باربدون توله شير کوچولوي پررو . 

از پيمان خواسته بود بيايد آنجا و دخترک را با خودش به شهربازي ببرد . مي خواست سري به نشاني عماد بزند و نمي خواست اينبار آيلي هم باشد . 

اما از وقت آمدن پيمان دخترک اخم کرده بود و بي محلي ميکرد . داشت لباس مي پوشيد و همزمان از پيمان خواست براي خودش چيزي از يخچال بردارد . صداي پيمان را شنيد که از آيلين مي پرسيد چه ميخورد ، وقتي جوابي نشنيد راه افتاد سمت سالن.  توله شير چسبيده بود به کاناپه و تلوزيون تماشا ميکرد. نگاهي به پيمان انداخت که شانه بالا داده بود و با نگاهش ميگفت اين بچه قرار نيست روي خوش نشان دهد. حوصله ي ناز کشيدن نداشت . ايستاد بالاي سرش و دست به کمر شد : پاشو آماده شو دارم ميرم بيرون تو و عمو پيمان رو برسونم شهر بازي . 

اخم هاي دخترک که بيشتر درهم شد پووفي کرد : ايلي من حوصله ندارم . نذار بداخلاق شم . 

ديد که لب برچيد و سرش را پائين گرفت . بي حرف راه افتاد سمت اتاقش . از پشت دور شدنش را ديد . اين بچه شهر بازي هم دوست نداشت . ؟

به پيمان که بطري آب را سرميکشيد غريد : ليوان بردار خرس گنده . 

ـ باشه بابا . پاستوريزه بازي درنيار . 

ـ پاستوريزه چيه مرد حسابي . نميبيني اينجا يه بچه هم هست . ؟مي خواي از دهني من و تو بخوره . همين طوري جون نداره واي به روزي که مريض هم بشه . خودم کم بدبختي دارم . ايلي . .!!!!!!

دست پيمان بند بازويش شد : چته داداش . چرا رم ميکني . غلط کردم خوبه . ؟چرا سر بچه داد ميزني . ؟؟!

دستش را از بازوي پيمان بيرون کشيد و راه افتاد سمت اتاق : حاضر شدي يا نه . ؟!

ـ ويهان تو بيا برو . من خودم لباس تنش ميکنم ميبرمش . 

چشم غره اي سمت اش رفت : امر ديگه . فکر کردي بچه دوساله است لباس تنش کني . ؟

پيمان گيج نگاهش کرد : هان . ؟؟!

دستي بين موهايش کشيد ودر اتاقش را باز کرد : حاضرشدي يا نه . ؟ايلي . ؟!

نگاهي به لباس هاي تنش انداخت.روي ساق راه راه رنگي اش کت بافتش را پوشيده بود و کلاه را هم بي قيد تا روي پيشاني اش کشيده بود پائين . نگاهش روي سيم آي پدي که داخل گوشش چپانده بود ماند.اين بچه راحت مي توانست گند بزند به اعصابش . چشم غره اي که رفت را انگار نديد . اين توله شير مارمولک . .!!!!

ديد که پيمان خم شد تا دستش را بگيرد اما دخترک عقب رفت . شايد حق هم داشت . مگر چندبار پيمان را ديده بود . نفسي بيرون داد و کنارش ايستاد : از عمو پيمان جدا نميشي . بچه ي خوبي باش . 

از بي حواسي خودش حرص اش گرفت . سيم آي پد را کشيد بيرون از گوشش : حواست هست چي ميگم . ؟دست عمو پيمان و ول نمي کني . 

ـ اون که عموي من نيست . 

چه عجب به غير حرص دادن حرف هم زده بود . !

سرش را تکان داد : خوب که چي . ؟

ديد که ابروهاي قهوه اي تيره اش در هم شد : مگه نگفتي با غريبه ها نبايد جائي برم . اين آقاهه غريبه است ديگه . ويهان جونم . 

سعي کرد صداي ظريف و زنگ دارش را ناديده بگيرد . کره خر پررو داشت خرش ميکرد . لبخندش را خورد و اخم کرد : من ميشناسمش پس غريبه نيست . ميبرتت شهر بازي هر چي دوست داشتي سوار شو بعد هم برو ساندويچ بخور خوبه . ؟

نگاه کلافه ي دخترک را ديد : آخه اصلا گرسنه ام نيست . رژيم دارم . ببين چقدر چاق شدم . مرواريد هم چاق شد دکتر بهش رژيم داد . بعد هم من که شهر بازي دوست ندارم . بمونم پيش تو . ؟

به سر خم شده اش روي شانه نگاه کرد . اين بچه . اين بچه . 

سر را به بالا تکان داد :  مرواريد کيه . ؟

دخترک همانطور با سر يک وري نگاهش ميکرد : دوستم ديگه . تو مدرسه کنار هم ميشينيم . اما چاقه . اين همه . مثل بادکنک . شبيه خانم معلم باب اسفنجي . 

با دست هاي باز شده به دو طرف و لپ هاي باد کرده زيادي با نمک شده بود . با انگشت بيني اش را گرفت و کشيد : پررو بازي درنيار . زود ميام دنبالت . 

ـ ميگم اگه دل و قلوه دادنتون تموم شد من يه ساعته حاضرم . 

ـ زر نزن بابا . حواست و جمع کن پيمان . چهار چشمي که خوبه ، چهارصد چشمي مواظبش هستي . 

پيمان حين رد شدن غر زد : من موندم اين نيم وجبي الان اينه بزرگ شد چه اعجوبه اي مي خواد بشه . .؟!

××××××××××

بالش پشت فلور را مرتب کرد و نيم نگاهي به ساعت انداخت : چيزي ميخوري برات بيارم . ؟

ـ نه . خبري از عماد نشد . ؟ميدونه بيمارستان بودم . ؟

طعنه اش کاملا به عمد بود :  آيلين هم خوبه . منتظره صداش کني بياد تو اتاق . 

اشک حلقه زده ي ميان چشم هاي روشنش را که ديد لب گزيد : آخه زن حسابي اين چه کاري بود کردي . ميدوني اگه من ديرتر ميرسيدم خونه و اين بچه سرخود در حمام و باز ميکرد چي ميشد . ؟هرچند الان هم کم چيزي نديده . 

دستش را کشيد دور دهانش : فلور جان . ماني رفته . ميدونم سخته . اما اين بچه زنده است . زنده به گورش نکن . 

ـ پسر طفلک من . بچه ي بي گناه من . 

بي ميل نبود سرش را بکوبد به ديوار با حرص غريد : تو مرگ ماني عماد و مقصر ميدوني . حق داري . اما اگه يه تار موي اين بچه کم بشه فقط خودت مقصري . مي فهمي . ؟!!

نگاهي به تن لرزان و دست هاي بانداژ شده اش انداخت . مي توانست تنهايشان بگذارد . چطور باز هم بي خيال شان ميشد و ميرفت پي زندگي اش . سيگاري آتش زد و تکيه داد به ديوار . کامي گرفت و گفت : اينطوري اوضاع فقط بدتر ميشه . آخه عزيز من . اين چه زندگي شده براي خودتون درست کردين . مگه تو و عماد عاشق هم نبودين . نيستين . به خاطر خودتون . به خاطر آيلي با هم کنار بياين . 

ـ تو هيچي نميدوني . احساس ميکنم عماد با دست هاي خودش ماني رو کشته . اشتباه هم نمي کنم . اگه انقدر سرعت نمي رفت . اگه بي دليل عصباني نميشد الان بچه ام پيشم بود . الان براي دانشگاهش آماده ميشد . آخه من چطوري فراموش کنم . چطوري . 

دستي بين موهايش کشيد و کام ديگري گرفت . اين زندگي کوفتي ديگر به او ربط نداشت . راست ايستاد : باشه هر کاري دوست داري بکن . دختره رو هم بکش و خلاص شو . نظرت چيه . ؟

جيغ و گريه ي بلند فلور را که شنيد از اتاق خارج شد و در را محکم کوبيد . چاره داشت تمام حرص اش را خالي ميکرد ميان وسايل مرتب شده و تا تخليه نميشد کوتاه نمي آمد . اما فقط به خاطر دخترک ساکت ماند . مي توانست قد و قامت کوچولويش را پشت ميز تحريرش ببيند . داشت درس مي خواند . تيزهوش بود . جهشي درس ميخواند . گاهي کنترل ادرار نداشت . گاهي هم زيادي مي فهميد . جاي اين بچه کجا بود . ؟اينجا . ميان اين خانه . با مادر افسرده و زنده به گور شده اش . ؟ ميان خانه ي او و تنهائي هايش . ؟

بي آنکه سري به دخترک بزند از خانه شان بيرون زد . بي توجه به آسانسور پله ها را دويد . انگار هوا ميان آن چارديواري کم بود.

 تمام عصر را داخل مغازه اش ماند و سيگار کشيد . پيمان و شاگرد ديگرش رسول مشتري ها را راه مي انداختند . حساب و کتاب ميکردند . اما نگاه خودش هر چند دقيقه برميگشت سمت ويترين و خرس پشمالوي سفيد . چيزي روي سينه اش سنگيني ميکرد که با وجود نفس هاي محکمي که ميگرفت بهتر نميشد . جائي درست روي قلبش بود که نمي خواست آرام بگيرد و اين عصبي ترش ميکرد . .تمام اين سالها خواسته بود وابسته به کسي نباشد وبراي خودش زندگي کند . اما حالا  . 

حتي تماس هاي خسروخان را هم جواب نداد و گذاشت گوشي لعنتي همين طور زنگ بخورد. سيگار بعدي اش را که روشن کرد دست پيمان به تندي سيگاررا ، از ميان لب هايش بيرون کشيد : معلوم هست چه مرگته . تمام مغازه پر دود شده . به خودت رحم نمي کني ، حواست به مشتري هاي اينجا هم نيست . ؟

بي تفاوت بسته ي سيگار را برداشت : حوصله ندارم پيمان . پر به پرم نده که بد ميشه . 

ـ تو که راحتي داداش . هر چي مي خواي بگو.از همون ديشب که بين راه شهر بازي پشيمون شدي فهميدم دل نداري دختره رو بدي بره . 

غريد : چرت نگو . ديدي که تو ماشين خوابيده بود . 

پيمان هم مثل خودش غريد : منم که خر . عر عر . يعني تو نفهميدي خودش و زده بود به خواب . ؟!

ـ الان داري با من بحث ميکني . ؟؟!

ـ اووف . يعني دهن آدم و سرويس ميکني با اين اخلاق گندت . پاشو برو خونه . خودم اينجاهستم . 

انگار تمام عصر را منتظر همين کلمات بود . چنگي به گوشي موبايلش زد و سوئي شرت سورمه اي اش را برداشت . بايد ميرفت خانه . شايد آنجا آرام ميگرفت . يک دوش آب گرم . کمي الکل . چند نخ سيگار . شايد حالش را بهتر ميکرد . اينطوري بهتر بود . اصلا به او چه ربطي داشت که دخترک الان درچه وضعي است . چرا بايد به تنهائي او و فلور فکر ميکرد . هيچ اتفاقي نمي افتاد . فلور مادرش بود مگر ميشد اذيت و آزاري به توله شير برساند . ؟

نگاهش از آينه افتاد به صندلي پشت . همان جائي که ديشب خودش را زده بود به موش مردگي و خواب . همان موقع فکر کرد چه کار خوبي کرده . اصلا چرا بايد دختر بچه را ميداد دست پيمان . !

لبش به خنده اي باز شد اما سنگيني سينه اش کم نشد . مسيرش را عوض کرد و در لاين بعدي حرکت کرد . تارا به ديدنش اخم کرد. از همان اخم ها که بايد ساعتي را صرف نازکشي براي باز شدنش ميکردي . سرش را تکيه داد به چارچوب در ورودي : مي خواي غر بزني بگو برم . 

اخم هاي تارا که بيشتر در هم شد راه افتاد سمت راه پله : خيلي خانمي . !!

دستش را فرو کرد داخل جيب شلوارش واز پله ها پائين رفت . تارا راهش نداده بود . به درک . مگر مهم بود . 

نشست پشت فرمان و در را محکم کوبيد . در خانه به تندي باز شد . نگاهش روي مانتو و شال سرش ماند که نصفه و نيمه پوشيده بود . .هنوز اخم داشت اما آمد و کنارش نشست . 

چشم که باز کرد هنوز کمي به شش مانده بود. از روي کاناپه برخواست و سمت اتاقش رفت. تارا آنجا خوابيده بود. خم شد وروتختي را تا شانه هايش بالا کشيد . .نگاهش رفت تا اتاق توله شير کوچولو . بي اراده مسيرش را عوض کرد . چشم گرداند ميان اتاق خالي . اما نگاهش کنج ديوار ثابت ماند . عروسک کچل و زشت آيلي آنجا بود . تکيه داده به ديوار. انگار تمام ديروز و ديشب منتظر مانده بود تا ديده شود . دخترک بدون عروسکش رفته بود . ؟

رفت جلو و کنار ديوار ايستاد . يک ورق کاغذ درست زير پاي عروسک بود . يک تکه کاغذ از دفتر مشق آيلي با خط بچه گانه اما مرتب اش . 

** مگه نگفتي قهرمان مني . تو هالک قوي هستي . بيا من و از پيش فلور ببر . من مي خوام پيش تو باشم . قهرمان بايد هميشه پيشم باشه تا من نترسم . تا جيش نزنم . **

دستش را کشيد دور دهانش . يعني تمام ديشب منتظر بود . تمام ديروز انتظار داشت که به اين اتاق بيايد . ؟عروسک اش را از قصد گذاشته بود بماند . ؟

چنگي ميان حجم موهايش زد . آنقدر محکم که سرش درد گرفت . آنقدر محکم که بغضش را خفه کند تا نشکند . اين بچه چه از جان روزهايش مي خواست . از شب هايش . از کار و زندگي اش . از تنهائي هايش که به اندازه ي تمام سالهاي زندگي اش بود . 

کاغذ نامه ميان پنجه ي بزرگش در هم شد . راه افتاد سمت حمام . دوش آب سرد را باز کرد و ايستاد . هجوم سرماي آب نفس اش را بند آورد اما سبک نشد . کف دست هايش را محکم کوبيد روي ديوار . يکبار . دوبار . .

 . .

نايلون خريدهايش را تکيه داد به ديوار و زنگ را فشرد ، بعد هم کليد انداخت و داخل شد . سکوت خانه را دوست نداشت. توله شير حتما مدرسه بود . نگاهي به ميز اشپزخانه انداخت . مطمئن بود کار ايلي است . تنها صبحانه خورده بود . چند ماه بود که اين بچه اينطور زندگي ميکرد . ؟ از زمان مرگ ماني اينطور شده بود يا قبل تر هم همين بود . ؟

خريدهايش را گذاشت روي ميز و رفت سمت اتاق خواب فلور . از ميان در نيمه باز دخترک را ديد که پاي تخت خوابيده بود . 

نگاهش را کشاند سمت فلور . سمت بسته هاي خالي قرص و ليوان يک ور شده .  

مادري که عزادار مرگ پسر هجده ساله اش بود و دختر کوچولويش را فراموش کرده بود . دوباره که نگاه کرد توله شير با چشم هاي باز نگاهش ميکرد . لبخندي به لب اورد اما دخترک اخمش را درهم کرد . از تخت پريد پايين و دست هايش را دور سينه حلقه  کرد . از دستش دلخور بود . ؟!

اخم کرد : چرا مدرسه نرفتي . ؟!

دخترک تابي به گردن داد : باهام حرف نزن . 

با چشم هاي ريز شده نگاهش کرد : باز به روت خنديدم پررو شدي . بيا بيرون ببينم . 

در اتاق را باز کرد و منتظر ماند . توله شير پررو برايش اخم ميکرد و قيافه ميگرفت . ؟!

ايستاد پشت ميز اشپزخانه و دست به سينه نگاهش کرد : چرا نرفتي مدرسه . ؟

ـ چرا نيومدي دنبالم . ؟

زبانش را کشيد روي دندان هايش : سوال من و جواب بده . 

پررو ،  پررو در چشمانش زل زد : من کوچيکترم . اول سوال من و جواب بده . 

خنده اش را خورد و بيشتر اخم کرد : ببين بچه . چموش بازي در نيار . 

دلخور لبش را داد جلو و کمي سرش را خم کرد : بلد نبودم برم مدرسه . اخه سرويس نيومد دنبالم . 

ابروهايش بالا رفت . سرويس مدرسه . ؟ اصلا فکرش را نکرده بود . به خيالش فلور که مي امد خانه مشکلات حل ميشد اما تازه عمق ماجرا را درک ميکرد . دستي دور دهانش کشيد . بي هدف قدمي درجا زد : بيا صبحانه بخوريم . بعد برات ،  يه سرويس جديد پيدا ميکنم . 

از داخل نايلون بسته ي کورن فلکس غلات را داد دستش : دوست داري . ؟!

ـ. من پري رو گذاشتم پيشت که شب برام بياري . اما نيومدي . فلور همه اش گريه ميکرد. رفتم تو اتاقش جيغ کشيد . گلاب جون اومد پيشش موند . من خوابيدم رفت . 

ـ گلاب کيه . ؟!

خودش را از صندلي کشيد بالا : يادت نيست . ؟همون که اومد اينجا يه دونه محکم زد تو اينجات . با دست گردنش را نشان ميداد . همون ديگه گلاب جون . 

دست به کمر نگاهش کرد : گلاب جون . ؟!؟مگه نگفتم غريبه ها رو تو خونه راه نده . 

دخترک افتاده بود به جان پاکت غلات : اين و باز کن . 

با فشار انگشتانش بسته را باز کرد و ريخت داخل کاسه شير را هم اضافه کرد : ميگم چرا ادم غريبه راه دادي تو خونه . ؟

دستش را دراز کرده بود تا قاشقي از روي ميز بردارد : غريبه که نيست . همسايه طبقه پائينيه . خيلي هم مهربونه . 

کنارش نشست و قاشق ديگري برداشت و زد داخل کاسه : به غير من و بابا و مامانت و خسروخان همه غريبه ان حواست باشه … فهميدي . .؟!؟

دخترک قاشقي از مخلوط را به دهان برد : من که نفهم نيستم.تازشم باهوشم . بايد بگي متوجه شدي خوشگل خانم . 

پقي زد زير خنده و قاشق بزرگي از کاسه به دهان گذاشت : اين حرف يعني تو خوشگلي . ؟!

دخترک با حرص قاشق اش را عقب زد و نگذاشت لقمه ي ديگري بردارد : اوهوم . همه ي دخترها پرنسس هستن . اما تو  هالکي . هالک سبز بد اخلاق . غذاي من و نخور . 

خنده اش بلند شد . اين وروجک انقدرها هم روي اعصاب نبود . 

چند ضربه ي محکم کوبيد . نفس اش را داد بيرون و دو ضربه ي ديگر . صداي عصبي اش بلند شد : بعله . بعله . 

دستش را داد داخل جيب شلوار و چفت در ايستاد . 

مي توانست چهره ي عصبي اش را تصور کند . بوي عطرش هم که خاص بود . در که باز شد اخمي به ابرويش اندخت . 

ابروهاي دخترک بالا رفته بود اما از تعجب . همين را مي خواست . طلبکار توپيد : شما با چه اجازه اي ميايد بالا . ؟!

ـ بله . ؟!!

کمي سرش را جلو برد . نگاهش چرخي روي موها و تي شرت و شلوارش خورد . .دخترک عقب کشيد.

ـ چه خبره اقاي رستگار . ؟

ـ من بايد از شما بپرسم . 

ـ منظورتون به ديشبه . ؟خوب صداي جيغ هاي فلور جون مي اومد . شما هم که نبودي . بايد چکار ميکردم . ؟

سرش را تکان داد و دوباره براندازش کرد . شايد مي توانست راضي اش کند تا مواظب فلور باشد . ايلين هم که 

دوستش داشت . چانه اش را داد جلو و پرسيد : شاغلي . ؟

دخترک هاج و واج نگاهش ميکرد : بله . ؟!

ـ گلاب خانم شاغلي يا نه . ؟

مات و گيج نگاهش ميکرد : متوجه نشدم . يعني چي . ؟

ـ حاضري پرستار فلور باشي . ؟ميدونم مي خواي فکر کني اما من عجله دارم . بايد خيالم راحت بشه . 

ـ هميشه انقدر پررو تشريف دارين شما . ؟!؟

ان نيم وجبي جوجه به او مي گفت پررو . ؟!!!

ديد که در ورودي خانه را براي بستن کشيد : لطفا مزاحم نشيد جناب رستگار . بهتره فراموش کنيد من همسايه شمام . 

مهم نبود که نمي خواست کمکي کند . اما اين لحن حرف زدن . محال بود بگذارد اين جوجه پررو بي تلافي در برود .دستش روي در ماند . روبروي هم ايستاده بودند . هر دو با اخم هاي درهم . 

پوزخند ديگر جائي روي صورتش نداشت . اخم عميقي افتاده بود به صورتش . اين جوجه پررو . اين جوجه ي پررو . 

قبل از آنکه دهن باز کند صداي جيغ بلند آيلي پاهايش را از جا کند . دويد روي پله ها و بالا رفت . صداي جيغ هايش از اتاق خواب اش مي آمد . 

ـ آيلي .  چي شده . ؟؟!!

بالاي تخت خوابش ايستاده بود : يه هيولا اينجاست . هيولا . .

با اشاره اش سر چرخاند. مارمولک کوچکي کنج اتاق روي ديوار جا خوش کرده بود . 

ـ آيلين عزيزم چي شده . ؟!

ـ گلاب جونم . هيولا اومده تو اتاقم . 

پووفي کرد و چشم غره اي به هر دو رفت :  واسه اين اينطور جيغ ميزدي . ؟

حق به جانب نگاهش ميکرد :  تو هالکي و نميترسي . من خانمم . ميترسم خوب . 

لب زيرش را زير دندان فشرد . جلوي اين جوجه پررو صدايش زده بود هالک . ؟خنده ي پنهان شده ي گلاب را که ديد بيشتر عصباني شد . صندل اش را در آورد و با ضربه ي نسبتا محکمي کوبيد روي ديوار . آخ و اوخ دخترها را که شنيد بدجنسي اش گل کرد : مرده ديگه . آخ و واخ نداره . ببين آيلي . اصلا ترس نداره الان گلاب جون ميندازتش بيرون . گلاب جووون . ؟؟!

چشم غره ي تندش را ديد اما از رو نرفت . دم مارمولک بي نوا را گرفت و تابي به آن داد . .

چشمانش را با چندشي بست : آقاي رستگار . 

ـ مگه شما هم ميترسي گلاب جون . آخ ديدي چي شد . منم ميترسم . دم مارمولک را که جلوتر برد جيغ هردو نفرشان بلند شد . 

قهقه زد و عقب رفت : چه خبرتونه . آيلي بيا پائين ديگه خبري از هيولا نيست . نگاهش چرخ دوباره اي روي گلاب خورد . با همان لباس خانه دويده بود بالا . پس آنقدرها هم که ادعا ميکرد بي تفاوت نبود . نگاه چشمان درشتش را که ديد لبخند کجي زد : ميتونيد تشريف ببريد شما . لطف کرديد اين چند پله رو اومديد بالا . 

موهاي کوتاهش را زده بود پشت گوش و دست به سينه نگاهش ميکرد : بد نيست يه کم رفتار با خانم ها رو ياد بگيريد جناب . يک لنگه از ابروهايش را داد بالا و با تفريح نگاهش کرد : خانماا . .چرا اون وقت . ؟!

لب هايش را زير دندان گرفته بود . جلز و ولز کردنش زيادي با نمک بود . آيلي با کنجکاوي نگاهشان ميکرد . توله شير فضول.!!

با ابرو خط و نشاني برايش کشيد که بي نتيجه ماند همانطور نگاهشان ميکرد و قصد بيرون رفتن از اتاق را نداشت . 

ـ من کلاس آرايشگري ميرم . وقت آزادي ندارم که بخوام بيام اينجا . 

خوب . شاغل نبود . ميشد کلاس را يک جوري پيچاند . تکيه داد به ديوار و پرسيد : پول خوبي بهت ميدم . زياد هم وقتت و نميگيرم . مي خوام هر يکي دو ساعت سري به بالا بزني . براي کار خونه و آشپزي هم يه نفر و ميارم . اما چون خونه ات تو همين ساختمون و نزديکي بيشتر ميتوني کمک کني . فقط مي خوام بدونم تنها زندگي ميکني يا نه . واينکه نمي خوام غيرخودت کسي بياد بالا . يعني اجازه آوردن دوست پسر و دوست دختر تو اين خونه نداري . 

ـ هي آقا . مگه من گفتم ميام که داري برنامه ميچيني . ؟در ضمن بنده نامزد دارم . 

ابرو با داد و براندازش کرد . اين جوجه مگر چند سالش بود . ؟يا شايد هم منظورش از نامزد همان دوست پسر رسمي اي بود که اين روزها زياد مد شده بود . گوشه ي ابرويش را خاراند :  نامزد . ؟!؟

چشمان دختر رنگ گستاخي گرفت : بعله نامزد . نکنه خيال کردين همه مثل خودتونن . 

ـ  .  . 

دست دراز شده اش را تا نزديکي چشمش دنبال کرد : ببين آقاي  . اصلا ولش کن . با شما نمي شه حرف زد . من بايد اول با نامزدم صحبت کنم . 

نگاهي به ساعت اش انداخت و پشتش را از ديوار گرفت : فکر کردم مربي ورزش هاي رزمي باشي . اما آرايشگاه . ؟!خوب پس فکرات و بکن و بهم خبر بده . 

نگاهي به ايلي انداخت که هنوز با دقت نگاهشان ميکرد : بيا بشين سر تکاليف مدرسه ات . من بايد برم جائي . توله شير به اني آويزان بازويش شد : منم بيام . ؟؟ تو رو خودا . فلور که بيدار نميشه . قرص انداخته بالا يه عالمه . 

اخم کرد : اين چه طرز حرف زدنه . ؟

ـ ويهان جونم . مهربونم . 

اين توله شير و ادا و اطوارهايش هر روز بيشتر شگفت زده اش ميکرد . ـ نه  . نميشه . بايد بموني خونه . مامانت تنهاست . 

به آني صداي جيغ و گريه اش در هم شد . بد جنس . ويهان بد . هالک بدجنس . 

دست هاي گلاب دورش پيچيد : آيلين خانم . من پيشت بمونم . .؟آره . دوست داري . ؟

با پشت آستين اشک هايش را پاک ميکرد . بايد حسابي بابت اين هالک گفتن تنبيه اش ميکرد . 

ـ قول دادي ها . بايد بموني تا ويهان جونم برگرده . باشه . ؟

ـ باشه ميمونم . شما ميتونيد بريد آقاي رستگار . فقط من برم پائين و برگردم . در خونه باز مونده . 

چشم از دور شدن گلاب گرفت و قدم تهديد آميزي سمت دخترک گرفت : خيلي بي ادب شدي . چه طرز حرف زدنه آخه . اين طوري بزرگ شدي و خانمي . ؟!

ريز خنديدن هاي او را که ديد ابروهايش بالا رفت : چته تو . ؟حالت خوبه . ؟

ـ الکي اينطوري کردم تا گلاب جون بمونه . ببين چه خوب کمکت کردم . تازه شم تو بلد نيستي با خانما حرف بزني . من بلدم . 

دستي دور دهانش کشيد و دوباره نگاهش کرد : يعني جيغ و گريه ات الکي بود . ؟

دخترک سرتکان داد . زبانش را کشيد روي دندان اسياب اش : از مارمولک هم نميترسي . ؟!

ـ چرا ميترسم . اما يه کوچولو . 

با انگشت کمي کمتر از يک بند انگشت را نشانش داد . کارش به کجا کشيده بود . اين توله شير نيم وجبي هم بازي اش ميداد . 

اخمش غليظ شد :  شما خيلي کار بدي کردي . دروغ گفتن خيلي زشته . 

نگاه دخترک غمگين و آرام شد . کمي سرش را روي شانه خم کرد :  آخه هميشه تنهام . فلور جيغ ميزنه من نمي خوابم . بابا عماد گفت زود مياد اما نيومد . ماني هم رفت بيرون ديگه نيومد . من نمي خوام تنها باشم . .

نايلون داروهاي فلور را از پاتختي برداشت . نمي خواست دوباره ريسک کند . اگر باز هم دست به خودکشي ميزد . ؟!

همه را انتهاي کابينت آشپزخانه جا داد.صداي دخترک مي آمد . داشت با صداي بلند درس مي خواند . خنده ي کمرنگي روي لبش نشست . در مارمولک بودن اين بچه هيچ شکي نبود . با چند تا جيغ و کمي اشک گلاب را ماندني کرده بود . حالا که کمي از اوضاع اين خانه خيالش راحت شده بود بايد مي رفت دنبال عماد . هر چه زودتر عماد به زندگي برمي گشت براي او بهتر بود . 

از در نيمه باز نگاهشان کرد . گلاب لبه ي تخت نشسته بود و کتاب به دست ميپرسيد . آيلي هم پاي تخت روي شکم دراز کشيده بود و مداد را گذاشته بود پشت گوش راستش . اين بچه . !!

سرفه اي کرد : من دارم ميرم بيرون . کارم تموم شد زود ميام . براي ناهار هم يه چيزي از بيرون سفارش بدين . 

ـ من پيتزا . تو چي گلاب جون . ؟

ـ هر وقت عموت اومد من ميرم پائين . ميلاد مياد خونه . 

ميلاد . ؟!ميان چارچوب ايستاد و نگاهشان کرد : تا من نيومدم که نميري . ؟

دخترک چشم غره اي رفت : نخير جناب تا شما تشريف نياورديد بنده جائي نميرم . 

چشمکي زد : اوکي . خوبه . تا بعد . با دو انگشت باي باي کرد و از خانه بيرون زد .  

براي تارا شکلات صبحانه گرفت . فکر کرد شده مثل مردهاي دو زن دار . خانه که رسيد تارا بغ کرده نشسته بود جلوي کاناپه ايستاد پشت سرش و خم شد و روي موهايش را بوسيد : بيا صبحونه بخوريم . 

ـ مي خوام برگردم خونه . 

نازش مي کرد . ؟!عمرا اگر منت تارا را مي کشيد که دلخور نباشد . اصلا مگر چه کار کرده بود . ؟!

راه افتاد سمت اشپزخانه : پس حاضر شو زنگ بزنم ماشين بفرستن . 

شير و موز را برداشت و کنار ميکسر ايستاد . تارا ميان درگاه اشپزخانه ايستاده بود : تو از اول هم انقدر عوضي بودي يا تازگي ها اينطوري شدي . ؟!ديشب چون دلگير و ناراحت بودي اومدي جلوي خونه ام پيش همخونه ام من و اوردي اينجا حالا هر کي بره سي خودش اره . ؟!!!

تکيه داد به کانتر و دست به سينه شد : تشکر کنم کافيه . ؟!گفتم بيا صبحونه بخور خودت گفتي مي خواي بري . چيکار کنم من . ؟!؟

چشمانش وقتي اينطور عصباني ميشد برق ميزد : هيچ کاري لازم نيست انجام بدي.يه کم ادم باش ويهان . پوزخندش کج شد و غريد : الان دردت چيه . ؟!تو خبر داشتي اخلاق من چطوريه مگه نمي دونستي که حالا داري ميگي ادم باشم . 

ـ چون ميدونستم چه عوضي هستي که بايد تحمل ات کنم . حالا مجبورم . ؟!

ابروهايش را داد بالا : نه . تو قانون من هيچ کس مجبور به هيچ کاري نيست . فقط از اين درکه بري بيرون ديگه حق برگشتن نداري . اوکي . ؟!

زمزمه اش را شنيد : اشغال لعنتي . .

برگشت سمت ميکسر و مشغول شد . اعصاب را ريخته بود به هم . نگاهش افتاد به ظرف شکلات با حرص کوبيدش به ديوار . .

جيغ کوتاه تارا باعث شد برگردد بيرون . با رنگ پريده نگاهش ميکرد . بايد هم از عواقب قهوه اي کردن اعصابش ميترسيد . 

دستش را کوبيد روي شانه اش : من ادم نيستم . ؟!اره . ؟!!من عوضي ام . ؟! . من اشغالم . ؟!؟!!

د اخه لعنتي مگه چيکارت کردم . چي ازت خواستم . ؟ حالم از دخترائي که نفهميده حرف ميزنن به هم ميخوره . من اگه اشغال بودم عوضي بودم مي دوني چيکارت مي کردم . .؟گمشو از خونه ام بيرون تا اشغال بودنم و بهت ثابت نکردم . 

نگاه به لب هاي لرزان تارا هم نکرد . .اشغال نبود . عوضي م نبود . .به خودش گفت . ادم هم نيستي . .

بيرون مدرسه منتظر بود . سيگارش را تمام کرد و شيشه ها را داد پائين . توله شير سرماخورده بود و سينه اش خس خس ميکرد نمي خواست با بوي سيگار بدترش کند . تکيه داد به پشتي صندلي و به سقف ماشين زل زد . عماد هنوز نيامده بود . فري سياه گفته بود از آخرين باري که به اينجا آمده يک ماهي مي گذرد . لعنتي زير لب زمزمه کرد و اخم هايش درهم شد . خسروخان هم که هر روز تماس مي گرفت . مي خواست بداند خبري از عماد هست يا نه . با بودن پيمان و رسول خيالش کمي از بابت مغازه راحت بود . کاش بابت فلور و آيلي هم خيالش راحت ميشد .  . از يادآوري ديروز لبش به لبخندي باز شد . از همان خنده هاي منظوردار . 

لباس زيرش روي تخت خواب آيلي بود . دوباره اندازه ي استاندارد و رنگ آبي تندش را به خاطر آورد و اينبار بلندتر خنديد .  دختر بيچاره چقدر سرخ شده بود . حق به جانب با ابرو به لباس اشاره کرده بود : اين تو اتاق يه بچه ي نه ساله چيکار ميکنه خانم محترم . ؟

لب گزيدنش را هم که ديد از رو نرفت . اصولا گاهي سر به سر گذاشتن با دخترها عجيب مي چسبيد . آنهم ميان اين روزهاي گند و تکراري پر اضطراب . خواست با انگشت لباس را از روي تخت بردارد که دخترک خيزي برداشت و لباس را پشت سرش مخفي کرد : اين چه رفتاريه آقاي رستگار . ؟!!

دست به سينه شد : يه سوال پرسيدم . جواب نداشت . ؟

ـ فکر کنيد اشتباه شده و فراموش کنيد . خوبه . ؟

ورود بي موقع توله شير فضول نگذاشت آنطور که مي خواهد مردم آزاري اش را ادامه دهد .  

ميان دختر بچه هائي که از مدرسه بيرون مي آمدند آيلي را ديد . مقنعه اش کج شده بود و نيمي از موهاي فر خورده ي قرمزش ريخته بود بيرون . سر زانوي شلوارش را هم ميديد که خاکي شده . کولي عروسکي اش را ميکشيد روي زمين . اين بچه ي شلخته . !!

در را از داخل باز کرد : عليک سلام . 

اخمش در هم بود و چين زشتي هم انداخته بود به بيني اش : سلام . 

ـ چته بد اخلاق . ؟

غرغرش را شنيد اما آنقدر واضح نبود که بفهمد چه گفته . با احتياط از ميان ماشين هاي پارک شده رد شد : اين چه سر و ريختيه بچه . ببينم دعوا کردي تو مدرسه . ؟! 

همينطوري پرسيده بود اما تائيد دخترک و اشک هاي ناگهاي اش باعث شد تکان سختي بخورد . اخم هايش درهم شد : ببينمت . ؟

درست حرف بزن ببينم چي شده . با کي دعوا کردي . اصلا چرا دعوا کردي . 

سعي کرد ميان جيغ جيغ هايش آنچه که مهم تر بود را بشنود : نمي خوام بهت بگم . 

پووفي کشيد واول خيابان مدرسه نگه داشت : ببين بچه اگه نگي من از کجا بدونم بايد چيکار کنم . اصلا از کجا بفهمم چه خبربوده . هان . ؟!بچه ي خوبي باش و بگو . 

دخترک که نگاهش کرد تازه توانست رد ناخن را روي گونه ي چپ اش ببيند . موهايش را ريخته بود تا صورت اش مشخص نباشد . ؟

صدايش به حدي سرد و جدي بود که دخترک را وادار به حرف زدن کند : همين الان ميگي چه اتفاقي تو مدرسه افتاده و کي صورتت و اينطوري کرده . زود . قطره هاي اشکش درشت تر از هر اشکي بود . تمام صورتش خيس شده بود : برچسب . برچسب باربي روي کتابم و کند . 

من دعواش کردم اون هم با کفشش زد تو پام . ببين داغون شدم . به کبودي روي ساق پاي سفيدش که نگاه کرد ديگر معطل نماند . از ماشين پياده شد و راه افتاد سمت مدرسه . آيلي پشت سرش ميدويد . بچه را اينطور کبود و زخمي کرده بودند و بعد انگار نه انگار . ؟

حياط مدرسه تقريبا خالي شده بود . آيلين کنارش ايستاد : کجا ميري . ؟

ـ دفتر مدرسه کجاست نشونم بده . 

ـ اما . 

ـ اما چي . ؟!

دنبالش رفت . خانمي پشت ميزش ايستاده بود و به زن مقابلش توضيح ميداد : بچه ان ديگه خانم دکتر . حال سوگل خوبه الان . ؟

کنار زن ايستاد و با اخم درهم آيلين را جلو کشيد : ميشه به من بگيد اينجا مدرسه است يا باغ وحش . ؟اين چه بلائي سر اين بچه اومده . ؟!

نگاه زن از آيلين به او در رفت و آمد بود : ببخشيد شما . ؟

ـ رستگار هستم . عموي آيلين . 

زن کناري که تا آن لحظه ساکت بود به حرف آمد : پس آيلين توئي . ؟مي دوني با سوگل چيکار کردي . ؟

جلوي او داشت توله شير را دعوا ميکرد . ؟! اخمش عميق شد و نگاه عصباني اش را يک دور از زن گذراند : 

شما هم مامان اون بچه ي بي تربيت هستين . ؟

ـ چه بي تربيتي . ؟پشت دست بچه ام و خون انداخته اين برادرزاده ي شما . 

ـ در مقابل کبودي پا و خراشيدگي صورت اش کاري نکرده . بايد بيشتر هم ميزد . 

ـ آقاي رستگار خواهش ميکنم . اين دو تا بچه ان . 

ـ بچه ان . ؟پس چرا مادر اون و خواستين مدرسه اما آيلين رو بدون اينکه به کسي خبر بدين فرستادين بيرون . ؟

نگاه مدير را سمت آيلين ديد : دخترم چند دقيقه بيرون منتظر باش . 

مقنعه ي اعصاب خراب کن را از سرش بيرون کشيد : تو حياط بمون و جائي نرو تا بيام . 

نگاهش هنوز عصباني بود : بفرمائيد . ؟

ـ من از مشکلات خانوادگي آيلين تا حدودي باخبرم . از اول سال تحصيلي هنوز يکبار هم نشده مادر يا پدرش بيان مدرسه . من تماس ميگيرم . دعوت نامه مي فرستم اما هيچي . 

پوزخند زد : باشه . الان شماره ي من و به عنوان مادر و پدر اين بچه يادداشت کنيد . اينم کارت شناسائي . 

ـ آخه . 

ـ ديگه آخه نداره خانم . هر مشکلي بود به خودم خبر بديد . اين بچه از شاگردهاي خوبتونه . با اينکه سنش از بقيه کمتره داره کلاس سوم و ميخونه . خودتون هم ميدونيد که چه ضريب هوشي اي داره . 

رويش را گرفت سمت خانم دکتر عصباني : شما هم تو خونه به بچه اتون ياد بديد بي اجازه به وسائل کسي دست نزنه . 

ـ مشخصه شما چقدر وقت صرف تربيت برادرزادتون کرديد . !!

لحن پرتمسخرش را ناديده گرقت : البته که من هم خونه آيلين و تنبيه ميکنم . اما به اين خاطر که نتونست از خودش دفاع کنه . بايد ياد بگيره که بابت هر يکي خوردن دو تا بزنه . 

غرغرهاي خانم دکتر را هم که شنيد اهميت نداد . نگاهش را داد به مدير مدرسه : هر کاري داشتيد با خودم تماس بگيريد و اميدوارم دفعه ي آخري باشه که همچين اتفاقي تو مدرسه براي آيلي مي افته . مطمئن باشيد از بعدي اش به اين راحتي نمي گذرم . 

نگاه ترسيده ي دخترک را که ديد اخمش را باز کرد . دستش را بلند کرد . دخترک خيلي زود حرف هايش را بدون شنيدن مي فهميد . دست کوچولو ميان دست هاي بزرگش . قدم هايش را اندازه ي قدم هاي او ميکرد . دلش کمي همدلي ميکرد . آنقدر که نه مثل پدر ها باشد و نه مثل غريبه ها . خوب توقع زيادي بود اگر مي خواست بهتر باشد . خودش را که مي شناخت . 

ـ امروز بريم شهر بازي . 

ـ من زخمي ام . 

خنده اش را خورد : مگه جون نداري تو . ؟از اين به بعد هر کي تو رو زد عوض يکي دو تا ميزني . باشه . ؟

چشم هاي گرد شده اش را که ديد خنده اش گرفت : چرا چشمات و اينطوري ميکني . ؟!

چشم هايش برق ميزد . قهوه اي اش خوشرنگ بود و گرم. : دو تا بزنم اشکال نداره . ؟خانم مدير دعوام نمي کنه . 

روي پاهايش خم شد تا به قد و قواره ي او برسد . کمي نگاهش کرد : تو صورت کسي نميزني . هل هم نميدي . بذار فکر کنم . آهان مداد و خط کش هم پرت نمي کني . 

لب هاي آويزان توله شير را که ديد خنده ي پليدي کرد : بزن تو پاهاشون . با دست روي ساق استخواني اش دست کشيد . همين جا رو محکم با کفشت بزن .  موهاشون و هم ميتوني بکشي . 

لبخند چموش دخترک درست شبيه خودش بود . داشتند از يکديگر الگو مي گرفتند . ؟!

ابرو در هم کرد و بلند شد : بسه ديگه هزار تا کار دارم . بريم . 

دست کوچولو بند شلوارش شد . با چشم هاي درشت و خوشرنگش نگاه ميکرد : بريم شهر بازي . ؟

ساعتي بعد در ميني پارک سر پوشيده اي بودند . نمي خواست سرماي دخترک بدتر شود . تکيه داد به نرده ها و به خنده هاي از ته دلش گوش داد وقتي داخل استخر توپ از روي سرسره مي آمد پائين . اگر عماد برنمي گشت سرنوشت اين بچه چه ميشد . ؟

داشت خيره نگاهش ميکرد که دويدنش را ديد : ويهان جونم . 

اين ويهان جونم دقيقا معني مخملي شدن داشت . با چشم هاي ريز شده نگاهش کرد.اما خوب توله شير در پرروئي کم از او نداشت . چند بار پلک زد و دهانش را گشاد کرد : اونجا رو صورت بچه ها نقاشي ميکشن . بريم ويهان جونم . بريم . 

دنبالش راه افتاد . بچه گي خودش هر چند بد نبود اما چيزهاي خوبي هم نداشت . ازدواج پر دردسر عماد و فلور . بعد هم فوت مادر عماد . چند سال بعد هم مادر خودش . آخر هم که چند سالي رفته بود دنبال دلخوشي هايش . هر جايي که دوست داشت را گشت و پول هاي بي حساب خسرو خان را خرج کرد . چه اشکالي داشت گاهي هم به دل اين وروجک کار ميکرد . نفهميد خواسته ي دلش بود يا نگاه ملتمس توله شير به پدر و پسري که صورت هاشان را نقاشي کرده بودند . اما چند دقيقه بعدنشسته بود روي صندلي و صورت اش را داده بود زير دست مردي که نقاشي مي کشيد . آيلي ذوق زده را نگاه کرد و خنديد . 

نيم نگاهي به خودش انداخت . هالک اين شکلي بود . ؟سبز و اخمو . با دهان بزرگ . ؟

نگاهي هم به دخترک انداخت که روي صورت اش شکل پروانه بود . هر دو يکبار ديگر زدند زير خنده . وروجکي زير لب گفت و راه افتاد سمت خانه . شب خوبي را گذرانده بودند . گلاب هم که کنار فلور مانده بود . بايد روانشناس مناسبي برايش پيدا ميکرد . نگاه کرد به چشمان خواب آلود و خسته اش . بچه ها بي گناه ترين موجودات زنده ي دنيا بودند . آسيب پذير و بي دفاع . بي گناه . 

مي توانست از راه پله هم فريادهاي کشدار عماد و جيغ هاي فلور را بشنود . عماد برگشته بود . ؟!

دويد روي پله ها و بالا رفت . گلاب به ديدنش دويد جلو : آقاي رستگار . تو رو خدا بياين کمک دارن همديگه رو ميکشن . 

ضربه ي محکمي به در کوبيد : عماد . درو باز کن . .عماد . داري چه غلطي ميکني . 

فريادش را واضح شنيد : گورت و از اينجا گم کن . 

مهم نبود که بددهني ميکرد . اينبار محکمتر ضربه زد : د باز کن . مي خوام باهات حرف بزنم . عماد . 

فلور ميان جيغ هايش مي گفت :  توکشتي . پسر من و تو کشتي . 

نعره ي عماد هم بلند شد : من نکشتمش . يه تصادف بود . يه تصادف به خاطر کثافت کاري هاي تو . من عصباني بودم . مي خواستم تو رو بکشم نه بچه ي خودمو . .نه پسرمو . حالا هم دير نشده . مي کشمت . 

اينها چه مي گفتند . ؟!صبر کردن احمقانه بود . قدمي به عقب گرفت و با پايش محکم به در کوبيد . در ميان چهارچوب لرزيد و باز شد . انگار هر دو از اين ورود بي اجازه شوکه بودند . وضعيت آشفته ي فلور اخمش را در هم کرد . موهاي پريشان و لباس خواب سفيدش . سرش را گرفت سمت مردي که اسم عماد را يدک مي کشيد . صورت گود رفته و لکه هاي سرخ روي ان نشان مي داد چقدر در مصرف الکل زياده روي کرده . نفس نفس ميزد و دست هايش مي لرزيد . عماد رستگار بود . ؟

رفت سمتش : داري چيکار مي کني عماد . ؟

با همان دست هاي لرزان يقه اش را گرفت و کوباندش به ديوار : تو براي چي اينجائي . توي کثافت عوضي . .چه گوهي تو خونه ي من مي خوري . 

عماد هميشه آرام و متشخص رم کرده بود . ؟دستش را گذاشت روي مشتش و به چشم هاي خون افتاده اش نگاه کرد : بيا بريم بيرون باهات حرف بزنم . 

ـ من با تو هيچ جا نمييام . گمشو از خونه ام بيرون . 

نگاهي به گلاب انداخت که جرات کرده بود بيايد داخل و تن لرزان فلور را به آغوش بگيرد . پس ايلي کجا بود . اين وقت از شب بچه کجا بود . ؟دست عماد را پس زد و رو به گلاب پرسيد آيلين کجاست . ؟

انگار عماد هم تازه ياد بچه اش افتاده بود که تلو تلو خورد و از اتاق زد بيرون . آيلين . آيلين . 

با اين عربده ها مي خواست بعداينهمه مدت حال دخترش را بپرسد . ؟بازويش را گرفت : تو حالت خوب نيست بذار من پيداش کنم . عماد بچه ميترسه . 

کوبيد روي سينه اش ـ من پدرشم . از من ميترسه . ؟!؟

پوفي کرد و چنگ زد به موهايش . بهتر بود منتظر مي ماند . اين عماد اصلا به حال خودش نبود . ديد که رفت سمت اتاق خواب و درش را باز کرد : آيلين . بابائي . کجائي تو . آيلين . 

دستي دور دهانش کشيد و پشت عماد راه افتاد . بچه ي بيچاره حتما از ترس خودش را خيس کرده بود . دلش مي خواست محکم بزند زير چانه ي عماد . نمي فهميد که بچه مي ترسد . تازه يادش آمده بود که دختر کوچولويش هم در خانه است . ؟

اتاق خالي بود . عماد گيج کمي به دور و برش نگاه کرد :  نيست . .

نگاهش روي پرده ي پنجره ي تراس ثابت ماند . آنجا بود.کنار عماد ايستاد :  بيا يه دقيقه بيرون بشين من پيداش مي کنم . تا کنار کاناپه همراهي اش کرد : همين جا بشين . برگشت داخل اتاق و در را بست . با دو قدم بلند رسيد روي تراس . گوشه ي تراس جسم مچاله اش را ديد . هواي سرد بيرون و تي شرت و شلوار خانگي اش . رطوبت زير پاهايش . کنارش خم شد : آيلي . عزيزم . من اينجام نترس . 

دستش را آرام جلو برد و روي موهايش کشيد . لرزش ريز تنش را که حس کرد معطل نمامد . دست انداخت دور بازويش و بلندش کرد . 

ـ نترس آيلي . بابا عماد برگشته . حالش خوب ميشه . 

دست هاي توله شير ترسيده دور گردنش حلقه شد . هق زد روي شانه ي مردانه اش :  من و با خودت ببر ويهان جونم . من و ببر . من ميترسم .  

نمي دانست چطور دخترک را آرام کند . دستي به صورت خيس از اشکش کشيد : مگه دوست نداشتي بابا عماد برگرده . ؟حالا اومده . 

هنوز قفسه ي سينه اش از بغض و گريه بالا و پائين مي رفت : داد ميزنه من ميترسم . نميشه بيام پيش تو . من که دختر خوبي ام . 

شقيقه هايش مي کوبيد . نه يکبار . هزار بار در ثانيه . دستي بين موهايش کشيد . بايد به اين بچه چه مي گفت . ؟

ـ بيا بريم لباسات و عوض کن . بابا عماد دنبال تو مي گشت . حالا نشسته تو سالن . 

نگاه دخترک نا اميدانه به او بود . از خودش متنفر شد . از اينکه نمي توانست کاري برايش انجام دهد . روي پا ايستاد : بيا بيرون يخ کردي . 

عماد هنوز آرام نشده بود و حرکت عصبي پاهايش و نگاه سردرگمش مي گفت که نياز به الکل دارد . اين را خوب مي فهميد.

خواست دست دخترک را بگيرد اما عقب کشيدنش را که ديد ايستاد . ديد که دست پاي چشمش کشيد و باقيمانده ي اشکش را پاک کرد و مستقيم سمت عماد رفت . ايستاده بود و نگاه ميکرد به دختري که مي رفت سمت پدرش . همان پدري که تنهايش گذاشته بود و از داد و عربده هايش ميترسيد . دست کوچولويش را دنبال کرد . آرام صورت عماد را لمس ميکرد . چشم هاي مات عماد برگشت سمتش . دستش را دور تن دخترش حلقه کرد و او را بوسيد . تکيه داد به ديوار و نگاهشان کرد . توله شير مغرور بود . ؟

دلخور شده بود از بي توجه اي  . ؟!داشت کم محلي ميکرد . ؟يک بچه ي هشت نه ساله ي نيم وجبي . ؟

با ديدن گلاب سمتش رفت : فلور خوابيد . ؟

ـ يه آرامبخش تزريق کردم بهش . 

نيم نگاهي به عماد و آيلي انداخت : برادرم کي اومد خونه . ؟

ـ نمي دونم . يکي دو ساعتي ميشه . چطور مگه . 

چشم ريز کرد : چرا به من زنگ نزدي . اگه اتفاقي مي افتاد چي . ؟

دستپاچه شدنش را ديد : نمي دونستم بايد خبر بدم . من فقط براي کمک به فلور جون ميام اينجا . 

اخم کرد . اصلا دلش مي خواست تمام حرصش را خالي کند : خانم کمک رسون اگه من نيومده بودم مي خواستي چيکار کني . هان . دلخوري او را که ديد رو برگرداند . آيلي ميان آغوش عماد آرام گرفته بود . زيادي آرام و ساکت و اين را دوست نداشت . انگار اين بچه درک ميکرد بايد مراعات کند و حرفي نزند و اعصاب پدرش را بهم نريزد . انگار داشت خيلي بزرگ تر از سنش رفتار ميکرد . کنارشان نشست و دست ها را دور سينه حلقه کرد : يه زنگ به خسرو خان بزن . 

عماد سرش را فرو کرده بود داخل موهاي سرخ توله شير مغرور : حوصله ي هيچ کسي رو ندارم . تو هم برو بيرون . 

ديگر داشت حوصله اش را سر ميبرد . غريد : بعد چند ماه تشريف آوردي خونه طلبکاري . اصلا فهميدي چي به سر زن و بچه ات اومده . 

ـ نه به تو که به هيچ کس ديگه اي مربوط نيست . 

کمي سمتش خم شد : فلوري که عاشق اش بودي برات مهم نيست . ؟دخترت چطور . ؟

چشم هاي عصباني عماد را با خونسردي تماشا کرد : ميدونستي تو زندگي ات چه خبره . ميدونستي چند بار فلور دست به  . دِ  مرد نا حسابي نگو به کسي مربوط نيست . که اگه اينطور بود من هم اينجا نبودم . 

ـ کي ازت خواست بياي تو خونه و زندگي من . گمشو بيرون . 

داد زد : عماد . ؟!!

نگاه وحشتزده ي دخترک را که ديد آرام گرفت . دهانش را بست و خفه شد .  مي توانست تنهايشان بگذارد . ؟برود خانه و انگار نه انگار . ؟ 

 . دست به سينه تکيه داد به ديوار و نيم نگاهي به توله شير اخمو انداخت . هنوز قهر بود نيم وجبي . حتي صبح که مي خواست او را به جاي سرويس به مدرسه برساند هم حرف نزده بود . با ان قيافه اي که گرفته بود دلش مي خواست حسابي بخندد . رفت سمت کاناپه و کنارش نشست . پا روي پا اندخت و کمي سمت دخترک خم شد : احوال ايلي خانم . .؟ الان با من قهري . ؟ببين قهر کار بچه بي ادباست . ميدوني . ؟نميدوني . ؟پرنسس کله هويجي . موشي . .

چشم غره اش را که ديد زد زير خنده و بغلش کرد : د بچه پررو . با من قهر کني که ضرر ميکني . 

ـ بذارم پايين بد اخلاق . 

سرش را فرو کرد داخل گردنش : جون ايلي راه نداره . باهام قهر باشي من چيکار کنم . ؟ديگه کيو دعوا کنم و داد بزنم . دخترک هنوز داشت تقلا ميکرد . صداي داد و فرياد فلور بلند شد : اره تقصير توئه. تو و اون پدرت . شما دو نفر بچه هام و ازم گرفتين . هر دو تا پسرام . 

ابروهايش در هم شد . کدام دو پسر؟ ايلي را که حالا ارام گرفته بود گذاشت پائين و ايستاد . صداي عماد هم بلند بود : تو اگه مادر بودي ولش نمي کردي . تو اينهمه سال يادت نبود يه پسر ديگه هم داري . 

ـ من يادم نبود . ؟!؟ تو و اون پدر عوضي ات نذاشتين ببينمش . 

ـ حالا دردت چيه هان . ؟!

ـ دردم ادم بي دردي مثل توئه . تو که راست راست راه ميري و عين خيالت نيست ماني خوابيده زير گل . جيغ هاي بلندش باعث شد بدود سمت اتاق . عماد گردنش را محکم گرفته بود و فشار ميداد : صدات و خفه کن . .تو باعث اش شدي.توي خيانت کار خراب . من و ماني هر دومون عکسات و ديديم . خفه شو . خفه شو . 

دستان عماد را عقب کشيد : بسه . کشتيش . عماد بس کن . .

ـ پسر من شکست. به خاطر کثافت بازي هاي اين زن .  من بي غيرت  .  من کثافت  . 

محکم مي کوبيد توي سر و صورتش . .نمي دانست اول به داد کدام برسد . نمي فهميد اين حرف ها اصلا چيست . فلور و خيانت . ؟يک پسر ديگر . ؟

دستش را انداخت دور فلور و بلندش کرد : ديگه بس کنيد . خودتون به جهنم اون بچه چه گناهي کرده . ؟!

ـ راست ميگي ، اينجا ديگه جاي بچه ي من نيست . 

اهميتي به عماد نداد و از پا تختي ليواني اب برايش ريخت : اروم بگير فلور.عماد بره ديگه بر نمي گرده . مي فهي . ؟!

بذار من باهاش حرف بزنم و ارومش کنم . 

خون مردگي روي گردنش را ديد و ابرو در هم کرد . هر دو ديوانه شده بودند . هر دو . سر برگرداند تا عماد را ببيند . صداي جيغ و گريه ي ايلي را که شنيد دويد بيرون . عماد نبود.ايلي هم نبود . صدايشان از راه پله مي امد . بچه را برده بود . ؟!

روي پله ها دويد پائين . مي توانست التماس هاي ايلي را بشنود . داشت توله شيرش را کجا ميبرد . ؟

نعره زد : عمااااااد .  . عماااااد

خودش را پرت کرد داخل خيابان . ماشين عماد مي رفت . هنوز فريادهاي ايلي را ميشنيد . پاهايش لرزيد . بچه را برده بود . !!!

حتي شماره ي ماشين عماد را نمي دانست . بچه را کجا برده بود . دستش را محکم کوبيد روي پيشاني اش . قلبش چنان محکم مي کوبيد که قفسه ي سينه اش را به درد مي آورد . روي زانو خم شد و نفس کشيد . نفس نفس زد . بچه را برده بود به يکي از آن خانه ها . ؟تصوير نيمه برهنه زن مو قرمز ميان اتاق جلوي چشمش زنده شد . چنگي به موهايش زد و دويد داخل آپارتمان . مشت کوبيد به در خانه ي گلاب و داد زد :  . گلاب . گلاب . 

در روي پاشنه که چرخيد اهميت به مرد جوان مقابلش نداد . نامزد يا دوست پسر يا هر خر ديگري که بود . دوباره داد زد : گلاب بيا . 

دست مرد روي شانه اش نشست : هي آقا . سرت و انداختي پائين کجا داري مياي . 

گلاب را ديد . ميان حوله ي حمام . کلمات را تند رديف کرد : بيا بالا پيش فلور . عماد آيلي رو با خودش برده . 

ـ چيکار کرده . ؟؟!آيلين و کجا برده . ؟!

دست مرد را عقب زد و دويد روي پله ها : نمي دونم . هيچي نمي دونم . 

گوشي موبايل و سوئيچ ماشين اش را برداشت . فلور مات نشسته بود جلوي تلوزيون . از شدت حرص مي خواست گلويش را بگيرد و خفه اش کند . به او هم مي گفتند مادر . ؟!

کنار راه پله يکي از روفرشي هاي آيلي افتاده بود . روفرشي هاي پرز دار قرمز با عروسک باب اسفنجي . هماني که خودش خريده بود و دخترک حسابي دوستش داشت . نفسش تنگ شد . مشتي روي سينه اش زد . الان وقت فکر کردن نبود . آيلي الان وحشتزده و ترسيده بود . عماد سرعت مي رفت   . اگر تصادف مي کردند . ؟اگر آيلي هم مثل ماني  . ..

مشت بعدي اش را محکم کوبيد توي ديوار . خودش عماد را مي کشت . بلائي سر توله شير مي امد هر دو را زنده به گور ميکرد . 

نفهميد چطور خيابان ها را طي کرد . دستانش مي لرزيد . مثل تمام عصب هاي صورتش . مثل ته قلبش که انگار ضعف مي رفت . فک محکمش را بيشتر روي هم فشرد . حتما رفته بود خانه ي فري . جاي ديگري نداشت . خدا خدا ميکرد همانجا پيدايش کند . چهره ي وحشت زده ي آيلي جلوي چشمش بود . کاش همان ديشب با خودش ميبردش خانه . کاش گوش به حرفش داده بود . مشتش را کوبيد روي فرمان . عماد دوستش داشت . پدرش بود . اذيتش نمي رد . ميکرد . ؟

اين خيابان لعنتي چرا تمام نمي شد . داد کشيد و فحش داد . ميان فضاي بسته ي ماشين خودش مي شنيد و خودش . 

اينبار با مشت و لگد کوبيد به در خانه . آنقدر محکم که ممکن بود در بشکند . به محض باز شدن در دستش را دور يقه ي فري پيچاند : عماد کجاست . .؟!

مشت مرد توي شکمش فرود آمد : گور باباي تو و عماد . 

کوتاه نمي آمد . محکمتر گرفت و کوبيدش توي چارچوب و رفت داخل . بوي گند الکل حالش را بهم ميزد . در اتاق ها را باز کرد . اميد داشت که آيلي آنجا باشد . کنار ديوار . کنج تخت . اما نبود . اينجا نبود . 

ضربه ي محکمي خورد توي کمرش . آنقدر محکم که آخش را درآورد . 

ـ مرتيکه مگه اينجا طويله است . عماد پاش اينجا برسه خودم قلمش مي کنم . پاشو گورت و گم کن حوصله دردسر ندارم . 

نفسش رفت و آمد و آخ ديگري گفت . همان طور خم شده چرخيد سمت مرد : اگه ميدوني کجاست بگو . دخترش و برده . کمکم کن . 

التماس ميکرد . ؟! کاري که هيچ وقت و در مقابل هيچ کسي نکرده بود . اما براي آيلي ميکرد . براي توله شير هر کاري ميکرد . 

روي کمر دردناکش قد راست کرد : اگه ميدوني بهم بگو . تا دير نشده . 

مرد بازويش را گرفت و هلش داد سمت در : من نميدونم کجا ميره . گورت و گم کن . 

نمي گفت يا نمي دانست . ؟روي پاهايش تلو تلو خورد . هواي سرد بيرون را نفس کشيد . آيلي را بدون لباس گرم برده بود . 

بدون عروسک کچل زشتش . با دست هاي لرزان سيگاري آتش زد . راه رفت و سيگار کشيد . به خودش توپيد بس کن . هيچ اتفاق بدي نمي افته . شايد تا الان برگشته باشه خونه . يا رفته باشه خونه ي خسرو خان . خسرو خان . حتما مي توانست عماد را پيدا کند . .مثل دفعه ي قبل که فهميده بود عماد کجاست . شايد اينبار هم پيدايشان ميکرد . 

گوشي را از جيبش بيرون کشيد و شماره گرفت . دود سيگارش را فوت کرد بيرون و بوق هاي آزاد را شمرد . 

ـ الو . خسروخان . عماد آيلين و برده . 

ـ عماد رفته . ؟

صداي پر از نااميدي اش مي گفت اصلا متوجه ي باقي جمله اش نشده . چنگي به موهايش زد : ميگم آيلين و برده . بچه رو مثل دزدا اند اخت روي شونه اش و برد . 

ـ يعني چي مثل دزدا . ؟برميگرده . 

ناليد : نمياد . با فلور دعوا ميکرد . صحبت سر يه بچه ي ديگه بود . مگه عماد و فلور غير ماني پسر ديگه اي داشتن . ؟

چيزي هست که من ندونم . خسرو خان . ؟!

صداي خونسردش بيشتر به جلز و ولز انداختش : چيز مهمي نيست . اون بچه هم پيش عماد زندگي بهتري داره تا پيش مادرش . 

داد کشيد : زندگي بهتر . با يه پدر الکلي و ديوونه . چي ميدوني که به من نمي گي . نکنه ميدوني کجاست . آره خسرو خان . خبر داري بچه رو کجا برده . ؟

ـ من نمي دونم کجاست . 

مي دانست . مگر ممکن بود نداند عماد کجاست . هميشه از تمام کارهاي عماد خبر داشت . از جاهائي که مي رفت.از غذائي که ميخورد . 

نفسش را داد بيرون : ميدوني خسروخان . مطمئنم که ميدوني کجاست . يا حداقل حدس ميزني کجا باشه . براي خوشحالي عماد هر کاري ميکني . حتي از نوه ي خودت هم ميگذري . اما من . من نميذارم اون بچه رو قربوني پسرت بکني . نميذارم يه ويهان ديگه  بسازي . همين الان ميرم اداره ي پليس . اونجا مي دونم چي بگم که عماد و پيدا کنن . 

گوشي را با نفرت قطع کرد . شايد تهديدش عملي ميشد . شايد خسروخان مي گشت و پيدايشان ميکرد . شايد تا يک ساعت ديگر توله شير پيش خودش بود . 

پيمان سيگار را به دستش داد : هيچ خبري نشد . ؟

سرش را تکان داد و پکي به سيگارش زد . دو روز بود که آيلي را برده بود . بدون هيچ رد و نشاني . دو روز بود که خواب نداشت . پلک هايش روي هم نمي رفت . مي خوابيد بي آنکه بداند دخترک کجاست  . ؟!

پک ديگري زد و دودش را فرو داد . خسرو خان هم نتوانست کاري بکند . پيغام داد که عماد به هيچ کدام از جاهائي که مي شناخت نرفته . يک فکر موذي ميان سرش مي گشت . عماد و آيلي از مرز رد شده باشند . عماد مي توانست خيلي راحت برود دبي . برود آلمان . اقامت داشت . بچه را برده بود . ؟به همين راحتي . ؟

دست پيمان نشست روي شانه اش : داداش . پاش و يه کم بخواب . 

با انگشت شقيقه اش را ماليد و برخواست.شايد فلور چيزي مي دانست . شايد حرف هائي داشت که بازگو کند . ته سيگار را روي کانتر فشرد و نگاهش افتاد به يخچال . نقاشي دخترک آنجا بود . همان چند روزي که فلور بيمارستان بود برايش کشيده بود . هالک سبز بداخلاق را نقاشي کرده بود . 

داشت ديوانه ميشد . شکايت به پليس هم نتيجه اي نداشت . با چه عنواني شکايت ميکرد . عموي ناتني . ؟

پالتوي تيره اش را از روي کاناپه برداشت . پيمان کنارش ايستاده بود : باز که شال و کلاه کردي . داداش دو روزه چشم رو هم نذاشتي . کمي پلک هاي خسته اش را ماساژ داد : بايد برم پيش فلور . من و برسون و برو خونه . بايد مي فهميد درد عماد چيست . خيانت فلور را باور نمي کرد . تا يادش مي آمد عاشق هم بودند . حتي مخالفت هاي خسرو خان هم نتوانست منصرفشان کند . ماني را باردار بود که خسرو خان رضايت داد . خيلي سن و سال نداشت اما اين چيزها را خوب يادش مانده بود . خوشي هاي عماد به يادش مانده بود . 

گلاب به ديدنش برخواست : خبري نشد . ؟

سري تکان داد و رفت سمت اتاق فلور . تاريکي اتاق به لبش پوزخند آورد . تا حالا عزادار ماني بود . حالا هم به خاطر آيلين . ؟!با حرص پرده را کنار زد و ديوارکوب را روشن کرد . فلور بي حال ميان تخت افتاده بود . مرده و زنده اش انگار فرقي نداشت . 

نشست لبه ي تخت : فلور . فلور صدام و ميشنوي . ؟

گلاب ميان چارچوب ايستاده بود : حالش خوب نيست . تازه يه آرامبخش بهش تزريق کردم . 

آرامبخش تاثيري داشت . ؟يعني يادش مي رفت که دخترش را برده اند . ؟

دست ها را تکيه داد روي زانو : کسي زنگ نزد . ؟

ـ نه . من ميتونم برم پائين . ؟

سري تکان داد . هميشه فاصله اش را با عماد و زندگي اش حفظ کرده بود اما حالا صاف وسط جهنمش بود . نگاه دوباره اي به فلور انداخت . هنوز زيبا و جوان بود . اگر ماني زنده بود اين اتفاق ها نمي افتاد . هيچ وقت . 

کلافه راه افتاد داخل خانه . قدم هايش بي اراده رسيد پشت در اتاقش . دستش لرزيد و نرفت سمت دستگيره . مرد هم که بود باز دل ديدن جاي خالي اش را نداشت . لبش را زير دندان فشرد و با پلک هاي بسته سرش را سمت سقف بالا گرفت . کجائي آيلي . کجائي . ؟!!

اگر برمي گشت يک لحظه هم تنهايش نمي گذاشت . فقط برمي گشت . صداي زنگ تلفن که پيچيد قلبش تند و تند ضربان گرفت . خيز برداشت سمت گوشي تلفن : الو . 

ـ الو . الو . 

کسي حرف نميزد . اصلا هيچ صدايي را نمي شنيد . اينکه هيچ نمي شنيد انگار بدتر بود . .صدا زد : عماد . عماد توئي . 

ـ دلت براشون تنگ شده . ؟

اخمش در هم شد : تو کي هستي . ؟!

صداي مردانه ي سردي داشت . بي تفاوت . از آن صداها که سردي اش به همه ي تن آدم مي نشست . غريد : ميگم کي هستي . ؟

ـ هيچ کس . گفتم شايد نگران باشي . بخواي يه حالي از عماد و آيلين داشته باشي . 

قلبش انگار توي حلقش ميزد . عماد و آيلي را مي شناخت يا سربه سرش گذاشته بود . نااميد زمزمه کرد : داري بازي ميکني . ؟

صداي خنده ي مرد بلند شد : آره . بازي کردن و دوست دارم .  حالت بهتر شد دوباره تماس ميگيرم . 

گوشي هنوز ميان دستش بود و به بوق هاي آزاد گوش ميداد . قطع کرده بود . آيلي کجا بود . عماد چه بلائي سر بچه آورده بود . ؟

چنگي ميان موهايش زد و ايستاد. مشتش را گرفت جلوي دهانش و دندان روي آن فشرد . بايد فکر ميکرد .  يا بازي جديد عماد بود و يا واقعا کسي داشت اعصاب و روانش را به بازي مي گرفت . ؟

صداي بلند شدن زنگ تلفن قلبش را به ضربان انداخت . تند و وحشيانه مي کوبيد به ديوار سينه اش . نفسي گرفت و گوشي را برداشت . اينبار نمي خواست حرف بزند . فقط مي خواست گوش کند . 

ـ خوب آقاي رستگار . رستگاري ديگه مگه نه . گفتم شايد دوست داشته باشي صداي برادرت و بشنوي . 

صداي فرياد عماد را ميشنيد . من دارم ميميرم . بيا اين دستارو باز کن . صدام و ميشنوي . من الکل مي خوام . مي شنوي .

 بازي نبود . بود . ؟

دستش روي گلو چنگ شد.آيلي کجا بود . صداي مرد را شنيد . اين صداي سرد و عوضي را هيچ وقت فراموش نمي کرد . هيچ وقت . 

ـ دلت مي خواد صداي آيلين و هم بشنوي . ؟! هوم . ؟!

نفسش جائي ميان سينه اش گير کرده بود . سعي کرد صدايش نلرزد . نترسد . زمان کم آوردن نبود . حالا که مي دانست يکي بازي بدي را شروع کرده وقت لرزيدن نبود . 

ـ بگو کي هستي و چي مي خواي . 

مي توانست ميان صداي خنده هايش قدم هايش را بشنود . 

ـ عجله نکن . با هم آشنا ميشيم . هنوز خيلي وقت داريم . صداي باز شدن دري آمد . يک در آهني که صداي بدي داشت . مطمئن بود که جاي بسته اي است . صداي اکو شدنش را ميشنيد . 

ـ ميدونستي همه ي بچه ها موقع ترس خودشون و خيس مي کنن . 

نعره اش در اختيارش نبود : کثافت . بگو چي مي خواي . به اون بچه کاري نداشته باش . شنيدي . 

ـ نچ . نچ . اصلا خوب نيست که عصباني بشي . مي خواستم اجازه بدم باهاش حرف بزني . .اما الان فقط ميتوني اين و بشنوي . 

صداي جيغ هاي آيلين را مي شناخت . زانوهايش روي زمين تا خورد . خم شد و گوشي را يک لحظه هم جدا نکرد : آيلي . 

مرد دوباره خنديد . صداي آيلي دور ميشد . .ناليد : اذيتش نکن . هر چي بخواي بهت ميدم . فقط بگو چي مي خواي . .

ـ فردا دوباره بهت زنگ ميزنم تا بيشتر حرف بزنيم . راستي فلور چطوره . اصلا متوجه شده بچه و شوهرش رفتن . ؟

نعره زد : کثافت حروم زاده . بهت ميگم چي مي خواي . چي ميخواي که اين بازي رو راه انداختي . 

ـ فردا . 

تماس قطع شده بود . ؟فريادش تمام خانه را لرزاند . ديوانگي که شاخ و دم نداشت . هر چه که دم دستش بود را ريخت به هم . آنقدر نعره زد که گلويش خش گرفت . صداي ضربه هاي محکمي که به در مي خورد باعث شد آرام بگيرد . 

صورت ترسيده ي گلاب و نامزدش را ديد : آقاي رستگار چي شده . ؟! تو رو خدا حرف بزنيد . بلائي سر آيلي اومده . 

چنگ زد روي سينه اش . مگر اين قلب آرام مي گرفت . عماد الکل مي خواست و آيلي کوچولو داشت جيغ مي کشيد . ؟!

دلش به هم خورد . ترسيده بود . ميلرزيد . با غريبه ها راحت نبود . نفسش تنگ شد . 

صداي گلاب بلند شد : ميلاد کمک کن بذاريمش روي کاناپه يه کم دراز بکشن . 

گذاشت غريبه ها زير بازويش را بگيرند . يک لحظه هم جيغ هاي آيلي از سرش بيرون نمي رفت . 

به گريه هاي فلور اهميتي نداد.همانجا بالاي تخت ايستاد و دوباره پرسيد : حرف بزن فلور . آيلي و بردن . عماد برات مهم نيست اون بچه که گناهي نداشته . 

ـ قرص هام و بده . .

داد کشيد : نمي دم . هيچي بهت نمي دم . من بايد بدونم تو و عماد چه غلطي تو زندگي تون کردين.  . چيکار کردين که الان پاي من و اعصاب من وسط اين جهنم باز شده . 

دستش را بند شانه ي فلور کرد : بابا بي انصاف مگه آيلي بچه ي تو نيست . ؟!؟

گريه ي فلور بلندتر شد . چنگ زد بين موهايش و قدمي راه رفت . سه روز بود که تماسي از طرف مرد نداشت . سه روز کامل بود که چشمانش روي تلفن خشک شده بود . هيچ کس نمي فهميد چه حالي دارد . اصلا مگر کسي بود . جز دو باري که به اداره ي آگاهي رفته بود و گزارش تلفن ها را داده بود پايش را از خانه بيرون نگذاشت . 

برگشت سمت تخت و کنار فلور نشست . فلوري که براي آرام بخش هايش گريه ميکرد . دستش را دور بازويش گذاشت : شايد يه چيزي بدوني که کمکم کنه . لامصب يه دختر بچه رو بردن . مي فهمي ممکنه باهاش چيکار کنن . ؟!

ديد که تن فلور زير دستش لرزيد : من هيچي نمي دونم . بذار به حال خودم بميرم . بذار بميرم . 

دستش روي بازوي ظريف چنگ شد.محکم . آخ فلور را هم که شنيد کوتاه نيامد : باشه . اگه دلت مي خواد بميري برام ذره اي اهميت نداره . اما نه تا وقتي که باهام حرف نزدي . 

اين مردي که تماس گرفت تو رو ميشناخت . از کجا . ؟چرا عماد چند شب قبل که اينجا بود گفت بهش خيانت کردي . جريان عکس ها چي بود . ؟!

بهم بگو.اونوقت با کمال ميل خودم ميکشمت . 

سر خم شده ي فلور را بالا کشيد و جلوي صورت خودش گرفت : به شوهرت خيانت کردي و نارو زدي . حالا آيلي بايد تاوان گناهت رو بده . آره.؟!!!

فلور هم داد زد : من خيانت نکردم . عماد ديوونه شده بود . من به شوهرم خيانت نکردم . 

چشمانش را جمع کرد :  د دروغ ميگي لعنتي . دروغ ميگي . 

ـ من هيچي نميدونم ويهان . بذار به درد خودم بميرم . بذار بميرم و راحت شم . 

نعره زد . هنجره اش مي سوخت : نميذارم بميري . بهم بگو چي شده . آيلي کجاست . تو ميدوني . بايد بگي . 

جيغ هاي عصبي فلور مثل جيغ هاي توله شير بود . قلبش درد گرفت . تاوان گندکاري هاي عماد و فلور را آيلي داشت پس ميداد . 

دستش را محکم گذاشت جلوي دهان فلور . نمي خواست بشنود . صداي او را . جيغ هايش را . التماس چشم هايش . فلور تقلا ميکرد نفس بکشد . داد زد : مگه نمي خواستي بميري . .؟!؟چشمانش داشت روي هم ميرفت و حرکت دست و پايش آرام گرفته بود . دستش را برداشت . صداي حريصانه ي نفس هائي که مي گرفت را گوش داد . داشت ديوانه ميشد . .دستش به هيچ بند بود . نه مي دانست موضوع چيست . نه مي دانست کجا را دنبالشان بگردد . نه همدردي داشت . اينهمه خشم و درد داشت خفه اش ميکرد . داشت له ميشد.

گوشي تلفن را چسبانده بود به صورتش . پاهايش بي اراده روي زمين ضرب گرفته بود : بذار باهاش حرف بزنم . اخه کدوم بي وجداني از يه بچه ي هشت نه ساله انتقام ميگيره . 

ـ جاشون خوبه نگران نشو . برادرت داره الکل و ترک ميکنه . 

خواست بگويد گور باباي عماد اما لب بست : هر چي که بخواي و بهت ميدم . بگو چقدر . 

صداي خنده ي مرد بلند شد . مي خنديد . هميشه مي خنديد : رستگار التماس نکن . هنوز خيلي زوده که وا بدي . قوي باش . مرد باش .

 دست هايش مشت شد . حاضر بود نصف زندگي اش را بدهد و فقط ان مرد حالا نزديکش باش . با همين دست ها تکه پاره اش ميکرد . 

ـ حال ايلين خوبه . فقط زياد گريه ميکنه . فکر کنم جاهاي تاريک و دوست نداره . 

داد زد : رواني کثافت . .من پيدات ميکنم و خودم ميکشمت . 

ـ پدرت چطوره . ؟!

نفسش بريد . خسرو خان را هم مي شناخت . ؟! . اين مرد هر که بود خيلي چيزها مي دانست . .چيزهايي که به همه شان مربوط ميشد . 

ـ تو چي ميدوني که من نميدونم . چي مي خواي که اين بازي رو راه انداختي . چرا هيچي نميگي بدبخت ترسو . ؟؟! ميترسي پيدات کنم . ؟! چرا حرف نميزني لعنتي . 

ـ خيلي چيزها هست که نميدوني . ميتوني از پدرت بپرسي . از فلور . .البته اگه اين مو قرمز برات مهمه . .

دستش را گذاشت روي گردنش . رگ منقبض شده اش را فشرد : چي از جونمون مي خواي .  همه ي ما رو ميشناسي . ؟ من و نشناختي . پيدات ميکنم .  .  

ـ پسر رستگار . .ميدوني چي دلم مي خواد . ؟مي خوام اونجا باشم و بالا پائين پريدن هاي تو رو ببينم . ببينم که وقتي يه دونه از انگشتاي عماد و ميفرستم خسروخان چيکارميکنه . براي تو هم سورپرايز دارم . هر چند تو اين ميون تقصيري نداري.اما رستگار بودن کم چيزي نيست . 

ـ تو يه ديوونه ي مريضي . 

ـ ميدونستي دختر کوچولوها خيلي خوشمزه ان . .؟!

فريادش از خشم بود و اشک چشمش از درد . گوشي تلفن را پرت کرد سمت ديوار . همانجا روي زانوهايش تا شد . هرگز انهمه خشم و درد و ناتواني را تجربه نکرده بود . تنها روزنه ي نجاتش خسروخان بود . همه ي حرف هاي ناگفته ي فلور را او بايد مي گفت .  

ته ريش روي صورتش نشسته بود و سفيدي چشمانش خون رفته بود . .تا بحال خودش را اينطور نديده بود . زندگي به ظاهر آرامي که هميشه خيال ميکرد صاحب آن است حالا داستان مرموزي شده بود . داستاني که فلور نمي خواست به خاطر بياورد وخسروخان با اخم هاي درهم حرفي نميزد . اعصابش ريخته بود به هم . کار و زندگي اش به درک . حتي عماد هم به جهنم . اما توله شير مو قرمز کم بود . دلش به درد مي آمد و روي شقيقه هايش نبض مي گرفت . دلش مي خواست همه ي زمين و زمان را به  هم بريزد . 

دستش را مشت کرد : چه اتفاقي تو زندگي فلور و عماد افتاده که من نمي دونم . ؟!

ـ از صبح داري اين و ميپرسي . گفتم هيچي . 

ـ پوزخندش زهر داشت : هيچي . ؟! خوبه . تهديد کرده امروز انگشتاي عماد و ميفرسته . مهم نيست . ؟!؟

لرزيدن دست هاي خسروخان را که ديد ادامه داد : کيه که از رستگارها بدش مياد . چيکار کردين باهاش که حالا اون بچه بايد بابتش تاوان بده . ؟ چرا يکبار براي هميشه به من نميگيد چي شده . مي دانست که پيرمرد را ترسانده اما راه ديگري نداشت . بايد نگفته ها را ميشنيد و کاري ميکرد . کاش يکي حرف ميزد . 

ـ من امروز با پليس تماس گرفتم . براي تلفن خونه ي عماد  ، تحت کنترله الان . ميتونن رد اون آدم رو بگيرن . کافيه يه کم پشت تلفن معطل کني . .

خنديد . اين مرد . اين پدر . دستش را کشيد دور دهانش : هر دفعه از يه شماره زنگ ميزنه و بعد ميندازه دور و دفعه ي بعد يه شماره ي ديگه . 

هر کي که هست انقدر خوب ميشناسه ما رو که ميدونه حاضرين هر کاري واسه عماد بکنين . امروز که باهام تماس گرفت ميگم به خودتون زنگ بزنه . .مي خوام بدونم طاقت نعره هاي عماد و دارين يا نه . 

همانجا روبروي خسروخان نشست . پاهايش را گذاشت روي ميز و سرش را تکيه داد به پشتي کاناپه . آنروز که اينجا بودند آيلين روي پاهايش نشسته بود . کلاه و شال بافتني اش را درآورده بود و زير گوش و گردنش حرف زده بود . دخترک ريسه مي رفت . 

نمي خواست به اتفاق هاي بد فکر کند . به اينکه ممکن بود ديگر آيلين را نبيند . به اينکه هر کسي که آنها را برده بود آدم مريضي بود . رواني و کثافت . از فکر اينکه کسي بخواهد به ان بچه دست بزند . دستش مشت شد و نشست روي پاهايش . 

ـ فلور قبل از ازدواج با عماد شوهر داشت . يه آدم ديوونه که افتاده بود گوشه ي زندان . يه بچه هم داشت . پسرش چهار پنج ساله بود . 

لبه ي تخت نشست و به فلور نگاه کرد . عکس ماني روي ديوار اتاقش بود و قاب عکس کوچکي از آيلي هم ميان دستانش.

ـ اينبار که تماس گرفت بذار من باهاش حرف بزنم . شايد بدونم کيه . 

سري تکان داد و پرسيد : پسرت و کجا گذاشتي وقتي با عماد ازدواج کردي . ؟!

اشک هايش دوباره راه گرفته بود : من عماد و دوست داشتم . شوهرم من و کتک ميزد . يه آدم مريض و رواني . از صورت خوني و داغون من لذت ميبرد . کسي نمي دونه من چه بلاهائي تو اون خونه تحمل کردم . هيچکس نمي دونه . پدرم زن دوم داشت و نمي خواست برام کاري کنه . کسي و نداشتم و با يه بچه مونده بود زير دست و پاهاي اون نامرد . 

وقتي افتاد زندان و بهش حبس خورد بهترين روز زندگي ام بود . انگار داشتم آزاد ميشدم . همون روزها با عماد آشنا شدم . نگاهش روي صورت فلور چرخ خورد . هيچ وقت او را غير همسر عماد بودن تصور نکرده بود . حالا بايد سر اين کلاف پيچيده را مي گرفت و ميرسيد به شوهر رواني و ساديسمي اش . ؟

آيلين کوچولو حالا کنار آن مرد بود . ؟ کسي که از کتک زدن خوشش مي آمد . دستانش بين موهايش چنگ شد . 

فلور هق زد : ازش طلاق گرفتم . از تو زندان پيغام داد که بياد بيرون من و ميکشه . گفت زندگي من و عماد و جهنم ميکنه . 

ميترسيدم اما عماد دلداري ام ميداد. مي گفت نميذاره دستش بهمون برسه . مي گفت بايد آماده بشم براي ازدواج . اون مي گفت و من تو رويا ميرفتم . منم آدم بودم . دلم يه زندگي مي خواست . خوب . راحت . با يه شوهر خوب . چرا نبايد قبول ميکردم . .؟

ماني و حامله بودم که خسروخان قضيه من و عماد و فهميد . نمي تونست قبول کنه يه زن مطلقه با يه بچه ي چهار پنج ساله بشه عروسش . بشه زن پسرش . خنديد : بهم گفت امکان نداره قبولم کنه . گفت من و اون توله ي توي شکمم هم نمي تونه اون و مجبور به موافقت با اين ازدواج بکنه . 

نگاهش چسبيده بود روي قاب عکس ديوار : عماد خيلي با پدرش حرف زد . قهر کرد و از خونه رفت . اومد پيش من . اومد تو خونه اي که براي من گرفته بود . کنار من و پسرهام . اشکش دوباره سرازير شد . زار زد و ناليد : خسروخان بالاخره کوتاه اومد . خبر داد بدون بچه قبولم ميکنه . گفت بدون پسرم ميتونم زن عماد بشم . 

مي توانست ادامه ي داستان را حدس بزند . بزاق نداشته اش را فرو داد و فکر کرد کاش فلور خفه شود و ديگر ناله هايش را نشنود . اما اين فلور قصد داشت ديوانه اش کند . ادامه داد : من مجبور بودم. من باردار بودم بدون عماد هر دو تا بچه هام و بايد با بدبختي بزرگ ميکردم . مجبور شدم انتخاب کنم . 

صدايش تقريبا خفه بود . پرسيد : چيکارش کردي . پسر کوچولوت و گذاشتي تو خيابون . ؟!

فلور هق زد . مهم نبود . همين جا اگر خون بالا مي آورد هم مهم نبود . 

ـ گذاشتمش پيش عمه اش . گفتم ميرم يه سفر کوتاه و ميام . 

رفتم اما برنگشتم . ماني پيش عمه ا ش موند . 

پس اسمش ماني بود . حالا دو تا ماني را از دست داده بود . نگاهش کرد . انسان بود و مادر بود . ؟!؟

خودش خيلي کم توله شير را مي شناخت . کمي با هم دوست بودند و حالا داشت ديوانه ميشد . فلور چطور توانسته بود از جگر گوشه اش بگذرد . ؟سرش داشت از فشار زياد منفجر ميشد . بي اراده خنديد . با صداي بلند به قهقهه افتاد . ميان خنده هائي که تمامي نداشت صورت گريان فلور را ديد . اين داستان زيادي دردناک بود . يکي را به گريه انداخته بود و ديگري را به خنده اي عصبي و بي انتها . 

فلور هنوز هق ميزد : من فکر ميکردم عمه ي ماني مواظبشه . .فکر ميکردم ميتونه از بچه ي برادرش نگهداري کنه . 

اين داستان هنوز ماجراها داشت . دستش را کشيد روي فک دردناکش :  فکر ميکردي . ؟!تو آدمي فلور . ؟!؟

حيوون بچه اش و با چنگ و دندون نگه ميداره . چطور از پسرت گذشتي . براي عماد يا براي خودت . ؟براي عروس رستگار بودن . براي صاحب زندگي راحت بودن . من نمي فهمم تو واقعا بچه ي چهار پنج ساله ات و گذاشتي پيش کسي که ازش مطمئن نبودي و رفتي دنبال زندگي ات . ؟ آره . ؟!؟!؟ وااي خدا . وااي . از حيوون کمترين . همه تون . از سگ کمترين . .

فلور ناليد : فکر ميکردم دست و بالم باز ميشه کمکش ميکنم . کجا ميبردم بچه اي رو که هيچ کسي نمي خواست . پدرت حتي پسر عماد و دوست نداشت . با بچه ي من کنار مي اومد . ؟فکر کردي قبول ميکرد . 

نعره زد بالاي سر فلور : به درک . به جهنم . ببين حالا چه گندي زدي به اين زندگي . ببين . ؟

تابلوي ماني را از روي ديوار کند و روي تخت انداخت : بي انصاف بچه ات بود . ادم يه توله گربه و ده روز نگه داره دلش نمياد بذارتش پشت در . . بچه خودت و ول کردي به خاطر کي . ؟خسروخان . ؟حالم ازت بهم ميخوره . عين کثافت ميمونين . همه تون . .

فلور هر چه هم که مي گفت قانع نمي شد . شايد اگر حالا آيلي آنجا بود درک ميکرد . اما نتيجه ي گذشته ي عماد و فلور شده بود نابودي آيلي . اين بود که جگرش را مي سوزاند . فلور هق ميزد :  چاره نداشتم . تو چه ميدوني يه زن تنها چقدر بدبخته . چه ميدوني وقتي همسايه ات بدونه شوهرت نيست چطور نگات ميکنه . تو مردي چه مي فهمي براي يه مادر دل کندن از بچه اش يعني چي . ؟

من مجبور بودم . ماني رو گذاشتم پيش عمه اش به اميد اينکه بتونم بعدا بيارمش پيش خودم . وقتي آب ها از آسياب افتاد . وقتي عماد بتونه بدون نفوذ خسرو خان زندگي کنه . اما فقط دو ماه ازش بي خبر بودم . بچه ام نبود . ماني بيچاره ي من گم شده بود . 

عمه ي ماني مي گفت يه روز از خونه رفت بيرون و ديگه برنگشت . تو چه ميدوني من اين سالها چي کشيدم . 

داد زد : آره نمي فهمم . تو داري با حرفات خودت و قانع مي کني . بچه ي بي گناهت و ول کردي به امون خدا . ؟!

بعد دو ماه رفتي سراغش . ؟!  حالا اون بچه کجاست . ؟بعد اون ديگه اصلا دنبالش گشتي يا نشستي پي زندگي عاشقانه ات . ؟

فلور جيغ مي کشيد : بس کن لعنتي . بس کن . 

ساکت نميشد . مشتش نشست روي ديوار : شوهر ديوونه ات يا پسرت . نمي دونم کدوم شايد هم هر دو . آره شايد هر دو اون بيرون دارن با اعصاب من بازي ميکنن . دارن از يه دختر بچه انتقام ميگيرن . تو و عماد لايق اين انتقام و شکنجه اين اما يه بچه داره تاوان ميده . مي فهمي ممکنه باهاش چيکار کنن . ؟تو داري برام حرف از اجبار ميزني . ؟ آدم ها مجبور به هيچي نيستن . اگه وسط دريا ولت کنن هم جون ميکني تا شنا کني بياي ساحل . به من نگو مجبور بودي . تو فقط راهي رو انتخاب کردي که سودش بيشتر از ضررش بود . يه زندگي خوب و يه شوهر خوب و انتخاب کردي و يه بچه رو ول کردي . 

نفس نفس ميزد . چاره داشت فلور را خفه ميکرد . دست کشيد به يقه ي پيراهنش و دکمه هايش را باز کرد . گلاب آنجا ايستاده بود . به جهنم که حرف هايشان را شنيده بود . نشست روي کاناپه و چشم هايش را بست . 

ـ اين و بخوريد .

 از گوشه ي چشم ليوان آب را ديد . يک نفس همه را سر کشيد . پا به پا شدن گلاب را ديد : چي شده . ؟

ـ امروز يه بسته رسيد . 

از جا پريد : کي آورده . چرا به من نگفتي . ؟!

ـ شما نبوديد . گذاشته بودن پشت در خونه . به خدا من اصلا دست بهش نزدم . گفتم شايد مي خوايد با پليس مشورت کنيد . 

نگاهش از روي بسته ي مقوائي با چسب پهن گذشت و به ستوان ذاکري رسيد . چيزي پيدا کرديد . ؟

مرد سر تکان داد : امنيت جعبه از نظر بمب شناسي تاييد شده و هيچ اثر انگشتي روش نيست جز مال برادرتون . 

عماد رستگار . انگار دادن به اون که اين جعبه رو ببنده . 

حالش به هم ميخورد . فکرهايش مدام بد و بدتر ميشد . کاش مي توانست مثل فلور قرص بياندازد بالا و از حال برود . ميان جعبه چيز خوبي نبود . حس ميکرد . از تفکر چيزي که به فکرش رسيده بود دستانش مشت شد . نفسش نصفه و نيمه شد . 

ـ اگه براتون سخته اجازه بديد من بازش کنم . 

سخت نبود . مثل جان کندن بود . دستان بزرگش لرزيد و قتي در جعبه را باز کرد . نفسش رفت و بر نگشت . ميان سينه اش گره خورده بود . موهاي سرخ ميان جعبه  . .روي زانو تا شد . مرد زير بازويش را گرفت و با فرياد سربازي را صدا زد . مي شنيد و ميديد اما قدرت پاهايش را نداشت . مشت زد ميان جعبه و موهاي سرخ خوشرنگ را به چنگ گرفت . 

چرا فکر ميکرد قرمزش عجيب و غريب است . تارهاي چسبيده به هم مي گفت روزهاست که رنگ آب را نديده . هق زد بي يک قطره اشک . هق زد و تارهاي مو را ميان دستانش فشرد . کاش از اين کابوس بيدار ميشد . يکي بيدارش ميکرد .  .  .  . 

پليس روي تارهاي مو آزمايش انجام ميداد . حالا يک تيم تحقيق و بازرسي دنبال اين پرونده بود . به مردهائي که هر گوشه ي خانه را وارسي ميکردند نگاه ميکرد . اين زندگي واقعي بود . شده بود نقش اول يکي از همان فيلم هاي جنائي که وقت نوجواني اش نگاه ميکرد . 

ذاکري کنارش ايستاد : من از خانم رستگار نشاني هائي که ممکن بود درست باشه پرسيدم . هر چند مطمئن نيستيم کار همسر سابق يا پسرشون باشه . بايد احتمال هاي ديگه اي رو هم در نظر بگيريم . شما مورد جديدي به خاطرتون نيومده . ؟

ـ من دو ساله که اومدم ايران . خانواده ي تنهائي هستيم . من کسي و نمي شناسم . 

ـ هر چيزي ممکنه کمک کنه . آدم غريبه اي رو دور و بر اين خونه نديديد . رفت و آمد مشکوک ياآدم هاي غريبه . تو راه مدرسه يا خونه فرقي نميکنه . 

دستي روي پيشاني پر دردش کشاند : همسايه ي پائين . يه خانميه که گاهي مياد کمک  . براي همسر برادرم که به حال خودش نيست . با نامزدش زندگي ميکنه . فقط اون و ميشناسم . سرويس مدرسه هم ممکنه . .شايد مدير مدرسه . يا فروشگاهي که ازش خريد کرديم . يه عالمه آدم هست که ممکنه مظنون باشن . 

چنگ زد به موهايش . ذاکري سر تکان داد : ما بررسي مي کنيم . منتظريم جواب اماده بشه . .شايد بين تار موها بتونيم سر نخي پيدا کنيم . 

سيگار روشن را از پيمان گرفت : مغازه چه خبر . ؟

پيمان هم لم داد روي مبل مقابلش : خوبه . تارا ديروز اومده بود . 

دود سيگارش را فوت کرد بيرون و دوباره کام گرفت . نگاهش روي سرخي سر سيگار مانده بود . 

ـ مي گفت چند وقته خونه نرفتي و اينکه کجائي و چه اتفاقي افتاده . 

اخمش عميق شد : به نظرت تارا هم ميتونه مظنون باشه . ؟

صداي حرصي پيمان بلند شد : جون داداش تعارف نکن . بگو به منم شک داري . 

خونسرد کام ديگري گرفت : اسم تو رو هم به پليس دادم . .

نگاهش به صورت متعجب پيمان که افتاد ابرو بالا داد : چيه . ؟!؟

ـ تو واقعا فکر ميکني من اين کارو کردم . !!

پک عميقي به سيگارش زد و با چشم هاي نيمه باز دودش را فوت کرد بيرون : من هيچ فکري نمي کنم.پليس اسم آدم هائي که دور و برمون بودن و خواست منم دادم . نيم خيز شدن پيمان را که ديد اخمش در هم شد : بشين خودت و لوس نکن . .

ـ کجا بشينم . قراره تهمت ديگه اي هم بزني يهو بگو خودت و راحت کن . 

دستش را روي گردن دردناکش فشرد : پيمان من اصلا اعصاب ندارم . بذارهمين چند دقيقه رو آروم باشم . 

قدم هايش را سمت آشپزخانه ديد . اين روزها از هميشه بيشتر احساس تنهائي ميکرد . هيچ کس نبود . سيگار دود ميکرد و دردهايش را نفس مي کشيد . پليس مي گفت جابر معظمي چهار سال بعد طلاقش با فلور از زندان آزاد شده و دو سال بعد هم در درگيري خياباني کشته شده بود . از ماني هم هيچ کسي خبر نداشت . فکر کرد الان بايد بيست و دو سه ساله باشد . کلافه از جايش بلند شد . فلور با ارامبخش قوي اي که گلاب برايش تزريق کرده بود هنوز خواب بود . ياد جعبه ي ارسالي افتاد . 

دلش از يادآوري موهاي توله شير گرفت . کاش همين حالا کسي مي گفت که توله شير پيدا شده . اصلا حاضر بود او را روي تخت بيمارستان با پاي شکسته ببيند اما اينطور بي خبر نماند . 

زنگ تلفن بلند شد . پيمان هم مثل او از جا پريد . از اشپزخانه دويد بيرون : خودشه . ؟!

دستانش ميلرزيد . نفسي گرفت و گوشي را چنگ زد : الو . 

ـ کادوت به دستت رسيد پسر رستگار . ؟

غيظ کرد : من ميدونم کي هستي . ماني پسر فلور . دير يا زود پليس پيدات ميکنه . 

ـ من و نخندون . فکر ميکني مهمه که پليس من و پيدا کنه . ؟

پيمان کنارش ايستاده بود . نبايد عصبي ميشد . حتي شده يک کلمه بايد با آيلي يا عماد حرف ميزد : بذار باهاشون حرف بزنم . 

خنده ي مرد بلند شد : داداشت که حال حرف زدن نداره . داره تو الکل خودش و خفه ميکنه . اما با مو قرمز ميتوني حرف بزني . هر چند ديگه موئي نداره . 

لبش را محکم زير دندان گرفت تا داد نزند . صداي ضعيفش را شنيد . مثل بچه گربه هاي بي سرو صدا . گوشي ميان دستانش ميلرزيد : آيلي . عزيزم . با من حرف بزن . آيلي . 

هق هق آرامش راشنيد : من ميترسم . مي خوام بيام خونه . 

ـ ميارمت خونه قربونت . قول ميدم . حالت خوبه . ؟

ميا گريه هايش حرف ميزد : سردمه . پس تو کجائي . ؟!؟

چانه اش لرزيد . سنگيني دست پيمان را روي شانه اش حس کرد . کمک نمي خواست.همدم هم نمي خواست . فقط مي خواست توله شيرش برگردد خانه . .

ـ دنبال تو ميگردم قربونت . وقتي پيدات کردم ديگه نميذارم تنها بموني . ميبرمت پيش خودم . تو بايد قوي باشي . باشه آيلي . قول بده قوي باشي تا من زود پيدات کنم . هالک زود مياد پيشت . 

گريه اش حالا پر سوز تر شده بود : اينجا تاريکه . سرده . بو ميده .  بابا عماد داد ميزنه . 

دست کشيد پشت پلک هاي خيسش : من زود پيدات ميکنم عزيزم . نميذارم بترسي . 

ـ قولي بده که بتوني بهش عمل کني . 

ـ بي وجدان . اون فقط يه بچه است . مي فهمي . ؟

ـ ميدوني تجاوز به پسر بچه ها چطوريه . ؟

نعره زد : فلور اينجاست . بيا ببرش و هر بلائي مي خواي سرش بيار . عماد و بکش . اما اين بچه رو بهم برگردون . 

ـ فقط چهار سالم بود که من و گذاشت و رفت . با برادر تو . 

هق زد : عماد برادر من نيست . 

ـ ميدوني يه بچه ي چهارساله وقتي کسي و نداره چطوري بزرگ ميشه . ؟ميفهمي گير چه آدمائي مي افته . ؟

داد کشيد . تمام تارهاي صوتي اش لرزيد : مي خواي بلائي که سر تو اومد سر آيلي هم بياد . ؟! اين راضي ات ميکنه . ؟

خنده اش بلند شد : حرص نخور رستگار . .تا بوده همين بوده . تر و خشک با هم ميسوزن . من وخواهر کوچولوم هم با هم . .

داد کشيد . نعره زد . هق زد پشت بوق هاي آزاد . پيمان سعي ميکرد جلوي دست هايش را بگيرد . تمام خانه را ريخت به هم . اين خانه را بايد خراب ميکرد . بايد . . 

پيک ديگري پر کرد و يک ضرب بالا رفت . تکيه داده بود به نرده هاي تراس  . . يک پيک ديگر و باز بالا رفتن  . . يک امشب را مي خواست به هيچ چيز فکر نکند و عجيب اين بود که با وجود الکلي که وارد خونش شده بود باز هم فکرش مي رفت همان جائي که امشب نمي خواست  . . مي رفت سمت موهاي قرمز دختر کوچولوئي که خيلي زود بي آنکه بفهمد وابسته اش شده بود  . . يک امشب  دلش مي خواست فراموش کند  . . گيلاسش را فشرد به پيشاني پر دردش  . . مگر فراموش ميشد  . . اين الکل لعنتي فقط کرختش کرده بود  ،  بدون هيچ حسي  . . پاهاي بلندش را دراز کرده بود و  بطري خالي را بين پاهايش گرفته بود  . . لعنت به عماد و زندگي مزخرفش  . . به فلور و صورت معصوم و زيبايش  . . حالا همه ديو دوسري شده بودند که ديدنشان کفاره مي خواست  . .

پوزخند زد سر بطري را گذاشت روي لب هايش  . . از ميان پلک هاي سنگينش گلاب را ديد  . . تکيه داده بود به در تراس و نگاهش ميکرد  . . آيلي دوستش داشت  . . ياد شيطنت آيلي افتاد و مارمولک روي ديوار  . . که دليل ماندن گلاب شده بود  . الان کجا بود  . .؟!

پووفي کرد و دستش را گذاشت روي زمين تا بلند شود  . . اما اين الکل لعنتي حسابي بي حسش کرده بود  . .

گلاب دويد سمتش : بذار کمکت کنم  . .

دستانش گرم بود وقتي بازويش را گرفت  . . نمي توانست اندام درشتش را تکان دهد به تلاش بي اثرش خنديد  . . نگاهش افتاد به دست هاي کوچکش  . . شبيه دست هاي آيلي بود  . . به همان کوچکي  ،  ميان دست هاي بزرگش  . . به نرمي دستش را روي گونه اش کشيد  . . پشت دستش را چسباند به لبش  . . هميشه وقتي دست آيلي را مي گرفت دوست داشت ببوسدش  . . اما دريغ کرده بود  . .چه فرقي با فلور داشت  . . وقتي مي توانست  ،  محبت نکرده بود  . . دستش را با کرختي بالا آورد و کشيد روي موهاي باز از شال بيرون آمده اش  . . زمزمه کرد :  چطور دلشون اومد موهاي خوشگلش را بچينن  . . رنگش معرکه بود  . .

نگاهش به چشمان مرطوب دخترک افتاد  . . شبيه چشم هاي قهوه اي آيلي بود  ،  وقتي اشک داشت  . . انگشت کشيد پاي رطوبت صورتش  :  من چيکار کنم  . .؟!؟

دست هاي کوچکش را دور صورتش حس کرد  :  دوسش داري  . .؟

الکل داشت سستش ميکرد  . .خنديد و اشک از گوشه ي چشمش سر خورد  :  از خودم بدم مياد  . . مي تونستم خيلي زودتر بفهمم عماد چه جهنمي درست کرده  . . اما  . .

با دست هاي کوچکش اشک چشمش را پاک ميکرد  . . نگاهش به مردمک هاي مرطوبش افتاد  . . نفسش را داد بيرون  . . بوي الکل ميان سردي هوا  ،  گونه هاي دخترک را گلگون کرد  . . پلک زد  . . کشدار و خسته  . . الکل داشت هدايتش ميکرد به اين بي خبري  . . سرش را گذاشت روي سينه ي گلاب و خم شد  . . دست هاي کوچک ميان موهايش چرخيد  :  پيداش ميشه  . . برميگرده پيشت  . .

سعي کرد پلک هاي سنگين اش را باز کند . دست کشيد روي شقيقه هاي پر دردش . لعنتي زير لب زمزمه کرد و روي تخت غلت زد . با وجود درد بدي که داشت حداقل بعد چند شب متوالي خوابيده بود . زمزمه کرد زنده باد الکل و بي خبري . .

روي تخت نيم خيز شد . نگاهش افتاد به جسم مچاله اي که زير پتو کز کرده بود . . نيم تنه ي برهنه اش را از نظر گذراند و ابروهايش را بالا داد . .با کسي خوابيده بود . ؟ انهم خانه ي عماد . ؟ دستش را کشيد بين موهايش و گردن دردناکش را فشرد . جز يک خاطره ي محواز بالکن و پيک هاي پشت هم . جز دست هاي کوچک گلاب . .

گفت گلاب و از جا پريد . با گلاب خوابيده بود . ؟!؟با نامزد يک مرد ديگر . ؟!

نفسش حبس شد . لعنتي نثار خودش کرد و گوشه ي روتختي را کشيد . دستش همانجا ثابت شد . لرزيد و نفسش ازاد شد . . توله شير برگشته بود . ؟روي تختش بود . ؟! دست کشيد پاي پلکش . محکم و مکرر . .خود ايلين بود يا خواب مي ديد . .؟!؟ الکل لعنتي انهمه مستي داشت . .؟! دست کشيد روي موهاي تراشيده اش . واقعي بود . نبود . ؟!

اين بچه ي کثيف و چرک که ميان تخت خوابيده بود توهم بود يا واقعيت . تن گرمش را لمس کرد . انگشت هاي کوچک زخمي اش . خودش بود . توله شير موقرمزش  . ايلي برگشته بود اما چطور . ؟!

محکم روي گونه اش کوبيد . واقعيت داشت . درد سيلي را حس کرد . دست هاي لرزانش را برد جلو و پلک هايش را نوازش کرد . دخترک غرق خواب بود . .ترسيده کمي جلوتر کشيد و نفس هايش را شمرد . حالش خوب بود . همين که انجا روي تختش بود يعني بهترين لطف خدا . بي طاقت بغلش کرد . دخترک تکاني خورد و جيغ کشيد . خودش بود . فقط ايلي اين توانايي را داشت که با جيغ هايش باعث شود گوش هايش را بگيرد . .صورتش را جلوي خودش گرفت . جيغ نزن ايلي . منم . نگاه کن . ايلي منم ويهان چشات وا کن . .

قهوه اي چشمانش را که ديد خنديد . محکم تر او را به سينه فشرد . عزيزم . .نترس من اينجام . پيش تو . .

اشک ميان چشمانش حلقه زده بود . سرش را فرو کرد ميان گردن ظريف دخترک و بغضش را خورد . انگار غير ايلي چيز ديگري مهم نبود . فقط مي خواست ارام بگيرد و ارامش کند . .

غير سلامت ايلي چيزي نمي خواست . .بعدا فرصت داشت دو دو تا چهارتا کند . ببيند چطور ايلي سر از خانه دراورده . اما حالا فقط مي خواست از سالم بودن بچه مطمئن شود . وقتي حمامش ميکرد کبودي هاي روي بازوهايش را ديد . دستانش مشت شد اما هچ حرفي نزد . لازم بود پزشکي او را ميديد . 

تنش لباس پوشاند و کلاه بافتي را روي سر بي موهايش کشيد . دست هايش را دو طرف صورتش گذاشت . کبودي کمرنگي هنوز زير چشمش بود . لب گزيد . گرسنه ات نيست . ؟

دخترک سرش را به چپ و راست تکان داد . بيني اش را نرم کشيد : با من حرف نميزني . ؟!دوباره سر تکان داد . .پردرد خنديد و بغلش کرد . .

- ديگه نميذارم اتفاقي بيافته . هميشه کنارت مي مونم . باشه ايلي . ؟

نمي دانست اين قول براي بچه اي در شرايط او چه ارزشي دارد . .توله شير هنوز جز همان جيغ هاي سر صبح حرفي نزده بود و اين نگرانش ميکرد . 

دکتر داشت راضي اش ميکرد دقايقي تنهايش بگذارد.اما نه ايلي با جيغ و گريه هايش مي گذاشت و نه خودش مايل بود لحظه اي تنهايش بگذارد . وقتي سماجت دکتر را ديد اخم کرد : خانم دکتر من که تلفني شرايط و توضيح دادم براتون . 

ـ مي فرمائيد من همينجا جلوي شما معاينه اش کنم . .؟!

پيشاني اش سرخ شد . معاينه اش کند . ؟ از فکر اينکه کسي به ايلي دست زده باشد هم خونش به جوش مي امد . اما با انکار که چيزي درست نميشد . روي زانو خم شد و نگاهش کرد . با انگشت رد اشک هايش را پاک کرد . از زير کلاه بافتش موهاي تراشيده اش مشخص نبود . مثل توله شيرهاي بي يال و کوپال مي ماند . دلش پر درد شد . بايد از اين بچه که زياد هم مي فهميد چه ميپرسيد . ؟

دستي دور دهانش کشيد . 

ـ ايلي . مي دونم که ميترسي اما بايد اجازه بدي خانم دکتر تو رو معاينه کنه . مي خوام مطمئن بشم که اتفاق بدي برات نيفتاده باشه . بهم اجازه ميدي . ؟

هق زد :  من ميترسم . اونجا سرد و تاريک بود . من و زد . هي زد . جيغ کشيدم محکمتر زد . ميشه بريم . ؟! ديگه از اينجا بريم . .؟!

ميان بازوان بزرگ و مردانه پناهش داد . تن ظريفش مي لرزيد . مثل قلب خودش که ميلرزيد . 

نگاه متاسف دکتر را که ديد بلند شد و نشست لبه ي تخت . .دست ايلي دور گردنش حلقه بود . 

ـ من اينجا مي مونم . .

ـ اما اقاي رستگار . .

سر تکان داد  : نمي خوام چيزي بشنوم . اين بچه خيلي ترسيده نمي خوام که بدتر بشه . هر وقت امادگي داشت دوباره ميارمش . فعلا يه معاينه ي سطحي کنيد کافيه . 

حالا واضح مي توانست کبودي هاي روي بازو و ران هاي سپيدش را ببيند . خون مردگي ها هنوز رنگ داشت . مگر تن ظريف ايلي چقدر تحمل داشت . ؟

دستانش از خشم مشت شد . دستش به ماني ميرسيد . .اگر پيدايش مي کرد .  . 

ـ حتما از يه روانپزشک هم وقت مشاوره بگيريد . .کبود هاي تنش مربوط ميشه به ضرب و شتم . من نشونه اي از اذيت و ازار جنسي نميبينم اما مي تونيد براي اطمينان بيشتر به پزشکي قانوني مراجعه کنيد . 

از پله ها که بالا آمد قدم هايش پشت در واحد گلاب ثابت ماند . چيزهاي محوي از شب قبل به خاطر مي آورد اما بالاخره که چه . به خودش غريد . خاک تو سر بي جنبه ات . با يه بطري رفتي هپروت . ؟!

دست ايلي را کمي فشرد : دلت براي گلاب تنگ نشده . ؟

واضح بود که با آيلي بهانه ي بهتري براي ديدن گلاب داشت . لب پرچيدنش را ديد . دستش را گذاشت روي سرش و با انگشت ضربه ي کوتاهي زد :  زبونت و موش خورده . ؟

کشيدش جلو :  بيا ببينمت گلاب جون و که خيلي دوست داشتي . ميدوني وقتي نبودي چقدر غصه خورد . ؟

خم شد و بغلش کرد.حسابي سبک شده بود . به مردمک هاي قهوه اي اش لبخند زد و بيني به بيني اش سائيد : دوست داري شام بريم پيتزا بخوريم . ؟

نوچي کرد : نيم وجبي اون زبون درازت کوش . نشونش بده . مي خواست وادار به حرفش کند . روزهاي بدي را پشت سر گذاشته بود و نبايد بدتر مي شد . 

دندان هايش را نشان داد : زبونت و نشون ميدي يا گازت بگيرم . مثل خرس هاي گرسنه خرخري کرد . خنده ي ريزش را که ديد محکم بوسيدش و دستي به چانه اش کشيد :  حالا شد . 

ضربه اي به در خانه ي گلاب زد . مي خواست بابت شب قبل عذرخواهي کند . ضربه ي بعدي را محکمتر زد . سر توله شير نشست روي شانه اش . دستش را دور تنش حلقه کرد و از پله ها بالا رفت . در نيمه باز خانه اخم به پيشاني اش انداخت . 

ضربان قلبش بالا رفت . اين روزهاي اخير زندگي روي بدش را نشان داده بود . آيلي را محکمتر به خودش فشرد.انگار بچه هم اضطراب او را حس کرده بود که ريز مي لرزيد . با پا ضربه اي به در نيمه باز زد و داخل شد . 

نگاهش به تندي هر طرف چرخيد . خانه مثل هماني بود که صبح ترکش کرده بود . نگاهش به توله شير افتاد . صورتش را محکم به سينه اش مي فشرد . زير گوشش پچ پچ کرد : نترس . من مواظبت هستم . 

بي صدا قدم برداشت پشت اتاق فلور . حس بدي داشت . يک حس خيلي بد . دستش روي در ثابت ماند . نفسي گرفت و دستگيره را داد پائين . 

×××××

سرگرد ذاکري بالاي سرش ايستاده بود . نمي خواست به اتهامي که ممکن بود گريبان گيرش شود فکر کند . فکرش پيش آيلي مانده بود . 

ـ آقاي رستگار . بايد به سوالم جواب بديد . 

سرش را بلند کرد . به زحمت صداي خفه شده اش را پيدا کرد : آيلين کجاست . ؟

ـ حالش خوبه . تو اتاق کناري مواظبش هستن . من مي خوام بدونم شما امروز چه ساعتي از خونه بيرون رفتين . 

سعي کرد فکرش را متمرکز کند . دستي به پيشاني اش کشيد : صبح که بيدار شدم آيلين خونه بود . تو رختخوابم . من اصلا باورم نميشد . نمي فهميدم چطور ممکنه بچه برگشته باشه خونه . فقط بردمش حمام و بعد رسوندمش دکتر . مي خواستم مطمئن بشم حالش خوبه . 

ـ چرا به ما خبر نداديد بچه برگشته . ؟! فکر نکرديد کسي که بتونه بي اينکه متوجه بشين بچه رو بياره تو خونه ميتونه برگرده و يه کار ديگه بکنه . 

نفسش را داد بيرون . هواي کوفتي اين اتاق زيادي سنگين بود : برگشتن آيلي انقدر مهم بود که نخوام به چيز ديگه فکر کنم . .فکر کردم مهم ترين چيز تو اون لحظه ويزيت يه دکتره . .ترسيده بود و مطمئن بودم با ديدنش بدتر م ميشد .  همه ميدونيم که فلور افسردگي شديد داشت . تا بحال چند دفعه دست به خودکشي زده بود . 

ـ اثر انگشت شما همه جاي اتاقش هست . 

پوزخند زد : عجيبه . ؟!من چند ماهه که علنا دارم تو اون خونه زندگي مي کنم . 

-اين موضوع قانع کننده نيست آقاي رستگار . يکي از توي خونه بچه رو دزديده . گفتيد برادرتون عماد . الان چند هفته است که خبري ازش نيست . بعد يهوئي بچه سر از رختخواب شما در مياره . شما هم به پليس خبر نمي ديد . حالا هم که يه زن تا دم مرگ رفته رو تو اون خونه پيدا کرديم. 

نيم خيز شد : منظورتون از اين حرفا چيه . ؟من چرا بايد اين داستان مسخره رو ميساختم . بچه رو ميدزديدم . و برادرم و گم و گور ميکردم و هر شب به يکي مي گفتم بهم زنگ بزنه و اعصاب من و بريزه به هم که چي بشه . هان . که چي بشه . ؟

خونسردي مرد داشت ديوانه اش ميکرد : منم مي خوام همين و بدونم . رابطه ي شما با همسر برادرتون چطوري بود . ؟!

داد زد : بس کنيد آقا . با اين حرف هاي مزخرف به هيچي نمي رسيد . من تمام امروز بيرون از خونه بودم . اگه مي خواستم بلائي سر فلور بياد دفعه ي قبل که رگ دستش و زده بود نمي رسوندمش بيمارستان . .اصلا چرا امروز بايد برميگشتم خونه . ؟ميرفتم و گم و گور ميشدم . 

ـ منم مي خوام همين و بدونم . .ببين چي مي گم آقاي رستگار . شانس بياري که زن برادرت زنده بمونه و حرف بزنه . يه شاهد حاضر و آماده اينجا هست که شهادت ميده تا به حال چند دفعه تهديد کردي که فلور افشار و ميکشي . .

با چشم هاي متعجبش خنديد . قهقهه زد : واقعا مسخره است . مسخره و احمقانه . کي مي خواد شهادت بده که من همچين حرفي زدم . هان . ؟!

ـ به زودي مي فهمي آقاي رستگار . .

نفسش را از خشم فوت کرد بيرون : به جاي اينکه دنبال برادر بدبخت من باشيد اينجا دارين من و بازجوئي مي کنيد . ؟! واقعا بايد بهتون آفرين گفت . دست مريزاد جناب سرگرد . 

ـ اينجا بحث اين حرفا نيست جناب رستگار . قانون چيزي رو قبول داره که ميبينه . که پاش شاهد ايستاده . چيزي که بابتش مدرک پيدابشه . مدرک ميگه شما تو خودکشي فلور افشار دست داشتين . شاهد ميگه تهديد به مرگش کردين . 

چنگ زد بين موهايش . همه ديوانه شده بودند . همه . داشتند به او . ويهان رستگار اتهام ميزدند . آنهم اقدام به قتل . ؟!

ـ خودتون که مکالمات تلفني و گوش ميکرديد . تهديداش و نشنيدين . ؟متوجه نشدين که پسر فلوره که گم شده . ؟آخه چرا من بايد همچين برنامه ريزي کثيفي انجام بدم . چرا بايد اون بچه ي بيگناه و بدزدم و اذيتش کنم . اصلا مي فهمين دارين چه اتهامي به من نسبت ميدين . ؟!

×××

کنار آيلي دراز کشيد و سرش را چفت سرش کرد . زندگي اين بچه چه ميشد . بدون پدر . بدون مادر . بدون خودش . .تازه عمق حرف هاي ماني را درک مي کرد . اينکه مي گفت يک پسر چهارساله بدون خانواده . بدون سرپناه چطور زندگي کرده . 

مشتش را گذاشت جلوي دهانش تا اين دردها را فرياد نزند . بد بازي شروع شده بود . بازي اي که دو سرش باخت بود . ثابت ميشد يا نه . شاهد شهادت دروغ ميداد يا راست . زندگي خودش و آيلي بود که داشت نابود مي شد . 

ضربه اي به در خورد . با ديدن خسروخان که ميان چارچوب ايستاده بود تکاني خورد و برخواست . بعد چند سال دوباره آمده بود به خانه ي پدري تا بخوابد . ؟سالهاي زيادي گذشته بود . . نيم خيز شد و نشست . خسروخان هم انگار قصد جلوس نداشت . بي اراده پوزخندي زد : امري داري خسرو خان . ؟!

ـ بيا بيرون حرف بزنيم . 

لج کرده دراز کشيد : من خسته ام . تازه چه حرفي داريم بزنيم من و شما . 

ـ ويهان . .

شايد مدت ها بود که به اسم صدايش نکرده بود . نفهميد چه حسي بود که وادارش کرد قد راست کند و برود بيرون . 

خسروخان روي صندلي لهستاني محبوبش نشسته بود . اصلا نميشد او را جاي ديگري از خانه تصور کرد . به ستون ميان سالن تکيه داد و دست به سينه شد.

ـ برات وکيل گرفتم . اين موضوع بايد هر چه زودتر تموم بشه . مي خوام عماد برگرده . 

خوب اين را مي دانست که اول و آخر حرف هاي خسرو خان به عماد ختم ميشد . ابرو بالا داد و خنديد : عماد و چطور مي خواين پيدا کنين . ؟

ـ پسر فلور و پيدا مي کنم . 

خودش هم همين قصد را داشت اما نميشد . اين بچه همان نوزده سال قبل گم و گور شده بود و ديگر کسي نمي دانست چه اتفاقي برايش افتاده . کاش ميشد پيدايش کرد . تکيه از ستون گرفت و قدمي برداشت : اصلا متوجه شديد چه اتهامي به من زدن . ؟! اگه فلور بميره پاي من هم گيره .  نگران شدي اصلا خسروخان . ؟

نگاه کرد به صورت پير و خسته ي خسروخان . جوابش را هم شنيد : برات اتفاقي نمي افته . وکيلي که برات گرفتم کم آدمي نيست . ميدونه چطور کارت و پيش ببره . اما عماد معلوم نيست کجاست . نميدونم چه بلائي سرش اومده . 

مي دانست. هميشه مي دانست که هيچ کس براي خسروخان مثل عماد نميشد . چرا بيخود اعصاب خودش و پيرمرد را ميريخت به هم . نفسي گرفت و پوف کرد .  بايد کمي مي خوابيد . کنار توله شير تا هر دو آرام بگيرند . شايد هم بايد بيدار مي ماند و دعا ميکرد فلور با آنهمه قرصي که خورده سطح هوشياري اش بالا بيايد و بگويد که باز هم دست به خودکشي زده . شايد بايد برميگشت خانه ي عماد و گلاب را پيدا ميکرد . تنها کسي که مي توانست داد و دعواهايش با فلور را شنيده باشد گلاب بود . دستي بين موهايش کشيد و قدم زد . چرا گلاب بايد شهادت دروغ ميداد؟ اصلا اين گلاب واقعا هماني بود که ادعا ميکرد . ؟

سرش درد بود و دلش يک جا بدون اين بازي ها مي خواست . دوست داشت برگردد به بي خبري هاي چند سال قبل . برگردد به آپارتمان کوچکش در استانبول . 

چيزي ميخورد زير بيني اش و قلقلکش ميداد . ميان خواب و بيدار هم حس کرد کار توله شير باشد . به خيالش نمي فهميد . .لاي پلکش را باز کرد . با چشم هاي درشت قهوه اي و کلاه بافت بالاي سرش نشسته بود . يادش آمد موهاي فردار قرمزش را چيده اند . اخمي کرد و نگاهي به ساعت انداخت . کمي از هفت مي گذشت . خميازه کشيد و خودش را بالاتر کشيد : چه زود بيدار شدي مارمولک . لب برچيدنش را که ديد خنديد : مارمولک که دوست داشتي . 

غر زد : دوست ندارم . 

دستش را پيچاند دور کمر کوچولويش و کشيدش جلو . نشاندش روي شکمش : اين چيه گذاشتي رو سرت . ؟حرفش را گرفت که اخم کرد : موهام زشت شده . دوسشون ندارم . 

بيني اش را کشيد : دوست دارم دوست ندارم چيه ياد گرفتي شما . تازه موهات از اولش هم زشت بود . 

مي خواست شوخي کند اما توله شير بغ کرد و رو گرفت . دستي به چانه اش کشيد و به خودش غريد : غول بيابوني خر . هالک هم از سرت زياده . 

ـ حالا قهر نکن . باهات شوخي کردم . آيلي . مارمولک من . توله شير پرروو . 

نخير اين بچه نه آشتي ميکرد و نه جوابي ميداد . دست به کمرشد : بيا بريم يه چيزي براي صبحانه بخوريم . من امروز يه دنيا کار دارم . 

تندي کنارش ايستاد و چنگ به شلوارش زد  :  هر جا ميري منم ميام . باشه . 

دستش مشت شد اما به روي دخترک لبخند زد : باشه . پس امروز با هميم . ميريم خريد . يه چند دست لباس مي خواي . کلي قد کشيدي . 

انگار رضايت بچه را جلب کرده بود : بعله . دارم ميشم اندازه ي تو . 

ابرو بالا داد و نگاهي به نيم وجب قدش انداخت . تازه رسيده بود به کمرش . آيلي انگار متوجه تفاوت قدشان شده بود که ريز خنديد . دستش را پيچاند دور گردنش و او را با خود به بيرون کشيد . بايد با مدرسه حرف ميزد . اگر اين داستان تمام ميشد خيلي برنامه ها براي توله شير داشت . مي خواست کلاس ورزشي هم ثبت نامش کند . منتظر ايستاد تا دست و صورتش را بشويد : به وسايل آشپزخونه دست نزن تا بيام . 

غرغرش را شنيد : بالاخره . .من بزرگ شدم يا بچه ام . .؟!

آب پاشيد به صورتش و به موهايش چنگ زد . اگر عماد برنمي گشت . يا اگر فلور به زندگي بر نمي گشت . فکرش هم عصبي اش ميکرد . بايد با آيلي چه کار ميکرد . ؟با آيلي و خسروخاني که قيم بچه ميشد . با آيلي و احساسي که بينشان بود . با خسروخاني که هيچ وقت اين توله شير را دوست نداشت . بايد چه کار ميکرد . 

همراه آيلي نمي خواست پا به بيمارستان بگذارد . تلفني تماس گرفت و حال فلور را پرسيد . هنوز بي هوش بود . حسي مي گفت اين فلور ديگر به هوش نمي آيد و همين ميترساندش . نه فقط به خاطر حرف هاي سرگرد ذاکري . .فکرش بيشتر ناراحت بچه اي ميشد که انگشتان دستش را محکم گرفته بود و هنوز ميان خواب شبانه اش گريه ميکرد و کمک مي خواست . 

با ديدن مغازه ي اسباب بازي ايستاد : بريم اونجا . ؟!

ـ نه . من ديگه بزرگ شدم . خانم شدم . 

خنديد : بعله . شما خانمي شدي واسه خودت . حالا چه اشکالي داره يه اسباب بازي هم بخريم . بيا تو ببينيم چي داره . 

دستش را کشيد و رفتند داخل . آنقدر وسايل متفاوت و رنگارنگ بود که خودش هم چند دقيقه اي يادش رفت چه اتفاقاتي را در اين چند ماه پشت سر گذاشته . نگاه توله شير روي سرويس صبحانه اي که روي ميز کوچکي چيده بودند خيره ماند . از همان وسايلي که دخترها دوست داشتند و ساعت ها  مي توانستند خاله بازي کنند . 

لبخندي زد و فنجان کوچک را برداشت . کمي از شصت دستش بزرگ تر بود . نيم نگاهي به شيطنت ميان چشمان قهوه اي دخترک انداخت . داشت به پشت سرش نگاه ميکرد . با ديدن عروسک بزرگ هالک با آن شلوار بنفش اخمش در هم شد . دخترک اينبار پرصدا خنديد . 

ـ سرويس صبحونه رو مي خواي . ؟!

دخترک دست به سينه شد : عروسک هالک و مي خوام . 

دندان غروچه اي رفت : کوتاه نمياي ديگه . ؟!

ابرو بالا انداختنش را که ديد خنديد : آقا اون عروسک هالک و اين سرويس صبحانه رو ميبرم . 

مرد با لبخند نگاهشان ميکرد : حتما آقا . 

بسته ها را به دستشان داد :  چه پدر و دختر خوبي . با هم بازي مي کنيد . ؟

قبل از انکه حرفي بزند آيلي تند جواب داد : بابام نيست . دوستمه . 

به ابروهاي بالا رفته ي مرد لبخندي زد ودست آيلي را گرفت . 

پدر و دختر بودن که بد نيست . چرا عصباني شدي . ؟

اخمش درهم شد : تو باباي من نيستي . دوست مني . 

ـ خيلي خوب . بداخلاقي نکن . از خدات باشه بابات باشم وروجک . 

لب برچيد و بغض کرد : باباها دروغ ميگن و تنهات ميذارن . 

پس سرش را خاراند . اين بچه هم حرف هايي ميزد . پووفي کرد : بيا بريم . 

ـ اونجا که بوديم . فقط داد ميزد الکل بدين . الکل مي خوام . 

بعد چند روز داشت حرف ميزد . کنارش خم شد روي زانو : بابا عماد مريضه . 

ـ من جيغ ميزدم . صداي من و ميشنيد اما جواب نميداد . من ميترسيدم . خيلي تاريک بود . 

دستانش را که جلو برد دخترک بيشتر عقب کشيد : تو من و دوست نداري . ؟! نمي خواي پيشت باشم . ؟!

مگر ميشد . مگر مي توانست توله شير موقرمز را دوست نداشته باشد . نه پدر بود و نه پدري خسروخان را ديده بود . خودش دنيايي از محروميت و بي محبتي ديده بود . مگر مي توانست اين بچه را دوست نداشته باشد . .

خنديد : چي ميگي وروجک . معلومه که مي خوام پيشم باشي . بيا يه قولي به هم بديم . قبول . ؟!

دخترک سر تکان داد . روي زانو نشست و دستش را گذاشت دور صورتش : اول قول بده که نمي ترسي . مي خوام شجاع باشي . بعد بايد دوباره برگردي مدرسه . قبول . ؟

ـ بعد ميتونم پيشت بمونم . ؟

نمي دانست در جوابش چه بگويد . نوک بيني اش را کشيد و برخواست : حالا حالا پيش من هستي . خوبه . ؟!

دخترک با مکث دستش را جلو آورد و انگشت اشاره اش را محکم گرفت . راه افتادند بيرون پاساژ و به اين فکر کرد که قولشان واقعا قول بود يا نه . آيلي را دوست داشت درست . اما اگر کم مي آورد . اگر دوباره دلش هواي آزادي ميکرد . مي توانست بچه را بگذارد و برود . پووفي کرد و زمزمه کنان به خودش گفت : چو فردا شود فکر فردا کنيم . 

آيلي را با هزار سفارش به عفت خانم سپرد و از منزل خسرو خان بيرون زد  . نفس هاي عميق کشيد تا دلهره ي تنها گذاشتن آيلي را کم کند . خسرو خان و عفت خانم مواظبش بودند . طوري نمي شد . دستش را دور فرمان ماشين محکم تر کرد . شده بود مثل آدم هاي وسواسي ترسو که مدام منتظر يک اتفاق بد يا خبر بدتري هستند . 

ماشين را پارک کرد و پياده شد . بايد گلاب را ميديد . خيلي حرف ها بود که بايد به خودش مي گفت . دستي دور دهانش کشيد و غريد : واي به حالت گلاب . اگه تو شاهد اين ماجرا باشي . واي به حالت . .

رفت داخل آپارتمان و از پله ها دويد بالا . پشت در واحد گلاب نفسي گرفت و دو ضربه ي محکم کوبيد . جواب نمي داد . ؟لازم بود در را از جا مي کند . اينبار ضربه ها را محکم تر کوبيد و کوبيد . 

ـ بعله . 

پس خانه بود . دستش را به چارچوب در گرفت و منتظر ماند . دوباره پرسيد : کيه . 

با طعنه صدايش را بلند کرد : منم آقا گرگه . 

مکث اش را حس کرد . با پا ضربه اي به در زد : اگه زحمت نميشه بي زحمت بيا بيرون تا من نيومدم تو . 

عصبي بود و حالا که پشت در مانده بود بدتر هم شده بود . به محض باز شدن در پايش را داخل گذاشت و با ضربه اي به در گلاب را عقب راند . با ديدن صورت کبود و سر و وضع آشفته اش ابرو بالا داد . انگار کسي حسابي کتکش زده بود . قدمي جلو برداشت : چي شده . ؟

عقب کشيدن گلاب را که ديد ايستاد . پوزخندي زد . 

ـ اينجا چيکار داري آقاي رستگار . براي چي اومدي توي خونه ام . 

همگام با قدم هائي که به جلو بر مي داشت متوجه قدم هائي بود که گلاب عقب مي رفت . خوب اين يعني ترسيده بود و ترس يعني کاري کرده بود که درست نبود . قدم بعدي اش را بلند برداشت و بازويش را گرفت . آخش را شنيد . کبودي بازويش زير دستش بود : تو کي هستي . چه ربطي به اين ماجراها داري . هااا؟!!

ـ ولم کن و گرنه بد ميبيني . 

پوزخندش با حرص بود . قبل از آنکه گلاب حرکتي انجام دهد هر دو دستش را گرفت و چسباندش به ديوار . بعد هم با تمام هيکل درشتش خودش را به گلاب چسباند . اينطور اجازه ي هر حرکتي را از او مي گرفت . از نزديک مي توانست کبودي واضح روي گونه اش را ببيند و پارگي کنار لبش که حالا زير دندان گرفته بود . 

ـ تو کي هستي . ؟! نمي خواي حرف بزني . ؟!

ـ چي داري ميگي آقاي رستگار . ولم کن و گرنه جيغ ميزنم . 

خنديد پر حرص و طولاني : با من بازي نکن . من احمق بايد خيلي زودتر از اين ها مي فهميدم تو کي هستي . فقط مي خوام بدونم با پسر فلور هم دستي يا از اون آدم هائي هستي که از آب گل آلود ماهي ميگيرن . چرا خفه خون گرفتي و هيچي نمي گي . ؟

ـ بذار برم . 

ـ برادر من کجاست . ؟!

ـ من هيچي نمي دونم . ولم کن . 

داد زد توي صورتش : دروغ ميگي لعنتي . دروغ ميگي . تو از همه چيز خبر داري . من هر کاري تو خونه ميکردم و تو ميديدي . براي ماني جاسوسي ميکردي . نگو نه که باور نمي کنم . تو بسته رو آوردي . همون جعبه اي که موهاي آيلين توش بود . پليس همه ي اين چيزها رو ميدونه . ميدوني که خيلي راحت ميتونه ازت اعتراف بگيره . .؟!

سر گلاب روي سينه اش خم شده بود : من و نخندون . 

ميل بي حدي داشت تا صورت خوشگلش را به هم بريزد . دستش مشت شد و تا جلوي لب هايش رفت . از ميان دندان هاي کليد شده اش غريد : من ديوونه بشم . خيلي بد ميشم گلاب . با اعصاب من به حد کافي بازي شده . تو بدترش نکن . مي فهمي . اين لجن زار و هم نزن . بهم بگو چي ميدوني . 

ـ تو چي مي خواي . بهم بگو . مي خواي عماد برگرده يا اون و فلور براي هميشه برن ته جهنم . 

گيج نگاهش کرد : چي ميگي . ؟!

خنده ي بلندش عصبي بود :  تو هم ته دلت از اين بازي خسته شدي . مي خواي عماد ديگه برنگرده به زندگي ات . مي خواي فلور براي هميشه خفه بمونه . شايد هم دلت بخواد خسروخان يه شب بخوابه و ديگه بيدار نشه . نظرت چيه . ؟!؟

دست هايش شل شد . اين دختر چرا خفه نمي شد . خيره نگاهش کرد : مزخرف نگو . .

خنديد :  من دارم حرفائي رو ميگم که تو هر روز تو ذهنت ميگي . تو عمق وجودت مي خواي . مي خواي بگي دروغ ميگم . ؟ براي تو هيچ کدوم اين سه نفر ارزش ندارن . شايد حتي اون شيطون موقرمز هم مهم نباشه . 

به آيلي مي گفت شيطان موقرمز . ؟!

ضربه ي سيلي اش آنقدري محکم بود که خون به بيني اش بياورد . از شدت درد خم شده بود و محکم جلوي بيني اش را گرفته بود .  نفس نفس ميزد . بايد همين الان زنگ ميزد به پليس . دست کم گرفتن ماني حماقت محض بود . دلش شور آيلي را ميزد . گلاب با صورت خوني نگاهش ميکرد . کمي سرش را بالا گرفته بود  : حرف حق خيلي تلخه مگه نه . منم يه روز تلخي هاي زيادي تو زندگي ام ديدم .  

دستش را گذاشت روي سرش . گلاب بود يا ماني . ؟!

تکيه داد به ديوار و نگاهش کرد . چرا همه چيز را ساده گرفته بود . دستي دور دهانش کشيد و فکر کرد . 

نسبت گلاب با ماني . تمام تهديدهاي پشت تلفن . گم شدن آيلي بعد هم بي سرو صدا پيدا شدنش . انگار همان جا ميان ساختمان بود و هرگز نرفته بود . اولين بار که گلاب را ديده بود از گمشدن عماد خبر داشت . خودش گفته بود که داد و دعواهايشان را ميشنود . وابستگي آيلي به گلاب . طوري که انگار مدت زيادي آنجا رفت و آمد کرده بود . 

نگاهي به گلاب انداخت که هنوز دستش زير بيني اش بود و خون از لاي انگشتانش بيرون ميزد . با حرص خيزي سمتش گرفت و بازويش را فشرد و کشاندش سمت دستشوئي :  بشور . 

همانجا ايستاد و دوباره کشاندش عقب : مثل بچه ي آدم بهم بگو چي شده . بگو اينجا چه خبره . تو از اول هم نقشه داشتي که بياي تو اين خونه . آره . ؟نکنه ماجراي خيانت فلور به عماد هم زير سر تو و ماني بوده . هان . ؟! چرا خفه خون گرفتي رواني . حرف بزن بفهمم چي شده . 

نگاهش اصلا شبيه گلاب ي که مي شناخت نبود . .حالا مي توانست حتي نفرت را هم در چشمان خوشرنگش ببيند . اين نفرت از کجا به چشمانش نشسته بود . به پوزخندش . .

ـ وقتائي که فلور ديوونه ميشد و قرص مي خورد و ديگه هيچي نمي فهميد . آيلي هم مي خوابيد. عماد مي اومد پائين پيش من . .دستانش را تکيه داد روي زانو و همان جا کف زمين نشست . 

گلاب ريز خنديد : برادرت آدم جالبيه . مي گفت که فلور بهش خيانت کرده . مي گفت عکس هاي فلور و يه مرد و براش فرستادن . اون و پسرش هر دو عکس ها رو ديدن . طفلک ماني خيلي غيرتي بود . ديوونه شده بود و بعد هم مثل پسر کوچولوها زده بود زير گريه . تو همين راه پله بغلش کردم و نازش کردم . طفلي هق ميزد بابت اون عکس ها . 

اين بار جدي تر نگاهش کرد . خود گلاب بود . ؟!

ـ شده بودم منبع آرامش همه شون . ماني که مرد ، عماد و آروم ميکردم . فلور و وقتي ديوونه ميشد . البته آرومش ميکردم اما با آرامبخش هائي که خودم تجويز ميکردم . از همون هائي که وقتي ماني ديوونه ميشد بهش ميزدم . 

****

دستش را تکيه داد به ميز : هيچي نگفته . ؟!

سرگرد ذاکري سر تکان داد : نه . هنوز نه جاي ماني رو لو داده و نه حرفي راجع به جائي که برادرتون هستن گفته . به شما حرف خاصي نزد . چيزي که نخوايد بهمون بگيد . ؟

پوزخند زد : نخير جناب سرگرد . اصلا علاقه اي به دخالت تو کار پليس ندارم . الان که ديگه اتهامي نمونده . ميتونم برم . ؟!

ـ بله ميتونيد . اما فردا با برادرزادتون بيايد اينجا . شايد اون بچه بتونه کمکمون کنه . 

اخم کرد : آيلي روحيه ي مناسبي نداره . خودتون که دفعه ي قبل ديديد هيچي نمي گفت . اصلا جائي رو نديد . .

ـ درک مي کنيد که ممکنه الان برادرتون تو چه وضعيتي باشه . ؟ هر کمکي ميتونه به زودتر پيداشدن ايشون کمک کنه . 

دستي به ته ريش چند روزه اش کشيد : برام مهمه که پيدا بشه . سالم هم پيدا بشه . اما بيشتر از اون نگران بچه اي هستم که يه خواب راحت نداره . نگران آينده ي دختري هستم که ممکنه هيچ وقت نتونه عادي زندگي کنه . شما درک مي کنيد . ؟!

نگاهشان چند لحظه اي به هم خيره ماند . دلش مي خواست دست آيلي را بگيرد و برود . هر چه دورتر بهتر . کاش مي توانست و هيچ مسئوليتي نداشت . آدم مسئوليت پذيري نبود . هيچ وقت . هميشه همانطور که دلش مي خواست زندگي کرده بود اما حالا حس ميکرد به توله شير زنجير شده . حالا آينده و زندگي او بود که مهم بود . ارزش داشت . 

ـ ما داريم روي نامزدش تحقيق مي کنيم . احتمال ميديم اون اطلاعات بيشتري بهمون بده . 

ميلاد . يک بار جلوي در او را ديده بود . يک بار هم خانه ي عماد . دستي به پلک هاي خسته اش کشيد : چرا گلاب بايد آيلين رو بدزده و دوباره برش گردونه . ؟من متوجه نميشم . 

ـ مردم هميشه براي کاراشون دليل ندارن . شايد دلش سوخته . شايد هم اصلا کار اون نبوده . شايد آدم بده ي داستان ماني نباشه . اينا چيزائيه که بايد مشخص بشه .  .  . .

**

آستين بلوزش را داد بالا و ساعتش را باز کرد . از پله ها رفت بالا . خسروخان خوابيده بود و آيلي هم حتما به خواب رفته بود . 

آبي به دست و صورتش زد و در اتاق را باز کرد . ميان تخت بزرگش آيلي نشسته بود . زير نور کمرنگ ديوار کوب ها سر بي مويش را نگاه کرد . لبه ي تخت نشست و کمي سمتش خم شد : چرا نخوابيدي خوشگلم . ؟

درشتي چشمانش را ديد و خيسي گونه هايش : ميشه من و ببري پيش فلور . دلم براش تنگ شده . 

لب گزيد و دستانش را جلو برد و تن ظريفش را بغل زد . ميان سينه ي پهنش کز کرده بود :  اگه فلور بميره . من و تنها ميذاري . ؟!

بوسه اي روي موهاي تراشيده اش زد و محکمتر به سينه فشردش : نه قربونت . با هم از اينجا ميريم . 

هق زد : کجا . ؟

دوباره بوسيدش : ميريم يه جائي کنار دريا . پر از گوش ماهي هاي خوشگل . 

انگار هق هقش تمام شده بود : يعني ديگه مدرسه نرم . ؟!

بيني اش را کشيد و خنديد : مدرسه ميري . اما همونجا . دوست داري بزرگ که شدي چيکاره بشي . ؟

به چهره ي متفکرش لبخند زد : نمي دوني . ؟

ـ ميشه کنار تو بمونم تا وقتي پير شدي کمکت کنم . ؟ مثل عفت خانم که کمک خسروخان ميکنه . لباساش و ميشوره و اطو ميزنه . براش غذا ميپزه . 

خنديد : مگه من چند سالمه که به اين زودي پير بشم . ببين چي ميگم وروجک . دلم مي خواد خوب درس بخوني . بذار نگات کنم . اووم . بهت مياد دکتر بشي . نظرت چيه . ؟

ـ نوچ . 

ـ خوب بذار بهتر نگات کنم . مهندس . ؟

دخترک خنديد و نوچ کشداري گفت . چشمانش را تنگ کرد و غريد : نگو که قراره بموني تو خونه و ظرف بشوري . 

ـ نه . مي خوام نقاشي کنم . ميشه من نقاش بشم . ؟

ـ آره ميشه . اول بايد من و بکشي قبول . ؟!

حالا روي پاهايش نشسته بود : من که عکست و کشيدم.چسبوندم روي يخچال خونت . 

با يادآوري تصوير هالک خيزي سمتش گرفت و قلقلکش داد : اي بدجنس . من هالکم . ؟آره . ؟!

****

تکيه داد به تاج تخت و نگاهش کرد . لحاف روتختي را رويش بالا کشيد . پک ديگري به سيگارش زد و فکر کرد که بايد با اين پازل به هم ريخته چه کند . با آيلي رستگار چه کند . با پشت دست نرم کشيد روي گونه اش ،  تا کي مي توانست روي تخت کنارش بماند تا بخوابد . يک ماه دو ماه . يا سالها . آخرش چه ميشد . ؟آخر اين مصيبت نامه چه ميشد . ؟

فلوري که اميدي به ماندنش نبود و عمادي که سر به نيست شده بود . ته سيگار را داخل ليوان چپاند و پوفي کرد . 

دخترک چرخي خورد و سرش را چسباند به بازويش . لبخند زد . چند ماه قبل اين بچه را با چندشي آشکار نگاه کرده بود . با موهاي قرمز آشفته اش . با نداشتن کنترل ادراري که باعث ميشد هميشه چند تا شلوار اضافه برايش بردارد . حالا اينجا ميان تختش خوابيده بود و داشت يک دنياي ديگر را نشانش ميداد . دنياي مسئوليت و بزرگ تر بودن . 

دستش را روي موهاي تراشيده اش کشيد و از ته دل خدا را شکر کرد که آيلي پيشش بود . مگر غير اين چه مي خواست . ؟

سرش را تکيه داد به تاج تخت و چشمانش را بست . خواب آسوده همين بود . 

 . ***

لقمه اي دستش داد و همزمان ليوان شيرش را پر کرد : اينم بخور زودتر بريم مدرسه . 

غرغر کرد : نميشه نرم . ؟

ابرو بالا داد : نه . 

ـ پس زود مياي دنبالم . ؟

دوباره ابرو داد بالا و کمي از چايش را سر کشيد : نه . وقتي تعطيل شدين ميام . شيرت و بخور دير شد . 

هد بند به سرش گذاشته بود و رويش مقنعه پوشيده بود . مي خواست موهاي تراشيده اش را پنهان کند . ؟

نفسي گرفت و لعنتي براي فلور و ماني و گلاب و عماد خرج کرد . 

تشر زد : د بخور ديگه . چرا نگاه ميکني . ؟

ـ نون پنير دوست ندارم . کورن فلکس مي خوام . 

زبان کشيد روي دندان و صبوري کرد : امروز ميخرم . 

ـ نميخري . ديروز هم گفتي اما نخريدي . 

ـ آيلي . ؟!!

زد زير گريه : مي خواي من و تنها بذاري . مي دونم . 

دستي ميان موهايش کشيد و کنارش ايستاد : چرا تنهات بذارم . ؟ من که قول دادم پيشت مي مونم . 

ـ فکر عاقبت اينهمه وابستگي و کردي . ؟

نگاهي به خسروخان انداخت که تازه وارد آشپزخانه شده بود : عاقبت چي . ؟!

نيم نگاه خسروخان را روي بچه حس کرد : اين بچه قرار نيست همين قدي بمونه . .چشم رو هم بذاري هم بزرگ شده . هنوز قراره با تو روي يه تخت بخوابه . ؟!؟

چشمانش گشاد شد . خسروخان چه مي گفت . ؟گريه ي آيلي هم بند رفته بود و نگاهش ميان خسروخان و او مي رفت و مي آمد . 

دستش را گذاشت روي شانه اش و بلندش کرد : برو کفشت و بپوش تا بيام . 

پرروئي کرد : صبحونه نخوردم . 

چشم غره رفت : به جهنم . بيرون برات يه چيزي ميگيرم . .

آنقدر خيره نگاهش کرد که بيرون رفت . کلافه نفسي گرفت : منظورت چيه خسرو خان . حرف آخر و اول بگو . 

به حرکات خونسردش نگاه کرد . با سن و سالي که داشت زيادي خوب مانده بود : واضح تر از اين نمي تونستم بگم . اين بچه داره زيادي بهت وابسته ميشه . 

ـ اين بده . ؟!

ـ ميتونه بد باشه . ميتونه خوب هم باشه . 

ـ اوکي . من امروز اصلا حوصله ندارم که معادله دو مجهولي حل کنم . بايد برم بيمارستان بعد هم اداره پليس . مغازه هم که ديگه بايد درش و تخته کنم . 

آيلي را رساند مدرسه و به مدير سفارشش را کرد . .چند بار برگشت و پشت در کلاس ايستاد تا مطمئن شود آرام است و مشکلي پيش نيامده . 

پيمان فاکتورها را کنار دستش گذاشت : با اينجا مي خواي چيکار کني . ؟

بي حوصله کاغذها را زير و رو کرد : نمي دونم . فعلا همه ي زندگي ام رو هواست . 

- خانم عماد چطوره . ؟!

اخمش در هم شد . ياد روز مزخرفش در بيمارستان افتاد . 

ـ به هوش اومده . اما دکترش مي خواد مدتي تو آسايشگاه تحت نظر باشه . به حال خودش نيست اصلا . افسردگي شديد . اقدام به خودکشي اونم چند بار . .  . نمي دونم چي ميشه

ـ از عماد خبري نشده . ؟

دست کشيد لاي موها و درهمش کرد : ول کن بابا . اومدم دو ديقه آروم بشينم . 

ـ باشه داداش چرا برزخ ميشي . .

چنگي به فاکتورها زد و برخواست : حقوق خودت و رسول و بردار باقي پول و بريز به حسابم . 

ـ اي بابا ،  غلط کردم پرسيدم . بمون ديگه . 

کتش را پوشيد : آيلي منتظره . 

ـ ميگم داداش ،  تارا باز اومده بود اينجا . خبرت و مي گرفت . 

چه دل خجسته اي داشتند اين دخترها . رابطه شان تمام شده بود . يعني تمام شده بود ديگر . .غر زد :  اين دفعه اومد دکش کن  طوريکه ديگه پا نشه بياد . 

ـ من که دک مي کنم اما باز مياد . 

ـ به جهنم . .تو هم فردا نمي خواد اينجا رو باز کني . بمون خونه به کارات برس . .

سري براي پيمان که تا خيابان بدرقه اش کرده بود تکان داد و رفت . تشکر که لازم نبود . بود . ؟! داشت حقوق خوبي به پيمان ميداد پس ديگر جائي براي اين کارها نمي ماند . 

کولي آيلي را از دستش گرفت : چه خبر . ؟

دخترک بي حوصله شانه بالا داد : برو سر کوچه روزنامه بخر . 

ابرو بالا داد : روزنامه مي خواي چيکار . ؟

دخترک نگاه موزماري نثارش کرد : 

ـ تو اصلا سوات داري . ؟!

اخم کرد .اين نيم وجبي چه گفته بود . ؟!؟

ـ اولا که سواد ،  نه سوات . بعد هم معلومه که سواد دارم . 

پررو ابرو بالا داد : پس چرا نفهميدي چي گفتم . ؟ گفتي چه خبر . منم گفتم برو سر کوچه روزنامه بخر . 

هووفي کرد . اين نيم وجبي توله شير داشت لجش را در مي آورد . بچه پرروئي زير لبي نثارش کرد و اخمش درهم تر شد : اومدي مدرسه اين چيزا رو ياد بگيري . ؟

در ماشين را باز کرد تا سوار شود و با بدجنسي کمکش نکرد . مثل مارمولک چارچنگولي از ماشين خودش را کشيد بالا : نه خوب درس هم خونديم . مرواريد موبايلش و اورده بود مدرسه زنگ تفريح رفتيم نگاش کرديم . 

دلش مي خواست برگردد داخل مدرسه و يک دعواي درست و حسابي با مديرشان داشته باشد . بچه ي نه ده ساله و گوشي موبايل آنهم در مدرسه . ؟

ـ بي اجازه هم لابد آورده . 

دخترک از روي مقنعه سرش را خاراند : آره ديگه . خانممون اگه ميديد جريممون ميکرد . .مي گم ويهان جونم . مهربونم . 

قبل از آنکه ادامه دهد تند شد : نخير نمي خرم . چه معني داره تو اين سن و سال موبايل داشته باشي . ؟!؟

دخترک اخم کرد و کز نشست و نگاهش هم نکرد . 

غر زد : اخم و تخم کردي نکرديا آيلي . بدم مياد قهر ميکني . 

بي توجهي اش را که ديد پووفي کرد توله شير پررو چموش بازي در مي آورد . 

غر زد : درسات و خوب بخون که بتوني عيد باهام بياي مسافرت . 

نيم خيز شدنش را ديد : بريم دريا . ؟!

نوک بيني اش را محکم کشيد : چائي معطل قنديا . .

ـ اي دماغم و درد آوردي . !!

ابرو بالا داد : خوب کردم . .

اخم درهم دخترک خنداندش . به بيني اش چين انداخته بود و حسابي زشت شده بود : دماغم گنده بشه بايد برم عمل کنم . مثل مامان سوگل که دماغش اينطوري شده . 

با دست تا جائي که ميشد بيني ريزه ميزه اش را بالا داد . مثل خوک هاي بانمک . 

خنديد : خيلي خوب . ديگه نميکشم . 

ـ پس حالا که گوشي نميخري بريم مايو بگيرم با عينک . ؟

اين نيم وجبي از همه چيز سر در مي آورد . ؟ اخم کرد : خوب فکرات و بکن ببين برنزه هم مي خواي بشي برات روغن مخصوص بگيرم . ؟

فکر کرد زبانش را چيده اما توله شير يک چيز ديگر بود : من مثل سفيد برفي قصه هام . دوست ندارم يه رنگ ديگه بشم . خوشگلم همينجوري . تازه مرواريد همه اش ميگه تو پوستت از سفيدي برق ميزنه . 

به پرحرفي هاي دخترک با جان و دل گوش داد . حالا بدون فلور و عماد بايد برايش همه ي خانواده ميشد . فکر کرد مي تواند يا نه . ؟ از پس اين نيم وجبي و خواسته هايش بر مي آمد . ؟

مزخرفات خسروخان را هم که نشنيده مي گرفت باز يک جاي کار مي لنگيد . ته اين وابستگي چه ميشد . ؟

نگاهش به دخترک که جلوي آينه عينک هاي مدل به مدل را تست ميکرد خيره ماند . خيلي زود بزرگ ميشد و آنوقت چه . ؟

بايد مي فرستادش دانشگاه بعد هم شوهرش ميداد . ؟

اخمش غليظ شد . محال بود بگذارد کسي نزديکش شود . اصلا چه معني داشت . آيلي حالا حالا ها بايد مي ماند کنارش و توله شير دوست داشتني زبان درازش ميشد . .مثل مردهاي غيرتي کله خراب غر زد : قلم پاي کسي که نزديکش بشه و ميشکونم . .

دخترک دستي به کمر زد و سرش را تکان داد : بهم مياد . ؟!

به عينک بامزه اش نگاهي انداخت و غر زد : قرتي بازي در نيار . همين خوبه بريم . 

با همه ي اخم و تخمش باز هم دخترک کار خودش را کرد . بيکيني قرمز با قلب هاي سفيد داشت . يک کلاه آفتاب گير و دو تا عينک . مدتي هم با گردن کج شده به رديف لاک ها نگاه کرد . .

وقت برگشت به خانه سه رنگ لاک ته جيب کتش بود . ابروئي بالا داد و دخترک را نگاه کرد که با خريدهايش سرگرم بود . امشب ناخن هاي کوچولويش را لاک ميزد . 

***

سرگرد ذاکري سر تکان داد : من تسليت ميگم آقاي رستگار . 

ايستاده بود ميان راهروي پزشکي قانوني و تسليت ميشنيد . . نفسش تنگ شده بود . دستي روي سينه کشيد و يقه اش را شل کرد : چه اتفاقي افتاده . عماد مگه بيرون بود. يعني ماني گرفته  بودش . مگه نه . .؟

ـ داريم بررسي ميکنيم اما اينطور که از همسايه ها پرسيديم دو هفته اي بود که اونجا رفت و آمد ميکرد . تنها . 

سرش را محکم فشرد . به خسروخان چه ميگفت . ؟ پيرمرد طاقت مي آورد . ؟! آيلين به همين زودي بي پدر شده بود . عماد بيرون بود و نمي آمد خانه . ؟

نفس ديگري گرفت و دلش به هم خورد از بوي مرگ . بي حس تکيه داد به ديوار . 

ـ ماني برادرم و کشته . ؟!

ـ به خاطر مصرف زياد الکل . هيچ قتلي صورت نگرفته . البته ما همچنان به تحقيقاتمون ادامه ميديم . .

تحقيقات . ؟! مسخره تر از اين نبود . يک خانواده ي آشفته به معناي واقعي . ماني مرده بود . عماد هم . مرده بود . فلور گوشه ي آسايشگاه . سرش داشت از شدت درد منفجر ميشد . دهان خشک و بي بذاقش را باز و بسته کرد . اين وسط همه مقصر بودند . خسروخان . فلور . عماد . 

ـ يه موضوع ديگه هم هست که بايد بهتون بگم . قاضي پرونده با قرار وثيقه موافقت کرده . گلاب . امروز صبح آزاد شده . 

بي حس نگاهش کرد . عماد مرده بود و مگر چيز ديگري مهم بود . ؟

ـ يه خانمي به اسم بهمني . لاله بهمني براش وثيقه گذاشت.البته طبق تحقيقات ما هنوز گلاب جرم ثابت شده اي نداره . همسر برادرتون افسردگي داشته اقدام به خودکشي کرده . برادرتون هم به خاطر مصرف الکل ايست قلبي کرده . هيچ قتلي صورت نگرفته . 

روي پاهايش ايستاد :  من بايد برم دنبال مراحل اداري . 

راه افتاد سمت ورودي و عماد را آنجا تنها گذاشت . برادر بودند . نه از يک مادر و نه از يک پدر . اما هر دو رستگار . 

دوران نو جواني اش عماد ازدواج کرده بود . بعد هم که مادرش فوت کرد و تنها شد. راه افتاد به گشت و گذار . اين طرف و آن طرف . عماد گاهي تماس ميگرفت . گاهي از خوشبختي اش مي گفت . از ماني که بزرگ ميشد . خوشبخت بود . اما حالا همه ي زندگي اش به باد فنا رفته بود . با پشت دست پاي چشمش کشيد . سيگاري روشن کرد و بغضش را خورد . بايد دنبال مقصر مي گشت . ؟ عماد . يا ماني . ؟ شايد خسرو خان . 

با پيمان تماس گرفت . آيلي مدرسه بود . بايد مي رفت آنجا . خسروخان طاقت نمي آورد . بي عماد . !!

 **

سيگار پشت سيگار دود کرد و آيلي محکم تر به پاهايش چسبيد . چندتائي از دوستان تعدادي آشنا . کساني که روزي عماد را ميشناختند . به خاطر خسروخان  ، حالا جمع شده بودند . باد سرد زمستان اشک به چشمش آورد . دود سيگار را داد بيرون و نفس گرفت . 

ـ ويهان . 

نگاه مرطوبش را داد به تارا . موهاي بلوندش بيرون از شال مشکي صورتش را قاب کرده بود . نگاه بي حسي به سرتا پايش انداخت . .دست تارا روي بازويش نشست : تسليت ميگم عزيزم . 

سري تکان داد . دوست نداشت حرف بزند . بغض داشت و دلش نمي خواست جلوي کسي بشکند . محکم شدن دست آيلي را دور پايش حس کرد . اين بچه هم جدا نميشد . يک لحظه هم تنهايش نگذاشته بود . فکر کرد سرنوشتشان چقدر شبيه هم است . 

تارا هم کنارشان ايستاد . پيمان لباس مشکي پوشيده بود . ته ريش هم داشت . جلوتر که آمد مي توانست شلوار خاکي اش را ببيند . تمام شده بود . ؟ حالا عماد هم رفته بود کنار ماني . ؟

ـ داداش دوباره تسليت ميگم . بيا جلو يه فاتحه بخون . مردم منتظرن . 

مگر اين پاها تکان ميخورد . .سرش را خم کرد آيلي هنوز چفت پاهايش بود . هر دو اين دو روز را سکوت کرده بودند . .

دستش را سمت آيلي گرفت . 

ـ بذار اينجا بمونه ويهان . من مراقبش هستم . 

نگاه تند آيلي را به تارا ديد . از اخم ابرويش لبخند زد . دستش را گرفت و راه افتاد سمت جائي که عماد بالاخره آنجا آرام گرفته بود . آيلي هم کنارش مقابل قبر خم شد . انگشت کوچولويش را کشيد روي خاک هاي مرطوب . اين بچه نمي خواست اشک بريزد . ؟ حتي فاتحه اش را تمام نکرد . بغلش کرد و ايستاد . دستشان را فشرد و بابت آمدنشان تشکر کرد . پيمان و تارا تا ماشين همراهي اش کردند . 

تارا کنارش ايستاد : خسروخان چطوره . ؟

سر تکان داد : تو آي سي يو  بستريه . پيمان بيا بريم . بايد برم خونه . 

**

ليواني شير و عسل کنارش گذاشت : بخور ديگه . 

لب برچيد : ميشه نرم مدرسه . ؟

مي دانست که دخترک حال و هواي خوبي ندارد . رنگ صورتش هم پريده بود . اما بايد به خيلي از کارها ميرسيد و با وجود آيلي امکانش نبود . 

ـ اينجا شلوغ و پرسرو صداست اذيت ميشي . تو مدرسه بمون خودم ميام دنبالت . .

دخترک غر زد 

ـ : آخه حالم خوب نيست . 

چنگي به موهايش زد و ليوان شير را دستش داد : اين و بخور . 

ـ من نرم . !!

اين بچه امروز مي خواست تلخي کند و نمي دانست چقدر تلخش ميکند :  بايد بري مدرسه فهميدي . 

زد زير گريه :  بدجنس . بدجنس . .من مريضم . نمي تونم برم مدرسه . 

بعد دو روز گريه ميکرد . رفت کنارش تا دستش را بگيرد . تا آرامش کند . اما بداخلاقي کرد : به من دست نزن . تو من و دوست نداري . تو مي خواي که من پيشت نباشم . ازت بدم مياد . 

دستي به صورتش کشيد و چشمانش را بست تا کمي آرام بگيرد . اما نميشد . هيچ چيز آرام نميشد . 

ـ ببين آيلي . من دوست دارم . فقط نمي خوام اينجا بموني و اذيت بشي . برو حاضر شو ديرت ميشه . 

توله شيرجيغ زد : من نميرم . هيچ جا نميرم . 

بي توجه به لگد پراني هايش بغلش کرد : هيش . جيغ نزن آيلي . 

بلندتر جيغ کشيد : جيغ ميزنم . من و بذار زمين . هالک بدجنس بداخلاق . تو من و دوست نداري . دوسم نداري . 

راه افتاد سمت پله ها و دراتاقش را باز کرد . نگاهي به صورتش انداخت . چشمانش را بسته بود و فقط جيغ مي کشيد . 

لبه ي تخت نشست و بغلش کرد.  سرش را چسباند به گوش کوچولويش . اين بچه بعد اين مدت و آنهمه مشکلات تازه بغض ترکانده  بود :  هيش . آروم باش عزيزم . آروم باش خوشگلم . مگه ميشه دوست نداشت . مگه ميشه پرنسس من . ببين من و آيلي . چشمات و باز کن . آفرين . دوست داري گريه کني باشه گريه کن . اما جيغ نزن .  . باشه . ؟

چشمان درشت قهوه اي اش مرطوب بود  ، هق هق ميزد : من نمي خوام از پيشت برم . تو رو خدا . !!

بغض داشت خفه اش ميکرد . مگر ميشد تنهايش گذاشت . مگر مي توانست . 

ـ تو نفس مني . ميشه تنهات بذارم . ميشه بدون نفسم نفس بکشم . 

انگار خيال دخترک را راحت کرده بود . صورتش از شدت گريه سرخ شده بود . دستمالي زير بيني مرطوبش کشيد . 

ـ بازم ميخواي گريه کني . ؟

ـ آره . هنوز دلم گريه ميخواد . تو چرا گريه نميکني . 

دستي دور دهانش کشيد : من مردم . مردا که گريه نمي کنن . گريه مال دختراست . 

صورت متفکرش بامزه بود : وقتي خوردي زمين و زخمي شدي هم نبايد گريه کني . ؟

بغضش را خورد : نه . من قوي ام دردم نمياد . 

دست دخترک روي گونه اش نشست : اما الان ناراحتي . بابا عماد مرده بيا هر دو تا بزنيم زير گريه . ميشه . ؟!

اين بچه امروز مي خواست رواني اش کند . مي خواست بغض چند ساله اش را بشکند . اخم کرد : پاشو بريم آيلي . هزار تا کار دارم . 

کمي خودش را جابجا کرد و دست هاي کوچولويش را باز کرد : بيا بغلم . 

چشمانش را با درد بست . اين بچه مي خواست آرامش کند . مي خواست مرهم بگذارد روي زخم هايش . ؟چند سال بود که شانه اي براي گريستن نداشت . مرد بود و نبايد گريه ميکرد . ؟

سرش را کمي خم کرد تا آيلي بغلش کند . دست هاي کوچکش را پشت گردنش حس ميکرد . داشت آرام نوازشش ميکرد . داشت بغض هايش را با پنجه هاي کوچکش باز ميکرد .  مگر ميشد بغض نداشت . ؟! ميشد گريه نکرد . ؟!

اشک از چشمانش سرازير شد . آيلي دست ميکشيد روي موهاي سرش : مردا هم بايد گريه کنن . بابا عماد وقتي ماني رفت و نيومد گريه نميکرد . واسه همين از خونه رفت . يعني ديگه بابا عماد نمياد خونه . ؟ براي هميشه رفته پيش خدا . ؟! ويهان جونم تو که نميري پيش خدا ميري . ؟ ميشه اگه رفتي من و هم ببري . من ميخوام با تو بيام . هر جا بري . 

با دستش بيشتر دخترک را بغل زد . تکليف اين بچه چه ميشد . کاش چشمانش را ميبست و باز ميکرد و هيچ کدام از اين اتفاقات نيافتاده بود . کاش عماد و فلور کنار دخترشان مي ماندند . حالا بايد براي اين بچه چه کار ميکرد . پدرش ميشد . برادرش ميشد . .عمويش ميشد يا دوستش . ؟!

پيشاني دردناکش را لمس کرد . حالش از بوي گلاب و رنگ سياه به هم ميخورد . دلش ميخواست دست آيلي را بگيرد و برود . 

تارا از آشپزخانه نگاهش ميکرد : مسکن بيارم . ؟

سر تکان داد که نه . .راه افتاد سمت اتاقش و دراز کشيد . خسروخان هنوزدر مراقبت هاي ويژه بستري بود . معلوم نبود پيرمرد چشمش را به دنيا باز کند يا نه . سري هم به آسايشگاه زده بود . فلورفقط نفس ميکشيد . مرده بود يا زنده . ؟!

بايد سر و ته اين زندگي را جمع ميکرد . حالا شده بود مسئول همه چيز . يک عمر از هر چه مسئوليت فرار کرده بود و حالا به اجباز روزگار يک کوه مسئوليت روي شانه هايش بود . 

ضربه اي به در خورد و تارا آهسته وارد شد . ميان بلوز و شلوار مشکي اش باريک تر نشان ميداد . چشم هايش را بست : پيمان نيومده؟

دست هاي نرم و ظريفش را روي پيشاني اش حس کرد : نه هنوز . سرت درد ميکنه . ؟

همه ي وجودش درد بود . دست هاي تارا آرام روي پيشاني اش را نوازش ميکرد . دست ها تا شقيقه هايش رفت : حالا ميخواي چيکار کني . .؟

با چشم هاي بسته هم مي توانست نزديک شدن صورتش را حس کند : تارا . 

ـ جانم . 

ـ برو دنبال زندگي ات . عمرت خيلي بيشتر از اين ارزش داره که پاي من تلف کني . 

گرمي لبهايش را روي پيشاني اش حس کرد : من دوست دارم . 

دستش را گرفت و با پوزخند نگاهش کرد : دوسم داري . ؟ ميتوني از پدر من مواظبت کني . ممکنه فلج بشه . از زن برادرم چطور . تو آسايشگاه بستريه . اما شايد بخوام بيارمش خونه . آهان آيلي و يادم رفته بود . قراره با من زندگي کنه . هميشه و همه جا .  نظرت چيه . ؟!

ـ ويهان . ؟!؟

نشست و دستي به موهاي آشفته اش کشيد : تارا . من نه ازدواج ميکنم و نه ديگه شرايط خانواده ام اجازه ميده مثل قبل باهات باشم . تو دخترخوبي هستي . برو دنبال زندگي ات . برو ازدواج کن . بچه دار شو . چه ميدونم هر کاري دوست داري انجام بده . اما من و فراموش کن . به خدا نه سخته نه دردناک . 

چشم هاي اشکي اش را که ديد لب گزيد : برا چي گريه ميکني . ؟!

ـ تو اصلا آدمي ويهان . ؟قلب داري . ؟ ميگم دوست دارم بهم ميگي برو ازدواج کن . بچه دار شو . ؟! اصلا برات مهمه که تو قلب من چي ميگذره . 

سر تکان داد : راستش و بخواي نه . مهم نيست . وقتي تو قلب من چيزي نيست چرا بايد نگران قلب تو باشم . وضع زندگي من و نميبيني . ؟ به نظرت وقتي واسه فکر کردن به بقيه چيزها هم مونده . 

ـ من برات بقيه ي چيزهام . جالبه . 

آيلين ميا چارچوب اتاقش ايستاده بود . دست به سينه و طلبکار نگاهشان ميکرد . تندي از روي تخت بلند شد و اخم کرد : چرا در نزدي . ؟!

مثل خودش اخم کرده بود : در که بسته نبود . 

نگاهي به تارا انداخت که هنوز لبه ي تخت نشسته بود :  اين خانمه چرا هميشه اينجاست . ؟

خنده اش گرفت . نيم وجبي داشت حسادت ميکرد :  دوست من و عمو پيمانه . اومده کمکمون کنه.اما امروز ديگه ميره خونشون . 

توله شير شانه بالا داد : اگه اومده کمک کنه پس چرا اينجاست . ؟

پووفي کشيد و دستي به گردنش کشيد . قبل از اينکه حرفي بزند تارا ايستاد : اومده بودم به عموجونت کمک کنم . نمي دونستم از تو نيم وجبي هم بايد اجازه بگيرم . 

ـ تارا . !!

آيلي کمي جلوتر آمد : اينجا خونه ي منه . معلومه که بايد اجازه بگيري خانوم . .

ـ زيادي زبون درازي . 

آيلي هم کم نياورد : مثل تو . 

تارا با حرص نگاهش ميکرد . لبش را زير دندان فشرد تا قهقهه نزند . اين نيم وجبي داشت با خونسردي تارا را به جلز و ولز مي انداخت  . بدش نمي آمد بغلش کند و چند دور بچرخاندش تا بخندد و التماس کند که بگذاردش پائين .  

**

احوال گلاب خانم . ؟!

صورت متعجبش را که ديد پوزخند زد : سلام عرض شد . 

نگاهش ترس داشت . مي توانست دو دو زدن مردمک هايش را ببيند : اينجا چي مي خواي . پليس آزادم کرده تو از جونم چي مي خواي . ؟ دود سيگارش را فوت کرد بالا وبا چشم هاي ريز شده براندازش کرد : يه خرده حسابي با هم داريم . مگه نه . ؟!

ـ من با تو هيچ حرفي ندارم . 

قبل از اينکه قدم اول را بردارد چنگ انداخت و بازويش را گرفت و کشيدش عقب . مهم نبود که داخل خيابان بودند . سرش را برد زير گوشش : مثل بچه ي آدم سوار شو . .

ـ داري چه غلطي ميکني تو خيابون . ديوونه شدي . ؟!؟

نشاندش داخل ماشين و به دست و پا زدنش پوزخند زد :  نترس بهت تجاوز نمي کنم . 

کمربندش را بست و راه افتاد : از حبس در اومدي گلاب خانم . نامزدت چيکار ميکنه . ميلاد . نه بهتره بگيم ماني . هان . ؟!

ـ مزخرف نگو . ماشين و نگه دار . ازت شکايت ميکنم . شنيدي . ؟

سرعتش را بيشتر کرد : بگو ماني کجاست . ؟

ـ نمي دونم . من اصلا غلط کردم به تو کمک کردم . هر چي هم راجع به برادرت گفتم دروغ بود . 

نوچي کرد : واسه غلط کردن و گوه خوردن يه کم دير شده خانم خوشگله . .امروز بهم ميگي ماني کجاست . 

ـ گور باباي تو و ماني . 

تمام خشمش يک تو دهني محکم به گلاب بود . جيغ خفه اش را که شنيد داد زد :  ببين چي دارم بهت ميگم . من امروز ماني رو پيدا نکنم بد بلائي سرت ميارم . .جائي گم و گورت ميکنم که دست هيچ کسي بهت نرسه . من و رو لج ننداز گلاب . آدرسش و بده تا از شرت راحت بشم . 

رد خون را روي لبش ديد .  . به درک . به جهنم . دوباره داد کشيد : عماد مرده . ماني مرده . فلور افتاده گوشه ي آسايشگاه ديگه چي از جونمون ميخوايد . .نميذارم دوباره اون بچه رو عذاب بدين . نه توي کثافت و نه اون . 

هنوز که ياد تماس مدير مدرسه مي افتاد تنش ميلرزيد . ماني رفته بود دم مدرسه . پووفي کرد . خودش به جهنم . زندگي و آزادي و راحتي اش به جهنم . اما ديگر اجازه نمي داد آيلي از جلوي چشمش دور شود . 

ـ نکنه اصلا ماني اي وجود نداره و همه اش زير سر توئه . ؟!

لب هاي خوني اش ميلرزيد :  عوضي رواني . من خبري ازش ندارم . 

روي پدال گاز بيشتر فشرد . ماشين از جا کنده شد.مسيرش که خارج از شهر شد گلاب ترسيد : چرا اينطوري ميکني . به خدا من ازش خبر ندارم . 

ـ خبر نداري . ؟ آيلي چطوري برگشت تو خونه . غير تو کي کليد داشت . کي ميتونست اين کارو بکنه . کي اصلا ميتونست به داروهاي فلور دسترسي داشته باشه . بازم داري انکار ميکني . ؟!؟ هر کسي که به ماني بد کرد به سزاي عملش رسيد . بسه . اين بازي رو تمومش کنيد . اون بچه ي بدبخت نه پدر داره نه مادر . حالا شده مثل ماني . اين کافي نيست . ؟! 

حالا هر دو داد ميزدند . 

ـ کافي نيست لعنتي . چند بار از ترس نداشتن جا و غذا مجبور شدي خودت و بفروشي . چند دفعه کتک خوردي و خون بالا آوردي . چند دفعه به خاطر بي هويتي ات ازت استفاده کردن . آخه لعنتي تو چه ميفهمي ماني چي کشيد . ها . چه ميفهمي دردش چقدره . چه ميدوني هر شب منتظر مادرت شدن و هميشه نااميد موندن چه حالي داره . 

فريادش بلندتر از هميشه بود :  مگه تقصير منه . يا تقصير آيلي . ؟! با گرفتن اين انتقام کوفتي روزهاي بچه گي اش بر ميگرده يا دردش کمتر ميشه . ؟عماد و فلور مجازات شدند . .ديگه تمومش کنيد . به خدا . به همون خدائي که قبولش دارم ديگه کوتاه نميام . دستش به آيلي بخوره از زير سنگ هم باشه پيداش ميکنم . ديگه منتظر قانون و مجازات هم نمي مونم . بهش بگو از اين بچه دور بمونه . خيلي دور .  

**

نگاهي به ظاهر کيک انداخت : خانم اين اوني نيست که من سفارش دادم . من خواسته بوددم شکل پري دريائي باشه . اين که آکواريم ماهي شده . 

ـ چه حرفا ميزنيد آقا . اينجا نوشته ماهي . 

دستي به صورتش کشيد : گفتم پري دريائي . 

زن هم دفتر را نشانش داد : ماهي . 

نگاهي به ساعت مچي اش انداخت . انقدري وقت نداشت که دنبال قنادي ديگري باشد با غرولند کيک تولد ده سالگي آيلي را تحويل گرفت . مي دانست که با ديدن کيک جيغش بلند ميشود اما چاره اي نبود . .نگاهش روي گل فروش سر چهارراه ماند . رزهاي رنگي اش را که ديد لبخند زد . آيلي از هر رنگش دوست داشت . مي توانست با اين گل ها دهانش را بابت کيک ببندد . 

عفت خانم هن و هن کنان به استقبالش آمد :  خدا تو رو رسوند پسرم . 

ـ چي شده  . ؟

نگاهي به راه پله انداخت : لج کرده که اين لباس و نمي پوشم . 

پوفي کرد . انگارهر چه بزرگ تر ميشد مشکلاتش هم بيشتر ميشد . کيک را به دست عفت خانم داد و گل ها را روي ميز 

گذاشت . بالاي پله ها که رسيد صداي اهنگ آرامي شنيد . از همان آهنگ هائي که مثلا خيلي غم داشت . خنده اش را خورد . اين توله شير درست بشو نبود . تکيه داد به درگاه و نگاهش کرد . گوشه ي تختش کز کرده بود . حالا بلندي موهايش تا پائين گوشش ميرسيد . 

ـ آيلي خانم . 

سر برگرداند . اخم داشت و لب برچيده بود . کنارش لبه ي تخت نشست :  چي شده که رفتي تو فاز ماتم . ؟!

ـ حالم خوب نيست . 

ابررو بالا داد :  اين حالم خوب نيست ميتونه خيلي چيزا باشه . ميشه يه راهنمائي کوچولو بکني من بدونم دقيقا مشکل کجاست . ؟

ـ اين لباس و دوست ندارم . مي خوام شلوارک بپوشم . هموني که عمو پيمان برام از ترکيه آورده . من دامن دوست ندارم .  

گوشه ي لبش را با پشت ناخن شصت خاراند :  خوب شلوارک بپوش . ديگه چته . ؟

لبخند پليدش را ديد . قسم ميخورد که نقشه اي دارد :  ويهان جونم . مهربونم . 

اخم کرد : خر خودتي . 

جيغ جيغ کرد : ااااا . .ويهان . 

نوک بيني اش را چلاند :  جوون ويهان . چه نقشه اي داري باز . 

ـ ميشه براي کادوي تولدم خودم بگم چي دوست دارم . ؟

مشکوک نگاهش کرد :  من کادوت و خريدم از قبل . اما چي ميخواي . ؟!

روي دو زانو نشست ودستانش را کوبيد به هم :  برام گيتار بگير . ميخوام با سوگل برم کلاس موسيقي . انقده استادش خوبه . سوگل ميگه شبيه الويس بريسليه . مي شناسيش . ؟!

اخمش غليظ شد :  مي خواي گيتار زدن ياد بگيري يا از استادش خوشت اومده . 

دخترک خنده ي لوسي کرد :  راستش و بخواي استادش . 

خيزي سمت شيطنت صورتش گرفت که جيغش را بلند کرد : ويهان . 

از پشت محکم گرفتش . گازي از گونه ي راستش برداشت : بچه پررو . تو چشماي من نگاه ميکني و ميگي از استادش خوشت اومده . ؟!

غش غش خنده اش که بلند شد نفس راحتي کشيد . اين چند ماه با همه ي سختي هايش تمام شده بود . دوباره مي خواست روي آرامش را ببيند . خسروخان را آورده بودند خانه . عملا يک جا نشين شده بود . گاهي چند کلمه اي حرف ميزد و بيشتر با آلبوم هاي قديمي سرگرم بود . 

ـ صورتم کبود بشه بايد من و کلاس استاد سوگل ثبت نام کني . 

دستي به موهايش کشيد و نگاهي به رديف لاک هايش انداخت . بيست و چهار تاي کامل : غلط کردي . برو لباست و بپوش ببينم تو تنت چطوريه . نشي عين اين بچه دو ساله ها . 

داشت از بين لاک ها رنگي برايش انتخاب ميکرد . با ديدن آيلي که بي توجه به او همانجا داشت لباس عوض ميکرد نوچي کرد . 

ـ برو تو اون اتاق لباس عوض کن . 

دخترک با بلوز نصفه بالا کشيده بر و بر نگاهش کرد :  چرا . ؟!

دست به سينه شد :  پرسيدن داره . ؟ تو ديگه بزرگ شدي.خانم شدي . نبايد جلوي بقيه لباس عوض کني . 

مثل هميشه که لج ميکرد بيني اش را چين داد: پس تو چرا پيش من بلوزت و درمياري . ؟

اخم کرد :  من هم سن بابابزرگت هستم اولا . بعد هم ديگه اين کارو نمي کنم خوبه . ؟

قري به گردنش داد و راه افتاد به بيرون . غرغرش را که شنيد چنگي به موهايش زد . اين بچه داشت بزرگ ميشد . قد کشيده بود . اندامش داشت تغيير ميکرد . بايد کسي بود که اين حرف ها مي گفت . کسي بود که راهنمائي اش ميکرد . اما هيچ کسي نبود  .جز عفت خانم زني نبود . بايد به او مي گفت . ؟ سري تکان داد و به آيلي دست به کمر نگاه کرد . شلوارک جين چسباني پوشيده بود.کمي پائين تر از باسن . کمربند پارچه اي گلداري را شل بسته بود . يک تي شرت حلقه اي مشکي هم رويش پوشيده بود  .  و چند رمان رنگي به مچ دستش بسته بود . 

ـ خوبه  . ؟!

زبان کشيد روي دندانش :  نه . اين لباس مهماني نيست . 

ـ ويهان . !!

مثل کوچولو ها پا کوبيد روي زمين :  شيک و قشنگه . 

ـ دوستات همه لباس خوشگل ميپوشن . اونوقت تو ميخواي با اين لباس بياي تو مهموني .  اين و نگه دار رفتيم شمال لب دريا بپوش . تو خونه بپوش . اما مناسب مهموني نيست . 

ـ آخه جنيفر هم از اينا داره . 

ـ اي به گور پدرش . 

ـ چرا زور ميگي ويهان جونم . مگه تولد من نيست . ؟ خوب هر چي دوست دارم و بايد بپوشم ديگه . 

نمي دانست اگر سخت گيري کند بهتر است يا کمي شل بگيرد . چه اشکالي داشت . همه بچه هاي ده ساله بودند . انگشتش را به تهديد سمتش گرفت :  همين يه دفعه . اما غروب که عمو پيمانشون ميان عوضش ميکني . باشه . ؟

دويد سمتش و دست هايش را دور کمر پهنش حلقه کرد . حالا بلندي قدش تا روي شکمش ميرسيد . توله شير داشت بزرگ ميشد و کارهايش و مسئوليت هايش چند برابر شده بود . 

چند تا جغله بچه ي پر ادا و اطوار مهمان آيلي بودند . با تعجب به سر و شکل هاي عجيب و غريبشان نگاه ميکرد . يکي مثل دختر بزرگ ها جوراب شلواري مشکي و تونيک چسبان قرمز پوشيده بود که يکي از شانه هايش از بازي يقه مشخص بود . يکي ديگر شلوارک و جليقه بدون بلوز زير . اين وروجک ها بزرگ ميشدند چه ميشدند . ؟!

عفت خانم بستني ها را داخل ظرف چيد :  چه کار خوبي کردي پسرم . اين بچه خيلي تنها بود.

شاخه هاي رز را مرتب کرد :  برا روحيه ي خودمون هم خوب بود . خسروخان چطوره . .؟!

ـ داروهاشون و دادم . 

سري تکان داد و سيگاري آتش زد . ايستاد پشت پنجره ي آشپزخانه و سيگار کشيد . دودش را فوت کرد و ياد روزهاي بعد مرگ عماد افتاد . آيلي وحشت زده و گريزان از همه جا . خسروخاني که افتاده بود گوشه ي بيمارستان . چقدر دوست داشت فرار کند . برود يک جائي گم و گور شود . ته سيگارش را داخل گلدان فشرد و انداخت داخل سينک . 

دست هاي آيلي دور کمرش حلقه شد :  ويهان جونم . چرا نمياي . ؟!

چرخيد و کمي خم شد جلوي صورتش . مردمک هاي قهوه اي اش را با لذت تماشا کرد :  امروز ده ساله شدي . خيلي خانم تر و بزرگ تر . داري درس ميخوني . به اين خونه عادت کردي . 

دست دخترک شل شد :  ميخواي از اينجا بري . ؟!

ابرو بالا داد :  نه ديوونه . کجا برم . ؟

اخم کرد و بيني چين داد :  داري بهش فکر ميکني . 

بوسه اي به بيني اش زد :  نه خره . ميخوام بزرگت کنم که وقت پيري مواظبم باشي . يادت نيست مي گفتي مي خواي بموني خونه و برام غذا درست کني و لباسام و اتو کني . ؟

به غرغر آيلي خنديد و دست دور شانه اش انداخت :  خاله پير زن . چقدر غر ميزني . ؟!

ـ از دست تو . 

به لحن پر حرصش خنديد و گلدان رز هاي رنگي را نشانش داد :  اين و براي تو گرفتم . اگه دوست نداري بدمش به دوستات . 

توله شير با اخم نگاهش کرد و بعد به گل ها لبخند زد . گلدان را محکم بغل کرد و راه افتاد . صداي ذوق دخترها را شنيد :  وااي . چه گلاي قشنگي . 

ـ آيلي اينهمه گل خريدي . ؟

ـ من نخريدم . ويهان جونم خريده برام . هووي . مرواريد . دست به گلاي من نزنياا . 

ـ چه خسيسي تو . فقط يه شاخه اين صورتيه . 

ـ نه . اما فردا که ميام مدرسه برات يه شاخه ميخرم . 

وارد سالن شد و به سلام وروجک ها با لبخند جواب داد :  آيلي عزيزم نمي خواي آهنگ بذاري . ؟

ـ آخه خسروخان خوابيده . يه کم با بچه ها حرف ميزنيم بيدار که شد آهنگ ميذاريم . 

با آنکه هيچ محبتي را از طرف خسروخان نديده بود باز هم نگران استراحتش ميشد . با مهرباني نگاهش کرد . کمي وزن گرفته بود . امسال حتما يک کلاس ورزشي مناسب ثبت نامش ميکرد . ياد اولين دفعه اي که داخل خانه ي عماد او را ديده بود افتاد . 

لباس خواب چرک صورتي و عروسک کچل و زشتش . ادراري که پاهايش را خيس کرده بود . اين بچه شايد در ظاهر بزرگ شده بود اما مي دانست که تک تک آن روزهاي تلخ را به خاطر دارد . مگر مي توانست فراموش کند . ؟

هنوز هم خيلي از شبها کابوس ميديد و جيغ ميکشيد . بعضي شب ها بغض ميکرد و نيمه شب مي آمد روي تختش مي خوابيد . اين بچه هنوز زخم داشت . مهم نبود که کسي نمي ديد . خودش مي دانست . آيلي هم مي دانست .  

ايستاد جلوي اتاق و به ولو شدنش روي تخت غريد :  لباسات و عوض نکردي . پاشو ببينم . آيلي . 

ـ خوابمه  . 

نشست لبه ي تخت و نوک بيني اش را چلاند :  اونهمه رقصيدي و شيطوني کردي خسته نبودي ميخواي لباس عوض کني و مسواک بزني خسته اي . ؟

چرخي خورد و سر روي پايش گذاشت : اوهوم . 

دست کشيد روي موهايش :  بچه پرروئي نثارش کرد . گوش هاي کوچولويش را نوازش کرد . مثل بقيه دخترا گوشواره نداشت . لبخند زد . چند سال ديگر معلوم نبود هر گوشش را چند تا سوراخ ميکرد و آويز مي گذاشت . 

ـ از کادوهات خوشت اومد . ؟

کمي سرش را بالاتر کشيد : من گيتار ميخوام . .

با انگشت دستي روي ابروهاي خوشرنگش کشيد : درسات چي ميشه . ؟ نمي خواي تابستون براي سال بعد آماده بشي . ؟

نوچي کرد : ميخونم . اما کلاس گيتار هم ميخوام برم . بخر ديگه . ويهان جونم . 

اخمي به لوس شدنش کرد :  جمع کن لب و لوچه تو  . .اه . اه . 

نشست روي دو زانو  :  بخر ديگه . مي خوام برم کلاس . اگه استادش بره چي . ؟!

اخم کرد . جدي شد : اولا که من تشخيص ميدم چه کلاسي و کي بري . بعد هم انتخاب استادش با خودمه . 

اخم کرد و به قهر پشت کرد و دراز کشيد . لوس شدنش را تا يک حدي تحمل ميکرد . اصلا چه معني داشت اين نيم وجبي در مورد مردها صحبت کند . ؟ برود کلاس گيتار آنهم با يک استاد مرد جوان . ؟!

گوشه ي لبش را خاراند و برخاست و بدون حرفي بيرون رفت . عفت خانم رفته بود و هنوز سالن پائين به هم ريخته بود . سيگاري آتش زد و ليوان هاي يک بار مصرف طرح باربي را جمع کرد . رد رژهاي کمرنگ را روي بعضي ها ديد . ابرو بالا داد . دخترهاي ده ساله هم رژ ميزدند . ؟! کلافه کام ديگري از سيگارش گرفت .  دردسرهايش تازه داشت شروع ميشد . بايد کمي بيشتر آرام مي ماند و جبهه نمي گرفت . آيلي لجوج بود اما خر نبود . به لقبي که نسبتش داده بود خنديد . پيشدستي ها را هم سرازير نايلون زباله کرد . صداي قدم هاي سبکش را شنيد . نگاهي به شلوار خواب و تي شرت کوتاه مشکي اش انداخت . هماني بود که چند وقت پيش اصرار به خريدنش داشت . روي تيشرت قلب هاي قرمز تپل داشت و به نظردخترک خيلي هم خوشگل بود . اما هيچ رنگي مثل سفيد به رنگ پوست و موهايش نمي آمد . سر برگرداند تا آيلي متوجه ارزيابي اش نشود . 

از گوشه ي چشم ديد که رفت سمت چپ سالن و پنجره ها را باز کرد . بعد هم بي تفاوت به خم و راست شدنش نشست کنار گلدان رز هاي رنگي اش . سيگار ديگري آتش زد و راهي آشپزخانه شد . براي خودش يک ماگ بزرگ نسکافه حاضر کرد و تکه ي بزرگي کيک برداشت و بيرون رفت . از لج آيلي روي صندلي روبرويش نشست و سيگار دود کرد . نيم وجبي پررو قهر ميکرد و محلش نمي داد . ؟! ويهان نبود اگر حال توله شير را نمي گرفت . 

سيگار بعدي را هم روشن کرد که نق زد :  خفه شدم . 

دود سيگار را ميگفت . محل نداد و برشي کيک خورد . آيلي آبروداري کرده بود و جلوي دوستانش از ظاهر کيک تعريف کرده بود . کيک خوشمزه اي بود . يک تکه ديگر را سر چنگال زد و دهن گذاشت . آيلي دست به کمر جلويش ايستاده بود : ميدوني سيگار کشيدن چند تا مريضي مياره . ؟

ابرو بالا داد و دوباره سيگار دود کرد . حرص خوردنش را ديد و محل نداد . بچه پررو قهر ميکرد . ؟!

دستش بند سيگار شد و از ميان لبهايش بيرون کشيد . منتظر ماند تا ببيند ميخواهد سيگار را داخل کيکش خاموش کند يا نه . اما وقتي ته سيگار را بين لب هاي کوچولويش ديد ايستاد : داري چه غلطي ميکني . ؟

صدايش بلند و عصباني بود . آيلي قدمي به عقب گذاشت و ناشيانه پکي به سيگار زد . دودش را خورد و به سرفه افتاد . 

پشتش ايستاد و چند ضربه ي محکم بين دو کتفش زد : ديوونه . معلوم هست چه مرگت شده . واسه چي سيگار و دهن زدي . ؟!؟

چشمانش از سوزش گلو آب افتاده بود :  مي خواستم ببينم توش چي داره که ولش نميکني . 

ماگ نسکافه را جلوي دهانش گرفت : يه کم بخور . عقل تو سرت نيست . من غلط زيادي ميکنم به تو چه آخه بچه . ؟

غرغر کرد : من بچه نيستم . 

ـ از قهر کردنت معلومه که بچه نيستي . برا من پشت ميکنه و ميخوابه . روش و ميگيره . 

خواست سر جايش برگردد که آيلي محکم بغلش کرد : ويهان . !!

لبش را محکم به هم فشرد تا خنده اش لو نرود . اين وروجک هم نازکشيدن بلد بود . ؟!

ـ نه ديگه . کلاس گيتار و استادش مهمتر از نظر منه برات . 

ـ نه به خدا . اصلا هر چي تو بگي . .سرش را چند بار روي شکمش کشيد . داشت لوس ميکرد و منت ميکشيد . 

دست کشيد روي موهاي اتو خورده اش :  بريم بخواب . صبح نمي توني پاشي . 

دستش را گرفت و از پله ها بالا رفتند . ايستاد تا مسواک کند و برگردد روي تختش . بالاي سرش نشست و بوسه اي به پيشاني مرطوبش زد :  خوب بخوابي . 

دخترک چشم بسته بود . خوابالود زمزمه کرد :  از اين به بعد هر سيگاري که تو بکشي يکي هم من روشن ميکنم . 

چشمانش گرد شد . اين توله شير الان چه گفته بود . ؟

ـ چي . ؟!

با همان چشمان بسته شمرده شمرده گفت :  سيگار بکشي منم ميکشم . 

ـ تو غلط ميکني . 

دخترک اهميتي به خشم صدايش نداد :  پس نکش قربونت برم . تو که دوست نداري يه دختر ده ساله سيگار بکشه . هوم . ؟!

لب گزيد و اخم کرد و دخترک حتي زحمت چشم باز کردن را به خودش نداد . داشت تهديدش ميکرد . ؟

ـ داري تهديد ميکني . ؟ اونم تو نيم وجبي . ؟

لبخندش را ديد :  نه . دارم ازت مواظبت ميکنم . 

ساکت ماند و دست بين موهايش کشيد . اين وروجک مي خواست مواظبش باشد . ؟ اين مارمولک کوچولو . ؟لبخند نم نم روي لبش نشست . شايد تهديد آيلي باعث ميشد کمتر سيگار دود کند . کسي چه مي دانست . اين دختر يک چيزي داشت که وادارش ميکرد به اهميت دادن . اينکه به حرفش گوش دهد . دو تا آدم با آنهمه تفاوت سني اما نزديک به هم . .خم شد و بوسه اي پشت دست سفيد و نرمش زد . داشت اين بچه را بزرگ ميکرد . ؟

چرا حس پدرانه نداشت . ؟ انگار دو تا دوست بودند . کمک هم ميکردند . براي يکديگر ارزش داشتند . 

راه افتاد سمت اتاقش و بلوزش را درآورد . اين نيم وجبي خوب بلد بود وادار به حرف شنوي اش بکند . اصلا همه ي زندگي اش شده بود برآوردن خواسته هاي دخترک . به خودش خنديد :  ببين با اين سنت چجوري مارس يه دختر ده ساله شدي .  

هوا حسابي گرم شده بود و دلش ميخواست مدام دوش بگيرد . حوله را از دور گردنش برداشت و دستي به موهاي خيسش کشيد . آيلي کلاس کاراته ميرفت . بدش نمي آمد کمي از هنر هاي رزمي بلد باشد . اصلا بايد ياد ميگرفت مواظب خودش باشد . عفت خانم هن و هن کنان بالا آمد : آمدي مادرجان . بيا آقا خسرو کارت داره . 

ـ چه خبر شده . ؟

عفت خانم دوباره هن و هن کنان راه افتاد سمت پائين : نمي دونم والله . يه آقائي اومده . 

برگشت داخل اتاق و لباس مناسب تري پوشيد . تي شرت آيلي روي تختش بود . دخترک شلخته همه جاي خانه لباس عوض ميکرد . با نوک انگشت بلوزش را بالا آورد و انداختش ته کمد . حالا بايد چند روزي دنبالش ميگشت و تنبيه ميشد . 

مرد جوان با ديدنش از روي صندلي لهستاني برخواست : سلام آقاي رستگار . فتوح هستم وکيل پدرتون . 

دست مرد را فشرد و نگاهي به خسروخان انداخت که نيمه دراز کش بود : بفرمائيد جناب فتوح . 

روبروي مرد نشست و نگاهش را از تابلوهاي ديوار برداشت . از عماد و عماد و عماد . 

ـ بنده از طرف پدرتون يه سري مدارک آماده کردم . راجع به منقولات و املاک و باقي چيزها . 

ـ داريد وصيت نامه تنظيم مي کنيد . ؟

فتوح لبخند زد : بله . 

وصيت خسروخان مگر خنده داشت . ؟ يک عمر از همه ي پول هايش استفاده کرده بود . حق پدري با پول معاوضه شده بود . تا قبل از آيلي فکر ميکرد خيلي چيزها را از دست داده اما حالا که آيلي بود  حضورش باعث ميشد کمتر دلخور باشد . کمتر دنبال مقصر بگردد . 

ـ جناب رستگار يه سري شرايط منظور کردن که همه به ثبت رسيده و فقط مونده تائيد شما . راجع به آينده ي آيلين رستگار . 

ابرو بالا داد و نگاهي به خسروخان انداخت . صورتش جز خونسردي چيزي نشان نمي داد . نفسي گرفت :  منظورتون چيه . ؟ !

مرد دوباره لبخند زد : پدرتون قيم قانوني آيلين رستگار هستن و چون شرايط جسمي خوبي ندارن از من خواستن يه شروطي رو براي شما توضيح بدم راجع به حضانت دختر خانم . 

بوي خوبي نمي آمد . بوي يک دردسر تازه را حس ميکرد . اخمش غير ارادي بود : ميشه واضح توضيح بديد چي شده . ؟

ـ البته آقاي رستگار . البته . پدرتون به خاطرکهولت سن و بيماري جسمي شون نمي تونن از آيلين مواظبت کنن . از من خواستن که مراحل قانوني رو آماده کنم که اگه شما شرايط و قبول نکرديد از طرف بهزيستي . 

نفسش حبس شد . نيم خيز شد : بهزيستي براي چي . ؟!

مرد نگاهي به خسروخان انداخت : داشتم توضيح ميدادم . پدرتون ميخوان سرپرستي آيلي رو به بهزيستي بدن . چون به عنوان قيم . . 

ايستاد : ديوونه شدين . ؟ خسروخان اين آقا چي ميگه . بهزيستي چه کوفتيه . ؟ من اينجام . دارم تو اين خونه زندگي ميکنم . قيمش من هم هستم . 

ـ نيستيد آقاي رستگار . اولا که خسروخان رستگار به عنوان پدربزرگ قيم واقعي و قانوني آيلين هستن . بعد هم اينکه شما نسبت خوني با بچه نداريد . 

ـ اينهمه آدم که سرپرست و قيم يه نفر ميشن نسبت خوني دارن . ؟! فکر کردين با دسته ي کورها طرف شدين . ؟!

ـ عصباني نشيد لطفا شما که بقيه ي شرايط و گوش نداديد . 

ـ معلومه که عصباني ميشم . ببين چي ميگم خسروخان . من از تهديد کردنات نميترسم . اين بچه دختر عماده يادت که نرفته . بايد تو همين خانواده بزرگ بشه . من نميذارم دوباره يه درسر تازه شروع بشه . 

دست فتوح را از روي بازويش پس زد :  اين تو بميري از اون تو بميري ها نيست . يه عمر من و نديد گرفتي و گفتي عماد . چوب حراج به آبروت زد و باز گفتي عماد . هر گندي خواست به زندگي اش زد و من جمع کردم و گفتي عماد . 

ـ من ديگه نمي تونم . عمرم تموم شده . ميخوام خيالم راحت باشه . 

داد زد : خيالت راحت باشه که چي . ؟ داديش بهزيستي و به من ندادي . ؟ چرا آخه . ؟! مگه چيکار کردم که لايق داشتن آيلي نيستم . ؟ چند ماهه از همه ي زندگي ام زدم و همه ي وقتم و گذاشتم براش . ديگه بايد چيکار کنم که باورم کني .  . ؟!؟

خسروخان داشت خس خس ميکرد : تا کي ميخواي براش وقت بذاري . ؟

بي تامل گفت : تا هر وقتي که لازم باشه . تا آخر عمرم . 

ـ ازدواج نميکني . ؟ زندگي نمي خواي . ؟ اين بچه بزرگ تر شد حرفاش و بايد به کي بگه . ؟

خنديد پر حرص و صدا دار :  دلسوز شدي خسرو خان . ؟ يه عمره که من و نديدي . اين بچه رو نديدي حالا مهم شده . مهم شدم . ؟

ـ آقاي رستگار شما به عرايض بنده گوش بديد شايد راضي تون کرد . يه لحظه آروم بگيرين تا براتون توضيح بدم . 

آرام ميگرفت . ؟ همه ديوانه شده بودند . زده بود به سرشان . دستي به يقه ي لباسش کشيد . نفسش تنگ ميگرفت . 

ـ ببينيد آقاي رستگار شما دو راه داريد تا بتونيد قيوميت آيلين و داشته باشين . گوشتون با منه . ؟

پر حرص نشست :  بفرمائيد . 

ـ تو قانون شما در صورتي ميتونيد سرپرست آيلين بشين که يا پدرش باشيد يا همسرش .  

نگاهشان کرد :  منظورتون چيه . ؟!

ـ بايد ازدواج کنيد . يا با کسي ازدواج مي کنيد و آيلين و به فرزند خوندگي ميگيريد يا اينکه با ايشون ازدواج مي کنيد . 

کمي نگاهشان کرد . ازدواج ميکرد آنهم به اين سرعت . ؟ ايشون ديگر که بود . نکند . نکند . 

ازجا پريد :  الان چي گفتين . ؟!؟

نگاه فتوح را به خسروخان ديد :  آروم باشيد لطفا . منظورم اين بود که بايد با آيلين رستگار ازدواج کنيد . البته الان که به صورت دائم نميشه بايد بريد دادگاه و اجازه ي ازدواج و بگيريد و بعد هم پزشکي قانوني و يه صيغه ي محرميت چند ساله  . 

دستانش بي هيچ مکثي دور يقه ي مرد حلقه شد :  چه چرتي گفتي . ؟ من با آيلين چه غلطي بکنم . ؟

ـ آقاي رستگار خواهش ميکنم . اين کارا يعني چي . اينا خواسته ي پدرتون بوده . 

هلش داد عقب و کنار تخت خسروخان ايستاد :  بازي جديد راه انداختي . ؟ چي از جون من ميخواي . ؟ ميخواي من چه گهي بخورم . ؟ برم با دختر عماد ازدواج کنم آره . ؟! عقل از سرت پريده . آخه پدر من پير من اصلا فکر کردي به حرفي که گفتي.؟

آيلين بچه است . يه بچه ي ده ساله . هنوز بعضي شب ها خودش و خيس ميکنه . ميخواي با روح و جسمش چيکار کني آخه لا مروت . ميخواي من و سکته بدي . ؟! ميخواي من و بکشي . ؟!

ـ ميخوام خيالم راحت باشه . 

هوار زد :  ميخوام صد سال سياه خيالت راحت نباشه . بشم حرف دهن مردم . به خدا تف ميندازن تو صورتم . دست بچه ي ده ساله رو بگيرم ببرم دادگاه . ببرم پزشکي قانوني . ؟! به خدا تف ميندازن به قبر مرده و زنده ي من . ديوونه شدي خسروخان به خدا ديوونه شدي . ديگه نميفهمي داري چيکار ميکني . 

ـ قبول نمي کني . ؟ميفرستمش بهزيستي . 

روي خسرو خان خم شد . کاش مي توانست با همين دست ها جانش را بگيرد :  نميذارم . ميرم از دستت شکايت ميکنم . ميگم صلاحيت نگهداري از آيلي رو نداري . 

ـ آقاي رستگار با اين کارتون بچه رو زودتر ميفرستن بهزيستي . يه کم فکر کنيد . 

يک لحظه ي ديگر هم آن خانه را تحمل نميکرد.فريادش بلند شد : بي غيرتم اگه اينجا بمونم و گوش به حرفت بدم . بي غيرت و ناموسم اگه به دختر عماد به چشم ديگه اي نگاه کنم .  شنيدي خسروخان . من بي غيرتم که ميذارم اين حرف ها رو بزني . 

صداي خسروخان ضعيف بود : برو فکر کن . اگه تونستي ازدواج کني که ديگه مشکلي نيست . 

چنگ زد به موهايش : از کجا زن پيدا کنم . اونم کسي که يه بچه ي ده ساله رو قبول کنه . .اصلا از کجا معلوم باهاش کنار بياد و دور از چشم من اذيتش نکنه . اين بچه کم بدبختي کشيده . ؟ کم مصيبت ديده . مادرش افتاده گوشه ي آسايشگاه . پدرش تو يه خونه خرابه مرده . چي از جونش ميخواي . ؟! به خدا نمي فهممت . اين بچه هنوز با عروسکش ميخوابه ببرمش پزشکي قانوني که چي بشه . که وجب کنن هيکلش و که به دردم ميخوره . اي خداااا . 

ديوانه شده بود . خسروخان ديوانه اش کرده بود . با مشتش محکم کوبيد به ديوار . 

ـ ميفهمي ازم چي ميخواي . ؟!ميخواي من و اون و با هم بکشي . آره . باشه خودم راحتت ميکنم . امروز هر دومون و ميفرستم به جهنم . ديگه لازم نيست خيالت ناراحت هيچ کدوممون باشه . 

عفت خانم دنبالش راه افتاد : نکن مادر . الان عصباني هستي . کجا ميخواي بري . ويهان جان . 

چنگي به سوئيچ ماشين زد و راه افتاد . عفت خانم داشت صدايش ميزد : ويهان جان مادر . با اين حالت کجا ميري . اون بچه ميترسه . 

داد زد :  به جهنم . به درک . 

مثل ديوانه ها رانندگي ميکرد . اصلا مگر مي توانست آرام باشد . خسروخان عقل از سرش پريده بود . ازدواج کند آنهم با آيلي . ؟ صيغه ي چند ساله . ؟!چنگي به يقه ي لباسش زد . اين قلب کوفتي ضربانش مي آمد و نمي آمد . از درد قلبش اخم کرد . به زحمت  گوشه ي خيابان نگه داشت . نفسي گرفت . بايد آرام ميشد . اگر قلبش مي ايستاد تکليف آيلين چه ميشد . ؟ پشت در مدرسه مي ماند . حتي کسي نبود که او را به خانه بياورد . سرش را گذاشت روي فرمان و قلب دردناکش را به مشت گرفت . کسي نبود که دو روز تر و خشکش کند . .مگر خسرو خان چند سال ديگر ميخواست عمر کند . ؟ بعد آن تکليف آيلين چه ميشد . بدبخت تر از خودش آيلي بود . لب گزيد و لعنتي نثار عماد کرد . نثار فلوري که مادر نبود . 

آيلين به ديدنش خنديد : چه خوب که زود اومدي . خانممون مي خواست امتحان بگيره . 

حوصله ي وراجي هايش را نداشت :  کمربندت و ببند و کمتر حرف بزن سرم درد ميکنه . 

بغ کردنش را که ديد بيشتر عصبي شد : ببين آيلي . من امروز حوصله ندارم . ادا و اصول دربياري ميبرمت خونه . 

ـ بداخلاق . 

يک وري نشست و نگاهش نکرد . قهر کرده بود . به درک . دستي به پيشاني اش کشيد و راه افتاد . هر جائي بهتر از خانه بود . هر جهنم دره اي بهتر از عمارت قديمي رستگارها بود . نيم نگاهي به دخترک انداخت که با دهان نيمه باز خوابيده بود . لبخند زد . انگار حسابي خسته بود که به آن سرعت خوابيده بود . کمي سرش را جابجا کرد و مقنعه اش را برداشت . هميشه ي خدا مقنعه را کج سر ميکرد . شلخته واقعا برزنده اش بود . خسرو خان کجا بود تا دختر عماد را ببيند و از بزرگ شدنش لذت ببرد . ؟ ازدواج با آيلي . دستش را از دور صورت دخترک عقب برد و جلوي دهان گرفت . لعنت به خسرو خان . لعنت . . 

از بالکن ويلا نگاهش ميکرد . با شلوارک و نيم تنه ي صورتي اش ميدويد و جيغ ميکشيد . داد زد : سياه سوخته شدي . بيا يه چيزي بپوش . 

جيغ جيغ کرد : ميخوام برنزه بشم . 

چشمانش گرد شد . اين وروجک اين چيزها را از کجا مي دانست . دستش را روي نرده هاي بالکن گذاشت و خم شد :  پرچونگي نکن . بيا تو ناهار حاضره . 

روي ماسه ها خودش را به پشت انداخت : حالا چي درست کردي . ؟

از پرروئي اش خنديد : کوفته . ميخوري . ؟!

ـ من که دوست ندارم خودت بخور . 

بر پدر کسي که مي گفت اين وروجک هنوز بچه است . داد زد : بيا بالا برات کارتون ميذارم . کباب هم درست کردم . سون آپ ليموئي هم هست . 

وسوسه اش بالاخره جواب داد . جست و خيز کنان دويد سمت ويلا . حوله اش را به دستش داد :  يه دوش بگير همه ي جونت شده ماسه . 

روي گونه ها و سرشانه هايش حسابي قرمز شده بود :  کبابم سرد ميشه دوست ندارم . 

ابرو بالا داد و نگاهش کرد . توله شير نق زد و راه افتاد سمت حمام : ميگم هالکي نگو چرا . 

گوشه ي لبش رازير دندان گرفت و ول کرد . پدر همچين دختري ميشد همه ي روز باهم بحث داشتند . تازه اگر آيلي به پدري قبولش داشت . دستي بين موهايش کشيد و کباب پز روميزي را دوباره روشن کرد . 

ليوان نوشابه اش را با هر دو دست نگه داشته بود : تا اين خط بزرگه بريز . 

بالاترين حلقه ي رنگي ليوان را ميگفت : يه ليوان خوردي بسه ديگه . .

نگاه مردمک هاي قهوه اي اش پي نوشابه بود : بمونه گازش ميره ديگه خوشمزه نيست . يه کوچولو بريز ديگه . نگاه کن کبابم تموم نشده . .

ليوانش را پر کرد : دل درد کردي من و خبر نکن . !!

دخترک برايش چشم غره اي رفت که سعي کرد ناديده بگيرد . تکيه داد به صندلي آشپزخانه و فکر کرد که چطور خسروخان را راضي کند . از چه راهي ميشد قانعش کرد اصلا . ؟!

نيم نگاهي به دخترک انداخت که دور لبش چرب شده بود و موهاي وز کرده اش بيشتر شبيه توله شيرها کرده بودش . 

اين بچه را ميبرد پزشکي قانوني . ؟!؟  شايد بايد با تارا حرف ميزد . اين بهتر از ازدواج با دختر عماد نبود . ؟

نه تارا از آيلي خوشش مي آمد و نه آيلي چشم ديدنش را داشت . آنوقت زندگي با هر دو ميشد يک جنگ اعصاب واقعي . هميشه فکر ميکرد با دختري ازدواج ميکند که حداقل چند گزينه ي مناسب را داشته باشد . اما انگار اين روزها فقط کسي را ميخواست که آيلي را خوب نگه دارد و اذيتش نکند . دستي بين موهايش کشيد و دست دخترک را روي بطري نوشابه شکار کرد : آيلي . ؟!!؟ 

**

لباس هاي دخترک را داخل ساک خريد ريخت . .آيلي با سطل گوش ماهي هايش رسيد : اينم ميخوام ببرم . 

به زحمت سطل را جابه جا ميکرد . گذاشت جلوي پايش و کمي خم شد : 

ـ چت شده . ؟ سنگين بود بلندش نميکردي . ؟

دخترک دستش را دور شکمش پيچيد : دلم درد ميکنه يه کم . 

اخم کرد : چقدر گفتم نوشابه نخور . ندو . اصلا گوش دادي . ؟

ـ يه کوچولو درد ميکنه ويهان جونم . ببين الان هم ميتونم برم لب دريا آب بازي . 

ـ لازم نکرده . بيا يه کم اينجا دراز بکش ببينم بهتر ميشي يا نه . هر چي هم که بهت تذکر ميدم انگار نه انگار . موندم از دست تو کجا سرم و بکوبم . 

بغض کرد : خوب ببخشيد . دلم درد ميکنه . تقصير من چيه . ؟

بي منطق شد : بس که آت و آشغال خوردي . کجاي دلت درد ميکنه . ؟

خودش را جمع تر کرد : الان بهتر ميشم . 

خم شد کنارش : کجات درده . ؟ نشونم بده . 

دخترک دستي روي شکمش کشيد :  همين جا . 

ايستاد :  پي پي . ؟!

اخم کرد و جيغ زد :  بي ادب . 

خنديد :  ديوونه . ميگم شماره دو نداري بري دستشوئي . ؟

غرغر کنان ايستاد : نخير . 

روي کاناپه نشست و قدم هاي کوتاهش را دنبال کرد . داشت ميرفت سمت توالت . چشمانش را بست و سرش را به پشتي کاناپه تکيه داد . مگر چه مشکلي بود . همينطور کنار هم زندگي ميکردند . آيلي مدرسه ميرفت . درس ميخواند . با هم به سفر ميرفتند . دخترک مي رفت دانشگاه و با آدم هاي جديد آشنا ميشد . شايد . شايد ازدواج ميکرد . 

دستي دور دهانش کشيد . البته اگر کسي را به عنوان همسرش تائيد ميکرد . اگر از هفت خان ردش ميکرد و مناسب بود و به توله شير کمتر از گل نمي گفت و نازش را ميکشيد . اگر هميشه حمايتش ميکرد و هرز نميپريد . 

پووفي کرد . .دلش نمي خواست دخترک را شوهر بدهد . چه معني داشت اصلا . .اين بچه راحت تا ده پانزده سال بعد هنوز به کسي احتياج داشت تا تر و خشکش کند . مگر غير از اين بود . ؟!

صداي جيغ هاي پشت سر هم آيلي از جا کندش . دويد سمت توالت :  آيلي چي شدي . ؟

گوشه ي توالت کز کرده بود و جيغ ميزد . .چي شده . آيلي . عزيزم . 

رد نگاه دخترک را دنبال کرد و رسيد به خون سرخ رنگي که روي شلوارک روشنش نقش بسته بود : چيکار کردي با خودت . تو که الان خوب بودي . به کجا خوردي . ؟

هق هق ميکرد :  نمي دونم . من ميترسم . 

دستش را گرفت و بلندش کرد . آخي گفت و خم شد :  شکمم درد ميکنه . .

ـ يا خدا . چت شده . ؟!

آرام بغلش کرد . سوئيچ ميان دست هايش ميلرزيد . بلائي سر آيلي مي آمد چه خاکي به سرش ميگرفت . اين بچه امانت بود . نبود . ؟!

با هر دست اندازي دخترک آخي گفت و رنگش پريده تر شد . 

ـ تو ساحل که بازي ميکردي اتفاقي نيافتاد . زمين نخوردي . ؟

ـ نه . 

هنوز داشت گريه ميکرد . دست راستش را حلقه کرد دور شانه اش و نزديک تر کشيدش : طوري نيست . نترس . .

اما نه دخترک آرام شد و نه دل خودش آرام گرفت . تمام مدت از بالکن نگاهش ميکرد . بازي کرد . داخل آب رفت و کمي دويد . اما خون روي شلوارش . ؟! نه . امکان نداشت . اين بچه فقط ده سالش بود و حالا که خسروخان داشت براي آينده اش برنامه مي ريخت . حالا که دو سه روزي بود از خانه دور شده بودند . حالا وقت اين نبود که تمام فکر و خيالاتش اينطور به هم بريزد . اصلا چه وقت بلوغ اين بچه بود.

**

صداي صحبت هايشان را ميشنيد . مثل قديم ها که مادرش با مادر عماد حرف ميزد . آنقدر حرف ميزد تا او را هم به حرف بياورد . حالا هم خسرو خان و عفت خانم بودند .  

ـ آقا ويهان يه سره نشست بالاي سر بچه و پاشويه اش کرد . تازه يه کم تبش کم شده . 

ـ اين بچه مراقبت ميخواد . رسيدگي ميخواد . 

ـ آره والله . کاش آقا ويهان ازدواج کنه . اين بچه هم به سرانجام ميرسه . 

ـ دختر آقاي شهابي هنوز مجرده . ؟

پوزخند زد . حالا خسروخان دنبال زن برايش مي گشت . ؟!

ـ دختر کوچيکه ازدواج کرده . اما بزرگه هنوز مجرده . همون که عروس کاظمي بود . طلاق گرفت . 

ـ نه . اون مناسب نيست . يکي بايد باشه که با اين بچه هم کنار بياد . 

پشت اتاق به ديوار تکيه داد و فکر کرد خسروخان مگر به اين چيزها هم فکر مي کند . مگر نگران آيلي ميشود . ؟

ـ اين کارو با اين پسر نکن آقا . به خدا گناه داره . داره از جون برا آيلين مايه ميذاره . پدر برا بچه اش انقدر خون دل نميخوره . بزرگي کن بذار همين جا زير سايه ات بمونن . .اين بچه بتونه بره دنبال زندگي اش . ازدواج کنه . آيلين هم زير سايه ي شما بزرگ ميشه . 

ـ عفت خانم . من آفتاب لب بومم . پاهام ديگه جون نداره . دستام ديگه توان نداره . اين بچه رو به کي بسپرم فرداي قيامت پدرش من و بازخواست نکنه . ؟ با چه روئي به صورت عماد نگاه کنم . بگم بچه ات و دادم دست کي . ؟

ـ عماد راضيه که آيلين و بدين دست ويهان . که عقدش کنه . ؟!

ـ تو مو ميبيني و من پيچش مو . ويهان از همون اول هم بيشتر از عماد مسئول بود . از همون موقع که يه الف بچه بود بيشتر درک ميکرد . مواظب خونه بود . مواظب مادرش . مادرعماد . کي بهتر از اون ميتونه از اين بچه مراقبت کنه . ؟!ديگه کسي نمونده . 

سکوت بينشان را نفس کشيد . مسئوليت داشت . ؟ مواظب مادرش بود . مادري که مادر عماد را ترو خشک ميکرد . روي پاهايش ايستاد . بايد برمي گشت به اتاق آيلي و درجه ي تبش را چک ميکرد . دختر ده ساله ي عماد بلوغ زودرس داشت . دختر ده ساله ي عماد بي کس و کار بود . پدربزرگ داشت و نداشت . عمو داشت و نداشت . لبه ي تختش نشست و گونه هاي رنگ پريده اش را با انگشت نوازش کرد . لازم بود ، اين بچه را به دندان ميکشيد و نمي گذاشت اتفاقي برايش بيافتد . انگار خودش بود که داشت بدون پدر و مادر بزرگ ميشد . نه حس پدرانه داشت و نه هيچ چيز ديگر . انگار خودش بود . آدم براي خودش هر کاري ميکرد . نميکرد . ؟!

**

لبه ي تخت نشست : حاضر شو بريم شهر بازي . 

دخترک سر تکان داد.از همان ديروز زيادي آرام شده بود . اين سکوت را نمي خواست . گوشه گيري اش را نمي خواست . 

ـ لوس نشو ديگه . ميريم يه کم خريد مي کنيم . تابستون مي خوام ببرمت ترکيه . همون جا کنار دريا ماهي گيري مي کنيم و بعد کباب مي کنيم . قول ميدم عاشقش ميشي . هوم . ؟!؟

ـ ماهي ها گناه دارن . 

بيني اش را کشيد :  اون دريا پر ماهيه . يکي دوتا که اشکال نداره . 

ـ من دوست ندارم . 

همين که حرف ميزد کافي بود . نبايد مي گذاشت آرام و افسرده بماند : من ماهي کباب ميخورم . تو هم حلزون . چطوره . ؟!

زبانش را داد بيرون : عوق . حالم به هم خورد . 

موهاي وز کرده اش را ريخت به هم : کي اينا بلند ميشه پس . ببينم ده سال ديگه موهات تا کجا ميرسه . تا اينجا . ؟ با دست زير گردنش را قلقلک داد . 

رفت پائين تر : تا اينجا . ؟ زير بغلش را قلقلک داد . دخترک ريسه رفت . .

روي کمرش مکث کرد : وااي . تا اينجا ميشه فکر کنم . روي شکمش را قلقلک داد و خنداندش . 

کنارش روي تخت دراز کشيد و هر دو به سقف زل زدند . به برچسب هاي اکليلي که با يکديگر چسبانده بودند آن بالا . 

ـ آيلي . من شايد مجبور باشم يه تصميمي بگيرم . يه تصميمي که به تو هم مربوط ميشه . ميفهمي چي ميگم . ؟

ـ نه . 

سرش را چرخاند سمتش از اين زاويه ي نزديک کک و مک هاي روشنش را برانداز کرد : خنگ شدي . ؟!

چين به بيني اش داد و اخم کرد : خودتي . 

ـ ا . ا .  دختره ي پررو . 

بد جنس ميخنديد . نبايد خدا را شکر ميکرد . ؟

دستانش را روي سينه گره کرد :  دلت ميخواد با من زندگي کني . ؟ خودمون دو تا . ؟تو خونه ي من . ؟

ـ از پيش خسروخان بريم . ؟

سر تکان داد : آره . دوست داري بريم اون خونه و هميشه پيش من بموني . ؟!

دخترک بي تامل جواب داد : دوست دارم . 

دستانش روي سينه مشت شد . اين قلب لعنتي درد داشت . کسي چه مي دانست . گفتن اين حرف ها به يک دختر ده ساله چه دردي داشت . ؟

ـ اگه بريم اون خونه بايد به حرفام گوش کني . از الان تا وقتي که بزرگ بشي و بري دانشگاه . 

دختر با چشم هاي درشت نگاهش ميکرد : اون وقت ميتونم پيشت بمونم . براي هميشه . ؟

لبخندش بوي کثافت ميداد . بوي بي غيرتي .  :  تا هر وقتي که خودت دوست داشته باشي . 

برق چشمان دخترک را ديد :  من مي خوام هميشه پيشت باشم . تنهات نميذارم ويهان جونم . اگه مثل خسروخان پير بشي و هي غر بزني هم پيشت ميمونم . 

کمي خودش را جلو کشيد و دست هاي کوچولويش را دور گردنش حلقه کرد : آفرين پسر خوب . 

**

سيگار چندم بود را نمي دانست . از صبح با چند نفري گلاويز شده بود . داد زده بود . لگد پرانده بود براي همه چيز . چند بار هم با مشت کوبيده بود روي فرمان ماشين . داد زده بود سر خانم دکتر پزشکي قانوني که برايش با تاسف سر تکان داده بود و خيال ميکرد که مي خواهد از آيلي چه استفاده اي بکند . چاره داشت تمام مطبش را به هم ميريخت . اما آيلي بيرون ايستاده بود . نمي توانست به چشم هاي پر سوالش جوابي بدهد . 

يک هفته بود که پايش را خانه ي خسروخان نگذاشته بود . توله شير را ميبرد مدرسه و ميبرد دکتر تا داروهايش را مصرف کند و اين بلوغ زودرس را مهار کنند . 

اين روزها خودش را ميکشت و دوباره زنده ميشد . روزي هزار بار يا بيشتر . به آيلي خوابيده ميان اتاقش نگاه کرد و پشت هم سيگار کشيد و چنگ به موهايش زد . آيلي رستگار شده بود همسرش . ؟! 

بي توجه محکم پاي چشمش کشيد تا آنهمه خيسي اشک را پاک کند . نگاهي به صيغه نامه ي رسمي شان انداخت . خسروخان  مهرش را مشخص کرده بود . يک زمين پدر ومادر دار . .پوزخند زده بود به دست و دلبازي پدربزرگي که نوه ي ده ساله اش را شوهر داده بود . .

دخترک متعجب نگاهشان ميکرد . شايد هنوز عمق ماجرا را درک نکرده بود . نمي دانست دارند با آينده اش چه کار مي 

کنند . شايد چند سال بعد تف مي انداخت توي صورتش و متنفر ميشد . از اين اجبار . از اين سرنوشت لعنتي . .

**

ظرف پسته را کنارش گذاشت : داري چي ميبيني . ؟

ـ هتل ترانسيلوانيا . بيا ببين خيلي خنده داره . 

کنارش نشست و دختر طبق يک قرارداد نوشته نشده جستي زد و روي پاهايش نشست . خنديد :  خوش ميگذره . ؟

برايش نيش باز کرد : بعله . .

مشت مشت پسته مغز کرد و داد دستش . آيلي هم چند تائي به دهانش گذاشت : خودت هم بخور ديگه . بعد همم تند و تند برايش کارتون را تعريف کرد : اين آقاهه اسمش لولوخانٍ . اينم دخترشٍ . مٍي ويز . ببين همه شون هيولان . اما من نميترسم . 

با لذت کلماتش را گوش ميداد . اين وروجک بلد بود چطور سرش را گرم کند . بوسه اي روي موهايش زد : اين گرگه چقدر بچه داره . ؟

خنديد و دندان هاي درشتش پيدا شد : تازه خانم گرگه يکي ني ني هم تو شکمش داره . ببين ببين .  اين اسمش جاني اشتاين . . مي ويز اين و دوست داره . ببين چه بامزه است . ؟

نگاهي به تصوير مضحک پسرک انداخت و خنديد : الان اين بامزه است . ؟!

دخترک جدي سر تکان داد : پس چي . ببين چه کارائي ميکنه . اسکوتر سواري ميکنه تازه همه اش هم داره مي ويز و ميخندونه . .

کنار هم کارتون تماشا کردند و خنديدند . تا يکي دو هفته ي ديگر که دخترک امتحاناتش را ميداد بايد مي ماندند بعد ميخواست بروند ترکيه و تمام تابستان را همانجا بمانند . دخترک از همان روز که فهميد مشغول جمع کردن چمدانش بود . 

**

دوباره صدايش کرد : آيلي . ؟!؟

مي دانست که تا جانش را به لبش نرساند نمي آيد . نگاهي به ساعت انداخت . داشت دير ميشد. با حرص غر زد : تا دو ديقه ديگه پائين نباشي من ميرم . شنيدي . ؟

ـ داري روز به روز بدتر ميشياا . .

ايستاد و قدم هاي کوتاهش را ديد . با کفش هاي پاشنه بلند قرمز ومشکي . پووفي کرد .  گاهي ميخواست 

از دست اين همه ادا و اطوارش سر به بيابان بگذارد . گوشه ي لبش را خاراند و نگاهي به لباسش انداخت . پيراهن خوشگلي پوشيده بود که کمي کوتاه بود . لب زيرش را زير دندان فشرد .  : مراسمشون تو باغه .  پاهات يخ ميزنه . 

بي توجه قدمي سمتش برداشت : جوراب شلواري نمي پوشم . سردم هم نميشه . 

دستش رفت سمت موهايش که آيلي جيغ زد : نکن خراب ميشه . با بدبختي مرتبشون کردم . .اين چه عادت بديه که داري . همين روزا کچل ميشي

غر زد : از دست تو . 

چيني به بيني اش داد : به من چه ربطي داره . ؟!

نگاه دوباره اي به سر تا پايش انداخت . اصلا چه معني داشت اين بچه انقدر قد کشيده بود و بزرگ شده بود . همان بچه ريقوئي که بوي ادرار ميداد حالا حسابي جلب توجه ميکرد . اگر عروسي پيمان نبود محال بود اجازه دهد با اين سر و وضع بگذارد برود بيرون .  . پووفي کرد و راه افتاد : به عقد که نرسيديم حداقل به شام عروسي برسيم . 

کمک کرد پالتوي سبک و سفيدش را بپوشد . بوي عطر دخترانه اش زد زير بيني اش . اين بچه خوره ي عطر داشت . هر هفته يک بو را تجربه ميکرد . نگاهش به تصويرشان در آينه ي قدي روبرو افتاد . با کفش هاي پاشنه دارش رسيده بود به سينه اش . 

اين دخترک که موهاي فرخورده اش تا روي شانه اش ميرسيد و از آينه نگاهش ميکرد همان توله شير خودش بود . ؟

چند سال انگار به چشم به هم زدني رفته بود . آيلي ميان سينه اش چرخيد و دست هايش را بالا برد : ببين موهات وريختي به هم . با انگشت بالاي گوشش را مرتب کرد . 

لبخندي به چشمان درشتش زد وبيني اش را بوسيد : زيادي خوش تيپ بشم رو هوا من و ميبرن  . 

انگشت اشاره اش را روي پلکش فشرد : چشات و در ميارم . 

خنديد : جوون تو . ؟!؟ 

جيغ زد : جون عمه ات . .

سربسر گذاشتن با او هم عالمي داشت . ريز خنديد : کدوم عمه ام کله هويجي . ؟!

اين کتاب توسط کتابخانه ي مجازي نودهشتيا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

دخترک چشم درشت کرد : يه بار ديگه بهم بگي کله هويجي ميرم آرايشگاه رنگش ميکنم . 

اخم کرد : بي جا ميکني شما . 

دخترک بي خيال شانه بالا داد : خود داني . يا از پرنسس آيلي کمتر نميگي . يا خواب موهاي قرمز من و ببيني . 

**

آيلي کمي جلوتر از او مي رقصيد . دستش را مشت کرد و سعي کرد به آنهمه قر واطوارش چشم غره نرود . دلش مي خواست يکي دو پيکي بالا برود اما از واکنش آيلي ميترسيد . هر بار که يادش مي آمد دخترک چه جنگي راه انداخته بود بابت نوشيدنش پشيمان ميشد . .بد هم نبود . حداقل سالم مانده بود و آيلي با وسواس موهاي سپيدش را نمي شمرد . 

ـ من ميميرم براي اين آهنگ . 

ايستاده بود روبرويش و تکان ميخورد . موهايش از قرمزي برق ميزد . اصلا هيچ دختري به خوشگلي و سرزندگي او نبود. 

دستش را مودبانه سمتش دراز کرد : افتخار ميدين پرنسس .  . فيونا . 

غش غش خنديد و دست جمع شده اش را گرفت و جلو بردش . مثل برق و باد اين چند سال طي شده بود . شش سال و شش ماه از زماني مي گذشت که آيلي رسما و شرعا و هر کوفت ديگري که بود به خودش تعلق داشت . دستش را کمي بالا گرفت و مجبورش کرد بچرخد : هالک عزيزم . 

ـ جونم فيونا . 

ـ من فيونام . ؟!

کمي براندازش کرد . قدش کشيده بود و اندام يک دستي داشت . لباس مشکي حسابي روي تنش خوابيده بود . کمي نگاهش را گرداند و گردن باريک و خوش فرمش را برانداز کرد . 

محکم کوبيد توي بازويش : هالک گنده بک . من فيونام . ؟ آره . ؟ داري فکر ميکني واقعا . ؟!

دستش را دور بازويش پيچاند :  نه قربونت . بيا بريم به پيمان کادوي عقدشون و بديم . کيفت کجاست . ؟

دخترک از بازويش آويزان شد . .به صورت بانمکش خنديد : بچه باز آويزون شدي . ؟!

سرتق بازي در آورد و يک کوچولو زبان درازي کرد : خوشم مياد . تا چشم بعضي ها در بياد . 

هوومي کرد . لحنش بوي حسادت ميداد : کدوم بعضي ها . به منم نشون بده خوب . 

چشمانش را گرد کرد : زيادي ات نشه . ؟!!

ابرو بالا داد : نمي شه جون تو . 

لب زير دندان فشرد و حرص خورد : جون عمه ات . اصلا نمي خوام باهات بيام . برو با همون بعضي ها دور بزن . 

بازويش را رها کرد و رفت . نمي دانست به اين نيم وجبي حسود بخندد يا به حال خودش گريه کند . چند سال بود که 

هيچ زني در زندگي اش نبود . جز آيلين . هيچ دوستي نداشت . جز آيلين . با هم مسافرت رفته بودند و خوش مي گذراندند . 

دخترک بزرگ شده بود و او سي را رد کرده بود . چند تائي تار سفيد لابلاي موهايش بود که آيلين هر بار با وسواس قيچي شان ميکرد . دخترک پا گرفته بود . نفسش را داد بيرون . 

ـآقا ويهان . .؟

آقا اصلا به اسمش نمي چسبيد . سر برگرداند و خواهر خانم پيمان را ديد : پيمان باهاتون کار داشت . 

کنارش راه افتاد :  خوشحالم که اومدين . پدر خيلي دوست داشت باهاتون آشنا بشه . 

با لبخند داشت نگاهش ميکرد . سر تکان داد : لطف دارن . 

نگاهش بي اراده چرخيد سمت آيلي . پشت ميزش نشسته بود و سرش به موبايلش گرم بود . نگاهش به پسرجواني افتاد که کنار ميزش ايستاده بود . قدم هايش شل شد . اين لندهور سر ميز آيلي چه غلطي ميکرد . ؟ بدش نمي آمد برگردد اما حضور پيمان و پدرخانمش که به استقبال آمده بودند مانع بود . 

نفهميد چطور احوالپرسي کرد . چشمانش مدام بين پسرک و لبخندهاي آيلي مي رفت و مي آمد . نفسش را داد بيرون و چشم هايش را بست . ايستاده بودند و حرف ميزدند . آيلي را خودش بزرگ کرده بود . .مي دانست که جذب کسي نمي شود .  دختر خوش آب و رنگي شده بود . امسال ورودي دانشگاه داشت . قد بلند و اندام پرش او را بزرگتر هم نشان ميداد . بيشتر از اين روشنفکري را تحمل نمي کرد . عذرخواهي کوتاهي کرد . مستقيم سمت ميز نرفت . چه معني داشت که آيلي را انگشت نما کند . 

ليواني آب پرتغال برداشت و سعي کرد فک محکم شده اش را با لبخندي باز کند . 

آيلي متوجه آمدنش بود اما بي توجه داشت حرف ميزد . داشت تلافي ميکرد . ؟ بي توجهي ميکرد . ؟ اين توله شير پرروو . کنار پسر ايستاد و تک سرفه اي کرد . 

پسر جوان با ديدنش آنهم آنقدر نزديک کمي عقب کشيد : سلام . ببخشيد من ديگه داشتم مي رفتم . از ديدنتون خوشحال شدم آيلين . 

سر تکان داد و ليوان را سمت آيلي گرفت :  بگير عزيزم . 

دست ها را دور سينه حلقه کرد :  ميل ندارم . 

برايش ابرو در هم کرد اما دخترک اهميت نداد : من هم از صحبت باهات خوشحال شدم سينا . 

دستش را مشت کرد اما حرفي نزد . جرعه اي از آب پرتغالش را بالا رفت . نبايد بد اخلاقي ميکرد.کار بدي که نکرده بود . همين جا جلوي چشمش با پسري حرف زده بود . 

ليوان را از دستش بيرون کشيد : فکر کنم براي من آورده بودي . 

با چشم ريز شده براندازش کرد . آيلي پووفي کرد :  فاميل پيمان بود . تو کلاس کنکور ديده بودمش . 

نگاهش را داد به جايگاه عروس و داماد :  مگه من چيزي پرسيدم . 

ـ ويهان . ؟!!

سيگاري از جيب کتش بيرون گرفت :  من يه سيگار بکشم بيام . 

ـ منم ميام . 

ـ آيلي . ؟!

از بازويش آويزان شد :  حوصله ام سر ميره . بيام ديگه . ؟!

امان از اين چشم هاي قهوه اي خوشرنگ . امان از اينهمه حرف نگفته ي چشم ها . دخترک انگار تا هميشه مي خواست کمبودهايش را کنار او جبران کند . دستش را روي پنجه ي کوچولويش گذاشت :  سردت نشه . 

سرش را تکيه داد به بازويش و حرف نزد . خيلي بيشتر از اينکه مجبور باشند براي هر کاري حرف بزنند يکديگر را مي 

شناختند . 

**

نگاهي به ساعت انداخت و کلافه قدم هايش را از سر گرفت . ساعت داشت از شش و نيم مي گذشت و هنوز نيامده بود خانه . زيادي مقابلش کوتاه آمده بود . دستي دور دهانش کشيد و ته سيگارش را روي ميز فشرد . صداي کليد انداختن آيلي را شنيد . دو قدم بلند برداشت : نگاه به ساعت کردي . اون وا مونده چرا خاموشه . 

نگاه به چشمان اشک آلودش انداخت و دلش ريخت : چت شده . ؟! آيلي . 

ـ فلور . باهام حرف زد . 

دهانش را باز و بسته کرد :  رفتي آسايشگاه . مگه بهت نگفتم تنها نرو . تو چرا حرف تو سرت نميره . مگه بهت نگفتم ماني هنوز گاهي ميره ديدن فلور . گفتم يا نگفتم . 

جيغ زد : سر من داد نزن . 

صدايش بلندتر شد :  داد ميزنم . اصلا ميزنم تو گوشت . نمي فهمي ممکنه چه اتفاقي برات بيافته . ؟! يادت رفت چه بلائي سرت آورد . اگه يادت رفته با خانواده ات چيکار کرده من يادم نرفته . من از ماني بهت گفتم تا بيشتر مواظب خودت باشي . آنوقت تو ميري آسايشگاه . اونم تنها . ؟!

ـ ميرم ديدن مادرم . چرا مثل بچه ها باهام رفتار ميکني . ؟! 

با لجبازي نگاهش ميکرد . انگار برگشته بود به نه سالگي اش . چنگي به موهايش زد و قدمي به عقب برداشت و بعد بلاتکليف وسط سالن ايستاد . ديد که کيفش را روي زمين کشيد و سمت اتاقش رفت . ناراحت شده بود . ؟ به درک . به جهنم . به خيال خودش ميگذاشتي هرکاري ميکرد واصلا هم توقع نداشت که دعوايش کني . سيگار ديگري آتش زد و نگاهش را داد به ديوار . کمي بعد کنارش نشست . مثل هميشه پاهايش را آورده بود بالاي کاناپه و زيرش جمع کرده بود . ديد که گوشه ي ناخنش را به دندان گرفت . خواست دعوايش کند اما ساکت ماند . دخترک هم انگار متوجه بي توجهي اش شده بود که تمام انگشت شصتش را داخل دهانش چپاند . 

پکي به سيگار زد و دودش را بيرون داد . فلور حرف زده بود . شايد کم کم داشت بهتر ميشد . فکر کرد فلور را هم بياورد خانه . پووفي کرد . همين مانده بود که آيلي و فلور را با هم نگه دارد . 

ايستاد و قدمي سمت اتاقش گرفت.

ـ معذرت ميخوام دير کردم . 

اهميت نداد . بدجنسي بود که بود . مي خواست اين نيم وجبي را کمي ادب کند . 

ـ ويهان . به خدا حواسم به گوشي نبود . ديدم فلور حرف ميزنه اصلا شوکه شدم . باهام حرف بزن ديگه . بگم غلط کردم خوبه . ؟!

خيره نگاهش کرد . خنديد : خوب نمي خواستم بگم غلط کردم . فقط اشتباه کردم که بهت نگفتم . حالا آشتي . ؟

اين نيم وجبي خوب شناخته بودش . مي دانست طاقت شيرين زباني هايش را ندارد . اما ابرو گره کرد و انگشتش را سمتش نشانه گرفت :  واي به حالت بازم من و بپيچوني . هر جا قراره بري بهم ميگي . بي اجازه هيچ جا نميري . شنيدي . ؟!

غرغر کرد : واي به حال زن بدبختت . 

شنيد و رو برگرداند . آيلي هنوز کنجکاوي اي راجع به با هم بودنشان نکرده بود . وقتش بود که مي گفت يا بايد تا زمان ازدواجش صبر ميکرد . يا هيچ وقت نمي گفت . انگار هيچ محرميتي بينشان نبوده .  

کنارش ايستاد و سر کج کرد : قهري . ؟!نگاهي به صوورتش انداخت و بعد متوجه ي تغييري در صورتش شد . انگار کمي از ابروهايش را نازک کرده بود . 

قبل آنکه حرفي بزند آيلي تندسمت اتاقش دويد : شام چي داريم ويهان جونم . من گشنمه . بعد هم ميخوام برات تعريف کنم امروز کجاها رفتم . تو هم بگو مغازه چطور بود . رفتي خسروخان و ببيني يا باز تنبلي کردي . ؟

موندم من دانشگاه يه جاي دور قبول بشم تو چطوري ميخواي از پس کارات بر بياي . فکر کنم آلزايمر زود رس گرفتي ويهان . .

*****

با تکان تخت بيدار شد . با ديدن آيلي نيم خيز شد :  چيه . ؟!

بالش صورتي اش را گذاشت روي تخت و با خيال راحت دراز کشيد :  خواب بد ديدم . مي خوام اينجا بخوابم . .شب بخير . 

نگاهي به ساعت روي پاتختي انداخت . کمي از سه مي گذشت . دستي به پلک هاي خسته و خواب آلودش کشيد و از تخت پائين آمد . 

ـ کجا ميري . ؟

ميان تاريکي اتاق تي شرتش را تن کشيد : بخواب الان ميام . 

جلوي يخچال ايستاد و بطري آب را برانداز کرد . بدش نمي آمد بطري را محکم بکوبد به ديوار . اصلا غلط کرده بود با اين وروجک محرم شده بود که شب و نيمه شب سر بخورد داخل اتاق خوابش . حرصي مشتي روي کانتر کوبيد و نفسش را داد بيرون . 

روشن شدن ناگهاني آشپزخانه وادارش کرد چشم ببندد : خاموشش کن . 

ـ ببخشيد ،  بد خوابت کردم . ؟!

نفسي گرفت و نگاهش کرد . بلوز شلوار عروسکي خوابش را باور مي کرد يا ابرو هاي نخ انداخته اش را . ؟!

سعي کرد آرام ومنطقي باشد . 

ـ آيلي . عزيزم . بد خواب شدي بايد صدام ميکردي بيام کنارت . 

تکيه داد به کانتر : چه فرقي ميکنه . ؟

زبان کشيد روي دندان آسيايش : فرقش اينه که شما بزرگ شدي . اون موقع که از خواب ميپريدي و ميترسيدي . ده سالت بود نه هفده سال . 

ـ چه فرقي ميکنه . ؟

ـ چه فرقي ميکنه و درد . 

غرغر کرد : 

ـ مي خواستي وقتي خواب ترسناک ديدم چيکار کنم . ؟! اصلا چرا از شب عروسي پيمان بد اخلاقي مي کني . ؟ از دستم خسته شدي نه . ؟ مزاحم زندگي ات شدم . شايد هم خجالت ميکشي بهم بگي برگرد خونه ي خسروخان . آره . ؟!

ـ چرا چرت و پرت ميگي . من کي گفتم از دستت خسته شدم . 

جيغ زد :  ديگه چجوري بايد بگي . اومدي تو آشپزخونه و داري ديوونه بازي در مياري . 

ـ آيلي . ؟!؟!!

ـ اصلا ميدوني چيه خودم از فردا ميرم خونه خسرو خان . حال فلور هم که بهتر شد يه خونه ميگيريم و ميريم . ديگه از دستم راحت ميشي . 

سمتش خيز گرفت و محکم بازويش را فشرد . مي توانست چشمان وحشتزده اش را در همان تاريکي هم ببيند : چه گهي خوردي . ؟!

محکمتر تکانش داد : با تواام . مي خواي چيکار کني هان . ؟!؟

بغض کرد . مثل بچه ها لب برچيد : 

ـ من و دوست نداري . از دستم خسته شدي . همه اش داري دعوام ميکني . 

نفسي گرفت . تمام عصب هايش درد ميکرد انگار : بس کن آيلي . فکر کنم بد خواب شدي و داري هذيون ميگي . 

مي خواست او را بفرستد به اتاقش و کمي تنها بماند . 

ـ هذيون نمي گم . فکر مي کني نمي فهمم اخلاقت عوض شده . من پيش تو بزرگ شدم . مي شناسمت . نه احمقم و نه بچه که نفهمم . من که هر کاري بکنم بهت مي گم . تو چرا دردتو به من نمي گي . دستش را ول کرد و راه افتاد سمت اتاقش : درد بي درمون که درمان نداره .  داره . ؟!

دخترک هم دنبالش راه افتاد : 

ـ چي . ؟ نکنه . نکنه مريض شدي . آره . ويهان صبر کن . به خدا ديوونه ميشم بهم نگي چي شده . 

اين بچه نگرانش بود . اين بچه که يک جورهائي بزرگش کرده بود .  لبخندش پر درد شد : 

ـ بيا برو بخواب . قول ميدم صبح يادت بره امشب چه اراجيفي گفتي . 

آمد و کنارش ايستاد . آستين بلوز راحتي اش تا روي انگشتانش را پوشانده بود . مي توانست ناخن هاي باريک و کوچولويش را به زحمت ببيند : 

ـ بگو جون آيلي حالت خوبه . ؟!

با دست موهاي درهمش را بيشتر به هم ريخت :  خوبم وروجک . برو بخواب . 

کنار اتاق خواب اين پا و آن پا کرد :  تو نمياي . ؟

رو برگرداند سمت آشپزخانه :  يه سيگار بکشم ميام . 

مي دانست که پا به اتاق نمي گذارد . شايد آيلي هم مي دانست که بي حرف تنهايش گذاشت و به اتاق برگشت . 

پشت ميزآشپزخانه سيگار کشيد و به روزگار نکبتش پوزخند زد . از آيلي عصباني بود چون آمده بود به اتاقش يا از خودش عصباني بود . ؟

بايد تمام سيگارهاي دنيا را دود ميکرد و فکر ميکرد . اما مي دانست جواب سوال هايش را پيدا نمي کند . کاش آيلي زودتر بزرگ ميشد و مي رفت دنبال زندگي اش . يا نه آيلي بزرگ ميشد و همين جا مي ماند و خودش مي رفت تا کمي دور باشد . اما آيلي بايد اينجا مي ماند . ميان همين خانه . تا هر وقت که دلتنگ توله شير موقرمزش ميشد گوشي را برمي داشت و تماس مي گرفت . 

**

هيچ چيزي به اندازه ي ديدن چراغ هاي روشن خانه خوشحالش نمي کرد.اينکه کسي آنجا به يادش بود و منتظر. ماشين را پارک کرد و پياده شد . نايلون هاي خريدش را با يک دست گرفت و با دست ديگر هم کيک شکلاتي کوچکي که براي آيلي خريده بود.تمام عصر را با دوستانش گذرانده بود و سرحال بود . از راه پله هم مي توانست صدا را بشنود . آهنگي که اين روزها آيلي گوش مي داد : 

تو به مي خونه نرو عزيز من . 

من برات قصه ي مستا رو ميگم . 

مثل رقاصه ي معبدا ميشم . 

سٍر عشق بت پرستا رو ميگم . 

نمي دانست چه رازي پشت اين چند بيت ترانه ي قديمي وجود داشت که دختري به سن او را جذب کرده بود . به زحمت کليد انداخت و در را باز کرد . مي خواست زودتر کيک را داخل يخچال بگذارد . .از همان جلوي در نگاهش کرد . موهايش را بالاي سرش گوله کرده بود و طبق معمول مدادي داخلش چپانده بود . هميشه گيره هايش را جائي مي گذاشت و بعد پيدايش نمي کرد . روي بلوز و شلوارک کوتاهش پيش بند بسته بود . 

کمي بو کشيد . شام آيلي پز داشتند . به خودش گفت چي از اين بهتر . !

رفت سمت آشپزخانه :  چه بو برنگي راه انداختي وروجک . 

ـ کي اومدي . ؟

راضي از اينکه رو برنگرداند کيک را گذاشت داخل يخچال : اين آهنگ عهد بوق چيه گوش ميدي من نمي دونم . 

سرش به کارش گرم بود : از شعرش خوشم مياد . 

نايلون ها را گذاشت روي ميز و دستش را دورش پيچاند : چي شده که نگام نمي کني . از پشت سرش را جلو برد تا ببيندش . خراشيدگي واضحي روي گونه اش بود :  چي شده . ؟!برگرد ببينم . سرش را از زير انگشتانش عقب کشيد : ولم کن . 

اخم کرد : با توام بچه . چه بلائي سرت اومده . ؟

بغض کرده و با چشمهاي اشکي نگاهش کرد :  خوبم . 

دستي به صورتش کشيد و با وسواس براندازش کرد : خوبي . ؟ پس اين جاي چيه رو صورتت . ؟! هان . ؟!خوردي زمين . ؟

کجا . چرا به من زنگ نزدي . ؟آيلي حرف بزن ببينم چي شده . اين جاي چيه . ؟!!

با انگشت زخم روي چانه اش را نوازش کرد . 

ـ با يه موتوري تصادف کردم . 

ـ چي . ؟!! . کجا . ؟!!

با دست اشک چشمش را پاک کرد و دوباره مشغول ريز کردن کاهو ها شد :  جلوي کلاسمون . ميخواست کيفم و بزنه . منم ... 

ديوانه شد :  الان به من ميگي لعنتي . ؟ نبايد تماس ميگرفتي . ؟ تو اون کيف وامونده چي بود مگه . ميدادي مي 

رفت . باهاش درگير شدي . اونم تو رو با کيف کشوند روي زمين . آره . ؟! . .ديوونه ام ميکني با اين کارات . مگه نگفتم به آموزشگاه بگو برات سرويس خبر کنه . دارم با تو حرف ميزنم . ول کن اون لامصب و  . .

تخته را با دستش به عقب هل داد : دارم با تو حرف ميزنم . چرا زنگ نزدي . ؟!!

چانه اش ميلرزيد : امروز کجا بودي . .؟!

نگاهش از روي لب هاي کوچک لرزانش بالا رفت . چشمان غمگين و پر سوالش را تماشا کرد : مثل هميشه بودم بوتيک . 

جيغ زد :  لعنتي . دروغ نگو به من . دروغ نگو . .

دست دور شانه اش انداخت :  هي چت شده تو . چرا جيغ ميزني . ؟

ـ بهت زنگ زدم . يه دختره جوابم و داد . گفت نيستي . گفت دستت بنده . کجا بودي دروغگو . مگه قرار نبود مواظب من باشي . به خسرو خان قول دادي . يادت رفته . ؟آره . 

همانجا خشکش زد . بعد از ظهر به دعوت يکي از بچه ها جائي رفته بود . نمي دانست کي و چه وقتي گوشي را روي ميز گذاشته بود . اصلا يادش نمي آمد که چه کسي ممکن بود به گوشي اش دست زده باشد . 

ـ من مهموني بودم . اصلا نمي دونم کي گوشي و جواب داد . 

پوزخندش را ديد . يک چيزي ته قلبش به درد آمد . اين چشم ها براي او به اشک نشسته بود . اين چانه براي او لرزيده بود . ؟

نفسي گرفت :  يکي از بچه هاي بازار مهموني داشت . من هم رفتم . 

دست به سينه نگاهش ميکرد : مهموني . بچه خر ميکني . ؟ تو مهموني مردونه ي شما دختر کجا بود . 

اخم کرد : چرا چرت ميگي . ؟ من گفتم مردونه . ؟ دختر بود . زن و مرد هم بودن . من نمي دونم کدوم بي همه چيزي به گوشي ام دست زد . 

چانه اش اينبار از خشم ميلرزيد : نمي دوني . ؟!!؟ميخواي دوباره برو اونجا و بپرس . 

اخمش غليظ تر شد . دستش را محکم مشت کرد : بهت اجازه نمي دم باهام اين طوري حرف بزني . گفتم نمي دونم کي گوشي و جواب داد چون وقتي رفتم سمت بار روي ميز جا گذاشتمش . 

بغض کرد : سمت بار . ؟!! بهم قول دادي که نخوري . يادت رفته . ؟

دستي به پيشاني اش کشيد . سرش داشت منفجر ميشد . بايد بابت هر کاري توضيح ميداد . ؟ اصلا کسي بود تا کمي هم درکش کند؟ مهم نبود . اين همه سال خودش نگران خودش بود . چه لزومي داشت اين بچه را هم درگير ميکرد :  لباست و بپوش بريم درمانگاه . زخمات و ببينه دکتر . 

سربرگرداند سمت کانتر و پشت کرد : خوبم . شما برو به کارت برس . 

محکم بازويش را گرفت :  به من تيکه کنايه ننداز آيلي . کجا برات کم گذاشتم که اينطوري باهام حرف ميزني . ها . کي کنارت نبودم . من عوضي همه ي زندگيم و گذاشتم به پات . 

چشمانش آماده ي باريدن بود : باشه . حالا ميخواي پست بدم . ؟!

نگاهش کرد . اين بچه چه ميگفت . ؟!

لبش را زير دندان فشرد و سعي کرد آرام تر باشد . 

ـ چي ميگي قربونت . چي ميگي که من نمي فهمم . ؟!!

بازويش را عقب کشيد :  تو چيه من ميشي . ؟

صاف ايستاد : منظورت چيه . ؟

پوزخندش را ديد : ميگم نسبت من و تو چيه . ؟!

دلش مي خواست از خانه بزند بيرون و برنگردد . آيلي داشت تمام اعصابش را زير و رو ميکرد . 

ـ من برادر ناتني پدرت هستم . راضي شدي . ؟

ـ يعني عموي ناتني من . ؟!!

سر تکان داد : اگه باور نمي کني شناسنامه بيارم . 

جيغ و گريه اش با هم شده بود و ضربه هاي مشتش را محکم ميکوبيد روي سينه اش : کدوم عموئي با برادر زاده اش ازدواج ميکنه لعنتي . کدوم عموئي اين کارو مي کنه . .چند ساله که داري بهم دروغ ميگي . هفت سال . ؟!!؟

**

سيگاري ميان انگشتانش گرفت . حتي حوصله نداشت روشنش کند . همانطور گذاشت کنج لبش .  . کمي دورتر از او پشت درهاي بسته ي همين اتاقي که جلوي چشمانش بود همه ي زندگي اش خوابيده بود . به خودش گفت همه ي 

زندگي . بود . آيلي همه ي دوراني بود که خودش حس نکرده بود . همه ي روزهاي کودکي اش که به هيچ رفته بود . آيلي با بودنش اين فرصت را داده بود که گذشته اش را جبران کند . که خودش را از نو بشناسد . 

پکي به سيگار خاموش زد و سرش را ميان پنجه فشرد . هفت سال سنگيني اين محرميت را به دوش کشيده بود . نگذاشته بود اين بچه يک شب خواب آشفته داشته باشد . هر صبح با او بيدار شد و با او خوابيد . کنار هم بزرگ شدند انگار . حالا حس ميکرد همه ي دنيا طلبکارش است . 

بيشتر از يک پدر مواظبش بود . بيشتر از يک مادر به زير و بمش آشنا بود . .دخترها از همه ي دردهايشان با مادرهاشان حرف ميزدند . ؟! اما آيلي همه چيزش را ميگفت . همه چيز . از آرامشش زده بود تا دختري را بزرگ کند که نوه ي خسرو خان بود . دختري که قرار بود برود بهزيستي . بچه اي که در ده سالگي اش يک دنيا درد و سختي ديده بود . بي هيچ خانواده اي . حالا حق اش بود که محکوم شود به دروغگوئي به کثافت بودن . ؟ به همسر بودن . ؟!! همسر دختر عماد بودن . ؟!!

چنگي ميان موهايش کشيد و رفت سمت اتاق آيلي . کاري که هر شب انجام ميداد . خوابيدنش را تماشا ميکرد . نفس کشيدنش را . دستش روي دستگيره بالا و پائين شد . اما در باز نشد . لبش به لبخندي تلخ شد . تلخ تر از اين وجود نداشت . آيلي در اتاقش را قفل کرده بود . ؟! قدم هايش سنگين وخسته بود . اين ماجرا به بدترين وجه لو رفته بود . ديگر کاري از دستش بر نمي آمد . توان آنرا نداشت که به آيلي بگويد خسروخان چه برنامه اي برايش داشت . خودش را به پشت روي تخت انداخت . فکر کرد مگر در اصل موضوع هم فرقي ميکند . ؟همان چند سال قبل که زير اجبار خسروخان رفت مي دانست يک روزي بايد جوابگو باشد . شايد روزش رسيده بود . 

پشت در اتاقش ايستاد و ضربه اي زد : آيلي . وا کن درو . 

با پشت دست ضربه ي ديگري زد : بيا بيرون حرف بزنيم . 

جواب نمي داد اما صداي باز و بسته شدن در کمدش را ميشنيد . لبخند کمرنگي به لب آورد . هر بار که قهر ميکرد و به اتاقش ميرفت سرو صدائي راه مي انداخت تا نگرانش نکند . تا بفهماند که حالش خوب است و نمي خواهد جوابش را بدهد . پيشاني اش را روي در فشرد : من دارم ميرم بيرون . بيا يه چيزي بخور حداقل . شب که برگردم حرف ميزنيم . آيلي . ؟!

بايد کمي صبوري ميکرد . اگر به هم ميريخت ديگر نمي توانست اوضاع را جمع کند . شايد بهتر بود چند روزي تنهايش

مي گذاشت تا آرام شود . شايد بايد خودش به جاي پيمان ميرفت ترکيه .  اين فرصت را براي هر دونفرشان ميخواست . شايد کمي تنها ماندن و دور ماندن باعث ميشد دخترک آرام بگيرد .  نفسش را فوت کرد بيرون واز خانه بيرون زد.

**

پيمان با ديدنش دست تکان داد . نگاهش بي اراده چرخيد تا ببيندش . اما نبود . مثل تمام اين دو هفته اي که جواب تلفنش را نمي داد . 

ـ سلام . رسيدن به خير داداش . 

چمدانش را به دست پيمان داد :  آيلي کجاست . ؟

داشت به ساعتش نگاه ميکرد : امروز کلاس داشت . تو که بهتر برنامه ي اون و ميدوني . 

دنبال پيمان راه افتاد و ساکت ماند . دو هفته وقت داشت فکر کند . وقت داشت فکر کند . حالا شايد مي توانستند براي باقي زندگي شان تصميم بگيرند . نگاهي به آسمان ابري و سرد انداخت . دخترک بدون او خوشحال بود . ؟ مي رفت سراغ زندگي اش يا مثل خودش تمام اين دو هفته را ميان جهنم زندگي کرده بود . ؟

ـ هوا حسابي سرد شده . تو چطوري . خريدات و انجام دادي . ؟

هوا سرد شده بود و خودش هر روز مراقب بود آيلي با موهاي خيس و لباس کم بيرون نرود . مواظب بود صبحانه اش را تمام کند . 

ـ داداش گوشي ات زنگ ميخوره . 

بي حوصله از جيب کتش گوشي را بيرون کشيد . خسروخان پشت خط بود . 

ـ الو . 

ـ سلام آقا . 

دستي به پيشاني اش کشيد : سلام عفت خانم . طوري شده . ؟

ـ والله خسروخان گفتن تماس بگيرم که بياين اينجا . 

دلش مي خواست دق و دلي اش را همانجا فرياد بزند . اما پير زن بيچاره چه گناهي کرده بود . 

ـ تازه رسيدم . خيلي هم خسته ام . بهش بگو فردا ميام . 

ـ دورت بگردم پسرم . يه تک پا بيا و برو . 

لجبازي کرد : اصلا بهش بگو هر کي باهام کار داره مياد خونه ام . 

گوشي را ته جيبش انداخت و زل زد به خيابان : ميگم داداش . ميري خونه . ؟!

ـ آره . وقت نداري يه گوشه نگه دار خودم برم . 

ـ نه بابا . اومدم که برسونمت . فقط بهتر نيست يه سر بري خونه ي خسروخان . شايد کار واجبي داشته باشه . 

اخم کرد : خونه ي خسرو خان چه خبره . ؟باز چه نقشه اي براي من کشيده که نمي دونم . 

ـ اين حرفا چيه . گفتم شايد کار واجبي داشته باشه . 

دستش را دور يقه ي پيمان محکم کرد : چي شده . ؟!

ـ چيکار ميکني ديوونه . الان تصادف مي کنم . 

غريد : جون بکن ببينم چي شده . ؟

ـ ميگم ديوونه . دستت و بکش عقب . 

دست به سينه نگاهش ميکرد و متوجه نبود که دندان هايش را به چه قدرتي روي هم ميفشارد . دو هفته تنها بود . يکبار هم آيلي تماس نگرفته بود . يک بار هم به تماس هايش جواب نداده بود . ترس بدي به جانش افتاد :  براي آيلي . آيلي اتفاقي افتاده . .؟ چرا جواب من و نمي داد اين چند وقت . ؟!پيمان با تو ام . .چي شده . ؟!؟

ـ هيچي به خدا . چرا ديوونه بازي در مياري . حالش خوبه . 

گوشي اش را برداشت تا شماره بگيرد : داري دروغ ميگي . 

ـ آيلي رفته . يعني از خونه ي تو رفته . 

دستش روي گوشي ثابت ماند :  چي گفتي . ؟!

پووفي کرد : به جون خودت من و ميترا مونديم پيشش اما حريفش نشديم . ماشالله تو يک دندگي کم از خودت نداره . هر کاري کرديم نتونستيم جلوش و بگيريم . 

ـ کجا رفته . ؟!!

پيمان انگار متوجه خشم بي حد و عصبالنيت اش شده بود که ساکت ماند : داداش . 

ـ بزن کنار ببينم . 

ـ ويهان . برادر من يه کم فرصت بده . بچه است . فکر ميکنه چه اتفاق وحشتناکي براش افتاده . ترسيده . بذار آروم که شد برميگرده . 

ـ بزن کنار و گمشو بيرون . من امانتم و دستت سپردم . گذاشتي بره . نبايد بهم زنگ ميزدي تا بدونم داره چه غلطي ميکنه . ؟

ـ ميدوني چقدر گريه کرد . به خدا حالش خوب نبود . بهت قول ميدم برميگرده . 

ـ يه دختر بچه ي هفده ساله کجا رو داره بره . هان . ؟! چجوري خيالم راحت باشه که برميگرده . همه تون ديوونه شدين . ؟ ميگم کجا رفته . ؟!

**

عفت خانم با ديدنش ايستاد : خوش اومدي پسرم . 

نگاهش به راه پله بود . آيلي آمده بود آنجا بماند . ؟ در خانه ي خسروخاني که خودش باعث و باني تمام اين مشکلات بود . ؟ قدم اول را برداشت که عفت خانم مقابلش ايستاد : پسرم . بيا بشين يه ليوان چاي بريزم . يه کم آروم شو بعدا برو بالا . 

چنگي به موهايش زد : خوبم . ميخوام ببينمش . 

ـ ميدونم پسرم . اما الان عصباني هستي . يه کم آروم شو بعدا . 

نمي خواست با پيرزن بد رفتاري کند اما ديگر تحمل خودسري آيلي را نداشت . دست عفت خانم را پس زد و راه افتاد . 

دو هفته اين سفر کوفتي را با بي محلي هايش زهر کرده بود . دخترک کينه اي اعصابش را به هم ريخته بود . حالا هم آمده بود آنجا . بدش نمي آمد گوشمالي اش دهد . اصلا گاهي اوقات لازمش بود . 

نگاه پر اخمش روي آيلي ثابت ماند . با حوله ي حمام و موهاي خيس جلوي در اتاقش ايستاده بود . .چشمانش دلتنگ شد . مگر مي توانست نباشد . ؟ اماعصباني و دلگير هم بود . 

ـ وسايلت و جمع کن تا اون روي من و بالا نياوردي . 

سر تق دست به سينه شد : 

ـ نميام . ميخوام اينجا بمونم . 

سرش را خم کرد و مشتش را محکم گره کرد . داشت سعي ميکرد . کمي . فقط کمي آرام شود . دست به کمر شد و مستقيم نگاهش کرد : نمياي . ؟!

دخترک چانه لرزاند : نه . ميخوام اينجا بمونم . 

ـ به همين خيال بمون تا بذارم تو اين خراب شده بموني . 

با دو قدم بلند خودش را به اتاق رساند و در کمد را باز کرد : بي اجازه ي من اومدي اينجا . وسايلت و جمع کردي .  لباسات و . غلط کردي آيلين . تو غلط کردي که از خونه زدي بيرون.

همه ي لباس هاي کاور شده را پرت کرد روي تخت : کي به تو اجازه داد . ؟! کدوم آدم احمقي بهت گفت که ميتوني اينجا باشي . ؟ مگه خونه نداري . مگه اين همه سال پيش من بهت بد گذشت . ؟

خم شد و کشوها را باز کرد . لباس هاي زيرش را ريخت بيرون :  من لعنتي باهات چيکار کردم که لايق اين رفتارت باشم . کي ناراحتت کردم لعنتي که اومدي اينجا . 

کتاب هايش را هم با حرص پرت کرد روي تخت : من و ديوونه نکن . جمع کن بريم . حالم از اين خونه و هواش به هم ميخوره . 

ـ ويهان . !!

لب زير دندان فشرد و يقه ي پليورش را کمي پائين کشيد . اين همه بغض و التماس به صدايش نشسته بود . .چرا . ؟؟!!

سر برگرداند . تکيه داده بود به ديوار و چانه اش ميلرزيد :  من باهات هيچ جا نميام . .

مثل ديوانه ها سمتش خيز برداشت . مشتش درست کنار سرش به ديوار نشست : نمياي . ؟! مگه دست توئه . ؟ دوهفته باهات تماس گرفتم جواب ندادي . قبل اون بابت دونستن اون صيغه نامه ي کوفتي پدرم و درآوردي . در اتاقت و روي من قفل کردي . روي مني که از همه بهت محرم تر بودم . روي مني که برات هر کاري کردم . هر کاري . ميدوني با رفتارت چقدر من و خورد کردي . حالا داري بدترش ميکني . ؟!!

اشکش سرخورد . لب هايش کبود و لرزان بود : نميام . از امروز اينجا خونه ي من ميشه . فلور و فردا از آسايشگاه ميارم اينجا . به خسرو خان گفتم که ميخوام بمونم . هر کاري ميخواي بکن . 

فاصله ي صورتشان زيادي نزديک بود . آنقدر که مي توانست انعکاس تصويرش را در قهوه اي چشمانش ببيند پوزخند زد : 

ـ خسروخان اجازه داده . ؟ چه پدربزرگ فداکاري . ميدوني که اون باعث اين اتفاق بود . ميدوني من و وادار کرد که براي داشتن تو زير بار اين بي غيرتي برم . ؟

سر تکان داد : ميدونم . 

چشمانش را گشاد کرد : 

ـ ميدوني و ميخواي بموني . ؟!

ـ ويهان . !!

يک قدم عقب رفت . نگاهي به اتاق به هم ريخته انداخت . چنگي به موهايش زد . قلبش درد بود . تمام قلبش . انگار همه ي زندگي اش جلوي چشمانش نيست ميشد . 

هق زد : ويهان . !!

بغض داشت . مگر مردها هم بغض ميکردند . فقط کمي گلويش درد ميکرد . کمي چشمانش به رطوبت رفته بود . لب زيرين را محکم فشرد تا چانه اش نلرزد . 

ـ پس ميخواي بموني . ميخواي اينجا زندگي کني . بشه خونه ات . ؟!

چنگي به موهايش زد . هه . هه . نفس لعنتي تنگ ميشد . ميان سينه اش مي ماند و بالا نمي آمد : داري . داري با کي . لجبازي ميکني . بموني تو اين خونه . فلور و بياري اينجا . ؟! خوبه . خيلي خوبه . ديگه از آب و گل در اومدي . ديگه خانمي شدي برا خودت . 

مي توانست لرزش دست هايش را ببيند : پيش خودت گفتي گور ويهان واين سالها . مگه نه . خنديد و دستي به سينه ي دردناکش کشيد : همه ي سالهاي با هم بودنمون به جهنم . آره . .؟؟!!

ـ بس کن . 

جيغ ميکشيد . ؟ به درک . جانش را به لبش رسانده بود . مي خواست بماند خانه ي خسروخان . مگر مي توانست نبودنش را تحمل کند . مگر ميتوانست . 

ـ چرا بس کنم . .ميفهمي همه ي زندگي ام و به پاهات ريختم . ميفهمي چند سال شب و روز بابت اون محرميت کوفتي از خودم متنفر بودم . ؟!

با قدمي مقابلش ايستاد . بچه اي که به زحمت تا کمرش ميرسيد حالا سينه به سينه اش ايستاده بود : همه ي اون هفت سالي که ذره به ذره تحمل کردي و يکجا ريختي تو دل من . درست اينجا . با انگشت روي سينه اش را فشرد . ـ همه رو ريختي ميون سينه ي من . با من و زندگي ام چيکار کردي تو . ؟!

به چشمانش زل زد :  من . من بي غيرت نمي خواستم . خسروخان مجبورم کرد . ميخواست تو رو بفرسته بهزيستي .  بايد ميموندم و نگاه ميکردم . ؟

دخترک زل زد به چشمانش و داد زد : آره . بايد نگاه ميکردي . چرا دور نايستادي . ها . براي چي خودت و درگير من کردي . 

ايستاد وگذاشت مشت هايش را گره کند روي سينه اش . مي دانست يک روز بايد جوابگو باشد . .انگار حالا وقتش بود . بايد مردانه مي ايستاد پاي کاري که خسروخان کرد . بايد مشت هايش را تحمل ميکرد . نه ضربه هاي کم جانش را . نه . عمق درد اين دختر را بايد تحمل ميکرد . 

ـ با آينده ي من ،  با زندگي من چکار کردي ويهان . چطور تونستي با يه بچه ي ده ساله ازدواج کني . من شب و روزم و با تو ميگذروندم . من تو تخت تو ميخوابيدم . 

دستش را محکم جلوي دهانش فشرد : ساکت شو . ساکت شو تا ديوونه ام نکردي . من باهات چيکار کردم آيلي . داري چي ميگي . ؟ حمايتت کردم . گذاشتم پا بگيري . گذاشتم بهم تکيه کني . من برات پدر نبودم . دوست که بودم . اينم نبودم . ؟!

لرزش چانه اش را زير دستش حس ميکرد . قلبش دوباره و دوباره فشرده شد . آرام تر زمزمه کرد : 

بفهم عزيزم . من چاره ي ديگه اي نداشتم . آيلي . نمي تونستم ببينم خسروخان تو رو ميفرسته بهزيستي . 

چشمانش پر اشک بود : ازت بدم مياد . تو لعنتي  . لعنتي . 

دستش را دور بازويش پيچاند و جلو کشيدش : باشه . باشه . من لعنتي کثافت . هر چي تو بگي . اما الان وقتش نيست . بيا بريم خونه با هم حرف بزنيم . نمي خوام اينجا بموني . 

سرش را بالا گرفت. موهايش خيسش فر خورده بود.دستي روي قرمزي موهايش کشيد : ببين با خودت چيکار ميکني . داري ميلرزي . لباس بپوش بريم خونه . اونجا اشک بريز . مشت بزن . درو ديوار بکوب به هم . فقط برگرديم خونه . 

سرش را به دو طرف تکان داد . .نمي خواست بيايد . ؟

دست کشيد روي موهايش و امتداد داد پشت گوشش : چرا . من چه فرقي با قبل کردم آيلي . ؟ من همون ويهانم . ببين من و .  

نگاهش ميکرد و چانه ميلرزاند . 

انگشت کشيد روي کوچکي چانه اش : نگران چي هستي قربونت . ؟!مثل همه ي اين سالها که باهم دعوامون ميشد و آشتي ميکرديم . اينم مثل همه ي اونا . چه فرقي کرده . من و تو همون ويهان و آيلين هستيم  . 

تيله هاي قهوه اي براقش يک دور صورتش را از نظر گذراند : من و عقد کردي ويهان . ؟ من دختر عمادم . ميدوني . ؟

لب گزيد ونفس گرفت . لعنت به خسروخان و عماد . لعنت به همه ي اين زندگي جهنمي .  صدايش التماس داشت . مي دانست : 

ـ فقط ميخواستم پيشم بموني . 

دخترک انگار نشنيد . قدم هايش هم ميلرزيد خم شد واز روي تخت لباسي برداشت . کمي نگاهش کرد و انداخت روي زمين و يکي 

ديگر را برداشت . ـ همه ي اينا رو تو خريدي لعنتي . 

لباس ها را پرت کرد زمين و جيغ زد : من احمق نيستم . من باهوشم .  ببين . همه ي اينا رو تو خريدي . حتي لباس زيرهاي من و اينارو . مشکي . صورتي . .بنفش . چه رنگي دوست داري ويهان . مشکي يا بنفش . ؟!!

ميگي چي شده . ؟ همه ي زندگي من دست بود . همه ي زندگي من . .

دو روز را هم به زحمت تحمل کرده بود . اصلا خانه بدون آيلي خانه نبود . قبرستان بود . کم کم داشت تمام وجودش را 

ميخورد . نمي دانست چندمين دفعه است که در اتاقش را باز ميکرد . مي ايستاد همانجا و نبودنش را تماشا ميکرد . انگار بايد هر دقيقه اين کار را ميکرد تا باور کند که آيلي رفته خانه ي خسروخان . رفته که بماند . با فلور . 

برگشت و سيگاري آتش زد . رفت سمت آشپزخانه و کمي ايستاد . پاهايش به داخل نمي رفت . مي توانست با پيشبند آشپزخانه تصورش کند . مثل وقت هائي که مي خواست کيک درست کند و تمام آشپزخانه را به گند ميکشيد . نگاهش سمت يخچال رفت . عکس هايشان را آنجا چسبانده بود . يک عکس دو نفره ي کنار دريا با تيشرت هاي ست پت و مت . قرمز و زرد . .

موهايشان ميان نسيم و شوري دريا وز شده بود و دست دور گردن هم انداخته بودند . .کمي پائين تر يک تصوير ديگر از دوازده سالگي اش . با لباس ورزشي و يک ژست خنده دار . يکي ديگر . يکي ديگر . . پووفي کرد و برگشت سمت سالن و خودش را روي کاناپه انداخت . سيگار ديگري برداشت . دخترک مجبورش کرده بود سال قبل که به ترکيه رفته بودند تتوهاي جفتي بياندازند . چقدر التماس کرده بود و جيغ زده بود تا اجازه دهد . ميگفت اگر نگذارد  ، موهايش را از ته ميتراشد . کوتاه آمد . ديگرهرگز نميخواست موهاي تراشيده اش را ببيند . هرگز . حالا نقش خال پشت شانه اش نبود . .روي قلبش بود . درست روي قلبش . .

سيگارش را روشن کرد و همانجا دراز کشيد . شايد فردا آرام تر ميشد . شايد وقتش بود راهشان جدا شود . به پهلو دراز کشيد و نگاهش به روفرشي هاي عروسکي اش افتاد . روي هر کدام يک قلب بزرگ قرمز چسبيده بود . با انگشت لنگه اش را برداشت و نگاهش کرد . کوچک بود . پاهايش هم مثل دست هايش کوچک بود . مثل قلبش . سيگار ميان لب هايش لرزيد . آيلي واقعا رفته بود و نمي خواست برگردد . ؟مگر ميشد . ؟مگر مي توانست بدون دخترک آرام بگيرد . ؟عادت داشت نفس کشيدنش را حس کند . کوچکتر که بود مجبورش ميکرد براي مسواک زدن از تخت بيايد پائين و بعد جاي گرم و نرمش را تصاحب کند . 

عادت داشت گاهي از پشت خودش را روي شانه اش بياندازد و مجبورش کند کمي به او سواري بدهد . گاهي شب ها که بي خواب ميشد سر ميخورد ميان رختخوابش . حالا مگر ميان آن اتاق خوابش ميبرد . مگر مي توانست پشت ميز آشپزخانه تنها بنشيند و صبحانه بخورد . بي انصافي نثار توله شير کرد . چطور شب ها بدون اوآرام ميگرفت . .آنجا ميان عمارت خاک گرفته ي خسرو خان اگر ميترسيد ، اگر سردش ميشد ، اگر هم زبان مي خواست . اگر ميخواست بخندد هيچ کس نبود . هيچ کسي . 

دوباره ايستاد و چند قدمي راه رفت . برگشت سمت اتاق و جاي خالي اش را ديد . دوباره و دوباره .  . 

**

صبح زود آمده بود آنجا چه غلطي بکند . ؟ نمي دانست و مي دانست . نايلون هاي خريد را از صندوق برداشت . صبحانه اي که آيلي دوست داشت . کليد انداخت و داخل شد . مي دانست که حالا حالاها بيدار نميشود . امروز يک شنبه بود و کلاس هم نداشت . 

مستقيم به آشپزخانه رفت و زير کتري را روشن کرد . تند و تند خريدها را داخل يخچال چيد . بعد فکر کرد شايد از تنبلي اصلا در يخچال را باز نکند . شکلات صبحانه را بيرون آورد و روي ميز گذاشت . کمي براندازش کرد . مي توانست در پلمپ شده اش را باز کند يا نه . ؟

برگشت و در ظرف را برداشت و قاشق کوچکي کنارش گذاشت . تست ها را داخل پيش دستي چيد وبسته ي کوچکي شير هم کنارشان گذاشت . صداي سرفه هاي کم جان خسروخان مي آمد . دلش ميخواست دست روي گوش هايش بگذارد تا نشنود . اما نمي توانست . ليواني چاي آماده کرد و سيني مرتبي چيد . 

خسروخان با ديدنش لبخند زد . يادش نمي آمد آخرين بار کي لبخندش را ديده بود . سيني را روي تخت گذاشت و دست هايش را داخل جيبش فرو برد : يه خورده خريد کردم برا آيلي . الان هم ميخوام برم . نميخواست بيشتر بماند .  تحمل کم محلي آيلي را نداشت . راه افتاد سمت در اتاق . بايد قبل از بيدار شدنش مي رفت . 

ـ ديشب تا دير وقت گريه ميکرد . 

دستش مشت شد . 

ـ نمي خواي ببينيش . ؟

سر برنگرداند . مي ترسيد کنترل اعصابش را نداشته باشد : اين گنديه که زدي به زندگي هر دو تامون خسروخان . 

ـ امروز ميخواد بره دنبال مادرش . بمون و باهاش برو . 

زبان کشيد روي دندان هاي آسيايش : خسته شدم بس که تو گفتي چيکار کنم . زندگي من و ريختي به هم . ميگم جهنم . اما اون بچه چه گناهي داشت . 

ـ هنوز بچه است . 

سرتکان داد : اتفاقا بزرگ شده . ميفهمه چه بلائي سر زندگي و آينده اش اومده . خودش و کشيده کنار شايد سر پا بشه . منم مي مونم کنار . 

ـ نمي توني . 

نگاهش کرد . پير مرد زل زده بود به پنجره . آفتاب لب بوم بود . مي دانست . راهش را گرفت و اتاق را ترک کرد . 

نگاهش با سماجت به پله ها مانده بود . کاش مي توانست برود بالا و نگاهش کند . کاش مي توانست دوباره او را بخنداند . با اگشت پلک هايش را محکم فشرد و از خانه بيرون رفت . 

**

لبه ي تخت فلور نشست و نگاهش کرد . آنهمه زيبائي هنوز هم بود اما بدون هيچ حسي . لابلاي موهاي روشنش تارهاي سفيد از هم پيشي مي گرفتند . دست باريک و استخواني اش را ميان پنجه گرفت . مثل دست هاي آيلي بود . به همان ظرافت . بي اراده پشت انگشتش را نوازش کرد . فلور چشمانش را دوخته بود به سپيدي ديوار :  امروز آيلي مياد اينجا دنبالت . ميخواي برگردي خونه . من تا حالا مواظبش بودم از اين به بعد هم هستم اما تو هم بايد باشي . فلور جان . آيلي هنوز خيلي مونده تا بزرگ بشه . بايد قوي  باشي . محکم باشي . بايد مادر باشي براش . ميتوني . ميموني . ؟!

چشمانش هم رنگ چشمان آيلي بود . چرا فکر ميکرد شبيه اش نيست . چرا فکر ميکرد دخترک زيبا نيست . 

ـ ميخوام قبل از اومدنش من وببري پيش عماد و ماني . ميبري . ؟

دستش را دور شانه اش گذاشت : ميبرمت . .

داروهائي که متخصص تجويز کرده بود را برداشت و زير بازويش را گرفت . مي خواست تا قبل آمدن آيلي او را به جائي که مي خواست ببرد . کمکش کرد سوار ماشين شود : سردت نيست . ؟

منتظر جوابش نماند برگشت و پتوي مسافرتي را از صندوق بيرون کشيد . هميشه آنجا نگهش مي داشت . براي وقت هائي که دخترک لباس کم مي پوشيد يا ديوانگي ميکردند و ميرفتند خارج از شهر . بدون هيچ برنامه ريزي اي . 

پتو را بالاتر کشيد تا روي شانه هايش : اين گرمت ميکنه . من ي زنگ به ايلي بزنم و بگم با هميم . مياد ميبينه نيستي نگران ميشه . 

گوشي را از جيب پالتو بيرن کشيد.انگار براي تماس با دخترک بهانه اي پيدا کرده بود . تند پيامي تايپ کرد و لبخند زد . حالا مجبور بود تماس بگيرد . 

و دقيقه بعد تماس گرفت . تکيه داد به بدنه ي ماشين و يک پايش را خم کردـ جانم . 

ـ داري فلور و کجا ميبري . ؟!!

دلش براي جيغ و دادهايش هم تنگ شده بود . مثل احمق ها پشت تلفن لبخند ميزد : زود ميارمش خونه . تا ظهر . 

غر زد : من نبايد بدونم . ؟بهم ادرس بده ميام دنبالش . .

ـ ايلي . .

ـ نشنيدي چي گفتم . ممکنه حالش بد بشه ميخوام کنارش باشم . 

فکر کرد چه بهتر . بعد چند روز ميديدش . .حسابي دلتنگ حضورش شده بود . 

ـ بيرون سرده لباس گرم بپوش . ميام دنبالت . 

ـ خودم ميام . 

بدجنس شد : اگه ميخواي بياي منتظر ميموني تا بيام دنبالت . با لباس گرم . 

مي توانست حرص خوردنش را حس کند : ترجيح ميدم بمونم خونه . .لعنتي بدجنس . 

کلافه نفسي گرفت . نيم وجبي لج باز . گوشي را سر داد ته جيبش . تيرش به سنگ خورده بود ، نمي امد که ببيندش . 

سيگاري اتش زد و کمي شيشه را پائين کشيد . فلور خوابيده بود . راه افتاد و وسوسه ي تماس دوباره با ايلي را در خودش کشت . دو روز نديدنش را تحمل نکرد بود چطور ميخواست دوري ش را ببيند.؟!

خسروخان ميگفت تمام شب صداي گريه اش مي امد . .حتما سردرد هم کرده بود . اهي بيرون داد و گوشي را برداشت . 

ـ سلام عفت خانم . 

ـ سلام پسرم . صبح بخير . 

خيابان را دور زد : ممنون . ايلي چطوره . الان کجاست . ؟

ـ تو اتاقش مونده . 

لب گزيد : صبحونه خورده . ؟

ـ والله نه . رنگ و روش هم پريده . .

مي دانست چقدر سخت گذشته به هردوشان : بگيد اماده شه ميام دنبالش . بي زحمت مواظب باشيد لباس مناسب پوشه  

ـ اقا فکر نکنم قبول کنه . .

ـ بگو ميخوام فلور و ببرم سر خاک ماني و عماد . بدونه مياد . 

ـ چشم . الان بهش ميگم . 

گوشي را قطع کرد و دستي به صورتش کشيد . ميرفت دنبالش و به بهانه ي فلور مجبورش ميکرد غذا بخورد . بايد انرژي مي گرفت و بعد هر چه ميخواست بداخلاقي ميکرد و جيغ ميکشيد . بايد کمي صبوري ميکرد تا ناراحتي ايلي کمرنگ شود . ان وقت حرف ميزدند . 

**

سرش را تکيه داد به شيشه و نگاهش نمي کرد . هر چه از آينه ماشين براندازش کرد دخترک بي محلي کرد . عينک بزرگي که به صورت گذاشته بود نمي گذاشت چشم هايش را ببيند . سيگاري آتش زد و شيشه را کمي پائين داد . 

غر زد :  سردم ميشه . 

اخم هايش از بالاي عينک هم مشخص بود : دود سيگار اذيتتون ميکنه . 

شانه بالا داد : 

ـ پس سيگار نکش . من سردم ميشه . 

بهانه مي گرفت . سيگار را کنج لبش گذاشت و ماشين را کنار اتوبان نگه داشت . بي حرف پياده شد و کمي دورتر ايستاد و سيگارش را تمام کرد . برگشت سمت ماشين و سوار شد . حتي نيم نگاهي هم نثار دخترک نکرد . بايد بي محلي اش را با بي محلي جواب ميداد . 

ـ براي چي داري ميبريش اونجا . 

ـ خودش خواست . 

ـ ممکنه حالش دوباره بد بشه . .دکتر بامداد مي گفت محيط زندگي اش بايد کاملا آروم و دور از استرس و ناراحتي باشه . 

اخم کرد : تو دکتر بامداد و کجا ديدي . ؟!

شانه بالا دادنش را ديد : ديروز تو آسايشگاه . 

با پشت ناخن شصت گوشه ي ابرويش را خاراند : ديروز چه ساعتي بودي آسايشگاه . ؟!!

ـ براي چي ميپرسي . ؟

اخمش غليظ تر شد : براي چي ميپرسم . ؟!نبايد بدونم . ؟! ببين آيلي حسابي از دستت عصباني ام . خيال نکن کوتاه اومدم چيزي عوض شده يا اينکه يادم رفته از خونه رفتي . 

ميان حرفش پريد : فکر کردي من عصباني نيستم . تو هفده سالگي ام فهميدم از هفت سال قبل . 

با سر به فلور اشاره کرد . نمي خواست جمله اش را تمام کند . 

دستي لاي موهايش سراند : من و تو هنوز حرفامون تموم نشده . باشه به موقع اش . 

پررو شد : من که حرفي با تو ندارم . 

لب زيرش را محکم بين دندان فشرد و رها کرد : باشه . پس مثل بچه ي آدم ميشيني تا من حرفامو بهت بزنم . تا بهت بفهمونم نه ازت سواستفاده کردم و نه اينکه برات کم گذاشتم . اگه يه درصد هم کسي شاکي باشه منم . 

از پشت خودش را جلو کشيد و نگاهي به فلور انداخت . راحت خوابيده بود . 

از آن فاصله بوي عطرش زير بيني اش زد .  اين يکي کمي تندتر از هميشه بود . عينکش را هل داد بالاي سرش و طلبکار نگاهش کرد : جنابعالي از چي شاکي هستين . ؟!؟

چشمانش را آرايش کرده بود . يک آرايش لايت و خوشرنگ . قهوه اي اش روشن تر به نظر ميرسيد . 

لبخند ميان چشمانش را ديد اما با سماجت لب به هم فشرد : چيه . آدم نديدي . ؟

سر برگرداند : امروز ساعت سه و نيم کلاس داري .  . ميام دنبالت بعد با هم حرف ميزنيم . 

ـ نميرم کلاس . فلور تنهاست . 

ـ عفت خانم پيشش ميمونه . 

ديد که دستانش را آرام روي شانه ي فلور گذاشت : نميخوام تنهاش بذارم . شايد بترسه . 

اخم کرد :  خوبه که خودت هم با دکترش حرف زدي . فلور احتياجي به دلسوزي نداره . بذار زندگي کنه . همون طوري که راحتٍ . حالش خيلي بهتر شده . فکر کنم تو الان بيشتر احتياج داري به مشاوره و حرف زدن . 

حرص خوردنش را که ديد خنديد : .والا به خدا . .

**

کمي دورتر ايستاد و نگاهشان کرد . مادر و دختر تقربيا هم قد و قواره بودند و از آنجا که نگاه ميکردي نمي دانستي آيلين فلور را بغل کرده و دلداري ميدهد يا فلور او را . دلش نمي خواست نزديک تر شود . از همان فاصله هم سنگيني غمشان را حس ميکرد . يک روز خيلي قبل تر ها . کنار آيلين ده ساله ايستاده بود همانجا . بالاي قبر عماد و ماني و گريسته بود . امروز آيلين مادرش را داشت ، اما خودش هنوز تنها بود . 

براي يک لحظه از ذهنش گذشت که چرا تنها بماند . چرا بعد از اين تنهائي را تحمل کند . آيلين مادرش را داشت . خسروخان هم بود . اما خودش بدون هيچ کسي در زندگي اش داشت روزهايش را شب ميکرد . .

آيلين با گريه صدايش زد : ويهان . بيا از حال رفته . 

با قدم هاي بلند نزديکشان شد.دست زير زانويش انداخت و بلندش کرد : گريه نکن قربونت . الان خوب ميشه . 

زياد هم مطمئن نبود . ميترسيد که با آن رنگ و روي پريده به راحتي هوش نيايد . آيلين بي اراده بازويش را محکم گرفته بود . فلور را روي صندلي خواباند : از صندوق يه بطري آب بيار . 

کمي صندلي را پائين داد : فلور جان . صدام و ميشنوي . فلور . 

بطري آب را از دستش گرفت و کف دستش ريخت و بعد روي صورت فلور کشيد : فلور جان . گره ي روسري اش را شل تر کرد و دست مرطوبش را تا گردنش ادامه داد . لرزيدن پلک هايش را که ديد سر برگرداند . 

آيلي دست چپش را به دهان گرفته بود و ميلرزيد . جلو کشيد و آرام بغلش کرد . پشت شانه اش را نوازش کرد : چيزي نيست قربونت . به هوش اومده . 

بيشتر هق زد . حلقه ي بازويش را محکم تر کرد و دستي زير شالش برد و موهايش را نوازش کرد : اينطوري ميخواي مواظب فلور باشي . ؟ توکه زودتر از اون از حال ميري . 

غرغرش را ميان سينه اش شنيد :  من فقط ترسيدم . 

خنديد و روي موهايش را بوسيد :  سردت شد . بريم . ؟!

وقتي عقب کشيد خط آرايشش را تماشا کرد . تا روي گونه اش سياه شده بود . با انگشت پاي پلکش کشيد : اينا چيه زدي به صورتت . با دو تا قطره اشک به هم ريخت . 

بطري آب را سمتش گرفت : بشور صورتت و . .حداقل از يه مارک خوب بگير تا پوستت داغون نشه . 

دخترک شاکي نگاهش کرد : خوب همه که مثل شما پر تجربه نيستن . من تازه کارم و زياد سردر نميارم . 

دستش مشت شد و خيره نگاهش کرد . اما آيلي از رو نرفت . خونسرد صورتش را شست و دستمالي پاي چشمش کشيد و سوارشد . .

**

سيگار آتش زد و تکيه داد به نرده ي تراس . صداي آهنگ تا آنجا هم مي آمد . محکمتر کامي گرفت . آيلي بعد از ظهر قالش گذاشته بود . حتي جواب تلفنش را هم نداد . سرش را بالا گرفت و دود سيگار را فوت کرد . مجبور شد با عفت خانم تماس بگيرد. دست آزادش را به ستون تکيه داد و نفسي گرفت . اين بچه داشت با اين قهرها خسته اش ميکرد . داشت کم مي آورد . مگر چه کار کرده بود . ؟ خواندن صيغه يا نخواندنش چه فرقي به حالش داشت . جز اينکه هفت سال تنها ماند و يادش رفت زندگي گذشته اش چطور بود . ؟

هفت سال تر و خشکش کرد و نگران همه چيزش بود . درس هايش . لباس پوشيدنش . رفت و آمدش . غذا خوردنش . هفت سال کنارش ايستاد و دست هايش را گرفت و گذاشت پا بگيرد . آيليني که بيشتر از سن اش مي فهميد و باهوش بود . آيليني که درکش ميکرد و نمي خواست تنهايش بگذارد حالا شمشيرش را از رو بسته بود . ته سيگار را زير پايش له کرد و دست ها را در جيب شلوارش فرو برد . ميان سردي هوا بوي ملايم و شيرين عطري توجه اش را جلب کرد . بيني اش سالها بود که به بوي آيلي عادت داشت اما اين عطر گرم و شيرين هم حسابي خاص بود . کمي به عقب چرخيد و نگاهش کرد . 

ميان نور ملايم تراس کمي براندازش کرد و بعد لبخند زد : سردتون ميشه . 

قدمي سمتش برداشت . حالا واضح تر مي توانست ببيندش . بيست و چند ساله نشان ميداد . موهاي مشکي اش يک طرف شانه اش ريخته بود و لبخند ميزد : خيلي وقته که تو تراس ايستاده اين و سيگار ميکشين . 

خوب بود . داشت مي گفت که حواسش به او بوده . ابرو بالا داد : چرا زودتر نيومدين بيرون . ؟

دخترک هم ابرو بالا داد : نخواستم مزاحم خلوتتون بشم . 

فاصله ي ميانشان را با قدم کوتاهي جبران کرد . لبخند دخترک رنگ گرفت و غليظ شد . قدش تا نزديکي شانه اش ميرسيد . از آيلي بلندتر بود . با آيلي که حرف ميزد بايد کمي سرش را به پائين خم ميکرد . آيلي هم کمي سرش را بالا مي گرفت تا قدشان به تناسب برسد . بي اراده لبخندي زد و عطرش را نفس کشيد . گرم و اغوا کننده بود . بوي زن بودن ميداد . عطر آيلي خام و دخترانه و ملايم بود . او را ياد روزهاي جواني اش مي انداخت . وقتي خيلي جوانتر بود و عطر هديه ميداد . اما اين عطر شيرين بي پرواتر بود . شايد بايد دوباره بعضي چيزها را تجربه ميکرد . 

نگاهش چرخي روي پيشاني و چانه اش خورد :  من ويهان هستم . 

کمي سرش را روي شانه خم کرد :  خوشوقتم . منم سارا هستم . 

کنار بار ايستادند : شما چي ميل دارين . ؟

دخترک لبخند زد . انگار بدون لبخند نمي توانست حرفي بزند :  من نوشيدني نميخورم . 

ابرو بالا داد . براي خودش شاتي برداشت و تکيه داد به کانتر : از دوستاي حسام هستين . ؟

دخترک هم کنارش تکيه داد . لعنتي ، عطرش حسابي بين آن همه بوي مختلف به بيني اش ماسيده بود : خواهرزاده ي حسامم . 

دوباره ابروهايش بالا رفت . همين مانده بود که راجع به خواهرزاده ي حسام خواب هاي رنگي ببيند . نمي توانست واکنش حسام را پيش بيني کند . شات خالي را گذاشت روي کانتر : قدم بزنيم . ؟

دخترک کنارش راه افتاد . .مسير قدم هايش را سمت حسام و نيکي برد . دلش نمي خواست پشت سر حسام برنامه اي بچيند . حسام به ديدنشان ايستاد . انگار متوجه همراهي شان نشده بود : ويهان . اين خانم خواهرزاده ي من . سارا . 

دستي دور دهانش کشيد : بله . تو تراس با هم آشنا شديم . 

حسام کمي نگاهشان کرد : که اينطور . 

دخترک اعتراض کرد :  ـ حسام . !!

حسام به اعتراضش خنديد : جون حسام . 

خوب اوضاع به وخامتي که فکر ميکرد نبود . اما حس خوبي از آشنائي با خواهرزاده ي دوستش نداشت . فکر اينکه يکي از دوستانش بخواهد با آيلي آشنا شود ديوانه اش ميکرد . اما به خودش قول داده بود که به آيلي فکر نکند . حداقل وقت هائي که به خودش تعلق داشت را خرج آيلي نکند . 

سار برايش گفت که بيست و پنج ساله است ويکبار ازدواج کرده . طول ازدواج و طلاقش به شش ماه هم نکشيده بود . 

مادر و پدرش جدا شده بودند و هر کدام زندگي جداگانه اي داشتند . تنها بود . مثل خودش . آخر شب به خانه رساندش و شماره اش را داخل گوشي اش سيو کرد . مسير برگشت را بي عجله طي ميکرد . خوب شروع يک رابطه ي جديد خيلي هم سخت نبود اما نمي خواست بدون شناخت کافي کسي را وارد زندگي اش کند . 

بي اراده گوشي موبايلش را بالا آورد و نگاه کرد . هيچ پيامي از آيلي نبود . حتي تماس هم نگرفته بود . اخم کرد . حق اين نيم وجبي را هم بايد ميگذاشت کف دستش . نمي گذاشت با اين رفتار ادامه دهد . غريد : توله شير پرروي مارمولک . مارمولک . کله هويجي . 

با صدا خنديد.اينهمه اسم برايش رديف کرده بود و خودش نمي دانست . ؟!

فکر کرد هر کدام از اين کلمه ها با جانم ، عزيزم ، قربونت برابري مي کند . اصلا مگر ميشد توله شير را دوست نداشت 

مگر ميشد با او بود و شيرين زباني هايش را از ياد برد . مگر ميشد با او زندگي کرد و سالها هر صبح برايش شکلات صبحانه روي تست ماليد و آن لحظه ها را از ياد برد . ؟!

دستي به موهايش کشيد . آيلي واقعا رفته بود . ؟! الان که به خانه مي رفت او را دست به کمر و طلبکار بابت دير آمدنش نميديد . ؟تا کي اين وضع مي خواست ادامه پيدا کند . چند هفته . چند ماه . 

**

از داخل ماشين مي توانست ببيندش . بافت سفيدي پوشيده بود . سفيد حسابي به صورتش مي آمد . اما زيادي چسبان بود . با پشت شصت گوشه ي لبش را خاراند . نگاه دقيقتري به قد و بالايش انداخت . بوت بلند اسپرت پوشيده بود و شال گردن قرمز روشن انداخته بود . کيف لپ تابش را هم با دست چپ داشت . با دختر همراهش مي خنديد . خوشحال بود . ؟!

مي خواست پياده شود و صدايش کند اما درست مقابل چشمانش ماشيني ايستاد و آيلي سوارش شد . آيلي سوار ماشين مرد غريبه اي شده بود . ؟ از پارک در آمد و با سرعت دنبالشان راه افتاد . گوشي را برداشت و شماره گرفت . واي به حالش اگر جواب نمي داد . اصلا واي به حالش اگر جواب ميداد و دروغ مي گفت . 

ـ الو . 

ـ کجائي . ؟

ـ عليک سلام . 

ـ آيلي کجائي . ؟!

ـ چرا داد ميزني . اصلا به چه حقي سر من داد ميزني . 

نفسي گرفت : باشه داد نمي زنم . کجائي تو . ميخوام ببينمت . 

ـ کلاس بودم الان هم ميخوام برم يه کم خريد کنم . 

نگاهش با دويست و شش سفيد ميرفت : من هم تو همون خيابونم يه گوشه بمون تا بيام دنبالت با هم بريم . 

ـ نه . چيزه . با يکي از دوستام هستم . ممکنه معذب بشه . خودم ميام ديگه . 

ـ با کدوم دوستت . ؟

ـ مگه تو همه ي دوستاي من و ميشناسي . ؟ مثل اينکه حالت خوب نيست . بعد دو روز زنگ زدي بي سلام و عليک داد 

ميزني . حالا هم ميگي با کي هستي . ؟! 

گوشي را روي صدايش قطع کرد و انداخت روي صندلي کنارش . حس ميکرد داغ کرده . سوار ماشين پسر غريبه اي شده بود و با پرروئي مي گفت دوستش . ؟

منتظر بود مقصدشان را بداند تا همان جا حسابي دخترک را گوشمالي دهد . کمي نفس گرفت . با اين همه عصبانيت همان بهتر که به اين زودي پياده نميشدند . بايد کمي آرام ميشد . 

ديد که بالاخره کنار رستوراني پارک کردند . بي معطلي پشتشان ايستاد و پياده شد : آيلين . 

مکث لحظه اي دخترک را ديد . خودش هم خوب مي دانست چه غلطي کرده و اين آيلين صدا کردن يعني حسابي عصباني است . با دو قدم بلند کنارشان ايستاد . 

ـ ويهان . 

دست به کمر شد : دوستت و معرفي نميکني . ؟!

ـ ويهان . من . يعني . 

ـ من ماني هستم . 

برگشت و نگاهش کرد . ماني بود . ؟ کدام ماني . ؟ تا ابد از تمام ماني ها بيزار بود . 

ماني هم انگار حالت نگاهش را خواند که پوزخند زد : برادر آيلين هستم . 

چشمانش را ريز کرد و با نفرت براندازش کرد : شجاع شدي . 

متقابلا پوزخندي جواب گرفت : بودم . 

با قدم بزرگي نزديکش شد و محکم يقه اش را ميان پنجه اش گرفت : هنوز پرونده ي آدم ربائي ات بسته نشده . حالا که نمي ترسي چطوره بريم دنبالش . 

پوزخندش انگار دائمي بود : من و از چيزي نترسون . 

آيلي از پشت بازويش را گرفت : ويهان . ولش کن . 

محکم تر تکانش داد : از آيلي و فلور دور بمون . خيلي دور . حاليت شد . ؟

ـ چرا . ؟!

ـ چون آدم نرمالي نيستي . يه عوضي بي سرو پا که هنوز يادمه چند سال قبل چه بلائي سر خانواده ام آورد . لازمه بيشتر توضيح بدم تا آيلي همه رو بدونه . ؟

ـ نمي خوام اذيتش کنم . انتقام من از عماد و فلور بود که تموم شد . با آيلي کاري ندارم . 

پوزخند زد و با دست محکم گردنش را فشرد : اون همه ترسونديش . تو جاي تاريک نگهش داشتي . هنوز شبا که ميخوابه کابوس ميبينه . ميگي کاري باهاش نکردي . ؟ گورت و گم کن . شنيدي چي گفتم . کافيه دوباره ببينمت . خودم ميکشمت . داشت خفه اش ميکرد اما حتي تقلا هم نميکرد . با تمام قدرت گلويش را ميفشرد . مي توانست گردنش را بشکند و اين کابوس را براي هميشه تمام کند . مي توانست . اما دست آيلي روي بازويش بود و سرش را از پشت ميان شانه اش ميفشرد : ويهان . تو رو خدا . 

به عقب هلش داد ودستش را به تهديد سمتش نشانه گرفت : از صد کيلومتري اش هم رد نميشي عوضي . 

سرفه هايش براي ذره اي هوا بود :  خواهرمه . 

دستش را دور بازوي آيلي پيچاند و محکم فشرد :  خواهرتو زن منه . شنيدي . ؟!

نگاه ماني را روي آيلي حس کرد . بازوي آيلي را محکمتر فشرد . 

ـ ويهان . !!

نگاهش نکرد . خيلي عصباني بود و مي دانست که هر لحظه ممکن است کنترل خشمش را از دست بدهد . 

ـ داري دروغ ميگي . 

ـ برام مهم نيست که چي فکر ميکني . از زن من دور ميموني . نه بهش زنگ ميزني و نه مياي دم کلاس دنبالش . گورت و گم ميکني براي هميشه . 

آيلي را دنبال خودش کشاند و سوار ماشينش کرد . برگشت و وسايلش را از صندلي دويست و شش سفيد برداشت . ماني هنوز آنجا ايستاده بود و رفتنشان را نگاه ميکرد . 

**

کمي جلوتر کنار خيابان نگه داشت و نفس گرفت . قلبش داشت از تپش مي ايستاد . آنقدر عصباني بود که خدا خدا ميکرد آيلي خفه بماند و هيچ حرفي نزند . سيگار ي روشن کرد . بايد کمي آرام ميشد . با اينهمه خشم و اضطراب سر سالم به خانه نمي رساند . سيگار ميان انگشتانش لرزيد و آيلي هق زد : ويهان . 

سمتش خم شد : صدات در نمياد . شنيدي . بذار برسيم خونه . بعد ميدونم با زبون نفهمي مثل تو چيکار کنم . 

لبش ميلرزيد : من . من . .

انگشتش را محکم روي لبش فشرد : ساکت . 

نگاه از نم چشمانش گرفت و پک محکمي به سيگارش زد . ماني از کي به زندگي آيلي نفوذ کرده بود که نمي دانست . از کي مي آمد جلوي کلاس و سوارش ميکرد . ؟!

مگر چند وقت بود که با آيلي حرف نزده بود . هر شب راجع به روزشان حرف ميزدند . راجع به کلاسها . مشتريان بوتيک 

خريدهايشان . اين آيلي را مي شناخت يا نه . ؟

با کف دست چند بار محکم روي فرمان ماشين کوبيد : اميدوارم حرفي براي زدن داشته باشي آيلي . و الا بد کاري باهات ميکنم . بابت اين پنهان کاري و دروغگوئي بد بلائي به سرت ميارم . 

سه نخ سيگار را پشت هم دود کرد و آرام نگرفت . اما دخترک کمي آرامتر شده بود . حالا مثل لحظه ي ورودشان به ماشين کز نکرده بود . فقط با چشمان اشکي اش زل زده بود به خيابان زمستاني . 

ماشين را داخل پارکينگ گذاشت و کليد خانه را سمتش گرفت : برو بالا تا بيام . 

ـ ميخوام برم خونه . 

روبرويش ايستاد : ميموني تا حرف بزنيم 

ـ من که کار بدي نکردم . چرا سرم داد ميزني . ؟

خوب خودش نمي گذاشت آرام بماند . سعي کرده بود با ديد بازتري موضوع را بررسي کند اما حالا که آيلي اشتباهش را قبول نمي کرد او هم کوتاه نمي آمد . محال بود بگذارد دخترک به حماقتش ادامه دهد . بازويش را ميان مشتش فشرد و از پله ها بالا fردش . 

در را بست و قفلش را هم انداخت . آيلي دست به سينه ميان سالن ايستاده بود . شال و کتش را روي اولين کاناپه پرت کرد . 

ـ تو از کي اين عوضي رو ميبيني . چرا در موردش چيزي به من نگفتي . هان . ؟!؟ براي چي بهت زنگ ميزنم دروغ تحويل ميدي . 

ـ داد بزني هيچي نميگم . 

ـ داد نزنم . ؟! ديوونه ام کردي . تو يه الف بچه پدر من و در آوردي . تو از کي انقدر بد شدي که من نفهميدم . 

عقب تر رفت : من بد نيستم . فقط با برادرم رفتم بيرون . 

داد زد . آنقدر بلند که حنجره اش سوخت : برادرت . آره لعنتي . ؟ hگه تو فراموش کردي من به يادت بيارم چه بلائي سر پدرت آورد . سر ماني و فلور . تو احمقي يا خودت و زدي به حماقت . کدومش . ؟!

دخترک از داد و فرياد ميترسيد . مي دانست کودکي بدي را گذرانده . خط به خط اين بچه را از بر بود . انگار فقط خود آيلي نمي دانست تا چه حد آسيب پذير است . فقط خودش از خاطر برده بود که تا ده سالگي شب ادراري داشت . 

صدايش ميلرزيد : مي خواست بدونه فلور کجاست و حالش چطوره . به خدا اولين باري بود که ميديدمش . 

خنده اش پر حرص بود : نگران فلور شده . ؟ بچه احمق بفهم که به خاطر کارهاي اون بود که مادرت افتاد گوشه ي آسايشگاه و پدر و برادرت مردند . اون آدم يه بيمار رواني . يادت رفته تو رو دزديد . يادت رفته چند هفته برد و با اعصاب و روان همه مون چيکار کرد . ؟ لعنتي يادت رفته موهات و تراشيد و تو پاکت برام فرستاد . آره . يادت رفته . ؟!؟!؟

قدمي سمتش برداشت : باشه . باشه . ديگه نميبينمش . تو رو خدا داد نزن . 

نفس نفس ميزد وشقيقه هايش داشت از تحمل فشار ميترکيد . 

ـ داد ميزنم . تا تو کله ي پوکت فرو بره که اون آدم . اون به اصطلاح برادري که سوار ماشينش شدي باعث چه اتفاقاتي شده .  هر کي هر غلطي کرد تاوان پس داد . اما بايد . بايداز تو دور بمونه آيلي . .ببين بهت چي گفتم . .حق ديدنش و نداري . حق حرف زدن و هم نداري . .من اصلا به چه جراتي بفرستمت کلاس و دانشگاه . با چه جسارتي بذارم بري تو خيابون . يه بار جلوي چشمام تو رو بردن . نتونستم کاري کنم . حالا اينجام و نميذارم بهت نزديک بشه . .شنيدي . ؟!

هق ميزد : آره . فهميدم . اصلا غلط ميکنم ديگه ببينمش . 

پليورش را از تن بيرون کشيد و همانجا به ديوار تکيه داد . چنگ زد ميان موهايش و نفس گرفت . قلب لعنتي درد بود . 

دستش را آرام روي قلبش گذاشت و نفس عميقتري گرفت.

ـ ويهان جونم . حالت خوبه . تو رو خدا . 

نيم نگاهي به چشمان سرخ از گريه اش انداخت :  اون آدم خطرناکه . 

جلوتر کشيد : هر چي تو بگي . فقط آروم باش . باشه . .الان برات آب بيارم . 

سر تکان داد و به زحمت پاهاي لرزانش را تکان داد و لبه ي کاناپه نشست . صداي شکستن چيزي آمد . قبل از آنکه بلند شود آيلي بيرون آمد : چيزي نيست . يه ليوان شکست . 

روي دو پا جلوي کاناپه نشست و با دستاني که ميلرزيد ليوان آب را سمتش گرفت : شيرينش کردم . بخور . 

ميترسيد . اين بچه هنوز حماقت ميکرد . سادگي ميکرد . به چه اميدي اجازه داده بود از خانه اش برود . چطور گذاشته بود جدا شود . ؟

لب زيرينش ميلرزيد : بخور ديگه . رنگت پريده . جون آيلي يه کم بخور . 

کمي از محتوي ليوان را نوشيد و تکيه داد به کاناپه . هنوز به آيلي اطمينان نداشت . اگر باز هم ماني سر راهش قرار ميگرفت.؟

قبل از اينکه بلند شود مچ اش را ميان پنجه اش گرفت : بهم قول بده . 

اشکهايش از سر گرفته شد . انگار منتظر همين حرکت بود که خودش را جلو کشيد و ميان سينه اش فرو رفت : به خدا ديگه نمي بينمش . فقط دلم سوخت براش . گفتم شايد فلور با ديدنش آروم بشه . شايد يه ماني ديگه کمکش کنه . 

دستش را بين موهايش سراند . ابريشم هم به اين لطافت نبود . سرش را محکمتر به سينه اش فشرد : وقتي  . وقتي بهش گفتي که آيلي . يعني من زن توام . من ترسيدم . 

لبش را روي رستنگاه موهايش فشرد و زمزمه کرد : هيس . .

اين حرف ها در ان لحظه اهميت نداشت .  ترسيده بود . مي ترسيد . ماني را که آنجا ديد فقط خشم نبود .  ته دلش لرزيده بود . از دوباره نداشتن آيلي . از نبودنش . از کابوس هائي که انگار تمامي نداشت . .

ـ ويهان . 

لب زد : جونم . 

ـ حالت خوبه . ؟

خنده اش را خورد :  اگه تو بذاري بد نيستم . حالا جات راحته . ؟!؟

دخترک پررو شد و به روي خودش نياورد : اوهوم . دلم برات تنگ شده بود . 

چانه اش را بالا داد و نگاهش کرد .اينبار آرايشش به هم نريخته بود . اين نيم وجبي کي بزرگ شده بود . ؟

با انگشت شصت روي چانه اش را لمس کرد . حرف براي گفتن بود اما اين خلسه و آرامش زيادي خواستني بود . بيشتر از آني عمق داشت که خرابش کند . بوسه اي به بيني اش زد . .

**

نگاه ديگري به ويترين دکور شده انداخت وشال گردن هاي بافت را شل گره زد و روي الوارهاي برش خورده گذاشت . کمي عقب تر ايستاد و نگاهشان کرد . بهتر شده بود . صداي جيرينگي آويز بالاي در که بلند شد سر برگرداند . سارا ميان در ايستاده بود و سرکي به داخل مي کشيد . هنوز نديده بودش . 

ـ سارا . 

سر برگرداند : ترسونديم . سلام . 

از ويترين بيرون آمد : سلام خانوم . راه گم کردي . 

خنديد و قدمي نزديک تر شد . بوي عطرش زودتر به بيني اش نشست : اين و براي تو گرفتم . 

تازه متوجه گلدان کاکتوس کوچولوي ميان دستش شد :  شما خودت گلي خانوم . 

مشت سارا به نرمي روي بازويش نشست : لابد کاکتوس . .

خنديد : چه بي خبر . ؟ ديشب حرفي از اينجا اومدن نبود . 

کمي نزديک تر ايستاد : گفتم شايد دوست داري آخر هفته رو با هم باشيم و يه کم بگرديم . 

اين گردش با گردش هاي هميشگي فرق داشت . مي فهميد که سارا دارد براي روابط بيشتر پيش قدم مي شود 

چند هفته اي از آشنائي شان مي گذشت و يکبار به آپارتمان سارا رفته بود . در حد يک قهوه خوردن و کمي . .بدش نمي آمد کمي جلوتر بروند .  خجالتي هم در کار نبود . ويهان مقيد به بعضي اصول سالهاي قبل هم نبود . نه که نباشد اما حالا در اين سن و با چند سال تنهائي نياز داشت کمي به خودش فکر کند  . 

فقط مي ماند حسام که همان شب مهماني و بعدش هم نشان داده بود که مشکلي با دوستي اش با سارا ندارد . 

نگاهش از آرايش بي نقص صورتش تا مشکي موهايش رفت و برگشت : من و تو . ؟!

سارا هم خنديد : من و تو . 

دستي به ته ريشش کشيد :  با شمال چطوري . بريم . ؟

کمي سرش را خم کرد وموهايش نرم روي شانه اش ريخت : اوهوم . .

لبخندش را دوست داشت . .در همين دو سه هفته ثابت کرده بود که دوست داشتني است . چرا نبايد کمي تنها مي ماندند . .؟

شارژ شد و دست به کمر چرخي داخل مغازه زد و کت و ريموت و گوشي را برداشت : کي راه بيافتيم . ؟

ـ الان ويهان . ؟!

اخم کرد : مشکلي داري بذارمش يک وقت ديگه . 

ـ نه . .نه . .مشکلي نيست . بايد يه ساک جمع کنم . وسايل شخصي واينا . 

سر خوش چشمکي زد : 

ـ من يه ساک آماده پشت ماشينم دارم . براي موارد اورژانسي . .

سارا اخم کرد : از اين موارد اورژانسي زياد که برات پيش نمياد . هان . ؟!

آيلي . .آيلي را فراموش کرده بود . 

مگر شمال بدون آيلي و جيغ جيغ هايش خوش مي گذشت . ؟

بدون آيلي کباب ماهي و بلال شيري مزه ي زهر ميداد . مي دانست . 

چطور مي خواست دو روز تنهايش بگذارد . مگر ميشد . اگر اتفاقي مي افتاد يا ماني دوباره نزديکش ميشد . ؟

اصلا نبايد چيزي از سفر آخر هفته اش به آيلي مي گفت . بهتر بود دخترک خيال ميکرد در خانه مانده و دورادور مراقبش 

است . .فکر کرد همين طور که اين چند هفته را با سارا گذرانده بود و گاهي آيلي از يادش رفته بود خيلي هم بد نبود . شايد وقتش بود کم کم به اين اوضاع عادت کند . .

**

ايستاده بود بالاي بالکن و سيگار دود ميکرد . آنجا ميان تخت اتاق خوابش يک زن بود . جائي که تمام اين سالها متعلق به آيلي بود حالا . .ميان آنهمه شيريني عطر سارا چطور توانست حسش کند . ؟!

ميان بالش و روتختي عطر آيلي مانده بود . هر چه بيشتر نفس گرفت شيريني عطر زهرش شد و بوي آيلي به تاژک هايش گره شد . بوئي شبيه به جواني . مثل غنچه ي يک رز سفيد . ملايم . ملايم . ملايم . اخم کرد و پک محکمتري به سيگارش زد . گند زده بود به شب خودش و سارا . گند زده بود . به معناي کلمه . يک چيزي اين وسط کلافه اش کرده بود . يک چيزي که نمي خواست حتي فکرش را بکند . امشب آنجا ميان اتاقش . ميان خلوتش با سارا . ميان لحظه ي تنهائي شان تنها نبود . .آيلي بود . حي و حاضر . انگار زل زده بود به تخت شان . .

کلافه سيگار ديگري روشن کرد و محکم ترکام گرفت . .اگر شب هائي که مي آمدند شمال و بي خواب ميشد مي ايستاد روي بالکن و سيگار مي کشيد آيلي هم دنبالش مي آمد . مهم نبود چه ساعتي از شب باشد . نيمه شب باشد يا سپيده ي صبح . مي نشست روي صندلي هاي تراس و غرغر ميکرد که بي خوابش کرده و بعد پتوي حوله اي بنفشش را مي آورد و دور خودشان مي انداخت و دست و پاهايشان ميان هم گره ميخورد و دخترک از ته دل مي خنديد و ميان قهقه زدن هايش مي گفت :  هالک گنده بک من . .

يک جائي از قلبش درد بود . نمي دانست کجاست . پيدايش نمي کرد . اما بود .  سر برگرداند و صندلي خالي را نگاه کرد . قرار بود هميشه خالي از آيلي بماند . ؟ خالي از پتوي بنفش . ؟! اصلا تحملش را داشت . ؟ تا امشب خيال ميکرد مي تواند يک زندگي تازه را شروع کند . باور داشت که مي تواند . اما حالا  . 

برگشت داخل اتاق و تي شرتش را تن کشيد و از ويلا بيرون زد . .با پاهاي برهنه رفت سمت ساحل . .آيلي همه جا بود . 

حالا دل از تخت خوابشان کنده بود و همراهش تا ساحل مي آمد . با پاهاي برهنه روي ماسه هاي داغ بالا و پائين مي پريد . بي توجه به غرولندهايش شلوارک و نيم تنه ميپوشيد و به آب ميزد . حوله به دست آنقدر منتظر مي ماند تا شيطنت هاي خانم تمام شود و دل از شنا بکند . مدام روي خط ساحل مي رفت و مي آمد و صدايش ميزد و تذکر ميداد که جلو نرود و دخترک غش غش مي خنديد و برايش دست تکان ميداد . 

بيرون که مي آمد روي گونه ها و سرشانه هايش آفتاب سوخته ميشد و کک و مک هايش پررنگ ميشد . يک طلائي خوشرنگ . مجبورش ميکرد گليسيرين و گلاب روي سوختگي ها بگذارد و بلال گاز ميزد . بعد با دندان هائي که سياه و مسخره شده بود مي خنديد و به خنده اش مي انداخت . از اين لحظه ها چند آلبوم عکس داشتند . ؟ده تا . بيست تا . شايد هم بيشتر . خيلي بيشتر همين جا ميان سرش جا خوش کرده بود . 

مگر فراموش ميشد . مگر فراموش ميکرد . ؟!

لب ساحل نشست و سرماي هوا را به جان خريد و سيگار آخرش راروشن کرد . .آيلي دختر عماد بود و فقط هفده سال داشت . آرايش ميکرد و دانشگاه ميرفت اما بزرگ نشده بود . نه آنقدر بزرگ که فکرش ميان خلوت خصوصي اش قدم بگذارد . نه آنقدر بزرگ که بشود به چشم ديگري غير توله شير ديدش . 

چه مرگش شده بود . ؟اين فکرها از کجا مي آمد و مي نشست و هر کاري ميکرد از سرش نمي رفت . تکرار ميشد و خسته اش ميکرد . کف دستش را با حرص زير دندان فشرد و نعره زد . بلند . يک چيزي اين وسط درست نبود که حتي نمي خواست به آن فکر کند . نبايد هم فکر ميکرد . از بد هم بدتر بود . .اصلا ممنوعه بود . بايد دورش را حصار ميکشيد . 

به پشت خودش را ميان ماسه ها انداخت و دستي روي قلبش کشيد . .همان جائي که طرح يک تتو از حماقت هاي جواني اش بود . جائي که انگار شش دنگ متعلق به آيلي شده بود . بي آنکه اين سالها باورش کند . .بي آنکه باورکند تمام وجودش بيشتر از آنکه بداند وابسته ي آيلي شده . امشب ميان تخت خوابش . ميان لحظاتش با سارا يک لحظه بدون آيلي نبود . نتوانست  . پس کشيد و سارا را سرخورده تنها گذاشت . تلخ خنديد . تلخ قهقهه زد . ديوانه شده بود . . به دختر عماد فکر ميکرد وقتي سارا روبرويش بود . ؟!

نشست و چنگي به موهايش زد . به خودش غريد : کثافت . کثافت بي همه چيز . برو بمير . شنيدي . ؟! برو خودت و تو همين دريا غرق کن . آدم آشغال . آدم عوضي . حيوون . حيوون . 

دلش خنک نشد . با کف دست محکم به پيشاني اش کوبيد . چند بار . آيلي نبايد آنجا ميبود اما نميشد . پررنگ بود و کمرنگ نميشد . .حضور نداشت و داشت . مي توانست ميان ماسه هاي ساحل جاي پاهايش را ببيند . از وقتي که ده ساله بود تا همين الان . 

ايستاد و راه افتاد . مهم نبود کدام سمت . بايد ميرفت و ميرفت . بايد پاهايش خسته ميشد و فکرش خسته ميشد تا اين حضور لعنتي تمام ميشد . 

**

سارا داشت صدايش ميزد . به زحمت پلک ها را باز کرد و نگاهش کرد . 

ـ چي شده . ؟!

موهايش را پشت گوش فرستاد :  گوشي ات . .من جواب ندادم . .اما دوباره داره زنگ ميخوره . 

روي کاناپه نيم خيز شد و دست دراز کرد : مرسي . 

تصوير آيلي روي گوشي بود . آيلي بود . دستي به صورتش کشيد :  جونم . 

ـ معلوم هست کجائي . از ديشب دارم به گوشي ات زنگ ميزنم . يهو ميذاشتي فردا جواب مي دادي . 

به غرغرهايش لبخند زد :  چته خاله پيرزن . اول صبح تخم مرغ بستي به چونه ات . ؟!

ـ من خاله پيرزنم . ؟!

ـ نه خوب . عمه ات خاله پيرزنه . کجائي جوجو . چي شده زنگ زدي . ؟

داشت راه مي رفت . مي توانست قسم بخورد که صندل هاي پاشنه هشت سانتي اش را پوشيده . صداي تق تق هايش را مي شناخت :  آروم راه برو . باز که اون صندل و پوشيدي . حتما بايد بخوري زمين و يه بلائي سرت بياد تا بندازيش دور . ؟

ـ بندازم دور . ؟ خل شدي ويهان . ؟ کلي پولش و دادم . تازه وقتي ميپوشم قدم بلندتر ميشه . دوسش دارم . 

چشمانش را بست :  پس يه گوشه بايست و حرف بزن . 

ـ کجائي شما . ؟

دستي به شقيقه هايش کشيد . کمي درد داشت : خونه . چي شده . ؟

ـ خونه . ؟ منظورت همين خونه اي که من الان توش ايستادم . ؟ خوب کجاش نشستي که من نمي بينمت . ؟!

لب گزيد : مگه اونجائي . ؟

ـ ديشب ده دفعه به موبايلت زنگ زدم . با خونه تماس گرفتم . جواب ندادي . الان اومدم اينجا ميبينم هيچ کسي نيست . ميگم کجائي ويهان . ؟!

صاف نشست و چشم باز کرد . سارا دورتر از او روبروي آشپزخانه نشسته بود . به کل فراموشش کرده بود . 

ـ چرا حرف نميزني ديوونه . 

ـ آيلي . داد نزن . اومدم شمال . يعني دارم برميگردم . 

داد و بيدادش را شنيد : شمال . ؟!؟ براي چي رفتي شمال . چرا به من نگفتي . اصلا بي من رفتي چيکار . ؟!

ـ ديشب با يکي از دوستام اومدم . بعد ناهار هم برميگرديم . ميام خونه ميبينمت . .

دوباره داشت راه مي رفت :  با کدوم دوستت . ؟!

مي دانست که تا ته ماجرا را در نياورد بي خيال نمي شود . گوشي به دست از جلوي سارا گذشت و بيرون رفت :  با دوستم .  نپرسيد کدام دوست . فقط چند لحظه اي ساکت ماند . 

ـ آيلي عزيزم . چرا ساکت شدي . ؟

ـ کي برميگردي . ؟ نه .  يعني بهت خوش گذشت . بي من . ؟

دلش مي خواست بگويد که بي او هيچ کجاي دنيا خوب نيست اما نگفت . در دهانش را گٍل مي گرفت اگر اين دلتنگي ها را به زبان مي آورد :  خوب بود . حالا تابستون با مامانت ميايم که به تو هم خوش بگذره . من هنوز صبحونه نخوردم . دوستم هم تنهاست . يه آژانس بگير برو خونه خسروخان تا من برگردم . 

ـ اسم دوستت چيه . ؟

غر زد : چه فضولي شدي تو بچه . .با حسام اينا اومدم . تو ميشناسي مگه . ؟

ـ بعله که ميشناسم . تو پاساژ شماست . همون که خيلي خوش خنده است و خوش تيپ ميگرده . چشماشم سبز تيره است فکر کنم . .

دستي دور دهانش کشيد : نه بابا . راه افتادي . شماره کفشش و نداري . ؟

خونسرد جواب داد : به اون قد و قواره بيشتر از چهل و دو نميخوره جون تو . اگه تولدش نزديک بگو براش کادو بگيرم . .

ـ آيلي . !!!

ـ چيه . چرا داد ميزني . خواستم بدوني که من همه ي دوستاي تو رو ميشناسم . 

ـ خيلي خوب . ولش کن . ميخوام قطع کنم . 

قبل قطع کردن گوشي غرغرش را شنيد :  به جهنم . .

کلافه نفسي گرفت . کابوس هاي ديشب کم بود حالا اين تلفن و بازخواست هم اضافه شده بود . 

برگشت داخل ويلا و سمت آشپزخانه رفت :  به من يه قهوه ميدي يا هنوز قهري . ؟!

ايستاد و برايش فنجاني قهوه پر کرد و روي کانتر گذاشت : مثل اينکه قراره برگرديم . ميرم وسايلم وجمع کنم . 

دستش را دور کمرش حلقه کرد . بايد يک بار ديگر سعي ميکرد . شايد خيلي عجولانه پيش رفته بود . شايد اگر کمي بيشتر با سارا آشنا ميشد حضورش را بهتر باور مي کرد . 

با انگشت موهاي تيره اش را از کنار صورتش عقب راند :  قهري خوشگلم . ؟

ـ نه . مگه بچه ام . فکر کنم اومدنمون درست نبود . 

لبش را به لختي گردنش فشرد ونفسي گرفت :  من ازت خوشم اومده . يه کم فرصت ميخوام . باشه . ؟

حلقه شدن دستانش را دور کمرش حس کرد . اگر آيلي بود آويزان گردنش ميشد و تاب ميخورد . مثل چيتا . 

بيشتر نفس گرفت و ته چشمانش سوخت . هنوز مي توانست دستان آيلي را دور گردنش حس کند . حسش ميکرد . 

ماهي تازه ي دريايي خريده بود . گذاشت روي ميز آشپزخانه : عفت خانم چون راهم دور بود ندادم تميزش کنن . ديگه خودتون زحمتش و بکشين . آيلي بالاست . ؟

ـ آره پسرم . دستت درد نکنه . چه کار خوبي کردي ماهي گرفتي . خسروخان هوس کرده بود . 

اين يکي را نمي دانست اما آيلي ماهي سفيد دوست داشت . مخصوص او خريده بود . از پله ها بالا رفت . صداي آهنگ ملايمي از پشت در بسته ي اتاقش به گوش ميرسيد . لااقل کمي سليقه اش بهتر شده بود . از آهنگ هاي عهد دقيانوس رسيده بود به آرمين . تقه اي به در زد و منتظر ماند . 

در روي پاشنه چرخيد . نگاهش روي دخترک مقابلش خيره ماند . روي موهاي اطو خورده ي بلندش با آن رنگ چشم نواز . بوي رز سفيد مي آمد . مطمئن بود . روپوش ساتن مشکي پوشيده بود . نفسي گرفت و اخم کرد : جائي ميري . ؟

دخترک لجباز به صورتش خيره ماند : قبلا احوالپرسي ميکردي . سلام . خوبي قربونت . چطوري مارمولک من . توله شير کله هويجي . هان . يادت رفته . 

قدمي به داخل برداشت : آروم قربونت . چرا داد ميزني . 

پوزخند زد و پشت کرد . به آنهمه راحتي دخترک لب گزيد و حرص خورد . .بلندي روپوش ساتن فقط کمي بلندتر از باسنش بود . 

بدش مي آمد از لباسهاي کوتاه و دخترک لج ميکرد و ميپوشيد . نشست لبه ي تخت : تازه رسيدم يه کم خسته ام . نگفتي قراره جائي بري . 

جلوي آينه ايستاد و کمي به جلو خم شد تا خط چشمش را از نو بکشد : تولد يکي از دوستام دعوتم . 

ايستاد و دستش را داخل جيب شلوارش برد : کدوم دوستت . ؟

دخترک از آينه بي خيال نگاهش کرد : مگه تو همه رو ميشناسي . ؟

اخم کرد : اين چه طرز حرف زدن با منٍ . .دارم ميگم کدوم دوستت چون دوستات و ميشناسم و ديگه ميدونم تولد هيچ کدوم شون تو اسفند ماه نيست . مگه اينکه آدم جديدي باشه . يا اينکه اصلا تولدي نباشه . 

دست به کمر شد و برگشت سمتش : خوبه که همه چيز و ميدوني . حالا هم ميخوام برم تولد يکي از دوستاي جديدم . تو دانشگاه باهاش آشنا شدم . توضيحاتم کافيه آقا ويهان . ؟!

دستي به صورتش کشيد و قدمي جلوتر رفت : آيلي . 

مي خواست کمي آرام ترحرف بزند تا دخترک هم دست از سرتق بازي هايش بکشد . اما انگار اوضاع بدتر شد . خط چشم ميان دستش را پرت کرد سمت آينه : آيلي چي . ؟!؟ هان . ؟!؟ آيلي بدبخت چي . ؟!

يک ماه از اون روز لعنتي ميگذره . اصلا اومدي ببيني چه مرگم شده . .انگار از خدات بود تنهات بذارم . آره خوب رفتي پي زندگي خودت . من لعنتي هم ديگه وبال گردنت نيستم . گور آيلي ديگه . نه . ؟!

با خيال راحت تو خونه ات ميخوابي و برات مهم نيست که من هر شب چقدر اشک ميريزم تا خوابم ببره . برات مهم نيست وقتي فهميدم تو ده سالگي شوهرم دادن چه حالي دارم . برات مهم نيست دردم چيه . برام شکلات صبحانه ميخري . ؟ مگه هنوز بچه ام . ؟ به خيال خودت مشکلم خوب پوشيدن و خوب گشتن . آره . برات مهم نيست اين تو چه خبره . ؟!!

محکم روي قلبش کوبيد :  ميري شمال و گردش و هر کاري که دوست داري ميکني . منم خر که باورم بشه با حسام رفتي . ؟

جلوتر کشيد و کمي روي پا بلند شد و يقه اش را چنگ زد . سرش را جلوتر برد و بوکشيد : دروغگو . همه ي زندگي ام بهم دروغ گفتي . اين بوي عطر حسامٍ که از وقتي اومدي دارم حس مي کنم . اين عطر مردونه است . ؟!؟

دست راستش بالا آمد و محکم نشست روي گونه اش . دخترک او را زده بود . حقش بود نبود . ؟!

يادش رفته بود اين آيلي خيلي بيشتر از سنش مي فهمد . يادش رفته بود که باهوش است و حساس . يادش رفته بود که مدتي است به درد دل اين دختر گوش نداده . حقش بود که سيلي بخورد . اما آيلي چه مي دانست او هم آرام نخوابيده . چه مي دانست هر شب به تخت خالي نگاه کرده و به کاناپه و آشپزخانه و تمام خانه و آرام نگرفته . ؟

هق هق گريه اش بلند شد و دوباره جلوکشيد : ببخشيد . ويهان جونم . معذرت ميخوام . دستم بشکنه . زدم تو صورتت . آخه چرا دستم و نگرفتي . ؟! ببينم . صورتت قرمز شده . 

شقيقه هايش درد گرفت و نبض گرفت . از سردرد پلک هايش را محکم فشرد . 

ـ ويهان . ويهان . خوبي . تو رو خدا . 

از باريکه ي چشم صورت گريانش را نگاه کرد . لب هايش از شدت بغض ميلرزيد . يک چشمش آرايش داشت و ديگري يک خط کج و معوج . يقه ي روپوش مشکي اش شل شده بود . دست برد و دو طرف لباس را روي هم گذاشت : حالم خوبه . ميخوام برم خونه . خسته ام . 

ـ منم باهات ميام . 

دستش را محکم گرفت :  ميخوام تنها باشم . 

ـ نه من هم ميام . يا از اتاق ميرم بيرون همين جا استراحت کن . 

ـ آيلي . ؟!

زد زير گريه : ببخشيد . ببخشيد . اصلا نفهميدم چيکار کردم . .ديوونه شده بودم . .اگه بري من دق مي کنم . .

اين بچه داشت با اين ندانستن هايش تيشه به ريشه اش ميزد . .ضربه ها هر لحظه محکم تر ميشد . .تبر ميزد انگار به همه ي زندگي اش . به همه ي آن هفت سال . 

هيچ اراده اي ميان دستانش نبود . مي رفت جلوتر ودخترک را به ميان مي گرفت . دستش را دور گردنش حلقه کرد . از صبح جايش خالي مانده بود :  بذار يه کم تنها باشم . بعد با هم حرف ميزنيم . 

ـ باشه ميرم بيرون همين جا بخواب . 

ـ آيلي عزيزم . 

يک بوسه روي گونه اش نشاند . روي ته ريش يک روزه اش . با چشم هاي اشکي لبخند زد : استراحت که کردي با هم حرف بزنيم . باشه . ؟

روي تخت دراز کشيد وآيلي لباسش را برداشت و بيرون رفت . چقدر خسته بود . نه جسمش که فکرش خسته بود . 

دستش را روي پيشاني گذاشت و نفسي گرفت . 

***

چشمانش تازه به تاريکي اتاق عادت کرده بود . کلافه از گرماي اتاق پليورش را بيرون کشيد و مچ دستش را بالا آورد . عقربه هاي شبرنگش نشان مي داد که کمي از هشت گذشته . حسابي خستگي در کرده بود . آنجا ميان تخت آيلي در خانه ي خسروخان . عجيب بود . اينکه آرام و بي دغدغه خوابيده بود . چنگي ميان موهايش زد و برخواست.کمربند شل شده اش را مرتب کرد و دستي روي ديوار کشيد وکليد برق را روشن کرد . 

نگاهي به سادگي اتاق انداخت . از عروسک هايش خبري نبود . گيتارش را گذاشته بود کنج اتاق و روي ميز توالتش 

چندتائي لوازم آرايش بود . کمي جلوتر رفت و به رديف رژهايش نگاه کرد . دو تا صورتي . يکي نارنجي . کرم و زرشکي . 

ابرو بالا داد و نگاهش روي روپوش ساتن ثابت ماند . آيلي آمده بود به اتاق و لباس عوض کرده بود . ؟

دستانش را دو طرف ميز تکيه داد و به تصوير درون آينه نگاه کرد . به خود سي و چند ساله اش . به ويهان رستگار . 

تقه اي به در خورد . از همان آينه منتظر نگاه کرد . آيلي از بازي در نگاهش ميکرد :  بيداري . 

سر تکان داد و صاف ايستاد و انگشتانش را ميان جيب شلوارش فرو برد . شانه ها را بالا داد ونگاهش کرد . موهايش را گيس کرده بود و روي شانه اش انداخته بود . ژاکت گپ مشکي اش را پوشيده بود با ساپورت و روفرشي . 

انگار از خير مهماني دوستش گذشته بود : چرا نمياي تو . ؟

کمي بيشتر خودش را داخل کشيد : برات قهوه حاضر کردم . نمياي . ؟

دست هايش را ميان هم ميپيچيد . خجالت مي کشيد . ؟ آيلي و خجالت . اما از چه . از بالاتنه ي برهنه اش . ؟

ـ ميشه . ميشه يادت بره که من اون کار احمقانه رو کردم . ؟!

به صورتش سيلي زده بود . با همين دست هاي کوچولوي سفيد . .لبخند بي هيچ ارده اي روي لبش نشست : آره ميشه

يادم بره . اما اين وسط چي گير من مياد . ؟

دو قدم ديگر برداشت و مقابلش ايستاد :  هر چي بخواي . نه نه . صبر کن . .بدجنس نشيا . خوب . ؟!

کمي به جلو خم شد و درست جلوي صورتش ثابت ماند : يک هفته هر روز عصر بعد دانشگاه مياي مغازه بهم کمک 

مي کني . 

ـ ويهان . ؟!!

نچي کرد : غرغر نداريم . بار جديد رسيده . بايد برام ويترين بچيني . 

پررو شد :  تا حالا کي ويترين ميچيده که تازه ياد من افتادي . ؟

فقط فرصتي مي خواست تا کمي به آيلي نزديکتر شود . کمي حرف بزنند . کمي سارا باشد و آيلي هم . کمي يادش 

برود که آيلي قهر کرده و از خانه اش رفته . کمي نزديکش باشد و دور شدن از او را تمرين کند . 

نگاهش از آن فاصله به نگاه خيره ي آيلي ماند . به درشتي چشم گير چشمانش . به لک هاي طلائي روي بيني و 

گونه اش. اين بچه را بزرگ کرده بود . حمايتش کرده بود . دستانش را ميان دستان بزرگش گرفته بود و همراه او بزرگ شده بود . مي توانست دل از همه ي اينها بکند . ؟! مي توانست برود دنبال زندگي اش . ؟! شايد بايد عقب مي ايستاد تا آيلي راه زندگي اش را پيدا کند . کمي دورتر . فقط کمي . 

** 

پا روي پا انداخته بود و فنجان قهوه اش را لب ميزد . خسروخان هم بود . با پتوي روي پاهايش و عصائي که دست راستش را به آن تکيه داده بود . روي کاناپه ي مقابلش آيلي تکيه داده بود به بازوي مادرش . جاي دست هاي خالي فلور را ميان موهاي آيلي حس ميکرد .  اين دختر قد کشيده بود اما هنوز کمبودهايش را داشت . کسي درک نميکرد . اهميت نمي داد . .فنجان را ميان دستانش تاب داد . 

ـ حوصله داري بريم بيرون . ؟

از زير بازوي فلور نگاهش کرد : پيتزا هم مي خوام . 

چشمانش را ريز کرد : امر ديگه . ؟! 

خنديدنش را تماشا کرد . خيلي راحت مي توانست شادش کند . کسي نمي دانست . کسي نبود که بداند دخترک پياده 

روي پائيزي را دوست دارد و از باران فراري است . نگران فر خوردن موهايش ميشد . کسي نمي دانست که شب ها گاهي ميان خواب حرف ميزد و ميخنديد و صبح به يادش نمي ماند . کسي نمي دانست گاهي با بسته اي شکلات خيلي بيشتر خوشحال ميشد تا خريدهاي پرزرق و برق . 

ـ چيه خوب . .پشيمون شدي . ؟

لبخندش مهربان بود : نه قربونت . برو حاضر شو . لباس گرم يادت نره . 

خيزي گرفت و جست وخيز کنان بالا رفت . .فلور هم ايستاد : شب زود برش گردون . .

اخم کرد : بابت چي . ؟!

ـ چه لزومي داره تا ديروقت بيرون از خونه بمونه . ؟

پوزخند زد :  متوجه منظورت نشدم . 

ـ ببين ويهان . تمام اين سالها بار همه ي مسئوليت ها روي دوش تو بود . ممنونم . واقعا . به معناي کلمه . اما آيلي 

بزرگ شده . يه دختر جوون با احساسات زياد . منطقي نيست روابط شما خيلي نزديک بشه . 

دستي دور دهانش کشيد و خنديد : جالبه که حالا ياد احساسات آيلي افتادي . .جالبه که برات مهم شده . 

ـ من مادرش هستم . .

دست هايش را به هم کوبيد :  براوو . منم برات دست ميزنم . اما يه چيزي يادت باشه خانم . اينجا تو اين خونه . من بيشتر از هر کسي حق دارم . منطقت و براي من به زبون نيار . بشين حرفاي منطقيت و به اين آقا بگو . .

با دست خسروخان را نشانش داد و از پله ها بالا رفت . عصباني بود . فلور دم از احساسات دختري ميزد که زنده و مرده اش مهم نبود . . يادش رفته بود دخترک با چه وضعيتي زندگي ميکرد . ؟!

ـ خوب شدم . ؟

نگاهش کرد . به کت زمستاني کوتاه و شلوار و بوت جيرش . .به شال وکلاه بافتني سبز خوشرنگش . .به عطر 

دلپذير رزهاي سفيد . .رژ صورتي خوشرنگي هم کشيده بود . .

ـ هوش از سرت رفت . ؟!

به زبان درآمده اش بين دندان ها و چهره ي با نمکش نگاه کرد : اين چيه پوشيدي . ؟

لوس شد. جلو آمد و آويزان گردنش شد :  خوبه ديگه . .تو روخدا . ويهان جونم . آخه خوشگله . 

پووفي کرد و نوک بيني اش را پيچاند : همين يه دفعه . اکي . ؟

چيني به بيني اش انداخت : جهنم و ضرر . از تن خرس يه مو کندن هم غنيمتٍ . 

چشمانش گرد شد : منظورت به خرس من که نبودم . ؟!

خنديد و رژ لب هايش را روي گونه اش نشاند : تو هالکي . .هالک من . .شنيدي . ؟

دستش را دور کمرش حلقه کرد : اون وقتي که به من ميگفتي هالک نٌه سالت بود . الان خرسي شدي برا خودت . .

به جيغ و دادهايش خنديد و دست هايش را محکمتر دورش حلقه کرد . کسي حق نداشت ميان روابطش با آيلي 

بايستد . آيلي جور ديگري وصل زندگي اش بود . .مهم نبود اگر کسي درک نمي کرد . مهم نبود که دلبستگي اش را 

وابستگي ببيبنند . آيلي يک قسمت از خودش بود . . 

** 

ايستاده بود و خرده فرمايشات آيلي را اجرا ميکرد . نيم نگاهي به ژست متفکرش انداخت و خنديد : آيلي اين دکور واقعا عالي شده . ديگه بي خيال تغييرات شو . 

کمي جلوتر آمد : نه . هنوز جا داره . اون مانکن خوش تيپ رو بيار اينجا بذار . 

دست به کمر شد و به لبخند شيطانش چشم غره رفت : جونم . ؟!؟

ـ همون برنزه خوشگله رو ميگم . .اووف . .لامصب چه فک و چونه ي دختر کشي هم داره . .

نگاهي به مانکن انداخت . سرش براي آن هيکل عضلاني زيادي کوچک به نظر ميرسيد . اخم کرد : اين چه طرز حرف زدنه بچه . ؟

قري به گردنش داد و چشم و ابروئي آمد : بچه . ؟ ببخشيدا ويهان جون . .بچه داره شير ميخوره تو بغل مامانش . .من يه دختر خانم جوون و بالغم . 

از پشت ويترين بيرون آمد : بالغ . ؟!

دخترک با همان لبخند واضح داشت حرصش ميداد : هم سن و سالاي من لااقل با يکي دوتا پسر آشنا شدن . .بيرون ميرن . .مهموني . سفر شمال هم . .

ـ چرا چرت و پرت ميگي تو . .دوست پسر و مهموني و سفر چه کوفتيه اصلا . تو فقط هفده سالته . .

دخترک اخم کرد و دست به کمر شد : هفده ساله ها مگه آدم نيستن . .؟

روبرويش ايستاد :  آيلين من و دور بزني حسابت و ميرسم . يادت باشه که همه ي حواسم پيش رفت وآمدهاي توئه . 

ـ چرا زور ميگي ويهان . من زنداني تو نيستم . دوست دارم با يه عالمه دختر و پسر دوست باشم . برم رستوران و خريد 

اخمش غليظ تر شد : اين کارو نميکني . 

دخترک هم اخم کرد : حسادت مي کني . 

ابرو بالا داد : حسادت . ؟!؟

دخترک با پرروئي سر تکان داد : اوهوم . .

با دست کنارش زد و سمت ميزش رفت : بقيه ي کارت و تموم کن . 

ـ کم آوردي که داري ميري . 

سوئيچ را برداشت  : ميتوني با تخيلاتت خوش باشي . ميرم تا بانک وبرميگردم . .

غرغرش را نشنيده گرفت و بيرون رفت . حرصش را با لگدي به تاير ماشين خالي کرد . .توله شير پررو ميخواست حسادتش را تحريک کند يا حرف هايش واقعيت داشت . ؟

داشت سر به سرش مي گذاشت . هنوز از سفرش به شمال عصباني بود و اين حرف ها را مي گفت . 

کار بانکي اش که تمام شد جلوي پاساژ برايش ذرت مکزيکي گرفت . .شام را بيرون ميخوردند اما حالا هم چند ساعتي بود که آيلي داشت کمکش ميکرد و حسابي خسته شده بود . 

ليوان ذرت را روي پيشخوان گذاشت : بيا تا سرد نشده بخور . 

ـ من که ذرت نخواستم . 

چنگي بين موهايش زد و نفسي گرفت : باشه . تو نخواستي اما من برات گرفتم . نميخوري . ؟

ايستاد و سمتش آمد : فلور گفته شب زود برم گردوني خونه . 

اخم کرد : چه خبره خونه . ؟!

قاشق را گذاشت کنج دهانش :  من از کجا بدونم . .

جلوتر آمد و سينه به سينه اش ايستاد : نمي دوني . ؟ 

با انگشت ضربه اي به بيني اش زد :  اينجاي آدم دروغگو . 

ـ اه . نکن ويهان . من آخر از دست تو بايد برم جراحي  . .

محکمتر نوک بيني اش را فشرد : نه بابا . اين تربچه مگه عمل جراحي هم ميخواد . 

با صداي تو دماغي جيغ جيغ کرد : تربچه . ؟!

خنديد و ولش کرد . سر به سر گذاشتن با آيلي حالش را خوب ميکرد . نزديک بودنش . آنجا بودنش . همه خوب بود . .

جيرينگي بالاي در صدائي داد . هر دو سر برگرداندند . 

سارا ايستاده بود و با لبخند نگاهشان ميکرد : سلام . 

نگاه آيلي را حس کرد . از سارا به خودش . رفت و برگشت . 

ـ ويهان . 

صدايش زد . جوابي نداد . مگر خودش نخواسته بود که آيلي بيايد و سارا هم باشد . حالا چه مرگش شده بود که مثل احمق ها ماتش برده بود . .

جلوتر رفت : سلام خانوم . خوش اومدي . 

سر برنگرداند تا آيلي را ببيند . دستش را روي بازوي سارا گذاشت : کجا بودي . ؟

سارا نگاه کنجکاوش را به صورتش دوخت : خونه بودم . گفتم شام و با هم باشيم . البته اگه برنامه اي نداري . 

ـ ويهان . ؟!

دستش دور بازوي سارا محکمتر شد : حتما . البته اول بايد آيلين و برسونم خونه . 

ـ ويهان . ؟!

سر برگرداند . حق به جانب نگاهش کرد . .اين دختر رنگ پريده که هاج و واج نگاهشان ميکرد آيلي بود . .

گوشه ي لبش را با ناخن لمس کرد : سارا عزيزم اين دختر خانم آيلين . .

سارا جلوتر آمد : سلام . 

لب زدنش را ديد . مي گفت ويهان اما صدائي از دهانش خارج نشده بود . ترسيده بود . شوکه شده بود . ناباور بود . .کنارش ايستاد : آيلي . حالت خوبه . 

چشمانش دودو ميزد : اين . اين . 

ـ من دوست ويهان هستم . شما رو تا حالا نديده بودم . 

ليوان لرزان ميان دستانش را که ديد از حماقتش متنفر شد . آيلي هنوز براي درک و باور خيلي چيزها بچه و خام بود . اينطور روبرو شدن با سارا بي انصافي بود . .نبود . .؟ دستي به صورتش کشيد وموهاي قرمزش رااز روي پيشاني کنار زد . .قدمي به عقب برداشت : ميخوام برم خونه . .

خم شد و چنگي به کيفش زد . .

ـ خودم ميرسونمت . يه کم صبر کن تعطيل کنم . 

ـ نه . 

مقابلش ايستاد . لرزش ريز چانه اش را ديد و بيشتر از خودش متنفر شد : ميرسونمت . 

لب زير دندان فشرد : نه . قرار شامتون . .دير ميشه . .

لجبازي ميکرد . آنهم وقتي که نبايد . وقتي که همه چيز به هم ريخته بود . به هم ريخته بود يا داشت روال عادي اش را طي ميکرد . ؟ نمي دانست . .

ـ بشين تا کارم تموم بشه . 

چشمانش پر از خشم بود . لرزش چانه اش هم : من بمونم گند ميزنم به همه چيز . .

اخم کرد . اخم ميکرد تا اينطور لرزيدنش را نبيند : چي گفتي . ؟!

ـ نشنيدي . ؟ ميخواي داد بزنم که عزيزت هم بشنوه . آره . ؟!

ـ آيلي . ؟!!

ـ ويهان عزيزم طوري شده . ؟!

قبل آنکه حرفي بزند آيلي با تنه اي از کنارش گذشت : موضوع خيلي مهمي نيست سارا خانم . فقط ويهان به شما گفته که متاهل تشريف داره . 

سارا ناباور نگاهش ميکرد : چي . ؟ ويهان اين چي ميگه . ؟!

دست به کمر شد و زل زد به صورتش : اين نه ،  خانم محترم . اسم من آيلين رستگاره . ببين من و  . من همسر شرعي و قانوني اين آقا هستم . حالا تو از اينجا ميري يا من برم . ؟!؟

نگاهش مات آيلي شد . .چه گفته بود . ؟! گفته بود همسر شرعي و قانوني . .؟!

سارا هم مات مانده نگاهشان ميکرد : اين چي ميگه ويهان . .

ـ به من نگو اين . .اسمم آيلي . براي شما هم همون خانم رستگارم . .

ديوانه شده بود . بي شک زده بود به سرش که ميخواست به زبان درازي آيلي بخندد . .نفسي گرفت و نگاهش از سارا به آيلي رسيد که با حرص و بغض و خشم نگاهش ميکرد . 

ـ ويهان . اين بچه الان چي گفت . ؟

ـ کري يا خودت و زدي به خريت . همين الان گفتم نسبتم باهاش چيه . 

سارا عصبي نزديکش شد : ويهان . اين چي ميگه . ؟!

آيلي هم کنارشان ايستاد . .دست به سينه . با پرروئي زل زد به صورتش : بهش بگو . .

واي . واي از اين برنامه اي که فکرش را هم نکرده بود . که اينهمه سرسختي آيلي را پيش بيني نکرده بود . .

ـ ام . سارا . ميشه چند لحظه اجازه بدي . .

دستش را دور بازوي آيلي محکم کرد : راه بيافت برسونمت خونه . 

محکم تر ايستاد : نميام . .

کمي فشار انگشتانش را بيشترکرد . روي بازوي ظريفش . .غريد : بسه هر چي چرت و پرت گفتي . 

مثل خودش غريد : چرت و پرت گفتم . ؟ همين الان بيرونش ميکني . 

ـ ديوونه شدي آيلي . ؟

ـ آره . ديوونه شدم . چطوري به خودت اجازه دادي . تو . تو چطوري تونستي با من . با من اين کارو بکني . هان . ؟!

ـ چيکار کردم . مگه من کثافت باهات چيکار کردم . ؟

چانه لرزاند : همه ي زندگي ام . همه ي روزهاي خوب بچه گي من . .همه اش مال تو بود . .نبود . .؟

چنگ زد بين موهايش وکمي عقب تر کشيدش : بيا برسونمت خونه . الان دختره حرفات و باور مي کنه . .

ـ نگران باور اوني . ؟!

ـ آيلي . ؟!؟

خنديدنش را که ديد جلوتر کشيد : آيلي . .

ـ به ماني گفتي من زن توام . نگفتي . ؟!

ـ گفتم تا گورش و گم کنه . .گفتم تا نزديکت نباشه . تا ازت حفاظت کنم . .

ـ منم نمي خوام هيچ کسي نزديکت باشه . .

کلافه شد . .دندان روي دندان فشرد : من با تو فرق مي کنم . 

محکم تر ايستاد : همين الان بيرونش کن . شنيدي . حق نداري جلوي چشم من . .جائي که من هستم . .کس ديگه اي رو ببيني . 

تلخ شد : تو بزرگ شدي . نشدي . ؟ مادرت و داري . من تنهام . مي فهمي . ؟! تنهائي من و نميبيني . از خونه ام رفتي . تنهام گذاشتي . حالا من هم حق دارم با کسي باشم . ندارم . ؟

سکوتش را که ديد دوباره بازويش را گرفت : سارا بمون تا برگردم . .

ـ قرار نيست به من بگي موضوع از چه قراره . ؟

ـ ميام حرف ميزنيم . الان نه . .

ـ ويهان . ؟!

دست آيلي را دنبالش کشيد و بيرون رفت . روي پله ها دنبال خودش کشاند و دوست داشت فرياد بزند . دلش مي خواست سرش را محکم به جائي بکوبد . محکم . .بي اراده دست آيلي را محکم تر فشرد . انگشتانش از اينهمه فشار به هم رسيد . .کشيدش سمت پارکينگ :  اين چرت و پرت ها رو ديگه نشنوم ازت آيلي . شنيدي . ؟!

ـ ولم کن . 

ـ با تو بودم نشنيدي . .؟!

ـ دستم و ول کن . 

صدايش ميلرزيد . .تازه متوجه ي لرزش دستش شد . لرزش شانه اش . تنش . 

ـ ولم کن . 

بي هيچ حرفي دستش را عقب کشيد . جلوي چشمانش خم شدنش را ديد . .روي پاهايش نشست و صداي گريه اش بلند شد . .بي هيچ حرفي فقط داشت گريه ميکرد . چرا خيال ميکرد اين گريه با هر گريه اي فرق دارد . اين اشک ها با هر اشکي .شقيقه هايش نبض گرفت . .داد زد : گريه نکن . .نمي خوام صداي گريه هات و بشنوم . 

گريه اش را تمام نمي کرد . مي خواست ديوانه اش کند . ميخواست کاري کند که به غلط کردن بيافتد . خم شد و بازويش را گرفت : پاشو گريه نکن . 

ميان هق زدن هايش دستش را عقب کشيد : با من حرف نزن . لعنتي بد . 

کلافه چنگي ميان موهايش زد : د پاشو . اينجا سرده . .پاشو تو ماشين گريه ات و بکن . دوباره خم شد تا دستش را بگيرد . 

سرش جيغ زد : گفتم به من دست نزن . باهاش رفتي شمال نه . ؟ از کي اومده تو زندگي تو که من بي خبرم . اصلا براي چي آورديش اينجا . 

روي دو پا مقابلش نشست : بذار بعدا حرف بزنيم . 

چشمانش حسابي سرخ شده بود : بعدا . ؟! همه اش ميگي بعدا . نه آقا . همين الان باهم حرف ميزنيم . تو با وجود من حق نداري به کس ديگه اي فکر کني . اصلا حق نداري يکي ديگه رو دوست داشته باشي . 

اخم کرد : حق ندارم . ؟ چرا . ؟ کي اين حق و ازم ميگيره . ؟ تا وقتي تو خونه ي من بودي که مشکلي نداشتيم . حالا رفتي . منم دارم مثل هر مرد ديگه اي زندگي مي کنم . 

لب لرزانش را ميان دندان مي فشرد : من نميذارم . 

پووفي کرد : د لا مصب . ميفهمي چي ميگي . ؟!

با پشت دست گونه اش را پاک کرد : داري منت تنها موندنت و سرم ميذاري . آره . ؟! مگه من گفتم که عقدم کن و اينهمه سال به پام بشين . مگه من مي دونستم . ميذاشتي من و بفرستن پرورشگاه . کي بهت گفت من و قبول کني . هان . کسي تفنگ گذاشته بود رو سرت . آره . ؟!

داد زد : غلط کردم خوبه . ؟

زد زير گريه : نخيرم . 

با دست چانه اش را گرفت : نکن اينطوري با خودت قربونت . 

لب برچيد : باهاش به هم بزن . من ازش خوشم نمياد . اصلا الان آمادگي ندارم يکي وکنار تو ببينم . بعدش هم . اين کارت ميشه خيانت . ببين . من و تو الان با اون برگه . 

ته حرف هايش را مي دانست . سر پا ايستاد و سمت ماشينش رفت : بيا برسونمت خونه . بايد برگردم . .

دخترک کز کرده بود ميان پارکينگ تاريک و شانه هايش ميلرزيد . مگر چقدر اشک داشت که تمام نميشد . که بند نمي آمد .  دلش را شکانده بود . مي دانست . اين بچه ي پرادعا را خودش بزرگ کرده بود . محق بارش آورده بود . هرجا هر لحظه کنارش بود . محبتش را کنترل نکرده بود و حالا بايد اين شکستنها را ميديد و خفه ميشد . دستش را روي بوق گذاشت و محکم فشرد . 

ديد که آيلي روي پاهايش ايستاد و سمتش آمد . روي صندلي پشت نشست و نگاهش نکرد . قهر کرده بود يا دل شکسته بود . ؟ اين بچه چه مي دانست ميان قلبش چه ولوله اي شده . چه مي دانست مرد بودن براي دختر عماد بودن چقدر سخت است . ؟

تمام اين سالها همه ي لحظه هايش را با آيلي گذرانده بود . پاره کردن اين رشته زيادي سخت بود . نه به قدرت دستانش اعتمادي داشت و نه به قلبش . 

ديد که با پشت دست اشک هاي بي صدايش را پاک کرد . جعبه ي دستمال را به پشت گرفت : بر دار . 

لج کرد و محکم زد زير دستش  : نمي خوام . 

از آينه ي جلوي ماشين چشم غرهاي برايش رفت :  آيلي داري شورش و در مياري . صبر من هم يه اندازه اي داره . 

ـ خوبه که مال تو هنوز جا داره . .صبر من که ديگه سر ريز شده . 

از ماشين جلوئي سبقت گرفت : من نمي فهمم درد تو چيه . ؟

دخترک پررو جواب داد : اين که چيز جديدي نيست . اصولا چيزهاي مهم و نمي فهمي . 

گريستنش تمام شده بود و حالا با بي ادبي کردن کمي خودش را آرام ميکرد . .ارزشش را داشت که ساکت بماند و حرفش را نشنيده بگيرد . .

نگاهي به تايمر ماشين انداخت :  فردا ديگه نيا بوتيک . 

ـ نه نميام . ديگه کاري باهام نداري . ارزش من اندازه ي همون دکور زدنت بود ديگه . .

دستش دور فرمان محکم شد : چرت نگو . .

دست به سينه نشسته بود و سرش را بالا گرفته بود . عادت نداشت روي صندلي عقب ببيندش . هميشه کنارش مي نشست . چند باري وقتي کوچک بود روي پاهايش . .

ـ يه داروخونه نگه دار . 

چنگي بين موهايش زد : چي ميخواي . ؟

ـ به تومربوط نميشه . 

ـ آيلي من و سگ نکن . گور باباي . .

ـ چيه . ميخواي بگي گور بابات . به درک . باباي من اگه آدم بود مي موند بالاي سر زن و بچه اش  . نه اينکه بره تو يه خونه ي غريبه بميره . مادرم اگه مادر بود بهترين روزهاي بچه گي من و جهنم نميکرد . ميدوني چند دفعه بعد خودکشي ديدمش . ؟ تو هم گند بزن به همه چيز . ديگه چه فرقي ميکنه . مگه جاي سالمي هم تو من مونده . .؟

ـ بس کن . بس کن . .چرا ديوونه بازي در مياري . من فقط پرسيدم داروخونه چي ميخواي . ؟!

کنار خيابان نگه داشت و پياده شد . چنگ انداخت دور بازويش و بيرونش کشيد : راه بيفت . .

همراهش وارد داروخانه شد . 

ـ دستم و ول کن . .

روي اولين صندلي خالي نشست و دستي به پيشاني اش کشيد . سرش داشت از درد منفجر ميشد . .کاش يک مسکن برايش ميگرفت . .يا مثل هميشه که اگر سر درد داشت پيشاني اش را ماساژ ميداد . .

صداي خنده ي مردانه اي توجه اش را جلب کرد . سر بلند کرد و مردي را چسبيده به آيلي ديد . .مردک داشت چه غلطي ميکرد . .؟!

ـ مهرشاد جان يه بسته تاخيري ميخوام . همون مارک دفعه ي قبل عالي بود . .

ـ يه کم صبر کن سفارش خانم آماده بشه . 

ـ آره . اول سفارش خانوم و حاضر کن . شما هم از اين مارک استفاده ميکني . ؟

مشتش بي هيچ وقفه اي روي گردن مرد نشست . آنقدر سنگين که مرد را خم کرد . بي معطلي خم شد و يقه اش را جمع کرد : چه گهي خوردي تو . ؟!

ـ ديوونه . .ولم کن . 

محکمتر تکانش داد  : گفتم چه غلطي داشتي ميکردي . مرتيکه کثافت . 

ـ هي آقا . ولش کن خفه اش کردي . 

مهم نبود که دو نفر سعي ميکردند جدايش کنند . محال بود که بگذارد مردک بي غلط کردن از دستش برود . با سر ضربه ي محکمي توي صورتش کوبيد : تاخيري ميخواي . الان حاليت مي کنم . 

مشت مرد هم روي چانه اش نشست . اصلا دلش مي خواست کتک بزند و کتک بخورد . به چه حقي اينچنين شوخي کثيفي با آيلي کرده بود . .؟

ـآقا اين و ولش کن . خانمت از حال رفت . 

سرش رگرداند . .آيلي روي صندلي گوشه ي داروخانه ضعف کرده بود . .مي توانست رنگ پريده ي صورتش را از همان فاصله هم ببيند . آبشار موهاي قرمزش از زير شال تا روي سينه اش امتداد پيدا کرده بود . .

روي دو پا مقابلش زانو زد : آيلي . عزيزم . حالت خوبه . ؟

ـ آقا اين آب قند و بدين بخوره . 

با حرص ليوان يکبار مصرف را از دست مرد کنار زد . . دست زير زانوي آيلي انداخت و بلندش کرد :  در اين خراب شده رو گل بگيرين بهتره . 

توجهي به عذرخواهي مرد نکرد و بيرون زد . آيلي را روي صندلي جلو نشاند و گره ي شالش راشل کرد : بهتري . ؟!

سر تکان داد و انگشت لرزانش را جائي کنار لبش کشيد : داره . خون مياد . 

با پشت دست رطوبت خون را گرفت : بشين تو ماشين برم برات يه بطري آب بيارم . 

ـ نري دوباره تو دارو خونه . ويهان . ؟!

عصبي گوشه ي لبش را خاراند : تو اون خراب شده چي ميخواستي . ؟

سرش را به پشتي صندلي تکيه داد و چشم بست : مهم نيست . 

دستش را بند چانه اش کرد : ببين من و . مهم هست يا نيست من بايد بدونم چي مي خواستي . 

قهوه اي خوشرنگ چشمانش مرطوب بود :  همون چيزي که تو اين هفت سال هيچ وقت نگران تموم شدنش نميشدم . چون هميشه چند تا بسته از يه مارک خوب زير تختم بود . با چند تا مسکن براي همون دوره . هيچ وقت شامپوهام تموم نميشد . .کرم دست و صورتم . .

لب گزيد و لبخند تلخي زد : حداقل بگو وسايل من و از کجا ميخريدي که وقت تموم شدنشون سرگردون نمونم و اگه تيوپ شامپوم تموم شد و انداختمش دور بدونم از چه مارکي بود و کجا ميشد تهيه اش کرد . .سر برگرداند و چقدر دلش سيگار ميخواست . در ماشين را بست و راه افتاد . کمي قدم زد و بعد نفسي گرفت . .يکي يکي اشتباهات گذشته را به ياد مي آورد . حس ميکرد تمام اين مسير سخت را اشتباه طي کرده . اما . .اما پشيمان نبود و اين درد داشت . 

اينکه بداند اشتباه کرده و هيچ عذاب وجداني نداشته باشد . به تصوير خسته اش در سکوريت داروخانه پوزخند زد . بي وجداني بود که دنبال وجدانش مي گشت مسخره نبود . ؟!

نايلون هاي خريدش را با دست راست گرفت و سيگار را با دست چپ . سيگار کشيد وچنگ به موهايش زد و اين شب لعنتي ترين شب زندگي اش بود . .به ماشين که رسيد آيلي خوابيده بود . 

شال روي نرمي موهايش سرخورده بود پائين و دور گردنش حلقه شده بود . صورتش هنوز هم رنگ پريده بود . خريدها را روي صندلي پشت گذاشت و سوار شد . خم شد روي آيلي تا کمربندش را ببندد . بوي رز هاي سپيد ميان بيني اش پيچيد . 

چانه اش محکم شد و ابروهايش طرح اخم گرفت . لعنت به همه ي رزهاي سفيد . .اين بو محال بود از مشامش برود . 

عصبي بند کمربند را کشيد . آيلي تکاني خورد و پلک هايش نيمه باز شد . 

براي يک لحظه . شايد هم کمتر از يک لحظه . خيلي کمتر ، دلش هواي بوسيدن چشم هايش را کرد . .اين چشمهاي متورم و مرطوب را دوست داشت . .خيلي هم دوست داشت . مگر ميشد که خودش را دوست نداشته باشد . .

لب زد : حالت خوبه . ؟

پلک زد که بله . اما حرفي نزند . .ساکت ماند و گذاشت ميان اين سکوت پر حرف رانندگي کند . .

فلور روي بالکن منتظرشان بود :  ميدوني چند دفعه تماس گرفتم . ؟ چرا به گوشي ات جواب نميدادي آيلين . ؟

نگذاشته بود کمکش کند . از پله هاي سيماني حياط بالا رفت : متوجه نشدم . 

ـ مگه بهت نگفتم قبل تاريک شدن باش خونه . چرا به حرفم گوش نميدي . 

دستش را دور بازوي آيلي قفل کرد : مگه با غريبه بيرون بود که دلواپس شدي . ؟

ـ منظورم اين نبود . من دلواپس ميشم وقتي از خونه بيرون ميره . 

اخم کرد :  نترس . من مواظبش هستم . حالا اگه اجازه بدي بريم داخل . 

آيلي تقلا کرد تا دستش را پس بکشد . اجازه نداد . اصلا مجبور بود تحمل اش کند . .مستقيم از پله ها بالا بردش : عفت خانم يه دم نوش برا آيلي آماده کنيد بي زحمت . 

ـ نمي خوام . 

سرش را به گوشش چسباند : انقدر غر نزن . خودت که شرايط بدنت و بهتر ميدوني . ميخواي فشارت بيافته سرم بزني يا دم نوش و نبات بخوري . ؟!

همراهش تا اتاق رفت و نايلون ها را روي تخت گذاشت : اينا رو برات گرفتم . تا دو سه ماهي برات کافيه . تو کارتت چقدر پول داري . من حسابش دستم نيست . 

ـ پول لازم ندارم . 

شالش را انداخت و دکمه هاي پالتويش را باز کرد . 

دست به کمر شد : باشه پس هر چقدر دلم خواست برات ميريزم . .

پالتو را کوبيد روي تخت و دست دور پليورش انداخت و از تن بيرون کشيد : گفتم لازم ندارم . حرف حساب تو سرت نميره . ؟!

نگاهي به اندام ظريف و دخترانه اش انداخت . به تاپ حلقه اي سورمه اي و زردش . 

ـ مگه ميشه به پول احتياج نداشته باشي . ؟!

دستش را بند دکمه ي شلوارش کرد : احتياج دارم اما نه پولي که تو ميدي . نه پولي که ميدي تا خفه بمونم . من اين پول و نمي خوام . !!

داد ميزد . .امشب را سخت گذرانده بود . حالت هايش کاملا متفاوت بود . غمگين  . پرخاشگر . مهربان . عصباني . 

ـ آيلي داري با حرفات ديوونه ام ميکني . 

نشست لبه ي تخت و شلوارش را بيرون کشيد . ساپورت چسبان سورمه اي زيرش پوشيده بود . کوچولوي سرمائي . 

پوزخندش را ديد : به درک . تو هم امشب به اندازه ي همه ي عمرم اذيتم کردي . ديوونه ام کردي . اين به اون در . 

کنارش لبه ي تخت نشست و دستانش را روي زانو تا کرد . سر را ميان دستانش فشرد : من چيکار کنم که حالت خوب بشه . بگو . به خدا همون کار و برات مي کنم . 

ـ هر کاري . ؟!

چشمانش را بست : غير سارا هر کاري برات مي کنم . 

نه که سارا خيلي مهم باشد . نبود . سارا شده بود سپر دفاعي اش . شده بود ماسکي تا خودش را پنهان کند . تا برگردد به زندگي بدون آيلي . براي دور ماندن از تمام لحظه هائي که ميخواست داشته باشد آنهم بي حضور آيلي بايد سارا مي ماند . شايد گذر زمان روابطشان را بهتر ميکرد . شايد بودن با سارا بعدها باعث آرامش خاطرش ميشد . 

ـ دوسش داري . ؟!

چانه ميلرزاند و اخم داشت . اين بچه هنوز ميان حس هايش مانده بود : نمي دونم . اما ميخوام يه زندگي تازه رو شروع کنم . 

من تو همه ي سالهائي که کنارم بودي تنها نبودم . اما حالا که رفتي . حالا که فلور و داري من تو خونه ديوونه ميشم . من نمي تونم تنها بمونم . مي فهمي . ؟!

ـ من برميگردم پيشت . همين امشب ميام تا کنارت باشم . 

موهاي آشفته اش را با نوک انگشت پشت گوشش فرستاد :  تو نمي توني اون تنهائي و پر کني .  به کسي که با شرايط روحي من جور باشه . به کسي که رده ي سني اش نزديکم باشه . 

ـ من برات کمم . بس نيستم . بچه ام . ؟!

بغض کرده بود و بغض داشت . چنگ زد ميان موهايش . ميخواست همه را از ته بکند :  آيلي . عزيزم . .حس ها با هم فرق ميکنن . من تو رو يه جور ديگه اي دوست دارم . خيلي عميق . خيلي زياد . آنقدر که من و ميترسونه . اما اين حس هيچ ربطي به اين نداره که نخوام زندگي ام و ادامه بدم . من يه زندگي ميخوام . يه زندگي مال خودم . 

شانه اش ميلرزيد : من خانواده ات نيستم . ؟ من مال تو نيستم . ؟! لعنتي من و ببين . نگام کن . پس من مال کي ام . هان . .تو که نباشي کي باشه . من هيچ آدمي و دوست ندارم . به هيچ کسي اعتماد ندارم . براي من خورشيد با تو طلوع ميکنه . حتي از مغرب . 

ايستاد و نفس گرفت . .قلب لعنتي درد بود . .زيادي درد بود . .دستش را روي قفسه ي سينه اش کشيد . .

ـ تو اوني نيستي که من براي زندگي ام ميخوام . من به يه زن احتياج دارم . تو هم چند سال بعد همين شرايط و طي ميکني . بذار منطقي باشيم . 

ايستاد و ناباور نگاهش کرد : يه زن . .؟!!

دستش مشت شد . داشت چه غلطي ميکرد . داشت باورهايش را ميشکست . تبر گرفته بود و ميزد به ريشه ي زندگي اش . ؟! اين خود لعنتي . ؟

جلوي پاهايش زانو زد : آيلي . عزيزم . آيلي ببينمت . 

تقه اي به در خورد و فلور داخل شد : چرا نمياين پائين . 

توجهي نکرد.دستش را دو طرف صورت آيلي گذاشت : من و ببين قربونت . بذار سر فرصت با هم حرف بزنيم . باشه . ؟

فلور دوباره پرسيد : ميگم چي شده . ؟ چرا قيافه هاتون اينطوريه . ويهان با شمام . 

ـ ميشه چند دقيقه بيرون بموني . ؟!

فلور انگار از تندي صدايش جا خورده بود که ابرو درهم کرد : چي گفتي . ؟!

عصبي پووفي کرد : ميگم بمون بيرون . دارم با آيلي حرف ميزنم . 

ـ اين چه رفتاريه تو داري . واقعا که . داري من و از اتاق دخترم بيرون ميکني . به چه حقي . ؟

نمي فهميد . هيچ کدام اين لعنتي ها حرف حساب را نمي فهميدند . يک مشت احمق خرفت دوره اش کرده بودند . . محکم تر صورت آيلي را گرفت و به قهوه اي هايش زل زد : باشه قربونت . بعدا با هم حرف ميزنيم . 

ـ مامان . 

نگاهش نمي کرد و فلور را صدا زده بود مامان . ؟ 

کلافه تر شد . هيچ از اين حس بدي که کلمات آيلي و سردي اش به او داده بود خوشش نمي آمد . 

ـ جانم . چي ميخواي . چرا رنگت پريده . ؟

ـ ميخوام استراحت کنم . ميشه بگيد از اتاقم بره . 

ناباور صدايش زد : آيلي . !!

خودش را عقب کشيد و روي تخت کز کرد : مامان لطفا . حالم خوب نيست . 

عصبي لب گزيد و ايستاد . فلور بازويش را گرفت :  بيا بريم بيرون . بايد بهم توضيح بدي چه اتفاقي افتاده . 

دستش را پس زد : توضيح بدم . به کي . تو . ؟!؟ چرا فکر کردي لايق ايني که بهت بگم چي شده . هان . ؟ اون موقع که بايد نبودي . حالا که نبايد همه جا هستي . چي از جون من ميخواي . 

ـ داد نزن . اين بچه ترسيده . ببين . 

نگاهش تا صورت رنگ پريده ي آيلي و چشمان اشکي اش رفت . حق نداشت دل دخترک را بشکند . دلي که خودش ذره به ذره ساخته بودش . اين انصاف نبود . . دست فلور را عقب زد و از اتاق بيرون رفت . عفت خانم پائين پله ها ايستاده بود : چي شده پسرم . چرا داد ميزدي . ؟

مستقيم سمت اتاق خسروخان رفت . در را ميان چهر چوب کوبيد : خيالت راحت شد من و انداختي تو اين کثافت . آره . حالا ببين که چطوري دارم زجر ميکشم .  تو بدبختم کردي . نه تنها من و اون بچه رو هم بدبخت کردي . نه من مي تونم برگردم به زندگي ام نه اون . الان وجدان نداشته ات آروم گرفته . ؟ ديگه شرمنده ي عماد نيستي . ؟!؟

فلور هم کنارش ايستاده بود : چرا به من نمي گين چي شده . ؟

دستانش ميلرزيد . چند بار مشتش را باز و بسته کرد : نمي دوني . ؟ الان پدرشوهر عزيز و دلسوزت برات توضيح ميده . 

**

سه روز بود که آيلي نه تماس مي گرفت و نه خودي نشان ميداد . سه روز عذاب آور را پشت سر گذاشته بود و ذره اي از دردش کم نشده بود . .دوباره اسم سارا روي گوشي اش روشن و خاموش شد . حوصله او راهم نداشت . اصلا گور پدر اين زندگي . دلش تنگ توله شير بود . .سه روز يعني هفتاد و دو ساعت . خيلي بود . براي نديدن آيلي و نشنيدن صدايش انگار هزار سال بود . 

دستي به ته ريش سه روزه اش کشيد و پکي به سيگارش زد . .

عفت خانم مي گفت يکي دو روز اول در اتاقش مانده بود و پائين نمي آمد اما از امروز کمي بهتر شده بود . دلش مي خواست برود جلوي دانشگاه و ببيندش . اما نميشد . .بايد کمي بيشتر تحمل ميکرد . بايد کمي بيشتر عذاب ميکشيد . شايد آن موقع حق اين را داشت که براي دخترک بي تابي کند . 

پاهايش را روي ميز دراز کرد و اگر آيلي بود دمار از روزگارش در مي آورد . .هر بار براي اينکه اذيتش کند مي گفت که بچه گي هايش هميشه رخت خوابش بوي ادرار ميداد و آيلي جيغ مي کشيد و به سر و کله اش حمله ميکرد . موهايش را ميان چنگ ميگرفت و مي کشيد . .

دستي ميان موهايش کشيد که حسابي بلند شده بود . فکر کرد يک اصلاح درست و حسابي مي خواهد . دخترک هميشه مي ايستاد جلوي آينه و برايش ريش مي تراشيد . .هر بار هم يک گوشه را ميبريد و به روي خودش نمي آورد . .

ايستاد و چند قدمي راه رفت . گوشي دوباره زنگ خورد . سارا بود . اين چندمين دفعه اي بود که به تماسش جواب نداده بود . ؟

آنهم بعد حسادت واضحش راجع به آيلي . 

گوشي را برداشت : الو . 

ـ ويهان . عزيزم چرا جواب نميدي . ؟

ـ حوصله نداشتم . کجائي . ؟

ـ چون حوصله نداشتي به تماسم جواب نمي دادي . ؟

خونسرد تکيه داد به کانتر : آره . مشکل چيه . ؟

ـ من و مسخره ي خودت کردي . ؟ از شبي که با اون دختره ي موقرمز  . 

اخم کرد : اسمش آيلين . چرا بهش ميگي مو قرمز . ؟

ـ ازش خوشم نمياد . .

پوفي کرد : خوب مثل اينکه دل به دل راه داره . اونم از تو خوشش نمياد . 

ـ خيلي بدجنسي . .!!

خنديد : ميدونم . نگفتي کجائي . ؟

ـ يه جاي خوب.  ميام پيش شما . .هستي يا باز ميخواي من و بپيچوني . ؟!

نگاهي به اطرافش انداخت . .نمي توانست ميان اين خانه و خاطراتش با آيلي دوباره ريسک کند . .قدمي سمت اتاقش گرفت : ميام خونه ي تو . .کسي که نيست . ؟!

ـ نه . خودم و خودت . .داري مياي برام گل بگير . مثل يه جنتلمن واقعي . .باشه . ؟

در کمد لباس هايش را باز کرد : چه گلي دوست داري . ؟

بايد سرش را گرم ميکرد . بايد ياد آيلي را از ذهنش بيرون ميکرد . ميان ذهن سي و چند ساله اش جائي براي توله شير نبود . .بايد مي گذاشت آيلي با خودش کنار بيايد . .شايد همه چيز درست ميشد . .

**

موهاي مشکي براقش را بلوند کرده بود . .کمي نگاهش کرد : خوب شده نه . ؟ 

سر تکان داد : مشکي بهتر بود . اما اينم بد نشده . 

چشمهايش را ريز کرد : خيلي هم دلت بخواد . .

نشست و پا روي پا انداخت : دلم ميخواست که اومدم . .

گلدان سنبل را دستش گرفت : مرسي . خيلي خوشگله . .قهوه آماده است بيارم . ؟

دلش يک نوشيدني قوي ميخواست . يک چيزي که هوش از سرش ببرد و همه چيز را فراموش کند . .نگاهي به بلوز و شلوار قرمزش انداخت : چيز ديگه اي تو دست و بالت نيست . ؟

چشمانش مي خنديد : چرا هست . البته از آخرين دفعه اي که حسام اينجا بود مونده . بذار ببينم کجاست . .

خوب ده درصد قضيه را طي کرده بود . .کافي بود کمي ديگر تحمل کند . گوشي را ميان دستانش فشرد و بعد زير کتش انداخت تا نبيند . کافي بود کمي سرش گرم شود . .آيلي و فکر به او فراموشش ميشد . .

ـ همين قدر مونده . کافيه برات . 

نگاهي به بطري آبي رنگ انداخت : آره . کافيه . خوب تو چيکار ميکني . غير رفتن به آرايشگاه و خريد البته . 

روبرويش نشست و پا روي پا انداخت :  يه سر رفتم آتليه . گفته بودم که رشته ام عکاسي بود . ؟

سر تکان داد و گذاشت سارا حرف بزند و کم کم پيک هايش را پر کرد و نوشيد . سارا از کلاس و درسش مي گفت و فقط نگاهش ميکرد . مغزش داشت خاموش ميشد از هر چه که بود . بي خبري کامل . 

ـ ويهان . .بس کن ديگه . من خوشم نمياد از اين کارت . .

پليورش را در آورد و دکمه ي اول پيراهنش را باز کرد : چه کارائي . ؟!

ـ منظورم نوشيدنت . .دوست دارم تو حالت طبيعي بياي اينجا و . 

خنديد و چنگي به موهاي عرق کرده اش زد : من طبيعي ام خانوم . .اين يه بطري که کاري ام نکرد . .

ـ از صدات معلومه . چيزي ميخوري برات بيارم . ؟!

گفت نه و پيک ديگري پر کرد . .دنياي اطرافش داشت رنگي ميشد . بد هم نبود . نگاهش افتاد روي قرمزي لباسش . موهاي آيلي هم قرمز بود . .خوشرنگ ترين قرمز دنيا . نزديک تر شد : چه عرقي کردي . .گرمت شده . ؟ ويهان بس کن ديگه . نخور . باشه . ؟

بوي شيريني عطرش را نفس کشيد . مچ دستش را گرفت و جلوتر کشيدش : عطرت و دوست دارم . .

ـ ويهان . !!

چشمانش را يک دور از صورتش گذراند . موهايش بلوند بود نه قرمز . .بوي عطرش شيرين و دلچسب بود . بوي رزهاي سفيد نمي داد . اصلا . .سرش حسابي گرم بود . به اندازه اي خورده بود که حسابي احساساتش براي سارا فوران کند اما يک چيزي آن گوشه ها با چانه ي لرزان ايستاده بود و نگاهش ميکرد . . دستش را بين موهايش سراند . نرم مثل ابريشم نبود . .سرش را چسباند زير گردنش و نفس گرفت . .

يکي آنجا روي تخت کز کرده بود و ناباورانه نگاهش ميکرد . .لعنتي . .لعنتي .  . لعنتي  . .پس زد و ايستاد . نفس گرفت . .

ـ ويهان حالت بد شده . ؟بهت گفتم که زياده روي کردي . 

نمي فهميد . .هيچ کس نمي فهميد . .درک نمي کردند تحمل اين زندگي چقدر سخت شده بود . .نمي فهميدند دارد ميان چه جهنمي دست و پا ميزند . .

ـ ويهان . ؟

با دست پيشاني اش را فشرد : يه ليوان آب . .

دويدنش را ديد . .رفت سمت پنجره و بازش کرد . باد سرد زمستاني روي تن عرق کرده اش وزيد . .سردش بود و داغ هم کرده بود . 

آيلي قهر کرده بود و خبري نمي گرفت . .شب ها بي خواب ميشد و کسي نبود تا آرامش کند . لعنت به اين زندگي . .لعنت . .

صداي زنگ گوشي اش را که شنيد عقب گرد کرد . سارا ليوان را به دستش داد : چرا پنجره رو باز کردي ديوونه . 

شماره ي خانه ي خسروخان بود . اخم کرد : الو . 

ـ کجائي مادر دستم به دامنت . .پاشو بيا . اين بچه ديوونه شده . .

آيلي  را ميگفت . ؟!

نفسش حبس شد : چي . چي شده . ؟!

جيغ هاي عصبي اش را از پشت تلفن مي شنيد . 

ـ عفت خانم چي شده . ؟!!

ـ نمي دونم . داره با فلور خانم دعوا ميکنه . بيا مادر . .حال خسروخان بد شده بيا . .

سارا مقابلش ايستاد : داري کجا ميري با اين حالت . .؟!

يادش نمي آمد سوئيچش را کجا گذاشته . لعنت به اين مستي بي موقع . لعنت . .چر خي زد و لباسش را برداشت : حال پدرم خوب نيست . 

دست به سينه نگاهش ميکرد : پدرت يا آيلين . ؟!

چرخي خورد و سوئيچ ريموت را ديد . افتاده بود پاي کاناپه کنار پليورش . .

ـ با تو ام ويهان . حال پدرت بد شده يا آيلين . ؟

لباسش را پوشيد و راه افتاد :  هر دو . من بايد سريع خودم و برسونم خونه . 

سر تکان داد : باشه . برو . مهم نيست . 

وقتي نداشت تا دلجوئي کند . آيلي داشت جيغ مي کشيد و بايد مي رفت . .بايد . .از پله ها دويد پائين و شماره گرفت . .بايد به عفت خانم مي گفت که مواظبش باشد و نگذارد بدتر شود . بايد چيزي مي گفت که آرام مي گرفت . اين قلب لعنتي داشت از سينه اش بيرون ميزد . 

کسي تماس اش را جواب نداد . گوشي را پرت کرد روي صندلي کناري . شيشه را کامل پائين داد تا هواي سرد حالش را بهتر  کند . نمي فهميد چه موضوعي باعث درگيري شان شده . .دستي به چشم هاي خمارش کشيد و دندان روي دندان فشرد . .ماشين را جلوي در گذاشت و دويد داخل . .

ديگر صداي جيغ و دادي نمي شنيد . .نفسي گرفت و پله هارا يکي دو تا کرد . .چشمانش اول از همه به فلور افتاد . با رنگ و روئي پريده قدم ميزد . 

ـ آيلي کجاست . .؟!

نگاه پر خشمش را که ديد ابرو بالا داد . متوجه نميشد چه شده . سرش را سمت پله ها چرخاند : آيلي . 

ـ اسم بچه ي منو به دهنت نيار عوضي . .به تو هم ميگن آدم . ؟ آره . ؟!

با شصت گوشه ي لبش را لمس کرد : نميفهمم چي ميگي تو . ؟!

تمام تنش مي لرزيد : 

ـ چي ميگم . ؟! خيلي بي چشم و روئي . پستي . کثافتي . تو . تو برادر عماد بودي چطور تونستي با بچه اش اينکارو کني . چطور تونستي با يه بچه ي ده ساله ازدواج کني . هان . ؟!

خوب . بالاخره فهميد اوضاع از چه قرار است . آنقدرها هم بد نبود . بدتر از اين ها را داشت طي ميکرد . خيلي بدتر . 

خونسردي اش برگشت . حالا فقط نگران آيلي بود که نمي ديدش . 

ـ خوب که چي . ؟!

جيغ کشيد : خوب که چي . ؟! خيلي  . 

با آرنج کنارش زد : آيلي کجاست . ؟!

فلور مقابلش ايستاد و راهش را سد کرد : دست از سر بچه ي من بردار . خيال کردي راحتت ميذارم . پدر تو و اون پدر بي غيرتت و در ميارم . 

زياده روي اش را تحمل نمي کرد . زل زد به چشمانش : اون موقع که تو وان حمام رگ ميزدي بايد فکر اين بچه رو 

ميکردي . حالا . ؟ حالا دل سوزوندنت چه ارزشي داره . 

دستانش ميلرزيد . انگشت استخواني اش را بالا گرفت : ببين چيکارت ميکنم . از بوي گند دهنت مشخصه چي هستي . 

ميکٍشونمت دادگاه . به جرم کودک آزاري . به جرم کثافت بودنت . 

نعره زد : خفه شو . خفه شو . من فقط کنارش موندم تا بزرگ بشه . همين . 

کثافت بودن . ؟ کودک آزاري . ؟ آنهم نسبت به آيلي . ؟!

ميلرزيد و رنگش به شدت پريده بود : همين . به همين راحتي . ؟! اين بچه از وقتي من اومدم يه خواب راحت نداره . .شبي نيست که صداي گريه اش بلند نشه . .ميفهمي باهاش چيکار کردي . ؟!

داد زد : آره مي فهمم . کاري که تو به عنوان مادر و عماد به عنوان پدر بايد ميکرد و نکرديد و من انجام دادم . از بچه ي ده ساله  اي تو که کنترل ادرار هم نداشت يه دختر جوون ساختم . . بهترين معدل . بهترين شاگرد . . بهترين دانشجو . .من اين کارا رو براش کردم . من بهش زندگي دادم . 

صدايش از اوج افتاده بود : 

ـ حق نداشتي صيغه اش کني . يه بچه ي ده ساله رو . 

پوزخند زد : 

ـ ببخشيد که هفت سال گوشه ي آسايشگاه مونده بودي و نمي تونستم ازت اجازه بگيرم . .البته وقتي هم بودي که نميشد روت حساب کرد . آرامبخش . آرامبخش . .

دست فلور توي هوا بلند شد . مي خواست بکوبد توي صورتش . ؟ همين يکي را کم داشت تا کلکسيون دردهايش کامل شود . .

ـ دستت بهش بخوره خونه رو ، روي سرتون خراب مي کنم . .

آيلي بود . سر برگرداند و نگاهش کرد .  موهايش . .موهايش را  . .

دستش را مشت کرد . از آبشار قرمز موهايش قد کوتاهي باقي مانده بود . کوتاه تا روي گردنش . .پلکش لرزيد . .اين آيلي بود . ؟ با رنگ پريده و گونه هاي خيس . ؟با موهائي که انگار قيچي انداخته بود مابينش و همه را چيده بود . ؟

با بلوزي که روي شانه اش عقب رفته بود . ؟مي توانست قرمزي واضحي روي گردنش ببيند . انگار جاي ناخن بود . 

کسي محکم به قلبش چنگ انداخت . 

ـ برگرد تو اتاقت . .فردا من تکليفم و با اين خانواده مشخص ميکنم . .

پاهايش ميرفت سمت آيلي اما فلور بازويش را محکم گرفته بود : دست از سر بچه ي من بردار . ميفهمي . دست از سرش بردار . .

مگر مي توانست . مگر ميشد . . دستش را پس زد و خودش را به آيلي رساند . دستش را گذاشت دور بازويش و بي معطلي بغلش کرد . . بايد محکم او را به سينه ميفشرد . .روي موهايش بوسه زد : چي شده قربونت . چت شده تو . ؟ 

روي خيسي گونه اش دست کشيد و انگشت روي خراشيدگي شانه اش سراند : چيکار کردي با خودت . آيلي . ؟!

ـ دارم بهت ميگم از بچه ي من دور بمون . پست فطرت رواني . .گمشو . .

با يک دست آيلي را محکم به سينه گرفته بود و با دست ديگر فلور را عقب نگه داشت : ديوونه بازي در نيار . .

همه اش سه روز نبودم . چه بلائي سرش آوردين . چرا اينطوري شده . ؟

ـ تو اين بلا رو سرش آوردي . توي کثافت . 

لب روي هم فشرد . سه روز تنهايش گذاشته بود تا اين بلا را سر خودش بياورد . ؟ خود خود لعنتي اش . ؟

فلور داشت دوباره جيغ ميزد : 

ـ پدرت و در ميارم . مي کشونمت دادگاه . ببين چيکارت ميکنم ويهان رستگار . .لعنت به خانواده ي تو که از همون اول جز بد بختي برام هيچي نداشت . لعنت . 

داشت ديوانه ميشد . آيلي را محکمتر به سينه اش فشرد و با نفرت به فلور زل زد : 

ـ برو هر غلطي که ميخواي بکن . .من با حکم دادگاه اون کارو کردم ،  شنيدي . ؟! قانونيٍ قانوني . 

عفت خانم داشت صدايش ميزد : بيا آقا . تو روخدا بيا . حال خسروخان بد شده . .

دست آيلي را گرفت و دويد سمت اتاق خسروخان . .پير مرد کبود شده بود . .صداي خس خس نفس هايش ترساندش . 

ـ کپسول اکسيژنش کجاست . ؟!

ـ خالي شده آقا . چند روزيه خالي شده . 

بي معطلي خيزي گرفت وگوشي تلفن را برداشت : الان بايد بهم بگي . ؟!! چرا زنگ نزدي به اورژانس . 

ـ الو . .فوريت هاي پزشکي . 

داشت نشاني ميداد . رفت کنار تخت و سر خسروخان را بلند کرد : الان ميرسن . .يه کم مقاومت کن باشه . الان ميان . .

پيرمرد خس خسي کرد و سياهي چشمانش رفت . .داشت مي مرد . ؟ ميان دستانش . .؟

ـ خسروخان . . بابا . بابا . .

تنش هنوز گرم بود اما مي دانست که مرده . کبودي واضح صورتش . ميان دستانش نفس آخرش را کشيده بود . .اخم هايش در هم شد . پير مرد مرده بود . ؟!

جيغ هاي هيستريک آيلي را که شنيد معطل نماند . .دست دورش انداخت و تن ظريفش را بغل کرد و ميان سينه اش فشرد . سر زير گوشش چسباند : هيش . جيغ نزن قربونت . .جيغ نزن . .

ميلرزيد . محکم تر فشردش . سر دخترک ميان سينه اش پنهان شده بود : جونم . جون دلم . من اينجام . من اينجام قربونت برم . از چي ميترسي . .من اينجام . هيش . 

**

نشسته بود روي پله هاي سرد و سيماني و سيگار مي کشيد . .خسروخان مرده بود . تمام روزهائي که حسرت محبت پدرانه اش را داشت هم مرده بود . حالا جائي کنار عماد آرام مي گرفت . .پک محکمتري به سيگارش زد . چه اوضاع مزخرفي . .يکي از اعضاي خانواده اش گوشه ي سردخانه ي پزشکي قانوني مانده بود . دو تاي ديگر با تزريق آرامبخش خوابيده بودند . مانده بود  خودش و تنهائيش . .خودش و دردهايش . .مسخره بود که با سي و چند سال سن دلش کسي را مي خواست که سر روي پايش بگذارد و آرام بگيرد . ؟!

سيگار ديگري روشن کرد و چه اهميتي داشت که سرما به استخوانش هم نشسته بود . .آيلي موهايش را کوتاه کرده بود . .

فلور مي خواست از دستش شکايت کند . خسروخان . .مرده بود . .نفسي گرفت . .مي توانست بدتر از اين باشد . ؟

چنگي ميان موهايش زد و دوباره از با يادآوري موهاي آيلي اخم کرد . چطور توانسته بود . .چطور توانسته بود قيچي بياندازد داخل موهايش . مگر نمي دانست که چقدر موهايش را دوست دارد . عاشق رنگ منحصر بفرد و خاص شان شده بود . هماني که او را ياد توله شيرهاي بانمک مي انداخت . .

تکاني به پاهاي سرما زده اش داد و ته سيگارش را روي زمين انداخت . .برگشت داخل خانه و فقط دو ساعت تا طلوع آفتاب زمان داشت . محال بود که خوابش ببرد . رفت سمت آشپزخانه و نگاهي به ريخت و پاش هاي شب قبل انداخت . آستين پليورش را بالا داد و ظرف ها را داخل سينک ريخت . .زير کتري را روشن کرد و سيگار ديگري روشن کرد .  خواب مدتها بود که از چشمانش رفته بود . . شايد درست از شبي که آيلي آمده بود به اين خانه . .شايد از وقتي که ميان تنهائي اش با سارا آيلي هم به چشمانش نشسته بود . نمي دانست . اينهمه وابستگي . دلبستگي . آخرش سر از کجا در مي آورد . .

کنار تختش ايستاد : عفت خانم پيشت مي مونه . نمي خواد بياي . .

داشت جوراب هايش را ميپوشيد . ناخنهاي پايش بدون لاک بود . شايد اولين دفعه اي بود که بدون لاک مي ديدش . .

ـ حالم خوبه . .ميام . .

دستي دور دهانش کشيد و نگاهش را از کوتاهي موهايش گرفت : حالت بد ميشه . 

ـ من و با خودت نميبري زنگ بزنم آژانس . 

اين لحن سرد و مطمئن را نمي شناخت . از آيلي نديده بود . نشنيده بود . .سري تکان داد : باشه . پائين منتظرم . 

فلور روي کاناپه نشسته بود و مسير قدم هايش را از پله نگاه ميکرد . .حوصله ي جر و بحث تازه اي را نداشت . حداقل امروز نه . 

ـ عفت خانم شما هم حاضر شيد بياين . آيلي نمي مونه خونه . .

فلور غريد : تازه از زير سرم در اومده . يعني چي که نمي مونه خونه . ؟

خيلي زود عصبي ميشد . برعکس قبل که زيادي آرام مي گرفت و کم حرف ميزد حالا با کمترين نارضايتي شروع به داد و بيداد ميکرد . بايد از دکترش وقتي براي مشاوره مي گرفت . نمي خواست با ادامه ي اين رفتار آيلي را هم افسرده کند . 

لحنش را آرام تر کرد : بمونه خونه بيشتر فکر و خيال مي کنه . .باهامون باشه خيالم راحت تره . .

ـ تو خيالت راحت تره . چه ربطي به تو داره . ؟ نکنه باورت شده که شوهرش هستي . ؟

دلش داد و دعوا مي خواست . ؟! مهم نبود که عفت خانم آنجا نشسته بود و داشتند مي رفتند تشييع جنازه ي خسروخان . مهم نبود که لباس سياه عزاداري پوشيده بودند . .کمي سمت فلور خم شد : مگه غير از اين فکر ميکردي . ؟

سپيدي چشمانش رنگ خون شده بود :  من وکيل ميگيرم . .

اعصابش به اندازه ي کافي تحت فشار بود که نخواهد ملاحظه اي بکند . .پوزخندي زد و قد راست کرد . .دستانش را ميان جيب  شلوارش فرو برد و از بالا نگاهش کرد : نه تو و نه هيچ کس ديگه اي نمي تونه اون صيغه نامه رو باطل کنه . اين وخوب تو  گوشت فرو کن . تا وقتي که من بخوام آيلي مال من مي مونه . .مواظب رفتارت باش فلور . من اصلا آدم مودبي نيستم .

قبل از آنکه جرو بحث شان ادامه پيدا کند آيلي از پله ها پائين آمد : من حاضرم . .

آمد و بي توجه به فلور دستش را دور بازويش حلقه کرد : بريم . ؟!

نگاهي به رنگ پريده ي گونه هايش کرد . .مي توانست سردي انگشتانش را از روي لباس هم حس کند . دستش را ميان پنجه ي بزرگش گرفت : يخ کردي . 

سرش را تکيه داد به بازويش : تو ماشين گرمم ميشه . بريم . دير ميشه . 

روي صندلي جلو کز کرده بود و انگار هنوز سردش بود . ماشين را کناري نگه داشت و از صندوق پتوي مسافرتي اش را برداشت . 

رويش خم شد : اين و بپيچ دورت گرم شي . 

با انزجار پتو را برانداز کرد : کي کشيده تنش . .؟

اخم کرد : چي . ؟!

ـ ميگم به جز من کس ديگه اي هم اين و کشيده تنش . ؟

داشت در مورد سارا حرف ميزد . .؟ پوفي کرد و پتو را محکم روي پاهايش انداخت : نخير . خيالت راحت شد . ؟ حرفي نزد و پتو را تا روي شانه هايش بالا آورد . نگاهي به اخم واضح فلور و چشمان بسته ي عفت خانم انداخت . چه جمع صميمانه اي . 

پيمان و همسرش . حسام و بعضي از بچه هاي بازار . آشنايان خسروخان . جمعيت قابل توجهي شده بود . آيلي يک لحظه هم دستش را رها نکرد . مي توانست ترس ميان چشمانش را حس کند . وقتي مي خواستند در تابوت را باز کنند فلور اصرار کرد عقب برگردد . اما دخترک سرش را ميان سينه اش فرو کرده بود و ميلرزيد . 

ـ دستش و ول کن بذار ببرمش تو ماشين . 

اهميتي به فلور نداد . به هيچ کس ديگري هم . نه به سارا که کنار حسام نگاهش ميکرد و نه به آدم هاي ديگر . .دستش را دور شانه ي دخترک محکم کرد و سرش را کمي خم کرد . انگار تکيه داده بود به سرش . نرمي موهايش را با ته ريش چند روزه اش لمس کرد . زمزمه کرد : خوبي . ؟

سر تکان داد و هق زد . .

با دست آزادش پشت کمرش را نوازش کرد و نگاهش روي خسروخان ماند . داشت مي رفت کنار عماد و ماني . .چيزي سفت سر گلويش نشست . چقدر تنها بود . .تنها بودند . .خودش وآيلي . .تنها بازماندگان رستگارها . اگر خودش را هم يک رستگار حساب ميکرد . .بي توجه به چشمان به خشم نشسته ي فلور بوسه اش روي موهايش زد :  ميخواي ببرمت تو ماشين . ؟

ـ نه . پيشت مي مونم . 

اشک روي گونه اش را پاک کرد و پنجه هاي ظريف و يخ کرده اش را ميان دستش گرفت و راهي از جمعيت به جلو باز کرد . .

روي زانو نشست و دخترک هم نشست . انگشت اشاره اش را دو دفعه روي گل خيس فشرد و تصوير خسروخان را به خاطر آورد . وقتي کوچکتر بود و پير مرد هميشه پاي گلدانش مي نشست . .يا بعداز ظهر هائي که مي خوابيد و مادرش نمي گذاشت توپ بازي کند . .چقدر دلش مي خواست يکبار او را هم مثل عماد ببيند . اما نشد . .هيچ وقت نشد . .

دست آيلي روي بازويش نشست . .با قهوه اي هاي خوشرنگ و مرطوب نگاهش ميکرد : خوبي . ؟

چانه اش ميلرزيد . نه . بغض نبود . مردها که گريه نمي کردند . .فقط کمي تنها بود و بار مسئوليت روي شانه هايش سنگيني ميکرد . .پلک روي هم فشرد وآيلي دست به صورتش کشيد :  از درد کشيدن و تنها موندن ديگه راحت شد . .حالا رفته پيش عماد و ماني . تنها نيست . ديگه تنها نيست . .

دخترک داشت دلداري اش ميداد . .دستش را گرفت و بلندش کرد . مي آمدند و تسليتي مي گفتند . به پيمان سفارش کرده بود که  براي صرف نهار همه را به رستوران هتل ببرد . 

سارا و حسام که نزديک شدند آيلي هم بود . تکيه داده به شانه اش . 

دست حسام رافشرد : تسليت ميگم ويهان جان.غم آخرت باشه . 

تشکري کرد و دست سارا سمتش دراز شد . مي توانست فشار انگشتان آيلي را روي بازويش حس کند . نفسي گرفت و دستش را فشرد : زحمت کشيدي . 

ـ وظيفه ام بود . .آيلين جان به شما هم تسليت ميگم . .

صدايش آرام بود اما هنوز مي توانست فشار انگشتانش را حس کند : مرسي . راضي به زحمت نبوديم . 

مي گفت نبوديم . خودش را با او جمع مي بست . .اين بچه کي بزرگ شده بود . ؟

**

داشتند برمي گشتند خانه . فکر کرد از اين به بعد بايد بماند خانه ي خسروخان يا نه . .اصلا به چه اميدي عفت خانم و فلور و آيلي را مي گذاشت آنجا . ؟خم شد سمت داشبورت و بسته ي سيگاري برداشت . دست آيلي روي مچ اش نشست : امروز فقط سيگار کشيدي . .

نگاهي به رنگ پريده ي دخترک کرد . .متوجه بود که فقط با غذايش بازي کرده بود و هيچي نخورده بود . .بسته ي سيگار را انداخت جلوي داشبورد : سرم درد ميکنه . 

ـ الان ميرسيم خونه برو بخواب . .

نپرسيد کدام خانه . بايد کمي بيشتر صبوري ميکرد و در اولين فرصت با دکتر فلور حرف ميزد . .از آينه به صندلي پشت نگاه کرد . .هر دو انگار خواب بودند . .

گوشه ي خيابان نگه داشت : الان بر ميگردم . .

دويد سمت کافه ي کوچک و دو ليوان نسکافه ي شيرين گرفت .  .آيلي از داخل در را برايش باز کرد و ليوان ها را برداشت . دوباره راه افتاد و اهميتي به چشم باز شده ي فلور نداد . 

ـ بخور قربونت . .حسابي شيرينٍ . 

ليوانش را گرفت و لب زد . .داشت فکر ميکرد که بايد با اين شرايط چکار کند . اول بايد فلور را آرام ميکرد و به او مي فهماند که موضوع صيغه فقط براي حفاظت از آيلي بوده . .بايد به اين مادر به شدت نمونه که مي خواست تمام بي مسئوليتي اش را تازه جبران کند مي فهماند که آيلي برايش چه ارزشي دارد و آن صيغه نامه فقط سندي براي نگه داشتن دخترک بوده . 

ـ ويهان . نگه دار . .

دستش را جلوي دهانش گرفته بود . .کشيد کنار خيابان و ترمز کرد . همزمان با آيلي پياده شد : چت شده  . .

زانو زده بود روي سرماي کف خيابان و عق ميزد . .کنارش خم شد و دستش را بين دو کتفش گذاشت : طوري نيست . .

دوباره عق زد . فلور هم کنارش نشست : چي شده . آيلين . چرا حالت به هم ميخوره . هان . نمي گي چي شده . ؟

دستش را روي شانه ي فلور گذاشت : از ديروز چيزي نخورده تو اين شرايط جسمي معلومه که فشار و قندش مي افته . 

خيره نگاهش کرد : کدوم شرايط جسمي . داري از چي حرف ميزني . ؟

کمک کرد آيلي بلند شود : بريم درمانگاه يه سرم بزني . ؟!

بي حالي اش را که ديد کشيدش جلو و بغلش کرد : تو که وضعيت خودت و بهتر ميدوني . ميدوني که چقدر ضعيف ميشي . .حتما قرص هاي آهنت و هم نخوردي . آره . ؟

ـ ميگم چي شده که ميگي شرايط جسمي . براي چي قرص آهن ميخوره . تو چيکار کردي . ؟!؟

ـ اين چرت و پرت ها چيه که ميگي . 

روبرويش ايستاد : با بچه ي من چي کار کردي . ؟ الان گفتي شرايط جسمي . نکنه . وااي . وااااي . .

کمک کرد آيلي روي صندلي بنشيند : الان ميريم درمانگاه . 

ـ خوبم . .فلور کجاست . ؟

سر برگرداند . .فلور کف خيابان زانو زده بود و گريه ميکرد . .چنگ به موهايش زد . .خوب بدبختي که شاخ و دم نداشت  .

نزديکش شد و روي زانو نشست :  فلور جان . چرا گريه مي کني . ؟

هق ميزد طوري که ترسيد از حال برود : فلور چي شده . ؟!

زار ميزد : با بچه ي من . چيکار کردي . تو . تو . .

نمي فهميد . مگرچه کاري کرده بود : بلند شو زشتٍ تو خيابون . ميريم خونه حرف ميزنيم . فلور پاشو . 

با هر دو دست يقه اش را محکم گرفت : حرف ميزنيم . ؟! آخه چطور تونستي . کثافت پست فطرت . چطور تونستي . 

محکم مچ باريکش را گرفت : ديوونه شدي . ؟ معلومه داري چيکار مي کني . ؟

جيغ ميزد و ضربه هايش روي سر و صورتش مي نشست : با دختر من چيکار کردي . ؟ هان . توي کثافت با بچه ي من 

خوابيدي . آره . ؟ آيلي حامله است . ؟ مي کشمت . خودم مي کشمت . .

ماتش برد . .اين حرف ديگر از کجا درآمده بود . .؟ حتي نتوانست مقابل چنگ و ناخن کشيدن فلور دفاعي کند . .

صداي جيغ آيلي را شنيد :  مامان . داري چيکار ميکني . 

گفته بود با آيلي خوابيده . ؟ نگاهي به آيلي انداخت که سعي ميکرد دست هاي مادرش را از لباسش جدا کند : داري چيکار مي کني . چرا ميزنيش . .فلور . تو رو خدا . .ولش کن . 

زانوهايش بي حس بود . همانجا کف خيابان نشست . ماشين هائي که با بوقي مي گذشتند . کمي جلوتر مي ايستادند . .

ـ مي کشمت کثافت . با دختر من چيکار کردي . اين بچه حامله است . آره . ؟! واااي . واي خدا . واي خدا من و بکش و راحت کن . من و بکش . .

آيل هم مثل او ماتش برده بود . لب هايش لرزيد : چي داري ميگي . .؟!

فلور چنگ به شالش انداخت : حامله اي . آره . محکم مي کوبيد به صورتش . .واسه همين حالت به هم خورد . ؟

ـ ديوونه شدي فلور . اين چه مزخرفيه . تو رو خدا . آبروريزي نکن . .

چند نفري دورشان جمع شده بودند : آقا طوري شده . کمک نمي خوايد . ؟

همين مانده بود که هر کس و ناکسي بايستد و به اين تراژدي نگاه کند . .دستي روي زانو گرفت تا بلند شود . فلور خيزي برداشت ومحکم کوبيد به صورتش . دوباره يقه اش را مشت کرد : پدرت و درميارم . پست فطرت . اين بچه فقط هفده سالشه . آخه نامرد . بي وجدان . .اين بچه پدر بالاي سرش نبوده . مادر نداشته . چطوري تونستي . چطوري دلت اومد . .ميان گريه هايش التماس ميکرد . 

آيلي خودش را سپر کرده بود . ضربه هاي فلور يکي در ميان به تن آيلي هم ميخورد . 

ـ تو رو خدا ولش کن . مامان اشتباه مي کني . 

برگشت و نگاهش کرد : ويهان يه کاري بکن . ويهان تو رو خدا . .همه جمع شدن . 

اين مغز لعنتي از هم پاشيده بود انگار . مثل يک پازل به هم ريخته ي هزار تکه . .مثل يک حجم خالي و پوچ . .

ـ مامان . به خدا اشتباه مي کني . 

ـ اشتباه مي کنم . اين مرتيکه دم به دقيقه تو اتاق توئه . .باهاش ميري مياي . خودش گفته شوهر توئه . به ماني گفته . .به من گفته . دارم اشتباه مي کنم . .؟مي فهمي باهات چيکار کرده . ؟!

روي پاهايش ايستاد . دستي به پيشاني عرق کرده اش کشيد . .ميان اين بوران و سرما عرق کرده بود . .دستش را بند بازوي فلور کرد : بيا بريم بهت بگم چي شده . 

ـ به من دست نزن کثافت . به من دست نزن . .

مردها جمع شده بودند و نگاهشان ميکردند . ؟

نعره زد : گم شيد از اينجا . هرري . .

محکم مچ فلور را کشيد و بلندش کرد : بسه هر چي آبروريزي کردي لعنتي . .مي خواي بدوني موضوع چيه بيا تو ماشين . .

ـ داري دروغ ميگي . من باور نمي کنم . مي خواي بگي باهاش هيچ رابطه اي . 

دستش را محکم جلوي دهان فلور گذاشت . .رگ پيشاني اش مي کوبيد از ميان دندان هاي به هم فشرده اش غريد : خفه ات مي کنم اگه ادامه بدي لعنتي . همين جا خفه ات مي کنم . 

آيلي کنارشان ايستاد . .ميلرزيد و اشکش دانه دانه مي ريخت . دلش به درد آمد . اين بچه را چه به اين مکافات ها و حرف ها . .توجهي به تقلاي فلور نکرد و سمت ماشينش برد . .

ماشين را روشن کرد و راه افتاد . اصلا متوجه رانندگي اش نبود . آيلي کنارش نشسته بود و گريه ميکرد . کلافه شد . ديوانه اش کرده بودند . انگار همه دست به دست هم داده بودند . .

ـ مگه نگفتي با هم حرف مي زنيم پس چرا ساکت موندي . ؟!

دستش دور فرمان محکم شد : فلور بد کاري داري باهام مي کني . من و ديوونه نکن بذار سالم برسيم خونه . بعد هر توضيحي خواستي بهت ميدم . هر چيزي که گفتي و گوش ميدم . 

چنگي ميان موهايش زد . اين بچه چرا ساکت نميشد . ؟ کز کرده بود و رو نشانش نمي داد . مي ترسيد با هر رفتاري دوباره فلور داد و دعوايش را شروع کند . .مي ترسيد دست دراز کند و لمسش کند . چطور به ذهن فلور همچين چيزي خطور کرده بود . ؟!!

اخم کرد . آيلي حامله باشد . آنهم از .  . سرش را به دو طرف تکان داد و اخمش در هم تر شد . اين بچه ي هفده ساله . ؟! درگيري هاي ذهني اش کم نبود حالا بايد همچين چيزي هم به آن اضافه ميشد . اصلا چطور مي خواست براي فلور توضيح دهد . ؟

کسي که با يک تهوع ساده فکرش تا ناکجا رفته بود مگر با حرف زدن آرام مي گرفت . ؟!

نه . نمي شد . بايد بدون آيلي با فلور حرف ميزد . .با حضور آيلي نمي شد . .با حضور آيلي نمي توانست درشتي هاي فلور را جواب دهد . 

نگاهش دوباره سمت آيلي چرخيد . انگشتانش را ميان هم گره ميکرد و گره ميکرد . .مي پيچاند و دوباره مشت ميکرد . .

جلوي خانه نگه داشت . آيلي زودتر پائين پريد . .نگاهش به پارچه ي مشکي روي سر در افتاد . .خوبي بي کس وکار بودن اين بود که حالا کسي سراغشان را نمي گرفت . فرصت داشتند تا سنگ هايشان را وا بکنند . آنهم اولين روز در گذشت خسروخان . خانواده ي گل و بلبل مصداق واقعي رستگارها بود انگار . .

وارد سالن که شد عفت خانم داشت ظرف هاي خرما را ميچيد . .سلامش را با تکان سرجواب داد و از پله ها بالا دويد . 

آيلي داشت وارد اتاقش ميشد . .صدايش زد : آيلي . 

سربرنگرداند . .نزديک تر شد : من با فلور حرف ميزنم . هر جيغ و دادي که شنيدي نمياي دم اتاق من . باشه . ؟

کمي سرش را چرخاند و نگاهش کرد . نه مستقيم و به چشمانش . جائي ميان يقه ي لباسش . .خجالت مي کشيد . ؟!!

ابروهايش بالا رفت : آيلي . چرا نگام نمي کني . ؟!

ـ من . باشه . تو اتاقم مي مونم . ببخشيد . 

قبل از آنکه حرفي بزند داخل اتاق شد و در را بست . اين يکي را بايد کجاي دلش مي گذاشت . همين را کم داشت که آيلي خجالت بکشد و نگاهش نکند . .خشمش از فلور بيشتر شد . .

نگاهي به آمدنش انداخت و سمت اتاقش رفت . .نشست لبه ي تخت و دستي به پيشاني دردناکش کشيد . .بايد از کجا شروع ميکرد . از گندي که عماد زده بود يا فداکاري مادرانه اش در حق ماني و باعث آنهمه اتفاق بد در زندگي اش . .شايد هم بايد يادش مي آورد که بعد مرگ عماد چطور افسرده شده بود و کسي را نمي شناخت . .يادش بياورد که خسروخان باعث تمام اين اتفاقات بود و حالا ديگر نيست . اين يعني خوش شانسي يا بد شانسي . ؟

در اتاق را بست و تکيه داد به ديوار . .نفسش را فوت کرد بيرون : واقعا زده به سرت . .بهم فرصت ندادي حرف بزنم . 

ـ فرصت چي . ؟ اينکه تازه ديروز فهميدم دختر ده ساله ام و دادن به برادر ناتني پدرش . ؟! اينکه تازه متوجه شدم همه ي اين سالها با تو توي خونه ات زندگي ميکرده . ؟

ايستاد : چرا مزخرف ميگي . ميگم خسروخان مي خواست بفرستدش بهزيستي . من چاره اي نداشتم . اگه اون صيغه رو قبول نمي کردم آيلي الان اينجا نبود . مي فهمي . ؟

فلور هم نزديک تر شد : نه نمي فهمم . .ميخواي بگي مجبور شدي يه بچه ي ده ساله رو عقد کني . اون هم تو . توئي که آوازه ي هرز چرخيدن هات و همه شنيدن . ؟يعني دست رو دست گذاشتي که يه بچه رو بدن بهت . 

عصباني سينه به سينه اش ايستاد : من هرز چرخيدم . ببين من و فلور . وقتي از چيزي خبر نداري زر اضافه نزن . من اگه هرز ميپريدم هفت سال تمام نمي موندم پاي آيلي . لامصب دهن منو باز نکن . 

ـ فکر کردي نمي فهمم . اين بچه جونش برات ميره . .تو روي من ايستاد . ديروز برام شاخ و شونه مي کشيد . .اگه کوتاه نمي اومدم من و ميزد . 

ـ ديوونه اش کردي . بعد انتظار داري دفاع من و نکنه . من کنارش بودم . من بزرگش کردم . خيلي نمک نشناسي فلور . اينهمه سال نذاشتم آب تو دلش تکون بخوره . .

ـ منم احمق که باور کنم . آره . ؟! براي چي حالش به هم خورد . چرا گفتي شرايط جسمي . 

داد زد : 

ـ د احمق پريود شده . مي فهمي . ميدوني چيه اصلا يا خودت و زدي به اون راه . .قرص آهن ميخوره چون کم خون ميشه . فشارش مي افته . قندش مي افته . بدنش ضعيف . مي دوني چرا . چون به خاطر ندونم کاري هاي تو و عماد بلوغ زودرس گرفت . چون تو ده سالگي اش . .فلور بس کن . تو رو خدا ديگه ادامه نده . من مث چشام مواظبش بودم . من بيشتر از هر پدر و مادري هواش وداشتم . .

کلافه قدمي به عقب برداشت . کنار پنجره ايستاد و دست هايش را به ديوار گرفت :  من از گل کمتر بهش نگفتم . من يکبار . حتي يکبار به چشم بد نگاش نکردم . آخه چي در مورد من فکر کردي . ؟! خيلي وقت ها کنار من ميخوابيد تو تخت من . حتي يه بار هم نشد که  . .

پوفي کرد و خفه ماند . داشت چه مي گفت . ؟ از همه ي لحظه هائي که آيلي روي سينه اش مي خوابيد و مي گذاشت موهايش را نوازش کند . ؟از تمام لحظه هائي که دخترک کنارش مي گذراند . وقت هائي که دل درد ميشد و برايش کيسه ي آب گرم مي گذاشت . وقت هائي که لباس هايش را ميخريد و ميشست . ؟

فلور ايستاده بود و نگاهش مات بود : 

ـ من باور نمي کنم . اين بچه يه چيزش هست . مثل مرغ سرکنده اين سه روز بال بال زد تو خونه . .قيچي انداخت بين موهاش و زار زد . هيچي بينتون نبوده . ؟تو بچه ي من و ديوونه کردي . برو تو اتاقش و نگاش کن . ؟ ببين همون آيلي اي که تو مي گي و من نديدم . ؟ چون از روزي که من اومدم اينطوريه . .

دلش يک نخ سيگار مي خواست . يک کام عميق بگيرد و تمام فضاي سينه اش را پر کند . بعد همه ي اين فکر و خيال ها را پوف کند بيرون . .يک نخ سيگار کافي بود . ؟ بايد براي دردهايش تمام سيگارهاي دنيا را دود مي کرد . همه ي نخ ها را . .

ـ من يک کلمه هم حرف هاي تو رو باور نمي کنم . .امکان نداره . تو هفت سال باهاش زندگي کني و . .

من ازت شکايت مي کنم . ببين من و صحيح و سالم کنارت ايستادم . ميرم دادگاه و مي گم که از مريضي من استفاده کردين تا اين بلا رو سر بچه ام بيارين . 

با دست به سينه اش کوفت . همانجائي که آيلي سر مي گذاشت و آرام مي گرفت :  تو دروغ ميگي . فکر مي کني مي توني من و خر کني . آره . ؟!؟

تو اين چند سال دستت بهش نخورده . .تو چشم من نگاه کن و بگو يکبار نبوسيدي اش . هان . بگو يکبار هم وقتي مي رفت دوش بگيره براندازش نکردي . .

ـ خفه شو . خفه شو تا خودم خفه ات نکردم . .چي در مورد من خيال کردي . .؟! 

محکم تکانش داد و چسباندش به ديوار : هر زري ميزني بزن . اصلا بابت اين پنهان کاري بزن تو گوشم . اما حق نداري به رابطه ي ما شک کني . شنيدي حق نداري من و انقدر پست تصور کني . .من ديدش بزنم . ؟ من براندازش کنم . ؟ مني که وقتي خودش و خيس ميکرد ميبردمش تا دوش بگيره . ؟ مني که وقتي افتاده بودي گوشه ي آسايشگاه و عماد هم سينه ي  قبرستون زير پرو بالم گرفتمش . مني که خودم و يادم رفت . زنده بودنم . مرد بودنم فقط به صرف بزرگ کردن آيلي  . من و اينطوري مي بيني . ؟!!

فلور زل زده بود به صورتش . حتي اخم هم نداشت . بعد آنهمه داد و فريادش در خيابان اين خونسردي را درک نميکرد . 

غريد : د لامصب . . من مي تونستم پدرش باشم . !!

زد زيرخنده : 

ـ پس همه ي اين سالها مثل پدرهائي که به دخترشون نگاش مي کنن نگاش کردي . آره . ؟!

داري دروغ ميگي  . آيلي خودش گفت که هيچ وقت مثل پدر بهت نگاه نکرده . گفت هيچ وقت پدرش نبودي . عموش نبودي . پس توي لعنتي چي اين بچه بودي . هان . ؟!؟

لب روي هم فشرد و پنجه اش را باز کرد : دوستش بودم . کنارش بودم . هر کوفتي که بودم . نه هرز رفتم . نه هرز ديدمش . 

دستانش را با التماس گرفته بود : 

من مي خوام مطمئن شم . .باشه . ؟اگه خيالم راحت شه ديگه نگران نيستم . حالا که هستم . خودم مراقب دخترم مي مونم . تو هم ميري دنبال زندگي ات . .ميري ازدواج مي کني . باشه . ؟!

زده بود به سرش . ديوانگي که شاخ و دم نداشت . داشت . ؟اگر تا به امروز افسرده بود بي شک حالا يک قدم تا ديوانگي فاصله داشت . .شايد هم کمتر از آن . 

رو به پنجره ايستاد . حياط زمستان زده را تماشا کرد . چه زمستان مزخرفي بود امسال . پر از اتفاق هاي بدٍ بدٍ  .  . 

ـ چي کار کنم تا مطمئن بشي . ؟

خنديد : بايد مطمئن بشم از يه چيزي . .تو گفتي حامله نيست ديگه . ها . نگفتي . ؟ پس هنوز دختره آره . ؟! ميبرمش پزشکي قانوني . بعد ميتوني بري دنبال زندگي ات . .برو زن بگير . بچه دار شو . .باشه . ؟!

نگاهش روي دستانش ثابت ماند . هر دو ميلرزيد . مگر سي و چند ساله ها هم رعشه مي گرفتند . ؟!

ـ تو راضي اش کن باشه . ؟ حرف تو رو گوش ميده . 

اين دست ها براي چه مي لرزيدند . ؟ بايد مشت ميشدند و به دهان فلور مي نشستند . بايد دهانش را پر خون ميکرد . برگه ي باکرگي . کي . ؟! آيلي . ؟! توله شير معصومش . .؟!

دنيا پر کثافت هم که ميشد . خورشيد از مغرب هم که طلوع ميکرد . .پاک تر از آيلي هم مگر بود . ؟ مگر مي توانست . سرش داغ شد . تمام حجم خون تنش انگار توي سرش قٌل ميزد . 

ـ تو که کار ديگه اي نکردي . هان . ؟! ويهان اذيتش که نکردي . ؟

دست راستش بالا آمد و مشتش ميان شيشه ي پنجره نشست . فلور جيغ کشيد و دوباره مشت زد . .به آيلي دست زده باشد . ؟ هرز نگاهش کرده باشد . ؟ بوي لجن ميداد هوا . بوي متعفن چندش آور . . ميان جيغ هاي فلور . گريه هايش . کسي از پشت بغلش کرده بود . کسي که هق ميزد ميان شانه هايش . التماس ميکرد . کسي که پاک بود و دنيايشان پاک بود و مگر اين بچه غير معصوميت فرشتگان چيز ديگري هم بود . ؟!

ـ من بميرم . .بميرم برات ويهان . چيکار کردي با خودت . 

نه درد دستش را حس ميکرد و نه سوزشي . .انگار نه انگار که بريده بود و خون همه ي دستش را رنگين کرده بود . .

بوي تعفن هنوز هم بلند بود . .دلش ميخواست عق بزند و بالا بياورد . نگاهش روي آيلي ماند . .موهايش را کوتاه کرده بود و شب ها نمي خوابيد و مادرش مي خواست برگه سلامتش را بگيرد . صورتش خيس اشک بود . چانه اش ميلرزيد . .لبش ميلرزيد . .دست هايش . شانه هايش . .

ـ من بميرم برات . تو رو خدا بذار دستت و ببندم . ويهان . من غلط کردم . هر چي که بگي . ميام خونه . ببين من و . 

داشت التماس ميکرد تا دستانش را ببيند . همانطور که بغلش زده بود . سر آيلي ميان سينه اش بود . چرا آنقدر سنگين . 

چرا حس ميکرد نمي تواند سنگيني اش را تحمل کند . .دست هايش بلاتکليف مانده بود . نه پيش مي آمد تا لرزش شانه هايش را آرام کند و نه عقب مي ماند . لبخندش تلخ بود . .آيلي همان آيلي نبود . شايد هم خودش ديگر ويهان سابق نبود . .

سر از سينه اش برداشته بود . .داشت با بغض و درد نگاهش ميکرد : بريم درمانگاه . ؟! تو رو خدا . .

صداي فلور از پشت در بسته ي اتاق مي آمد : من با اين کارات از حرفم بر نميگردم ويهان . .قول دادي که بهش 

ميگي باهام بياد . 

قول نداده بود . .محال بود بگذارد فلور اين کار را بکند . .محال بود بگذارد پاي او را به دکتري باز کند . .

آيلي از همان جا جيغ زد : 

ـ دست از سرش بردار . .داري ديوونه اش مي کني . چي از جونش مي خواي . ؟!!

ـ به تو مربوط نيست . .

آيلي پشت در ايستاد و داد زد : چرا به من مربوط نيست . ؟ داري در مورد من حرف ميزني . .براي من داري اين همه 

اذيتش مي کني .  

ـ اين در و باز کن تا بهت بگم . برات همون مادري ميشم که ميخواستي . آيلين . همه ي گذشته رو جبران مي کنم . .

فقط بذار مشکلاتم و با ويهان حل کنم . قول ميدم همه چي و فراموش مي کني . عزيزم تو هنوز خيلي بچه اي . بذار من کمکت کنم . .ميريم يه جاي ديگه . .من و تو با هم  . باشه ماماني . ؟

ايستاد و نگاهش کرد . .مگر دختر کوچولو ها هم قد ميکردند . ؟ مي توانست سنگيني شانه هايش را به چشم ببيند . چرا همه چيزشان آنقدر شبيه هم شده بود . .؟ دردهايشان . .زخم هايشان . .با هم قد کشيده بودند انگار . با هم درد ميکشيدند . .

آيلي داشت سمتش مي آمد . قدم هايش را مي شمرد . .يک . .دو . .سه . فقط سه قدم برداشت و بعد دستانش دور گردنش حلقه شد .  قهوه اي هاي خوشرنگش پر و خالي ميشد : من از پيشت نميرم . باشه ويهان . ؟! گفتم تا پير بشي هم پيشت مي مونم . من همون آيلي ام . حرفام يادم نميره . من با فلور هيچ جائي نميرم . باشه . ؟! 

الان ميريم يه دکتر دستت و ببينه . خوب ميشه . .بعد من وسايلم و جمع مي کنم و برميگردم پيش تو . ميان اشک هايش خنديد : باهام حرف نمي زني . ؟ بغلم نمي کني . ؟!

دوباره ميام تو اتاقم . کنار اتاق تو . باشه ويهان . ؟!دوباره با هم غذا درست مي کنيم و ظرف ميشوريم . فلور هم 

بره پيش ماني . بره باهاش زندگي کنه . من نميرم . من هيچ کجا نميرم . نمي تونم . باشه ويهان . نمي تونم . .

نمي توانست . آيلي نمي توانست . خودش هم نمي توانست . اما انگار اين نتوانستن ها خيلي با هم فرق داشت . انگار يک دريا ميانشان فاصله انداخته بود . .

با پشت دست اشکش را پاک کرد و لبخند زد : برم وسايلم و جمع کنم . ؟

**

سعي کرد سيگارش را روشن کند اما با دست زخمي اش نمي توانست فندک بزند . کلافه ميان تخت نشست . .دلش فقط يک سيگار ميخواست . بدش نمي آمد بانداژ دستش را باز کند و بياندازد داخل سطل زباله . .اگر خانه ي خودش بود همين کار را ميکرد . اما مانده بود خانه ي خسروخان و نمي خواست آيلي را نگران کند . .اينکه صبح بيدار شود و زخم دستش را ببيند . .

اصلا مانده بود آنجا که چه غلطي بکند . وقتي حتي نمي توانست يک سيگار بکشد . ايستاد و قدمي راه رفت . اين دست لعنتي چه دردي داشت . بي خواب هم شده بود . .از اتاق بيرون زد . بايد چيزي براي آتش زدن سيگارش پيدا ميکرد . جلوي اتاق آيلي مکثي کرد  . فلور مي گفت شب ها گريه مي کند . گوش داد . هيچ صدائي نمي شنيد . خيالش راحت شد . دخترک فقط کمي دلتنگ بود . محال بود چيز ديگري باشد . .

خودش را به آشپزخانه رساند و برق را زد . سمت اجاق گاز رفت . عفت خانم هميشه آنجا يک فندک اتمي داشت . يک فندک که اين سيگار لعنتي را روشن کند و بگذارد کمي آرام بگيرد . با دست کوبيد روي کانتر و دادش را خورد . .دستش درد ميکرد . .يک مسکن مي خواست . .يک نخ سيگار . .شايد هم آيلي . 

کمي حرف ميزدند . يا اصلا مي رفتند و مثل همه ي وقت هائي که بي خوابي به سرشان ميزد گشتي در خيابان ها ميزدند و گاهي سر از شمال در مي آوردند . .دخترک بي توجهه به اينکه چه ساعتي است يا چه ماهي از سال ميدويد سمت ساحل و جيغ جيغ ميکرد . .

هر لنگه از کفشش را يک طرف مي انداخت . شال و مانتويش را هم طرف ديگري . ميدويد لب آب و ميخنديد . پشت سرش خم ميشد و خرده ريزهايش را جمع ميکرد و به ديوانه بازي هايش ميخنديد و هيچ وقت مانع اش نمي شد . .

هميشه کنارش مي ايستاد تا خوش بگذراند و بخندد . .هزار دفعه شايد هم بيشتر روي ماسه ها غلت زده بودند و آفتاب گرفته بودند . دستي به پيشاني اش کشيد . 

حتي يک لحظه را هم به خاطر نداشت که آيلي را طور ديگري ديده باشد . .طوري که فلور تصور ميکرد . محال بود . .مگر ميشد غير از توله شير ديدش . مگر ميشد . .فقط يک بچه بود . 

ـ چرا بيداري . درد داري . ؟

سر بلند کرد .با بلوز و شلوار خوابش ايستاده بود جلوي آشپزخانه . تکيه داده بود به درگاه و با سر کج نگاهش ميکرد . چشمانش تا برهنگي پاهايش رفت . يک خاطره برايش جان گرفت . .اولين دفعه اي که خسروخان گفت عماد گم شده . رفته بود خانه شان . گند و کثافت از در و ديوار خانه بالا مي رفت . دخترک با لباس صورتي چرکش کز کرده بود پشت ديوار . موهايش وز شده بود روي سرش . پاهاي برهنه اش را به خاطر داشت و عروسک زشتي که هفت سال بود ميان اسباب بازي هايش داخل انبار مانده بود . .

آيلي جلوتر آمد و دستش را روي پيشاني اش چسباند . .بوي رزها از همه ي وجودش ساطع بود . 

ـ يه کم داغي . تب کردي . .بيا بشين برات قرص بيارم . 

اين همان بچه بود . ؟ همان توله شير موقرمز . ؟ موهايش صاف دور صورتش قاب گرفته بود . دست آزادش را بلند کرد و سمت راست صورتش گذاشت . کوتاهي موهايش را دوست نداشت . برايش يادآور خاطرات تلخي بود . با شصت زير چانه اش را لمس کرد . .نگاهش رفت روي خراشيدگي زير گردنش . هماني که تا شانه اش امتداد داشت . 

ـ جاي چيه . ؟!

گردنش را خم کرد تا نتواند شانه اش را ببيند : طوري نيست . بيا بشين . 

ـ وايسا . دستش را روي يقه ي لباس گرفت و سمت شانه عقب کشيد . .يک خراش . جاي کشيده شدن ناخن . يک خراش عميق قرمز رنگ . .

با شصت کشيد روي خراش : کار فلوره . ؟!

ـ تقصير خودم بود . .مي خواست نذاره موهام و قيچي کنم . .

به چشمانش نگاه کرد : چرا موهات و زدي . ؟

لبخندش بغض داشت : از بلنديش خسته شده بودم . برات قرص بيارم . ؟!

سرش را گرفت سمت سقف ونفس گرفت . لبش را کشيد داخل دهان ودستش مشت شد . .چه کار کرده بود . ؟ گند زده بود به احوال دخترک . .

دست آيلي دور مچ اش حلقه شد : حالم خوبه . .

نيازي به پرسيدن نبود . همديگر را خوب شناخته بودند . شايد بعضي ها پنجاه سال کنار هم مي ماندند و شناختي از هم نداشتند . اما کنار آيلي چيزي پنهان نبود . آيلي هم چيز پنهاني نداشت . نيازي نبود بگويد که چقدر از خودش عصباني است . .دخترک مي دانست . آرامش ميکرد . .

نفسي گرفت : ميخوام سيگار بکشم . .

نشست پشت ميز آشپزخانه و سيگارش را گوشه ي لبش گذاشت . آيلي برايش فندک زد . کامي گرفت و فوت کرد . قرمزي خوشرنگش را تماشا کرد . .

آيلي کنارش ايستاد : بشينم رو پات . ؟

اجازه مي گرفت . ؟ قبل تر ها اجازه اي در کار نبود . اگر روي کاناپه مي نشست دخترک آويز گردنش ميشد . اگر مي خوابيد نيمه شب سر از رخت خوابش در مي آورد . حالا براي نشستن روي پايش اجازه مي خواست . مگر چيزي فرق کرده بود . ؟

آيلي جلوتر آمد و روي پايش نشست . کمي دستش را باز کرد و دخترک گوله شد ميان سينه اش . سيگارش را دود کرد و چقدر آرامش داشت . سيگار يا آيلي . نمي دانست . .

**

گوشي را از روي پاتختي برداشت : الو . 

ـ سلام . 

نفسي گرفت : سلام . خوبي سارا . ؟

ـ بد نيستم . .چند روزي ازت بي خبر بودم . گفتم يه زنگي بزنم . 

تکيه داد به ديوار اتاقش و جواب داد : درگير بودم . .خودت چطوري . ؟

ـ من . .خوبم . .فقط بايد يه چيزائي بهت بگم . 

مي دانست که دير يا زود سارا هم از اين رابطه ي بي سرو ته خسته ميشود . اصلا انگار هيچ رابطه اي برايش ممکن نبود . تارا . .حالا هم که او . .

ـ باشه . ميام ببينمت . .

ـ خونه نيستم . يعني بيرون هم و ببينيم بهتره . .

پوزخند زد : باشه . کي و کجا . بگو که برنامه ي خودم و بدونم . 

ـ يه کافي شاپ نزديک مرکز خريدتون هست . ميام اونجا . يه ساعت ديگه . .خوبه . ؟

زياد هم بود . .بايد لباسش را مي پوشيد و ميرفت . 

ـ پس تا يه ساعت ديگه . .

ـ منتظرم . 

گوشي را روي دهانش فشرد . سارا هم ميرفت و دوباره تنها مي ماند . هر چند با وجود سارا اوضاعش فقط بد و بدتر شده بود . .انگار حالا حالا ها نمي توانست با کسي باشد . .جلوي آينه دستي به صورتش کشيد . . آيلي تماس گرفته بود که براي تعويض بانداژ دستش آنجا برود . .اهميتي نداد . . ترجيح ميداد کمي از فلور دور بماند . .

نمي خواست دوباره ياد دکتر رفتن آيلي حرف بزند . دفعه ي بعد محال بود بگذارد فلور به اين حال و روز بياندازدش . .

بيرون اتاق ايستاد و بعد درب اتاق آيلي را باز کرد . نگاهي روي وسايلش انداخت . .روي تصوير هانا مانتانا و جاستين . 

روي ديواري که اسمش را گذاشته بود خاطرات و هر گوشه اش را با ماژيک يک رنگ کرده بود . چند خط شعر . .چندتائي عکس از خودشان . يعني دوباره بر مي گشت خانه . ؟ اصلا با وجود فلور ممکن بود . ؟

نگاهش را از روي تخت سر داد به ميز آرايشش . کمي جلوتر رفت و روبروي آينه ايستاد . 

چند گوشه اي از آن را با رژ هاي رنگارنگ بوسيده بود . حالا نقش لب هايش هر طرف بود . .لبخند کجي روي لبش 

نشست . انگشتش را روي لب قرمز کشيد . .دوباره همه چيز برمي گشت سر جاي سابقش . ؟ يادش مي رفت که فلور چه حرف هائي زده . .؟که تمام پاکي و لطافت با هم بودنشان را به لجن کشيده . .؟

انگار آيلي هم درگير حرف هاي فلور بود که کمي دوري ميکرد . کمي عقب مي کشيد . .از همان شبي که ميان آشپزخانه 

سيگارش را روشن کرد و آيلي روي پاهايش نشست . از دو روز قبل . .فقط يکبار رفته بود تا برايشان خريد کند و بعد نه آيلي تماسي گرفته بود و نه خودش خواسته بود حالي بپرسد . .فکر کرد اگر صد بار دستش روي گوشي رفت و تماسي نگرفت يعني نخواستن . .؟

کلافه قدمي برداشت و لبه ي تخت نشست . .سرش را بالا گرفت . تمام سقف را عکس چسبانده بود . به پشت دراز کشيد و يک به يک آنها را تماشا کرد . .آيلي وقتي هم که نبود حضور داشت . .نيازي نبود بيايد به اتاقش . .بيرون از خانه هم که ميرفت . همراهش قدم بر مي داشت . اگر سوار ماشين ميشد کنارش مي نشست . اگه خسته بود مي خنداندش . اگر گرسنه بود برايش لقمه مي گرفت . دوباره نشست و دستي به دهانش کشيد . .داشت ديوانه ميشد . ؟!

هر طرف که مي رفت آيلي هم بود . .نيازي نبود براي نديدنش به خانه ي خسروخان نرود . .هر لحظه . هر نفس حسش 

ميکرد . .عصبي ايستاد و از اتاق بيرون زد . .نبايد اينطور ميشد . .با وجود فلور و حساسيت هاي آشکارش نبايد اينطور ميشد . .

**

با ديدن سارا سمتش رفت . يک ربعي دير کرده بود . .به جهنم . .ترافيک و گرفتاري و اعصاب داغان که منتظر قرار ملاقات نمي ماند . آنهم قراري که ميخواست کات شود . .

صندلي را عقب کشيد و کج گذاشت . نشست و پا روي پا انداخت . 

سارا با ابروهاي درهم نگاهش ميکرد : سلام . 

سر تکان داد و گوشه ي ابرويش را خاراند : سلام . 

ـ دستت چي شده . .؟!

نگاهي به دستش انداخت : طوري نيست . بريده . چيزي سفارش ندادي . ؟

ـ منتظرت بودم . 

دوباره سر تکان داد و مگر چه ميشد اگر سيگاري دود ميکرد . .زير سقف اين کافي شاپ ها هر گندي ميزدند و سيگار کشيدن ممنوع بود . کلافه با پا روي زمين ضرب گرفت . 

ـ چرا عصبي هستي . ويهان اتفاقي افتاده . ؟

عصبي نبود . کلافه بود . شايد هم برعکس . .انگار منتظر چيزي بود که نمي دانست . .مي دانست و به روي خودش نمي آورد . 

ـ خوبم . چيکار داشتي که بيرون قرار گذاشتي . تا جائي که يادمه قرار اولمون توخونه ي تو بود بعدي هم شمال . 

دلخور نگاهش کرد . .حق نداشت دلخوري اش را سر او خالي کند . .پووفي کرد و دستي بين موهايش کشيد : پاشو بريم تو ماشين يا توي بوتيک . من اينجا عصبي ميشم . .

ايستاد و سمت سارا رفت . .صندلي اش را عقب کشيد و دست به سينه منتظر ماند . .

هواي بيرون را نفس کشيد و سيگاري آتش زد . يقهي پالتوي مشکي اش را داد بالا : بريم کجا . ؟

ـ بريم خونه ي تو . .اينطور که معلومه جائي غير اونجا آروم نيستي . 

حرف حساب که جواب نداشت . آن خانه منبع آرامشش بود . اما اين روزها گاهي سوهان روحش هم ميشد . .گوش دادن آهنگ خيلي بهتر از سکوت بود . .

زمستون تن عريون باغچه 

چون بيابون

درختا با پاهاي برهنه 

زير بارون

نمي دوني تو که عاشق نبودي . 

چه سخت مرگ گل براي گلدون . 

گل و گلدون چه شب ها نشستن بي بهانه

واسه هم قصه گفتن عاشقانه

چه تلخ . چه تلخ . .

بايد تنها بمونه قلب گلدون

مث من که بي تو نشستم زير بارون زمستون . .

نگاهش چرخيد سمت سارا . اول روي لب هاي رژ خورده ي خوش رنگش بعد سمت موهاي روشن و چشمان غمگينش . .غمگين بود . مي فهميد . .

انگشتش را کشيد روي گونه اش : چت شده تو . ؟!

**

چند لحظه اي بود که آرام گرفته بود . .آرام گرفته بودند . آنجا ميان تخت اتاق سارا . .ميان خانه ي او در طبقه ي دوم يک آپارتمان هشت واحده . 

ـ خوبي . ؟!

ميان روتختي سفيد و مشکي اش غلتي زد : اوهوم . .خوبم . 

چشمانش را بست و نفس گرفت . حالش خوب بود . ساعتي که پشت سر گذاشته بودند چيزي کم نداشت . 

تمام عضلاتش آرام گرفته بود . يک بي حسي خوب و خلسه آور . دلش مي خواست کمي بخوابد . اما بايد مي رفت . .

دستش را محکمتر دورش پيچاند :  يه قهوه بهم ميدي . ؟!

موهاي بلوندش را عقب زد . مي توانست تيرگي آرايش و رد اشک را تا روي گونه هايش ببيند : ناراحتي . ؟!

نوک انگشتش را بوسيد :  نه . 

ـ من امروز خيلي تحت فشار بودم . نمي خواستم تو ماشين سرت داد بزنم . نمي خواستم باهات بداخلاقي کنم و بعد هم بيام اينجا . 

صورتش را به کف دستش چسباند : مي دونم . ناراحت چيزي نباش . 

ـ نمي خواستم اين اتفاق بيافته . 

نگاهش کرد : نمي خواستي . ؟!!

روي لبخندش انگشت کشيد : مي خواستم . .اين يه دفعه رو ميخواستم مثل تو که مي خواستي . .بدون برنامه . بدون فکر کردن . 

کمي بالاتر کشيد و سربه شانه اش گذاشت : بدون اينکه اصلا هيچ کدوم بهش فکر کرده باشيم . يهوئي . 

با انگشت روي موهايش کشيد : يهوئي . 

ـ من امروز اومده بودم باهات تموم کنم . حس ميکردم اين رابطه وآشنائي از اولش درست نبود . .خيلي هم مصمم بودم . مي دوني . .

با انگشت روي امتداد ابرويش را لمس کرد : منم همين قصد و داشتم . .مطمئن بودم که تموم ميشه . .

ـ الان چي . بازم ميخواي تموم شه . ؟!

دستش را زير سرش گذاشت و به سقف زل زد . چه خوب که ساده بود و هيچ تصويري نداشت : الان فقط يه قهوه ي غليظ ميخوام و بسته ي سيگارم . .

نمي خواست راجع به چيزي حرف بزنند . .اتفاقي بود که هر دو طرف ميخواستند . .بدون هيچ برنامه اي . ميشد گفت کاملا روي غريزه بنا شده بود . در رابطه با خودش که مطمئن بود . .

ـ بسته ي سيگارت تو پالتوت بود يا پيراهنت . ؟!؟

به لحن مشکوک و خنده ي چشمانش ، ابرو بالا داد : نميدونم . مگه فرقي هم ميکنه . .؟؟

ـ آره . پيرهنت افتاده پاي تخت که خودت مي توني خم شي و برداري . اما پالتوت فکر کنم تو راه پله است . .

نيم خيز شد : دروغ ميگي . .من تو خونه درش آوردم . 

با صدا مي خنديد : من که فکر کنم تو راه پله است . مي خواي بري و ببيني . ؟!

کلافه نشست و چنگي به موهايش زد : پاشو ببين کجاست اذيتم نکن . .

ـ مجاني که نميشه . .

با دو انگشت روي لبش را فشرد و بعد انگشتانش را به لبش چسباند : اينم جايزه ات . بدو دختر خوب . .من از وقت قهوه و سيگارم بگذره هم بداخلاق ميشم هم عوضي . .

سارا که رد شد . پوزخندي به خودش زد . عوضي بودن که ربطي به دير شدن سيگار و قهوه نداشت . .

ماگ قهوه اش را لب زد . .طعمش خوب بود . روي بند بند اعصاب خسته اش لايه مي کشيد . پکي به سيگارش زد و دوباره لبي به فنجان قهوه اش . سيگار و قهوه . بد مسکني بود . هواي اتاق رو به تاريکي مي رفت . سارا به پشتي تخت تکيه داده بود و فنجانش را ميان انگشتانش تاب ميداد . زيادي ساکت بود . .فضاي ميانشان  . خودش . .

ـ خوبي . ؟!

کمي سرش را بلند کرد و انگشت زير چشمش کشيد . داشت گريه ميکرد . .؟ اخم ميان ابرويش نشست : داري گريه مي کني . ؟!

لبخندش را ميان نور ملايمي که از بازي در داخل ميشد برانداز کرد . .چشمان گريان و لبان خندان . کدام را باور مي کرد . .

ـ طوري نيست . .يعني دلم يه کم گرفته . .

ته سيگارش را ته ماگ قهوه اش انداخت و د ستش را پشت سرش حلقه کرد . نيازي نبود بپرسد .  حس ميکرد که سارا نياز به گفتن دارد

ـ من زود ازدواج کردم . عاشق شده بودم . يه خانواده ي نابسامان و باري به هر جهت داشتم . برام رفتن از خونه بهترين گزينه بود . .من با عشق ازدواج کردم . .تا حالا عاشق شدي . ؟

سري به نشانه ي نه بالا انداخت . 

ـ خوبه . خيلي خوبه که عاشق نباشي . ميدوني عمر زندگي رمانتيک و عاشقانه ي من چقدر بود . ؟!

سيگار ديگري روشن کرد و پک زد : خيلي خوش باورانه فکر کنم سه ماه . .

خنديد و انگشت پاي چشمش کشيد : زيادي خوش باوري عزيزم .  . فقط دو هفته . .فقط دو هفته تونستم براش سرگرم کننده باشم . 

باورت ميشه . ؟ درست روز پونزدهم ازدواجم يه زن ديگه تو تختم بود . .اومدم خونه و ديدمشون . خيلي راحت بهم گفت که براش کافي نيستم . 

کام محکمتري گرفت : پس با يه عوضي به تمام معنا ازدواج کرده بودي . 

لبي به فنجان قهوه اش زد : آره . من براش کم بودم . من راضي اش نمي کردم . .هيچ کسي راضي اش نمي کرد . .

با هر کسي دو هفته اي مي گذروند و بعد نفر بعدي . نفر بعدي . .با هر کسي که وقت مي گذروند خيلي زود خسته اش ميکرد . دو هفته من . دوهفته . عسل . دو هفته سحر . دو هفته گيتي . 

ـ چرا زودتر ازش جدا نشدي . ؟!

دستش را دراز کرد و سيگارش را به لب برد . يک کام کوچک گرفت : عاشق که باشي خر هم ميشي . منم خر بودم . فکر ميکردم واقعا مقصرم . براي بهتر شدن زندگي مون فکر ميکردم تنها هم که بجنگم کافيه . .هر دو هفته يه رنگ مو . يه مدل آرايش . يه لباس . يه بار ميشدم عسل . يه بار سحر . . اشکش سر خورد روي گونه اش : آخرش گم شدم . خودم و گم کردم . ميدوني چقدر سخت ميشه که آدم خودش و گم کنه . ؟

ميان تاريکي اتاق به صورت غمگينش نگاه کرد : فکر مي کني من شبيه اونم . .؟

کام ديگري از سيگارش گرفت :  نه . من شدم شبيه اون . من شدم زني که هميشه احساس کمبود مي کنم . هميشه فکر مي کنم جاي يه نفر کنارم خاليه . که هيچ کسي اون خلا رو پر نمي کنه . 

نگاهي به سيگار ميان انگشتان لاک خورده اش انداخت . .قرمز خوشرنگي زده بود . از همان ها که  . .اخم ميان ابرويش نشست . .

ـ من هميشه تنها بودم . هميشه تحقير شدم . هميشه حس کردم ارزشي ندارم . تو هم حالا بعد امروز اينطوري فکر مي کني . ؟

با انگشت روي خطوط پيشاني اش دست کشيد . .اين زن چه مي گفت . ؟

ـ ببين من وشوهر سابقت يه عوضي به تمام معنا بود . .حتي ارزش نداره به اون روزا فکر کني . منم هيچ فکر بدي راجع به تو نکردم و نمي کنم . .

خم شد و بوسه اي به پيشاني اش زد : گم نشدي . هنوز اينجائي .  تو باارزشي . براي خودت با ارزشي . کم نباش . .همون طوري باش که لايقت باشن . نه من . يه مرد ديگه . يه جاي ديگه تو يه روز ديگه . .لايق تو ميشه . .مطمئن باش . .

روي پلک هاي خيس اشکش هم بوسه ي کوتاهي زد : هر روز به خودت بگو که شوهرم يه آدم آشغال ک . . بود و ارزش فکر کردن و نداره . .لبخندش را که ديد عقب کشيد و پيراهنش را از پاي تخت برداشت .  . 

ـ ازت خوشم مياد . .از همون شب مهموني که ديدمت . با يه سيگار کنج لبت . اما ديگه نمي خوام ببينمت . 

خنديد و ايستاد تا لباسش را مرتب کند : منم همينطور . .

به صورت هاج و واجش چشمکي زد : امروز و فراموش مي کني . البته ميتوني به عنوان يه خاطره ي خوب هم نگهش داري . اگه دوست داري . 

ـ خيلي . خيلي پرروئي . 

نوچي کرد و دکمه هاي پيراهنش را بست : پررو نه اما عوضي چرا . .

ـ واقعا نمي خوام ببينمت . .از حسي که ممکنه دوباره به وجود بياد ميترسم . .

پليورش را برداشت : من احساساتي نيستم . .واقعا مي گم . ميتونيم فراموش کنيم . نه خاطره اي هست و نه دلي . 

پالتويش را از روي کاناپه ي نزديک ورودي برداشت و کفش هايش را پا کرد . .مي رفت و ديگر پا به آپارتمان هشت واحدي خيابان بنفشه نمي گذاشت . .

مسيرش سمت خانه بود . .کمي زير دوش مي ايستاد و کثافت هايش را آب مي برد . کمي سيگار مي کشيد و خيلي چيزها از يادش مي رفت . .کمي مي خوابيد . .اين يکي را مطمئن نبود . خوابيدن ميان آن خانه خيلي هم ممکن نبود . 

کلافه چنگي به گردنش زد و دوباره آهنگي ميان فضاي خالي ماشينش پيچيد . 

زمستون . 

براي تو قشنگه ،  پشت شيشه

بهاره . 

زمستون ها براي ، تو هميشه . 

تو مثل من زمستوني نداري

که باشه لحظه ي چشم انتظاري . 

گلدون خالي نديدي نشسته زير بارون

گلاي کاغذي داري تو گلدون . 

تو عاشق

نبودي ،  ببيني تلخ روزاي جدايي

چه سخته چه سخته . 

بشينم بي تو با چشماي گريون . 

زمزمه کرد : تو عاشق

نبودي ، ببيني تلخ روزاي جدائي . 

چه سخته . چه سخته . .

آيلي تماس نگرفته بود . انگاري فراموش شده بود . نفسي گرفت و با کف دست پيشاني اش را فشرد . .آيلي . .فراموشش کرده بود . .!؟

تن پوشش را پوشيد و با حوله ي کوچکي نم موهايش را گرفت . نگاهي در آينه به صورتش انداخت . ريشش کمي بلند شده بود و صورتش را تيره تر نشان ميداد . دستي به صورتش کشيد . .نگاهش چرخيد روي گوشي موبايل اش که روي تخت مانده بود . آيلي تماس نگرفته بود . آيلي دو روز بود که خبري نمي گرفت . اخم کرد . اتفاقي افتاده بود که نمي دانست . ؟ دلشوره افتاد به جانش . 

نکند وقتي با سارا بود تماسي گرفته باشد . يا آمده باشد خانه و با نبودنش برگشته باشد . دستي دور لبش کشيد و لبه ي تخت نشست و شماره گرفت . .

بوق هاي آزاد را شمرد و کسي جواب نداد . ايستاد و تلفن خانه را برداشت . ساعت کمي از دوازده مي گذشت . نمي خواست با عفت خانم تماس بگيرد و اين وقت شب بيدارش کند . د.باره شماره ي آيلي را گرفت . چرا به گوشي اش جواب نمي داد . .؟!

لعنتي نثار خودش کرد و سمت کمدش رفت  . لباس ورزشي اش را بيرون کشيد . سريع آماده شد و سوئيچ و گوشي اش را برداشت . .يک دلشوره ي لعنتي به دلش افتاده بود . از آنها که باعث ميشد بترسد . از آنهائي که چند سال پيش با نبودن آيلي تجربه کرده بود . .خيابان هاي خلوت وادارش ميکرد سريعتر براند . .دسته کليدش را برداشت و در حياط را باز کرد . .جز چراغ ايوان باقي چراغ ها خاموش بودند . تند از حياط گذشت و آرام قفل در ورودي را باز کرد . .بي صدا در را پشت سرش بست و از پله ها بالا رفت . .پشت در اتاق آيلي ايستاد و نفسي گرفت . مي خواست ببيندش که به پهلوي چپ خوابيده . همان عادتي که هميشه داشت . هر دو دستش را زير گونه اش مي گذاشت و اخم ميکرد . 

دستگيره را آرام پائين داد . نور چراغ روشن راه پله روي تختش مي افتاد . .روي نيم رخ ظريف و کوچکش . .دستش را روي قلبش گذاشت . حالش خوب بود . فقط خوابيده بود . توله شير موقرمزش فقط خوابيده بود . .دو قدم بلند برداشت و جلوي تخت زانو زد . لبخند زد . انگشتش را آرام جلو برد و روي اخم ميان پيشاني اش کشيد . مگر در خواب هم اخم ميکردند . .؟

داغي سرش باعث شد پشت دستش را روي پيشاني اش بچسباند . تب داشت . .مي توانست گرماي غير طبيعي تنش را حس کند . داغ بود . .مگر ميشد چند سال با او زندگي کند و نداند دماي تنش کي بالا و پائين ميشود . برگشت سمت در اتاق و بستش . 

کليد ديوارکوب را زد و نزديک تختش شد . .حالا مي توانست رنگ پريده اش را ببيند . موهاي عرق کرده و لب هاي خون افتاده اش . انگار مدام پوست لبش را جويده باشد . .انگار هي لب گزيده باشد و هي درد کشيده باشد . 

دستش را روي موهايش کشيد : آيلي  . عزيزم . 

نگران دوباره گونه اش را لمس کرد : آيلي . 

پلک هايش لرزيد و زمزمه اي کرد . .سرش را جلوتر برد تا بشنود . اما فقط نفس هاي داغش بود که به صورتش مي نشست . .

نشست لبه ي تخت و دست زير بازويش انداخت : آيلي . بيدار شو . پاشو قربونت . پاشو ببينمت . .

از زير پتو بيرونش کشيد . با آن تب داغ و آنهمه لباس خوابيده بود . .؟! چرا بيدار نمي شد . چرا چشم باز نمي کرد . اصلا براي چه مريض شده بود و به او نگفته بود . .

دستي زير گردنش کشيد و ضربه اي به گونه اش زد : آيلي  . آيلي . د لا مصب چت شده . .؟!

بيشتر از آن معطل نماند . ميان پتو پيچيد و بغلش کرد . .اگر دستش به فلور ميرسيد حسابي از خجالتش در مي آمد . .

از حياط گذشت و روي صندلي جلو خواباندش . از داخل خانه بغلش کرده بود و آورده بود بيرون اما حتي پلک هم نزده 

بود . عصبي پشت دستش را زير دندان فشرد و سوار شد . اصلا يادش نمي آمد آن حوالي بيمارستان يا درمانگاهي باشد يا نه . 

**

ايستاده بود و به پرستاري که تقلا ميکرد رگ دستش را براي تزريق سرم پيدا کند نگاه ميکرد . ميديد که چطور سر سوزن را ميان دستش مي چرخاند . .

ـ انقدر فشارش پائين من اصلا رگ پيدا نمي کنم . 

مشتش را جلوي دهانش گرفته بود . اين سومين دفعه اي بود که داشت اين کار را ميکرد . و هر بار بي حاصل . 

ـ خانم محترم بلد نيستي بگو يه دکتر بياد . 

ـ آقا يعني چي که بلد نيستي . ؟ کارم اينه . منتها رگش پيدا نميشه . 

با دست پشت گردن دردناکش را لمس کرد : ببين من الان خيلي عصبي ام . برو بگو يه دکتر بياد اينجا و اين سرم و براش بزنه . .

ـ آقا اينجا بيمارستان . ميخواي داد بزني . ؟!

چرا خفه نميشد و نمي رفت . ؟ خيلي نمانده بود تا يقه اش را بگيرد و پرتش کند بيرون . .

دفعه ي چهارم بالاخره موفق شد . .نفسي گرفت و چشم غره ي پرستار را بي جواب گذاشت . لبه ي تخت ايستاد و دستي به پيشاني عرق کرده اش کشيد . عرق هاي سرد . مثل يخ . نمي دانست چهره اش چه حالتي را داشت که پرستار را به دلسوزي واداشت : خوب ميشه . يه تب و لرز داشت . فشار و قندش هم پائين بود . با اون دو تا آمپولي که تزريق شد و اين سرم بهتر ميشه . 

دکتر که گفت چيزي نيست . 

سري تکان داد و دوباره موهاي نرم و مرطوبش را عقب زد.اين بچه چرا بايد در اين سن با تبي که منشا عصبي داشت به اين حال و روز مي افتاد . چرا هيچ کسي چيزي به او نگفته بود . روي دستش را نوازش کرد . .اين دست هاي لعنتي تمام بعد از ظهر سارا را نوازش کرده بود . اصلا چه حقي داشت که به آيلي دست بزند . ؟! چه حقي داشت وقتي دو روز سراغش نرفته بود حالا از ندانستن بيماري اش شاکي باشد . .؟! مگر نمي خواست دور بماند . ؟ خود لعنتي اش ماند خانه و دو روز خبري ازش نگرفت . .وقتي خودش با اين سن و سال تمام دو روز را کلافه و عصبي طي کرده بود چطور توقع داشت دخترک خوش و خرم باشد . ؟

آنقدر از دست خودش عصباني بود که بي ميل نبود سرش را به جائي بکوبد . .صندلي کنار تخت را جلو کشيد و نشست . .انگشتش را روي پلک هاي بسته اش کشيد . .دکتر گفته بود تا صبح پلک باز مي کند . .توله شير قوي تر از آني بود که با يک تب از پا بيافتد . خودش بزرگش کرده بود و قوي بودن را يادش داده بود . .خم شد و نوک بيني اش را بوسيد . دماي بدنش داشت متعادل ميشد . نفسش را داد بيرون . نفسي که تمام اين دقايق پراضطراب انگار ميان سينه اش مانده بود . نه بالا مي آمد و نه پائين مي رفت . 

حتي دلش نمي خواست سيگار بکشد . مي خواست همانجا کنار تخت بنشيند و بالا و پائين رفتن قفسه ي سينه اش را بشمرد . مي خواست نبض روي شقيقه اش را ببيند . روي سفيدي شيري رنگ پوستش  . .پنجه اش را بين موهايش سراند . .کوتاه بود . کوتاه و قرمز . .خم شد و موهايش را بوسيد . بوي رز مي آمد . ملايم و لطيف . از همان حس هائي که ميرفت زير پوستت ومحال بود بيرون بيايد . .

لرزيدن پلک هايش را که ديد سر بلند کرد . جلوتر کشيد و لبش را به گوشش چسباند : آيلي . 

هوم بي صدائي از ميان لب هايش شنيد . .سرش را بالا آورد و نگاهش کرد . چشمانش را نرم باز کرده بود . آرام و آرام . مثل باز شدن غنچه ي يک رز سفيد . .

شاعر شده بود . ؟! لبخندش کمرنگ بود : سلام خوشگلم . .

مردمک هايش با ترديد نگاهش ميکرد . بعد چرخي خورد : اينجا کجاست . .؟

خون مردگي روي لبش واضح بود . اخمش در هم شد : بيمارستانيم . .از کي حالت بد بود . ؟

پلک هايش را باز و بسته کرد . .سنگين و کشدار . .

ـ سر شب يه کم تب داشتم . مسکن خوردم که بهتر شم . 

دستش را ميان پنجه ي بزرگش گرفت :  اونوقت نبايد بهم خبر ميدادي . ؟!

لبش به لبخندي باز شد . کمرنگ بود اما مگر ميشد نفهمد که مي خندد : تو که بالاخره فهميدي . 

اخمش غليظ شد : حيف که تو بيمارستانيم و حالت خوب نيست و الا بهت مي گفتم اينطوري فهميدنم چه قيمتي برات داره . 

خسته بود انگار . با پلک هايش را بست و زمزمه کرد : فلورچي  ، ميدونه . ؟!

اهميت نداشت اگر صبح بيدار ميشد و اتاق آيلي خالي بود . به درک که دلواپسش ميشد . .

ـ نه . اومدم از توي تخت دزديدمت . .يواشکي عين زورو . 

لبخندش کش آمد : تو هالکي . 

خم شد و نگاهش کرد . .قطره ي اشکي از ميان پلک هاي بسته اش سر خورد . .چانه اش لرزيد و لبش را زير دندان گرفت . .

ـ دو روز بود که نيومدي خونه . .فکر کردم ديگه نمياي . 

نفس هايش پر درد شد : مگه مي تونم . .مگه ميشه که نيام . .فقط کارم زياد بود . .

اشک بعدي هم سر خورد . از ميان پلک هاي بسته اش : ميدونم . 

دستش را محکم جلوي دهانش فشرد تا نعره نزند . تا دردهايش در و ديوار اين اتاق خصوصي کوچک را از هم نپاشد . .

بغض گلويش را با درد پائين داد : هر چي به گوشي ات زنگ زدم جواب ندادي . اومدم اونجا تو اتاقت ديدم حالت خوب 

نيست . نمي گي چي شده . ؟

به سمت ديگري چرخيد . .سمتي که ديگر صورتش را نبيند : سرما خوردم . 

لبه ي تخت نشست و دستش را بالاي سرش تکيه داد و رويش خم شد :  قهري . ؟!

ميديد که لبش را چطور زير دندانش گرفته : نه . .

کنارش دراز کشيد . انگار از وقتي آورده بودش به بيمارستان همين را ميخواست . که کنارش دراز بکشد و دستش را دورش حلقه کند و بگذارد روي سينه اش هق بزند . مگر تمام اين سالها همين کار را نکرده بود . ؟

مگر هر وقتي که دخترک دلتنگ ميشد و شايد هم به دلايل خيلي ساده تر ،  بغضش را روي سينه اش نمي ريخت . .؟!

دستش را زير سرش سراند و وادارش کرد برگردد سمتش . دخترک را نرم ميان سينه اش جا داد . دست بانداژ شده اش را روي پشتش کشيد . روي استخوانهاي موج دارش . .اينهمه لاغر شده بود . .؟

مردها گريه نمي کردند . داد ميزدند . مشتشان را مي کوبيدند به شيشه ي پنجره اي . .مردها بغض نمي کردند . فقط قلبشان ميان سينه مي شکست . .درد ميشد . .داد ميشد . .

لب هايش را به موهايش فشرد : بايد بهم بگي . هر چي که ميشه . هر دردي که داري . اگه ناراحتي . اگه اعصابت خورده . اگه هواي باروني و دوست نداري . اگه دلت ميخواد غر بزني . بايد بهم بگي . .

گرماي صورتش را روي پوست گردنش حس ميکرد . .نفس هايش از بازي يقه تا روي قلبش مي آمد . آيلي نفس مي کشيد . پس چرا قلبش هر لحظه بيشتر فشرده ميشد . چرا حس ميکرد نفسش کم مي آيد . نفس محکمتري گرفت . سر آيلي روي سينه اش چرخيد . چشمانش را باز کرد و نگاهش کرد . درشتي چشمانش را دوست داشت . حتي وقتي خواب الود و پف دار ميشد . وقتي اشک ميريخت و سفيدي اش خون مي افتاد . وقتي لب هايش بسته ميشد و چشم هايش به حرف مي آمد . دخترک از کي ياد گرفته بود با چشمانش حرف بزند . ؟!

دست کوچولويش را گذاشت روي ته ريشش : بهت مياد . . با کف دست گونه اش را نوازش کرد و انگشت پاي چشمش کشيد : اين چين ها اينجا نبود . از کجا اومده . .!!

لبش را چسباند به انگشتش و بوسيدش : بود . تو نديدي . 

با سماجت انگشت رويشان کشيد . روي چند چين ريز کنار چشمانش : نبود . اگه اينجا بودن من ميديدم . 

چشمانش را بست . دخترک انگشتان نوازش گري داشت . از همان هائي که دردها را يکي يکي ميبرد . از همان هائي که دم مسيحائي داشت .  

بوسه ي عميقش را روي ته ريش چانه اش حس کرد : همين جا بمون . باشه . ؟

لب زد : باشه . 

سرش را ميان سينه اش گذاشت و صدايش پر خواب و رخوت بود : اينطوري راحت ميخوابم . 

لب زد : منم . 

دست مشت شده ي دخترک روي قلبش بود . مثل اين مي ماند که قلبش را بين مشت کوچولويش گرفته بود . . چشمانش را بست . .کجاي دنيا اينهمه آرامش بود . زير کدام سقف . ميان آغوش چه کسي . ؟!

**

يکي انگشت مي کشيد روي خطوط صورتش . ابروها . پلک ها . روي انحناي لب هايش . اين انگشت ها را مي شناخت . سر پنجه ها نرم و استخواني اش . لبخند زد و چشم باز کرد . نور آفتاب روي قهوه اي چشمانش نشسته بود . .مي توانست خطوط خوشرنگشان را ببيند . کک و مک هايش طلائي بود . طلائي روشن مثل خورشيد . نه مثل گندم زارها . 

فکر کرد از کي اينطور همه چيز را زيبا تر ميبيند . از ديشب . از امروز . يا از خيلي قبل ترها . 

ـ صبح بخير . .

بين ابروهايش را نوازش کرد : صبح بخير . با انگشت تا روي تيغه ي بيني اش را لمس کرد . دخترک با لبخند چشم بسته بود . يک لبخند کمرنگ پر مهر . از آنهائي که محال ممکن بود جاي ديگري ببيند . 

خم شد و نوک بيني اش را بوسيد . دخترک دست روي گونه اش گذاشته بود : ديشب خوب خوابيدي . ؟

مگر ميشد بد باشد . خوابش زيادي راحت بود . آرام . .بي دغدغه . بي هيچ چيز اضافه ي عذاب آوري . آنقدر آرام که هنوز حسش ميکرد . 

ـ تو که اذيت نشدي . ؟!

سرش را روي سينه اش بالا گرفت . دست آزادش را زير چانه گذاشت : دلم برات تنگ بود . 

يک دستش را زير سرش گذاشت و با دست ديگر روي موهايش دست کشيد . کوتاهي موها اذيتش ميکرد . يک چيزي ميان حرف هايش بود . دلتنگي بود . ؟! نمي دانست . .انگشت بين موهايش کشيد : هر وقت که بخواي من هستم . هر لحظه . 

لبخندش تلخ بود . مزه اش را حس کرد : ميدونم . 

نفسي گرفت و چانه اش را لمس کرد : بهتري . ؟! با پشت دست گونه اش را لمس کرد : تب نداري . 

ـ حالم خوبه . خيلي خوبم . کي از اينجا ميريم . 

تکاني به دستش داد تا ساعتش را ببيند : دکترت بايد بياد . .جواب آزمايشات و ببينه ميريم . 

ـ يه پرستاري اومد و ما رو اينطوري ديد . 

ابرو بالا داد : ـ چطوري . ؟!

با چشم به دو نفرشان اشاره کرد . .نيمه دراز کش بود و آيلي روي نيم تنه اش لم داده بود . تکاني به خودش داد و نشست :  بيا . اينم از اين . . مشکل حل شد . ؟

لب برچيد :  يه جفت کفش هم برام مي آوردي ديگه . .

نگاهي به پاهاي کوچکش انداخت :  ديشب اصلا نفهميدم چطور رسيدم اينجا تو دنبال کفشي . ؟

غر زد :  کفش هيچي . نه لباس تنم هست . نه روسري . چطوري برگرديم . ؟!

نازش کرد :  غصه ي اين و ميخوري قربونت برم . ؟ برات ميارم از خونه . بذار دکترت بياد بعد ميرم دنبالش . 

با چسب روي دستش ور رفت :  من اينجا تنها نمي مونما . گفته باشم . 

نوک بيني اش را کشيد :  اه . اه . دختره ي بد اخلاق . واسه چي نمي موني . ؟!

اخم کرد و دست به سينه شد :  مگه ساک لباساي من ديگه تو ماشين نيست . ؟!

ساک لباس هايش . ؟ بود . هميشه آنجا بود .  هر بار که صندوق را باز کرد آنجا بود . هيچ وقت هم دستش پيش نيامد تا برش دارد . .سر تکان داد : چرا هست . الان برات ميارم . 

آستين بلوز تريکوي بنفشش را روي انگشت کشيد :  گرسنمه . .

هفت هشت سال قبل همينطور طلبکار از او غذا مي خواست . آويزان پايش شده بود و لباس سبز بيمارستان پوشيده بود .  :  

يه کيک و آبميوه ميتونم برات بگيرم . .

غر زد . دراز کشيد و پشت به او شد :  جهنم و ضرر . بگير . 

ايستاد و دست داخل جيبش برد . گوشي لعنتي روي ويبره بود و ميلرزيد . مي دانست که فلور است . 

ـ برم از اين خانم پرستار ديشبيه بپرسم چي تو سرمت زده که انقدر بي ادب شدي . 

ـ به خاطر سرم نيست که . دوباره تنم به تنت خورده . 

اينبار با صدا زد زير خنده . .اين توله شير پررو . اين دختر . .

ـ يه ديقه آروم بگير تا بيام . 

نمي خواست دخترک متوجه تماس شود . هنوز نمي دانست چه موضوعي به آن حال انداخته بودش . 

ـ الو . .

ـ آيلي کجاست . ؟ چرا تو تختش نيست . پيش توئه . آره . پيش توئه . ؟!

ـ هيش . چته داد ميزني . آره پيش منه . 

ـ آيلي که ديشب تو تختش خوابيده بود . چطوري سر از خونه ي تو در آورده . ؟

را افتاد سمت خروجي سالن : ببين داد نزن . صداي من از تو خيلي بلندتره . .

ـ ميگم بچه ي من کجاست . توي تختش بود . اصلا با اجازه ي کي اومدي و برديش . نصف شب . بي خبر . .

حسي وادارش ميکرد کمي حرصش را سر فلور خالي کند : مگه اجازه ميخواد . ؟!

ـ ويهان . همين الان برش گردون خونه . به خدا . به خاک عماد قسم ميخورم با پليس ميام دم خونه ات . .

سمت پارکينگ رفت و ريموت ماشين را زد : انقدر دور برندار فلور . .يه بار منطقي برات توضيح دادم که براي چي مجبور به اون کار شدم . تو چه قبول بکني . چه نکني . مسئوليت آيلي با منه . شنيدي چي گفتم . يعني آب از دماغش بياد بايد بهم جواب پس بدي . اين بچه ديشب تو تب مي سوخته . .کجا بودي تو . ؟!

ـ تب داشت . .حالش خوب بود . بي خود براي من داستان نساز . 

در صندوق را بالا داد . ساک چهرخانه ي قرمز را جلو کشيد و زيپش را کشيد : خوب بود و تب و عصبي داشت . لرز داشت . چند ساعت بيهوش بود . .؟! فقط منتظرم دکترش بياد و مرخص بشيم . بعد ميام خونه و تو بهم توضيح اين دو روز چيکارش کردي . ؟!

ـ من هيچ توضيحي برات ندارم . .دختر من و تا قبل ظهر ميرسوني خونه ويهان . .

از بين لباسها سوئي شرت و شلوار مخمل يشمي اش را بيرون کشيد . شال مشکي هم برداشت . قسمت بيروني کيف هم جاي کفش هاي راحتي اش بود . همه را داخل نايلوني جا داد : يکي دو روز يپيش من مي مونه تا حالش بهتر بشه . 

داد ميزد : تو اين کارو نمي کني . شنيدي چي گفتم . همين ديروز برگه ي سلامتش و از يه دکتر زنان گرفتم . تو ببرش تا دوباره مجبور شم اين کارو تکرار کنم . 

چه گفته بود . ؟ برگه ي سلامت آيلي را گرفته بود . .؟

هجوم خون را به صورتش حس کرد . .دستش ميلرزيد : تو چه غلطي کردي . ؟!

ـ گفتي بهش دست نزدي من هم قانع شدم . حالا برش گردون پيش من . 

داد زد : پرسيدم چه غلطي کردي . ؟ تو دست دخترت و گرفتي و بردي دکتر زنان . .بردي تا ببيني . .تو آدمي . فلور . ؟!! 

آدمي لعنتي . چطور با دخترت همچين کاري کردي . اصلا با اجازه ي کي . با چه حقي . .

ـ با حق مادري خودم . لازم باشه هزار دفعه ي ديگه هم اين کارو مي کنم . اون صيغه ي کوفتي تو از نظر من هيچ ارزشي نداره . باطلش کن تا همه چيز تموم بشه .  . 

قدمي راه رفت و ايستاد . روي کمر خم شد و باز ايستاد :  بيچاره ات مي کنم فلور . .ببين چيکارت مي کنم . ديگه خواب آيلي و ببيني . .شنيدي . خوابش و ببيني که برش ميگردونم خونه . .

نفسش تنگ شد . .چنگي به گلويش زد و خس خس کرد . .قفسه ي سينه اش به شدت سنگين شده بود . .گوشي از ميان انگشتانش سر خورد . .

**

هووف . نفسي گرفت . مشتي روي قفسه ي سينه اش کوبيد . حس ميکرد نفسش بالا نمي آيد . .هوووف ديگري کرد . . بايد برمي گشت داخل بيمارستان . .بايد آيلي را ميديد . برده بودنش کجا . ؟!

جائي که چند سال قبل وقتي ماني برده بودش هم بايد مي رفت . .جائي که نگذاشته بود کسي دست به دخترک بزند . .؟

 نايلون لباسها سنگيني ميکرد . نفس ديگر ي گرفت اما خوب نبود . مي توانست سنگيني عجيب سينه اش را حس کند . فقط چند قدم ديگر مانده بود تا به اتاق آيلي برسد . .بايد بغلش ميکرد و دردهايش را به جان ميخريد . .بايد دست هايش را بوسه باران ميکرد . بايد سرش داد ميزد . فرياد مي کشيد و باز محکم بغلش ميکرد . .

دستش را به ديوار گرفت و خم شد . .قلبش درد ميکرد . نفسش کم بود . .

ـ آقا . آقا حالتون خوبه . ؟!

خوب نبود . .مگر ميشد که خوب باشد . .مگر بي غيرت بود که خوب باشد . .دخترک را برده بودند تا برايش برگه ي سلامت بگيرند . .مگر مي توانست خوب باشد . .بايد دنيا را به آتش مي کشيد . .

ـ يه برانکارد بيارين . آقا . 

صداي فرياد زن را مي شنيد . متوجه بود که دارند يقه ي لباسش را باز مي کنند . .آيلي منتظرش بود . فقط چند قدم بايد برمي داشت . .

ـ دکتر محبي رو پيج کن . حمله ي قلبي داره . زودتر . .

-  آقا . آروم باش . الان دکتر مياد . فقط نفس بکش . ببين اين زير زبوني و برات ميذارم . قورتش نده . باشه . 

سردي قرص را زير زبانش حس کرد . پلک چشمانش ميلرزيد . تصاوير مي رفت و مي آمد . 

يکي داشت صدايش ميزد . .ميشنيد . .ويهان . .ويهان.  . ويهان . .

سعي کرد چشم ها را باز کند و آنهمه سياهي تمام شود . نشد . خيلي سنگين بود . .

يکي زير گوشش آرام صدايش ميزد : ويهان . .ويهان . .ويهان . .

يکي که دست مي کشيد روي سينه اش . .مي شناخت . .اين دست ها را مي شناخت . لبش لرزيد تا اسمش را صدا کند . .

يکي سر زير گوشش زمزمه کرد : جانم . 

لب زد : آيلي . .

دستانش را گرفته بود : جان دلم . من اينجام . من همين جام . نمي خواي چشمات و وا کني . ؟

دلش مي خواست . يکبار ديگر سعي کرد آنهمه سنگيني را پس بزند . مي توانست . .آيلي آنجا بود . .از پس هر کاري بر مي آمد . .

تصوير رنگ پريده اش جلوي صورتش بود . .دلش مي خواست دستش را بلند کند و روي چشم هايش بکشد . نم داشتند قهوه اي هاي خوشرنگش . .

لب لرزاند و لبخند زد : سلام . .

ـ سلام . .

ـ من و ميشناسي . ؟

لبخند زد : توله شير خودمي . 

با مشت روي بازويش کوبيد و زد زير گريه : ديوونه . .ديوونه . .من مردم . من از صبح تا حالا نفسم بالا نيومد . .

هق زد و با دست به سينه اش اشاره کرد : از صبح تا حالا قلبم داره مي ترکه . 

دستش را بلند کرد و مچش را گرفت :  چي شده قربونت برم . ؟!

با چشم هاي اشکي نگاهش کرد :  چي شده . ؟! يه حمله ي قلبي جدي رو رد کردي . .بس که سيگار مي کشي هيچي از قلب و ريه ات نمونده . .

هق هق کرد :  اگه دستت سيگار ببينم خودم مي کشمت . احمق . عوضي . 

جلوتر کشيدش و سرش را به سينه اش چسباند : گريه نکن قربونت . .ميبيني که حالم خوبه . .

ـ نيست . ميدوني حمله ي قلبي تو اين سن يعني چي . ؟!

با دست روي شانه هايش را نوازش کرد : يعني ديگه سيگار نکشم . باشه قربونت . گريه نکن . .

بيشتر هق زد :  مي کشمت اگه دستت سيگار ببينم . 

ورود پرستاري هر دو را به خود آورد : خانمي باز که داري گريه مي کني . ناسلامتي مريضت حمله ي قلبي داشت . هيجان استرس . ناراحتي براش خوب نيست . 

مظلوم شد و اشک زير چشمش را پاک کرد :  باشه . ديگه گريه نمي کنم . اما اينجا بمونم باشه . ؟

پرستار لبخندي به صورتش زد : اين آقا بايد استراحت کنه . 

جلوتر آمد و دستش را گرفت : من که باشم راحت تر استراحت مي کنه . بمونم . ؟!

داشت فشارش را چک ميکرد : بمون . الان دکترش هم مياد . .

- مرخص ميشم . ؟

آيلي غر زد : نه . حالت هنوز خوب نيست . 

نگاهش را به پرستار دوخت : با دکترم حرف بزنم . .؟

- تا نيم ساعت ديگه ميان براي ويزيت . اگه نوار قلبتون مشکلي نداشت مي تونيد بريد . اما باز هم هر چي تشخيص دکتر محبي باشه . 

نمي خواست بماند آنجا . .بايد برمي گشتند خانه . .آيلي هنوز خوب نشده بود . با اوضاع امروز هنوز هم رنگ پريده بود . 

بايد مي رفتند به خانه شان . .خانه ي خودش و آيلي . آنجا هر دو کمي آرام مي گرفتند . کمي حرف ميزدند . .

**

سر و صدايش را از آشپزخانه ميشنيد . روي تخت نشست و نگاهي به ساعت انداخت . نزديک به هشت شب بود و عجيب بود که خبري از فلور نبود . .ايستاد و تي شرتش را مرتب کرد . با ديدن آيلي که شيشه ي رب گوجه فرنگي را ميان دستش داشت لبخند زد . ايستاد و تلاش دخترک را براي باز کردنش تماشا کرد . .

غرغرش را شنيد : من نمي دونم چرا اين لعنتي ها باز نميشن . شيطون ميگه پرتش کنم تو سطل آشغال . د باز شو ديگه . .

ـ کمک نمي خواي . 

ـ اووف . .ترسونديم . برا چي پاشدي . ؟

جلوتر رفت و شيشه را از دستش گرفت : داري چي درست مي کني . ؟!

ـ سوپ . 

ابرو در هم کرد : مگه سرما خوردم . ؟ الان من و تو به يه غذاي مقوي احتياج داريم . مثل کباب . 

چيني به بيني اش انداخت : ناف شما مردا رو با گوشت بريدن . .

شيشه را گذاشت روي ميز آشپزخانه ونگاهش کرد . چرا گفته بود شما مردها . مگر چند مرد در زندگي اش بود . .اصلا مگر با چند نفر راجع به غذا حرف زده بود . 

آيلي برگشت و نگاهش کرد : هنوز که اينجائي . .برو يه کم دراز بکش غذاي من هم الان حاضر ميشه . .ويهان . ؟ حالت خوبه . ؟!

ـ کلاسات چي ميشه . ؟الان وقت امتحانات نيست . ؟

موهايش را پشت گوش داد : نه . تموم شده . .اين هفته خبري از درس نيست . مي مونم خونه . 

با پشت شصت گوشه ي لبش را خاراند : از فلور خبري نداري . ؟

ـ من گوشي ام خونه مونده مال تو رو هم خاموش کردم . 

گوشي اش را خاموش کرده بود تا فلور پيدايشان نکند . .يا نمي خواست چيزي راجع به دکتر رفتنشان بداند . .

گوشي تلفن را برداشت و شماره گرفت : الو . عفت خانم سلام . 

ـ سلام پسرم . کجائي مادر . خانم مثل مرغ سر کنده شده . به خدا حالش خوب نيست . 

ـ گوشي و بديد بهش . .

آيلي کنارش ايستاد : چرا تماس گرفتي . هنوز حالت خوب نيست . مي خواد با حرفاش اعصابت و بريزه به هم . ويهان . 

ـ تو کاريت نباشه . خودم درستش مي کنم . 

رفت سمت اتاقش : ويهان . .تو رو خدا آيلين و برگردون خونه . 

گريه ميکرد . .صدايش ناله بود . .دل نگران شده بود . .؟

ـ بيارمش که چي بشه . باز چه خوابي براش ديدي . ؟! ايندفعه قراره ببريش کجا . هان . ؟!

ـ هيچ کجا . .به خدا کاريش ندارم . من باهاش حرف زدم . خودش قبول کرد که بياد . ويهان . برش گردون خونه . 

قدمي سمت پنجره برداشت :  با حرفات مجبورش کردي . .آخه چطور تونستي . براي تو چي اهميت داشت . بکارت داشتن يا نداشتنش . آره . ؟! برات مهم نبود تو اين سالهائي که نبودي کي براش مادري کرد . کي براش پدر شد . دوست شد . خانواده شد . .؟ دردهاي روحش برات ارزش نداشت . .؟! 

ـ تو که مادر نيستي ويهان . .به خدا از وقتي اومدم يه خواب راحت نداشتم . چرا نمي فهمي تو از آب و گل در اومدي تو افسار عقل و احساست و داري اون بچه است . خامه . نمي دونه . 

ـ چي و نمي دونه . .؟!

ـ ببين چرا سختش مي کني . اگه آيلي بهت علاقمند بشه چي . علاقه که داره . مي دوني منظورم اينه که عاشقت بشه چي . .مي خواي چيکار کني . ؟! به خدا بچه است . .نمي تونه فرق عشق و دوستداشتن و عادت و بفهمه . .تو براش همه ي خانواده اش بودي . الان بهت وابسته است . چند ماه که بگذره . تو که بري دنبال زندگي ات . اونم يادش ميره . 

لب گزيد و غريد : چرند نگو . .د چرند نگو . .آيلي اينطوري که تو فکر مي کني دوستم نداره . .دو ماهه اومدي و حالا تمام روحيات اين بچه رو ميشناسي . .؟!؟

گريه و دادش بلند شد : بچه نيست . بفهم آيلي بزرگ شده . وقتي بهش گفتم که باهام بياد بريم دکتر . گفتم که مي خوام مطمئن شم . قبول کرد . فقط به اين شرط که دست از سر تو بردارم . مي فهمي چي ميگم . تو براش بيشتر از خودش ارزش داري . .به خاطر تو حاضر شد بياد جائي که من و هم ديوونه ميکرد . .

ـ تو مجبورش کردي . تو اين بلا رو سرش آوردي . تو اين سن چرا بايد با تب عصبي از حال بره . .؟! 

ـ باشه . خيالت راحت ميشه تقصير من . همه ي گندي که پدرت به زندگي من و ماني زد تقصير من . ديوونه شدن عماد و الکلي شدنش تقصير من . اما فقط آيلي برام مونده . مي فهمي فقط اين بچه برام مونده . مي خوام کنارم باشه . .مي خوام درس بخونه . .زندگي کنه . .شاد باشه . .با تو نيست . .

ـ با من شاده . .تو چي از ما ميدوني . من همه کاري براش کردم . هر چي بخواد و براش محيا مي کنم . من کنارشم . 

ـ ديگه نباش . تو رو هر چي که دوست داري . تو رو جون آيلي قسمت ميدم . .بذار بياد خونه . .

قسمش ميداد به جان آيلي تا دست از آيلي بکشد . ؟ تا بگذارد دخترک برود دنبال زندگي اش . .تا خودش را رها کند . .؟!

ـ نمي تونم . من بهت اعتماد ندارم . از کجا بدونم که شبي نصفه شبي نميري گم و گور شي . از کجا بدونم ميذاري بمونه همين جا . تو همين شهر . .

فلور داشت هق ميزد . چنگي ميان موهايش زد و گوشي را روي تخت پرت کرد . لهنتي  . چرت و پرت هايش را نمي خواست بشنود . نمي خواست باور کند . چه لزومي به اين حرف ها بود . آيلي دوستش داشت . ؟! او هم دوستش داشت . مگر مي توانست نداشته باشد . ؟ نشست لبه ي تخت و سرش را ميان پنجه فشرد . 

ضربه ي آرامي به در اتاقش خورد . نگاهي به چشمان خيسش کرد . .داشت گريه ميکرد . حرف هايش را شنيده بود . 

ـ ويهان . من  . يعني اگه فلور اذيتت مي کنه . ميرم خونه . تو تازه از بيمارستان اومدي . حالت دوباره بد ميشه . اونوقت . اونوقت من چيکار کنم . 

سرش داد زد : برگردي خونه . ؟ چرا . که بيشتر اذيتت کنه . .؟ کي بهت گفت باهاش بري دکتر . کي بهت حق اين کارو داد . نمي فهمي با قبول همچين کاري اون و بيشتر به شک و ترديد و ديوونه بازي کشوندي . .؟!نمي فهمي تو اون ذهن بيمارش الان داره در موردمون داستان ميسازه . .آخه من به تو چي بگم . بهت چي بگم آيلي . .؟!؟

دست هايش را روي صورتش گذاشته بود و هق ميزد : سر من داد نزن . 

ايستاد و محکم بازويش را گرفت :  گريه نکن . .براي چي گريه مي کني . ؟!

ـ نمي خوام اذيت بشي . نمي خوام باهات دعوا کنه . .نمي خوام بي حرمتت کنه . .من تحمل نمي کنم کسي باهات اينطوري حرف بزنه . .ويهان . ؟!

برگشت وکلافه قدمي راه رفت . .لعنتي  . لعنتي . .دستش مشت شد . آيلي کنارش ايستاد و مشتش را ميان پنجه هايش گرفت : ويهان تو رو خدا  . .ببين من و . هر چي تو بگي . .بگي برو . ميرم . بگي بمون مي مونم . .فقط آروم باش . گريه ميکرد . التماسش ميکرد . مي گفت هر چه تو بگوئي . .مي گفت و چرا اين حرف ها آنقدر درد داشت . چرا قلبش را ميسوزاند . چرا دلش مي خواست دخترک را محکم بغل بزند و آرامش کند . .؟!

دست هايش بلاتکليف ميان پنجه ي دخترک مانده بود . .از کي غريبه شده بود . ؟ لعنت به فلور و حرف هايش . .به مزخرفاتش . .

ـ ويهان . باهام حرف نمي زني . ؟!

نگاهش کرد . اين بچه از کي آنقدر آرام و معصوم شده بود . از کي حرف هايش آنقدر عميق بود و تمام قلبش را به درد مي انداخت . .نمي فهميد دخترک ميان چشمانش چه ديده . چه حس کرده که دست هايش را دور گردنش حلقه کرد . .حلقه کرد و ميان سينه اش هق زد :  من ميترسيدم . دلم مي خواست ميشد که فرار کنم . که نرم . اما نمي تونستم . .به خدا نمي شد . .فلور راحتت نمي ذاشت . .ميدونم . الان هم راحتت نمي ذاره . فقط بگو برات چيکار کنم . ؟! چيکار کنم که حالت خوب بشه و بخندي . که ديگه دستت و به اين حال و روز نندازي . که رو تخت بيمارستان نبينمت . 

عجب حکايتي شده 

فکر تو عادتي شده که از سرم نميره . که از سرم نميره

عجب روايتي شده . عشقت عبادتي شده

خدا ازم نگيره . خدا ازم نگيره . 

***

يک سر تخت به پهلو دراز کشيده بود . .آيلي هم آن سر تخت . .ميان تاريک و روشن اتاق طرح چشم هايش را ميديد . 

درشت و غمگين و عجيب دوست داشتني . . فاصله شان دو سر تخت بود اما دست هايشان . سر پنجه هاي همديگر را گرفته بود . آرام . اين فاصله ي کم هم به نظر عميق مي آمد . . دخترک يک دست را گذاشته بود زير گونه اش . با دست آزادش روي بانداژ سفيد دست کشيد  : فردا دوباره برات عوضش مي کنم . 

صدايش هنوز از گريه هاي چند ساعت قبل خش داشت . .نوک انگشتش را فشرد : باشه . .

نفسي گرفت و دوباره روي دستش را نوازش کرد : ديگه نبايد سيگار بکشي . .

ـ نمي کشم قربونت . 

ـ ميتوني . .؟!

لبش به لبخندي کمرنگ باز شد : نمي دونم . .

دخترک هم برايش خنديد . گوشه ي لب هايش دو چال کوچک مي افتاد . انگشتش را روي چال لبش کشيد : اين چند وقت خيلي اذيت شدي . .دلم مي خواد چند وقتي بريم سفر . بريم ترکيه . .

ـ فلور نميذاره . 

صدايش بغض داشت . .اخم کرد و روي چانه اش دست کشيد : نمي تونه کاري بکنه . .

ـ اذيتت مي کنه . .ديوونه ات مي کنه . .مي دونم . 

ـ هي . هي . من و خيلي دست کم گرفتي . .راضي کردنش با من . .باشه . ؟! تو خودت و درگير نکن . ديگه هم بدون مشورت با من کاري نکن . 

چشمانش را بست . .اشک از گوشه ي چشمش راهي به بيرون گرفت : تو نبودي . من خيلي اذيت شدم . .من نمي تونم بدون تو زندگي کنم . .

سرش را از روي تخت بلند کرد . .اشک چشمش را پاک کرد :  هر آدمي يه روزي تموم ميشه . يکي زودتر . .يک هم ديرتر . من تا وقتي بايد کنارت مي مونم . اما يه روزي بايد برم . نمي گم بميرم . نه . شايد آنقدر بزرگ شدي که خودت بتوني روي پاهات بايستي . بتوني خانم خودت بشي . 

لبش را محکم زير دندان مي فشرد تا هق نزند : مي خواي تنهام بذاري . ؟!

پنجه ميان موهايش کشيد و نوازشش کرد :  من که هيچ وقت تنهات نمي ذارم . فقط ممکنه ديگه نتونيم اينطوري کنار هم باشيم . شايد هر کدوم رفتيم دنبال زندگي خودمون . .

مچ اش را گرفت : ويهان . .من . يعني من . نمي تونم بدون تو باشم . به خدا نمي تونم . .اين تقصير من نيست . .به خاطر توئه . تو  باعث شدي که من نتونم بي تو حتي شبا بخوابم . .ميدوني من حتي نمي دونم چيزائي که دوست دارم . به خاطر سليقه ي خودم يا تو . . نمي دونم من گل رز دوست دارم يا چون تمام اين سالها برام خريدي ازشون خوشم مياد . من نمي دونم چه رنگي و دوست دارم . .مشکي . بنفش يا سفيد . .من هنوز مطمئن نيستم دوست دارم صبح ها شکلات بخورم يا پنير . 

هق زد : اگه نباشي من حتي نمي تونم نفس بکشم . به خدا نمي تونم . .اين چند وقت هميشه قلبم درد بود . .من نمي تونم . . من حتي فکر دور شدن از تو رو نمي تونم بکنم . مي دوني ديوونه ميشم . .ببين موهام و چيکار کردم . .؟!

من هر صبح با تو بيدار شدم . هر روز ايستادي تا دندونام و مسواک کنم . يادته حوله رو مي انداختي روي دوشت و ميشمردي . .؟ ويهان حالا مي خواي ازم جدا شي . بري دنبال زندگي خودت . .؟!

ميان تخت هق ميزد و خودش را در هم پيچيده بود . انگار يک جائي از جسمش درد بود . .مثل اين مي ماند که احساسش هم درد بود . 

دخترک هق ميزد و تازه فهميد چه گندي به زندگي اش زده . تازه مي فهميد وابستگي يعني چه . اين بچه را با عادت هايش عادت داده بود . اين بچه را آنطور که خودش بود بار آورده بود . .آنطوري که هميشه مي خواست کسي برايش اين کارها را انجام  دهد . .شايد از بيرون که نگاه ميکردي دخترک شاد و قوي اي بود . زبان درازي ميکرد و به کسي محل نمي داد . اما وقتي پاي احساسش به ميان مي آمد . .دساتش ميان موهايش چنگ شد . نشست و سرش را محکم فشرد . 

کف دستش را زير دندان فشرد و دردها را تازه ديد . تازه حررف هاي فلور داشت برايش روشن ميشد . نگراني هايش . 

نزديکي شان . نکند دخترک واقعا . .؟!نکند اين ماجرا از دوست داشتن . .؟! ايستاد و نفسي گرفت . .

ـ ويهان . ويهان خوبي . ؟!

خوب بود . .؟ بايد مي رفت و مي مرد . بايد سرش محکم به جائي مي کوبيد تا مغزش بپاشد بيرون . چه غلطي کرده بود . .چطور مي توانست اين بچه را جائي تنها بگذارد . مي گفت قلبش درد است . .؟ مي گفت شب ها بي او نمي خوابد . .مثل هم بودند . . نشست لبه ي تخت و لب زد مثل هم شديم . 

دخترک از پشت گردنش بغلش کرد . سرش را چسبانده بود روي شانه اش : اگه بگي برو مي ميرم . حتي اگه هيچ وقت نتونم  بخوابم . .اما ميدوني خيلي سخت ميشه . .درد داره اين دور شدن . . 

**

براي زنده موندن . دليل آخرينم باش . 

ايستاد کنار تخت و به صورت غرق خوابش نگاه کرد . .به دهاني که کمي باز نگه مي داشت . آنقدر کم که مثل يک نقطه ي کوچک ميان ظرافت لب هايش بود . يقه ي بلوزش روي شانه عقب رفته بود و بند لباس زيرش پيدا بود . .مي دانست ست کدام لباسش است . .اخم کرد . تمام اين سالها برايش خريد کرده بود . .بهترين مارک . .بهترين رنگ . .رنگ بنفش خوشرنگ لباس را خوب مي شناخت . رنگي بود که دوست داشت . براي لباس زنانه . شرابي . سفيد . مشکي . روي پوست سفيد آيلي جلوه اش هزار برابر ميشد . 

دستي روي صورتش کشيد و سر برگرداند . .به رديف لوازم آرايشش نگاه کرد . آنهائي که نبرده بود و مانده بود خانه . 

حداقل لوازم آرايشش را خودش ميخريد . البته به غير از آن رژ نارنجي خوشرنگ و آن قرمز براق . 

اخمش در هم تر شد . .لعنتي نثار خودش کرد . .سمت تخت که برگشت آيلي با چشم هاي باز نگاهش ميکرد : سلام . .

سعي کرد اخمش را باز کند : سلام . پاشو صبحونه بخوريم . .

ـ ساعت چنده . ؟

دست در جيب شلوارک مشکي اش کرد و راه افتاد بيرون : يه ربع به ده . 

ايستاد پشت گاز و برايش چاي ريخت . .وسوسه شد ليواني هم آب پرتغال بگذارد اما به خودش تشر زد . که دست از اين کارش  بکشد . به اندازه ي کافي بزرگ شده بود که غذاهايش را خودش انتخاب کند . .

تکه اي نان برداشت و لقمه ي کوچکي گرفت . از همان ها که چند تائي براي آيلي مي گرفت و آيلي هم برايش مي پيچيد . 

شلوارکش زيادي کوتاه بود . کمي پائين تر از باسن . با روفرشي هاي خز دار قرمز و سر و صورت خيس : حوله ام و 

پيدانکردم . کجاست . ؟

شانه بالا داد که نمي داند . اما مي دانست . داخل کشوي سوم کمد اتاقش بود . .يک کشو پائين تر از لباس هايش . .

ـ آب پرتغال نداريم . ؟

ـ نمي دونم . نگاه نکردم . 

دروغ مي گفت . نفسي گرفت . دخترک جلوي يخچال ايستاده بود و پاي چپ را انداخته بود پشت پاي راستش :  براي تو هم بريزم . ؟

ـ نه . من چيزي نمي خورم . 

ليواني پر کرد و طبق عادت هميشگي يکي از پاهايش را زير تنه اش جمع کرد : مگه صبحونه خوردي . ؟

کوفت هم از گلويش پائين نرفته بود چه برسد به صبحانه . .دلش سيگار مي خواست :  يه چيزي خوردم . امروز بايد بريم پيش وکيل خسرو خان . .خوردي حاضر شو . من ميرم يه دوش بگيرم . 

لبي به ليوان اب پرتغالش زد : منم يه دوش ميگيرم . .همه جونم بو بيمارستان ميده . 

سري تکان داد . رفت سمت اتاقش و تي شرتش را در آورد . دستش روي کمر شلوارکش بود که آيلي داخل شد : ويهان دستت و آب نزني . امم . ببخشيد داشتي لباس عوض ميکردي . فقط دستت و خيس نکن . .

دست به سينه ايستاد و بيرون رفتنش را نگاه کرد . آيلي و خجالت . .؟!

نم موهايش را گرفت و پليورش را پوشيد . از داخل اتاق صدايش زد : حاضري . ؟

ـ الان تموم ميشه . 

ادکلنش را برداشت تا اسپري کند : ويهان عطر نزني . 

دستش روي شيشه ماند : براي چي . ؟!

ـ برات خوب نيست . عطرت خيلي تنده . 

بدون عطر زدن بيرون مي رفت . ؟ بينس اش را به پليورش چسباند . کمي عطر از قبل به جا مانده بود . .به همان هم ميشد دل خوش کرد . 

ـ نزدي که . ؟

به تيپ جديدش نگاه کرد :  نه . لباس گرمتر نداشتي اينجا . ؟!

با بافت صورتي چرک و شال و کلاه سورمه اي زيادي با نمک شده بود :  همين خوبه . با ماشين ميريم و ميايم ديگه . بذار يقه ي لباست و درست کنم . 

سينه به سينه اش ايستاد و روي پاهايش بلند شد : دکتر گفته از عطرهاي تند استفاده نکني . البته دود و هواي آلوده هم بود . 

با انگشت داشت يقه ي بلوز زيري اش را مرتب ميکرد :  عطر نزدي و اين پليور انقده بو عطر ميده . ؟!

از آن فاصله فقط عطر رزهاي سفيد را حس ميکرد . .دقيقا از جائي کنار گردنش . .نفسي گرفت و اخم کرد . .

ـ اين از اين . .مي خواي موهات و برات ژل بزنم . ؟!

سر برگرداند و گوشي اش را از روي تخت برداشت . .بوي عطرش عجيب دلچسب بود . .نرم و ملايم مي نشست به بيني اش . 

ـ نه . خوبه . .بريم ديگه دير شده . .

ـ چته امروز .  . حوصله نداريااا . .يعني از حرفاي ديشبم ناراحتي . ؟!

ناراحت نبود . فقط مي خواست تا ميخورد خودش را به باد کتک بگيرد . .ناراحت نبود و نمي خواست مستقيم به صورتش نگاه کند . .

ـ نه . .سرم يه کم درد مي کنه . .

دوباره مقابلش ايستاد :  کجاي سرت . .اينجا . .؟

انگشت هاي نرمش را روي شقيقه اش گذاشت . چشمانش را روي هم گذاشت . .دخترک خوب مي دانست چطور رامش کند . .از شقيقه هايش با انگشت حرکات دوراني داد و آمد تا ميان دو ابرويش . .دوباره از اول . .

دلش مي خواست لباس هاي بيرون را در بياورد و برگردد به تخت خواب و آرام بگيرد . .بخوابد و همه چيز از يادش برود . مي شد . .؟!

صداي ملودي گوشي اش که بلند شد خواست چشم باز کند . 

ـ نه . .نمي خواد جواب بدي . .

ـ کيه . ؟!

انگشتانش آرام شد و بعد از حرکت ايستاد : سارا . .

چشم باز کرد و نگاه سنگينش را به گوشي ميان دستانش ديد :  جواب ميدم . ميتوني بيرون منتظر بموني . .؟!

اخم کرد و لبه ي تخت نشست : نه . .

ـ آيلي . .؟!

ـ نميرم . همين جا حرفات و بزن . .

راه افتاد بيرون اتاق : الو . 

ـ سلام ويهان . 

ـ سلام . چطوري . ؟

ـ مرسي . چند روزي ازت خبري نبود . .کجائي . ؟

در يخچال را باز کرد . پارچ آب را بيرون کشيد : خودت گفتي قرار نيست ديگه هم و ببينيم . به همين زودي يادت رفت . ؟

ـ نه . يادم هست چي گفتم . آخه حسام هم ازت خبري نداشت نگران شدم . پس خوبي . ؟

ليواني آب پر کرد . قبل از آنکه دستش بالا بيايد آيلي ليوان را از دستش کشيد . آب لب پر زد و روي دستش ريخت . اخم کرد : چته . .؟!

ـ تشنمه . چيه آب هم نبايد بخورم . ؟

صداي سارا ميان گوشش پيچيد : آيلين اونجاست . .؟

پووفي کرد و به کانتر تکيه داد : آره . .

ـ خوب . باشه . من مزاحم نمي شم . خداحافظ . 

ـ سارا . .!!حالم خوبه . ممکنه يکي دو هفته اي برم ترکيه . نگران نباش . .

ـ باشه . ممنون که گفتي . .

آيلي دست به سينه روبرويش ايستاده بود و با پرروئي نگاهش ميکرد . .گوشي را ميان مشتش فشرد : ادبت کجا رفته . بهت گفتم از  اتاق برو بيرون . نرفتي بعد دنبالم راه افتادي تو آشپزخونه که چي بشه . ؟!

ـ براي چي هنوز اين دختره بهت زنگ ميزنه . 

گوشه ي لبش را خاراند : الان بايد به تو جواب پس بدم . .؟!

اخمش درهم تر شد و چيني به بيني اش داد : نخير . .فقط فکر کردم که وقتي از همه ي کارهاي من خبر داري منم بايد بدونم تو چيکار مي کني . .

سمت اتاقش رفت و پالتويش را پوشيد : من و شما فرق داريم مادموزل . نداريم . .؟!

از کمد کفش ها بوت هاي سورمه اي اش را برداشت . همان هائي که بالايش خز داشت و او را شبيه پرنسس هاي برفي ميکرد . 

اخم کرد و بي حرف از پله ها پائين دويد . .جلوي آينه کلافه دستي به موهايش کشيد و لبه ي پالتويش را بالاتر داد . .

**

چنگالي داخل سالادش زد و بي ميل به دهان گذاشت : فکري براي سهم ارثيه ات داري . ؟

مثل خودش بي ميل چنگالي به کبابش زد و مزه کرد :  نه . .اصلا نمي دونم با اون همه پول ميتونم چيکار کنم . شايد برم دور دنيا رو بگردم . 

مثل کاري که خودش کرده بود . پشت پا زده بود به همه چيز و فقط دنيا را گشته بود . خوش گذرانده بود و هر کاري که دوست داشت . پشيمان نبود . فقط فکر ميکرد مي توانست خيلي کارهاي بهتري انجام دهد . مي توانست بيشتر کنار خانواده باشد . شايد ماندنش کنار عماد باعث ميشد زندگي اش به گند کشيده نشود . .

ـ ويهان . ؟!

ـ هوم . چيه . 

ـ خوابت برده پشت ميز . ؟غذات يخ شد . بريم . ؟

تکيه به صندلي داد و لبي به دلسترش زد : ميتوني سهام بخري . .يا بذاري حساب سپرده بمونه وهر ماه سودش و برداري . سودش انقدر زياد هست که بتوني يه کار ديگه هم باهاش بکني . .املاک عماد هم هست . هنوز به اونا رسيدگي نشده . 

ـ حسابي پولدار شدم پس . .ميتونم يه ماشين بخرم . هموني که دلم مي خواد . .

ـ گواهينامه نداري . 

ـ دو سه ماه ديگه هجده ساله ميشم . 

دلش سيگار ميخواست . حداقل يک نخ . 

ـ ميتونم با پولم يه خونه ي جدا بگيرم . نظرت چيه . ؟!

اين بچه . ابروهايش در هم شد : بگيري که چه غلطي کني . ؟!

دست به سينه تماشايش کرد : که وقتي از دست تو و فلور خسته شدم برم اونجا . .کار بدي که نمي کنم . هووم . ؟!

صندلي را با صدا به عقب راند :  بلند شو بريم . 

دخترک هم ايستاد . با بوت هاي تخت از شانه اش هم کوتاهتر بود . چتري هاي قرمز روي پيشاني اش ريخته بود

درست تا بالاي چشمهاي درشت و خوشرنگش . 

قبل تر ها دست بين بازويش مي انداخت و آويزانش ميشد . حالا شانه به شانه اش با گردن افراشته راه مي رفت . .

بي اراده دستش را پيش برد و انگشتانش را ميان پنجه اش گرفت . دخترک از سر شانه نگاهش کرد . ابروهايش را در هم کرد و دستش را محکمتر گرفت : بارون اينجا رو خيس کرده . سر ميخوري .  . 

لبخند آيلي کج و بامزه بود . سرش را ميان بافت شالش فرو برد : اوهوم . ممکنه سر بخورم . تو که باشي خيالم راحت ميشه . .

تا رسيدن به ماشين پنجه اش را نگه داشت . اين دست هاي کوچک و نرم بدون دست کش . .

ـ الان کجا ميريم . ؟

ـ ميرسونمت خونه . خودم هم ميرم ديدن فلور . .

ـ منم ميام . 

در ماشين را برايش باز کرد و ايستاد تا سوار شود ـ :  نه . مي موني خونه تا بيام .  . 

ـ ويهان . !!

پالتو را از تنش بيرون آورد و انداخت روي صندلي پشت و سوار شد . 

ـ من خونه بمون نيستم . 

ـ آيلي شد يه بار بي چون و چرا حرف گوش بدي . ؟!

ـ نه . .مي خوام بيام . من تنهات نميذارم . اگه نبريم خودم ميام . 

اخمش درهم شد  :  جرات داري پات و از خونه بذار بيرون . .مي موني و وسائل مسافرتمون و آماده مي کني . ؟

با چشم هاي درشت تماشايش کرد : با هم ميريم . ؟

از پارک بيرون امد و راه افتاد . 

ـ ويهان فلور نميذاره . يعني نمي تونيم . 

غريد : چطوري مي خواد نذاره که من تو رو ببرم . هان . ؟!

ـ يعني مي تونيم بريم ترکيه . ؟

گوشه ي لبش را لمس کرد : تا حالا چند دفعه رفتيم . بي دردسر . .فکر کردي چطوري تونستيم . .

ـ با اون صيغه نامه . ؟!

سري تکان داد و نگاهش نکرد . اصلا دلش مي خواست زل بزند به روبرويش . مجبورنبود به دخترک توجه کند که پوست لبش را گرفته بود زير دندان و نگاهش ميکرد . .مجبور نبود هر بار که پاي ان سند محرميت کوفتي پيش مي آمد از نگاه دخترک خجالت بکشد و حرف هاي فلور برايش تکرار شود . .

مقابل آپارتمان که ايستاد آيلي نگاهش ميکرد : ويهان . باهاش جر و بحث نکن باشه . نه تو حالت خوبه و نه اون . .

ـ برو پائين و چمدون ببند . خيالت هم راحت باشه . 

چشمکي برايش زد . .به محض ورود آيلي به خانه از داشبورد سيگاري بيرون کشيد و روشن کرد . .

کام محکمي گرفت و به ريه داد . .اين يکي دو روز براي يک نخ سيگار ديوانه شده بود . کمي شيشه را پائين داد و راه افتاد . .

**

دست هايش را گذاشت پشت گردنش و کش و قوسي داد . .آخر شب رسيده بودند . با آن سرما و بوران ، لعنتي نثار خودش کرده بود . بهتر بود به جاي ترکيه سفري به کيش مي رفتند . .يک جاي گرمتر . 

روي کاناپه نشست و دوباره دست هايش را کشيد . .چرخي به گردنش داد و صداي مهره هايش را درآورد . آخي گفت و ايستاد . حس سرماخوردگي داشت و اين اصلا خوب نبود . نه حوصله ي تب و لرز را داشت و نه سوپ هاي آبکي اي که آيلي به نافش مي بست . .

رفت سمت اتاق آيلي . هميشه شب اول ورودشان به ويلا آيلي کنار خودش مي ماند . اما ديشب . .اصراري نداشت . دخترک هم حرفي نزد . انگار از اين به بعد مجبور به رعايت خيلي چيزها ميشدند . چيزهائي که هرگز . هرگز . به ذهنش خطور نکرده بود . .چنگي ميان موهايش زد . .در اتاقش را باز کرد و نگاهش کرد . دخترک سرمائي . .خودش را ميان لحاف خز دار قرمزش پيچانده بود . .طوري که فقط گردي صورتش مشخص بود . 

لبخند زد . چند پله ي کوتاه و چوبي خوشرنگ را پائين رفت . .رفت سمت آشپزخانه و جلوي پنجره ي بزرگ ايستاد . از آنجا مي توانست ساحل ماسه اي را ببيند . همچنين ويلاي مقابل را . چشم هايش را ريزتر کرد تا بتواند دقيق تر ببيند . شش ماه قبل که اينجا بود خبري از اين ويلا نبود . حالا يک ساختمان سفيد و آبي درست رو به ويلايشان سبز شده بود . .

دست به کمر شد و کمي ديگر برانداز کرد . .مدل و سبک جديدش اهميتي نداشت . حتي تراس بزرگ و شيک اش . حتي باري که مي توانست از همان فاصله هم ببيند . منتها چشم هايش روي تصوير پشت پرده ماند . .کمي بعد پرده ي کمرنگ کنار رفت وتوانست ببيند . .زني با لباس خواب مشکي و کوتاه . .ليواني به دست داشت و نگاهش سمت ساحل بود . .

سرکه برگرداند با آيلي روبرو شد . .دست به سينه و اخم کرده نگاهش ميکرد : هنوز نيومده داري کجا رو سياحت مي کني . ؟!

ابرو بالا داد : جونم . ؟!

غر زد و جلوتر آمد : منظورم به اون خانم خوشگله است . نگو ديد نمي زدي . ؟!

دستش را گذاشت پس گردن دخترک و فشار داد . جيغ جيغ کرد : ديوونه دردم گرفت . 

ـ به درک . دفعه ي آخرت باشه با من اينطوري حرف ميزنيا . .داشتم نگاه ميکردم چون مي خواستم ببينم تو ويلا کسي هست يا نه . وقتي ما از اينجا به اون طرف ديد داريم حتما اونا هم مي تونن اينجا رو ببينن . افتاد . ؟!

تقلا کرد از زير دستش در برود . بدجنسي کرد و کمي بيشتر شانه اش را فشرد . .

ـ باشه . متوجه شدم . ديوونه ولم کن . .آخ . 

دست از شانه اش برداشت : بار آخرت باشه بهم ميگي ديد زدي . .شنيدي . ؟ از اين جمله متنفرم . 

سري تکان داد و پشت ميز نشست . .هنوز دستش روي شانه اش بود . فکر کرد واقعا دردش آمده . .؟

کتري هميشه روي اجاق گاز بود . پر آب کرد و گذاشت تا بجوشد . در يخچال را باز کرد . حداقل پينار برايش خريد کرده بود . لازم نبود براي خريد صبحانه بيرون برود . 

چيزهائي روي ميز چيد . کنارش ايستاد : چته . دردت اومد . ؟

با حرص نگاهش کرد : نخير . 

واقعا دردش آمده بود . ؟! بالاي سرش ايستاد و دستش را از روي شانه اش عقب راند : بذار ببينم چي شده . 

ـ نمي خوام . بهم دست نزن . 

اهميتي به جيغ و دادش نداد . دستش را عقب زد و يقه ي لباسش راکشيد . قرمزي واضحي کنار گردنش بود . يک قرمزي واضح که رو به کبودي مي رفت . .اخم کرد . لعنتي واقعا محکم فشارش داده بود . ؟!

ـ طوري نشده خودت و لوس مي کني . .اصلا قرمز هم نشده . 

ـ مهم نيست . .

اوووف . .حالا يکي بايد قهر او را تحمل ميکرد . خم شد تا بوسه اي روي گردنش بزند اما آيلي عقب کشيد . .روي پاهايش ايستاد و از آشپزخانه بيرون دويد . .

نشست پشت ميز و دلش سيگار مي خواست . گور باباي دکتر و حمله ي قلبي و تنگي نفس . اين اعصاب با اين چيزها آرام نميشد . .صداي باز و بسته شدن در ورودي را شنيد . ايستاد و از پنجره دور شدن دخترک را ديد . مي دويد سمت ساحل . مي دانست کجا ميرود . ميان تخته سنگ هاي سفيد درست بالاي جاده . .آنجا مي ايستاد و دريا را تماشا ميکرد . صداي سوت کتري که پيچيد چاي دم کرد . بسته اي نان باز کرد و گذاشت داخل فر . 

از روي کاناپه پالتويش را برداشت . لازم بود برود دنبالش . ؟ دوباره پالتو را انداخت  . برگشت به آشپزخانه و براي خودش ليوان بزرگي چاي ريخت . .گاهي بايد مي گذاشت دخترک تنها بماند و فکر کند . کاري که از اول هم بايد ميکرد . اما هميشه . هر جا کنارش بود . .حتي وقت هائي که قهر ميکرد . مي نشست کنارش و سرحالش مي آورد . .فکر کرد بايد داخل يکي از کشوها سيگار باشد . خم شد و کمي کشوهاي کانتر را زيرو رو کرد . .بسته را بيرون کشيد و سيگاري آتش زد . تکيه داد به ميز آشپزخانه و دود کرد . 

با حرص زير کتري را خاموش کرد . دو ساعت بود که منتظر مانده بود . .پالتويش را پوشيد . روي پله ها دويد بالا و از 

گاوصندق کوچک داخل کمد بسته اي پول برداشت . .بايد مي رفت بيرون و ميديد دخترک کدام گوري رفته . هر چه هم که اين گوشه وکنارها را مي شناخت حق نداشت دو ساعت بي خبر بيرون بماند . .

صداي قدم هايش را روي پله ها شنيد . آمده بود . ؟! 

با پشت ناخن شصت کشيد گوشه ي لبش . .بايد محکم مي کوبيد  .  . پووفي کرد و نفسي گرفت تا آرام شود . .ايستاد پشت در اتاقش . هيچ صدائي نمي آمد قبل از آنکه پشيمان شود بي هوا در اتاق را باز کرد . .نگاهش روي دخترک ماند . 

دست هايش را گذاشته بود روي سينه اش . .خجالت کشيده بود . ؟ به درک . محال بود بي گوشمالي اش اتاق را ترک کند . 

ـ واسه چي همين طوري مياي تو اتاقم .  مثل اينکه بايد در اينجا رو قفل کنم . .

در اتاق را قفل کند . .؟ اين بچه چه غلطي کرده بود . ؟! قدم بلندي سمتش برداشت : چي گفتي . ؟!در اتاق و قفل کني . روي من . ؟!

ـ برو بيرون . .

محکم بازويش را گرفت و جلو کشيدش : ببين بهت چي مي گم آيلين . . اون موقع که قهر ميکردي ده سالت بود . .بدم مياد از اين لوس بازي هات . شنيدي . ؟! اينجا ايران نيست و اگه هم بود غلط ميکردي از خونه بي اجازه بزني بيرون و دوساعت بعد برگردي . .بعد هم فکر کردي با قفل  کردن در اتاقت چي ميشه هان . ؟! من هر وقت که بخوام ميام تو اين اتاق . .شنيدي . .هر وقت که بخوام . بايد بايستي و بهم جواب بدي . .

دستي به پيشاني اش کشيد . نمي خواست اولين روز سفرشان اين همه تنش داشته باشند اما انگار نمي شد . انگار حالا که دور شده  بودند انسانهاي ديگري شده بودند . آيلي هرگز به او نگفته بود کسي را ديد ميزده . اين کار را نمي کرد . هرگز نگفته بود در اتاقش را قفل مي کند . .

پوزخندي زد : حرفاي فلور چه زود روت تاثير گذاشت و من نمي دونستم . .سرش را کج گرفت و نگاهش کرد . .پوزخندي به  ايستادنش زد . به چليپاي دست ها روي سينه هايش . به اولين باري که برايش لباس زير خريد . کسي نبود . هيچ کس . خودش بود و  آيلي . .از همان روزها عادت کرده بود کارهاي دخترک را انجام بدهد . .حالا بزرگ شده بود . خجالت ميکشيد يا بدش مي آمد . ؟ اهميتي نداشت . انگار قرار نبود هيچ چيزي برگردد سر جاي خودش . 

بي صدا اتاقش را ترک کرد . حتي زمزمه اش را ناديده گرفت . زمزمه ي لرزانش وقتي صدايش ميزد . .

راه افتاد کنار جاده ي ساحلي و در سرماي هوا سيگار کشيد . کمي راه رفت و خريد کرد . بايد براي تهيه ي ماشين هم اقدام ميکرد . مي خواست چند روزي که اينجا هستند راحت باشد . 

برگشت خانه و با وجود سردردش مشغول کارهاي آشپزخانه شد . مرغ هاي تکه اي را شست و بسته بندي کرد . . مقداري براي ناهار کنار گذاشت تا کباب کند . بسته هاي کلم و سبزي را هم شست و جابه جا کرد . .صداي پاهايش را مي شناخت . مگر ميشد  که نداند . روي پنجه هايش راه مي رفت . خصوصا وقتي پا برهنه بود . لابد باز هم نمي دانست صندل هاي روفرشي اش کجاست.

خواست بگويد کمد انتهاي راهرو را ديده اي اما نگفت . .اهميتي به ورودش به آشپزخانه نداد و پاي گاز ايستاد . مي توانست همه ي مواد را مخلوط کند . حوصله ي کباب کردن هم نداشت . تابه ي بزرگي برداشت و آب کشيد بعد هم تخته را گذاشت روي ميز و مشغول خرد کردن مواد شد . قارچ . پياز . موسيرهاي درشت . سيب زميني هاي شيرين و بروکلي . 

متوجه بود که دخترک اين پا و آن پا مي کند براي حرف زدن . شانه بالا داد و موادش را روي گاز گذاشت . بسته ي سيگارش را  از روي کانتر برداشت و شانه به شانه ي دخترک رد شد . از پله ها رفت بالا و وارد اتاقش شد . 

خودش را انداخت روي تخت و کاش يک مسکن ميخورد . اين سردرد هر لحظه بدتر ميشد . .

هوا تاريک شده بود . يعني چند ساعت کامل خوابيده بود . انگشت روي کليد ديوار کوب کشيد و روشنش کرد .  نشست و دستي به گردنش کشيد . هنوز کمي درد داشت . کمي شانه اش را به چپ کشيد و ماساژ داد . .آيلي براي غذا بيدارش 

نکرده بود . قهر بود يا خودش هم نخورده بود . .؟

ايستاد و ژاکت اسکاچ قرمز و سورمه اي اش را از کمد برداشت . .گرسنه بود . خسته بود . کمي هم عصبي . اين سفر انگار طلسم  شده بود . .دست هايش را داخل جيب شلوارش گذاشت و از پله ها پائين رفت . نگاهش روي دخترک مقابل تلوزيون کشيده شد . 

طبق معمول روي قاليچه ي پرزبلند مشکي به پهلو دراز کشيده بود . .قبل ترها موهايش مي ريخت کنار سرش . قرمزها بين مشکي ها . خوشش مي آمد.اما حالا . .انگار صداي پاهايش را مي شناخت که برگشت و نگاهش کرد . .

رفت سمت آشپزخانه و نگاهي به غذا انداخت . معلوم بود که آيلي هم چيزي نخورده .  گاز را روشن کرد و براي خودش

ليواني آب ريخت . آيلي هم آمد و طبق يک قانون نانوشته . .از همان هائي که دليلي براي يادآوري نداشت . ميز را چيد . 

ليوان ها . بشقاب ها . همه را مرتب روي ميز گذاشت . نگاهي به وسايل جفتي کرد . چند سال بود که زوج شده بودند . هفت سال . ؟!

خيلي بود . براي عادت کردن مدت زيادي بود . .اينکه ليوان هايشان دو تا باشد . قاشق ها . مسواک ها . دمپائي هاي حمام . براي آيلي از وقتي کوچک بود و شماره ي پايش سي و دو بود . حالا رسيده بود به سي و هشت . آن موقع بيست و شش کيلو وزن داشت و حالا . 

ـ بکشم برات . ؟!

سرش را بالا آورد و نگاهش کرد . گوشه ي لبش را گرفته بود زير دندان و نگاهش شرمنده بود . دستي به پيشاني اش کشيد : يه کم . 

ـ سرت درد مي کنه . ؟

ـ آره . .

ـ برات مسکن بيارم . ؟

سري تکان داد . .آيلي از آشپزخانه دويد بيرون و از پله ها بالا رفت . .لقمه ي کوچکي گرفت . گرسنه بود . آخرين غذائي که خورده بود شام شب قبل بود . آنهم يادش نمي آمد که چه بوده . 

ـ بيا . 

از کف دستش قرص را برداشت و ليوان آب را هم از دستش گرفت . داشت منت کشي ميکرد . ؟ مگر نمي دانست بعضي حرف ها زهر دارند ، نه درد . .

چند لقمه اي خورد و عقب کشيد . .دخترک هم داشت با غذايش بازي ميکرد رفت پشت پنجره و اينبار پسر جواني را روي تراس ديد . ايستاده بود و مثل خودش سيگار مي کشيد . .انگار نگاه او هم به اين طرف جلب شده بود . .قبل از هر چيزي دست هاي آيلي را حس کرد که از پشت دور کمرش حلقه شده بود . .قبل ترها وقتي اينطور بغلش ميکرد دست هايش به هم نمي رسيد . .حالا مي توانست دو سر انگشتانش را بگيرد . سرش را بين شانه هايش گذاشته بود و حرفي نمي زد . .

اين سکوت يعني متاسف است . .يعني مي خواهد بگويد که از حرف هايش منظوري نداشته . .دست هايش آزاد بود . گذاشت روي هارچوب پنجره . دخترک رهايش نکرد . همانطور چسبيده به شانه اش لب زد : من غلط بکنم . غلط بکنم باعث ناراحتي ات  بشم . من اصلا از اون حرکتم . يعني فقط خجالت کشيدم . خوب لباسم . يعني مناسب نبود . 

گوشه ي لبش را زير دندان گرفت و رها کرد : تا حالا چند دفعه پيش اومده که اينطوري از پيشم رد شي . تا حالا چند بار شده که ديد بزنم . 

سرش را بيشتر فشرد . انگار ميان شانه هايش همان خاصيت سينه اش را داشت . .دخترک يک جورهائيي معتاد شده بود . 

ـ حرف بدي زدم . ببخشيد . نفسي گرفت : آيلين . ؟!

ـ بله . 

هميشه مي گفت بله . گاهي هم هومي تحويلش ميداد . انگار يکبار از دهنش يک جانم شنيده بود . يادش نمي آمد چه زماني . خيلي هم دور نبود . .

ـ ويهان . چي مي خواستي بگي . ؟!

شايد حالا وقتش نبود . .شايد بهتر بود آخرين روز سفرشان از توافقش با فلور برايش مي گفت . نگاهش افتاد روي پسري که بالاي تراس ايستاده بود و زني را ميان آغوشش داشت . .از همان آغوش هاي خاص . بايد به زودي چيزي به اين پنجره مي چسباند . 

خوشش نمي آمد نگاه کسي مدام ميان حريم خانه اش بچرخد . .بر گشت سمت آيلي . 

دخترک لب برچيد : معذرت . .

اخم کرد و نوک بيني اش را کشيد : آخرين دفعه است . .

سر تکان داد : باشه . قول ميدم . 

**

به دخترک که سرخوش لباسهايش را ريخته بود روي کاناپه و نشانش مي داد خنديد : چه خبره آخه . ؟!

- خوب بگو کدوم بهتره . .تا اينجائيم بايد خوش بگذره . .اين خوبه . ؟!

پيراهن سفيدي نشانش داد . .با قد کوتاه و آستين هاي بلند . .سر تکان داد که نه . 

ـ ببين اين يکي ديگه خوبه . .شلوار براق چرم و تاپ بندي اش . .

ابرو بالا داد : من شبيه بي غيرتام . ؟!

غر زد : اه . ويهان . .چه ربطي داره . .اينجا که ايران نيست . .

دست به سينه نشست و چشم غره اي رفت : چشمم روشن  . چه ربطي به ايران و غير ايران داره .  . يه چيزي بپوش که يه کم آستين داشته باشه . کوتاه هم نباشه . .

پووفي کرد : يهو بگو با لباس خونه بيام ديگه . .

سيگاري برداشت و کنار لبش گذاشت و سمتش رفت . خم شد و لباس ها را به هم ريخت . .

ـ ويهان . سيگار . .؟!!

سيگار را ميان لب هايش نگه داشت : جيغ نزن بابا . خاموشٍ . .روشن که نکردم . .

غرزد : خوب همونم بذار کنار . 

خم شد و شلوار سبز کاهوئي خوشرنگي بيرون کشيد : اعصابم آروم ميشه . .بابا من اعتياد دارم به سيگار . يهو که نمي تونم ترک کنم . .

کمي شلوار را برانداز کرد . خوب بود . دوستش داشت . .

پرتش کرد سمت آيلي : اين و بپوش . الان يه بلوزم باهاش ست مي کنم . .

ـ اين شلوارو بپوشم . .؟ويهان اين چيه . .من نمي پوشم . .جون تو نمي پوشم . 

خنديد : جون خودت بچه پررو . .بيا با اين بپوش . 

بافت ظريف مشکي را هم برايش انداخت . .ايستاد و به چهره ي ناراضي دخترک ابرو بالا داد : بپوش ديگه . .

ـ آخه اين لباس . .انقدر ساده . ؟!

ـ ساده . ؟! شلوارش و مي دوني چند خريدم . بافتش هم همينطور . .

شلوار را روي شلوارک چسبانش پوشيد . .زيپ سوئي شرتش را کشيد پائين . .سربرگرداند و نشست لبه ي کاناپه تا لباس هايش را تا کند . 

ـ تاپ خودش مشکيه . حالا رو ايني که تنم بود پوشيدم ، ببين . !

شلوار که حسابي فيت تنش بود . بافت مشکي اش هم . اين چه مدل بافتي بود که آنقدر سوراخ ريز و درشت داشت اصلا . با آن يقه ي باز که سرشانه هايش را ريخته بود بيرون . .

دخترک چرخي خورد و جلوي پنجره ايستاد تا تصويرش را در آينه ببيند : همچين بد هم نشده . .بلوزش خوشگله . .بهم 

مياد . اووم . خوشم اومد . .

نخ سيگار را از گوشه ي لبش برداشت : مي خواي بازم لباسات و بگرديم شايد يه بلوز ديگه هم باشه . .

دخترک کنارش ولو شد و سر به بازويش چسباند : نه . اين خوبه . .خوشم اومد . اصلا مشکي به من خيلي مياد . 

سيگار را به بيني اش چسباند . .پوووف يک نخ سيگار مي خواست . .لعنت به هر چه رنگ مشکي که به دخترک مي آمد . 

ـ واقعا اين سيگار خاموش حالت و بهتر مي کنه . ؟

حالش را خيلي چيزها بهتر ميکرد . .بايد مي گفت . ؟!

اخم کرد : من نمي تونم سيگارو بذارم کنار . .ديوونه ميشم . .

دخترک جمع تر نشست و به سينه اش تکيه کرد : پس آدمائيکه به مواد مخدر اعتياد دارن چطوري مي تونن . .يه سيگار که ديگه سخت نيست . 

نگاهش افتاد روي کبودي کمرنگ گردنش . .از کي انقدر وحشي شده بود . .که دخترک را بزند . که تنش را کبود کند . .؟

با انگشت روي کبودي اش را لمس کرد : فکر نميکردم اينطوري بشه . .

دخترک سر به سينه اش چسباند : مي دونم . 

کمي خم شد و روي کبودي اش بوسه زد . دو تا بوسه ي کوتاه . دستش را گذاشت روي موهايش و نوازشش کرد . .

ـ بهت قول مي دم همه ي اين روزا بهت خوش بگذره . .تک تک شون . .

دست هايش را گذاشت زير چانه اش و سر بلند کرد . کک و مک هايش خوشرنگش پيدا شد . با ابروهاي بالا انداخته خنديد : قول . 

روي بيني ظريفش انگشت کشيد : قول . .

جيغي زد و نشست : ببين قول دادي ويهان . .بايد کاري کني بهم خوش بگذره . من مي خوام برم يه جائي برقصم . .پس براي چي رفتم کلاس هان . ؟!

رفت سمت سيستم و فلش مموري را به دستگاه وصل کرد . .لحظه اي بعد صداي آهنگ دلخواهش بلند شد . .از همان آهنگ هاي تند و تيز و پر سر و صدا . 

به رقصيدنش خنديد . حرکات کمر و دست هايش عالي بود . هيپ هاپ را از دوازده سالگي شروع کرده بود . حالا مي توانست بدنش را مثل مار بپيچاند . .

ميان سر و صداي آهنگ جيغ زد : قول داديا . .

خنديد و راه افتاد سمت آشپزخانه . .بايد سيگارش را روشن ميکرد . کامي مي گرفت تا آرام شود . .دخترک بزرگ شده بود . اگر تا بحال به چشمش نيامده بود حالا هر روز که مي گذشت يک وجهه از آن را ميديد . .اگر تا بحال مي توانست منکر بزرگ شدنش شود ديگر به آن مطمئن نبود . .

انگاري دخترهاي هفده هجده ساله زودتر بزرگ ميشدند . .خيلي زودتر . .و اين اصلا خوب نبود . .دوستش نداشت . . 

**

آيلي سفت بازويش را گرفته بود . .از بالا نگاهي به پاهايش انداخت : آخه اين چيه کردي پات . يه بوت گرم ميپوشيدي . 

غرغر کرد : پس اين کفش خوشگلا رو کجا بپوشم . .؟! ببين چقدر به پام مياد . ؟

راست مي گفت . .سفيدي پاهايش روي مشکي کفش زيادي به چشم مي آمد . .نگاهش بالاتر آمد . تا پالتوي مشکي و شال و کلاه قرمزش . نوک بيني اش سرخ شده بود . همينطور لاله ي گوش هايش که بيرون از شال مانده بود . ايستاد و دستش را دور صورتش گذاشت : يخ کردي . .

چشمان دخترک ناراضي بود . .از زير شال غر زد : مقنعه ميذاشتم بهتر نبود . ؟

کلاهش را پائين تر کشيد و شالش را دور بيني اش مرتب کرد . 

نوچي کرد : کمتر غر بزن . سينوزيت مي کني . .چه ربطي به مقنعه و شال داره آخه . 

تار موهايش را با انگشت از روي پيشاني بالا داد : نمي خوام سرما بخوري و اذيت شي . .

نگاهش ميان تيله هاي قهوه اي اش ماند . .لرزش تيله هايش را ديد . .

دستانش را دور گردنش پيچيد : ويهان . .

دستش را گذاشت پشت شانه اش و ضربه اي زد : جونم . چت شده . .؟

ـ ميدوني من چقدر دوستت دارم . .

دستش تا روي کمرش سر خورد . .بازدم نفس هايش جائي کنار گردنش مي تابيد . .سرش را به سرش چسباند . .

ـ هيچ آدمي . هيچ چيزي . تو اين دنيا نيست که من بيشتر از تو دوست داشته باشم . .

دخترک دوستش داشت . تا بحال اينطور نگفته بود . .با مردمک هاي لرزان . .با عطر رزهاي سفيد . .دستش را نوازش گونه روي کمرش کشيد . يک بار . دو بار . آنقدر که دخترک ميان خيابان . .زير برف نم نمي که مي باريد دست از گردنش برداشت و لبخند زد . 

ـ خيلي لوس شدم . ؟!

رطوبت روي گونه اش را برداشت : مهربوني . .

زيبا مي خنديد . .گوشه ي لب هايش دو تا چال ريز مي افتاد . گونه هايش هم مي خنديد . انحناي لب هاي ظريفش .  . 

نگاهش را از لبخندش گرفت . سرش را سمت آسمان گرفت و نفسش را پٌر کرد . .

ـ برف داره بيشتر ميشه . .بريم . ؟!

دخترک پنجه انداخت ميان پنجه هاي بزرگش . کف دست هايشان به هم چسبيده بود . .

از زير چراغ هاي روشن خيابان هاي زمستاني مي گذشتند . شانه به شانه . دست به دست . .دخترک کنار ويترين ها مي ايستاد و تزئينات کريسمس را نشانش مي داد . .نگاهش بين آنهمه طلائي و قرمزها روي دخترک مي ماند . .حرف ميزد . .شاد بود . .

از ته دلش مي خنديد . .

فکر کرد از زندگي اش چيز ديگري مي خواهد . ؟ لبخندش به همه ي تنهائي ها نمي ارزيد . .؟ چرا بايد بعد اين سفر تنهايش مي گذاشت . .؟ براي اينکه فلور مي خواست يا اينکه نه . .به خاطر آينده ي آيلي . .

ـ ببين از اون جا صداي آهنگ مياد . بريم . .بريم . بريم . 

روي پاهايش بالا مي پريد . دستش را محکمتر گرفت : ديوونه سر ميخوري . 

دستش را کشيد و با کفش هاي پاشنه دارش دويد . تق . تق .  

يکي داشت ميان سرماي زمستان مي خواند . گوشه اي از خيابان . با وجود سرما چند نفري جمع شده بودند . .ويلون و آواز . 

نگو که چترتو عاشق نکرده بارون و . 

قدم بزن شب تنهائي خيابون و . 

دوباره آه بکش تا دوباره آب کني . 

دل شکسته و يخ بسته ي زمستون و . 

دوباره آه بکش . آه تو بساطم نيست . 

کسي به فکر من و مرگ خاطراتم  . .نيست . 

نگير دستم و وقتي دو تائي غرق ميشيم . 

من ونجات نده . موقع نجاتم نيست . .

تو خسته اي خودت و جاي من نذار برو . 

به آخرين سفر دور از انتظار برو . .

يه کاري کن که نتونم بيام  . دنبالت . 

خلاص کن من و با آخرين قطار . .برو . 

خراب کن همه ي ريل ها رو پشت سرت . 

بذار خراب بشم پشت آخرين سفرت . 

يه عطر تازه بزن غير عطر محبوبم . 

بذار که بو ببرن ادماي دور و برت . 

يه کوه يخ شدم . قطره قطره آب شدم

نيومده رو سر زندگي ات خراب شدم . .

بايد نگفته بمونه  ، نگفته ها اما  . من انتخاب نکردم . من انتخاب شدم . .

از روي پله ها کشاندش پائين و مستقيم سمت شومينه ي سنگي بزرگ برد : اينجا بمون گرم بشي ميرم برات يه نوشيدني گرم بگيرم.

ـ ارسطو هم هست . ؟

ـ نمي دونم . الان ميبينم . 

از همان چند سال قبل که مي آمدند ترکيه اين کافه پاتوق شان بود . .دخترک معتاد اين کافه و نوشيدني هاي داغ و شيرينش بود . .

با ديدن ارسطو لبخندي زد : سلام پير مرد . 

موهاي يک دست سفيدش را پشت گردن بسته بود . به ديدنش خنديد و ايستاد : چطوري پسر . 

محکم بغلش زد . .اين مرد برايش خيلي بيشتر از يک دوست ارزش داشت . .سالهاي زيادي تنهائي اش را اينجا گذرانده بود . .

ـ چه بيخبر اومدي پسر . .پرنسس من کجاست . ؟!

به آيلي مي گفت پرنسس . از همان وقت ها که کوچک بود و يکبار با بغض به ارسطو گفته بود که رنگ موهايش را دوست ندارد . که دلش مي خواهد زيبا باشد . ارسطو نشانده بودش بالاي پيشخوان و با روميزي سفيد برايش شنل بسته بود . بعد هم تاجي از مقواي طلائي روي سرش انداخته بود . .به آيلي گفته بود که زيباترين و مهربانترين پرنسس دنياست . 

نگاهش رفت سمت آيلي که سمتشان مي آمد . خودش را محکم ميان آغوش ارسطو انداخت : دلم برات يه ريزه شده بود . .

ارسطو يک دور چرخاندش : پرنسس من چه بزرگ شده . .

خنديد و دست روي پشتش گذاشت : بذارش زمين پير مرد . اين ديگه بيست و شش کيلو نيستااا . 

آيلي برايش زبان درآورد و بازوي ارسطو را گرفت : حسودي اش شده . تا حالا خودش اينطوري بغلم نکرده . .

چشم هايش را درشت کرد . .دلش مي خواست او را بغل کند و بچرخاند . .؟!

ارسطو با صدا خنديد : اين پسر هنوزم بي عرضه است . 

تکيه داد به بار و به آيلي اخم کرد : آدم فروش . .

ـ يه تکوني به خودت بده ويهان . .پير شدي ديگه . 

ـ عمو . چه تکوني مثلا . ؟!

اوووف . مي دانست که دوباره بحث تنها نماندنش را پيش ميکشد و آيلي اين روزها اصلا قابل پيش بيني نبود . .

ليوان شکلات را سمتش گرفت : بيا بخور گرم شي . .

سرش را داخل ليوان خم کرده بود : اه . .باز روش يه پر نعنا گذاشته . .اون ديوونه هنوز اينجا کار ميکنه . ؟!

ارسطو کنارش تکيه داد : آره . ميتوني بري آشپزخونه و بزنيش . .

آيلي که از جلوي چشمانش گذشت ارسطو صدايش زد :  چي ميخوري . 

دستي بين موهايش کشيد : يه چيز سبک . شب بايد برگرديم ويلا و ماشين ندارم . .

ـ بريم بشينيم . 

پله هاي سنگي را بالا رفتند :  چه خبر از خودت . .خوبي . .؟

ـ ديگه آفتاب لب بوم شدم . 

خنديد : برو خودت و رنگ کن . لباست که بوي يه عطر زنونه ميده . 

مشتي روي بازويش نشاند : بوي عطر پرنسس بود . .اين کارا ديگه از من گذشته . امسال رفتم تو پنجاه و شش سالگي . 

موهايش کاملا سفيد شده بود . اما هنوز جوان بود . قد متوسط و اندام ورزيده اي داشت . .نشست و يکي از کوسن هاي زرشکي را پشت گردنش گذاشت : به آيلي خبر بده بالائيم . 

ليوان هاي کوتاه را جلويش گذاشت : الان اجراي زنده شروع ميشه . بذار يه کم خوش بگذرونه . .

کمي ليوان را چرخاند و لب زد : زياد شلوغ ميشه . 

مشت دوباره اي روي بازويش نشاند : باباشي . ؟!

پوزخندي زد و ليوان را خالي کرد : سيگار داري . ؟

ـ آره . .اما يه مرگت شده . نه . ؟!

سرش را تکيه داد و پاهايش را روي هم انداخت . .سيگارش را دود کرد و ساکت ماند . .خوبي ارسطو اين بود که پاپي چيزي نمي شد . مي خواستي حرف بزني گوش ميداد . نمي خواستي هم ساکت مي ماند . .

سيگارش را دود کرد و شات دوم را هم بالا رفت . .

ـ پرنسس بزرگ شده . خوشگل . خانوم . .

ابروهايش درهم شد : بچه است هنوز . 

کنارش تکيه داد و سيگارش را دود کرد : از چشم تو بچه است . .بهت قول ميدم خيلي ها امشب به چشم يه خانوم جوون ببيننش . 

لب زيرش را کشيد زير دندان و رها کرد : پاشو بريم پائين . 

قاه قاه خنديد : بشين ببينم . چه زود غيرتي ميشه براش . .به اون جوجه کي نگاه مي کنه اخه . 

با انگشت شصت و اشاره بين ابرويش را لمس کرد و چشم بست : دارم ديوونه ميشم . .موضوع صيغه رو فهميد . مادرش برگشته خونه . خسروخان مرده . .مي خوام برم يه جائي که هيچ کسي پيدام نکنه . 

دوبار زد روي شانه اش :  مردونگي کردن کار سختيه . 

خواست بگويد که نمي خواهد مرد باشد .  . نمي خواست آنهمه مسئوليت روي شانه هايش باشد . .دلش مي خواست مي رفت . . ميشد . ؟ اين پاها انگار به زنجير بود . مي توانست آيلي را بگذارد و برود . ؟ نمي توانست . .شايد بيست سال بعد که هم سن و سال ارسطو ميشد . شايد پنجاه سال ديگر . .

دستش روي شات سوم ماند : بسه ديگه . .بريم پائين . الان اجرا شروع ميشه . 

ايستاد و نفسي گرفت : من يه آبي به صورتم بزنم بيام . .

آهنگ شادي که اجرا ميشد لبخندي به لبش آورد . .از آنهائي بود که ايلي دوست داشت . سن رقص کم کم شلوغ ميشد . از روي پله ها چشم انداخت و آيلي و ارسطو را دست در دست هم ديد . داشتند مي رقصيدند . اين پير مرد هفت خط . 

گوشه ي لبش را خاراند و يکي دو تا از دکمه هاي بالاي پيراهنش را باز کرد . .رطوبت موهاي ش را با دست گرفت . گرمش شده بود . .ارسطو به ديدنش دست آيلي را بالا برد . .دخترک روي پاشنه هاي بلندش چرخيد . موهايش کوتاه بود و قرمز . 

سرش را کمي گرفته بود بالا . .وقتي مي چرخيد .  . بين آنهمه صدا مي توانست قهقهه هاي شادش را بشنود ارسطو وادارش ميکرد بيشتر بچرخد . .پله هاي بعدي را تندتر پائين رفت . . مي ترسيد پاهايش بپيچد به هم . . با آن کفش ها . . ارسطو که متوجه ي اين چيزها نبود . .دست راستش را دور کمر دخترک حلقه کرد .  . 

گونه هايش رنگ گرفته بود و چشم هايش برق ميزد . .

تيله هاي درشت و براق قهوه اي . لبخندش مهربان بود . با پشت دست رطوبت روي پيشاني اش را گرفت : گرمت شده . ؟

ـ نه . .ميخوام برقصم . .بريم . ؟

قطره هاي ريز عرق تا روي گردنش آمده بود . نگاهي به ميز نزديکش انداخت و چندبرگي دستمال برداشت . .کشيد روي  گردنش : خيلي عرق کردي . بمون يه کم تنت خشک شه . 

پاهايش را کوبيد روي زمين : نه . اينطوري که بدتره . .برم ديگه . ؟!

دست به سينه دور شدنش را نگاه کرد . .همان جا جلوي چشمانش بود . .مي توانست سيگاري روشن کند و ببيندش که کنار يکي دو تا از دخترها ميرقصد . .کمتر از دو کام گرفته بود که سيگار را از بين لب هايش کشيد بيرون : ويهان . !!!

ابرو بالا داد : اوپس . .

ـ قول دادي نکشي . .

با انگشت اخم ميان ابرويش را باز کرد : زشت ميشي . .حالا بده بهم . .همين يه دونه قول ميدم . .

قدمي به عقب برداشت و ته سيگارش را به لب گرفت . .دم کوتاهي گرفت و فرو داد . .

خم شد به جلو مچ دستش را محکم گرفت : اين چه غلطي بود کردي . ؟!

ـ کمکت کردم زودتر تموم شه . .

کشيدش جلوتر تا ميان سر و صداي محيط صدايش را بشنود : کافيه يه بار ديگه تکرارش کني تا يه سيلي از من 

بخوري . .شنيدي . ؟!

نفس لعنتي اش بوي سيگار گرفته بود :  مي فهمي که برات خوب نيست . ؟!

نگاهش هنوز اخم داشت : نمي تونم يه دفعه بذارم کنار . درک کن . .

حرصي نگاهش کرد و لبش را گرفت زير دندان : حتي سعي هم نميکني . .

ايستاده بودند ميان آن شلوغي و در مورد مضرات سيگار حرف ميزدند . .؟ شايد آخرين سفرشان بود . نفسش را فوت کرد بيرون .ناباورانه نگاهش کرد :  تو . تو . بازم خوردي . ؟!

لب بست و دستي به موهايش کشيد : همين امشب و يادت بره چيکار کردم . ميشه . ؟

ارسطو کنارشان ايستاد : چه خبر شده . پرنسس آهنگ درخواستي نداري . ؟!

سرش را انداخته بود پائين و نگاهشان نمي کرد . دستش را بند چانه اش کرد : آيلين . .

نگاهش نکرد . .دستش را دور بازوي ارسطو پيچاند : يه عالمه اهنگ شاد مي خوام . .

نگاهش نمي کرد . حتي از گوشه ي چشم . دلخور بود . قهر بود و نمي دانست چه مرگش شده . .مي توانست ميان جمعيت ببيندش . 

دستي دور دهانش کشيد و پشت به بار نشست . .مهم نبود چقدر دلش مي خواست چند شات ديگر را بالا برود و پشت بندش چند نخ سيگار دود کند . .آنجا نشست و رقصيدنش را تماشا کرد . .چرخيدن هايش . .بايد مي گذاشت خوش بگذراند . .ممکن بود ديگر نتواند . ديگر نشود . آنطور با هم بودن . .

متوجه زن جواني شد که کنارش ايستاده بود و ليوان نوشيدني اش را لب ميزد . خوب هفت خط بودن خيلي هم بد نبود . .بي حرف زدن مي توانست بفهمد آنجا ايستادنش يعني چه . .ايستاد و قبل از باز شدن صحبتي سمت آيلي رفت . .

ليوان دوم نوشيدني اش بود . ارسطو مي گفت کوکتل ميوه . اما درصد خيلي کمي الکل داشت و نمي خواست دخترک بيشتر از آن بنوشد . ليوان را از دستش گرفت و يک نفس بالا رفت . .

اخم کرد : مال خودم بود . 

خنديد و دست دور کمرش پيچاند : برقصيم . ؟!

چرا لبخندش آنقدر زيبا بود . .آنهمه مهربان و دلچسب . .دلش خواست ببوسدش . .آنهمه مهرباني را . .

نفسي گرفت و بوسه ي کوتاهي پشت دستش گذاشت : افتخار ميدين پرنسس . .؟!!

هر دو دستش را گذاشت روي شانه اش . مجبور بود مقابل دخترک کمي خودش را به پائين خم کند . انگار آيلي را ميان بازوانش پناه داده بود . نداده بود . ؟!

با اهنگ چرخيدند . .مهم نبود رقصيدن بلد نيست انهم با اين اهنگ . .اما بودنشان با هم خوب بود . .اينکه آنهمه حس خوب از اين بچه مي گرفت . .خنديد و دستش را گرفت تا بچرخد . .ارسطوي هفت خط . مي دانست دخترک که ميچرخد تمام نورهاي سالن روي قرمزي موهايش ميرقصد . .خنديد و دوباره سينه به سينه اش شد : عاليه . .

نپرسيد چه چيزي عالي است . نيازي به پرسيدن نبود . بودنشان آنجا عالي بود . .دست هايشان . .خنده هاي دخترک . .مگر ميشد عالي نباشد . .؟

خم شد پاي تخت و کفش هايش را بيرون کشيد . .نگاهش روي تاول ريزي که بالاتر از انگشت شصتش را زخمي کرده بود ماند .  دستش را دو طرف پاهايش روي تخت گذاشت و رويش خم شد : آيلي . .

چشمان خواب آلودش را به زحمت باز کرد : هوم . 

ـ لباست و عوض کن . .اين کفش و پوشيدي پات زخمي شده . بشور عفونت نکنه . .آيلي . باز که خوابيدي . 

اخم باريکي بين ابرويش بود . .يعني که چقدر حرف ميزني خوابم مي آيد . 

ايستاد و پالتويش را درآورد . .نگاهي روي ميز توالت کرد تا بسته ي دستمال مرطوبش را ببيند . هميشه يکي همراهش 

داشت . .هر جا که مي رفتند . . ايستاد جلوي آينه و کشوي اول ميزش را بيرون کشيد . .لوازم آرايش و برس و تعدادي لاک . .

کشوي بعدي را هم بيرون کشيد . لباس هاي زيرش را مرتب چيده بود . .ابرو بالا داد به آنهمه تنوع رنگ و مدل . .لبخندش پر  شيطنت شد : آيلي بيدار نميشي . .ببين چي پيدا کردم . 

غرغرش را که شنيد انگشتش را زير يکي از لباس ها انداخت و بلندش کرد . يک تاپ نيم تنه ي سرخابي و مشکي . .تابي داد و  گفت : اين و کي خريدي . .؟نديده بودمش . .

ـ چيو . ؟!

دست راستش را بالا برد و تابي به نيم وجب تور داد : اينو . 

ـ ويهاااان . .

با خيزي از تخت پائين آمد و لباس را از دستش کشيد : بي تربيت . .

دستانش را گذاشت داخل جيب پشت شلوارش و ابرو بالا داد : جوونم . .؟!

اخمش در هم بود :  واسه چي به لباساي من دست ميزني . ؟

ـ براي اينکه مجبورت کنم از تخت بياي پائين و لباست و عوض کني . .

ـ واقعا که . .

راه افتاد سمت بيرون :  يه دوش هم بگير . .

گوش به غرغرهايش نداد . رفت به اتاقش و لباس راحتي پوشيد . .دلش هوس يک سيگار داشت . .خودش را انداخت روي تخت دستش را زير سرش گذاشت و چهار روز ديگر بايد برميگشتند . اين سفر هم تمام ميشد و دفعه ي بعد . .نشست و از کشوي  پاتختي سيگاري برداشت . .گذاشت زير بيني اش و نفسي گرفت . واقعا اعتياد پيدا کرده بود . .تا موضوعي فکرش را مشغول ميکرد دلش يک نخ سيگار مي خواست . .نفس ديگري گرفت . بوي خوب شکلات زد زير بيني اش . .مثل بوي سارا . .

ابروهايش درهم شد . .سارا . .؟!

سايه ي آيلي افتاد روي تخت : ديوونه . آب حمام يخ بود . .مريض بشم کشتمت . .

آمد و کنارش روي تخت ولو شد . با تن حوله پوش . .

پتوي روي تخت را انداخت دورش : لباس بپوش . اينطوري که بيشتر يخ مي کني . 

زير نور کمرنگ ديوارکوب هاي راهرو مي توانست کبودي لب هايش را ببيند : چرا صدام نکردي . 

لرزيد : تقصير توئه . .

کلاه حوله را روي موهايش کشيد : دختره ي خنگ . خوب دوش نمي گرفتي . 

غرزد : من خنگ نيستم . اولش که سرد نبود . شامپو بدن که زدم آب يخ کرد . .

ـ خوب سرد شد مي اومدي بيرون . موندي دوش هم گرفتي . آخه من به تو چي بگم . .!!

روي تختش خودش را بالا کشيد و به تاج تخت تکيه داد : به جاي غر زدن درجه ي اون وامونده رو بيشتر کن تا نمردم . بعد هم برام لباس بيار . .

رفت سمت اتاقش و لباس هاي آماده روي تختش را برداشت  : بيا تنت کن من برم برات يه ليوان شير داغ کنم . 

ـ شکلات مي خوام . 

ـ آيلين . !!

لب برچيد : خوب دلم شکلات ميخواد . .

اخمي به ابرو انداخت و از پله ها پائين رفت . . هات چاکلت را با کمي شراب آماده کرد . فکر کرد دخترک اينطور زودتر گرم ميشود .  

هنوز پتو پيچ بود : لباست و نپوشيدي . ؟

ـ چرا پوشيدم . واي سرده . بده به من اون ليوان و زودتر گرم بشم . 

انگشتانش يخ زده بود . نشاندش روي تخت و پتوي ديگري دورش انداخت : اين و بخوري گرم ميشي . .

ـ خوشمزه است . 

ابرو بالا داد و ليوان خودش را لب زد : مگه غير اين فکر ميکردي . 

خنديد . .

با انگشت موهاي خيسش را پشت گوشش فرستاد : امشب بهت خوش گذشت . 

اخم کرد و چيني به بيني اش انداخت :  بدک نبود . 

بيني اش را کشيد : اينجاي آدم دروغگو . .باشه . ؟!

پررو سرش را به بازويش تکيه داد : دارم گرم ميشم . 

ليوان خالي را روي پاتختي گذاشت و دستش را دورش پيچيد : شب همين جا بخواب . گرمتره . 

کمي سرش را جابجا کرد : اوهوم . .فردا بريم خريد . ؟

موهاي خيسش ميخورد به گردنش . .قلقلکش آمد . دستي به سرش کشيد : يه چي بيارم موهات و خشک کني . .

قبل از آنکه بلند شود آيلي دستش را گرفت : نمي خواد . .سردم نيست . ببين . دست آزادش را بلند کرد و روي گونه اش گذاشت . .

کف دستش گرم بود . بوي شکلات مي داد دستانش . .نگاهش بين تيله هاي قهوه اي اش چرخيد : شامپو بدنت و عوض کردي . ؟!

لبخندي زد و دوباره سر به بازويش تکيه داد : آره . توت فرنگي مال وقتي بود که بچه بودم . الان يه دختر جوونم . اين مارک و رايحه خيلي بورس داره . .

نوک زبانش آمد بگويد البته براي مردها اما خفه شد . دخترک بوي شکلات گرم ميداد . .دستي به گردنش کشيد : خوابت نمياد . ؟!

ـ نه زياد . .يه فيلم ببينيم . ؟

ـ پائين سردتره از اينجا . .بذار لپ تاپ و روشن کنم . 

کيف سي دي ها را روي تخت گذاشت : يکي و انتخاب کن . .

با لپ تاپ کنارش نشست و به تاج تخت تکيه داد : چي ببينيم . 

دخترک با صدا خنديد : باب اسفنجي . 

اخم کرد : حرفش و نزن . کارتون ببينيم . ؟!

گونه اش را کشيد : قهر نکن آقاهه . شوخي کردم . .اين خوبه . ؟!

دخترک چسبيده بود به شانه اش و بوي شکلات و شراب ميداد . .يک عطر خيلي خاص . .از آن عطرهائي که . .

شانه اش را از زير آيلي بيرون آورد و دستي به گردنش کشيد . 

ـ گردنت درد مي کنه . ؟!

کمي چرخاندش و آخي گفت : از روزي که اومديم عضلاتم گرفته . .فکر کنم يه سوناي داغ به خودم بدهکار شدم . 

دستان کوچولويش را گذاشت پشت گردنش : برات ماساژ ميدم . .

سرش را کشيد عقب :  الان بهتره . . نمي خواد . .

ـ اه . چرا . ؟!

خواست بگويد کمي زده به سرش و بوي شکلات به تمام بيني اش پيچيده . .اينکه دلش کسي را مي خواهد . شايد سارا.

اخمي کرد و ايستاد : فيلمت تموم شد بخواب . من يه کم قدم ميزنم . .

بلافاصله ايستاد : اين وقت شب . ؟ مگه زده به سرت . خوابت مياد من ديگه فيلم نمي بينم . بيا بخوابيم . .

تا به خودش بجنبد لپ تاپ را خاموش کرد و رو تختي را مرتب کرد : بيا ديگه . 

نفسي گرفت : تو اينجا بخواب . من تو اون اتاق مي مونم . .

ـ چرا . ؟!

بايد به چه زباني حالي اش ميکرد . .؟ دلش مي خواست تنها باشد . .نياز به کمي خلوت داشت . .لعنت به شراب و 

شکلات . .

همه ي حس هايش را زنده کرده بود انگار . .

ـ ويهان . ؟!

راه افتاد سمت در اتاق : بخواب . 

دنبالش راه افتاد : مگه بچه ي دو ساله ام که ميگي بخواب . .چرا باهام حرف نميزني . چت شده  . 

گوشه ي لبش را خاراند : يه کم مستم . ميخوام تنها باشم . اجازه هست . ؟!

از بازي يقه ي سوئي شرت مي توانست نيم تنه ي مشکي و سرخابي اش را ببيند . .سرش را بالا برد : يه کم حالم 

سرجاش بياد ميام پيشت . برو بخواب . .

رفت سمت اتاق خودش : لازم نکرده به خاطر من به خودت زحمت بدي . ميرم اتاق خودم . .

خيزي برداشت و بازويش را گرفت : اتاقت سرده . 

داد زد : به درک . ولم کن . .

نفسش را داد بيرون و سعي کرد . فقط سعي کرد که به شب خوبشان گند نزند : عزيزم . من که نمي تونم همه چيز و برات توضيح بدم . درک کن يه کم . .

ـ من درک نمي کنم . جز اين که ديگه دوستم نداري . همه اش دنبال فرصتي که تنهام بذاري و بري . .فکر کردي متوجه نمي شم . آره . .؟!

يکي بايد حالا اين مزخرفات را از سر کوچولويش ميريخت بيرون : کي همچين غلطي کرده . هان . ؟!

سينه به سينه اش ايستاد : لابد زده به سرم . نه . .من انقدري که فکر مي کني بچه نيستم . دقيقا از اون شبي که اومدي خونه ي خسروخان و گفتي که تو زندگي ات . گفتي يه خانواده مي خواي خانواده ي خودت . .ميبيني . يه شبه بزرگ شدم . .

چشمانش را با درد بست . .راست مي گفت . .يک شبه تمام ساخته هايش را ويران کرده بود . .دخترک را شکانده بود . .چرا فکر ميکرد که آيلي فراموش کرده . ؟!

ـ بهم گفتي . .به يه زن . .تو زندگي ات احتياج داري . .

چنگي به موهايش زد و سر خم شده اش را بالا آورد . .آيلي بزرگ شده بود . .پس چرا نديده بود . .چرا مثل احمق ها چشمانش را بسته بود . ؟

ـ آيلي . 

دستش را محکم عقب کشيد : مي خواي برات چيکار کنم . بگو . دلت چي مي خواد . .؟!

گيج نگاهش کرد . .

ـ مستي . .دلت يه نفر و مي خواد که . آرومت کنه . ؟! من اينجام . از من محرم تر هم مگه داري . مگه باهام ازدواج نکردي . 

نفهميد چطور دستش را دور يقه ي لباسش حلقه کرد . نفهميد چطور کشيدش جلو ميان صورتش نعره زد : خفه شو . .

دستش ميلرزيد . مثل تيله هاي قهوه اي براق . .لب هايش هم ميلرزيد وقتي به حرف آمد . .گلويش خش برداشته بود : با دستاي خودم مي کشمت اگه اين حرف و تکرار کني . 

ترسيده بود . .؟ اين چشم هاي خيس . ؟ پس چرا لبش پوزخند داشت : ميکشي . ؟ من و . ؟! چي عوض ميشه . ؟ اون صيغه نامه ي کوفتي يا اين واقعيت که باهام ازدواج کردي . .

دست انداخت دور مشتش و از يقه اش جدا کرد . دستش را کشيد و گذاشت روي سينه اش . .پايين تر از تن پوش سرخابي اش . درست روي قلبش : اينجا ثبت شده . ميدوني . .

مي توانست ضربه هاي محکم قلبش را از روي سينه اش ببيند . .زير دستان بزرگش حس کند . .

دستش را بالاتر کشيد .  . از روي گردنش سر داد بالا تا روي شقيقه هاي عرق کرده اش : اينجا ثبت شده . .

نگاهش را داد به چشمانش . .

چانه ميلرزاند و بغض داشت : ميتوني پاکش کني . .؟! ميتوني فراموش کني . ؟!

مشتش را محکم کوبيد به سينه اش . .به شانه هايش : من دارم ديوونه ميشم . تو ميتوني بي خيال باشي و يادت بره . ؟ 

چطوري . هان . .نامرد بهم بگو چطوري ميتتوني فراموش کني . بهم ياد بده . .اگه تو مي خواي بري دنبال زندگي ات . .بايد غل و زنجير من و باز کني . مي فهمي . بايد من و آزادم کني . .

آزادش ميکرد . .چطور . ؟ دلش مي خواست برود . نمي توانست . آيلي چه مي دانست زنجير پاهايش هزار برابر اوست . 

محکم تر مي کوبيد : لعنتي . .من دارم ديوونه ميشم تو به فکر رفتني . .مي خواست بغلش کند . دلداري اش بدهد اما اين دست ها يخ زده بودند . .لعنتي ها انگار مرده بودند .  . 

ايستاده بود تا دخترک ارام شود اما نمي شد .  . انگار خيلي حرف ها ميان سينه اش تلنبار شده بود . .

ـ نگام نمي کني . .؟! ببين من و . .من ديگه اون آيلي که کنارش موندي تا بزرگ شد نيستم . .ديگه نيستم . .

صدايش بغض داشت يا درد . .نمي دانست . سرش را بالا آورد . تمام دردها روي شانه هايش سنگيني ميکرد . .

چشمانش غرق اشک بود . کافي بود پلک بزند تا سرازير شود . اما نميزد . گلويش از فشار بغض به درد آمده بود مي دانست . مثل خودش . .

به سکوتش پوزخند زد : چرا هيچي نميگي . ؟ چرا ساکت موندي . .لعنتي . .

دستش مشت شد تا دور پنجه اش بپيچد . .تا آرامش کند اما نتوانست . .آيلي هنوز سبک نشده بود . هنوز جائي از سينه اش درد بود که ميلرزيد . که بغض داشت . .خشم داشت . .غمگين بود . .

ـ بس کن . .اين مسخره بازي هات و تموم کن . 

مات نگاهش کرد : مسخره . بازي . .؟؟من برات چه ارزشي دارم . هان . ؟! من کي ام . ؟ دختر عماد . .خواهر ماني . .يه رستگار . 

يا دختري که هفت ساله بهش محرم شدي . .بهم بگو براي تو چي ام . من نمي فهمم . .من نمي دونم . .من گم شدم ويهان . .

نفسش تنگ شد . .دخترک داد کشيد : من بچه ام . ؟!

من فقط خودم و پيدا نمي کنم . هر طرف و که نگاه مي کنم هستي . .با انگشت روي پيشاني اش  کشيد : اينجائي . کمي پائين تر آمد ،  روي چشم ها . .اينجائي . روي لب ها دست کشيد . .اينجائي . 

پلک زد و اشکش سر خورد روي گونه . اينجائي . اينجا . اينجا .  .

با دست تمام تنش را لمس کرد . روي سينه ها . .روي کمرش . .روي دست هايش . .روي بند انگشتانش : اينجا هستي . همه ي تنم  درده ويهان . .به خدا درد دارم . .بودنت درد داره . نبودنت هم . .تو بگو من بايد چيکار کنم . من چيکار کنم حالم خوب بشه . .خودش را بغل زد و روي زانوها خم شد : بهم بگو چيکار کنم حالت خوب بشه . .

چرا اين قلب لعنتي هنوز ميزد . .؟ بايد مي ايستاد . .بايد مي مرد . .لعنتي چه جاني مي کند . گامپ . .گامپ .  . 

چشمانش نم گرفت . .اشک بود . .؟!

ـ آيلي . .

ايستاد و نگاهش کرد . صورتش بي رنگ بود و لب هايش به کبودي ميزد : من بايد چيکار کنم . اگه بري . اگه تنهام بذاري . .

چنگ انداخت به موهايش : تو که نميري ويهان . هان . ؟! تو که خونه ات و عوض نميکني بي اينکه بهم بگي . .؟!

لب گزيد تا اشکش سر نخورد . .دست دور بازويش انداخت و کشيدش جلو : آيلي . من هيچ جائي نميرم . ببين . 

نگاهش ميکرد اما انگار نمي ديدش : من ميترسم . .

دست کشيد بين موهايش . .لعنت به شراب و شکلات . .لعنت به هر حسي که گند زده بود به شب خوبشان . لعنت به خسروخان و  عماد . .

ـ من اينجام . ببين من کنارتم . .

روي گونه هاي خيسش دست کشيد : آيلي ببين من و . نگام کن . 

دستش را دوطرف سرش گذاشت تا مجبور به نگاه کردن شود . .ميان تيله هاي قهوه اش خودش بود . قاب چشم هم شده بودند . ؟!

اين کتاب توسط کتابخانه ي مجازي نودهشتيا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

لب لرزاند . نگاهش سرگردان شد . چرخي ميان صورتش خورد : من بچه نيستم . .هر کاري بخواي مي کنم . .آرومت مي کنم . .ببين ميتونم . 

فقط يک لحظه غافل شد . . براي يک لحظه . نفهميد چطور شد . تمام بيني اش پر عطر رزهاي سفيد شد . 

آن تماس کوتاه که حتي کمتر از يک لحظه بود . آنقدر کمتر . حتي حس نکرد بوسيده شده يا گرمي پوست صورتش را حس کرده . . دستش از دور سر دخترک شل شد . 

نگاهش کرد . .بي هق هق ايستاده بود و اشک ميريخت . .

چنگ انداخت بين موهايش . .بوسه اش بوسه نبود . .اما هر چه که زهر داشت . .زهر داشت که تمام تنش را آلوده کرده بود . .پاهايش تاب نداشت . .روي کمرش تا شد . .نفسش رفت و نيامد . .هووف . هووووف . .

نشست کف زمين و نفس گرفت . .داشت مي مرد . . آيلي .  . چرا لب هايش آنقدر درد داشت . .ميسوخت . .زبان کشيد روي لب هايش . تلخ بود يا شيرين . .؟مهم نبود . فقط زهر داشت انگار . رزهاي سفيد هم مگر طعم زهر داشتند . .نمي دانست . 

ـ ويهان . !!

نفس دوباره اي گرفت . مهم نبود که حجم سينه اش پر ميشد . باز هم نفسش کم بود . .هوووف . .هووووف . .

کنار پايش زانو زد . .دستانش ميلرزيد . آمد تا کنار صورتش اما لمسش نکرد : ويهان . .

ويهان مرده بود . .آيلي هنوز نمي دانست . يکي بايد به او مي گفت . .

اشکش سر خورد . .دستش چنگ شد ميان موهاي کوتاه دخترک . .محکم نگهش داشت : چيکار کردي باهام . .لعنتي . .

اشک مي ريخت . مثل خودش . .مردها هم گريه مي کردند . جائي کم مي آوردند . .

چنگ بين موهايش محکم تر شد . مي توانست دردش را ببيند : چي کار کردي لعنتي . .

داد زده بود . اما انگار کافي نبود . دلش مي خواست دخترک را کتک برند . نمي شد . نميشد . .

دستان کوچکش را حلقه کرد دور گردنش . نفسش از گريه هايش بند رفته بود : ويهان . .

موهايش را ميان چنگش مي فشرد و دخترک حلقه دور گردنش انداخته بود . .؟ انگار به هم گره خورده بودند . 

لب به هم فشرد . قطره ي بعدي اشک هم روي ته ريشش راه گرفت . .رسيد به چانه اش : چيکار کردي . 

ميان گريه هايش لبخند زد : نمي دونم . 

هق زد و دوبار لبخند زد : من نمي دونم چيکار کردم . .

دستش را کشيد روي لب هاي کوچکش . .انگشتانش ميلرزيد . انگار وحشت داشت که نگاهش ترسيده بود . .

نمي خواست چنگ موهايش را رها کند اما انگار دست خودش نبود . .مغزش عوضي بازي در مي آورد . .فرمان ميداد که رها کن . .رها کن . نه آيلي را . نه . تار موهايش را . قرمزهاي خوشرنگش را مي گفت . .

دستش شل شد . مغز لعنتي داشت چکار ميکرد . .داشت چه غلطي ميکرد . .بايد محکم مي کوبيد به صورت دخترک . محکم . . اما دستانش گوش به حرفش نمي دادند . .دور شانه هايش حلقه شدند . .دخترک را ميان سينه اش کشيد . .روي کف پوش سرد  شکلاتي زانو به زانوي هم نشسته بودند . .دستش را گذاشت پشت گردنش و کوتاهي موهايش را نوازش کرد . .

دخترک ميان سينه اش ميلرزيد . هوا سرد بود . .مي دانست . لرزيدنش از سرماي هوا بود . همه بايد خفه ميشدند . .در و ديوار خانه که حرف نميزدند . دخترک سردش بود . از حمام آمده بود و بوي لعنتي شکلات ميداد . .با هم فيلم ديده بودند و همين . .ديگر هيچ  اتفاقي نيافتاده بود . زير گوشش زمزمه کرد : فيلممون نصفه موند . .فردا ببينيم . .؟!

هق زدنش را که شنيد اخم کرد : هيش . ساکت . ما داشتيم فيلم ميديديم . همين . هييش . 

**

نخوابيده بود و سردرد داشت کلافه اش ميکرد . .دو طرف شقيقه هايش را فشرد و لبه ي کاناپه نشست . .سعي کرد به خاطر بياورد که مسکني در باکس داروها دارد يا نه . بين ابروهايش خط اخم افتاد . .نبايد يادش مي امد ديشب چه شده . بايد مي ماند همان ته مغزش و جلو نمي آمد . .لازم بود سرش را مي کوبيد به ديوار تا فراموش کند . صداي سرفه هاي خشک آيلي را که شنيد.ايستاد . .سرما خورده بود . ؟!

دوباره نشست و دست پشت گردنش انداخت . .سرفه هاي بعدي تندتر شد و ادامه دار . .راه افتاد سمت آشپزخانه و ليواني شير برايش گرم کرد . براي اولين باربه در اتاقش ضربه اي زد و بعد وارد شد . بايد عادت ميکرد . کمي زمان ميبرد . .کمي اعصابش له ميشد . اما همه چيز برمي گشت سرجاي واقعي خودش . .

رنگش به شدت پريده بود . براي اولين بار ننشست لبه ي تخت و تبش را چک نکرد . عادت ميکرد . .مهم نبود . 

ـ اين و بخور . 

دخترک نگاهش نميکرد . .زل زده بود به ليوان شير . .تکاني به دستش داد : بگيرش . .

باز هم نگاهش نکرد : مرسي . 

صدايش گرفته بود و آرام . صداي آيلي نبود . اينطور حرف زدن را از او نديده بود . اين بي توجهي را تجربه نکرده بود . اما خوب خيلي هم بد نبود . عادت ميکردند . .همين . 

دست داخل جيب شلوارش کرد : لازمه بريم دکتر . ؟!

صورتش را خم کرده بود سمت سينه اش  . .مي توانست موها و گردنش را ببيند : نه . .خوبم . 

ـ من پائينم چيزي خواستي صدام کن . 

سر تکان داد و ليوان شيرش را محکم تر گرفت . .لازم بود کنارش بماند . .؟

نه . .نه . ديگر ريسک نميکرد . .نمي گذاشت رفتار احمقانه ي شب قبل را دوباره تکرار کند . .

رفت به آشپزخانه و مواد سوپ را آماده کرد . .سيگاري روشن کرد و پشت پنجره دود کرد . برف ميباريد و جاده را سفيد پوش کرده بود .  . چراغ ويلاي روبرو خاموش بود . .يعني که ادم هايش بي دغدغه خوابيده بودند . .کاش ميشد . 

دستي به پلک خسته اش کشيد و سيگار بعدي را هم روشن کرد . .بطري هنوز روي ميز بود . با انگشت ضربه اي به بدنه اش زد . جيرينگ . جيرينگ . .

با حرص برداشت و انداخت ته سطل زباله . .جلوي تلوزيون نشست و به صفحه ي خاموشش نگاه کرد . کارهايش همه مانده بود . .بهتر بود بوتيک را ميداد دست پيمان و مي رفت دنبال يک کار بي دردسر . .کاري که مجبور نباشد دنبال جنس و بار و ويترين بدود . .

پوزخند زد . .مي توانست برود جاهائي که نديده . .مثلا سواحل جنوبي آفريقا . .برمه . شايد شيلي . هر جائي تا کمي دور شود . .

صداي پاهايش را شنيد . بعد هم سرفه هايش . .سر برنگرداند . ته سيگارش را روي ميز فشرد . به جهنم که اثرش مي ماند . .پا روي پا انداخت و قدم هايش را شمرد . .نزديک کاناپه ايستاد . سرش را روي شانه کج کرد تا ببيندش . .

هنوز نگاهش نمي کرد . زل زده بود به ته سيگارش اما حرفي نزد . 

ديگر مهم نبود که سيگار مي کشد يا نه . ؟! اينکه حمله ي قلبي داشت . .؟!

ـ ميشه برگرديم . 

ابرو بالا داد : کجا . .

يک لحظه سر بلند کرد و نگاهش کرد . دوباره سرش را گرفت پائين وانگشتانش را ميان هم پيچيد : برگرديم خونه . 

خجالت مي کشيد . خوب بود . .بايد هم خجالت مي کشيد . دختره ي خيره سر . .

ـ هنوز چهار روز ديگه تا برگشت وقت داريم . 

سرفه ي ديگري کرد . .سينه اش درد شد . .ديشب سرد بود . شکلات و شراب خورده بود . .دخترک ديوانه شده بود . .

ـ زودتر برگرديم . کلاسام شروع شده . .

لج کرد : داشتيم مي اومديم خبري از شروع کلاس هات نبود . يهوئي چي شده . ؟!

دخترک بايد انکار ميکرد . .نبايد به يادش مي ماند . .لازم بود دست مي انداخت و ديشب را از مخش بيرون مي کشيد . 

سرش بيشتر خم شد و خيره شد به تيله هاي مرطوبش : هووم . مگه چي شده که مي خواي بريم . امروز ميخواستي خريد کني يادت رفته . .؟!

ـ ديگه نمي خوام . بيا برگرديم . 

پوزخند زد : نکنه دلت برا مامانت تنگ شده . .؟

لرزيدن لب هايش را ديد . .پووفي کرد و ايستاد . دخترک قدم کوتاهي به عقب برداشت . مي ترسيد يا خجالت زده بود  .؟

دستي به صورتش کشيد و گوشه ي لبش را خاراند : بايد با فرودگاه تماس بگيرم . .

دوبار سر تکان داد و راه افتاد که برود . .دستش را بلند کرد و بازويش را گرفت . .لرزش ريز تنش را حس کرد . .بازويش را عقب کشيد تا رهايش کند : ببين من و . .

ـ ولم کن . .

بازويش را محکمتر فشرد : برات سوپ آماده کردم عزيز دلم . .نمي خواي مزه کني . ؟!

صدايش بغض داشت . .درد داشت . .زخم داشت . .

ـ نه . .گرسنه ام نيست . .

نديده هم مي فهميد که اشکش سرازير شده است . .

دندان روي هم فشرد : د نه ديگه . .اومديم مسافرت بهمون خوش بگذره . .الان هم مثل دختراي خوب برو بشين پشت ميز آشپزخونه تا غذا بکشم . 

نشاندش پشت ميز و کنار گاز ايستاد . .نفسي گرفت و بشقابي برايش پر کرد . .دستانش ميلرزيد . آنهمه فشار عصبي کوه را هم به لرزه مي انداخت . .لبخند کجي به ارتعاش دستانش زد . کشيد لاي موها و نفس دوباره اي گرفت . دخترک کز کرده بود پشت ميز نگاهش نمي کرد . 

سيگار ديگري روشن کرد و صندلي اش را عقب کشيد و نشست . .پا روي پا انداخت و دست آزادش را دور سينه اش پيچاند . 

کامي از سيگارش مي گرفت و دستش را جائي کنار شقيقه اش تکيه ميداد . 

نگاهش چرخيد سمت آيلي . قطره ي اشکش را ديد . .سر خورد ميان بشقاب غذايش . .

داد کشيد : لعنتي براي چي گريه مي کني . هان . براي چي داري اشک ميريزي . .

لرزيد و سربلند کرد . .نگاهش که به غم چشمانش افتاد ديوانه شد . خم شد و يقه ي سوئي شرت لعنتي اش را مشت کرد : گريه نکن . چي شده که گريه مي کني . هان . ؟!

تمام صورتش ميلرزيد : هي . هيچي . 

فکش ميلرزيد :  گريه نکن . .من ديوونه رو بدتر نکن . مي فهمي . ديوونه ترم نکن . .

چشم بست : باشه . باشه . گريه نمي کنم . 

با پشت دست کشيد روي گونه هايش . .از پلک هاي بسته اش اشک ها تند و تند سر ميخورد . .هق زد و محکم دندان روي لبش فشرد تا صداي گريه اش بلند نشود . هلش داد عقب و مشتش را باز کرد . آرام نشده بود . .تمام شب قبل روي سينه اش سنگيني ميکرد انگار . .اولين چيزي که دم دستش بود را گرفت و پرت کرد سمت پنجره . .صداي خرد شدن شيشه ها را شنيد . .

جيغ خفه ي آيلي را که شنيد مقابلش ايستاد : من و ببين . .ديوونه بازي هاي من و ببين . من اينم . اصل من اينه . اوني که تو اين سالها ديدي خودم نبودم . . من عوضي ام . .داد ميزنم . دلم بخواد فحش ميدم . در و ديوار و مي کوبم به هم .  . .شنيدي . بخوام  . با هر کسي که بخوام مي خوابم . هيچ ربطي بهت نداره . .هيچ کار من به تو مربوط نيست . آشغال باشم . کثافت باشم . .  دست هر کسي و که بخوام ميگيرم وميارم تو تختم . . به تو ربطي نداره . . ميدوني من چند سالمه . ميدوني که کنار من هنوز يه بچه اي . .اينارو مي فهمي يا به زور فرو کنم تو سرت . ؟!

ديگر اشک نمي ريخت . .خشکش زده بود . .نگاهش مانده بود روي شيشه ي هاي شکسته ي پنجره ي بزرگ آشپزخانه و برف هاي ريز و درشت . .

دستان لعنتي اش هنوز مي لرزيد . .سيگار ديگري روشن کرد و پک زد . عميق . تمام سينه اش پر دود شد . .

  **

هيچ حرفي نزده بودند . .حتي يک کلمه . .بليط ها براي هشت شب اکي شده بود . پول سفيد به درد اين روزهاي سياه ميخورد ديگر . .وسايلش را ريخت داخل چمدان . .به ديوار تکيه زد و کلافه نفسي گرفت . .آيلي زيادي ساکت بود . از همان صبح که شيشه هاي پنجره ريخته بود دراز کشيده بود روي کاناپه و نگاهش نميکرد . 

دستي به پيشاني دردناکش کشيد . .حرف هائي را زده بود که هيچ وقت دلش نمي خواست آيلي بداند . .بشنود . آنطور واضح . . آنطور کوبنده . .ايستاد و سمت اتاق آيلي رفت . چمدانش را بيرون کشيد و وسايلش را از کمد خالي کرد . ايستادنش را کنار در ديد . نگاهش کرد . 

آمد داخل اتاق و لباسها را از دستش گرفت : خودم جمع مي کنم . .

خيلي آرام حرف ميزد . بدون گله و قهر و لج کردن . .بدون بغض . .اما اين بچه را بزرگ کرده بود . .همه ي قلبش را مي 

شناخت . دردش را حس ميکرد . روي قلب خودش . زخم هايش را . 

خواست دست روي بازويش بگذارد اما آيلي عقب کشيد : ميشه بري بيرون . ؟

انگار اين عقب کشيدن ناخواسته بود . چشمانش را بست و دستش مشت شد . .از اتاقش بيرون رفت . خيلي چيزها عوض شده بود . بعد ديوانگي آيلي . بعد حرف هاي خودش . .حس ميکرد دارد دور ميشود . آيلي تنهايش مي گذاشت . ؟!

تاکسي رسيده بود . چمدانش را کشيد پائين و هنوز برف ميباريد . سفرشان به فنا رفته بود . .سيگاري از جيب پالتويش بيرون کشيد و ميان سردي بالکن روشنش کرد . کام عميقي گرفت و دردها را فرو داد . آيلي هم آماده ي رفتن بود . 

مي رفتند و شايد ديگر اينطور شانه به شانه ي هم اينجا برنمي گشتند . هر دو چمدان را برداشت و از پله هاي يخ زده ي برفي  پائين رفت . .چرا آنقدر همه چيز سرد به نظر ميرسيد . .نه به خاطر بارش بي امان برف ها . .نه . .فقط حسي بود که داشت . آيلي تکيه داده بود به در سمت راست تاکسي و نگاهش به بيرون بود . .آنجا چيزي بود که در ماشين نبود . .؟ انجا چيزي براي ديدن داشت که اينجا کنار او نداشت . .؟!

گره افتاد به ابروهايش . .خودش خواسته بود . .برف ها زير لاستيک ماشين به صدا مي امدند . شيشه ها را مه گرفته بود . . چراغ هاي روشن مي افتاد روي جاده ي سياه و سفيد . داشتند برمي گشتند و شايد فردا روز بهتري ميشد . ميشد . .؟!

دلش مي خواست دستش را پيش ببرد و انگشتان کوچک دخترک را بگيرد . .نه محکم . آرام و نرم . اينکه بگويد هستم . همين جا . دلم تنگت ميشود . .

سرش را دوبار کوبيد به پشتي صندلي . داشت ديوانه ميشد . .با خودش حرف ميزد . گاهي جملاتش قافيه مي گرفت و شعر ميشد . . گاهي مي خواست موهاي قرمزش را نفس بکشد و جان تازه اي بگيرد . .دوست داشتن ايلي دست خودش نبود . يکي قلبش را  محکم گره کرده بود . شايد از همان روز اول داخل بيمارستان . .شايد از روزي که بيدار شد و دخترک با موهاي تراشيده ميان رختخوابش بود . .چه فرقي ميکرد چه روزي باشد . يک جائي شروع شده بود . بايد با دست هاي خودش خرابش ميکرد . .

ميگفت نفرين به روز اول . .؟! نمي توانست . .همه ي آن روزها برايش خاطره بود . بيشتر از خاطره بود . .شده بود خودٍخود  زندگي اش . يکي هميشه کنارش بود . .يکي هر صبح که بيدار ميشد صبح بخيرش مي گفت . .

يکي هميشه ميان آشپزخانه شان قهوه دم ميدادگ و اخم ميکرد به کشيدن سيگارش . حالا مي توانست تمام سيگارهاي دنيا را دود  کند . ديگر چه اهميتي داشت . .قرار بود کسي نباشد . ديگر نباشد . . لويش درد داشت . لابد سرما خورده بود . مردها که بغض نمي کردند . .هيچ وقت . .بدون محبت کسي بزرگ شده بود . از اين به بعد هم تنهائي اش را داشت . .مي گشت . مسافرت مي رفت . .مي خنديد . .مي خنديد . ؟

نمي دانست . .قول اين يکي را نمي داد . .بي آيلي و خنده هاي از ته دلش لبش به خنده باز نمي شد . کاش کمي دل از شيشه مي کند و نگاهش ميکرد . .آنوقت دستش را ميپيچيد دور شانه اش و بغلش ميکرد و تمام طول راه لبخند ميزد . .بي آنکه بخواهد . .يا نخواهد .  . 

**

صداي زنگ گوشي اش باعث شد پلک باز کند . .نگاهش افتاد روي تصاوير سقف . .امده بود اتاق آيلي که فقط نگاهي 

بياندازد . .نمي خواست انجا بخوابد . چرا بايد دلتنگ در و ديوار انجا ميشد . .هنوز عقل از سرش نپريده بود . . دستي به جيب لباسش کشيد و گوشي را بيرون کشيد . .شماره ي خانه ي خسروخان بود . .اما بي خسروخان . .پيرمرد بيست روزي ميشد که نبود . .دستي روي اسمش کشيد و گوشي را به گوشش چسباند : الو . 

ـ سلام پسرم . 

غلتي زد و به شکم دراز کشيد . بالش آيلي را زير صورتش گذاشت : سلام عفت خانم . چه خبر . ؟!

ـ والله خواستم يه چيزي بگم . دلم طاقت نمياره ندونين . 

بي طاقت نشست : چي شده . ؟!

ـ يه اقاي جووني مياد اينجا . اسمش ماني فکر کنم . .گفتم به هر حال شما بايد بدوني . فردا مشکل و دردسري پيش نياد مادر . 

ماني مي آمد خانه ي خسروخان . .؟ گردنش را مي شکاند . .با همين دست ها . .

ـ الان اونجاست . .؟

ـ ديشب که آيلين و رسوندي اومد . الانم هست . .من اومدم بيرون از خونه . .مياي مادر . ؟!

ايستاد و دستي به گردنش کشيد : من الان ميرسم . .

بلوزش را بيرون کشيد و سمت اتاقش رفت . .از کمد بافت کرم رنگش را برداشت و پوشيد . .چنگي به پالتوي روي تخت زد و  راه افتاد . .ماني خانه ي خسروخان چه غلطي ميکرد . کم پيرمرد را اذيت کرده بود . باعث مرگ عماد شده بود . .پليس مي گفت  مرگ براثر مواد الکلي اما ماني هم بي تقصير نبود . .ديوانه اش کرده بود . .دخترک را برده بود . گلاب را مجبور کرده بود به فلور داروي آرامبخش بدهد . مگر ميشد بي گناه باشد . .

ماشينش را جلوي در پارک کرد . نگاهش را با نفرت از دويست و شش سفيد گرفت و کليد انداخت . .مسير حياط زمستاني را به  تندي طي کرد . . به محض ورود نگاهش به فلور افتاد . .نشسته بود روي صندلي خسروخان . صندلي لهستاني محبوبش . .اخمش درهم شد : کي اينجاست . ؟!

ـ يعني چي کي اينجاست . ؟!

جلوتر رفت و دست به کمر شد : يعني پسر عوضي جنابعالي تو خونه ي پدر من چه غلطي مي کنه . .متوجه شدي . .

ـ آهان پس دردت اينه که اينطوري طلبکار شدي . خونه ي پدرت . !!

دستي به موهايش کشيد : من حوصله حرفاي بي خودت و ندارم . .ميگم قاتل برادر من تو خونه ي پدرم چيکار مي کنه . 

از روي پله ها آمدنش را ديد . .نگاهش پر نفرت شد :  به چه جراتي پات و گذاشتي تو اين خونه . .

خونسرد نگاهش مي کرد : يه چيزي در مورد برادرت گفتي . منظورت به همون مرد الکلي بود ديگه . .

با دو قدم بلند خودش را به آنطرف رساند و مشتش را روي صورتش اورد : خفه شو کثافت . خفه شو تا نکشتمت . .

جيغ فلور بلند شد : چيکار کردي . ماني . مامان . ببينمت . ما ني . .

صورتش را با نفرت جمع کرد . مامان . .براي هيچ کدام از بچه هايش مادري نکرده بود . .هميشه عزادار يکي بود . .

دويدن هاي آيلي را ديد . .تاپ و شلوار سفيد خوابش را هنوز به تن داشت . .اينطور ميان خانه مي گشت . آنهم با وجود ماني . .؟!

ازهمانجا داد زد : برگرد تو اتاقت . .

چشمانش وحشتزده بود : چي شده . .چرا فلور جيغ ميزنه . .

فلورميان گريه اش ناليد :  ببين چيکار کرده با بچه ي من . .ديوونه ي رواني . .

توجه نکرد . چند قدمي سمت آيلي برداشت و زل زد به چشمان خواب آلودش : برگرد بالا و لباست و عوض کن . .

دخترک منگ نگاهش کرد و بعد سرش را پائين گرفت تا لباسش را ببيند . .ديد اما نرفت . سرش را بالا گرفت و نگاهش کرد : برو کنار . .

چشم هايش را بست : برگرد اتاقت . من با اين مرتيکه کار دارم . غلط مي کنه پاش و ميذاره اينجا . .غلط مي کنه در مورد عماد حرف ميزنه . .

کنارش زد و پله ها را پائين رفت . .دور شدنش را نگاه کرد . .گوش به حرفش نمي داد . .؟ چرا . ؟!!

ديد که جلوي ماني خم شد و نگاهي به زخم کنار لبش انداخت . .اعصابش را مي ريخت به هم . .با اين کارهايش . با حرف گوش ندادن . با لباسش . مگر ماني را چند دفعه ديده بود اصلا . .

اينبار سمت ماني رفت . فلور جيغ خفه اي کشيد و مقابلش ايستاد : چي کارش داري . بس کن ديگه . 

داد زد : تن لشت و ببر بيرون . .من نميذارم اينجا بخوري و بخوابي و به ريش من بخندي . .من نميذارم کسي که باعث مرگ ماني و عماد شد اينجا بگرده . 

فلور مقابلش سينه سپر کرده بود : زنگ ميزنم به پليس . اينجا خونه ي تو نيست که بگي کي باشه و کي نباشه . .اينجا مال آيلينه . 

دلش مي خواست يقه ي فلور را جمع کند . .خيلي هم ميل به اين کار داشت اما نفسي گرفت و چشم بست : من و ديوونه نکن . خودت بفرستش بره که من با توام کار دارم . .

ماني ايستاد و دستي به پشت لبش کشيد : من مي خوام کنار مادر و خواهرم بمونم . .مشکلت چيه . ؟!

خيزي سمتش گرفت و يقه ي بلوزش را جمع کرد : مادر و خواهر . .؟! من و نخندون عوضي . .توي بي سر و پا  . .

دست هاي ماني هم چنگ يقه اش شد : ناراحتي با خودم ميبرمشون . .

ميبرد . چه کسي را . آيلي را . .؟!

محکمتر تکانش داد :  زر نزن . .اسم آيلي و به دهنت نيار که دهنت و پر خون مي کنم . 

چشمانش پوزخند داشت . زيرگوشش زمزمه کرد : چرا . ديگه که قرار نيست زن تو باشه . .

مشتش را دوباره به صورتش کوبيد . اينبار ماني هم مشت مي انداخت . اهميتي به جيغ هاي فلور و فريادهاي آيلي نميداد . مثل حيوان هاي وحشي مشت ميزدند و چنگ مي انداختند . .پاي چشمش مي سوخت و کمي ديدش تار شده بود اما تمامش نمي کرد . .

فقط يک لحظه دست هاي آيلي را دورش حس کرد . از پشت محکم بغلش کرده بود : ويهان . ويهان . توروخدا بس کن . .

بغلش کرده بود . .؟! حرف زده بود . ؟!

دلش مي خواست بخندد . بي شک ديوانه شده بود . .خواست سمتش برگردد اما ماني محکم يقه اش را ميان مشتش گرفته بود . قبل از آنکه حرکتي بکند ضربه ي سرش را روي بيني اش حس کرد . .آنقدر محکم که آخش را درآورد . 

آيلي جيغ کشيد : بس کن . ماني بس کن . ولش کن لعنتي . ولش کن . .بيا اين ديوونه رو ببر بيرون . 

فلور به زور عقب کشيدش و برد بيرون سالن . .آيلي جلوي صورتش خم شد : ببينمت . نه . نه . دستت و برندار . .خون مياد . .

رنگش به شدت پريده بود و پلک هايش ميلرزيد . .دست آزادش را بلند کرد و روي لرزش چانه اش کشيد : طوري نيست . .

مات نگاهش کرد . چرا اشک نمي ريخت و فقط نگاه ميکرد . .؟!

آرام روي گونه اش را لمس کرد : خوبم . آخ . .

دستش را از روي بيني دردناکش برداشت . گرمي خون را روي لب هايش حس کرد . .لعنتي درد داشت . .

دستمال ها را زيربيني اش چپاند : من . من برم يخ بيارم . 

سري تکان داد و پاهايش را دراز کرد . با نايلوني از يخ امد . نشست لبه ي کاناپه پشت سرش و سرش را بغل زد . 

به چشمانش نگاه کرد . تيله هاي قهوه اي اش . خيس بود . نمي خواست اشک بريزد : آخه چرا دعوا مي کني . با همه دعوا مي کني . داد ميزني . .مشت ميزني . احمق . 

گفت و اشکش ريخت . نايلون يخ را روي صورتش گذاشت :  اخه من از دست تو چيکار کنم . .

بالاي سرش نشسته بود و سرش را به سينه اش چسبانده بود . .ضربان قلبش  . آرام بود . .مثل وقتي که خيلي کوچکتر بود و بغلش زده بود تا آرامش کند . صداي ضربان قلبش را از بر بود . مگر مي توانست نباشد . .چشمانش را دوخت به تيله هاي قهوه اي اش : خسروخان اينجارو داده به تو اما نبايد اينجا بمونه . .

نگاهش را از چشمانش گرفت و سرش را بلند کرد . از آن حالت خطوط گردن تا زير چانه اش را ميديد . سيبک کوچک 

گلويش بالا و پائين ميشد . .دخترک درد داشت و بغض . .

دستش را بالا برد و روي برجستگي گلويش کشيد : گوش به حرفم نميدي . ؟! نمي خوام نزديکت باشه . 

لب گزيد و نگاهش کرد : براي تو چه فرقي داره . .تو که نيستي . تو که قرار نيست بياي اينجا . 

اخم کرد :  آيلي . .!!!ربطي به بودن يا نبودن من نداره . .نمي خوام نزديکت باشه . .اين ادم خطرناکه . من کارهائي که باهامون کرد يادمه . .قرار هم نيست فراموش کنم . .

کيسه ي يخ را روي گونه ي دردناکش گذاشت : فلور با بودنش آرومه . .

غريد : گور باباي فلور . .دارم راجع به تو حرف ميزنم . .

کيسه را جابجا کرد روي گونه اش  : کاري باهام نداره . .

نمي فهميد . .سرش را از سينه اش جدا کرد و مقابلش نشست . دست هايش را گذاشت روي زانوهاي يخ کرده اش : من بهش اعتماد ندارم . اينجا که باشه من ديوونه ميشم . اصلا نبايد نزديکت باشه . اگه بازم زد به سرش و تو رو برد چي . ؟! فکر اين جاها رو کردي که تعادل رواني نداره . .ممکنه بهتون آسيب بزنه . .حتي به فلور . .مثل کاري که قبلا کرد . 

ـ تقصير اون چيه . .گناه و خسرو خان کرد . فلور و عماد کردن . ماني هم مي تونست مثل يه آدم عادي بزرگ بشه . .

چنگي به موهايش زد . انگشت دست راستش درد ميکرد . مشتش را باز و بسته کرد : چرا متوجه ي حرفم نميشي . .من که نيستم . اونم باشه اينجا . دم گوشتون . .؟!! عقل از سر تو و مادرت پريده فکر کنم . .عشق مادري چشم فلور و کور کرده  ، اما من که ميبينم . .

دستمال ديگري زير بيني اش گذاشت : خونريزي اش بند نيومد . برو دکتر . .

چرا نمي گفت بريم . چرا تنها . .سرش را بالا آورد ونگاهش کرد . .لکه هاي خون نشسته بود روي سفيدي تاپش . .

چشم بست :  برو يه چيزي بپوش سرما ميخوري . 

آيلي انگار تازه متوجه لباسش شده بود که دست دور سينه پيچاند و از پله ها دويد بالا . 

**

پيمان فاکتورها را گذاشت روبرويش : يه نگاه به اينا بنداز داداش . .

نيم نگاهي به کاغذها انداخت . عددها را ميديد بي آنکه درکي ازشان داشته باشد . اخم کرد و دستي روي پيشاني اش کشيد : ولش کن . بذار باشه بعدا مي بينم . 

سيگاري روشن کرد و به دستش داد : اتفاقي افتاده که ريختي به هم . اين بيني کبود و لب پاره شده . .

پکي به سيگارش زد و دست به سينه نشست : نه . .مشکلي نيست . .

روبرويش نشست : باشه . من دخالت نمي کنم . .

غر زد : کار خوبي مي کني . .

پووف کلافه اش را شنيد : ميرم تا سر پاساژ و ميام . .

سر تکان داد و پک محکم تري به سيگار زد . .فلور از صبح تماس گرفته بود . ده بار . بيست بار . تا براي فسخ صيغه صحبت کنند . اما نمي توانست . حالا که ماني آنجا بود . کنارشان . محال بود زير بار اين کار برود . ته سيگار را انداخت کف مغازه و پا رويش فشرد . 

چنگي بين موهايش زد . .با ديدن حسام که در بوتيک را باز کرد بي حوصله ايستاد . .بايد مي ماند خانه . .هيچ جائي نبود تا چند ساعتي ارام بگيرد و فکر کند . 

ـ چطوري ويهان . .؟!  . ااا . .صورتت چي شده . .؟!!؟

دستش را فشرد : قربونت . طوري نيست . .

نگاه متعجبش مي گفت که باور نکرده . مگر ميشد مردي جاي مشت هاي مردانه را نشناسد . .لعنت به ماني . .

کف دست هايش را به هم ماليد : سفرت خوب بود . ؟!

تکيه داد به لبه ي ميز و سر تکان داد : خوب بود . چه خبر . .؟!

ـ هيچي . .آخر هفته بچه ها جمع ميشن خونه ي من . .گفتم بهت بگم که بياي . .

کنار ابرويش را خاراند : بي مناسبت . ؟!

خنديد : حاجي ات داره قاطي مرغا ميشه . .

ابرو بالا داد . حسام و ازدواج . .؟! 

دوباره خنديد : چيه . باورت نشد . ؟! حالا آخر هفته که اومدي ميبيني . .

خوشحال بود . .داشت ازدواج ميکرد . .لبخند زد : مبارکت باشه . .

ـ قربونت . .راستي دختر خوشگله رو هم بيار . .

انگشت شصتش را کشيد پاي لبش :  کي و ميگي . ؟!

ـ دختر برادرت و ميگم . آيلين . اونم بيار . .

با آيلين ميرفت . .؟ آيلين دختر برادرش نبود . .کسي حق نداشت به اين نسبت صدايش بزند . .کاش حسام گورش را گم ميکرد . .گوش به وراجي هايش نداد و گوشي موبايلش را ميان انگشتانش بازي داد . .بايد به فلور مي گفت که اين کار را نمي کند . .ماني انجا بود . .به فلور اعتمادي نداشت . .آيلي تنها مي ماند . تا دو سه ماه ديگر هجده ساله ميشد . مي توانست براي زندگي اش تصميم بگيرد . .

با رسيدن پيمان ايستاد : من جائي کار دارم . خودت تعطيل کن من برنميگردم . .

پيمان هم انگار بي حوصله بود : اين که چيز جديدي نيست . چشم . خودم کرکره رو ميدم پائين . .شما بفرمائيد به کاراي مهمتون برسين . .

نماند تا جوابي بدهد . .پالتويش را برداشت و بيرون رفت . خيابان ها شلوغ بود . سعي کرد به خاطر بياورد که امروز چندم ماه است . .بساط سبزه و ماهي هاي عيد مي گفت خيلي به بهار نمانده . .از همه چيز عقب مانده بود . اگر پيمان نبود تا کارهايش را راه بياندازد اصلا نمي دانست که موعد چک هايش چه وقتي هست . .فکر کرد براي عيد بليط يک مسافرت دو نفره را برايشان آماده کند . .کيش . .شيراز . .

يک دستش روي فرمان بود و دست چپ را تکيه داده بود به لبه ي پنجره ي ماشين و انگشت روي شقيقه اش چسبانده بود . 

حسام هم داشت ازدواج ميکرد . .تقريبا هم سن و سال بودند . .داشت مي رفت که ازدواج کند . .همسر شود . بعدها پدر شود . پوزخندي به خودش زد .  . ازدواج کرده بود با يک دختر بچه ي ده ساله . اين واقعيت را که نمي توانست ناديده بگيرد . .يک صيغه ي محرميت . از همان هائي که به هر زوجي محرميت ميداد ، بين شان خوانده شده بود . .آيلي ده ساله را به خاطر داشت . که اصلا متوجه نبود . نمي فهميد اين کلمات به چه مناسبتي بين شان گفته مي شود . فقط خيالش راحت بود که کنارش مي ماند . کنار هالک بزرگ سبز . .

هفت سال گذشته بود و آنهمه خشم هنوز يک جائي از سينه اش بود . .وقتي که محضردار با چشم هاي پر حرف . نگاهش کرده بود . وقتي که تذکر داده بود که اين طفل است . کوچک است . .که هنوز داشتن يک رابطه . 

اخمش بيشتر گره شد . .نمي خواست آن روز لعنتي را به ياد بياورد . .نفسي گرفت و نگاهش روي دوره گردهاي خياباني افتاد . .روي دست بچه هائي که گل ميفروختند و جوراب و گيره سر . .پشت چراغ قرمز که ايستاد يکي از همان ها کنار ماشينش ايستاد . .با يک بغل گل . .آيلي گفته بود که نمي داند چه گلي را دوست دارد . چون تمام اين سالها بي مناسبت و با مناسبت برايش رز خريده بود . .رزهاي رنگارنگ  . آنقدر ملايم و معصوم . آنقدر دلنشين . .

دلچسب نه . فقط دلنشين . آمده بود و روي قلبش نشسته بود . .

دستش را دراز کرد و رزهاي سفيد را جدا کرد . پولشان را داد و راه افتاد . .نگاهش برمي گشت روي شاخه هاي رز . روي صندلي کنارش . جائي که هميشه آيلي آنجا مي نشست و کمربندش را نمي بست و به غرغرهايش مي خنديد . .

حالا رزها جاي خالي اش را به رخ مي کشيد . بويشان پيچيد به بيني اش . چطور بود که دخترک بوي رز مي داد . .

هوا کم بود و دلش تنگ . دستش را گذاشت روي شاخه هاي رز و از پنجره ي باز پرت کرد بيرون . نمي خواست آنجا باشند . آيلي نبود . .رزها را نمي خواست . .هيچ رزي را نمي خواست . .

**

گوشي تلفن را کمي از گوشش دور کرد : گوشي و بده به آيلي . .

ـ نمي فهمي چي ميگم . ؟ تو بهم قول دادي . گفتي اين بازي و تموم مي کني . ؟

تکيه داد به کانتر و نفسي گرفت : قرار نبود پاي اون پسره به خونه اي که آيلي توش زندگي مي کنه باز بشه . 

ـ ماني برادر آيلينه . 

غريد : هر خري که مي خواد باشه مهم نيست . .توي اون خونه و نزديک آيلي نبايد باشه . .اون موقع که تو عالم هپروت بودي و براي ماني اشک ميريختي و عماد و مقصر ميدونستي آيلي و با خودش برده بود . موهاش و تراشيد . بچه رو تو تاريکي نگه داشت .  ميدوني چقدر ترسيد . ميدوني چقدر طول کشيد تا عادت کنه تنهائي بخوابه . .

ـ ماني خوب شده . الان حالش خوبه . 

اهميتي به حسرت و درد صداي فلور نداد . .برايش هيچ کسي به غير آيلي مهم نبود . .قدمي راه رفت : گوشي و بده به ايلي تا باهاش حرف بزنم . 

ـ ويهان . .اين کارو نکن . بذار اين بازي کثيف تموم بشه . فردا بيا بريم پيش وکيل خسروخان تا کار تموم بشه . .

چنگي ميان موهايش زد : گوشي و بده بهش . 

صداي قدم هايش را مي شنيد . .از پله ها بالا مي رفت . ايلي مانده بود داخل اتاقش . .نمي خواست بيرون بيايد . ؟!

کلافه شد . .اخم افتاد به ابرويش . .

ـ آيلين . مامان جان . ويهان باهات کار داره . .

ـ الو . 

صداي گرفته اش را که شنيد بيشتر عصباني شد : براي چي به تماسام جواب نميدي . ؟!

ـ سرما خوردم . 

دروغ مي گفت . .صدايش مثل وقت هائي بود که گريه ميکرد . .

ـ حاضر شو ميام دنبالت . .

ـ نمي خواد . ميخوام استراحت کنم . .

گوشه ي لبش را لمس کرد : تا نيم ساعت ديگه ميرسم . .

التماس کرد :  ويهان . !!

شنيد . .نشنيد . .گوشي اش را گذاشت روي کانتر و سمت اتاقش رفت . .دستش روي پليور يشمي اش ماند . هماي که آيلي برايش خريده بود و مي گفت با ان شبيه هالک ميشود . .يک امشب مي پوشيد .  . شبيه هالک ميشد . .ميشد قهرمان دخترک . .به جايي برميخورد . .؟! شنل بافت شکلاتي اش را پوشيده بود . .با بوت هاي روشن . .خم شد و در را برايش باز کرد : بيا بالا . .

سلام کوتاهي گفت و نشست . .نگاهش نمي کرد . .سمتش خم شد : خوبي . ؟!

نگاهش از روي صورت رنگ پريده اش تا چشم هاي درشتش امد . .غمگين بود . .تيله هايش برق نداشت . .

انگشتش را کشيد روي تيغه ي بيني اش : چي شدي تو . .؟!

زمزمه اش را شنيد . .پلک هايش لرزيد . .غم ميان چشمانش اب ميشد : سرما خوردم . .

نمي گفت . .ديگر حرف هايش را نمي گفت . .انگار بايد به اين ندانستن ها عادت ميکرد . .نگاه را داد پائين . به يقه ي شل شنل بافتش . .

ـ ويهان . ؟

سر تکان داد . .عقب کشيد و راه افتاد . .نمي گفت . .ديگر حرف هايش را قرار نبود بشنود . .قرار نبود ارامش کند . .بعد هفت سال.؟ بعد انهمه بودن . .ماندن . .کلافه دستي به صورتش کشيد : گرسنه اي . .؟!

زمزمه کرد :  نه . .بريم خونه ي تو . .

برگشت و نگاهش کرد : خونه ي من . .د لامصب . از کي شد خونه ي من . هان . ؟!؟

ساکت مانده بود و هيچ نمي گفت . .دسش دور فرمان محکم شد :  امروز چند دفعه به گوشي ات زنگ زدم . هان . ؟!

گوشي اش را از بالاي داشبورد برداشت و جلوي صورتش گرفت : هجده دفعه . .يه دفعه جواب ندادي . .از کي اينطوري شدي . ؟! از وقتي فهميدي من مجبور به اون صيغه شدم . .اره . ؟!

قبل اون يادت نبود . .برات کم گذاشتم . .نبودم . .؟! کي خواستي باشم و من نبودم . .همه ي دردات مال من بود . .گريه هات . . خنده هات . .اينجا اروم ميگرفتي . .با دست به سينه اش اشاره کرد : اينجا ميخوابيدي . .من که محرم بودم . .من که خودت بودم .  لايق يه جواب تلفن نيستم الان . !!

چنگ ميان موهايش انداخت و گردنش را فشرد : من نمي فهمم . .تو بهم بگو . .

هيچ نمي گفت . فقط دست کشيد زير پلکش . اشک ميريخت . .؟! چه سکوت مزخرف خوبي بود . .راند سمت خانه . .خانه اش يا خانه شان . .؟!

کليد انداخت و در را باز کرد . .ايستاد تا داخل شود . .از همان موقع که نيم وجب هم بود اين کار را ميکرد . .

سينه به سينه اش گذشت . .ايستاد ميان خانه و يک دور نگاه کرد . از اشپزخانه تا کاناپه ي جلوي سيستم . .هماني که تکيه ميدادند و پاپ کورن ميخوردند . .شنل و شالش را مرتب گذاشت روي کاناپه و سمت اتاقش رفت . .

نفسي گرفت و مسير رفتنش را نگاه کرد . موهاي لعنتي اش کوتاه بود . .قد کشيده بود . .بزرگ شده بود . .خانووم شده بود . .؟!

افتاد به جان موهايش . .لعنتي . .لعنتي . .

صدايش را بلند کرد : قهوه ميخوري . .؟!

صدا بلند کرد : اره . .

رفت به اشپزخانه دنجشان . ماگ هاي جفتي شان را برداشت و کنار هم گذاشت . .ايلي امده بود به خانه . .خوب بود . . هوا بوي رز ميداد . .سفيد . .سرخ . .صورتي . .

ـ ويهان . .

چرخيد سمتش : جونم . .

ـ حرف بزنيم . ؟!

سر تکان داد : بشين تا بيام . .

امد و کنارش ايستاد . .دستش را گذاشت روي دستش : من اماده مي کنم . .

دستانش سرد بود . .انگشتانش را ميان پنجه گرفت و نگه داشت : سرده . .

مي خواست دستش را عقب بکشد : طوري نيست . .

بود . .يک چيزي بود که دلش نمي خواست راجع به ان فکر کند . .که دخترک را انقدر مقابل چشمانش بزرگ کرده بود .  

همين امشب . .روي مشت بسته اش بوسه زد : حرفات و بهم ميگي . .مگه نه . ؟!؟

تيله هايش برق داشت . اشک بود . .شوري اش را حس کرد . .تا قلبش . .

ـ ايلين . .

دستش را عقب کشيد . .لبخندي زد و اشکش را پس زد : اب جوش اومد . .

***

سر تکان داد . .برگشت و ماگ ها را پر کرده . قهوه ي فوري را ريخت داخلش و هم زد . .شکر . .؟ به شکر نيازي نبود . مي دانست که حرف هايشان تلخ است . کمي تلخي بيشتر که به جائي بر نمي خورد . ميخورد . ؟!

نشسته بود روي کاناپه و کمي به جلو خم شده بود . آرنج ها را گذاشته بود روي زانو و با دست دو طرف سرش را مي فشرد . مي توانست رديف استخوانهاي کمرش را ببيند . لاغر شده بود . .

ليوان را داد دستش و به اتاقش رفت . .پليورش را درآورد و تي شرت پوشيد . پتوي خانگي ليموئي اش را برداشت و بيرون آمد

ـ اين و بکش تنت . 

مخالفتي نکرد . به عکس هميشه که راحت زير بار حرفش نمي رفت . پتو را دورش کشيد و تا گردنش بالا اورد .  . سردش بود . 

ـ مي خواي بريم دکتر . ؟!

نگاهش نکرد . زل زده بود به قهوه اش : نه . .حالم خوبه . .يعني الان که اينجام خوبم . .

کاناپه ي روبروئي را جلوتر کشيد و نشست . .کف دست ها را چسباند به هم و نگاهش کرد : چرا امروز جوابم و نمي دادي . .؟!

لبخندش رنگ نداشت . .بي حس بود . نگاهش را داد بالا و پلک هم نزد . نمي خواست گريه کند . .مي دانست . 

ـ من تو اين سال ها . وقتي کنارت بودم . هيچ وقت حس نکردم چيزي کم دارم . هيچ وقت کمبودي نداشتم . مي دوني . تو برام همه چيز بودي . مادرم . پدرم . ماني.سرش را اورد پائين و نگاهش کرد . .يه دفعه متوجه شدم تمام اين سالها . همسر هم بودي . شوهر هم بودي . محرم هم بودي . .

لب روي هم فشرد : آيلي . 

دستش را بالا اورد : بذار من حرفام و بزنم . دارم خفه ميشم . .

نفسش تنگ شد . .گره شد و بالا نيامد . .دخترک داشت خفه ميشد . چطور نفس مي کشيد . .؟!

ـ من اينجام درد داره ويهان . .حالم خوب نيست . .

قلبش را مي گفت . بيماري شان مسري بود . .

بغضش را ميديد . روي سيبک گلويش . .روي لرزش چانه اش : فلور من و نمي ديد . ماني که مرد . عماد هم مرد . فقط تو بودي . از  همون روز اول توي آشپزخونه که من و ديدي  . يادته . .؟! من لباسم صورتي بود .  . عروسکم و گرفته بودم دستم . از صبح که بيدار شده بودم فلور رفته بود حمام و بيرون نمي اومد . .من ديدمت و ترسيدم . .يادمه که ترسيدم . قدت بلند بود . اخم کرده بودي . 

يادش بود . محال بود يکي از خاطرات ايلي را فراموش کند . همه به ذهنش سنجاق خورده بود . 

دستي پاي پلکش کشيد وخنديد :  بعد اون هميشه بودي و من تنها نبودم . شبا نمي ترسيدم . دلم مي خواست پيشت بمونم و هيچ وقت برنگردم خونه . تمام اين سالها حس نکردم که تنهام . .

نگاهش کرد و چانه لرزاند : من ميدونم برام چيکار کردي ويهان . من ميدونم . .

کلافه شد . دستي به صورتش کشيد و گردنش را فشرد : اين حرفا براي چيه . ؟!

لبخندش پهن شد اما اشک از گوشه ي چشمش سر خورد . ديوانه شده بود . مثل خودش . 

ـ امروز با وکيل خسروخان تماس گرفتم . فردا . فردا بريم که اون صيغه نامه ي محرميت و باطل کنيم . 

چشمانش را ريز کرد و جلو کشيد : چيکار کنيم . ؟!!

پلک روي هم گذاشت و اشکش سر خورد روي گونه هايش : تمومش کنيم . .

دستش را چسباند زير چانه اش : اينا حرفاي تو نيست . حرفاي فلوره . .من قرار نيست همچين کاري بکنم . .

چشم باز کرد : اما خودت هم همين و مي خواستي . 

سر تکان داد : نه . اينطوري نه . .من فقط نمي خوام فلور اذيتت کنه . .نمي خوام مثل اون دفعه مجبورت کنه باهاش بري دکتر .  من کنارت هستم واون هر کاري بخواد مي کنه . اگه نباشم چي . ؟!

لبش به پوزخندي کج شد :  من بزرگ شدم .  . از اين به بعد فقط خودم مي تونم براي خودم تصميم بگيرم . .

دستش را دو طرف بازويش گذاشت : الان وقتش نيست . .ماني خيلي به شما نزديک شده . من از بودنش ميترسم . براي تو . براي فلور . .

چرا دخترک مي خنديد . لبخند و پوزخند و اشک . .زده بود به سرش . .دستش را گذاشت دو طرف صورتش . .روي گونه هايش : آيلي . بهم اعتماد داشته باش . کاري نمي کنم که اذيت بشي . .ببين به خاطر تو هر کاري مي کنم . اما الان وقتش نيست . 

سرش را پس کشيد : فردا ساعت چهار بعد از ظهر بايد اونجا باشيم . .

بازويش را محکم تر گرفت : آيلي . ؟!؟

عقب کشيد و ايستاد : براي چي مخالفت مي کني . خودت به فلور قول دادي . ندادي . ؟!

روبرويش ايستاد : گور باباي قول و قرارم با فلور . .من نمي خوام تو اين موقعيت اين اتفاق بيافته . 

سينه به سينه اش ايستاد : موقعيت الان مگه چطوريه . ؟

اخم کرد . .چطور توضيح ميداد که همان صيغه ي لعنتي او را در نقش همسرش نگه ميدارد . .که هميشه بايد زير سايه ي او باشد . مواظبش باشد . .

ـ آيلي عزيزم . تو الان خسته اي . حالت خوب نيست . .بذرا آروم بگيري بعد حرف بزنيم . 

پتو را از روي شانه هايش کنار انداخت : من حالم خوبه . ببين . تا حالا بهتر از اين نبودم . .دارم بهت مي گم موقعيت الان چطوريه که ميگي نه . ؟! تو خودت پيشنهاد فلور و قبول کردي . .بهش گفتي از ترکيه که برگشتيم اين کارو مي کني . .

چنگي ميان موهايش زد : غلط کردم اين حرف و زدم . چرا متوجه نميشي ماني نبود اما الان هست . 

آيلي جمله اش را تمام کرد :  تو شوهر من نيستي . .

لعنت به بغض صدايش که تمامي نداشت . .لعنت : ادامه نده . .

دستش را دور سينه اش پيچاند : چرا ادامه ندم . ؟ منظورت همين بود ديگه . اينکه همسر مني وماني نمي تونه من و اذيت کنه . .جائي ببره . اينکه تو صاحب اختيار مني . مگه نه . ؟!!

نفسي گرفت و روي کاناپه نشست : الان وقتش نيست . 

ـ من و ميبيني ويهان . .؟ من يه سر اين قضيه ام . دارم ميگم ديگه نمي کشم . ديگه نمي خوام بار شونه هات بشم . نمي خوام  . 

غريد : چرا چرت ميگي . تو هيچ وقت بار شونه هام نبودي . .

با پشت دست گونه هايش را خشک کرد : بودم . تازه فهميدم . من احمق خودخواه تازه متوجه شدم . همه ي اين سالها تنها بودي . هيچ کسي ونداشتي . 

ايستاد : تو بودي . .

خنديد و انگشت اشاره اش را زير دندان فشرد . نفسي گرفت و اشک هايش را پس زد . .تيله هاي قهوه اي اش شناور بودند : من کي بودم . ؟!

دوباره نمي خواست اين ماجرا شروع شود . نمي خواست داستان ترکيه تکرار شود . قدمي به عقب برداشت : تمومش کن . 

ـ نمي کنم . ببين من و  . نگام کن . .من هيچ کسي نيستم . تو زندگي تو فقط يه بچه بودم که بزرگش کردي . .اون صيغه يه اجبار بود . براي تو . .براي من . .حالا ميخوام تموم بشه . .مي خوام آزاد بشي . .

آزاد شود . .آزاد شود که چه کند . کجا برود . بالهايش را از ته چيده بود . همين دخترک . مگر بالي مانده بود که برود .  . 

ـ تو غصه ي زندگي من و نخور . .من راضي ام . 

کمي جلوتر ايستاد : من اون بچه نيستم . .تو همين چند ماه به اندازه ي چند سال بزرگ شدم . .تو راضي نيستي . اصلا بايد احمق باشي که با اين وضعيت ادامه بدي . تو زندگي ات خيلي چيزها نيست . .همون هائي که خودت هم گفتي . .

مشتش را جلوي دهانش گرفت و نگاهش کرد . .به چشمان سرخ و خيسش . .به لرزش لب هاي ظريفش . .

ـ کاري به من نداشته باش . 

جيغ زد : نمي تونم . .ميفهمي نمي تونم . .

ـ جيغ نزن داريم حرف ميزنيم . .

ـ نمي خوام اينطوري باشي . تنها . .تنها و هميشه عصباني . .خودت گفتي يکي و مي خواي که آرومت کنه . .خودت گفتي که يه زن . .يه زن مي خواي تو زندگي ات . .يه خانواده که مال خودت باشه . .حالا وقتش شده . که تو به اون چيزهائي که ميخواي برسي . .

گفته بود بدون او مي ميرد . نه يک بار که روزي هزار بار . .دستانش را دور گردنش حلقه کرده بود و گفته بود که هر کاري برايش مي کند حالا مي خواست تمام شود . .؟ اصلا مگر تمام ميشد . .گره خورده بود به همه ي جان و تنش . .به همه ي سلول هايش . .به نفس هايش . همان هائي که تنگ مي گرفت و سينه اش را به درد مي آورد . .

دخترک مقابلش ايستاده بود . دست مي کشيد روي موهاي شقيقه اش : اينا سفيد شدن ويهان . .تو نميبيني . من دارم ميبينم . تنهائي . 

صورتش خيس گريه هايش بود . کوچکتر که بود جيغ مي کشيد و گريه ميکرد . حالا اشک هايش بي صدا سر ميخوردند . بزرگ شدنش دردناک بود . کاش هميشه بچه مي ماند . .

دستش را حلقه کرد دور گردنش : من و بذار و برو . .بسه هر چي موندي . .

مي رفت . .به همين راحتي . ؟! پس اين بغض نشسته به صدايش از چه بود . اين لرزش شانه ها . .کدام را باور ميکرد . 

دستش را گذاشت روي بازويش و عقب کشيدش . نگاهش از روي خيسي چشم هايش رد نشد : تو ميخواي من برم . ؟!

ديد که چطور لب روي هم فشرد . تا دردهايش را نشنود . .توله شير خودش را مي شناخت . 

تکانش داد : من برم تو خوشحال مي موني . .بي من . .؟!

**

وقتي که ميخندي . .همه چي خوبه . 

حتي روزاي خيس و ابري خوبه . 

وقتي که غمگيني دلم ميگيره

از غم تو دنيارو غم ميگيره . 

ته سيگارش را انداخت زير پايش . . با نوک کفش زير و رويش کرد . .دنيا به حد کافي آلوده و پر کثافت بود . يک آشغال کمتر و بيشتر فرقي هم داشت . ؟! دست هايش را گذاشت داخل جيب پالتوي مشکي اش . .با نوک انگشت باريکي زنجير را لمس کرد . .هر بار وسوسه ميشد که درش بياورد و پرتش کند جائي که هرگز نبيند اما نميشد . .لعنتي . .لعنتي . .

مشتش را روي زنجير محکم کرد اما خيلي نگذشت که دستش را بيرون کشيد . .ميان مشت مردانه و بزرگش مهريه ي ايلي بود . مهريه اي که خسروخان به غير از يک تکه باغ مهرش کرده بود . . جراتي به انگشتانش داد تا دستش را باز کند . .نگاهش روي زنجير ماند . آيلي مهرش را نخواسته بود .  جا گذاشته بود .  حالا مهرش اين زنجير بود . ؟!

احمقانه بود . مهرش آنجا بود . ميان سينه اش . مهريه ي آيلي تمام قلبش بود . کم بود . ؟ حقير بود . ؟ همه ي آن چيزي بود که دربست داده بود به آيلي . بي منت . بي حرف . بي انکه اصلا بداند . .بي انکه بفهمد . حالا مهرش را گذاشته بود که بماند . ؟!

اخمش درهم شد . گره افتاد به ابروهايش . به سينه اش . .مهرش را نمي خواست . .دستش را بلند کرد تا پرتش کند . اما . .اما نميشد . نمي توانست . .

دستش را گذاشت داخل جيبش و راه افتاد . .بايد قدم ميزد . کمي راه مي رفت و سيگار نمي کشيد . بايد براي زنده ماندن زندگي ميکرد يا زندگي ميکرد تا زنده بماند . .؟!

پاهايش به مسير آشنائي رسيد . جائي پشت ديوارهاي بلند . جائي که مي دانست آيلي تا چند دقيقه ي ديگر مي آيد . . هنوز خيلي نگذشته بود که ساعت کلاس هايش را فراموش کند . شش هفته که خيلي نبود . .بود . ؟!

تکيه داد به ايستگاه اتوبوس و نگاه کرد . .مي آمد . .نمي آمد . مي آمد . نمي آمد . 

پوزخندي به خودش زد . داشت سي و چهارساله ميشد . .هم سن و سالهايش زندگي داشتند . .خانه داشتند . همسر . فرزند . .

دستانش را ميان جيب مشت کرد . مهر آيلي آنجا بود . .مسير برگشت را طي کرد و رفت . .اين چندمين دفعه اي بود که مي آمد و آنجا مي ايستاد و مهر آيلي را مشت ميکرد . .؟ نمي دانست . اما هر بار راه رفتن را پيش مي گرفت . .نمي ماند تا ببيندش . .نمي خواست خنده هايش را ببيند . .خنده هاي مصنوعي حالش را به هم ميزد . .آيلي نمي خنديد . اشک هايش را قهقهه ميزد . .

**

لعنت به باران بهاري و بي وقتي اش . .لباسش را همانجا جلوي حمام پرت کرد و سمت اتاقش رفت . .حوله را کشيد روي موهايش . موهاي کوتاهٍ کوتاهش . .ديگر دستش ميان موها چنگ نميشد . ديگر نميشد . .به تصوير باران زده اش در آينه پوزخند زد . .دلتنگي اش را با فنجاني قهوه و سيگاري در ميکرد . .خيلي هم کار سختي نبود . .بايد مرد بود و آنوقت ميشد . .دستش را روي پيشاني اش فشرد . .کامي از سيگارش گرفت . ارام و کم جان . ميترسيد تمام شود . .آنوقت بايد بعدي و بعدي ها را آتش ميزد  و ديگر هيچ وقت تمام نميشد . ميان خاطرات خانه قدم زد . .قدم هايش مي رفت تا در اتاقش و همانجا مي ماند . اين پاهاي لعنتي  نفهم . .احمق . هنوز پشت اتاق توله شير متوقف مي ماندند . .پاهايش اعتياد داشتند و نمي دانست . مثل سينه اش . مثل دست هايش . .

هوا آلوده بود . ؟! نفس لعنتي تنگ ميشد . .سيگار هم که نمي کشيد تنهائي خانه دودش ميکرد .  . 

 **

پيمان کنارش ايستاد . .محتوي ليوانش را مزه ميکرد :  تو نمي خوري . ؟!

سر درد بدي داشت . .سرما خورده بود . از باران لعنتي بهاره . 

ـ داداش کجائي .  گوشي ات زنگ ميخوره . .بيارم برات . ؟!

تکيه اش را از کانتر گرفت و سمت اتاقش رفت . کاش پيمان هم مي رفت تا بتواند کمي بخوابد . .

گوشي را از روي پاتختي برداشت . .شماره ي فلور بود . چرا ديگر آيلي تماس نمي گرفت . .سردردش بيشتر شد : الو . .

ـ سلام . .

آيلي بود . .پاهايش کم جان بود و مي لرزيد . .نشست لبه ي تخت : سلام . .

مکثش طولاني شد : آيلين . .

ـ سرماخوردي . ؟!

لبخند زد.دراز کشيد روي تخت : آره فکر کنم .  . امروز زير بارون موندم . .

ـ منم . .

بايد مي پرسيد چرا . .اما نپرسيد . خودش را مي شناخت . کافي بود دخترک تب کند . .آنوقت بايد بي خيال قول و قرارش ميشد و مي رفت تا ببيندش . .

ـ اومده بودم بوتيک ببينمت . .نبودي . حسام گفت از صبح نرفتي نگران شدم . .

به پهلو دراز کشيد و نگاهش روي تصوير دو نفره شان روي پاتختي افتاد . دو نفره هاي دوست داشتني شان . .

ـ ويهان . .؟!

لب زد : خوبم قربونت برم . .يه کم سردرد دارم . پيمان اينجاست . منم تو اتاقم دراز کشيدم . .تو چيکار مي کني . ؟

ـ من . .من ميرم دانشگاه و ميام . .فلور هم خوبه . ماني گاهي مياد يه سري ميزنه و ميره . 

دست کشيد دور دهانش : نمي مونه . ؟!

- نه . .

بايد خيالش راحت ميشد . .؟ که ماني نيست . ؟ که نمي آمد . .؟ نشد . هنوز جائي از دلش تنگ بود . دستش را کشيد روي بالش کناري اش . .

ـ مي خواي قطع کنم استراحت کني . .؟

نمي گفت بيايم که برويم دکتر . .به خودش غريد که بچه نباش .  . .آدم شو . .مرد باش . .اما نمي شد . دل لعنتي تنگ بود . .چرا هيچ کسي نمي فهميد . .!!

ـ نه ، نيازي نيست . تو مشکلي نداري . .تو خونه . .؟!

نفس کشيدنش را شنيد . آنطور عميق : نه . .فلور خوب و آروم شده . .عفت خانم هفته اي دو سه روز مياد . .اين جمعه مي خوام گلدون هاي خسروخان و از انبار در بيارم . .الان ديگه هوا گرمتر شده . 

چند سال قبل يکبار با خسروخان اين کار را کرده بود . .پير مرد و نوه اش گلدان هاي بهاري را بيرون آورده بودند تا روي تراس در هواي آزاد بماند . .

دستي به گردنش کشيد . .بايد مي گفت دلش براي ديدنش تنگ شده . يا اينکه چرا آنقدر عادي حرف ميزدند . .؟ آيلي براي هميشه رفته بود . .شش هفته ي مزخرف ، خيلي بود . .

ـ ميدوني داروها کجاست . .؟

مي دانست . .

ـ ويهان خوابيدي . ؟

ـ نه . .

ـ پس چرا حرف نميزني . 

دخترک چطور مي توانست آرام بماند و دلتنگي اش را رو نکند . ؟ نه که نفهمد . نه . .اين بچه را زيادي مي شناخت . حاضر بود قسم بخورد که حالا گوشه ي ناخنش را زير دندان گرفته است . هميشه که لازم نبود چيزي را ببيند . .

ـ سر درد دارم . پيمان اينجاست و من مي خوام يه کم تنها باشم تا بخوابم . اما نمي دونم چطوري بهش بگم برو . .

خنده اش را شنيد . ديوانه گفتن زير لبي اش . 

- تو بخواب . من يه زنگ به خانمش ميزنم بياد شوهر جانش و جمع کنه . .

همين چند وقت پيش او هم شوهر جان بود . نبود . .؟

هر چقدر هم که صيغه نامه را مي گذاشت ته کمد تا نبيندش . چيزي عوض نمي شد . .يکبار هم به اين ديد نگاهش نکرده بود . اما بود . .

ـ آيلي . .؟

ـ بله . 

نمي گفت جانم . لبخندي روي لبش نشست . مگر مهم بود . .؟

ـ خوشحالي . .؟!

ـ آره . .خوبم . خوشحالم . ميرم دانشگاه . .درس ميخونم . .شارژر لپ تاپم سوخته بود . بردمش تعميرگاه . .خودم بردم . تنها . .کلاس ورزش ثبت نام کردم . .دو هفته است که ميرم . .يه مانتوي جديد هم خريدم . .

ـ من دارم ميرم . .چيه داداش با دوست دخترت دل و قلوه ميدي . .؟

پيمان بود . ايستاده بود جلوي در اتاق . کمي مست بود . .

آيلي هم ساکت مانده بود . 

نشست و دستي به موهايش کشيد . لعنتي ها زياد کوتاه بودند . ميان گوشي زمزمه کرد : يه لحظه گوشي دستت . .

ـ پيمان ميتوني رانندگي کني . .؟!

ـ آره بابا . خوبم . .زياد نخوردم . .تو به صحبتت برس منم ديگه ميرم . .

سرتکان داد و به تاج تخت تکيه داد گوشي را دوباره به صورتش چسباند : آيلي . ؟!

ـ من . من ديگه برم به درسام برسم . کاري نداري . ؟

حرف هاي پيمان را شنيده بود . .بايد مي گذاشت باور کند يا نه . .اصلا چه لزومي به توضيح بود . .دخترک مي رفت کلاس ورزش . .خريد ميکرد و او مثل عزادارهاي چند ساله گوشه ي خانه مانده بود . .

ـ مواظب خودت باش . 

ـ تو هم همينطور . حواست به خودت باشه . .

گوشي را انداخت روي بالش کناري و قاب عکسش را برداشت ونگاهي به لبخند شيرينش کرد . موهاي بلندش را ريخته بود روي شانه و از پشت بغلش کرده بود . .دستانش حلقه ي گردنش بود . .قاب را گذاشت ته کشوي پاتختي و چشمانش را بست . .

**

ساعت نزديک به نه صبح بود . .نه صبح جمعه . اولين هفته ي ارديبهشت ماه . .آنجا چکار ميکرد . ؟

نگاهش روي صندلي کناري اش خيره ماند . روي خريدهايش . خوراکي هائي که آيلي دوست داشت . .نفسي گرفت و چرا نمي توانست پياده شود و پشت در خانه بايستد . .؟

مي توانست کليد بياندازد و داخل شود . .آنجا ديگر خانه ي آيلي بود . بايد قبلش زنگ ميزد . .مثل مهمان ها . .؟!

نگاهش روي دسته کليدش ماند . آيلي هم کليد خانه اش را داشت يا انداخته بود دور . .؟!

بايد مي ديدش تا مطمئن شود که حالش خوب است . .که شاد است . .همانطور که خودش گفته بود . .دستي دور دهانش کشيد قبل انکه پياده شود پژوي سفيد رنگ لعنتي پيچيد جلوي در خانه . خانه ي آيلي . .

ماني بود . .پياده شد و زنگ آيفون را فشرد . .صدايش را واضح مي شنيد : آيلين . .بيا سفارشات و تحويل بگير . .نيومدي من رفتم . .

دستش دور فرمان ماشين محکم شد . .مي ديد که ماني از صندلي پشت جعبه اي بيرون اورد . .بنفشه . بوته هاي رنگي بنفشه بود . 

در خانه که باز شد ايلي را ديد . جوجه ي سرمائي شنل بافتش را پوشيده بود و هنوز دستانش را دور سينه حلقه کرده بود : نمياي تو . ؟!

ـ نه . .کار دارم . فلور چطوره . ؟!

ميشنيد . حرف هايشان را . اما نگاهش روي نگاه مات آيلي مانده بود . ديده بودش . .در ماشين را باز کرد و پياده شد . 

ماني اخم کرده بود . .به درک . مگر چيزي مهم تر از دخترک موقرمزش بود . .

لب زدن بي صدايش راديد : ويهان . .

انگشتانش را داخل جيب شلوارش فرو برد . .لعنتي ها مي خواستند محکم دخترک را بغل کنند . .خيلي هم مي خواستند . 

اما اين آيلي انگار نسخه ي جديدي بود . ان آيلي نبود که به محض ميدويد و اويزان گردنش ميشد . .

اين آيلي با موهاي صاف و خوشرنگ شباهت زيادي به آن يکي داشت . .

ـ اين و کجا بذارم . ؟!

انگار تازه متوجه ي ماني شده بود . .نگاهش نگران شد . مي ترسيد که دوبار دعوا کنند . .؟!

ـ آيلين . !!

ـ بذارش همين جا . خودم ميبرم . .

- تو هم برو تو ديگه . براي چي اينطوري موندي تو کوچه . ؟!

برداشتن قدم اول سخت بود . .بعدي ها بي اراده ي خودش پيش مي رفتند . .کنار آيلي ايستاد و جعبه را از دست ماني بيرون کشيد : من برات ميارم . .

ـ کجا يارو . ؟!

پوزخند زد : حوصله درگيري باهات و ندارم . گورت وگم کن . 

قبل از انکه ماني سمتش خيز بگيرد آيلي ميانشان ايستاد . دستانش را از دو طرف باز کرده بود روي سينه هاشان . .

دستش درست روي قلبش بود . .

ـ دعوا نکنيد . ماني تو ديرت شده برو . .

ـ اين مي خواد بياد تو خونه . 

ـ ويهان پسر خسروخانٍ . پدربزرگ من . هر وقت بخواد مياد تو اين خونه . باشه . ؟!

پسر خسروخان بود . .ديگر نميشد همه کس آيلي  . خوب بد هم نبود . لااقل نمي گفت غريبه است . .

توجهي به صورت در هم و عصباني ماني نکرد و جعبه را از دستش بيرون کشيد و داخل رفت . .کنار باغچه ايستاد و نگاهي به دست کش هاي رنگي اش انداخت . بيلچه ي باغباني خسروخان هم بود . .اثري از رنگ قرمزش نمانده بود اما مي شناختش . 

هميشه کنار گلدان هاي محبوبش بود . .

صداي بسته شدن در حياط را شنيد . صداي قدم هايش روي سنگ فرش حياط . . برگشت و نگاهش کرد . .گونه هايش لاغر شده بود . .مي توانست استخوان ظريفش را ببيند . اينطور مي گفت خوب است . .؟

نفسي گرفت  : ميخواي تو باغچه بکاري . ؟!

سر تکان داد . موهايش را دا پشت گوشش . اما باز سر ميخورد روي پيشاني اش . موهاي فر و بلندش را کوتاه و صاف کرده بود . .دلش مي خواست دستش را دو طرف صورتش بگذارد و روي تيغه ي بيني اش را ببوسد . فقط اگر آيلي نزديک تر ميشد و کمي مهربان تر نگاهش ميکرد . .فقط نگاهش هم که ميکرد عالي ميشد . اما زل زده بود به دست کش ها . خم شد از روي زمين برداشت و دستش کرد : صبحانه خوردي . ؟!

لازم بود دخترک بداند که از ميز آشپزخانه شان متنفر شده بود و تنهائي اش را تحمل نمي کرد . ؟ نيازي نبود . لبخند زد : آره . جات خالي . 

سر تکان داد : نوش جونت . .

رفت داخل باغچه و بوته هاي رنگي بنفشه را برداشت . .کمي به اطرافش نگاه کرد . انگار يادش رفته بود که بايد چکار کند . . دلش مي خواست آرامش کند . اين بغض کوفتي اش را با آنکه نمي ديد اما حس ميکرد . .حسش ميکرد . .

اهميتي به کتاني هاي روشنش نداد . داخل باغچه شد و کنارش روي پا نشست : ميخواي کمکت کنم . .؟!

ـ نه . براي چي اينجائي . ؟!

ناباور نگاهش کرد : ميخواي برم . ؟

لب زيرينش مي لرزيد . کشيد داخل دهان و سر تکان داد . .نمي خواست انجا باشد . نزديکش . حق داشت يا نه . .؟!

ايستاد و دستي به گردنش کشيد : باشه . .ميرم . .نمي خواستم اذيت شي . .اومده بودم ببينمت . .ببينم که خوبي . .

همانطور ميان خاک باغچه زانو زده بود . دست هايش را مشت کرد . اين دست هاي نافرمان لعنتي احمق . .اين دست هاي معتاد .  راه افتاد سمت خروجي حياط . .آيلي دنبالش نمي امد . .لبخند زد . .دخترک بزرگ شده بود . دوري ميکرد . .مي شکست اما تحمل ميکرد . .داخل ماشين که نشست نگاهي به خريدهايش انداخت . .

**

لعنتي  . لعنتي . .بالاي پيشاني اش را لمس کرد . .آخر مرد هم انقدر بي عرضه . انقدر سرد . بي خر . .دلش يک چيز لعنتي مي خواست.چرا هيچ کسي نبود تا در اين خانه ي خراب شده را براي ديدنش بکوبد . شايد اين افکار مزاحم لعنتي از فکرش خالي ميشد . .

قدمي راه رفت و گوشي موبايلش را برانداز کرد . بايد با سارا تماس مي گرفت . ؟!

نه . سارا نه . .سارا نه . .چرخي خورد و دوباره نشست و ادامه ي فيلمش را تماشا کرد . روزهايش مي گذشت اما شب ها نه . اصلا همه ي دردها شب ها بيشتر ميشدند . مثل شبي که آيلي دندان درد کرده بود . .چقدر اشک ريخته بود . مسکن به خوردش داد و برايش حوله گرم کرد . .حالا بزرگ شده بود . خانومي شده بود . اتومبيل اسپرت متاليک سوار ميشد . .کلاس ورزش مي رفت . موهايش را لايت ميکرد . فقط شش ماه گذشته بود و دخترک آدم ديگري شده بود . به همين راحتي فراموش شده بود . .؟!

به همين راحتي دستانش خالي بود . اما اين پاهاي لعنتي نمي خواستند بروند . چسبيده بودند به اين خانه ي لعنتي تر و نمي رفتند . .

ايستاد و قدمي راه رفت . .اين حق اش نبود . بعد هفت سال . .بعد اين شش ماه لعنتي . .خيلي بيشتر از اين حقش بود . آيلي اين را بدهکارش بود . نبود . .؟!

اينکه يکبار براي ديدنش بيايد . در اين خانه را بکوبد . .تماس بگيرد و حرف بزند . بخندد . .دنيايش بهتر ميشد . .مثل ديوانه ها دور خودش چرخيد . .آيلي ميان سرش بود . نه عقب مي رفت و نه جلو مي امد . .همان جا نشسته بود . .دست هايش محکم روي موهايش چنگ شد . .چه مرگش شده بود . .هر روز که مي گذشت به جاي فراموش کردن خاطراتش مرور ميشد . روزي صدبار . هزار بار . .

توله شير موقرمزش زيادي بزرگ شده بود . .دم دانشگاه که ديدش . .با هم کلاس هايش مي خنديد . روي قرمزي موهايش خط هاي شکلاتي انداخته بود . .مانتوي سنتي قشنگي پوشيده بود . شکلاتي و کرم . دستش روي گردنش چنگ شد . بدون او انقدر خوش مي گذشت . ؟ پس چرا اين خانه ماتم کده بود . .؟!

بايد کسي جوابش را ميداد . نبايد . ؟

چرا آيلي با اين سن و سال مي توانست فراموش کند و خودش نمي توانست . .؟!

کلافه سوئيچ را از روي کانتر برداشت و بيرون رفت . .بايد از خود ايلي ميپرسيد . .بايد جوابش را ميداد . چطور بود که او مي توانست . .او مي توانست و خودش داشت ديوانه ميشد . .کم آورده بود . اين تنهائي و نبودن آيلي نمي خواست با چيزي پر شود . .

عشقم بهت عميق بود اما . 

تو حال و روزم و نميديدني . 

انقدرغرق بچه گي بودي . 

دلبستگي هام و نفهميدي

عشقم بهت عميق بود اما . 

اين عشق و بايد ترک ميکردم

از من گريزون بودي و اي کاش

از روز اول درک مي کردم . 

حالا همين تنهائي بي رحم

با من رفيقي دل وفاداره

نون و نمک خورديم يه جوري که

دست از سر من برنميداره . 

عشقم بهت عميق بود اما

قلبم عميق تر شکست انگار

چيزي ازت به دل نميگيرم . 

راحت برو . محکم قدم بردار . 

از آرزوهامون جدا مونديم . 

تو خاطرات گذشته جا مونديم . 

از آرزوهامون جدا مونديم . .

تو خاطرات گذشته جا مونديم . .

**

ميان تاريکي خيابان راند و فکر کرد تنهاتر از او هم کسي هست . ؟ هيچ خانه اي نبود که پشت درش بايستد و دعوتش کنند داخل . مثل احمق ها داشت تنهائي خيابان را طي ميکرد . .آرام و بي حوصله . فقط مي رفت . از اين خيابان به آن فرعي و به خيابان بعدي و چه اهميتي داشت . ؟

آيلي گوشي اش را جواب نداده بود . البته که فلور به جايش حرف زده بود . .گفته بود علت تماس هايش را درک نمي کند . . گفته بود بگذارد آيلي به حال خودش باشد . .به حال خودش . ؟خوب بود . ديگر بيشتر از اين بايد چکار ميکرد . ؟! فلور مي گفت که دخترک هنوز نا آرامي مي کند و شب هائي هست که صداي گريه اش را بشنود . .فلور نمي دانست که با حرف هايش کمي آرام ميشود . بيچاره خيال ميکرد دارد وجدان نداشته اش را قلقلک ميدهد که دور بماند . .

نمي دانست که وجدانش را انداخته به چاه درک . .همانجا مانده . .چه مي دانست شب که ميشد ديوانگي اش عود ميکرد . سرش را ميان کمد لباس هايش مي گذاشت و نفس مي کشيد . .مثل آدم هاي بيمار با قاب عکسش حرف ميزد . گاهي پرتش ميکرد ته کشو  ودوباره ميکشيد بيرون . فلور چه مي دانست که آيلي با نبودنش هم هنوز بود . .همه جا بود . .زير دوش مي ايستاد و آيلي برايش حوله مي گذاشت . عطر ميزد و آيلي سشوارش را روشن ميکرد . فلورهيچ چيزي را نمي دانست . .

کشيد کنار خيابان و توقف کرد . گوشي موبايلش را بيرون کشيد و نگاهش کرد . بايد به ايلي ميگفت که دلتنگش است . ؟ که چرا شب ها اشک مي ريخت و روزها ميخنديد . بايد مي گفت که ماسکش را بردارد . .

نمي توانست . .نمي توانست همان آرامش نسبي را به هم بريزد . .

**

عصرهاي پنج شنبه مي آمد به اين کافي شاپ . با بچه هاي دانشگاه . .پنج نفري مينشستند و کيک و آب ميوه ميخوردند  

آيلي قهوه سفارش ميداد . مي گذاشت روي ميز و نگاهش ميکرد . .چند پنج شنبه رفته بود دم کافي شاپ تا ببيندش . .

نمي دانست . .شايد تمام پنج شنبه هاي آن چند ماه . .شايد هم کمتر . .هنوز بايد عقب تر مي ايستاد و آزادي دخترک را تماشا ميکرد . ؟! خانوم شدن و بزرگ شدن و مستقل شدنش را . .؟!

سيگاري دود کرد و بيرون محوطه داخل ماشينش نشست تا بيايند . .خيلي طول نکشيد . .روي پله ها پائين امدند . نگاهش روي  کفش هاي پاشنه دارش ماند . .با آن ها چطور رانندگي ميکرد . .جلوي ماشين خوشرنگش ايستاد . يکي از پسرها سينه به سينه اش ايستاده بود . .اخم آيلي را ديد . دستش را گذاشت روي سينه ي پسرک و به عقب راندش بعد هم خنديد . .

سر جايش نشست و دندان روي هم فشرد . بايد به استقلال آيلي احترام مي گذاشت . حتي اگر اصلا آدم مودبي نبود . .بايد همانجا مي ماند و خفه ميشد . دخترک از پس کارهايش برمي آمد . .از پس آدم هاي اطرافش . .

نشست پشت فرمان و پسر هم کنارش نشست . .خوب . .باز هم بايد آنجا مي ماند و رفتنشان را ميديد . .؟!

به اين حماقت ادامه ميداد . ؟!

بايد سري به بوتيک ميزد . پيمان کمي درگير بارداري همسرش بود . .بعد ساندويچي براي خودش سفارش ميداد . اگر مي توانست که بخورد . .مي رفت سمت خانه و کاش ميشد که نرود . کاش ميرفت و جائي گم ميشد . چه اهميتي داشت . .؟!

از کنار متاليک خوشرنگ گذشت و توله شير از کي آنقدر خانوم شده بود . .آنقدر بزرگ . .چرا نديده بود . حالا . .؟!

حالا چشم هايش داشت ميديد . ؟! لعنتي نثار خودش کرد و نگاهي به پشت سرش . .متاليک خوشرنگ را گم کرده بود . از همان چند ماه قبل گمش کرده بود . .

**

پکي به سيگارش زد و خاکسترش ريخت روي سينه ي برهنه اش . بي توجه با پشت دست پاکش کرد و راحت تر دراز کشيد . .آيلي با آن پسر . با هماني که هم سن و سالش بود کجا رفته بود . ؟! رسيده بود خانه . .؟!

نشست و پشت گردنش را ميان مشت فشرد . به خودش غريد : بي غيرت . .برو بمير . جلوي چشمات نشست کنارش و رفت . .برو بمير . .بدبخت . اينم زندگيه براي خودت درست کردي . .؟! برو بمير . برو گورت و گم کن . .

ايستاد و قدمي راه رفت .  . شاتي پر ميکرد و سر مي کشيد .  . بعد چه ميشد . يادش ميرفت . .؟! نه . فقط همه چيز غلظت مي گرفت . تنهائي اش . .روي آن تخت لعنتي سفيد . .روي اين سينه ي لعنتي . .برگشت و تکيه به ديوار داد . .ميشد مثل عماد . که براي فراموشي دردهايش الکل ميخورد . آنقدر که گوشه ي يک خانه تمام ميشد . .؟!

مگر کسي هم مانده بود که به خاطرش زندگي کند . .؟!

روي ديوار سر خورد و نشست . .شات لعنتي را ميان دستانش تاب داد . .به لرزش دست هايش خنديد . .بلند و پرصدا . بي عرضه اي نثار خودش کرد . .آيلي رفته بود و انگار همه چيزش را از دست داده بود . مثل مردهاي عاشق پيشه ي شکست خورده . .

آيلي . .آيلي . .دوباره خنديد . قهقهه زد . .شات لعنتي را گذاشت روي زمين و برخواست . .اينطور آرام نميشد . اين خانه ديگر آرامشي نداشت . .حتي ذره اي . نه آن تخت و نه آن اتاق . .نه شات هاي رنگي و نه سيگارهايش . آرامش زندگي اش يکي بود که شانزده سالي از او کوچکتر بود . .موهاي قرمزش را کوتاه کرده بود و مي خنديد . روي گندم زار طلائي گونه هايش هاله ي غمگيني بود . .آرامشش سالها همين جا بود . ميان همين در و ديوار . نديده بود . نديده بود . 

راه افتاد ميان فضاي خالي خانه . آيلي ده ساله هم منبع ارامشش بود . .سرش را که مي گذاشت کنار سر کوچولويش و تنهائي اش مي رفت . .پر مي کشيد . فقط نمي دانست . .فقط فرصتش را از دست داده بود . .

نشست ان طرف سالن . لبه ي ميز و به دست هايش نگاه کرد . .سي و چهارش را داشت پر ميکرد و منبع ارامشش هجده سالش را تمام کرده بود و دختر عماد بود . .دستي روي چانه ي لرزانش کشيد . .لعنتي ها ميلرزيدند . مثل پلک چشمش . .

آيلي واقعا رفته بود .  . چانه لرزاند و به لبش لبخندي نشست . .حتي دست بلند نکرد که پاي خيسي پلکش بکشد . .

**

قدم هايش بلند بود . راهروي بعدي را پيچيد و انتهاي سالن ديدش . .آنهمه آشفته و ترسيده . .سالم بود . آيلي سالم بود . بقيه چيزها اهميتي نداشت . نه شلوار کوتاه و مچ پاهاي سفيدش که بيرون افتاده بود . نه تونيک کوتاهش . 

مدام ته سالن را مي رفت و مي آمد ، جلوتر رفت : آيلين . .

سر برگرداند . .با ديدنش ايستاد ونگاهش کرد . دو قدم فاصله شان را طي کرد و به اغوشش کشيد . .

دست دورش پيچاند و سرش را روي موهاي شکلاتي اش گذاشت : جونم . چي شده . .چه اتفاقي براي فلور افتاده . ؟

دستش را گذاشته بود روي سينه اش . .صورتش را نمي ديد اما هق زد : ميگم . .بذار . بذار آروم شم . .

دستش را گذاشت پشت سرش و زير شلي شالش فرستاد . روي گردنش را نوازش کرد . .ترسيده بود . اما حالا که آيلي را صحيح و سالم ميديد باقي چيزها مهم نبود . .شش ماه بود که بغلش نکرده بود . اينطور دخترک به سينه اش نچسبيده بود . .دست کشيد روي کمرش : ببينمت . .

سر ميان سينه اش تکان داد که نه . .

لبخنددي به لبش آمد . دست کوچولويش را گرفت و نگاهي به ناخن هاي لاک خورده ي مشکي اش انداخت . .به انگشتانش مي آمد . .زيادي هم مي آمد . .روي انگشتانش را نوازش کرد : بشينيم . آيلي . ؟!

ـ ويهان . .

چند وقت بود که کسي صدايش نزده بود . .؟! اينطور کلمات را به هم نچسبانده بود . ؟! ويهانش زيادي حس داشت . نمي توانست بگويد چه حسي . .اما هر چه که بود حسابي به گوشش نشسته بود . .

لب زد : جونم . .

کمي سر را از سينه اش بلند کرد . .تيله هاي قهوه اي براقش را تماشا کرد . چشم هايش ستاره داشت . ؟! تا بحال نديده بود . .

انگشتش را بالا آورد تا روي تيغه ي بيني اش را لمس کند . اما نشد . .آيلي چشم از نگاهش گرفت :  ممنونم که اومدي . .

کمي عقب کشيد تا از سينه اش فاصله فاصله بگيرد . اما چرا . چرا . چرا . .؟!

عقب کشيد و روي صندلي سورمه اي نشست . .سرش را خم کرده بود و به ناخن پاهايش از بازي صندل ظريفش نگاه ميکرد . حريص نگاهش کرد . تمام خطوط صورتش . .موهاي شکلاتي و قرمزش را . .انگشتان لاکي اش . شلوار کوتاه و دست هايش آيلي آنجا بود . .دنيا جاي قشنگي بود براي زندگي کردن و اين را نمي دانست . .فراموش کرده بود . .رزهاي سفيد به گل نشسته بودند

کنارش نشست و نفسي گرفت : نميگي چي شده . چرا اينجائي . ؟!

دست هايش را دور سينه پيچاند و لرزيد : سردمه . .

سوئي شرت پائيزه اش را درآورد و دورش کشيد : ميخواي از بوفه برات يه چيزي بگيرم بخوري . ؟!

سرش را فرو کرده بود داخل يقه ي لباس : نه . .

دست هايش را روي زانو گذاشت و خم شد و نگاهش کرد : نميگي چي شده . .فلور براي چي اينجاست . ؟! 

نگاهي به سرخي خون روي تونيک روشنش کرد . نگران تر شد : اين خون چيه آيلي . ؟!

گوشه ي لبش را کشيد زير دندان و اشکش سرازير شد : با ماني بحث ميکردن . .من ميخواستم برم بيرون . .صداي جيغ و دادهاي فلور و که شنيدم برگشتم تو خونه . .تو اشپزخونه بودن . .فلور ديوونه شده بود و داد مي کشيد . ماني هم کوتاه نمي اومد. .

ـ براي چي دعوا ميکردن . ؟!

با پشت دست کشيد پاي گونه اش : در مورد گذشته ها . .فلور مي گفت چاره اي جز گذاشتن ماني پيش عمه اش نداشت و ماني داد ميزد که دروغ ميگي . .مي گفت . مي گفت ميتونستي برگردي و من و با خودت ببري . مي گفت اگه دوستم داشتي من و نميذاشتي که تو خيابون بزرگ بشم . .من . من نمي دونستم باهاشون چيکار کنم . .ترسيده بودم . .

دستش را دور شانه اش پيچاند و روي بازويش دست کشيد :  هيش . من اينجام . .

سرش راخم کرده بود و هق ميزد : ماني هلش داد . .نمي خواست اين اتفاق بيافته . نمي دونم چي شد که فلور نتونست 

روي پاهاش بمونه . .از پشت افتاد کف آشپزخونه . .سرش خورد به لبه ي سينک و زير سرش پر خون شد . .هنوز . هنوز 

اونجاست . من ترسيدم . ماني خشکش زده بود . زنگ زدم به اورژانس و امبولانس خواستم . بعد هم با تو تماس گرفتم . .به خدا نمي خواستم مزاحمت بشم . .نمي خواستم  . 

بازويش را فشرد و عقب کشيدش : هي . چي داري ميگي . مزاحم چيه . ؟!

با چشمهاي ستاره دارش نگاهش ميکرد : آخر هفته بود . گفتم شايد با . با دوستات . برنامه داشته باشي . .

برنامه داشت . ؟! هيچ برنامه اي جز تنهائي خانه و تخت خواب خالي اش و لحظه هاي تنهائي اش . جز اينها هيچ برنامه ي ديگري نداشت . .

اخم افتاد به ابرويش : نگران من نباش . .برنامه اي نداشتم . . من که مثل تو مدام با دوستام بيرون نيستم . ميرم بوتيک و ميام خونه . .

لرزيدن چانه اش را ديد . خوب که چه . .؟ دلتنگش بود . اصلا داشت براي ديدن و داشتنش مي مرد . اما يادش که نرفته بود دخترک تنهايش گذاشته بود . شش ماه بود که خبري ازش نگرفته بود . حتي نيامده بود تا ببيندش . .

گوشه ي ناخنش را زير دندان گرفت :  به هر حال من نبايد بهت زنگ ميزدم . ببخشيد . .

دستش را ازدهانش بيرون کشيد :  نکن اين کارو . 

ايستاد . جلوي تونيکش خوني بود . لعنتي . خاطره ي دوري را به ذهنش مي آورد . از ده سالگي دخترک در ويلاي شمال .

دستي به صورتش کشيد و ايستاد : الان حالش چطوره . ؟!

سوئي شرت را از روي شانه هايش برداشت : زير عمل . .نمي دونم چطوره . اين و بگير . .

داشت عصباني اش ميکرد . .انگشتان دستش را داخل جيب جلوي جينش فرو برد و سرش را بالا داد : بود خدمتت . 

نگاهش نمي کرد : 

ـ ديگه سردم نيست . .بگيرش . 

طلبکار شده بود . اين توله شير . اما انگار ديگر توله شير نبود . .اين دختر جوان روبرويش . .زيادي دخترانه بود .  ظرافتش . .موهايش . کشيدگي اندامش . 

گوشه ي لبش را خاراند : بگير بپوش من برم ببينم اين پرستارها چيزي مي دونن يا نه . .

دنبالش راه افتاد : راضي به زحمت نيستم . .

گوشه چشمي براندازش کرد . .شايد ديگر توله شير نبود . اما هنوز نيم وجبي و پررو بود . .شک نداشت . .

****

بيرون آي سي يو ايستاده بودند . .دخترک کز کرده بود گوشه ي ديوار . .چنگي ميان موهاي کوتاهش زد . .تا کي بايد زندگي شان درگير فلور و دردسرهايش ميشد . .تا کي اين بچه . .اين دختر . .کنار ديوار کز ميکرد و دردهايش را ميريخت ميان سينه اش . اگر شش ماه قبل بود . نمي گذاشت دردي روي قلبش بنشيند . .محال بود بگذارد . اما حالا خيلي چيزها در کنترلش نبود . .خيلي چيزها را با وجود خواستن نمي توانست  . اين خواستن و نتوانستن . اين نتوانستن و خواستن . .لعنتي . .لعنتي . .

ـ آيلي . .با اينجا موندنت . .

ميان حرفش پريد : 

مي دونم . مي دونم . .با موندن من هيچ کسي حالش خوب نمي شه . .

کنارش شانه به ديوار تکيه داد و صورت اشکي اش را تماشا کرد : چرت نگو . .

زل زده بود به سفيدي ديوار و نگاهش نمي کرد : من به هيچ دردي نمي خورم . .اون همه سال آويزون زندگي تو بودم . .حالا هم که . .

دستش را روي شانه اش فشرد :  گفتم چرت نگو . 

آخي گفت و عقب کشيد . .دستش را بند بازويش کرد : چت شده . ؟!

صورتش ردي از درد داشت . .اما تقلا کرد بيشتر عقب برود : ولم کن . 

دستش را روي شانه اش گذاشت . .درد داشت . چرا . ؟!

غريد : شونه ات چي شده . .؟

ـ هيچي . 

با حرص جلو کشيدش و يقه ي تونيکش را عقب داد : الان معلوم ميشه . .

کبودي پر رنگ روي شانه اش را ديد . يک کبودي تازه . .ردي از يک ضربه ي محکم . .نگاهش تا چشم هاي وحشتزده اش بالا رفت . 

ـ ديوونه داري چي کار ميکني . ولم کن . .

مچ دستش را محکم گرفت : راه بيافت . 

ـ داري کجا ميبريم . ويهان . ديوونه شدي . .

ـ مي خوام ببينم ديگه چه چيزائي و ازم پنهون کردي . .

پاهايش را محکم گرفته بود که نتواند با خودش بکشدش :  تو رو خدا . ويهان . .فلور هنوز اونجاست . 

داد زد : به جهنم . .به درک . .براي چي شونه ات کبوده . هان . ماني کتکت ميزنه . آره . ؟!!؟

کف دستش را روي لب هايش چسباند : تو رو خدا . 

دستش را محکم پس زد : از پيش من رفتي تو اون خراب شده که اين بلاها سرت بياد . آره . ؟!تا همين جا مجبورت نکردم نشونم بدي چه بلائي سرت آورده  . راه بيفت ايلي . 

مچ دستش را محکم در دست داشت . .بدش نمي آمد دق دلي اش از ماني را سرش در بياورد . اصلا سر همه ي آدم ها . .نشاندش داخل ماشين و راه افتاد : چرا اينطوري مي کني . .اين کبودي ربطي به ماني نداره . تو باشگاه اينطوري شدم . 

نگاهش کرد که چطور رنگ باخته بود : من شبيه ببو گلابي هام . .؟!

د لامصب من تو رو بزرگ کردم . .اين جاي چيه آيلي . هان . ؟!

ـ مي خوام برگردم بيمارستان . .

نعره زد : غلط مي کني . .

آيلي هم داد ميزد : تو چيکاره اي هان . .؟ اصلا به تو چه ربطي داره . ؟ هر چي که شده به تو مربوط نميشه . 

غريد : من چيکاره ام . ؟ همه کاره . هان چيه . خيال کردي صيغه نامه رو باطل کرديم و تمام . ؟ تو آب بخوري من مي فهمم . .تو هفته يه مانتو رو دو دفعه بپوشي من ميدونم . .پس به من نگو چيکاره اي . .من اگه ندونم درد تو چيه که بايد برم بميرم . .

دخترک مات نگاهش ميکرد . دستش را محکم تر کشيد : راه بيافت . 

ـ پس اشتباه نمي کردم . هميشه جلوي دانشگاه بودي . .

نزديک خانه بودند و قسم خورده بود که حق ماني را بگذارد کف دستش . .محال بود بگذرد . .

نيشخندي زد : تا کافي شاپ هم اومدم . دوستات و هم مي شناسم . خيال کردي ولت کردم به امون خدا . .؟!

ناباور نگاهش ميکرد اما اخم داشت . نگاهش آتش داشت : همين کارو کردي . .ولم نکردي به امون خدا . نکردي . .؟!

با مشت ضربه اي روي فرمان ماشين کوبيد و سمتش خم شد : 

آيلي من و ديوونه نکن . تو پاهات و کردي تو يه کفش که جدا بشيم . تو بودي که وقت گرفتي پيش وکيل خسروخان . 

سرش را جلو کشيد و با پوزخند براندازش کرد : آره من گفتم . .بعد از اينکه فهميدم با فلور چه قراري گذاشتي . .بعد اينکه فهميدم دلت هوس . .زناي . .زناي رنگارنگ کرده . .وقتي گفتي با هر کسي که . براي چي مي موندم . .؟!

ابرو بالا داد . .لعنتي . .لعنتي . .

ـ زناي رنگارنگ . ؟! آره به موضوع خوبي اشاره کردي . .سرم واقعا گرم زندگي خصوصي ام شده . .د احمق . وقتي هنوز انقدر بچه اي که نمي فهمي چي به چيه براي من سخنراني نکن . حاليت شد . ؟!

چشمش از اشک براق بود . اما نمي شکاند . بغض و درد لعنتي اش را نمي شکاند . .

ـ خودت احمقي . نگه دار لعنتي . .نمي خوام باهات بيام . 

ايستاد جلوي خانه و پياده شد . غريد : حيف که دير گفتي . وگرنه حتما گوش به حرفت ميدادم . .

ـ ويهان بس کن . .به اين کارا نيازي نيست . .ماني اذيتم نمي کنه . ويهان . .!!

کشاندش داخل خانه و در را بست : تونيکت و در بيار . 

دستش دور سينه محکم شد : نمي خوام . تو زده به سرت . نه . ؟!

چنگ زد ميان موهايش و مشتش را محکم کرد : در بيار لباست و . من بايد ببينم تو اون خونه داره چه بلائي سرت مياد . .آيلي زنده اش نمي ذارم . .پس ديوونه ام نکن و درش بيار . 

چانه لرزاند و داد زد : دوست ندارم من و ببيني . .تو حق نداري مجبورم کني . .تو نه بهم محرمي و نه نسبتي باهام داري . .

حرص خورد و لب گزيد و پوزخند زد : يعني زنگ بزنم عاقد بياد . .؟!

داد زد :  بيشعور . .

نفسش را داد بيرون : کبودي شونه ات جاي چيه . ؟! بهم دروغ نگو که حسابت و ميرسم . .بعد شش ماه اومدي اونم با اين سر و وضع . .من چطوري بذارم باز برگردي تو اون خونه . ؟!

بي اشک هق زد :  ديگه نيست . همين يکيه . اونم تقصير خودم بود . عصباني بود . .داشت خودش و ميزد . من فقط رفتم که نذارم . 

سرش را ميان دست هايش فشرد : وااي . وااااي . .ممکن بود امشب تو به جاي فلور تو بيمارستان باشي . .چرا نمي فهمي . . چرا داري ديوونه ام مي کني . ؟! اين جاي کمربنده . .داشت خودش و ميزد کمربند کدوم گوري بود . .؟!!

بکن اون لامصب و تا خودم تو تنت تيکه تيکه اش نکردم . .

اشکش سرازير شد : ويهان . 

روبرويش ايستاد . دست هاي لعنتي مي لرزيد . .آن خانه . .ماني .  . آيلي . .تونيک را از روي شانه اش عقب داد . 

تاپ بي آستين برهنگي بازوهايش را نشان مي داد . .شانه ي راستش را عقب کشيد . کبودي و خونمردگي واضحي آنجا بود . کشيده شده بود تا پشت بازويش . .

دستش را زير تاپ گذاشت تا درش بياورد : ويهان جان . نکن اين کارو . به خدا طوريم نيست . همين يکي بود . 

داشت خفه ميشد : دروغ ميگي . درش بيار . 

فرياد کشيد : نمي شه . بابا نمي تونم  . .مي فهمي . ؟!؟

ـ داد نزن . .ببين من و . اون زير چيزي نيست که قبلا نديده باشم . .

لرزش چانه اش واضح بود . .مي دانست که دارد اذيتش مي کند اما خيالش راحت نمي شد . .مردک رواني ممکن بود هر روز همين بساط را راه بياندازد و بعد بگويد دست خودش نبوده . .

ـ باشه . .تو هم بهم زور بگو . .مهم نيست . .اما از اين در که برم بيرون ديگه هيچ وقت نمي خوام ببينمت ويهان رستگار . .

تاپ يشمي اش راپرت کرد روي زمين : اميدوارم بري به جهنم . .

قرمزي واضحي روي سينه ي چپش بود . مي توانست از زير نيم تنه ي ليموئي اش ببيند . .

يک V آنجا تتو کرده بود . درست بالاي سينه اش . .حروف اول اسمش را تتو کرده بود . ؟!

خم شد و تاپش را برداشت : برو گمشو ويهان . .گم شو . .

تونيکش را از زمين برداشت : خيالت راحت شد لعنتي . همين و مي خواستي . آره . .دلت همين و مي خواست.؟!

خفه شده بود . .هيچ حرفي به ذهنش نمي آمد . .هيچ کلمه اي . .ايستاده بود آنجا و ناباور نگاهش ميکرد . .

با تنه اي از کنارش رد شد : ديگه نمي خوام ببينمت . هيچ وقت . هيچ وقت . .

ميرفت . . دوباره مي خواست ترکش کند . . چرخيد سمتش و جلوي درب ورودي از پشت بغلش کرد . .دستانش را دورش محکم کرد و سرش را روي شانه اش گذاشت . 

جيغ زد و دست و پايش را تکان داد :  ولم کن . .لعنتي . .دست از سرم بردار . .

فقط بغلش کرده بود .  . هيچ کلمه اي به خاطرش نمي آمد . .بايد چه مي گفت . چه برداشتي ميکرد . ؟ روي شانه اش را بوسيد . .روي کبودي پررنگ لعنتي اش . .

هق زد : دست از سرم بردار . .از اينجا برو بيرون . .محکم روي شقيقه اش کوبيد : چرا راحتم نميذاري . .ببين به خاطر تو به چه وضعيتي افتادم . .ببين به خاطرت چه عذابي مي کشم . .برو . ديگه راحتم کن . .نمي تونم . کم ميارم ويهان . .

نمي توانست . .نمي توانست برود . کجا برود . همه ي دنيا قفس بود . هوا کم بود . .سرد بود . .کجا مي رفت . .

زمزمه کرد : کجا برم . .؟

انگار پاهايش توان نگه داري اش را نداشت که به پائين خم شد . .همراهش کف سالن نشست اما رهايش نکرد . .

آيلي دستش را گذاشته بود روي دست هايش . ضربان قلبش درست کف دستش بود . .

ـ ميخوام برم . .

نمي گذاشت . .سرش را جلو کشيد و روي شانه اش چسباند . .نفسي گرفت . .لعنتي نفس کشيدن هم سخت شده بود . .زيادي سخت . 

هق زد : حالا که ديدي حالم خوبه بذار برم . .فلور مونده تو بيمارستان . ممکنه . ممکنه به هوش نياد . .لعنتي ولم کن . .

لبش را چسباند روي کبودي شانه اش . .بي بوسه . .لب زد : کجا بري . .من کجا بفرستمت . .؟!!

خودش را خم کرد به جلو تا رهايش کند :  بعد از کاري که باهام کردي . .من نبايد اينجا باشم . .

اذيتش کرده بود . .به گريه انداخته بودش . مجبورش کرده بود تتوي پنهاني اش را نشانش دهد . . دلش مي خواست مي کشيدش جلو و دوباره آن v مشکي را تماشا ميکرد . 

عضلات منقبض شده ي دخترک بالاخره کمي شل شده بود . از پشت چسباندش به سينه اش . .ضربان قلبشان تا به تا شده بود . .

هر دو را حس ميکرد . .قلب چپ و راست . .

ـ ويهان . ؟!

بين تار موهايش را نوازش کرد : جونم . .

دست کوچکش را گذاشته بود روي دستش . .انگشتانش را بين انگشتانش فرستاد : ازت متنفرم ميدونستي . ؟!

لبخندي به لب آورد : مي دونم . .

سرش را تکيه داده بود به شانه اش . .بيني اش را کشيد روي تار موهايش . .به همان لطافت ده سالگي اش بود . .

اين دختر هنوز بچه بود . اما بزرگ هم شده بود . .نمي دانست کدام وزنه سنگين تر است . .بچه گي هايش يا خانم شدنش . .

ـ يه بار تو يازده سالگي از روي تراس خونه ي خسروخان افتادي کف حياط و بي هوش شده بودي . .من تازه از بيرون برگشته بودم اونجا . .ديدم اونطوري افتادي روي زمين . .پاي راستت زير تنت مونده بود و من ترسيده بودم . خيلي . .هيچ وقت از هيچ چيزي نترسيدم . اون طوري که اون روز کوفتي وحشت کرده بودم . .هر چي ميزدم به صورتت تکون نمي خوردي . .

تازه از داد و هوار من خسروخان اومده بود تو حياط . .دلم مي خواست محکم يقه اش و تو مشتم بگيرم و بهش بگم من اين بچه رو سپردم دست تو . .اينطوري مواظبش بودي . .؟! اما ناله کردي و چشمات و باز کردي . .گفتي ويهان . .ازت متنفرم . که من و تنها گذاشتي . .

محکم شدن پنجه اش را مابين انگشتانش حس کرد . .لبخند زد : اينطوري که ميگي متنفرم يعني خيلي دوستم داري . .مگه نه . ؟!

دست ديگرش را بالا آورد و بين موهايش فرو برد . .لرزش ريز سرانگشتانش را حس ميکرد : آره .  . خيلي دوست دارم . .خيلي هم ازت متنفرم . .

تکيه داده بود به ديوار سرد خانه و آيلي کنارش بود . .

ـ من و ببر بيمارستان . .مي ترسم وقتي نيستم . .فلور تنهام بذاره . .

سر تکان داد و بوسه ي کوتاهي روي موهايش زد : اون ديوونه الان کجاست . ؟!

ـ کاري بهش نداشته باش . .نذار بدتر از اين بشه . .

ـ تو کاري به اين موضوع نداشته باش . .

تکاني به خودش داد تا جدا شود : به اندازه ي کافي درد داره . .بدبختي داره . .

راضي به جدا شدنش شد . .دستش را دور سينه پيچانده بود و نگاهش نمي کرد . کوچولوي خجالتي . .تونيکش را کشيد روي شانه هايش : من مي فهمم که درد داره . .اما حق نداره تو رو قاطي مشکلاتش کنه . .انگار اين موضوع رو خوب حالي اش نکردم . .

بالاخره سر بلند کرد . نگاهش را از چشمانش مي دزديد . .جائي بين گردن و يقه ي تي شرت خاکستري اش را نگاه ميکرد : 

به خدا اتفاقي خورد به من . .نمي خواست اين کارو بکنه . .

دستي به موهايش کشيد  : دخالت نکن آيلي . بذار اين مشکل و خودم حل کنم . .

سر تکان داد و ايستاد : لباسام . .اونا هنوز اينجا هستن . .بايد اين و عوض کنم . .به تونيک خوني اش اشاره ميکرد . .

ايستاد و کلافه دستي به صورتش کشيد : آره هست . .بذار برات بيارم . .

ـ نه . خودم ميرم . 

سرتکان داد و اي کاش کمي آنجا را مرتب ميکرد . .کمي لباس هاي داخل کمدش را . .روتختي دخترانه اش . .حتي قاب عکسي را که مدام به ته کشو تبعيد ميشد و دوباره و دوباره بيرون مي آمد . .

رفت سمت آشپزخانه و از يخچال آبميوه برداشت . .بايد چيزي به خوردش ميداد . .شايد فلور ديگر به هوش نمي آمد . .شايد اين کابوس . .

سر تکان داد تا اين فکرهاي بد و مزخرف از ذهنش برود . .ليواني پر کرد و نمي دانست چيزي براي خوردن هست يا نه . ـ ويهان . ؟!

سر بلند کرد تا نگاهش کند . .ضربه ي آرام سيلي اش روي گونه ي راستش نشست :  ديگه روي تخت من نخواب . .

شبيه سيلي نبود . .بيشتر خجالت کشيد که آيلي مچش را گرفته و خنديد : فقط بعداز ظهرها اونجا مي خوابم چون نورش کمتره . .

ابروهايش را در هم کرده بود : دست به عکساي من نميزني . .کسي و روي تخت .  . من . نميبري . .قول بده . 

اخم کرد : هي . هي . .اين چه حرفيه . .

گوشه ي شصتش را زير دندان گرفت : قسم بخور . .

دست روي بازويش گذاشت اما عقب کشيد : من همچين کاري نمي کنم . هيچ وقت . .

چشمانش خيسي اشک داشت اما نمي ريخت . .دست کشيد پاي پلک خشکيده اش : حالا بريم . ؟!

دلش مي خواست دوباره بغلش کند . .ميان آغوشش آرام مي گرفت . .خودش يا آيلي . .؟! ديگر مطمئن نبود . .بيشتر از آيلي خودش وابسته بود . .بيشتر از آيلي خودش کمبودهايش را با بودن دخترک جبران مي کرد . 

ـ اين و بخور بريم . .

ليوان را داد دستش و سيگاري از بالاي کانتر برداشت . .چهار روز بود که سيگار نمي کشيد اما انگار دوباره لازمش 

ميشد . .دوباره و دوباره .  . 

**

دستش را گذاشت روي شانه اش :  شنيدي که دکتر چي گفت . موندنت اينجا بي فايده است . .بيا بريم خونه . يه کم بخواب . تا صبح چيزي نمونده . 

صدايش از بغض فروخرده اش خش افتاده بود :  ميخوام بمونم . .تو برو . خسته شدي . 

کنارش نشست و سرش را به سردي ديوار تکيه داد : کاري به موندن من نداشته باش . .

سرش را گذاشت روي زانوهايش . دستش را گذاشت پشت کمرش .  . روي بافت مشکي و نرم نوازشش کرد : بريم تو 

ماشين . اينجا خسته ميشي . .

ـ ويهان . .فلور که چيزي اش نميشه . .من که قرار نيست از اين تنهاتر بشم . ؟!

دستش را کشيد روي سرشانه هاي ظريف و استخواني اش :  نه عزيزم . .بايد اميدوار باشيم . 

کمي سرش را بلند کرد . .سپيدي چشمانش رنگ خون شده بود :  به خدا . .؟!

دستش را بالاتر آورد و روي گونه اش کشيد و سر تکان داد . .خدا . .بود . وجود داشت . .همان صبحي که از خواب بيدار شد و آيلي را روي تختش ديد . با موهاي تراشيده اما سالم . .کم از معجزه نداشت . غير خدا کسي نمي توانست آنقدر مهرباني اش را نشان دهد . .هيچ کس . .

خدا را به سبک و سياق خودش دوست داشت . لارم نبود سر به سجده بگذارد . هيچ وقت نگذاشته بود . .اما مگر خدا فقط خداي نمازخوان ها بود . .خداي خودش بود . .خداي آيلي . .

چقدر گذشته بود نمي دانست . اما بي حرکت مانده بود و سر آيلي روي پاهايش بود . .خوابيده بود . .زير نور سفيد راهروي بيمارستان مي توانست کک و مک هاي روشنش را ببيند . انگار بيشتر از قبل شده بود . .با انگشت دنباله ي ابرويش را لمس کرد . .

ابروهايش خوش حالت بود . .نه خيلي پر و نه نازک . .رنگ شکلاتي خوشرنگي داشت . .مثل چشم هايش . .

نگاهي به ساعت مچي اش انداخت . .چيزي تا طلوع آفتاب نمانده بود . .دستش را گذاشت روي بازوهايش و پلک بست . .

اين آرامش زيادي دلچسب بود . حتي در راهروي بيمارستان . .حتي وقتي که مطمئن نبود فلور باز هم چشم باز خواهد کرد يا نه . .اينکه بود و آيلي هم بود . .اينکه مثل قبل ترها سر روي پايش گذاشته بود و خوابيده بود . .اينکه کنار اين دختر هجده ساله همان آرامشي را داشت که کم بود . .نداشت . .اينطور که حالا قلبش آرام گرفته بود و حتي سعي نمي کرد پاي خواب رفته اش را تکان بدهد . .

فکر کرد زندگي مگر همين لحظات نيست . .بيشتر از اين هم چيزي بود . ؟!

آيلي روي پايش تکاني خورد . پلک هاي سنگين وخواب آلودش را باز کرد . .دخترک چشم باز کرده بود و زل زده بود به ديوار مقابلش . .

دستش را کشيد روي پيشاني اش : آيلي . .

قطره ي درشت اشک روي گونه اش قل خورد : ويهان . .

خم شد روي تن مچاله اش و روي پيشاني اش را بوسيد : جونم . جون دلم . چت شد . ؟!

ـ اگه . .اگه به هوش نياد چي ميشه . .؟ بايد از ماني شکايت کنم . .؟ نه . آخه نميشه . .اون برادرم ميشه . .من نمي دونم بايد چيکار کنم . .ميشه تو بموني . تو که باشي خيالم راحت ميشه .  . 

دست زير بازويش کشيد و بلندش کرد :  کجا برم اخه ديوونه . .من همين جام . .ببين من و . .حالش خوب ميشه . .فلور خيلي قويه . مطمئنم به هوش مياد . .

دستان لرزانش را محکم پيچيده بود به هم :  اما من مي ترسم . .

دلش پر درد شد . .رنگ آرامش به زندگي شان نيامده بود . .مگر اين قلب چقدر مي توانست تحمل کند . با همه ي مرد بودن کم مي آورد . واي به حال آيلي . .

دستش را دور شانه اش گذاشت  : همه چيز درست ميشه . .

آنطور که با چشم هاي اشکي نگاهش ميکرد دلش مي خواست زمين و زمان را به هم بريزد . .دست کشيد پاي پلکش : جون دلم . گريه نکن . .

ـ تو چطوري طاقت آوردي ويهان . .بميرم . .مادرت . ماني . عماد . .خسروخان . .چطوري ايستادي تا بذارنشون تو خاک . چطوري موندي و من و همراه خودت کشوندي آخه . .من نمي تونم . .من ديوونه ميشم . .خونش هنوز تو آشپزخونه است . .من چطوري پام و بذارم اونجا . .من نمي تونم . .

دست هايش را گذاشت دو طرف صورتش . .اخم کرد :  فلور نمي ميره . .بهت قول ميدم از اون اتاق سالم و سرحال مياد بيرون . .

چشم بست و اشکش سر خورد : باور نمي کنم . 

فشار انگشتانش را بيشتر کرد . .مادرش که مرده بود هيچ کسي نبود تا دلداري اش بدهد . .حتي عماد هم نبود . اما امروز اينجا کنار آيلي بود . .مگر مي گذاشت که دردهايش را تجربه کند . .؟! مگر منتظر مي ماند تا دخترک ذره ذره بميرد . .؟!

ـ ببين من و . .نگام کن . آها . .اين فلور تا من و با کاراش دق نده نمي ميره . من مطمئنم . .ببين صبح شده . .تا بريم يه آبي به دست و صورتمون بزنيم و صبحونه بخوريم دکترش اومده . .بريم . .؟!

لب لرزاند : ويهان . .

به لب برچيده اش انگشت کشيد : جمع کن لب و لوچه رو . پاشو بريم دست و صورت بشوريم و برگرديم . .

دستش را گرفت و از جا بلندش کرد . .

** 

نمي خواست بيشتر از يک ساعت رفت و برگشتش طول بکشد . مسواک و حوله و آي پد محبوبش را برداشت . نگاهي به کشوي زيري کمد انداخت . خم شد و يک دست هم لباس زير برايش جدا کرد . .آيلي نمي خواست فلور را تنها بگذارد . .اينبار که جلوي بيمارستان توقف کرد ساعت کمي از هفت صبح مي گذشت . .پشت در آي سي يو که رسيد آيلي نبود . .نگران سرکي به اطراف کشيد . .چنگي به موهايش زد . ترسيد که فلور . .نه . .فکر مزخرفي بود . .با قدم هاي بلندي خودش را به ترياژ پرستاري رساند : ببخشيد خانوم . مريض من تو آي سي يو بستري هستن . .مي خواستم بدونم حالش خوبه . .؟!

ـ اسمشون چي بود . ؟!

ـ فلور افشار . .

ـ شما همراه خانم افشار هستيد . ؟

نگران تر شد . .دست سردش را مشت کرد : اتفاقي افتاده . .؟!

ـ نه . وضعيت بيمارتون مثل شب گذشته است . دکترش هم بعد هشت مياد . .فقط اون دختر جووني که  . .

ـ کجاست . .من رفتم تا خونه براش لباس بيارم . الان نيست . .؟!!

**

دستش را محکم کوبيد روي ميز : به چه حقي اون بچه رو آوردين اينجا . .؟!

ـ به نفعت که صدات و بلند نکني آقاي رستگار . .دکتر شيفت شب گزارش ضرب و شتم رد کردن . اون خانمي که تو آي سي يو بستري شده به خاطر يه ضربه به سرش . 

کلافه داد زد : اين چه ربطي به اون بچه داره . 

ـ گفتم داد نزن . .مثل اينکه خيلي دلت مي خواد بفرستمت بازداشتگاه . . 

دست به کمر زد و نفسي گرفت :  . بايد پا روي اعصاب نداشته اش مي گذاشت و ارام مي ماند : سرگرد . .سرهنگ . سردار . .اين موضوع ربطي به اون بچه نداره . .

ـ همچين بچه هم نيست جناب . .به سن قانوني رسيده و نميگه که چه اتفاقي افتاده . .پس مجبورم اينجا نگهش داشته باشم . .

چنگ زد ميان موهايش : لعنتي . .لعنتي . .من مي دونم چه اتفاقي افتاده . .ببين جناب اين بچه هيچ کاري نکرده . مادرش و برادرش  داشتن دعوا ميکردن . .فلور تو آشپزخونه سر ميخوره و سرش ميخوره به سينک ظرفشوئي . همين . 

نگاهش با مرد درشت هيکل تا پشت ميزش رفت : اون بچه داره از برادرش دفاع مي کنه . .يه برادر سابقه دار و رواني . 

ـ نسبت شما با اين خانواده چيه . .؟!

همه دنبال نسبت بودند . .وقتي هيچ نسبت نزديکي با آيلي نداشت . .وقتي همه چيز همان شش ماه قبل تمام شده بود . 

ـ عموي آيلين رستگار هستم . کارت شناسائي بدم . ؟!

نگاه تيز مرد براندازش ميکرد : ـ شما وقت درگيري اونجا بودين . .؟!

سر تکان داد که نه . .نبود . اصلا نمي فهميد چرا آيلي حرفي نميزد . چرا نگفته بود که کار ماني است . .

ـ من بايد چيکار کنم که بتونم ببرمش . .اون بچه . فقط . .فقط هجده ساله داره . .نبايد اونجا باشه . .

نفس لعنتي به شدت تنگ بود و روي شقيقه هايش خيس عرق شده بود . .آيلي را بازداشت کرده بودند . .؟! 

نفس لعنتي خفه ميشد ميان سينه اش . .دستش روي قلبش ماند . 

ـ بايد منتظر حکم قاضي کشيک باشيد . .

پاهايش سنگيني وزنش را تحمل نمي کرد . روي اولين صندلي نشست و دستي به يقه ي پيراهنش کشيد . .

ـ آقا . .حالتون خوب نيست . .؟!

نه . .خوب نبود . .اصلا خوب نبود . .نفس لعنتي تنگ ميشد و عرق سردي روي کمرش راه گرفته بود . لعنتي انگار چله ي 

زمستان بود . .نفس عميقي گرفت اما سينه اش پر نشد . .حالا که وقت کم آوردن نبود . .بايد کاري ميکرد : ميشه از تو بازداشتگاه بياريدش اينجا . .حالش خوب نيست . .تمام ديشب تو بيمارستان بوديم . .

دستش مشت شد دست بند روي دست هايش را که ديد . .لب روي مشتش فشرد . .تا خفه بماند و داد نزند . .رنگش به شدت پريده بود . .با چشم هائي که از شدت گريه پف کرده بود نگاهش کرد : ويهان . .مامانم خوبه . ؟!

دلش مي خواست سرش را به جائي بکوبد . چنگ زد ميان موهايش : داري چه بلائي سر خودت مياري احمق . .داري چيکار مي  کني با آينده ات . با زندگي ات . .چرا نمي گي که کار ماني بود . .

مات نگاهش ميکرد : مامانم . .

نعره زد : مامانت بره به جهنم . .خودت و ديدي . .؟ اين دست بند و ديدي يا هنوز خوابي . ؟!

ـ آقا ساکت باش . .مي فرستمش تو بازداشتگاه . .شنيدي . .!

کف دست ها را گذاشت روي پلک هايش و خم شد . .نفسي گرفت . اما کم بود . هووووفي کرد و ايستاد .  . 

کز کرده بود گوشه ي اتاق و اشک مي ريخت .  . جلو رفت و نرم بغلش زد . .دستش را گذاشت پشت گردنش و سرش را به سينه اش چسباند : ماني ارزش فداکاري تو رو نداره . ارزش اينجا بودنت و نداره آيلي . اين کارو با خودت و من نکن . .

دست هايش را بلند کرد . فلز دستبند قرمزي واضحي آنجا گذاشته بود . .ديوانه شد : 

اينا براي چيه . مگه قاتل گرفتين . ؟! اون زن لعنتي هنوز زنده است . .نمرده که دنبال قاتلش ميگردين . .اين کوفتي و باز کنيد . .

آيلي بازويش را گرفته بود : ويهان . .ويهان . .آروم باش . .طوري نيست . .به خدا خوبم . .

بازويش را گرفت و محکم تکانش داد : من و ميبيني لعنتي . .آره . من خوب نيستم . تو اينجائي . منتظر حکم قاضي کشيک . .به دستت دست بند زدن . .من خوب نيستم . .

آقاي محترم . .قاتل نيست اما شاکي خصوصي داره . .عموي خانم افشار . 

سينه اش تنگ ميشد . نفسي گرفت : 

شاکي خصوصي . .؟! تا حالا هيچ کسي و نداشت . حالا سر و صاحب پيدا کرده . .؟! اين بچه فقط هجده سالشه . تا حالا اين  به اصطلاح عموي فلور خانم کدوم قبرستوني بوده . .

ـ براي آخرين بار دارم اخطار ميدم .  . صدات و بلند نکن تو کلانتري من . .اين روال قانوني کاره . .مشکلي داري وکيل 

بگير . .برودادسرا و با قاضي صحبت کن . .

**

کنارش نشسته بود . . سرش داشت از شدت درد مي ترکيد . .آنهمه اضطراب و خشم و خستگي داشت از پا مي انداختش . .کاش دخترک آنقدر حماقت نمي کرد . .نگاهش را از دست هاي به هم پيچيده اش گرفت و از روي دستبندي که نمي توانست  نگاهش کند . .

ـ شماره ي ماني و بده به من . .

غمگين نگاهش کرد : ندارم . .

پوفي کرد و دستي به صورتش کشيد : نداري . ؟!؟

سر بالا داد و بغض کرد : من بايد بمونم اينجا . .؟!

موهايش از لبه ي شال زده بود بيرون و نيمي از صورتش را پوشانده بود . مثل وقتي که فلور در بيمارستان بستري بود و 

خودش را خيس کرده بود . .مجبور شده بود همانجا برايش دوش بگيرد . .

دستش را گذاشت روي زانويش و ايستاد . .خوب بعضي اوقات آدم ها در عرض چند ساعت پير ميشدند . .عجيب نبود که پاهايش همراهي نمي کرد . .

ـ زنگ زدم به وکيل خسرو خان . .داره صحبت مي کنه . .نميذارم بموني . .

رنگش به شدت پريده بود .  . دستان لرزانش را مدام باز و بسته ميکرد : اگه فلور  . .طوري اش بشه . .ماني هم نياد . .من بايد اينجا بمونم . .

روي زانو مقابلش خم شد . . کمي آن طرف تر سربازي خيره نگاهشان ميکرد . .بايد دلداري اش ميداد اما دوست داشت سرش داد هم بزند . .کلافه شد وقتي لرزش چانه اش را ديد . .دستش را گذاشت دو طرف صورتش . .چشم هايش بي رمق بود . .نگاهش کرد . 

ـ تو خونه چي اتفاقي افتاد . .؟! ماني هلش داد مگه نه . .تو بهم گفتي ماني هلش داد . .

پلک راستش هم مي لرزيد : 

آره . .اما نمي خواست . .فلور مرتب جيغ مي کشيد و خودش و ميزد . .ماني دستاش و گرفته بود که ديگه . .ديگه اون طوري نکنه . .اما فلور چنگ انداخت به صورتش . ماني هلش داد عقب . .روي گردنش خون مي اومد . .فلور سر خورد و افتاد زمين . .

من ترسيده بودم . ماني از خونه زد بيرون و فلور بلند نمي شد . .تقصير ماني نبود ويهان . .

بالاي ابرويش را فشرد : تقصير ماني نبود که تو اينجائي . .؟!

اشک ميان تيله هاي قهوه اي اش حلقه شد : من . .مي خوام برم خونه . .

ايستاد . خم شد . کلافه شد . .نوک کفشش را کوبيد به ديوار لعنتي خاکستري .  . مزخرف چه رنگ بدي هم داشت . .

ـ آقاي رستگار . .

خوشش نمي آمد از اين مرد . .از وکيل خسروخان و ماجراهائي که از ده سالگي آيلي طي کرده بود . .اما مجبور بود اعتماد کند . .

ـ چي شد . .؟!؟

نيم نگاهي به چشمان وحشت زده ي آيلي انداخت . .غريد : چي شده . .؟!

ـ فعلا به قيد ضمانت آزاد شدن . .اما نبايد از شهر خارج بشين . .در دسترس باشيد . .

نفسي گرفت و کمي اکسيژن به ريه هايش رسيد : مي تونيم بريم . .

ـ آقاي رستگار . .طبق گزارش پزشکي فلور با جراحت رسيده بيمارستان . .کبودي و خراشيدگي روي تن و صورتش داشته . .

کلافه نگاهش کرد : ـ مي دونم . .خودزني کرده . سابقه ي افسردگي داره . .شما که بهتر از من اين چيزا رو مي دونين . .

مرد اهميتي به تندي اش نداد : اگه ماني پيدا نشه . خانم افشار هم به هوش نياد . .اين مشکل ادامه دار ميشه . .

ماني را پيدا ميکرد . حتي شده از زير سنگ . .

**

وضعيت فلور هيچ تغييري نکرده بود . .ديگر حساب روزهائي که براي فلور مجبور به تحمل بيمارستان شده بود را نداشت . خيلي شده بود . . آيلي مخالفتي با رفتنشان نکرد . همين که فهميده بود فلور هنوز نفس مي کشد . هنوز آنجا روي تخت آي سي يو بي هوش و بي خبر از همه ي دنياست کافي بود تا همراهش به خانه برگردد . .

رفت سمت آشپزخانه تا چاي حاضر کند . .تماسي هم با رستوران گرفت تا برايشان غذا بفرستند . .بايد چيزي مي خوردند و کمي هم مي خوابيدند . اگر ميشد . اگر خواب به چشم هاشان مي آمد . .

بخار چاي تا روي صورتش بالا آمد . .نفسي گرفت . .آيلي آنجا بود . .بايد ماني را پيدا ميکرد . نمي توانست بي خيال بماند تا دخترک پرونده دار بشود . آينده و دانشگاهش . .خود لعنتي هجده ساله اش . .همه در حال فروپاشي بود . .

ـ ويهان . .

سر برگرداند . .با تن پوش حوله اي قرمزش ايستاده بود جلوي درگاه آشپزخانه . .آب از نوک موهايش روي شانه اش مي چکيد . 

ـ چرا خودت و خشک نکردي . .سرما مي خوري . .

ـ حالم خوب نيست . .

روي ديوار سر خورد و نشست . .نگران قدم برداشت و روي پاهايش نشست : چت شده . .؟!

لب هاي کبود و لرزانش را که ديد دست پيش برد و گونه اش را لمس کرد : يخ کردي . .

تيله هاي قهوه اي اش پر اشک بود : حالم به هم ميخوره . .

دستش را دور شانه اش پيچاند . چه اهميت داشت که خيسي موهايش سرشانه هاي تي شرت مشکي اش را خيس ميکرد . . دخترک را در وضعيت هاي بدتري ديده بود . .خيلي بدتر . .

ـ خسته اي . نخوابيدي . .چيزي نخوردي . .اين دو روز هم همه اش جنگ اعصاب بود . .خوب ميشي قربونت برم . .خوب ميشي . .

دستان يخ کرده اش را ميان پنجه اش گرفت . چطور بود که هر دو دستش ميان يک پنجه جا ميشد . .؟!

سرش راخم کرد و مچ ظريف و قرمزش را بوسيد : ميتوني بلندشي بريم تو اتاقت لباس بپوشي . .؟!

زير بازويش را گرفت و بلندش کرد . .نشاندش لبه ي تخت و لباس هايش را اماده کرد . .سوئي شرت و شلوار راحتي مخملش را گذاشت لبه ي تخت :  من ميرم برات يه ليوان آب قند بيارم . .ميتوني لباست و تنت کني . .؟

سر تکان داد . .

کلافه دستي بين موهايش کشيد : الان برميگردم تا موهات و سشوار کنم . .دخترک داشت بند حوله اش را باز ميکرد که از اتاق بيرون رفت . .

ليوانش را داد دستش و حوله ي کوچکي روي موهايش کشيد : خوب خشک نکردي . .تا ته اون و بخور . الان غذا رو هم ميارن . 

ـ گرسنه ام نيست . .مي خوام بخوابم . .اما نمي تونم . .

حوله را کشيد تا پاي گردنش : همه چيز درست ميشه . من درستش مي کنم . .آيلي . .ببين من و . .بهت قول ميدم . .

روي تخت دراز کشيد و دست و پاهايش را جمع کرد . مثل وقتي که کوچک بود و هر شب دخترک را در اتاقش مي خواباند تا تنها بخوابد و هر صبح سر از اتاقش وتخت خوابش در مي اورد . همين طور کز کرده پاي تخت . .

لحاف را کشيد تا روي شانه اش . .همانجا کنار سرش سر چسباند : پا نميشي موهات و خشک کنم . .؟

ـ نه . .ميشه تنهام بذاري تا بخوابم . .

نمي خواست . .اما بايد تنهايش مي گذاشت . .کمي نفس مي کشيد و بعد براي خوردن غذا صدايش ميزد . .مجبورش ميکرد چيزي بخورد . .کمي کنارش مي ماند تا آرام شود و بعد خوابش ميکرد . .بي لالائي هم مي توانست دخترک را بخواباند . .سرش را مي گذاشت روي پايش و کمي حرف ميزد . .

ـ وقت غذا صدات مي کنم . .

ـ نمي خورم . 

اهميتي نداد . .کمي تنها مي ماند . .خيلي هم بد نبود . شايد مي فهميد که ندانم کاري هايش چه عاقبتي دارد . .

غذا را گذاشت داخل فر تا گرم بماند . ريخت و پاش هاي سالن را مرتب کرد و ميز شامشان را چيد . .همان جا مقابل تلوزيون . .

راه امده را برگشت و در اتاقش را باز کرد . بيدار بود . .مي توانست لرزش شانه هايش را ببيند . .

ـ آيلين . .

جوابي نداد . .نشست لبه ي تخت و دست روي شانه اش گذاشت : با گريه کردن مشکلي حل ميشه . .ببين من و . الان منم گريه کنم چي درست ميشه . .؟!

شانه اش را عقب کشيد : تنهام بذار . .

پووفي کرد : تنهات گذاشتم که اين گند و زدي . .

هق زد : آره . من گند زدم . دست از سرم بردار . .برو بيرون و تنهام بذار . .

بايد تحمل ميکرد . .نفسي گرفت و تمام خشم و ديوانگي اش را فرو داد : پاشو قربونت برم . .يه چيزي بخور . حالت بهتر ميشه . .نشست و موهاي خيسش را داد پشت گوشش : کر شدي . .نمي فهمي چي ميگم . .؟!؟

اخم کرد : نه.  نمي فهمم . بهت گفتم ماني آدم به درد بخوري نيست . چقدر به تو و فلور گفتم . .حرف تو گوش هيچ کدومتون نرفت . .اينم شد عاقبتش . .يکي تو بيمارستان .  . يکي هم . 

ـ آره . يکي هم پشت ميله هاي زندان . .خجالت نکش . بگو . .

ايستاد و دست به کمر نگاهش کرد :  بس کن . .الان حال هيچ کدوممون خوب نيست . .خسته ايم . .

زانوهايش را بغل کرد و سر رويش فشرد . .هق زدنش تمام شده بود و بي صدا اشک مي ريخت . .

کنارش نشست : آيلي . .عزيزم . .باهام حرف نمي زني . ؟!

ـ من خسته ام . .سرم درد مي کنه . .قلبم . درد داره . .پاهام . .دستام . .مي خوام تموم بشه اين دردها . .نمي شه . هيچ وقت تموم نميشه . .

بايد بغلش ميکرد و آرامش ميکرد . اما نتوانست . .دستانش پيش نمي رفت . با سر خم شده نگاهش کرد : من برات چي کار کنم که خوب بشي . .

سر روي زانو گذاشته بود و با چشم هاي خيس نگاهش ميکرد : ميتوني درداي من و ببري . .يکي يکي . .؟!

مي توانست . .

نمي توانست . .

دستانش را براي بغل کردنش باز کرد . .دخترک سر روي شانه اش گذاشت . .دست کشيد روي خيسي موهايش . .روي تار به تار قرمزها . .دردهاي دخترک را به جان مي خريد . مگر مي توانست بنشيند و دردهايش را ببيند . .

ـ اگه فلور خوب نشه . به هوش نياد . .ماني هم نياد . .من و ميکشن . .؟!

دستانش را دور کمرش محکم تر کرد : نه . .هيچ کس با تو کاري نداره . .من نميذارم . .

ـ من فکر ميکردم وقتي کنار فلور باشم بهتر ميشه . فکر ميکردم ماني وقتي خانواده داشته باشه حالش خوب ميشه .  اما انگار بعضي چيزها هيچ وقت درست نميشن . .

بزرگ شده بود . توله شير زيادي مي فهميد . .روي موهايش بوسه زد : به هيچ چيز فکر نکن . .بذار من اين مشکل و حل کنم . 

دست آيلي هم روي موهايش نشست . .دخترک هم مي دانست که معتاد نوازش هاي ظريفش بود . .

ـ تو چرا از من خسته نمي شي . .؟!

لبخند زد . روي موهايش : تو چرا خسته نمي شي . .؟!

ـ من که رفتم . .تنهات گذاشتم . .

لب زد : هيچ کجا نرفتي . .

ـ ويهان . .

ـ جونم . .

ـ چرا من و تو انقدر تنهائيم . هيچ کسي و نداريم . .

صدايش پر بغض بود . گلويش پر درد شد : من و تو همديگه رو داريم . .تنها نيستيم . .

ـ اگه فلور به هوش نياد . 

سرش را عقب کشيد و نگاهش کرد : به هوش مياد . .

با چشمان درشت و غمگينش نگاهش ميکرد :  ميدوني چقدر دوست دارم . .؟!

سر تکان داد : نه . .

لبخند زد و باز اشک از گوشه ي چشمش سر خورد : خيلي زياد . .خودم نمي دونم اندازه اش چقدر ميشه . .

سرش را چسباند به گودي گردنش . .بغض داشت خفه اش ميکرد . .نفسي گرفت . دخترک دست روي قلبش گذاشت . 

کف دستش را گذاشته بود روي قلبش . .

ـ ميشه اينجا بخوابم . .؟!

**

بوسه اي روي بيني اش نشاند . با ديدن کک و مک هاي طلائي اش هم لبخندي روي لب هايش نشست . پلک لرزاند و چشم باز کرد . .روي پيشاني اش را نوازش کرد : صبح بخير خانوم . .

لبخندش کمرنگ بود . .با صداي گرفته اي صبح بخيرش را جواب داد . .

يک دستش هنوز زير سر آيلي بود . ابرو بالا داد : نمي خواي پاشي . .دستم خشک شد . .

ـ ساعت چنده . .؟!

با دو انگشت نوک بيني اش را پيچاند : نه و نيم . .بايد بريم بيمارستان . بعد هم برم دنبال کارهام . .

نگاهش را از چشمانش گرفت و زل زد به سقف : کاش امروز مرخص بشه . .

دستش را گرفت و بلندش کرد : جون همون مادرت کمتر زار بزن . .ديدي که دکترش چي گفت . تو همين يکي دو روز به هوش مياد . .

کشاندش سمت سرويس :  آب دهنت تا زير چونه ات تر گرفته . .

کنار لبش را لمس کردو اخم کرد : دروغگو . .

سر کج کرد و براندازش کرد :  بچه ادبت کجا رفته . من هم سن باباتم . .

پر حرص چشم گرد کرد : نه قربونت . هم سن بابا بزرگمي . .

خنديد و با پرروئي دور خودش چرخيد : جوون . بابا بزرگ به اين خوش تيپي از کجا مي خواستي پيدا کني . .؟!

رفت داخل سرويس و از همانجا داد زد : خوبه که هنوز به خودت اميدواري . 

مي خواست کمي سرحالش بياورد . .کمي ان زبان تند و تيزش را وادار به حرف کند . .

ميز صبحانه را آماده کرد و نشست . .با ورود آيلي لقمه اش را کنج لپش چپاند : يه قهوه برام بريز . .

ـ خودت چرا نريختي . ؟!

با حوصله لقمه اش را جويد : بعد عمري مي خواي يه کاري براي من بکني . .ببين چقدر غر ميزني . .حالا من پير شدم يا تو . 

فنجاني روي ميز گذاشت و روي صندلي روبروئي نشست . .ماه ها بود که هر روز ياد آيلي انجا بود و امروز خودش . .بي جهت لبخند زد :  شير يا آب پرتغال . .؟

دستي ميان موهاي خوشرنگش کشيد :  شير . .

ايستاد و ليوانش را پر کرد : نمي دونستم چي دوست داري . .پنير و خامه و شکلات گذاشتم . 

تعجب ميان چشمانش را که ديد پشت گردنش را خاراند :  بخور ديگه . 

ـ ويهان . حالت خوبه . .؟ تو نمي دوني من صبحانه چي ميخورم . ؟! آلزايمر گرفتي جونم . .

سر تکان داد و قهوه اش را مزه کرد . .غليظ و پررنگ . هماني که دوست داشت . .آلزايمر هم مي گرفت . چند سال بعد . اصولا همه چيز به خاطرش نمي ماند . اما تمام خاطرات مشترکشان را از بر بود . .

ايستاد : صبحونه ات و کامل کن . .من يه دوش بگيرم و حاضر شم . .

حوله را روي موهايش کشيد و دستي ميانشان برد و شلوغ ترش کرد . .تارهاي سپيد داشتند زياد مي شدند . .اهميتي 

نداشت . .داشت . .؟!  

جلوي آينه دستي روي تتوي سينه اش کشيد . انتظار . .آيلي هم داشت . .يک v مشکي پررنگ روي سينه ي چپش داشت . . اخمش درهم شد . .درد داشت . آن تتو بيشتر از ضربات سوزن براي دخترک درد داشت . .

نشست لبه ي تخت و چنگي به موهايش زد .  . فلور رو به بهبودي بود . ماني را هنوز پيدا نکرده بود و عمو جان فلور را هم امروز مي ديد . .چه روز مزخرف حال به هم زني داشت . .

ـ ويهان حاضري . .؟!

جلوي در ايستاده بود . .باراني ليموئي خوشرنگي پوشيده بود . .زيادي زيبا به نظر مي رسيد . با رنگ موهايش . .آرايش ملايم صورتش . .با عطرش . .نفسي گرفت و دست به سينه ايستاد : داري ميري بيمارستان ديگه . .؟!

مثل خودش دست به سينه شد :  چطور . ؟!

کمي جلوتر رفت . عطرش کمي گرم . کمي شيرين . کمي ملايم . .کمي زيادي خوش بو بود . .

ـ عطرت و عوض کردي . .؟!

سرش را بالا و پائين کرد : قرار نيست يه بلوز بپوشي رو تنت . .

خنديد و دستي به بازويش کشيد : عضله است همه اش . .

پوفي کرد : نيست که خيلي ورزش مي کني . .سيگار هم که نمي کشي . .

رفت سمت کمد و بافت مشکي اش را برداشت . .کشيد روي بالاتنه ي برهنه اش و کمي عطر زد . 

از آينه ديد که نفسي از عطرش برداشت : اين عطر و تازه گرفتي . .؟!

کمي اذيت کردنش که بد نبود . سر صبح حرص و جوش زدن هايش هم ديدني بود : کادو گرفتم . .دو سه هفته قبل . .چطوره . ؟!

اخمش بيشتر در هم شد : بو گند ميده . .

مقابلش ايستاد و کمي روي صورتش خم شد . .آيلي هم کمي به عقب خم شد : به اين عطر ميگي بوي گند . .يه نفس بگير ببين چيه . .؟!

چيني به بيني اش انداخت : اصلا خوش بو نيست . ولي خوب ديگه به سليقه ي بابابزرگا ميخوره . .ناراحت نباش .  . 

اين نيم وجبي پررو . .پررو . .

ساعتش را بست به مچ دست چپش و بازويش را گرفت :  روت و کم کن بچه . .

خودش را کنار کشيد و جلوتر راه افتاد : بچه رو شوهر دادن رفت عزيزم . .

لعنتي چه پيچ و تابي ميداد به قدم هايش . .دنبالش راه افتاد : مث بچه ي ادم راه برو ايلي . 

بي جواب لبخند کجي تحويلش داد . .

**

دکتر جواني شانه به شانه اش ايستاده بود و توضيحاتي ميداد . .تقريبا سرش را فرو کرده بود ميان موهاي آيلي . .چشم غره اي به خونسردي دخترک داد و دستش را گذاشت پشت کمرش و کمربند باراني اش را کشيد : عزيزم . .

راحت کشيدش عقب و دستش را دور کمرش حلقه کرد : وقت جناب دکتر رو گرفتي . .

آيلي با ابروهاي بالا رفته نگاهش کرد : داشتم در مورد فلور مي پرسيدم . .عزيزم . 

اين عزيزم پر کنايه اش را نديده گرفت و به دکتر که با تفريح نگاهشان ميکرد نگريست : مي تونيم الان ببينيمشون . .

لبخندي زد و يکبار ديگر نگاهش روي ايلي ماند : فقط دخترشون . .اونم خيلي کوتاه . .

ـ خيلي ممنون آقاي دکتر . .لطف کردين به من . 

چنگ محکمي به کمرش زد . لعنتي اين چه نوع صدائي بود . اصلا از کجاي حنجره اش همچين صداي شيريني سر گرفته بود . .

ـ فقط پنج دقيقه . .

ـ چشم . بازم ممنون . .

به محض دور شدن دکتر به هم پريدند . 

ـ ديوونه شدي . ؟!

ـ اين چه طرز حرف زدن بود . .نمي توني مثل بچه ي آدم حرف بزني . .

ـ چي . .مگه چطوري حرف زدم . .؟! داشتم تشکر ميکردم . .

روي صورتش خم شد : مرتيکه سرش و داشت ميبرد تو موهات . اصلا متوجه شدي . ؟!

ناباور نگاهش کرد : ويهان . .زده به سرت . .داشت برام از به هوش اومدن فلور و عوارض اين بيهوشي صحبت ميکرد . .فکر کردي دکتر مملکت انقدر بيکاره که اينجا باهام تيک بزنه . .

بازويش را چسبيد و جلو کشيد :  تيک بزنه . .؟! چشمم روشن . ديگه چي  . ؟!

ـ اه . ويهان . ولم کن و برو به کارت برس . .

ـ ميگم چرا صدات و اينطوري نازک مي کني وقت حرف زدن . اين جماعت که دکتر و غير دکتر ندارن . .

نفس کلافه اش را فوت کرد روي صورتش :  من عادي و معمولي حرف ميزنم . بيخود دنبال گير دادن به چيزي نباش . .

قانع نشده بود . دخترک يک مدلي حرف ميزد . صدايش زيادي شيرين بود . .

ـ نه . .تا حالا نديدم با من اينطوري حرف بزني . .

لبخند روي لب هاي رژ خورده اش نشست : ديوونه اي به خدا . .الان من دارم باهات حرف ميزنم . با دکتر هم همين مدلي صحبت کردم . .

نگاهش از روي موهايش سر خورد و رسيد به سايه ي قهوه اي ملايم پشت پلکش . .گونه هايش هم رژ گونه ي ملايمي داشت . نمي توانست بگويد زننده بود . اصلا نبود . .

ابروهاي خوش حالتش را بالا برد : برم . ؟!

عقب کشيد : با اين دکتره حرف نزن تا بيام . .

اخم کرد : ديگه داري با حرفات ناراحتم مي کني . يعني چي که حرف نزن . .؟!

دستش را فرو کرد داخل جيب شلوارش : يعني مثل دخترهاي خوب بشين اينجا تا بيام . يا کارت که تموم شد برو بوتيک که بيام دنبالت . .

غرزد و راه افتاد سمت اتاق فلور : زورگو . .

نفسي گرفت . .به گور هفت پشت جد و آبادش مي خنديد که ديگر بگذارد دخترک همچين رنگي را بپوشد . لعنتي . ليموئي خيلي بيشتر از آن که بايد رنگ موها و سپيدي صورتش را جذاب کرده بود . .

** 

از پشت ويترين بوتيک نگاهش کرد . .تي شرت ها را گذاشته بود روي پيش خوان و مرتبشان مي کرد . .مثل وقت هائي که مدرسه مي رفت و هر روز وقت ظهر مي امدند بوتيک و کمکش ميکرد . .آن وقت ها مي ايستاد روي چهار پايه و حالا قد کشيده بود . آن وقت ها گاهي ميان لباس ها خوابش ميبرد و حالا خانومي شده بود . .

در را باز کرد و جيرينگي ها به صدا درامدند .  . سربلند کرد و با ديدنش اخم به ابرو انداخت :  چه عجب اومدي . .

جلوتر رفت و نگاهش کرد : جمع و جور کن بريم خونه . .

بلوز داخل دستش را محکم کوبيد روي پيش خوان : ميدوني چند دفعه باهات تماس گرفتم . .؟! حداقل يه بار جواب ميدادي . 

دست کشيد روي پيشاني اش : گوشي تو ماشين مونده بود . .متوجه نشدم . .پيمان کجاست . ؟

شالش را باز کرد و دستي زير موهايش کشيد و پر غيض غريد : رفته پيش باز . .

حوصله ي يک و به دو کردن نداشت . .به اندازه ي کافي ساعات بدي را با عموي فلور گذرانده بود . گوشي اش را برداشت تا شماره بگيرد که صداي پيمان را شنيد . داشت کسي را تعارف ميکرد که داخل شود . .

سر برگرداند . .سارا بود . .نگاهش از سر تا پايش گذشت . .از باراني سورمه اي و شال خاکستري ولب هاي شاتوتي رنگش تا بوت هاي پاشنه بلند و براقش . .

حسابي به خودش رسيده بود : سلام . .

قدمي سمتش برداشت : سلام . خوش اومدي . .

سنگيني نگاه آيلي را روي شانه هايش حس ميکرد . .لعنتي  . .به کسي چه ربطي داشت . آيلي يا سارا . .

چشم غره اي به نيش باز پيمان زد . 

ـ اه . داداش . اگه با من کاري نداري برم . .

هنوز داشت با چشم خط و نشان مي کشيد که پيمان تنهايشان گذاشت . .

برگشت سمت سارا :  چه بي خبر . .

ـ اومدم يه سر به حسام بزنم ديدم که هستي . .

انگار تازه متوجه آيلي شده بود که نگاهش بينشان حرکت کرد . .از روي شانه هايش به آيلي نگاه کرد و دوباره خيره اش شد . .

دخترک دست به سينه تکيه داده بود به پيش خوان و نگاهشان ميکرد . .

کلافه نفسي گرفت : بشين . .

برايش صندلي سفيد کنار آينه را جلو کشيد . .رفت سمت آيلي و جلوي ديدش ايستاد : نمي خواي بشيني . .؟!

لب زيريش را کشيد داخل دهان و رها کرد : مزاحم خلوتت نميشم . سوئيچ و بده برم تو ماشين . .

کمي سرش را جلوتر برد : خلوت ديگه کدوم کوفتيه . ديدي که منم تازه اومدم . .بشين با هم ميريم . .

لجبازي کرد : نمي خوام . بمونم يه چيزي بارش مي کنم . .

دستي به ته ريشش کشيد : بس کن . .

ـ نمي خوام . 

ـ ويهان جان . نمي خواستم مزاحمت بشم . . يه چيزي پيشم جا گذاشته بودي . .

نگاه آيلي قبل از خودش سمت سارا برگشت . .

چه چيزي را جا گذاشته بود . .؟! اصلا آخرين باري که سارا را ديده بود . .پلک هايش را روي هم فشرد . .آن روز . آن شب . .

ـ اين گردن بندت پيش من مونده بود . .تقريبا پنج شش ماهي ميشد که اونجا بود . .البته منم يکي دو روز قبل پيداش کردم . افتاده بود زير . .

نمي دانست حالت صورتش چطور بود که جمله اش را تمام نکرد . .خودش مي دانست . .افتاده بود زير تخت . .ديگر غير از تخت اتاق سارا که جائي نبود . .

نفسي گرفت : مرسي که پيداش کردي . .منم يادم نبود که گم شده . 

نگاه متعجب سارا هنوز از روي شانه هايش برمي گشت سمت آيلي . .نمي خواست برگردد و نگاهش کند . .به آيلي ربطي نداشت . .به اين دختر هجده ساله هيچ ربطي نداشت که گردنبندش را کجا انداخته بود . .روي تخت . .زير تخت . .

دستي بين موهايش سراند : چيزي ميخوري بگم از کافي شاپ بالا بيارن . .

قدمي جلوتر برداشت :  ميخوام برم پيش پدرم . .کانادا . .

دست به سينه نگاهش کرد : براي اقامت . .؟

سري تکان داد . چتري هاي مشکي اش روي پيشاني اش رقصيد :  شانس خودم و امتحان مي کنم . .شايد يکي اون گوشه ي دنيا منتظرم باشه . 

لبخندي به لبش نشست . سارا خوب بود . .مهرباني اش . .آرامشي که داشت . .مي توانست ميان مردمک هايش حرف هايش را ببيند . .دستي به ته ريشش کشيد . آيلي زيادي ساکت بود . .بايد برمي گشت و نگاهش مي کرد ، اما ترجيح داد کمي ديرتر سمتش برگردد . .به دخترک ربطي نداشت که شش ماه قبل . وقتي هنوز محرم هم بودند با سارا . .

ـ آخر هفته تو خونه ي حسام يه مهموني گرفتم . مي خوام با بچه ها خداحافظي کنم . خوشحال ميشم بياي . .با آيلين . 

نفسي گرفت . .نمي خواست حرف هاي قبل باز تکرار شود . .نمي دانست اين سکوت آيلي خوب است يا بد . .سر برگرداند و نگاهش کرد . .سرش را کمي خم کرده بود پائين و به کفش هايش نگاه مي کرد . .

سارا انگار متوجه اوضاعشان شده بود که لبخندي زد : فکر کنم موقع بدي اومدم . .کاش قبلش تماس مي گرفتم . .

دست روي بازويش گذاشت :  نه . .مزاحم نيستي . .من از صبح نبودم بوتيک . .

ـ پنج شنبه منتظرت باشم . .؟!

ـ براي خداحافظي حتما ميام . .

انگار جواب دلخواه سارا نبود که چيني به ابرويش افتاد . .نگاهش را از روي لب هاي شاتوتي اش بالا کشيد . .

ـ من ديگه برم . .

کنارش راه افتاد . .بايد مي گفت کار خوبي کرده بود که امده و يک جنگ اعصاب حسابي را برايش برنامه ريزي کرده . .؟!

دست سارا که سمتش دراز شد . .پنجه اش را گرفت : دوست دارم بياي . .

با انگشت روي دستش کشيد : ميام . .

سري تکان داد : پس . .خداحافظ . .

بايد تعارف مي کرد که مي رساندش . .؟! از رفتار بعد از اين آيلي مي ترسيد . کلافه دستي به پشت گردنش کشيد . .از يک دختر بچه ي هجده ساله مي ترسيد . .؟!

برگشت داخل و صندلي را برگرداند کنار آينه . لباس هاي روي پيشخوان را داخل قفسه چپاند : کيفت و بردار بريم . .خسته ام . .

بي حرف چنگي به کيفش زد و جلوتر از او راه افتاد . .حالا دلش نمي خواست ساکت بماند . .بايد حرفي ميزد . .بايد جيغ و دادي راه مي انداخت . .اما سکوت کرده بود و نگاهش نمي کرد . ددستش را پيچانده بود دور سينه اش و موهايش از بازي شال دور صورت و گردنش را پوشانده بود . .

صندلي را کمي به عقب خواباند و تکيه داد . .چشم هايش را بست و باز هم ساکت ماند . .بايد توضيحي ميداد . .؟!

مثلا مي گفت که قصدش از ديدن سارا اصلا رفتن به تخت خوابش نبود . .اما نتوانست پس بکشد . .مي گفت نمي خواستم . .؟!

دروغ بود . خواسته بود . آن بودن با سارا و ماندن کنارش را خواسته بود . .

مي گفت که دلتنگش بود و در و ديوار خانه به جان اعصابش افتاده بودند و سارا در لحظه اي به ديدنش آمده بود که نياز داشت تنهائي اش را با کسي پر کند . .؟!

فايده اين حرف ها چه بود . .بايد مي گذاشت که تمام شود . .سارا مي رفت و ديگر کسي به زندگي اش نمي آمد . .خودش مي ماند و شايد آيلي . .شايد تنها . .

به محض ورودشان شال و کيفش را گذاشت روي کاناپه . .راه افتاد سمت اتاق خوابش و باراني اش را ميان راه انداخت . .

براي يک لحظه از تصور رفتنش به اتاق و قفل کردن در ترسيد . .قدم هايش را تند کرد اما آيلي رفت داخل و بلافاصله صداي قفل کردن در را شنيد . .

ـ آيلي . براي چي رفتي تو اتاق من . .بيا بيرون مي خوام لباس عوض کنم . .

دوباره به در کوبيد : ميگم باز کن . آيلي . .

داد کشيد : حالم و به هم ميزني . .

نفسش را فوت کرد بيرون : بيا در و باز کن با هم حرف مي زنيم . .

صداي کوبيدن وسايل اتاق را مي شنيد . .داشت اتاقش را زير و رو ميکرد . مهم نبود . اگر اينطور آرام تر ميشد . .

ـ گردنبندت و جا گذاشتي . .؟ شش ماه قبل . ؟! يعني وقتي که من شب و روزم تو خونه ي خسروخان با فلور مي گذشت . .يعني وقتي که هيچ شبي و نمي تونستم بخوابم . لعنتي . .لعنتي .  . 

صداي شکسته شدن چيزي را شنيد . آينه يا شيشه . محکم تر به در کوبيد : باز کن اين کوفتي و . .داري چه غلطي مي کني . ؟!

جيغ زد : رفتي باهاش خوابيدي اونم وقتي که هنوز اون صيغه نامه بود . وقتي پيش فلور و ماني گفتي که من . .من . 

کلافه تر شد . چنگي ميان موهايش انداخت : آيلي . .!!

ـ اسم من و به زبونت نيار . .حالم و به هم ميزني . .هوس رنگارنگت اين بود . .هموني که تو ترکيه به خاطرش تحقيرم 

کردي . آره . .؟!

ـ داد نزن . 

ـ براي همين بهم گفتي دست هر کسي و بخواي ميگيري و ميبري تو تخت خودت . .؟! که به من مربوط نيست . ؟!

ـ اين در و باز کن تا حرف بزنيم . 

دوباره جيغ کشيد و کوبيد روي در : من با تو هيچ حرفي ندارم . .خائن . دروغگو . عوضي . .ب ي غيرت . .

مشت هايش محکم و محکم تر روي در نشست : بيام تو اون اتاق ميدونم باهات چيکار کنم . .به من مي گي بي غيرت . عوضي . .؟!

ـ آره . به تو مي گم . .چيه ناراحت شدي . .مگه نيستي . .؟!

لگدي پاي در نشاند : بيا بيرون تا نشونت بدم بي غيرت کيه . .بيا بيرون . .!!

دادش آنقدري بلند بود که گلويش را به سوزش بياندازد . .که آيلي را ساکت کند . .که صداي نفس هايشان بپيچد ميان سکوت خانه . .

هق هق بي صدايش را مي شنيد : دختره ي بيشعور . .اومد و ديد نيستي رفت مغازه ي حسام تا بياي . تا اون گردنبند کوفتي و نشونم بده . که چي  . بفهمم که باهاش بودي . تو خونه اش . .؟! فکر کرد برام مهمه . .مهم نيست . ديگه مهم نيست . .برو هر کاري مي خواي بکن . .

بي غيرت نبود . .عوضي هم نبود . .تکيه اش را به در داد و کمي به پائين خم شد . .صداي گريه اش را مي شنيد . .

مشتش را دوباره کوبيد روي در : بيا بازش کن ببينم چه گندي زدي . .

ـ من گند نزدم شازده . توئي که گند زدي به زندگي من . .اصلا براي چي من و نگه داشتي اينجا . ؟! من مي خوام برگردم خونه ام . براي چي بايد اينجا بمونم . .بمونم که فردا يکي ديگه در اين خونه رو بزنه . .

داد زد : چه ربطي به تو داره . .؟!

صداي چرخيدن قفل را شنيد . عقب کشيد . ميان چهارچوب در ايستاد . موهايش پريشان بود و رد اشک زير چشمش را سياه کرده بود . 

چانه مي لرزاند و سينه اش از شدت خشم بالا و پائين مي شد : راست مي گي ربطي به من داره . ديگه نداره . .اما چون موضوع اون دختره مال وقتي بود که من زنت بودم اين و بهم بدهکاري . .

دستش بلند شد تا محکم روي صورتش بنشيند . مچ اش را بالاي سرش گرفت . .لعنت به سارا و خراب کاري اش . لعنت به خودش و نيازش . .لعنت به ايلي . .

پر بغض و خشم پوزخند زد :  چي شد . .طاقت نداري بزنم تو صورتت . ؟!

ـ تو زن من نبودي . منم بهت خيانت نکردم . اين و فرو کن تو سرت . .

دستش را پس کشيد تا مچش را رها کند : ولم کن لعنتي . .آره من هيچ کس تو نمي شم . .ولم کن مي خوام برم . .

محکم تر مچش را فشرد : هيچ گوري نميري آيلي . من و عصباني نکن . .برو مثل بچه ي آدم بشين تو اتاقت . .

ـ مي خوام برم خونه ي خودم . .چه ربطي به تو داره هان . ؟! پدرمي يا برادرم . .؟!

گستاخي اش را ميديد و مي شنيد و دلش به درد مي امد . .بايد آرامش ميکرد . بايد برايش حرف ميزد . .؟ بايد بي خيال ميشد و کنار مي رفت . ؟ 

نفسي گرفت . دستش را انداخت پائين : بس کن . .روز گندي داشتم و به لطف تو گه شد . .ديگه بس کن . 

خم شد و از روي زمين باراني اش را برداشت : باشه . ديگه بس مي کنم . .

داشت بيشتر از توانش خودش را کنترل مي کرد تا داد و هوار نکند . .که تمام خستگي و ناراحتي اش را سر آيلي خالي نکند . .

بازويش را گرفت : لباست و دربيار و برو تو اتاقت . 

زل زد به چشمانش : براي چي بايد اينجا بمونم . .يه دليل بيار که من بايد اينجا باشم . .!!

با پشت شصت گوشه ي لبش را خاراند : آيلي تمومش کن . 

ـ دارم همين کارو مي کنم . .مي خوام برم خونه ام . .

کشيدش جلو و غريد : د لامصب . .کدوم خونه . کي اونجا منتظر توئه . .؟!؟

سينه به سينه اش ايستاده بود و زل زده بود به صورتش : به تو ربطي نداره . .تو چيکاره اي . .بهم بگو چکاره ي مني تا گوش به حرفت بدم . .تا برام مهم نباشه که کي و مياري تو تختت . .

چنگ انداخت به شانه اش : چرا ساکت نمي شي تا منم خفه بمونم لعنتي . کي و آوردم تو تختم . ؟!

هفت سال پات ايستادم و نذاشتم آب تو دلت تکون بخوره . .با هيچ کس نبودم . مي فهمي  . .پاي هيچ کس به خونه ام باز نشد . هيچ وقت . .اما با سارا بودم چون احتياج داشتم . چون تنها بودم . .چون نبودي . .مي فهمي  . .؟! 

خيال ميکرد با نعره اي که زده ساکت مي ماند اما مثل خودش سر به عصيان گذاشته بود : حالا هستم . من و ببين . .!!

تو نمي خواي من و ببيني . من که اينجام . کنارت . .من که نمي خواستم تنهات بذارم . .

نگاهش سرگردان شد . بين مردمک هاي لرزان و لب هاي لرزانش . .

خفه ماند . دخترک را با سارا مقايسه ميکرد . .تنهائي اش را با سارا پر کرده بود چون ايلي نبود . .؟!

نگاهش باز روي صورت گريانش چرخ خورد . .اين فکرهاي مزخرف لعنتي . .

قدمي به عقب برداشت و کتش را انداخت روي کاناپه . دستي به گردن عرق کرده اش کشيد . .يک نخ سيگار مي خواست . بايد کام مي گرفت . قدم بلندي سمت آشپزخانه گرفت و بسته ي سيگارش را برداشت . 

تکيه داد به کانتر . .پک عميقي زد آيلي هيچربطي به سارا نداشت . .سارا زن بود . .زني که کنارش جان گرفته بود

عقل و قلبش را کشته بود و فقط نيازش را ديده بود . 

آيلي . آيلي اما دختر بچه ي هجده ساله اي بود که تنهايش گذاشته بود . .غمگين بود . . بودن با سارا حالش را خوب کرده بود . 

حتي اگر همان يک دفعه و همان شش ماه قبل هم بود . بودن آيلي يا نبودنش ربطي به ماجراي سارا نداشت . .داشت . .؟!

ته سيگار را روي کانتر فشرد و بعدي را روشن کرد . حتي نمي خواست برگردد و نگاهش کند . .هق هق ضعيفش را مي شنيد . 

پائين کانتر سر خورد و نشست . پاهايش را جمع کرد ميان سينه اش . .سرش را چسباند به ديوار پشت سرش . .

از سيگارش کامي گرفت . .فکر کرد بوسيدن سيگارها هم عالمي دارد . .اينبار محکم تر . تمام حجم سينه اش پر شد . .چنگي ميان موهايش زد . .

چند بار سرش را کوباند به ديوار پشت سرش . چه مرگش شده بود . چطور توانسته بود مقايسه شان کند . داشت ديوانه ميشد . .؟!

مگر ميشد که آيلي . که زن بودن . .کامي گرفت و خاکسترش را ريخت کف آشپزخانه . .دخترک . روي سينه اش را تتو کرده بود . .روي قلبش . .چرا بايد اول اسمش را مي کوبيد روي سينه اش . .نفسش تنگ شد . ته سيگار را پرت کرد روي زمين و دويد سمت اتاقش . 

نشسته بود لبه ي تخت . ميان اتاق به هم ريخته و شيشه هاي شکسته ي عطر . .خرده هاي آينه ريخته بود روي لحاف رو تختي و بوي عطرش همه جا را پر کرده بود . .

انگار از حضور ناگهاني اش يکه خورد که کمي به عقب پريد . .

کنارش زانو زد : براي چي روي سينه ات و تتو کردي . ؟!

مژه هاي بلندش هنوز خيس اشک بود . .سنگين پلک زد : چي . ؟!

دستش را بند شانه اش کرد . .غريد : دارم مي گم براي چي اسم من و روي سينه ات تتو کردي . هان . ؟!

لرزيدن چانه اش را که ديد ديوانه شد . فرياد زد : گريه نکن . حرف بزن . حرف بزن بفهمم داره تو سرت چي مي گذره  .

اشکش سر خورد روي گونه اش .حرف نميزد . .؟ خفه مانده بود . ؟!

داشت ديوانه اش ميکرد . .يقه ي لباسش را کشيد پائين : مي خوام دوباره ببينمش . شايد اشتباه کردم . هوم . شايد V نيست . .

دستش را گذاشت روي مچ اش تا نتواند لباسش را عقب بزند . .اهميتي نداد . .يقه ي تي شرتش را کشيد پائين . .

گردنش خم شد : ويهان . 

ـ حرف نزن . .ساکت باش تا ديوونه ترم نکردي . .

يقه ي لعنتي را پائين تر کشيد . .آنجا بود . .در بالاترين قسمت سينه اش . .روي سپيدي پوستش مي توانست واضح ببيندش . 

نفسش را حبس کرد : اين . اين . .براي چيه . .؟!

چشم هايش تند و تند ،  پر و خالي ميشد . .هنوز مچ دستش را گرفته بود . .سفيدي دستانش در مقابل تيرگي دستش . مثل تفاوت شب و روز  . کمي کمرنگ تر . .دستش را گذاشت دو طرف صورتش : ببين من و . اين اسمي که اينجا نوشتي که به خاطر من نيست . .درسته . ؟!

با زبانش نمي گفت . اما اين چشم ها . اين نگاه .  .  نبض روي شقيقه اش تند کوبيد . .نفسي گرفت . .تمام اتاق بوي عطر گرفته بود و هنوز هم بوي رزهاي سفيد را حس ميکرد . 

چنگي ميان موهايش زد و پاي تخت نشست . .زمزمه کرد :  چيکار کردي آيلي . .چيکار کردي با من . .واااي . .

کف دستش را زير دندان فشرد و خم شد روي زانو هايش . .  پنجه هاي کوچکش را ميان موهايش مي کشيد . .سرش بيشتر روي زانو خم شد . .درد بود و درمان . .؟!؟ هوووفي کرد . .لعنتي . .معجزه ي انگشتانش را باور ميکرد يا تتوي روي سينه اش . .؟!

**

پلک هاي خسته اش را باز کرد . .مي توانست صداي خرده شيشه هائي که جمع ميکرد را بشنود . .عطرهايش را کوبانده بود به آينه و حالا هزاران تکه شده بود . .حسي براي برخواستن نداشت . .روي نرمي کاناپه هم تمام عضلاتش به درد آمده بود . . سنگيني ديشب را روي شانه هايش حس ميکرد . مگر مي توانست که فراموش کند . .

صداي قدم هايش را مي شنيد . .پا برهنه قدم برمي داشت . .نمي خواست بيدارش کند . .نمي دانست که تمام شب را بيدار مانده بود وشات به شات سيگار دود کرده بود . .خلقش تنگ بود . .سردرد داشت و بدش نمي آمد پاچه بگيرد و بدرد . . نشست روي کاناپه و قدم هاي دخترک در نزديکي اش متوقف ماند . .

دستي روي تي شرت بالا رفته اش کشيد و ايستاد : حاضر شو بريم بيمارستان . .

ـ صبحانه آماده کردم . 

چنگي ميان موهايش انداخت و از کنارش رد شد : نمي خورم . .

ناليد : ويهان . !!

مشت مشت آب سرد پاشيد به صورتش و به تصوير خيس و درهمش در آينه نگاه کرد . ته ريش چند روزه و چشم هاي سرخ و پف کرده . .پووفي کرد و دستي روي پلک هايش کشيد . .

اتاقش به نسبت مرتب شده بود . جز جاي خالي آينه و شيشه هاي عطرش . .لباسي از کمد بيرون کشيد و پوشيد . .

ايستاده بود کنار ميز آشپزخانه . 

غر زد :  اگه وقت اضافه داري و مي خواي بموني من برم . .؟!

سر تکان داد و از کنارش رد شد . .به کشيدگي قدش چشم دوخت : چي شد . برم . ؟!

ـ ميام . 

نگاهي به نيمروهاي زعفراني يخ کرده انداخت . .صبحانه نخورده بود . ليوان خالي اش نشسته بود کنار ليوان بزرگ 

خودش . دسته هايشان کنار هم شبيه به دوقلب نيمه مي ماند . .مزخرفي نثارخودش کرد و بيرون رفت . .

نگاهي به بافت يشمي اش انداخت . .حداقل از ان باراني مکش مرگ ما بهتر بود . .لعنتي دوباره به خودش گفت . .چرا تمام نمي کرد و خفه نمي ماند . .؟!

ـ من حاضرم . .

نگاهش که نمي کرد مي دانست که شب را نخوابيده . .صبحانه نخورده و بغض دارد . .

پشت فرمان نشست و راه افتاد . .سرش را تکيه داده بود به پشتي صندلي و چشمانش را بسته بود . .نگاهش تا روي انگشتانش کشيده شد . .پنجه هايش را پيچيده بود به هم و مي فشرد . .

**

نگاهي به آيلي انداخت که داخل ماشين نشسته بود . .آمده بود تا با عموي فلور حرف بزند و چه کار مزخرفي . 

ـ تا به هوش نياد و من نفهمم چه اتفاقي براش افتاده از شکايتم صرف نظر نمي کنم . .

گوشه ي لبش را لمس کرد : من هم ديروز عرض کردم که مشکل چي بود و تو اين مدت چه اتفاقاتي افتاده . .

نگاه خيره ي عموي فلور را که روي آيلي ديد ادامه داد : اين بچه چه گناهي کرده که بايد تقاص ندونم کاري هاي فلور و بقيه رو بده . 

مرد عصبي نگاهش کرد : منظورتون از بقيه ميشه پدر و برادر گرامي ديگه . .

ابروهايش را گره کرد : اگه اونا مقصر هم بودن الان ديگه نيستن . .بهتره به جاي اين کارها دنبال ماني بگردين . اگه فلور به هوش نياد فقط اون مقصره . .

ـ ماني هم داره چوب ندونم کاري هاي خانواده ي رستگار و ميخوره . 

دست به سينه نگاهش کرد : به رستگارها چه مربوط که شوهر فلور ديوونه بود و زنش و به باد کتک مي گرفت . .شما که سر و مر و گنده اينجائين اون موقع که داشت زير دست و پاي شوهرش مي مرد کجا بودين . .؟

چشمانش را تنگ کرد و با نفرت ادامه داد : به رستگارها چه ربطي داره که فلور نمي تونست براي بچه اش مادري کنه . 

انگار عموي فلور را حسابي عصبي کرده بود که غريد : من رضايت نمي دم . اين و تو گوشت فرو کن . 

سينه به سينه اش ايستاد :  به درک . .فکر کردي من فقط منتظر رضايت شما هستم . .؟! ماني و همين روزا پيدا مي کنم و ميدم دست پليس . .بعد از اون هم برام مهم نيست سرش چه بلائي مياد . حتما مي دونيد که يه پرونده ي آدم ربائي هم تو شاهکارهاش داره . .

آيلي نگران نزديکشان ميشد . .کمي عقب کشيد . .نمي خواست داد و دعوا راه بياندازد . .بايد بيشتر صبوري مي کرد اما 

نتوانست . .

ـ چي شده ويهان . ؟!

دستش را بند بازويش کرد : برگرد تو ماشين . .

ـ من عموي مامانت هستم . .

نگاه آيلي از روي صورتش گذشت و به مرد رسيد : سلام . 

ـ از ماني خبري نداري . ؟!

نگراني اش را حس کرد : نه . .نمي دونم . از همون روز ديگه نديدمش . .

ـ داري راستش و ميگي . مگه نه . ؟!

ـ هه . .الان شما نگران ماني هستي يا فلور . موضع خودت و مشخص کن جناب افشار . .

آيلي به بازويش چنگ انداخت : خبري از ماني شده . .؟! شما خبري ازش دارين آقا . ؟! تقصير ماني نبود . .فلور پاهاش سر خورد . .

دست روي شانه اش گذاشت : آيلي . ؟!!

لب گزيد و پر بغض شد :  اگه مي دونيد کجاست بگيد بياد . فلور به هوش مياد . .دکترش گفت که همين روزا به هوش مياد . .خوب ميشه . .

ـ من خبري از ماني ندارم . .

نفسي گرفت : بيا بريم تو ماشين . .

ـ ويهان . ؟!

التماس چشم هايش را که ديد اخم کرد : ويهان و . .بيا بريم . اينم از همون خانواده است . تا به حال که جز دردسر چيزي ازشون نديديم . .

ـ مواظب حرف زدنت باش . 

ـ نباشم چيکار مي کني حضرت آقا . .تو اينهمه سال اين زن بي کس و کار بود و هيچ کي و نداشت . .هفت سال افتاده بود گوشه ي آسايشگاه و هيچ کسي نبود تا يه احوالي ازش بگيره .  . نيومده ادعاي همه ي درداي فلور و از من و اين دختر مي خواي . ؟! نکنه يه چيزي بدهکار شديم . .؟!؟

برگشت سمت آيلي و بازويش را گرفت : بيا بريم . .

دنبال خودش کشاندش و سوار ماشينش کرد : بهت گفتم نيا پائين . .نمي فهمي . .؟!

انگشت شصتش را گرفته بود زير دندان : چرا بهم نگفتي که عموي فلور ه . .

مچ دستش را گرفت و عقب کشيد : نکن تو دهنت . .

ـ اصلا اين عمو تا به حال کجا بوده . 

ـ از ده پونزده سال قبل دبي زندگي ميکنه . .حالا اومده و دم از برادرزاده اش ميزنه . .اينا همه به خاطر ندونم کاري هاي 

جنابعاليه خانوم . .

برگشت سمتش : به من چه ربطي داره . مگه من خواستم که فلور و هل بده . 

روي فرمان ماشين ضرب گرفت :  حرف گوش نميدي آيلي . بيخود براي من ننه من غريبم بازي در نيار . بهت گفتم اين پسره مشکل داره . آدم حسابي نيست . .

ـ چرا . چون هزار جور بدبختي تو زندگي اش کشيده . .؟! چون مادرش ولش کرده . پدرش افتاده بود گوشه ي زندان . آره . ؟!

ـ نه خير . به اين خاطر که پر از عقده است . .الان چند ساله که افتاده پي زندگي شماها . ميدوني . .هر چي کينه اي هم بود ديگه بايد تموم ميشد . اما بس نمي کنه . اينا يعني چي . ؟!

سکوت دخترک باعث شد ادامه ندهد . .جلوي خانه نگه داشت : من جائي کار دارم دير وقت ميام . 

ـ پس منم برميگردم خونه . .

تکيه داد به شيشه ي پنجره و نگاهش کرد : دوباره مي خواي شروع کني . ؟!

پررو جواب داد : مگه تموم شده بود . ؟!

ـ آيلين . 

ـ من مي خوام برگردم خونه . يا حداقل ماشينم و بيارم . .فردا کلاسام شروع ميشه . از اون طرف هم ميرم بيمارستان . 

ـ برو بالا من ماشينت و ميارم . 

ـ من خودم بايد باشم . لباسام و مي خوام . .

سر تکان داد :  ببينم چي ميشه . فعلا برو پائين . .

کمربندش را باز کرد و چرخيد سمتش : آروم رانندگي کن . .

سريع پياده شد و دويد سمت خانه . .روي لبش دست کشيد . مي خنديد . ؟! هرگز . 

 . .

دير وقت بود که رسيد خانه . چراغ هاي خاموش نشان ميداد که آيلي به خواب رفته . با کمترين سرو صدا راه افتاد سمت اتاقش دستانش را گذاشته بود زير گونه اش و به خواب رفته بود . .روي دو پا مقابل تخت نشست . .قسمتي از موهاي قرمزش روي گردنش ريخته بود . .سرش را گذاشت لبه ي  تخت و نگاهش کرد . .لبخندي به کک و مک هايش زد . .اخم داشت و دلش مي خواست ميان ابروهايش را ببوسد . .

انگشت اشاره اش را برد جلو و نزديک بيني اش گرفت . .دم و بازدمش را حس کرد . .کاري که خيلي شب ها که بيدار ميشد تا سري به اتاقش بزند انجام مي داد . خم ميشد و موهايش را ميبوسيد . اما حالا نمي توانست . .

اين روزها هر بوسه هزار بار تفسير ميشد . .دستش را کشيد بين موهايش و ايستاد . .راه افتاد سمت اتاق خودش . .

روي تخت تنهائي اش . .

آينه اش را عوض ميکرد . کاش کسي اين قلب لعنتي را از سينه اش مي کشيد بيرون و ميبرد . .

دراز کشيد روي تخت و زل زد به تصويرش در آينه . .

با صداي حرف زدن آيلي چشم باز کرد و نشست . .با موبايلش حرف ميزد و لحن صدايش پر از اضطراب بود . .

ـ بله . من دخترشون هستم . .اتفاقي . اتفاقي افتاده . .؟!

راه افتاد سمت آيلي که دست به کمر ايستاده بود : چي شده . .؟!

نگاهش کرد : فلور به هوش اومده . .

نفس حبس شده اش را داد بيرون . .

موبايلش را انداخت روي کاناپه ودويد سمت اتاقش :  بايد برم بيمارستان . الان . الان بايد کنارش باشم . .

نگاهي به ساعت انداخت . .نزديک به پنج صبح بود . .خمياز اش را خورد و رفت تا لباس بپوشد . .براي اولين دفعه حس کرد از بودن فلور خوشحال است . 

داخل اتاقش شد : من و ميبري . ؟!

صداي پر بغضش را که شنيد اخم کرد : ديگه به هوش اومده . چرا ميلرزي . .

ساده اعتراف کرد : مي ترسم . .

بلوزش را پوشيد و دستش را گرفت : ديوونه اي به خدا .  . 

گوشه ي ناخن شصتش را گرفت زير دندان : ويهان . .

سر تکان داد : بيا بريم . .

**

پيمان ته سيگارش را با پا برد سمت زباله : گند زدي به اينجا . .خانوم عماد کي مرخص ميشه . ؟!

نگاهي به ساعت انداخت : يکي دو روز ديگه . .

ـ پس امشب مياي مهموني خونه ي حسام . 

سر تکان داد . .مي رفت . .آخرين کلاس آيلي هشت شب تمام مي شد و مي خواست قبل رفتنش برود مهماني سارا . .اين يکي دو روز از هم رو گرفته بودند و حرف نمي زدند . .فکر کرد بايد دوباره آنها را بگذارد خانه ي خسرو خان يا نه . .

ـ براش چيزي گرفتي . ؟!

ابرو بالا داد : براي کي . ؟!

پيمان کمي سمتش خم شد : خواهرزاده ي حسام و ميگم . .سارا . 

با انگشت اشاره روي پيشاني اش فشرد تا عقب برود : به تو مربوط نيست . 

ـ داداش من . اين دختر واضح نشون ميده که از تو خوشش اومده . دختر بدي هم نيست . چرا ميذاري بره . .

دوباره ابرو بالا داد : همين الان گفتم به تو مربوط نيست . .

پوفي کرد و دست به سينه شد : به درک . .هميشه تنها باش . ديگه پير شدي مرد حسابي . داري ميري تو سي و پنج سالگي . .

خوب که چه . .مي رفت وارد سي و پنج سالگي و هنوز خيلي فرصت داشت . .کسي بود که بگويد غير اين است . .

ايستاد و گوشي موبايلش را برداشت : يه جائي کار دارم . ميرم و برميگردم . .

ـ جنساي جديد کي ميرسه . ؟!

شانه داد بالا : نمي دونم . .امشب تماس ميگيرم . .

غرغر پيمان را پشت سرش شنيد : پس تو چي مي دوني . .

**

نگاهي به رديف جواهرات مقابلش انداخت . تا به حال پيش نيامده بود که همچين چيزهائي بخرد . .آيلي هم از بدلي جات استفاده ميکرد . .نگاهش روي سبز زمردي ماند . .روي سپيدي گردنش خاص تر ميشد . درست مي افتاد روي گودي گردنش . . اخمي افتاد به ابرويش . .آمده بود تا براي سارا هديه بگيرد . عنوانش اهميتي نداشت . .هديه . .يادبود . .

يک جفت گوشواره با آويزکوتاه و مرواريد . فکرش رفت کنار قرمزي موهايش . .روي لاله ي ظريف گوشش حسابي زيبا 

ميشد . .وقتي سرش را کج کي گرفت آويز مي رقصيد . .

نفسي گرفت . نبايد مي گذاشت که دوباره شروع شود . .اما وقتي جواهر فروشي را ترک کرد جيب هاي چپ و راست باراني مشکي اش سنگين بود . . چپي کمي بيشتر . روي زمرد کوچک سبز رنگ . .روي آويز گردنبدي که برايش خريده بود . .

بعضي چيزها در اختيارش نبود . .به خودش پوزخند زد . .عجب مرد راست قدمي بود و نمي دانست . .برگشت به بوتيک و توجهي به تيکه بار کردن هاي پيمان نداده بود که مي خواست سر در بياورد کجا رفته . .

**

گره ي کراواتش را کمي شل کرد : کي ميرسي خونه . ؟!

صدايش پر از خستگي بود : تا هشت و نيم نه مي رسم . .

کراوات لعنتي اذيتش ميکرد . حرصي بازش کرد و انداخت : لعنتي . 

ـ چي شده . ؟!

دکمه ي اول و دوم پيراهن سفيدش را باز کرد :  متنفرم از هر چي کراوات تو دنياست . .نشست لبه ي تخت و نفسي گرفت : تا بياي دير وقت ميشه ميام دنبالت . 

ـ داري ميري مهموني . .؟!

نمي خواست به نرمي صدايش توجه کند : آره . .

ـ . .

- آيلي . 

ـ من با دوستم ميام . نگران نباش . تا خونه من و ميرسونه . 

ـ کدوم دوستت . .؟

فکرش رفت پيش پسرکي که دفعه ي قبل سوار ماشين آيلي شده بود . .دستش را گذاشت روي گردنش : آيلي . .

ـ الهه .  . تو نمي شناسي . خونه اش تو همين خيابون . .من و هم ميرسونه . .

ـ . .

ـ ديرت نشه . .؟

دست کشيد روي پيشاني اش : رسيدي بهم زنگ بزن . .

زمزمه اش کم جان بود : باشه . .بهت خوش بگذره . .

مي خواست بگويد که براي خوش گذراني نمي رود . .که ميرود تا چيزي که حتي شروع هم نشده بود را تمام کند . .

دلش مي خواست بگويد که دلتنگش شده . .دلتنگ آيلي شيرين روزهاي گذشته که مي خنديد و بي خيال بود . .دخترک موقرمز . .دستش روي قلبش نشست . لعنتي درد داشت . .خيلي هم درد داشت . .

ـ يادت نره تماس بگيري . .؟

ـ نه عزيزم . .

عزيزمش را دوست داشت . .غلظتش دردناک بود . .مي فهميد و از پشت گوشي هم مي توانست فشارش را روي سينه اش حس کند . .اما اين عزيز بودن را رندانه دوست داشت . .

**

دست سارا دور بازويش حلقه شد : اولين بار هم روي تراس هم و ديديم . 

سرش را چسباند به بازويش و ادامه داد : اون شب خيلي تنها به نظر مي اومدي . .

تکاني به شات رنگي اش داد : الان تنها نيستم . ؟!

چرخيد و سينه به سينه اش ايستاد : چرا تنهائي . اما تو از اون ادم هائي هستي که با هر چيزي اين خلا رو نمي تونن پر 

کنن . زندگي و سخت ميگيري ويهان . .

سارا چه مي دانست که زندگي سخت تر گرفته . دارد دمار از روزگارش در مي اورد . .داشت خم ميشد و هيچ کس نمي ديد . .

انگشتش را کشيد روي ته ريش چانه اش : نياوردي اش . ؟!

نفسي گرفت . ده دقيقه ي قبل پيام داده بود که رسيده دم در خانه . حالا حتما دوش مي گرفت . .حوله ي قرمزش را مي پوشيد و ميرفت سمت اتاقش و گردنبندش را کنار روي تخت مي ديد . .خوشش مي آمد . .رنگ سبز را دوست داشت . .مي دانست . .

ـ کلاس داشت . 

دستانش را گذاشت دو طرف صورتش :  اون شب با اومدنم گند زدم نه . .؟!

دست دور کمرش پيچاند : خوبه که خودت هم ميدوني . .

با مشت روي سينه اش کوباند : عوضي . .

سرش را چسباند به کت تيره اش : دلم براي بدجنسي هات تنگ ميشه . .

روي کمرش دست کشيد : مگه چقدر همديگه رو مي شناختيم . .اينم ميشه يه خاطره و چند سال بعد يادت ميره . .

انگشتانش رفت دور گردن بدون کراواتش : يادم نميره . .حداقل نه انقدر زود . .

دستش را گرفت : شيطوني نکن . .

خنديد و لب زيردندان فشرد : چرا . ؟!

ابرو بالا داد : قبلا گفتم که ديگه اون رابطه تکرار نمي شه . .يادت نيست . ؟!

اخم کرده بود ودلخور نگاهش ميکرد : من چرا يادم ميره که تو چه آدم مزخرفي هستي . ؟!؟

سرش را کج گرفت و کشيدش ميان تاريکي تراس : الان ناراحتي . ؟!

انگشتانش را کشيد روي رگ گردنش :  نه . .

خنديد : خوبه . .مي تونم ببوسمت . ؟!

گفت نه . .اما مهم نبود . .بوسه ي کوتاهي از کنج لب هايش برداشت :  يه کم دير گفتي . .

اخمش پررنگ شد : خيلي فرصت طلبي آقاي رستگار . مي دونستي . ؟!

شاتش را لب زد : آره . تو اولين نفري نيستي که ميگي . .نميريم تو . مهمونات ديگه ميرسن . 

**

باران نرمي ميباريد . .ايستاد زير آسمان تيره . .دانه هاي باران روي صورتش رد انداخت . .نفسي از بوي خاک و باران برداشت . کتش را انداخت روي شانه اش و راه افتاد سمت پله ها . کمي از يک نيمه شب مي گذشت . مي خواست با کمترين سر و صدا داخل خانه شود . .نمي خواست بيدارش کند و ناراحتي را ميان چشمانش ببيند . .

با ديدن جسم مچاله اش کنار ورودي خانه قدم هايش ايستاد : آيلين . .؟!؟

تکاني خورد و به زحمت ايستاد . .

ـ براي چي اينجائي . بيرون خونه چيکار مي کني اين وقت شب . .؟!

زير نور کمرنگ پاگرد نمي توانست خوب نگاهش کند . جلوتر رفت : چي شده . .؟!

ـ کليد نداشتم . .

پنجه اش مشت شد : چرا بهم زنگ نزدي . از کي تا حالا نشستي بيرون . از نه شب . ؟!

بيشتر مچاله شد : ميشه بريم تو . .من خيلي سردمه . .

کليد را توي قفل چرخاند و عقب ايستاد . .آنقدر بي حس وحال بود که حتي نمي توانست کوله اش را حمل کند . .خم شد تا از دستش بگيرد . نگاهش روي چشمان خيس و اشکي اش ماند . .دستش شل شد . .

ـ آيلي . .

نشست جلوي ورودي و سرش راروي زانوهايش فشرد . .هق هق خفه اش را که شنيد همانجا کنارش زانو زد : چي شده . ؟! براي چي داري گريه مي کني . .آيلي ببين من و . .

دستش را روي بازويش گذاشت اما آيلي عقب کشيد . .

چنگي ميان موهايش زد . .مي دانست درد گريه هايش از چيست . .خر که نبود . .بود . ؟!

دوباره نزديکش شد : ببينمت عزيزم . .

ـ مي خوام . .برم . تو اتاقم .  . 

دست زير بازويش گذاشت : يه دوش بگير برات شير گرم کنم . .

دستش را پس زد . .اين روزها مدام پس زده ميشد . .نه يکبار . .که هر لحظه . .هر ساعت . .

لگدي به کتش زد و پرتش کرد . .رفت سمت آشپزخانه و دستانش را محکم کوبيد روي کانتر . لعنتي . .لعنتي . 

تمام اين چند ساعت را بيرون مانده بود و به خودش زجر داده بود . .دستي دور دهانش کشيد و نفسي گرفت . .نبايد تنهايش مي گذاشت . .نبايد مي رفت . .نبايد . . 

شير را داخل ليوان ريخت و سمت اتاقش رفت . .نشسته بود لبه ي تخت و به گردنبندش نگاه ميکرد . .نگاهش هيچ ذوقي نداشت . .

ـ اين و بخور . .

نگاه خيسش بالا آمد و روي ليوان شير نشست . .اشک بي هيچ پلک زدني سرازير شد . .

ـ براي من خريدي . .؟!؟

نگاهش را از تيله هاي درشت و مرطوبش سمت موهايش کشاند . .خيسي موها مي ريخت روي شانه اي که از بازي حوله مشخص بود . پوست تنش از سرما سفيدتر شده بود . .

خم شد و کلاه حوله را روي سرش گذاشت : سرما مي خوري . .

دستش را دوطرف سرش گذاشت و موهايش را خشک کرد . .نگاهش ميان لرزش شانه هاي دخترک و لرزش انگشتان خودش مي رفت و مي آمد . .

ـ برام ببند . .

دست لعنتي مي لرزيد ونمي توانست قفلش را باز کند . .گلوي لعنتي هم لرزش داشت . صدايش هم . . 

ـ نمي تونم قفلش و باز کنم . 

روبرويش ايستاده بود . .سرش را کمي به پائين خم کرده بود . .عطر رزهاي سپيد مي آمد . .رزهائي که پرپر ميشدند زير باد . .

خم شد و قفل گردنبندش را انداخت . .

سرش را بالا آورد . .سبزي سنگ درست روي گودي گردنش بود . .چشمانش بي اراده بالا آمد و از روي سپيدي صورتش گذشت رسيد به درشتي چشمانش . .بي صدا از اشک پر و خالي ميشد . .

انگشتش را گذاشت زير آويز کوچک و لمسش کرد :  دوسش دارم . .

کمي خودش را جلو کشيد و سرش را چسباند به شکمش . .دستانش را دور پاهايش حلقه کرد . .مثل وقت هائي که کوچک بود و قدش کوتاه بود . .

ـ ترسيدم شب نياي خونه . .مي ترسيدم وقتي مياي تنها نباشي . .

جوابي نداشت . .بايد خفه مي ماند و پا به پاي دردهاي دخترک درد مي کشيد . . دستش را گذاشت روي موهايش و لمسشان کرد . .

صدايش ميان گريه و خنده بود : برام شير گرم مي کني که سرما نخورم . .ميگي موهات و خشک کن . .اما چرا بهم نگفتي که مواظب قلبم باشم . .؟!

**

با انگشت تار موهاي مرطوب پيشاني تب کرده اش را عقب راند . .پلکش لرزيد . .صدايش پر خش بود و گرفته :  تو هم بخواب . .

انگشتش را کشيد روي لب هاي خشک و سرخش : هيس . .بخواب . .

نوک انگشتش را بوسيد . .بي آنکه لب هايش شکل بگيرد . .دستش را پس کشيد : تبت داره مياد پائين . .

باچشم هاي بسته ناله کرد : گلوم درد مي کنه . .

دست ها گوش به حرفش نمي دادند . همه خودسر شده بودند . بازويش که نشسته بود زير سر آيلي . دستش مدام روي موهايش را نوازش ميکرد.

.حالا هم روي سيبک گلويش را با انگشت لمس کرد : خوب ميشي . .تو سرما نشستي . .

سرش را حرکتي داد . انگار با زير گلويش انگشتش را نوازشي کرد : تقصير تو بود . 

دلش يک نخ سيگار مي خواست . .دستش را پس کشيد و گذاشت زير سرش : بايد بهم زنگ ميزدي ديوونه . .

غلت زد و پشت به او دراز کشيد : برو تو اتاق خودت . .براي چي اينجائي . ؟!

بند نازک لباس سرخابي افتاده بود روي بازويش . .دلش مي خواست دست بياندازد و بالا بکشدش . .اما نمي شد . .

دست ديگرش را هم زير سرش گذاشت و زل زد به سقف : فلور که مرخص شد يه مدت اينجا بمونين تا يه آپارتمان همين نزديکي ها پيدا کنم . ديگه اون خونه جاي امني براي شما نيست . 

ـ اون خونه رو دوست دارم . .

به پهلو چرخيد ونگاهش کرد . بند سرخابي حالا دقيقا به ميان بازويش رسيده بود . .دستش را زير سرش محکم کرد :  خودم با فلور حرف ميزنم . اين يه بار و به حرفم گوش بديد . .

هنوز پشت به او دراز کشيده بود . نگاهش به زنجير ظريف گردنش افتاد . همان قدر به گردنش زيبا بود که تصور کرده بود . 

ـ من تو خونه ي ديگه اي نمي تونم زندگي کنم . .

نفسي گرفت : شما بيايد اينجا من يه جاي ديگه پيدا مي کنم . خوبه . ؟!

سر تکان داد : اوهوم . اينجا رو دوست دارم . 

خنديد :  بچه به تو نميشه تعارف کرد . .؟!

صورتش را نمي ديد اما مي دانست که لبخند دارد : نه . .تازه من اينجا بچه اي نمي بينم . .

بچه پرروئي نثارش کرد و چه خوب که مي خنديد و غم هايش را فراموش ميکرد . .گفته بود چرا يادم ندادي که مواظب قلبم باشم . .قلبش را داده بود . .دستي دور دهانش کشيد و دستش را به بند سرخابي رساند و کشيدش بالا : 

يه بلوز گرمتر بپوش و بخواب . .تا صبح بهتر ميشي . .

نيم خيز شد تا بلند شود اما دست آيلي روي سينه اش نشست : ويهان . .؟!

نگاهش کرد . سرش تا روي سينه اش خم شده بود و آويز باريک روي گودي گردنش تکان ميخورد : ميشه فردا بريم از خونه ماشين و بياريم . .؟

فکرش ميان پلک هاي خمار و خواب آلود و صداي گرفته اش جا مانده بود . .سري تکان داد و خواست که بلند شود اما سنگيني دست آيلي مانع شد : ببخشيد که اذيتت کردم . .

نگاهش گستاخي ميکرد . ميرفت تا روي صورتش . گفته بود که قلبش را کجا گذاشته . .کنار قلب او . .؟!

ـ ديگه تبم قطع شده . .تو هم راحت بخواب . .

سرش را خم کرد و روي گونه اش را بوسيد . .به چشمانش نگاه کرد و خنديد :  ته ريش داري . .

نفسش جائي ميان سينه اش ماند . .چشمانش را از خماري چشمانش گرفت و از تخت پائين آمد . .

ـ شب بخير . .

در را پشت سرش را بست وچرا حس ميکرد چيزي را ميان اتاق جا گذاشته . . 

**

خريدهايش را گذاشت روي کانتر و صدايش را بلند کرد : کجائي . .

مثل خودش جواب داد : اينجايم . 

برگشت به پشت و نگاهش کرد . .جين پيش بندي پوشيده بود و موهايش را بالاي سرش بسته بود : چرا داد ميزني . .؟!

ابرو بالا داد : چند سالته عمو جون . .؟!

خنديد : چمه مگه . ؟! به اين خوشگلي . 

ابرو بالا داد : بر منکرش لعنت . .بيا اينا رو بچين تو يخچال من برم يه دوش بگيرم . .

روي کانتر خم شد و داخل نايلکس را بررسي کرد :  آخ جون . .لواشک هم خريدي . .اين ديگه چيه . .تخم بلدرچين . عوق . .

روي يک پا ايستاده بود و پاي ديگر را تاب ميداد . نگاهي به ناخن هاي لاک خورده اش انداخت . .هر انگشت يک رنگ . .

ـ يه ساعت ديگه کلاس داري . .

سر تکان داد و بسته ي لواشک را باز کرد : اوهوم . مي دونم . .

بايد مي گفت لاک هاي رنگي اش را پاک کند . .؟نفسي گرفت و چرا کنار آمدن با آيلي داشت سخت ميشد . .؟!

پليورش را درآورد :  با ماشين خودت ميري . ؟!

برگشت وخودش را بالا کشيد و لبه ي کانتر نشست : مشکوک شدي ويهان . 

ـ من . .؟!؟

سر تکان داد و جدي براندازش کرد : آره . کي ميري و با چي ميري و اينا براي چيه . .کسي  . .کسي و قراره بياري اينجا  

اخم کرد :  ديوونه شدي .  . کي و قراره بيارم . ؟ به جاي اين حرفا پاشو وسايل و مرتب کن و حاضر شو ديرت نشه . .

مي رفت سمت حمام و لبخندش را خورد . .توله شير هم چه فکرهائي ميکرد . .

دوش گرفت و لباس خانه پوشيد . .حوله را کشيد روي موهايش و اتاق را ترک کرد . 

ـ آيلي . .

صدايش از اتاق خودش مي آمد : جونم . .

به چهارچوب در تکيه داد و نگاهش کرد . .پالتوي پرتغالي خوشرنگي پوشيده بود . .زيادي خوشرنگ و چشم گير . .

حوله را ميان دستش فشرد : به سلامتي ميري دانشگاه ديگه . ؟!

ايستاده بود جلوي آينه و با دهاني که براي رژ خوردن نيمه باز بود گفت : آره . 

رژ مات خوشرنگي را پهن کشيد روي لب هايش . اصلا از کي اين نيم وجبي آرايش ميکرد . اينطور حرفه اي و کامل . .

ـ حراست دانشگاه تعطيل شده . ؟!

لبخندش را ديد : نه عزيزم . .منتها يه جوري رد ميشم ديگه . 

قدمي داخل شد : چطوري رد ميشي . ؟!

خنديد و فرچه راکشيد روي گونه هايش :  پسر دائي يکي از بچه هاست . .

قبل از آنکه بپرسد کدام بچه ها کمي عطر به بناگوشش پاف کرد : بعد از کلاس با بچه ها ميرم بيرون . .تولد نيماست . .

اين ابروها بي خود و بي جهت گره ميشد : نيما . .؟!؟

مقنعه ي کراواتي اش را گذاشت روي سرش و گره ي خوشگلي زير گلويش زد :  آره . .شام ميريم رستوران و بعد ميام خونه . .هديه هم نگرفتم . . به نظرت چي بخرم . .

به گور هفت جد و آبادش مي خنديد که بگويد چه بخرد . .اخمش درهم شد : پاشيد بريد رستوران که چي بشه . ؟ کيا هستن . ؟!

انگار شيطان زير پوستش رفته بود که خنديد : اگه دست نيما بود که به غير من کسي و دعوت نمي کرد . اما خوب هشت نه نفري هستيم . .مي خواي آدرس بدم که خودت هم بياي و ببيني . .

حوله را با حرص پرت کرد روي صورتش : آره بنويس که خيالم راحت بشه . 

ـ بي تربيت . .موهام و ريختي به هم . .

ايستاد جلوي آينه و دوبار نظمي به موهايش داد :  نگفتي چي بخرم . 

ـ کوفت . .

اينبار اخم کرد :  من و بگو از کي ميپرسم . .ميرم براش ساعت ميگيرم . .ست کراوات و دستمال گردن هم خوبه .  . حسام داره نه . ؟!

مي خواست با اين سر و تيپ راه بيافتد داخل پاساژ و  .  . 

پوفي کرد :  لازم نيست بري اون طرف شهر براي يه کراوات . الان تو هر داروخونه اي هر عطري بخواي دارن . .

- شوخي مي کني . 

شانه بالا داد : نه . .

خم شد و کيف دستي مشکي و کفش هايش را برداشت : خودم بعد کلاس ميرم يه چيزي ميخرم . .آهان . .ممنون از کمکي که کردي . .

دنبالش راه افتاد : آدرس و نگفتي . .

ايستاد و زل زد به صورتش : نکنه مي خواي بياي و سورپرايزم کني . .؟!

مي رفت . .؟ نه . شايد مي رفت تا مطمئن شود که محيط مناسبي است . .که بفهمد اين نيما چه کسي است . .شايد هم مي رفت دم دانشگاه و جوري سرش را گرم ميکرد تا مهماني رستوران را فراموش کند . .

** 

بسته ي خالي سيگار را با نوک انگشت از روي ميز پرت کرد پائين . همه اش سه نخ لعنتي درش بود . .دراز کشيد روي کاناپه و نگاهي به ساعتش انداخت . .کلاسش تمام شده بود . حالا مي رفت تا هديه ي تولد بخرد . .؟! براي نيما .  . ؟!

با پشت شصت کنار لبش را لمس کرد و به پهلو دراز کشيد . .خوب دختر بزرگي شده بود و داشت سعي ميکرد مستقل باشد و آدم هاي بيشتري را بشناسد . .بايد مثل آدم هاي منطقي کنار مي ايستاد تا دخترک به آزادي اجتماعي اش برسد . .

نشست و چنگي به موهايش زد . .نبايد مي رفت و ميديد که دوستانش چه آدم هائي هستند . ؟ اين هفت سال همه جا کنارش بود و حالا بايد تنهايش مي گذاشت . .؟

ايستاد ونگاهي به ساعت انداخت . .برايش هديه مي خريد . .؟! ست دستمال و کراوات .  . ساعت . .؟!؟

مسرش اتاقش را در پيش گرفت . .شايد بهتر بود کمي قدم ميزد . .مي رفت سري به فلور ميزد و کمي حرف ميزدند . .بايد براي آمدن به اين خانه قانع اش ميکرد . .

لباسش را پوشيد و گوشي موبايلش را برداشت . .حالا حتما پشت ميزهاي رستوران نشته بودند . .حرف ميزدند . .مي خنديدند . 

 . .

ماشين را بيرون گذاشت و دويد داخل . .نگاهش به آيلي افتاد . .روي نيمکتي کز کرده بود و انگشت شصتش را به دهن 

گرفته بود . .نگاهش بالا آمد . با ديدنش ايستاد : ويهان . .

پسري که انتهاي سالن روي يک نيمکت ديگر نشسته بود با نزديک شدنش ايستاد . .چشمان نگران آيلي به مسير نگاهش افتاد . .خوب مي دانست چه غلطي کرده . .بعيد بود که نداند . .کمي نزديک تر شد و بي توجه به سربازي که آنجا بود دست دور شانه اش پيچاند : معلوم هست داري چه غلطي مي کني . .؟

ـ من که کاري نکردم . داشتم بر مي گشتم خونه . .

نيم نگاهي به پسرک انداخت : با اون . ؟!

رنگ به رنگ شد : مسيرش تو راه بود . .مي خواست پياده شه . .

ـ پس اينجا چيکار مي کني . .؟!؟

ـ من مقصرم آقا . .من پشت فرمون بودم . .سرعتم زياد بود . .

بدش نمي آمد مشتي زير چانه اش بنشاند . .دستش هم محکم گره شد :  به جا نميارم . .

جلوتر آمد . .بيست و چند ساله به نظر ميرسيد : نيما کاوياني هستم جناب رستگار . .

بايد دستش را مي فشرد که با آيلي شام خورده بود و نشسته بود پشت فرمان ماشينش وحالا سر از اماکن درآورده بودند . .؟!

فقط به خاطر نگاه نگران آيلي دست دراز شده اش را گرفت : متوجه هستين که چيکار کردين . .؟!؟

دقيقا منظورش اين بود که چه گهي خوردي . حواست هست . .!؟

ـ متاسفم . يه کم سرعتم زياد بود بعد هم که پليس خواست نگه داريم و وقتي فهميدن هيچ نسبتي نداريم . .

نفسي گرفت تا يقه ي لباس پسرک را جمع نکند . .پنجه اش را ميان انگشتان آيلي محکم کرد :  آخرين دفعه اي بود که نزديکش شدي و تو ماشينش نشستي . .

ـ اما من . .

اخم کرد : هيس . .نمي خوام ادامه بدي . .

دست آيلي را کشيد و دنبال خودش وارد اتاق شد . .

اهميتي به دلخوري و گريه اش نداد . .خم شد و کمربندش را بست : هر دفعه بايد يه برنامه اي پيش بياري . معلوم هست چه مرگت شده . ؟!

ـ تقصير من چيه که آدم نمي تونه با دوستش تو يه ماشين بشينه . .

غريد : دوستش . .؟! ساعت يازده و نيم با يه پسر تو خيابون ها ويراژ ميدادي . شنيدي با يه پسر .  . ؟!؟

با پشت دست اشک زير چشمش را پاک کرد : اون پسر همکلاسي من بود . .

داد زد : هر خري که مي خواد باشه . گفتي يه قرار شام . الان ساعت چنده . .؟!

اومدم دم رستوران نبودي . .گوشي ات هم که خاموش بود . .به خدا آيلي . اگه يک دفعه ديگه اين کارو بکني . .

جيغ زد : چيکار کردم . .اصلا مرده شور اين قانون و ببرن . .خوب بود مي رفتم خونه اش . آدم تو شهر خودش و تو ماشينش هم نمي تونه راحت باشه . .؟!

سرعتش بيشتر شد : بري خونه اش . .؟! مثل اينکه زيادي بهت شل گرفتم . .؟!

ـ حق نداري باهام اينطوري حرف بزني . مي دوني چقدر تحقير شدم . مجبورم کردن همه ي لاکام و پاک کنم . ببين . .

خواست بگويد که دستشان درد نکند  ، که زد زير گريه :  ديوونه ها . .ماشينم و ديگه چرا نگه داشتن . .؟!

خنده تا پشت لبش آمد : الان نگران تعهدي که دادي نيستي و دلت براي ماشينت سوخته . نگران مني که مجبور شدم بيام اونجا و هزار تا حرف بزنم و بشنوم تا بتونم بيارمت بيرون نيستي . .؟

گوشه ي انگشتش را زير دندان گرفت :  منم داشتم مي اومدم خونه . .خسته بودم . نيما خواست رانندگي کنه . همين . .

دستي دور دهانش کشيد : اين نيما فقط همکلاسيه ديگه . .؟!؟

لب برچيد و سر تکان داد : آره . 

نفسش را داد بيرون : خوبه . .بهتره که همون همکلاسي ات هم بمونه . .

ـ چرا . ؟!

بايد مي گفت خوشش نيامده . .پسره ي ريقوي دست و پا چلفتي . .اخمي کرد : به تو مربوط نيست . .يه مدت که بي ماشين موندي حالت جا مياد . .

جيغ زد : ويهان . .؟!!؟

**

توجهي به ايلي نکرد که با لباس نشسته بود روي کاناپه و گوشه ي ناخنش را مي جويد . .فنجاني قهوه براي خودش آماده کرد مي خواست روي تختش دراز بکشيد و قهوه اش را مزه کند . .شايد اينطور کمتر ياد ساعاتي قبل مي افتاد . .

بلوزش را پرت کرد کنار تخت و تکيه داد به تاج تخت . .چقدر دل دل کرده بود تا برود رستوران و بعد پشيمان شده بود . .

فکر کرد کمي پر و بال دادن به آيلي خوب است . .کمي در اجتماع بودن . اما انگار اشتباه ميکرد . اگر نيما کمي دغل و حقه باز از آب در مي آمد . اگر دخترک را مي کشاند به جاي خلوت . يا اصلا به خاطر ماشين و پول بلائي سرش مي آوردند . .

ـ ويهان . .

اخمش درهم بود . .آيلي اصلا مي فهميد چه خطري از سرش گذشته . .درک نداشت . .شعور هم نداشت . .

ـ تو اصلا به چه جراتي اين ساعت از شب با يه پسري که در حد يه همکلاسي مي شناسيش راه افتادي تو خيابون هان . .؟!

ـ چرا داد ميزني . ؟!

نشست روي تخت و پوفي کرد : به خدا حقت بود بزنمت تو گوشت . .

بغ کرد : خوب چرا نزدي . .همه اش داري داد ميزني . من که کار بدي نکردم . بهت آدرس هم که دادم . .تو اصلا نگران نبودي . 

ـ نگران نبودم . ؟!

شانه بالا داد : نه . اگه نگرانم بودي مي اومدي که ببيني کجام و با کي ام . .

ايستاد و دست به کمر شد : نه بابا . بده به شعور نداشته ات احترام گذاشتم . .؟

داد زد : من بيشعور نيستم . .

کلافه دستي به صورتش کشيد . خواست دوبار دراز بکشد اما طاقت نياورد . .برگشت سمت آيلي و سينه به سينه اش ايستاد : 

چقدر اين پسره رو مي شناسي . هان . اصلا ميدوني کيه و چيکاره است . .شايد ميبردت يه جائي و سر به نيستت ميکرد .شايد به خاطر اون ماشين لعنتي ديگه بر نمي گشتي خونه . .اينارو مي فهمي . ؟!

لب هايش را محکم روي هم مي فشرد . کمي سرش را جلوتر برد : من اومدم رستوران . اما رفته بودي . .گوشي ات خاموش بود . .چرا . .؟!

لب لرزاند : رفتيم يه کم دور زديم تو خيابون . .

نفسش را پوف کرد توي صورتش :  نمي دونم چطوري باهات حرف بزنم که بفهمي . .با اين سر و تيپ رفتي دانشگاه . .يه ماشين گرون انداختي زير پات . .از منم که نپرسيدي . .فلور هم که نمي فهميد داشتن همچين ماشيني براي دختري به سن تو مناسب نيست . .باهات حرف مي زنم ميگي دعوا مي کني . حرف نمي زنم مي گي برات اهميت نداشتم . .بهم بگو باهات چيکار کنم  آيلين . .من کم اوردم . .مي فهمي . .؟!

بغض تا تيله هاي قهوه اي اش رسيده بود . چانه لرزاند و اشکش راه گرفت : ويهان . .

دستي دور لبش کشيد : جان ويهان . .آخه تا يه کلمه بهت مي گم ميزني زير گريه . .من نگرانت ميشم . درک مي کني . ؟! تو خوشگلي . .جووني . ميري بيرون و من مدام فکر مي کنم که کسي مزاحمش نشه . که اتفاقي نيافته . .سرعت نره . تصادف نکنه . .

با دست محکم پاي چشمم کشيد : نبايد نگرانم بشي . . 

دستش را دور سينه ي برهنه اش حلقه کرد : چرا نباشم . .نه سالت بود که آوردمت پيش خودم . .چند سال گذشته . .؟ميتونم نگران نباشم . .مي تونم راحت سرم و بذارم رو بالشم و بخوابم . .؟!

نگاهش پر درد بود . يک چيزهائي ميان مردمک هايش بود  . .

ـ احساس مسئوليت مي کني . آره . ؟!

اشکش دوبار سرازير شد . 

دستي به موهايش کشيد : ديوونه اي به خدا . .

ـ براي چي احساس مسئوليت مي کني . بابامي . .آره . مگه تو عمادي . ؟!

ـ فقط باباها نگران ميشن . .نمي شه مني که انقدر بهت نزديکم نگران باشم . .؟!

ـ چرا ميشه . اما بايد بدوني چرا نگرانم ميشي . .چرا عصباني ميشي وقتي من و با يکي ميبيني . اينار و مي فهمي . .؟!

ـ چي و مي خواي بهم بفهموني آيلي . .!؟

نگاهش را تا چشمانش بالا آورد : هيچي . .وقتي نمي خواي بدوني . .باور کني . گفتن من چه فايده اي داره . .

حرف هايش را زده بود و مي رفت که بخوابد . .؟!

دستش مشت شد . محکم . .داشت ديوانه اش ميکرد با حرف هايش . . اين دختر . .

ـ صبر کن . .

حتي برنگشت تا نگاهش کند : مي خوام بخوابم . .

پشت سرش راه افتاد . دستش را بند بازويش کرد و محکم عقب کشيدش : منظورت چيه آيلي . .اين حرف هاي تازه براي چيه . ؟!

پوزخند زد : تازه . ؟! اينا حرفاي تازه اي نيست . .تو نمي خواستي بشنوي . .

سرش را تکان داد : جواب سر بالا بهم نده . .دردت چيه که يه روز خوبي و يه روز بد . .چه مرگت شده . .؟!

باز هم پوزخند داشت . .طعنه اي به آن همه جوش و خروشش . .

ـ دلم نمي خواد باهات حرف بزنم . .ولم کن آقاي مسئوليت . جناب سرپرست . .شوهر سابق . .

**

ليواني چاي ريخت و رفت به سالن . اهميتي به آيلي نشسته پشت ميز صبحانه نداد . .آيلي هم اصراري نداشت . .از همان ديشب و حرف هاي مزخرف تمام نشدني اش . . ليوان نيمه پر را روي ميز گذاشت و ايستاد . .بايد براي مرخص کردن فلور مي رفت و مي آوردش اينجا . .بعد هم سري به بوتيک ميزد . .تا ظهر وقتش پر بود . رفت تا لباس بپوشد . آيلي هم دنبالش راه افتاد : 

ماشين من و کي ميگيري . .لازمش دارم . بايد برم دانشگاه و برگردم . .

برگشت سمتش . آيلي هم ايستاد . با اخم نگاهش کرد : برم دنبال ماشينت . .چرا . مگه من باباتم . ؟!

دندان روي هم فشرد : باشه . خودم ميرم . .

قبل از آنکه قدمي برداد مچ دستش را گرفت : پات و اونجا نميذاري . .

دستش را عقب کشيد : چرا اونوقت . .؟!

ـ چون من ميگم . .همون ديشب که گذرت به اونجا رسيد کافيه . .لطفا ديگه گند نزن . .

ـ من گند نزدم . با دوستم رفتم دور بزنم . اين و از ديشب هزار دفعه برات توضيح دادم . .کافي نبود . ؟!

برو بابائي نثار غرغرش کرد و وارد اتاقش شد . .شلوار جينش را پوشيد که ايلي داخل شد : ميري دنبال ماشينم يا نه . .؟!

دستش روي دکمه هاي نيمه باز شلوارش ماند :  سرت و مثل چي ننداز پائين و بيا تو اتاق . .

با پرروئي دست به سينه شد :  حالا خجالت کشيدي . .؟!

آيلي امروز قصد ري . به اوقاتش را داشت . .اهميتي به پرروئي اش نداد و دکمه ها را بست . از روي تخت بلوز سورمه اي اش را برداشت و تن کرد . .هنوز دست به سينه و طلبکار ايستاده بود : ديگه چيه . .؟!

ـ ماشينم و مي خوام . .

ـ سرعت غير مجاز داشتي . .فعلا مي مونه تو پارکينگ پليس راهنمائي و رانندگي . .متوجه شدي . دست من نيست . .بايد بمونه . .

با عصبانيت اتاقش را ترک کرد . .صبحش که اينطور شروع شده بود واي به بعد از اينش . .

نگاهي به جاي خالي عطرهايش کرد . .با حرص صدا بلند کرد : عطرائي که شکوندي و قرار نيست بخري . ؟!؟

داد زد : نه . .

آهنگي گذاشت و صدايش را بالا برد . .

چنگي بين موهايش زد . .يک . .دو . .سه بايد آرام ميشد . .اگر دم به دم آيلي ميداد بايد يک دعواي حسابي را 

تحمل ميکرد . .بايد مي رفت بيرون از خانه و وقتي آرام تر شد بر مي گشت . .اينطور خيلي بهتر بود .با همه ي خودداري وقت رفتن درب ورودي را محکم به هم کوبيد . 

** 

دستش را پشت کمر فلور گذاشت :  يه سوئيت جمع و جور پيدا کردم . .تا اخر همين هفته خالي ميشه که برم . .

ـ تو زحمت افتادي . .

کمک کرد از اسانسور خارج شود :  اينطوري خيال خودمم راحت تر مي مونه . .اون پسره هم ديگه نمياد . .

صداي فلور غمگين بود : آيلين چطوره . ؟!

بدش نمي امد شيرين کاري ديشبش را توضيح دهد اما ساکت ماند : خوبه . .کلاس داشت . .يکي دو ساعت ديگه مياد خونه . .

کليد را ميان قفل انداخت و در را براي وردش باز کرد :  اتاقت اماده است . .من امشب کمد و هم خالي مي کنم . .

ـ مي تونستم تا بري تو اتاق آيلي بمونم . .

در را بست : آيلي تا دير وقت بيدار مي مونه اذيت ميشي . .

خوب خيلي مسخره بود که مثل دوستان قديمي و بدون مشکل حرف ميزدند . .انگار سنگيني ميکرد روي سينه اش . .با دست اتاقش را نشان داد : استراحت کن . .من مي مونم تا ايلي بياد بعد ميرم . 

خودش را روي کاناپه انداخت . .لبه ي ميز ماگ قهوه اش بود . .از ماگ او قهوه مي نوشيد . .؟!

ميان دستش گرفت و نگاهش کرد . رد لب هاي رژ خورده ي صورتي اش روي لبه ي فنجان بود . .انگشتش را کشيد روي رد صورتي و لمسش کرد . .روي سينه اش را تتو کرده بود . .روي ماگ قهوه اش لب زده بود . .

.گاهي روي تختش مي خوابيد . گاهي دوستش داشت . گاهي هم متنفر ميشد

ابروهايش در هم شد . .يکبار  . .يک شب . .در ترکيه . .نفسي گرفت و نشست . ماگ را چسباند به گونه اش . .انکار کم کم داشت بي فايده ميشد . .انکار کردن چيزي يعني مهم بودنش . .آيلي مهم بود . .عزيز بود . .دوستش داشت . .دوستش داشت . .

چنگي به موهايش زد و ايستاد . .از بازي در اتاق فلور را ديد که به خواب رفته . .پاهايش رفت سمت اتاق آيلي . .از آخر هفته خانه اش عوض ميشد . .مي رفت به سوئيت چهل متري انتهاي خيابان . .خيلي هم دور نبود . هر صبح مي توانست وقت رد شدن از جلوي اين خانه چراغ روشن آشپزخانه را ببيند . .

در اتاقش را باز کرد و داخل شد . .در اين چند ماه چند بار رفت و امد کرده بود . ؟!

نگاهش روي بالشي که افتاده بود کنج اتاق ماند . واضح بود که با خشم پرتش کرده . .مي شناختش . .موقع ناراحتي وعصبانيت وسايلش را پرت ميکرد . .

نشست لبه ي تخت و روپوش ساتن سفيدش را برداشت . روپوش لباس خوابش بود .  . هميشه مي گذاشت روي تخت . وقتي دوش مي گرفت و مي خواست سشوار کند مي پوشيدش . .بي اراده به بيني اش چسباند و نفسي گرفت . .بوي شکلات ميداد و رز . 

نگاه کلافه اي به گوشي موبايلش انداخت . .يک ساعت و چهل دقيقه از اتمام کلاسش مي گذشت و هنوز نرسيده بود . دوباره شماره گرفت . .گوشي بوق ميخورد و جواب نمي داد . .اگر دستش به آيلي ميرسيد مي دانست چطور از خجالتش در بيايد . .فلور رنگ پريده از اتاقش بيرون امد : هنوز خبري نشده . .؟!

سر تکان داد که نه . .چنگي به سوئيچ روي ميز زد و برخواست : ميرم سمت داشنگاه . .باهات تماس ميگيرم . 

رفت تا جلوي در و برگشت : حالت خوبه . .مي توني تنها بموني . .؟!

ـ مي تونم . فقط پيداش کن . .

ـ طوريش نشده . جديدا زياد آزادش گذاشتم . .داره سواستفاده مي کنه . 

ـ ويهان دعواش نکني . .؟!

نه . خيال دعوا کردن نداشت .  . دلش گوشمالي دادن مي خواست .  . بدش نمي آمد يک سيلي محکم هم به صورتش بکوبيد . حق اش بود . .نبود . .؟!

هنوز در ماشين را باز نکرده بود که ماشين متاليک آيلي کنارش متوقف شد . .رفته بود دنبال ماشينش . .جائي که هيچ دختري به سن او نمي رفت . .دستش محکم مشت شد . .

آيلي انگار از آن طور ايستادنش فهميده بود که چه اعصابي به هم ريخته که پائين نمي آمد . .رو برگرداند و نفسي گرفت 

رفته بود دنبال ماشينش و با چند تا از آن مردهائي که با همه تيک مي زدند حرف زده بود و پول داده بود . .چنگي بين موهايش انداخت . .هوووف . .هوووف . .

مشت محکمش را کوبيد روي کاپوت جلوي ماشينش و سوار شد . .

ديد که پياده شد : ويهان . .

سوئيچ انداخت و دنده عقب گرفت . .محکم کوبيد به بدنه ي متاليک لعنتي و کوچه را دور زد و رفت . .

از آينه به چهره ي هاج و واج مانده اش نگاه کرد . اگر مي ايستاد . .اگر مي ماند . .ديگر کنترلي روي عصبانيتش نداشت . .

دقايقي بعد گوشي اش زنگ خورد . .شماره ي خانه اش بود . البته ديگر خانه اش نبود . بايد مي گفت خانه ي آيلي و فلور . .گ وشي را پرت کرد روي صندلي پشت و نفسي گرفت . .لعنتي . .لعنتي . 

صداي زنگ خوردن گوشي اش مي آمد . مگر مهم بود . .؟! يک ساعت و چهل دقيقه با همراهش تماس گرفته بود و جوابي نداد . حالا بايد از نگراني درش مي آورد . .؟!

به درک . .به جهنم . .از ماشين کناري اش سبقت گرفت . .

**

پيمان با سيني صبحانه رسيد : بيا داداش . بزن به بدن . .

نگاهي به املت خوش آب و رنگ و چاي انداخت : اين و از کجا آوردي .  . ؟!

لقمه ي پري براي خودش برداشت : کافي شاپيٍ بود اون طرف خيابون . نزديک کيف و کفش اليزه . .

دو طرف چشمش را فشرد . .بدخوابي . سردرد . .

ـ يادت اومد کدوم و مي گم . 

سر تکان داد و استکان چاي را جلو کشيد . .کمي از سردردش کم ميکرد . .کمي فکرش آزاد ميشد تا بداند بايد چکار کند . 

ـ ديد مي تونه با اين مدل صبحانه هم کلي مشتري داشته باشه . .اين که گذاشت تو منوي کافه . .عجب املتي هم شده جون تو . .

استکان خالي را به سيني برگرداند و ايستاد : من بيرون کار دارم . .شايد تا شب هم برنگشتم . 

ـ چه خبر شده داداش . .تو شب اينجا خوابيدي . ؟!

دستي بين موهايش کشيد و گوشي را از روي پيش خوان برداشت : از انبار يه کم جنس بيار . .سفارش لباس زمسوتي هم دادم . هفته ي بعد ميرسه . .

پيمان هم انگار به اين رفتن و آمدن هايش عادت کرده بود که ديگر چيزي نپرسيد . .داخل پارکينگ نگاهي به قسمت عقبي ماشين انداخت . .روي سپر پشت يه فرو رفتگي داشت . .نمي دانست با آن ضربه چقدر خسارت به ماشين آيلي زده . .مهم نبود . .آخر شب با فلور تماس گرفته بود که خانه نمي آيد . 

حتي اجازه نداد که در مورد رفتار آيلي حرفي بزند . گوشي را خاموش کرد تا صبح امروز . .به محض روشن شدن گوشي تمام پيام ها يک جا سرازير شد . .مهم نبود . .حتي دلش نمي خواست يکي از آن ها را بخواند .  . اينبار محال بود کوتاه بيايد . .

نگاهي به سوئيت چهل متري اش انداخت . .قرار بود تا آخر هفته کمي تميز کاري شود اما با شرايط امروز نيازي نداشت . .نمي خواست امشب را هم روي صندلي هاي بد و سفت بوتيک بگذراند . .نگاهي به اتاق خواب بدون در و پيکرش انداخت . .با يک رديف بامبو از حال کوچک جدا شده بود و تختي ساده . .خيلي هم بد نبود . مي توانست روي تختش دراز بکشد و تلوزيون ببيند . .سوئيت نيمه مبله بود وهنوز چيزهائي کم داشت . .نگاهي به ساعت مچي اش انداخت . .آيلي صبح کلاس داشت و تا نيم ساعت ديگر بايد مي رفت . .بعد مي توانست برگردد خانه و وسائلش را جمع کند . .

بايد از سر خيابان به ته همان خيابان اسباب کشي ميکرد . .

روي نيمکت باريک پشت اپن نشست و کلافه موبايلش را بيرون کشيد . .پيش زمينه اش . .اخمي به ابرو انداخت و انگشتش بي هيچ اراده اي روي تصوير را لمس کرد . .تا به حال پيش نيامده بود که اينطور دلخور شود . .بگذارد برود .

فکر کرد مگر اين دلخوري براي آيلي اهميتي داشت . ؟مگر مي فهميد که فقط نگران بود که مي گفت تنها نرود . که چند روزي ماشينش بماند پارکينگ . .؟

نمي خواست اتفاق بدي بي افتد . .نمي خواست يکي مثل نيما دوباره بنشيند کنارش . .نمي خواست تک و تنها راه بيافتد و برود .  انگشتش را کشيد روي پيام هاي خوانده نشده . .

يکي را باز کرد .  . زمانش چهار و نيم صبح بود : ويهان . .!!

ايستاد و پوفي کرد . .چند قدمي راه رفت و رسيد به سطل بي استفاده اي که وسط حال بود . .با ضرب کوباندش به ديوار  .

شماره ي فلور را گرفت . .بعد دو بوق صدايش را شنيد : الو . ويهان جان . .

اين هم يکي از عجائب بود . .اين که فلور دل نگرانش شود . .

ـ کجائي . من و اين بچه که از ديشب يه لحظه هم چشم رو هم نذاشتيم . .

ـ خوبم . مي خوام بيام خونه وسايلم و بردارم . .

ـ تو که خونه ات آخر هفته آماده ميشد . .؟!

چه زود خانه اش شده بود خانه ي فلور و آن سوئيت چهل متري غريبه خانه ي جديدش . .!!

بين ابرويش را با نوک انگشت مالش داد . .سردرد لعنتي خوب نمي شد . .

ـ ويهان جان . .آيلي گوشي موبايلش و تو اتاقش جا گذاشته بود . .

ـ مگه من پرسيدم چرا . .؟!

ـ به خدا خودش هم ناراحته . .تمام ديشب و داشت بهت زنگ ميزد . به زور فرستادمش بخوابه . .

مي خواست بگويد پس کلاس صبحش چه مي شود اما خفه ماند . .

ـ الان خوابه . ؟!

ـ آره . .پنج صبح خوابيد . .

ـ خوبه . .سعي کن بيدار نشه . .من الان ميام دنبال وسايلم . .بيدارش نکن فلور . .نمي خوام الان باهاش حرف بزنم . .

براي اولين بار مخالفتي نديد : باشه . .منتظرم . .

دستي به صورتش کشيد و سيگاري بيرون کشيد . .نگاهي به آشپزخانه ي باتريک و سه متري اش انداخت . .يک يخچال کوچک هم داشت . . چطور مي خواست در جائي به اين باريکي بايستد . .؟!

اينجا مناسب آيلي و ظرافت اندامش بود . .حتي مي توانست يک دور کامل بچرخد . .مي توانست پيش بند قرمزش را ببندد و آشپزي کند . .برايش کيک هم مي پخت . .پر شکلات . پوزخندي به خوش خيالي اش زد . .چه تصورات شيريني هم داشت . 

**

با شروع فروش زمستاني بوتيک حسابي شلوغ بود . حالا که مجبور نبود درگير فلور و آيلي باشد وقت بيشتري براي آنجا

ماندن داشت . .ده روز بود که با کمي خرت و پرت سوئيتش را چيده بود . .هر چند فلور اصرار داشت که از وسايل خانه ي خسروخان استفاده کند . .اما خاطرات خانه ي خسرو خان را نمي خواست . .يک کوله بار به اندازه ي روزهاي عمرش خاطره ذخيره کرده بود از همه ي روزهايش با توله شير . .

لبخندي به لبش آمد . .چند وقتي ميشد که ديگر توله شير نبود . .دختر جوان و زيبائي شده بود . .حالا کمد اتاقش پر از لباس هائي بود که خودش مي خريد . .با سليقه ي خودش . با يادآوري کفش هاي پاشنه بلندش اخمي گذرا به ابروهايش افتاد.

دو دختر جواني که مشغول انتخاب باراني هاي زمستاني بودند با ديدنش لبخند زدند . .

بايد لبخندشان را جواب مي داد . .آنوقت ميشد چراغ سبز دادن . .حرف زدن و رد و بدل کردن شماره و بعد . .

سرش را تکان داد . .بعدي وجود نداشت . .قرار نبود آدم جديدي وارد زندگي اش شود . حتي براي يک شب . .

تنهائي سوئيت را بيشتر دوست داشت . 

پيمان کنارش ايستاد : داداش ببين از وقتي که مياي بوتيک مشتري هامون چقدر زياد شده . از اين برو رو و بازو استفاده کن . .

چشم غره اي رفت و بافت ها را تا زد . .دستش روي بافت سفيد و کرکي ماند . .يقه ي قايقي بازي داشت . .دستي روي نرمي و سفيدي اش کشيد . .آيلي خوشش مي آمد . .مي دانست . .دستش براي گرفتنش دراز شد اما پس کشيد . .

ديگر تماس نمي گرفت . .حتي اس هم نمي داد . .از همان صبحي که وسايلش را جمع کرده بود و حتي از بازي در اتاق به صورت رنگ پريده اش در خواب اهميتي نداده بود . .آيلي هم انگار به قهر رفته بود . .حالا باز بايد خريد ميکرد و خاطرات نو مي ساخت . .؟!

پيمان ليواني نسکافه دستش داد : داداش با بچه ها شام ميريم بيرون . .پايه اي . ؟!

سر تکان داد . .در آن چهل متر کسي منتظرش نبود . حالا واقعا تنها شده بود . .صبح براي فلور خريد کرده بود و با آسانسور فرستاده بود بالا . .فلور تماس گرفته بود و تشکر کرده بود . .اين هم يکي ديگر از چيزهائي که انتظارش نداشت . .

ـ بارون گرفته . .

پيمان کش و قوسي به دست هايش داد : آره . .سرد شده . .جائي که ميريم سر پوشيده است . .ناراحت بارون و سرما نباش . .

ناراحت نبود . .آيلي سرمائي بود . .زود نوک بيني اش سرخ ميشد . .مي لرزيد . .

گوشه ي لبش را با نوک شصت خاراند :  حسام هم مياد . ؟!

پيمان خندان ابرو بالا داد : آره . .بي حسام هم ميشد . .؟!

اهميتي به نيش باز پيمان نداد و لباس هاي تا خورده را داخل قفسه چيد . .

ـ اين وجا انداختي داداش . چه مدل توپي هم داره . از ديروز تا حالا دو جين از اينا رو خريدن . 

بلوز سفيد را از زير انگشتان پيمان بيرون کشيد :  کارات تموم شد . ؟!

متعجب نگاهش کرد : چته بابا . .اعصاب نداريا . .

بلوز را داخل نايلکسي چپاند و بي حرف نشست . .

**

دير وقت که مي راند سمت خانه . .خوش گذشته بود . .بعد از مدت ها در جمع مردانه اي خنديده بود . .نفسي از هواي سرد اولين روزهاي زمستان برداشت . .وارد خيابان آشنايش شد . .که خانه اي در اول خيابان و خانه اي در انتهاي آن داشت . .خانه هائي که هيچ کدام متعلق به خودش نبودند . .نگاهش را بالا گرفت . .نور کمرنگي از پنجره ي آشپزخانه به بيرون مي تابيد . .نگاهي به ساعت انداخت . کمي مانده بود به دونيمه شب . .اين ساعت آيلي بيدار بود يا فلور . .؟!

بي اراده ترمز کرد و نگه داشت . .بايد تماس مي گرفت و مي پرسيد . .؟! از ماشين پياده شد و قدمي برداشت . .شايد فقط يادشان رفته بود که چراغي را خاموش کنند . .شايد آيلي داشت درس مي خواند .  . شايد بي خواب شده بود و فيلم تماشا ميکرد . .

نفسي گرفت و ميان سينه اش درد داشت . .روي قلبش هم . .دلش تنگ بود . .دلش هواي عطر رزهاي سفيد را کرده بود . .

مشتش را گذاشت روي سينه اش . .ده روز شده بود و آيلي حتي خبري نگرفته بود . .

به خودش تشر زد که کم مثل دخترها باش . .غريد که مگر خودت نرفتي . .بي خداحافظي . .بي حرف . .گوشي موبايلش را برداشت . .بايد تماس مي گرفت . آنهم اين ساعت از شب . .؟!

لگدي نثار تاير ماشين کرد و سوار شد . .نگاهش دوباره برگشت سمت پنجره . .نفسش ميان سينه اش گره شد . .نتوانست چشم بگيرد . از هاله ي پشت پرده . .از هاله اي که از اين فاصله نه قرمزي موهايش مشخص بود و نه عطر رزهاي سفيدش به مشام مي رسيد . .اما بود . .ميديدش . .سرش را تکيه داد به پشتي صندلي و پاهايش ميل به فرار از اين اتاقک فلزي داشت . .دلش هواي رفتن داشت . .پر زدن . .دلش کسي را مي خواست . .زمزمه کرد نه هر کسي . .نه هر کسي . .

مي توانست طرح انگشتانش را روي شيشه ي بخار گرفته تماشا کند . .نمي دانست . .آيلي هم طرح انگشتانش را مي ديد . وقتي روي سينه اش مشت مي شد . .؟! وقتي درد آنجا مي نشست و نمي رفت .  . وقتي نگاهش تار ميشد . .مثل شيشه هاي باران خورده . .؟!

نفسي گرفت . انگار هوا کم بود . .خيلي کم . .انگشتان لرزانش را کشيد بين موهايش . .ده روز شده بود و انگار خيلي 

بيشتر . .دلتنگ بود . .آيلي را نمي دانست . .ديگر نگاهش بالا نيامد . .راه افتاد سمت انتهاي خيابان . .چه دو سر لعنتي داشت اين خيابان . .حتي حس بردن ماشين به پارکينگ را هم نداشت . .عضلاتش درد بود . .با خودش زمزمه کرد . .سرماخوردگي . .داشت زمستان ميشد و ماگ هاي قهوه ي جفتي اش حالا يکي را نداشت . مثل خودش تنها . .مثل آيلي تنها . .ايستاد بيرون ماشين و به در پارکينگ کليد انداخت . .دسته کليدش هنوز خيلي پر بود . خانه ي خسرو خان . .خانه ي فلور و آيلي . ويلاي شمال . .

نفسي از هواي باراني برداشت . .امشب اين قلب لعنتي مدام از درد پر و خالي ميشد . .از پله ها بالا رفت . پشت در سوئيت ايستاد و هيچ حسي براي ورود نداشت . آنجا . هيچ کس به انتظارش نبود . کسي که اخم کند و ساعت را نشانش دهد و قهر کند . .

داخل شد و به فضاي تاريک زل زد . .نور چراغ هاي روشن يخچال کمي فضا را روشن کرده بود . نور آبي روشن . .

خانه اش حتي بوي آشنائي نداشت . .هيچ عطري . مثل خانه ي غريبه ها شده بود . روي تخت خوابش هيچ خواب آرامي نداشت . .

فکر کرد آيلي دارد . .؟! آيلي خواب آرامي دارد . .بي او . بي حضورش . .؟!

دستش روي کليد برق فشرده شد . .نگاه بي تفاوتي به در و ديوارش انداخت . .عادت نمي کرد . .هيچ گاه به اين تنهائي غريب عادت نمي کرد . .پيراهنش را پرت کرد روي تنها کاناپه ي خانه اش . .دستي به گردنش کشيد . .نگاهش تا روي تتوي سينه اش رفت . .انتظار . .؟!؟

کسي آرام روي درب مي کوبيد . .کسي که انگار انگشتانش ضعيف بود . .جان نداشت . .کوبش ضربه ها مثل تپش قلبش درد بود . .

نگاهش روي آيلي ماند . روي موهاي آشفته اش زير شال نازک مشکي . روي پتوي نازک دور شانه هايش . .نگاهش رفت روي صندل هاي انگشتي سفيدش . .با اين سر و وضع آمده بود پشت در خانه اش . .آن ساعت از شب . نيمه شب . .

ـ ويهان . .

نگاهش بين تيله هاي اشک آلودش رفت و آمد مي کرد . .روي لرزش تند چانه اش . .

ـ نمي ذاري بيام تو . .سردمه . .

يک قدم عقب رفت و آيلي کي قدم جلو آمد . .اين تعادل را دوست داشت . .بي دليل . 

يکي عقب مي رفت و ديگري جلو مي آمد . اينطور هيچ وقت از هم دور نمي شدند . .

داشت ديوانه ميشد . اين روزها مدام با خودش حرف ميزد . .دستي بين موهايش کشيد : براي چي اينجائي . .؟

لب زير دندان فشرد و سرش را بالا گرفت تا اشکش راه نگيرد : بي انصاف . .

زمزمه اش را شنيد . .بي انصاف بود . .؟!

فقط دلتنگ بود . .کمي رنجيده بود . کمي آيلي به حساب نياورده بودش . .کمي او را نديده بود . .

ـ ده روزه که منتظرم از در اون خونه بياي تو که بگم اشتباه کردم . .بگم غلط کردم بي تو رفتم دنبال ماشين . .اما 

نيومدي . نيومدي ويهان . .بهم زنگ نزدي . .آدرس اين خونه رو ندادي . .

تند و تند سيبک گلويش بالا و پائين ميشد . .اشک کاسه ي چشمانش را پر کرده بود اما نمي ريخت . .

ميان بغضش لبخند زد : ته همين خيابون بودي و من داشتم از دلتنگي مي مردم . .؟! آره بي انصاف . .؟! مي دوني چند روزه . .چند شب که پشت پنجره منتظرم که بياي . که دلت تنگم بشه . که يادم کني . .؟!

مي دانست . .ده روز بود که دلتنگش بود . .اين قلب لعنتي از درد پر و خالي ميشد . .

يک قدم جلو آمد . .فقط يک قدم . .دستانش را پيچيد دور کمرش . .سرش را هم چسباند روي سينه اش . .روي برهنگي سينه اش . 

ـ بدجنس . .هالک لعنتي . .چرا بهم زنگ نزدي . .چرا عادتم دادي به خودت که حالا من و نخواي و پسم بزني . .

داشت گله ميکرد اما حلقه ي دستانش محکم بود . .پتوي روي شانه هايش افتاده بود روي پارکت تيره . .نگاهش را بالا 

کشيد . روي شال مشکي اش و موهاي قرمزش . .انگشتانش نبض گرفت براي لمس تار به تار موها . .نفسش ميخورد روي سينه اش و دردهايش آرام ميشد و دلتنگي هايش مي رفت . .

ـ تو نباشي . .من نفس کم ميارم ويهان . .

مي دانست . .حالا بيشتر مي فهميد . نفس هاي خودش هم درد ميشد و مي رفت و نمي آمد . .دست هايش جان گرفت . بالا آمد و  دور شانه اش حلقه شد . .سرش را خم کرد و چسباند روي نم موهايش . .نفسي گرفت . .بوي باران مي داد . رزهاي باران خورده ي سفيد . .

پکي به سيگارش زد و دودش را فوت کرد به بالا . .سرش را روي سينه اش جا به جا کرد : شد سه تا .  . بس نيست . .؟!

بي حرف دستش را دور شانه اش محکم تر کرد و با نوک انگشتانش موهايش را لمس کرد . .

ـ اينجا رو دوست دارم . .يه جورائي دنج و قشنگ . .

کام دوم را غليظ تر گرفت : من دوسش ندارم .  . 

چانه اش را تکيه داده بود روي سينه اش :  چرا . .؟!

نگاهي به چشمان منتظرش انداخت : تنهام . .

نفسي گرفت . دوباره گونه اش را گذاشت روي ريتم قلبش . آرام مي تپيد . .ته سيگار را روي پاتختي فشرد . فکر کرد اينجا که ديگر خانه ي خودش نيست . .بعد بايد خسارت همه چيز را بدهد . اما مگر اهميتي هم داشت . .؟!

چنگي به موهايش زد :  الان فلور پا ميشه ميبينه نيستي . .پاشو برسونمت . 

دستش را محکم تر کرد : دلم نمي خواد برم . .

دلش نمي خواست . .مثل دل خودش . .انگشتانش را از لا به لاي موهايش رساند به شقيقه ها : بموني . ؟!

پلک هايش را باز و بسته کرد : نمي شه . .؟!

دست آزادش را کشيد روي تيغه ي بيني اش : نمي شه . .

ـ مي دونم . .اما من هر وقتي که خواستم ميام . باشه . ؟

خنديد : بيا . .اما جواب فلور با خودت . .

اخمش واضح بود :  جواب چي . ؟!

نگاهش کافي بود تا آيلي سر از سينه اش بردارد و بنشيند : دوباره مي خواد حرفاش و پيش بکشه . .؟ من نميذارم . اين دفعه کوتاه نميام . 

ـ هيش . چته بابا . الان همسايه ها ميريزن اينجا . 

با حرص موهايش را عقب راند : اصلا بهش مي گم که ميام . قبول کردن يا نکردنش هم پاي خودش . .هوم . ؟!

نشست روي تخت و موهايش را عقب داد و دستش را دو طرف صورتش گذاشت : اذيت ميشي . .

ـ نمي شم . .

ـ حالا بريم . ؟

غر زد : داري بيرونم مي کني . .؟

ابرو بالا داد : معلوم نيست . .؟!

مشتش را محکم کوبيد به سينه اش : بدجنس . .عوضي . .

ـ هوي . .جديدا خيلي بي ادب شديا . فکر نکن حواسم نيست . .

خنديد . .خنديدنش را دوست داشت . .چال ريز کنار لب ها و انحناي ظريفشان . .بي اراده انگشتش را کشيد روي لبش : هميشه بخند . .

چشمانش برق داشت . .پر اشک . .اما لبخند هم داشت . .چطور ميشد که چشم ها ببارد و لب ها بخندد . .؟!

سرش را خم کرد و دست کشيد پاي پلک هايش : بريم . .؟

دلش مي خواست دستش را دور گردنش حلقه کند و آيلي دوباره سر روي سينه اش بگذارد . آنوقت آرام ترين خواب دنيا را تجربه ميکرد . .خم شد و بلوزش را برداشت و تن کرد : ديگه اين وقت شب نيا بيرون . .با چه جراتي اينهمه راه و اومدي . .؟

از پنجره ديدمت . تا بيام پائين راه افتادي . منم مي ترسيدم گمت کنم . دنبالت دوئيدم . .تازه پام هم خورد به يه سنگ . ببين . .

پاي راستش را بالا آورد و قوزک زخمي اش را نشان داد : اينجاست . .

انگشت کشيد روي پوست رفته و صورتي رنگش : ديوونه . .

لوس شد : اوخ شدم . .

اخمي به لحنش داد و خم شد تا از نزذيک براندازش کند . .بچه تر که بود زخم هايش را فوت ميکرد تا نسوزد . فوتي به زخمش کرد .  . 

پنجه ي کوچکش سر خورد ميان موهايش . .صدايش نرم بود و بغض داشت و جان نداشت : چقدر سفيد شده . .يکي . دوتا . .اون وقت ها تا سي ميشمردم و تموم ميشد . .حالا ديگه نمي تونم . .

دلش مي خواست سرش را بگذارد روي زانوي آيلي . .مثل وقت هائي که کوچک تر بود و سرش را ماساژ مي داد . .

نوازش موهايش پاي رفتنش را شل کرد . .سر به زانويش گذاشت . 

**

پيمان به خوش اخلاقي اش مشکوک نگاه مي کرد : جون داداش چه خبر شده . .؟!

ـ ديونه شدي پيمان . ؟!

ـ نه جون تو . .

ـ جون عمه ات . .

پيمان با صدا خنديد : دست از سر عمه ي نداشته ي من بردار داداش .  . بگم چند ماه شده که سر حال نديدمت . .؟!

اهميتي نداد . .شب خوبي را پشت سر گذاشته بود . .هر چند هنوز هم بابت تنها رفتن آيلي به خانه دلش مي خواست گوش دخترک احمق را بپيچاند . .اما کاغذي که برايش چسبانده بود روي بامبوها نمي گذاشت . .دوباره متن يادداشت را به خاطر آورد : 

يه کليد از روي دسته کليدت برام بزن . .امروز . 

من کليد اون خونه رو برداشتم . .

ليوان هات و دو تا کن . .مسواک هم مي خوام . .

خوابيدي بيدارت نکردم . 

پس برام خط و نشون نکش . .امشب برمي گردم . .زود بيا خونه . .کيک هم بگير . .تو يخچالت خوردني نيست . پاستيل مي خوام . 

انتهاي يادداشت هم شکلک کله پائي کشيده بود . .

پيمان از کنارش گذشت : فکر کنم يه آدم جديد اومده تو زندگي ات . هان . ؟!

خوب آيلي جديد نبود . اما اين حضور . .اين آمدن . اين حرف هايش . .دستي بين موهايش کشيد . .هنوز انگشتان آيلي را ميانشان احساس مي کرد . .

 . .

نايلون هاي خريدش را مرتب کرد . .به فلور زنگ زده بود و حالش را پرسيده بود . . مي خواست مطمئن شود که ماني آن طرف ها پيدايش نشده و بيشتر خوشحال مي شد که اگر مي دانست ديگر هم نخواهد آمد . .

بسته هاي پاستيل را گذاشت روي کانتر باريک و سفيد رنگ . .مسواک جديد و ليوانش را هم گذاشت . .نايلکس بعدي را هم داخل کمدش گذاشت . .حوله و بلوز کرکي سفيد رنگ . .

سيگاري آتش زد و دلش هواي تراس خانه اش را داشت و اينجا نداشت . .ايستاد پشت پنجره ي کوچک آشپزخانه و دود کرد . .بايد چيزي براي شام آماده مي کرد . .برگشت و نگاهي به محتويات يخچال انداخت . کيک کاکائوئي خوش آب و رنگ را هم مي توانستند با چاي بخورند . .نگاهي به ساعتش انداخت . هنوز تا آمدن آيلي زمان داشت . .بلوزش را انداخت روي تخت و سمت حمام رفت . .

فنجان چاي اش سه دفعه پر و خالي شد و سيگارهايش هم ته کشيد . .آيلي نيامده بود . .گوشه ي لبش را لمس کرد و گوشي اش را برداشت . .نمي دانست از چه چيزي عصباني است . .از پيامي که يک ساعت قبل داده بود که نمي تواند بيايد . از نيامدن آيلي يا از منتظر ماندن خودش . .؟!

کلافه ايستاد و قدمي راه رفت . .دلش مي خواست بزند بيرون . ميان سرماي هوا قدم بزند و شايد يک تصوير محو پشت شيشه هاي بخار گرفته ببيند . .نبايد مي گفت که چرا نيامده . .نبايد دليلي داشت . . پووفي کرد . .نگاهي به ساعت انداخت . .دوازده و بيست دقيقه . خوابيده بود يا بيدار . .

روي تخت دراز کشيد و سرش را ميان بالشش فرو برد . .شايد فردا روز بهتري ميشد و ايلي هم مي آمد . .

**

نايلکس خريدها را گذاشت داخل آسانسور . .دسته کليد را ميان انگشتانش فشرد . .يک کليد اضافه بود . .پايش را بين در آسانسور گذاشت تا بسته نشود . .کليد طلائي را جدا کرد و انداخت داخل نايلون ها . .آيلي خانه بود و حتما پيدايش مي کرد . 

سوار ماشين شد و زنگي به فلور زد : سلام . 

ـ سلام ويهان جان . .

نگاهي به طبقه ي بالا انداخت : براتون خريد کردم . تو اسانسور گذاشتم . آيلي و بفرست بگيره . .

ـ زحمت مي کشي . .حالم بهتره مي تونم برم خريد . 

دستي به لبش کشيد : مي دونم . حالا اگه چيزي کم و کسر بود خودت برو . نوبت دکترت هم شد براي فردا شب . .خودم ميام دنبالت 

که با هم بريم . .

ـ ويهان . 

صدا کردنش شبيه آيلي بود . مي گفت ويهان و يک دنيا حرف با اين کلمه مي آمد . .

ـ ممنون . .به خاطر همه ي کارهائي که مي کني . .

ـ خواهش . .من ديگه قطع کنم . 

ـ باشه . هر وقت دوست داشتي بيا اينجا . .يعني منظورم اينه که خونه ي خودت  . 

خداحافظي کوتاهي کرد و گوشي را سر داد روي داشبورد . .خيابان را دور زد و خارج شد . .

 .  . حسام فندک را زيرسيگارش گرفت  : قراره بريم سنگاپور . .برنامه ات و رديف کن بيا . .

ـ قبل عيد بايد برم ترکيه . .ديگه حسي نيست که بخوام قبلش هم جائي برم . 

ـ اون طرف با اکيپ ما خوش مي گذره . .

کامي از سيگارش گرفت : روش فکر مي کنم . .چه خبر . ؟!

کنارش تکيه داده بود :  از سارا خبري داري . .؟

خاکستر سيگار را ريخت لبه ي پيش خوان : نه . .از وقتي رفته که تماسي نداشتيم . خوبه . .؟!

ـ آره . .براش بهتر شد که رفت . پدرش هواش و داره . .

خوب صحبت کردن از زني که شب خاصي را در کنارش گذرانده بود خيلي هم راحت نبود . .خصوصا که طرف صحبتش دائي سارا هم باشد . .

ـ امشب چيکاره اي . ؟!

نمي دانست . .بايد مي رفت خانه و منتظر آيلي مي ماند . .؟ خواب آشفته ي شب قبلش را به خاطر آورد . .کام محکمتري از سيگارش گرفت : چطور . .؟!

خنديد : بيا ببرمت يه جاي خوب . .

يک جاي خوب . مي دانست پشت لبخندش چه خبر است و همراهي اش چه چيزهائي را به دنبال دارد . .دستي بين موهايش سراند . 

ـ چي شد . .پايه اي . ؟!؟

سر تکان داد : نه . .بايد ويترين وعوض کنم . .

ـ بيا بريم . .فردا ميام کمکت ويترين بچيني . .ديگه نه هم نيار . .مازيار هم مياد . .

شايد نوشيدن يکي دو شات حالش را بهتر مي کرد . .شايد هم بدتر . .نمي دانست . .ته سيگار را زير پايش فشرد . .

ـ ميام اما تا کي بمونم معلوم نيست . .شايد زودتر برگشتم . 

چشمکي نثارش کرد : تو بيا قول ميدم امشب و بموني . .بچه ها که دست خالي نميان . .

با تکان دادن سر دستي روي شانه ي حسام زد : من ديگه برم . پيمان تنهاست . 

ـ باشه . فقط به پيمان هم بگو . .ميتونه خانمش و بپيچونه بياد . .

 .  . 

چجوري شو نمي دونم . .

چجوري شو نمي دونم . .

بدون تو نمي تونم . .

بدون تو نمي مونم . .

از کنار چراغ خاموش آشپزخانه گذشت و ساعت کمي از دوازده مي گذشت و چقدر زود خوابيده بودند . .کمي شيشه را پائين داد . هواي سرد به صورتش خورد و کمي حالش را بهتر کرد . کمي نفسش راه گرفت به سينه اش . .

دستي روي يقه ي بلوزش کشيد و نفسي گرفت . .لعنتي بوي عطرملايم زنانه اي به تار و پودش چسبيده بود . .لعنتي نثار خودش کرد و لعنتي نثار کسي که نمي دانست . .حسام يا آن دخترک مو بلوند . .انگار دستانش عطري گرفته بود از آن بدن پر پيچ و تاب . .

ماشين را بيرون آپارتمان پارک کرد و بيرون آمد . .چنگي ميان موهايش زد .  .از سوئيت چهل متري غريبه اش هم متنفر بود . .

ار تخت چوبي و اسپرت ساده اش . .از بالشي که کمي از عطر آيلي را به خودش گرفته بود . .

دستي به گردنش کشيد . .راهي تا ديوانگي اش نمانده بود . .امشب . .مي توانست شب خوبي باشد . .مي توانست اعصاب خسته و له شده اش را کمي مرهم شود . .ميشد اما . .با هر دو دست موهاي سرش را ميان مشتش گرفت و به عقب کشيد . . اما نخواست . .راه رفته را برگشت و نمي دانست حالا که آمده . .حالا که نمانده باز هم دردش از چيست . .از تنهائي خانه . .از تنهائي تختش . .؟!

نه . .تنهائي تختش مهم نبود . .سال ها بود که اهميت نداشت . .اما گاهي . وقتي . .شايد . تنها ميشد و اين را دوست نداشت . .

کليد انداخت و داخل شد و دلش مي خواست بلوزش را با آن عطر غريبه ي ملايم پرت کند کف خيابان . .

** 

سرش پر درد بود و گوش هايش ويز ويز بدي داشت . . پلک هاي سنگينش را باز کرد . .از باريکه ي نگاهش مي توانست صورتش را ببيند . .نيم رخ غمگين و متفکرش . .دستش را گذاشت روي شقيقه اش :  ساعت چنده . .؟

نگاهش کرد : نه و نيم . .

آخي گفت و نشست . .دستي به گردن خواب رفته اش کشيد و کج و راستش کرد . .انتهاي ملحفه را روي شانه اش بالا کشيد و نگاهش کرد . .دو شب و روز بود که نيامده بود و حالا نشسته بود لبه ي تختش . .

چيني به پيشاني دردناکش انداخت : اينجائي . .

نگاهش نکرد :  شارژرم و جا گذاشته بودم . .ديشب . 

ابرو بالا داد : ديشب اينجا بودي . ؟

بالاخره نگاهش کرد . .اين چشم ها غمگين بود . چرا . ؟!

ـ طوري شده . .اتفاقي براي فلور افتاده . .؟!

لبخندش کمرنگ بود : نه . .حال همه خوبه . .ديشب کجا بودي . .؟

نگاهش را داد به تيله هاي قهوه اي اش : بيرون . .

سر تکان داد : بيرون . ؟! خوبه . .اين جاي چيه . .؟!

پيراهن آبي روشنش را بالا آورد . روي رديف راه دگمه هايش مي توانست لک واضحي را ببيند . .مثل کرم پودر . .مثل رژ 

يادش نمي آمد . شايد دخترکي که مي رقصيد سر به سينه اش فشرده بود . 

لب زيرش را کشيد داخل دهان و سر تکان داد : نمي دونم . .

پيراهن را برد زير بيني اش و نفسي گرفت : عطرش خوش بوئه . نمي دونستم سليقه ات اينطوري شده و الا زودتر مي خريدمش . .

لباس انداخت روي تخت و برخواست . بافت يقه شل مشکي به تن داشت . .مي توانست بندهاي دورگردني قرمزش را دور گردن باريک و سفيدش ببيند . .

دست به کمرنيم چرخي زد . .انگار دنبال چيزي مي گشت : من ديگه ميرم . .نگ . نگرانت شده بودم . اومدم ببينم . .

از پاي تخت پانچوي کنفي اش را برداشت تا بپوشد . .

ـ آيلي . .؟!

ـ من بايد برم . .

مي رفت . .از روي تخت پائين پريد و کنار بامبوها بازويش را گرفت : صبر کن ببينمت . .

کمي به عقب کشيدش : بشين با هم حرف بزنيم . .

سعي ميکرد دستش را آزاد کند : مي خوام برم خونه . .

ـ هيش . .ديشب با حسام رفته بودم مهموني . همين . 

دستانش را روي گره ي دستانش محکم کرده بود تا بازش کند : همين . .؟! باشه . .پس اون لک آرايش زنونه . .اون عطر ازکجا اومده . ؟باز قراره کي تو زندگي ات بياد . تارا . .سارا . اين دفعه چي . .؟!

اين کتاب توسط کتابخانه ي مجازي نودهشتيا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

لبخندي به لبش آمد . .دخترک حسود . .حسود . .ديشب آمده بود و به انتظارش مانده بود . همين کافي بود تا دلخور نباشد . .

ـ کسي هم قرار نيست بياد تو زندگي من . .

جيغ زد : فکر کردي من خرم . .؟!

خم شد و پيشاني اش چسباند روي تتوي پشت کتف اش . .روي طرح ظريف : هيش . .جيغ نزن . .جلوي بار يه دختري خورد زمين . يا نمي دونم پاشنه ي کفشش پيچيد و افتادسمت من . شايد هم موقع رقصيدن بود . 

تقلا کرد تا برگردد : افتاد تو بغلت . .همين . .؟!؟ من هم مي تونم برم تو مهماني هائي که دعوت ميشم و هر کاري کنم و برم سمت هر کسي . ؟

دندان روي هم فشرد ومحکم تر فشردش : آيلين . ؟!؟

ـ براي چي رفتي . .چرا بايد با حسام بري مهموني و آخر شب برگردي . .چرا بايد اجازه بدي کسي خودش و بندازه تو بغلت . .

دستانش را زير سينه اش محکم کرد و اخمي به پبشاني دردناکش انداخت : سرم داره مي ترکه . يه قهوه بهم ميدي . ؟

ـ نشنيدم که بگي ديگه کار ديشبت و تکرار نمي کني . .

لبخندش را خورد و سرش را جلو کشيد و به اخم درهم و چشم هاي اشکي اش نگاه کرد : بچه پررو . .

گوشه چشمي براندازش کرد و لب لرزاند : ويهان . به خدا . .به جون خودت که از همه ي دنيا بيشتر دوسش دارم اگه دوباره  تکرارش کني . .مي دوني . اگه دوباره . .

لب هايش را رساند روي رگ پر نبض شقيقه اش . .لب زد : جون دلم . .هيش . .تکرار نميشه . قول ميدم . .گريه نکن . .

به غرغرهاي کودکانه اش گوش داد و گذاشت تا آرام بگيرد . .چند دقيقه اي طول کشيد تا بالاخره ساکت شد . .برش گرداند سمت خودش . .نگاهي به مژه هاي پر و مرطوبش انداخت : اينهمه اشک و از کجا مياري تو . .؟!

لب برچيده بود و نگاهش ميکرد . .

نگاهش بين چشم هاي براق و خوشرنگش رفت . .روي تراش ظريف بيني اش . .لب هاي کوچک و مرطوبش . .کمي پائين تر از روي سيبک گلويش سر خورد . از روي دو بند باريک قرمز که از دو طرف گردنش بالا رفته بود . .پائين تر رفت . . مي توانست روي بازي يقه ي بافتش . .روي سپيدي شيري رنگ تنش آن vمشکي را بيند . .

آيلي انگار خيرگي نگاهش را حس کرد که پنجه اش را بالا آورد و روي سينه ي چپش گذاشت . .مي خواست پنهانش کند . .چيزي که ديگر زيادي عيان شده بود . .اصلا حک شده بود ميان سلول هاي مغزش . .روي قلبش . .

دستش را بالا آورد و روي پنجه اش گذاشت : مي خوام ببينمش . .

ـ و . ويهان . .

سرش را بالا گرفت و نگاهش کرد : مگه اسم من نيست . .؟

لازم نبود که تائيدش را به زبان بياورد . .اين چشم ها دروغ نمي گفتند . .اين نگاه که آنطور چسبيده بود به نگاهش . .

دستش را آرام پس کشيد و انگشتش را کشيد روي نرمي پوستش . .درست روي تتوي سياه رنگ . . قلبش ضربان گرفت . .بوم . .بوم . .بوم . .

دستش را پس کشيد و چنگي بين موهايش زد . قدمي به عقب برداشت  . .آنجا خيلي بيشتر از ضربان قلبش بود . حسي که وادارش ميکرد فاصله بگيرد . .فکر کرد هنوز اثر شات هاي ديشب است . ؟

رو گرفت و نفسي که اصلا نفهميد از کي آنطور ميان سينه اش حبس شده بود را داد بيرون : يه . يه قهوه بهم ميدي . .؟

ماگ قهوه اش را روي پيشاني اش فشرد : امروز کلاس نداري . ؟

هنوز دلخور بود : نه . .

موهايش کمي بلند شده بود . .حالا که کش موها را باز کرده بود مي ريخت روي شانه هايش . موهاي صاف و خوشرنگ . .اصلا هيچ وقت فکر نمي کرد قرمزي موي کسي توجه اش را جلب کند . .انگار سنگيني نگاهش را حس کرده بود که نگاهش را بالا آورد : چيه . .؟!

لبخندي به لحن دلخورش داد : هيچي . .دلم برات تنگ شده بود دارم نگات مي کنم . 

مي توانست تعجب ميان چشمانش را ببيند : براي من . .؟

سر تکان داد و کمي از قهوه اش نوشيد : اوهوم . .

آستين هاي پليورش تا روي انگشتانش آمده بود . لاک قرمزش را هم دوست داشت . .

ـ فلور مي دونه اينجائي . .؟

اخم کرده بود و نگاهش نمي کرد :  نه . .

تکيه داد و سرش را به پشتي کاناپه تکيه داد : نگرانت ميشه . .مي دونه که امروز کلاس نداري . .

ايستاد و ماگ نيم خورده را از دستش کشيد :  با معده ي خالي هي قهوه نخور . .برات نيمرو درست مي کنم . .

رفت به آشپزخانه ي باريک و سه متري اش . .انگار آن فضاي کم حجم را مخصوص خودش ساخته بودند . .تابه ي سورمه اي کوچکي برداشت :  دو تا بسه . .؟

ـ تو چي . .؟

شانه بالا داد و سرش را کج کرد تا موهاي شانه اش را به عقب ببرد :  نمي خورم . .

ايستاد و دستش را گذاشت روي کانتر :  چرا حالت خوب نبود . .اون شب که گفتي مياي و نيومدي . .

برگشت و نگاهش کرد : تازه مي پرسي . .؟

نفسش را فوت کرد بيرون : چي شده . .؟

دوبار شانه بالا داد : هيچي . .عموي فلور اومده بود تا باهاش صحبت کنه . .

اخمش در هم شد : بابت . .؟!

يقه ي پليورش را کشيد بالا و دوباره سمت تابه ي روي گاز برگشت : مي خواست بدونه فلور مي خواد کجا زندگي کنه . چي ميشه و اين حرفا . .

ـ آدرس اينجا رو داره . حالا اگه باز هم ماني بياد . .

ـ نمياد . .

ـ از کجا مي دوني . اين پسره عين بختک چسبيده به شماها . .يادت رفته . .؟!

جلوتر آمد و آن طرف کانتر نفس به نفسش ايستاد : چرا داد مي زني . .من همين جام . .

با انگشت روي پلک هاي خسته اش را فشرد :  تا حالا ديوونه نشدم خيليه . .

دستش را روي انگشتش حس کرد : ويهان . .

دستش را پس کشيد و نگاهش کرد : جونم . .

ـ ماني از ايران رفته . .ديگه هم قرار نيست بياد . .من مطمئنم . نگران نباش . .باشه . .

بايد باور مي کرد . .؟ هميشه يک جائي با حضورش گند زده بود به همه چيز .  . نفسي گرفت و بيني اش پر از عطر ملايم و لطيفش شد . .آيلي پيش چشمانش به فاصله ي دوخانه در دو سر خيابان داشت بزرگ ميشد . .داشت منبع آرامشي ميشد که مي خواست . ربطي به قد و سن هم نداشت . .ايستاده بود پشت کانتر و مي گفت که نگران نباشد . .آنهمه آرامش از کجا رسيده بود . .؟ نمي دانست . .

ـ نون تو فريزر داري . .؟

نگاهش با قدم هايش رفت تا جلوي يخچال کوچک . .خم شد و بسته اي بيرون کشيد : يه توستر يا ماکروويو بخر . .اين پنجره هم از بيرون ديد داره . .يه فکري براش بکن . .

برگشت سمت پنجره و با ديدن تراس همسايه ابرو در هم کشيد . .اصلا دقت نکرده بود . .

سيني صبحانه را روي ميز چيد : بيا ديگه .  . 

کنارش نشست و يک دستش را دور کمرش حلقه کرد : امروز بايد دکور بچينم مياي باهام . ؟

لقمه اي پيچيد و به دستش داد : آره . .مي خوام شخصا گوش حسام و از ته بپيچونم . .

ـ تو اين کارو نمي کني . .

ـ چرا . ؟!

گازي به لقمه اش زد : چون من قول دادم که ديگه پاي دعوتشون نرم . .قول من قبول نيست . .؟

چشمانش را تنگ کرد و نگاهش کرد . .طوري قيافه گرفته بود که انگار مي توانست اندازه ي صداقتش را ببيند . .

وسوس شد گازي از گونه اش بدارد . .خيزي سمتش برداشت که جيغ زد : ويهان مي کشمت . .

خنديد : شيرين زبوني نکن . .

جدي نگاهش کرد : اگه باز لب به نوشيدني بزني ديگه هيچ وقت باهات حرف نمي زنم . .

نمي دانست که چشمانش از هر شرابي سکرآورتر است . .خودش هم نمي دانست و انگار هر روز داشت چيزهاي تازه اي مي ديد . .

ـ باشه . کم غر بزن . .

مشتي به بازويش زد : مي کشمت ويهان . .

اينبار دست دور بازويش پيچاند و هر دو دستش را نگه داشت : چطوري مي خواي من و بکشي . هان . يه چيزي بگو که از پسش بربياي جوجه . .

اهميتي به جيغ جيغ اش نداد و لقمه اي در دهانش چپاند . .

**

جين ها را به دست ايلي داد تا آنطور که دلش مي خواهد بچيند : گرسنه ات نيست . .؟

سنجاق ته گرد را از بين لبش بيرون کشيد : چرا . اما اينم تموم بشه بريم يه چيزي بخوريم . .

سنجاق را از دستش گرفت : نذار تو دهنت . .اه . .

توجهي به غرولندش نکرد : پيمان امروز نيومد . .

ـ جائي کار داشت . .بسه ديگه خسته شديم . .جمع کن بريم . .

ايستاد و کش و قوسي به بدنش داد :  منم يکي مي خوام . .

نگاهش کرد : چي . ؟!

ـ اين جين يخي . .اون بافت کرکي خوشگله . .لگ هم ميخوام . دو تا . .

رفت تا وسايلش را بردارد : بد نگذره .  . 

نوچي کرد و خنديد . .

ـ بريم رستوران يا کباب بگيرم بريم خونه . .؟

دستش را دور بازويش پيچاند :  يه چيزي بخوريم و بريم خونه. بايد دوش بگيرم . فلور هم از صبح تنها مونده . .

 **

اول خيابان ايستاد :  ساعت چهار ميام دنبال فلور . .نوبت دکتر داره . .

ـ منم ميام . .

ـ خسته اي ، از صبح سر پا بودي . .

نوچي کرد :  خسته نيستم . .اسم دکترش چي بود . .؟! اوم . همون دکتر جوون خوشتيپي که تو بيمارستان بود ديگه . .

به شيطنت چشمانش چشم غره اي رفت : چموش بازي درنيار . .

ابرو در هم کرد : بي تربيت . .

نگاهي به ميز توالت کوچک انداخت . .عطر و شانه و لوازم آرايشش ميز را پر کرده بود . .کشوي اول لباس ها هم نيمه باز بود . پووفي کرد . اين دختر درست بشو نبود . .نشست لبه ي تخت و به صداي شرشري که از حمام مي آمد گوش داد . .حوله وست مشکي و طلائي اش را گذاشته بود روي بالش . .

نگاهش را گرفت و ايستاد . .رفت سمت آشپزخانه و سرکي به يخچال کشيد . بطري اب را دراورد و سر کشيد . . 

کنار سيستم ايستاد تا آهنگي بگذارد . .اين خانه زيادي کوچک بود و گاهي کلافه ميشد . .گاهي جا براي نفس کشيدن هم نبود ،  . .

در حمام باز شد و صداي آيلي آمد : ويهان . .اومدي . .؟!

ـ آره . .

ـ حوله ي من و ميدي . .؟

رفت سمت تخت و حوله اش را برداشت  : جائي قراره بري . .؟!

نصف تنش را پشت در پنهان کرده بود و سر و دستش بيرون بود : الان ميام بيرون بهت مي گم . .

نشست لبه ي تخت و اخم کرد : ساعت هشت و نيم شده . از اين به بعد کجا قراره بري . .؟!

حوله پيچ بيرون آمد :  خوب صبر کن بيام بيرون . 

دستش را گذاشت روي زانوهايش : صبر کردم حالا بگو . .

پووفي کرد و نشست پشت ميز توالت و با حوله به جان موهايش افتاد : تولد نگار . .قرار نبود مهموني بگيره . .يه ساعت قبل زنگ زد که داداشش براش جشن گرفته . .

ـ يه ساعت قبل زنگ زده وحالا مي خواي بري . .؟

از آينه نگاهش کرد : آره ديگه . .پس چي . .نرم . .؟!

ـ اين نگار خواهر نيماست . .؟!

سر تکان دادنش را ديد . .حرصي دستي به موهايش کشيد : اون وقت مي خواي بري . .؟!

ايستاد و دست به سينه شد : اشکالي داره . ؟!

روبرويش ايستاد : نداره . ؟!

شانه بالا داد :  نه . .دوست دانشگاهم من و دعوت کرده . .هم نگار دوستم . هم نيما . .اشکالش چيه . .؟

بايد مي گفت که از نيما خوشش نمي آيد . .؟ آنوقت آيلي نمي پرسيد که چرا . .؟! آن وقت جوابي داشت . .؟!

ـ ويهان . .

نگاهش کرد . موهاي نم دارش فر خورده بود و هنوز قطرات آب از روي گردنش سر ميخورد داخل يقه ي حوله ي 

سفيدش . .

گوشه ي لبش را لمس کرد و خيره نگاهش کرد .  . 

نزديک تر شد : خوب با هم ميريم . .نگار گفت با هر کسي که دوست دارين بياين . .

از آن فاصله مي توانست بوي حمامش را حس کند . .حتي حرارتي که از تنش بر مي خواست . .لعنتي نثار خودش کرد . .

ـ بيا ديگه . .شب هم با هم برمي گرديم . .هوم . .

نگاهش از پاهاي برهنه و لاک خورده اش گذشت : يخ کردي . .لباست و بپوش . 

برگشت سمت ميز توالت : اول سشوار کنم بعد لباس مي پوشم . .تازه کادو هم نگرفتم . اون جين يخي و ميبرم براش . .جهنم . 

***

نشسته بود پشت ميز توالت و سشوار مي کشيد  . .موهاي شامپو خورده اش زير گرماي سشوار عطري گرفته بود . .عطري که هر چه ميکرد باز هم ميپيچيد به بيني اش . .کمي سمت آينه خم شده بود تا خط چشمش را تکميل کند . حوله اش کمي بالا رفته بود . .فقط کمي . .دخترک آنقدر راحت بود و اعتماد داشت . .؟!

به ويهاني که چند قدم آن طرف تر هزار بار مشتش محکم شد . .؟قلبش مدام با هر ضربه نفرت از خودش را پمپاژ ميکرد . .؟

آيلي نمي دانست که در چند قدمي اش چه جنگي راه گرفته . .نمي دانست و اين بيشتر اذيتش مي کرد . اين احمق بودن . .اين ساده بودن . .پنجه اش را محکم بين موهايش فشرد و دلش سيگار مي خواست . .نه که آرامش کند . نه . فقط مي ايستاد و دود ميکرد و کمي يادش مي رفت که اين دختر . اين دختر هجده ساله . .بچه اي بود که بزرگش کرده بود . .از ده سالگي همسرش بوده .  همسر . .

يعني آرامش خستگي ها . همسر يعني جائي که آرامش و امنيتش ناب و بي منت است . .آيلي همان آرامش نداشته اش 

بود . .شک نداشت . .اما اي کاش مي فهميد . .کاش آيلي هم مي فهميد . .

ـ کدوم و بپوشم . .؟! . ويهان . .؟

سر برگرداند و نگاهش کرد . .پيراهن سفيدي را با دست راستش نشان مي داد و بلوز و شلوار بژ را با دست چپ . .

ـ پيراهن يا شلوار . .؟!

لبي تر کرد : مثل اينکه واقعا مي خواي بري . ؟!

اخم کرد و چشم هاي آرايش شده اش درشت تر به نظر مي رسيد : باز که برگشتي سر حرف خودت . .خوب با هم ميريم ديگه . اشکالش کجاست . ؟!

روبرويش ايستاد : اشکالي نداره . .فقط دوست ندارم بري . .

چشمانش گرد شد : دوست نداري . چرا . .؟!

اين کوچولوي احمق چطور حرف از دوست داشتن ميزد . چطور آنطور به وجودش گره خورده بود . .!!

نگاهي به تيله هاي قهوه اي اش انداخت و لبخند به لبش آمد : يه دليل خيلي احمقانه داره . .مي خواي بدوني . .؟!

نگاهش بيشتر متعجب شد و عجيب دلش مي خواست محکم ميان آغوشش بگيردش و جيغ اش را در بياورد : بگم . .؟!

ـ ب . .بگو . .

نفس پري گرفت و فضاي سينه اش را از عطرش پر کرد : از نيما خوشم نمياد . .از هر کسي که بيشتر از يه دوست درجه سه باشه برات . .از اينکه يکي تو رو با اين آرايش و لباس ببينه . .از اينکه بخندي و چال کنار لبت مشخص بشه و غير من يه نفر ديگه هم اونجا باشه . .

اينبار چشمانش کاملا گشاد شد . .خوب اين حرف ها تازه نبود اما انگار مدل گفتنشان خيلي فرق داشت . .از آن زمان که آيلي سيزده ساله بود تا امروز و هجده سالگي اش . .از امروزي که کليد سوئيت تنهائي اش را داشت و کنارش آرام مي گرفت . .

دستش را گذاشت دو طرف حوله و محکمش کرد : بازم مي خواي بري . .؟!

قهوه اي چشمانش داغ بود . .مثل قهوه . .به همان غلظت . .به همان آرامي . .

دستش را پيچاند دور گردن باريک و لطيفش . .انگشتانش را به هم رساند و پل زد : مي خواي بري . ؟!

نگاه سرگردانش را مي فهميد . .اينکه نفس هايش تکه تکه ميشد و رنگ مي باخت سپيدي گونه هايش . .

تنها تفاوتشان اين بود که آيلي قلب سرگردان ميان سينه اش را نمي ديد . .آيلي جنگ ميان خودش با خودش را نمي ديد . .جنگي که هر روز داشت بيشتر تار و پود قلبش را از هم مي پاشاند . .جنگي که قلبش را پر درد ميکرد و احساسش را . . چشمانش را بست و سرش را به گودي گردنش فشرد . .دستانش را حلقه کرد دور کمرش . .

ـ مي خوام پيش تو باشم . .

نفسي از موهايش برداشت و قلبش آرام گرفت . .مثل سردردي که گريبانگيرش شده بود . .مثل خستگي روحش . .همه با هم از اين آغوش آرامش گرفتند . 

با فاصله ي کمي کنارش نشسته بود . پاها را آورده بود بالا و سرش را چسبانده بود روي زانويش و به صفحه ي تلوزيون نگاه ميکرد . .

سيگاري آتش زد و کامي گرفت :  ناراحتي که نرفتي . .؟

مردمک هايش لحظه اي برگشت سمتش و دوباره به صفحه ي تلوزيون گره خورد : نه . .

پک محکمتري زد و دودش را سمت سقف بيرون داد : اما به نظر ناراحت مياي . .اشتباه مي کنم . ؟

شانه بالا داد  . .نگاهش را از زنجير باريک گردنش گرفت . موهاي سشوار خورده اش را بالاي سر پيچانده بود و بلوز و

شلوار راحتي پوشيده بود . از همان ها که شل و ول و بلند بودند . .دستش را گذاشت پشت گردنش و ريشه ي موهايش را نوازش کرد : فلور الان نگران ميشه . .اگه مهموني هم مي رفتي تا الان بايد برمي گشتي . .

غر زد : من بايد براي همه ي کارهام بهش جواب پس بدم . .؟! 

کام ديگري از سيگارش گرفت و ته سيگارش را ته پيش دستي فشرد : جواب پس نده . اما نگرانش نکن . .مياي اينجا بگو . .بذار خيالش راحت شه . 

ـ فکر کردي بگم دست از سرمون بر مي داره . .؟! 

نفسي گرفت . .نمي فهميد چرا دخترک عصبي است . .به خاطر نرفتن به مهماني . .؟

ـ باشه . هر جور راحتي . .بريم . ؟!

ايستاد و به تندي سمت تخت رفت تا وسايلش را بردارد : خودم ميرم هنوز خيلي هم دير نشده . .تو هم برو استراحت کن . .

کلافه غريد : چه مرگت شده . .اگه انقدر دلت اون تولد کوفتي و مي خواست مي رفتي . .

انگار آيلي هم کلافه بود که چنگي به موهايش انداخت : فکر کردي اگه دلم مي خواست نمي رفتم . .؟

ـ پس دردت چيه . ؟!

دستي پاي پلک هايش کشيد : هيچي . .

صدايش بغض داشت . .انگار پاهايش کم جان بود که نشست لبه ي تخت و دست دور سينه حلقه کرد : هيچي نيست . .

باور نمي کرد . .اين آشفتگي را بعد آن اعتراف احمقانه باور نمي کرد . .اينکه گفته بود دلش نمي خواهد کسي چال لبش را ببيند . اينکه برايش مهم است . .اعتراف بود . .نبود . .؟!

روبرويش روي دو زانو نشست : ببين من و . آيلي . .بگو از چي ناراحتي . براي چي بغض کردي . .من اذيتت کردم . ؟

هق زد که نه . .سرش را داد بالا و چشم هاي اشکي اش را ديد : پس چت شده . .؟!

کف دست هايش را چسباند به صورتش و ناليد : من مي ترسم . .

بايد مي پرسيد از چه مي ترسد . .اما نپرسيد . .فقط نگاهش کرد . .گذاشت حجم دردهايش کم شود و اين طرف سنگين شود . . دست از صورتش برداشت و محکم پاي پلکش کشيد . .مطمئن بود که روي صورتش رد قرمزي مانده . .مي دانست که بعد گريه چشم هايش کمي خمار و پف دار مي شوند . .نمي پرسيد از چه مي ترسد . .ترسش زيادي آشنا بود . .ترسش جنس ترس هاي اين چند وقت خودش بود . .شايد کمي غليظ تر . .

ميان چشمانش زل زد : من خيلي دوست دارم . .اما مي ترسم . .

چيز پنهاني از اين دختر نداشت . .هيچ چيز پنهاني . .دستش را گذاشت کنار صورتش و با کنار انگشت شصت زير پلکش را لمس کرد :  من هم . .

آيلي هم نپرسيد که اين جواب دوست داشتنش است يا ترسيدنش . .شايد او هم مي دانست که دردهايشان زيادي مشترک است . . که دوست داشتن يا ترسيدن براي رابطه اي که تازه پا گرفته بود خيلي هم عجيب نبود . .بايد مي گفت که دوست داشتنش وسعت گرفته . .؟!

که اگر يک روز اين دوست داشتن به خاطر تنهائي خودش . .براي مسئوليتش . براي دختر عماد بودن بود . .مدت هاست که فقط براي خودش است . .

براي توله شيري که بزرگ شده بود . .حالا تمام حجم قلبش پر بود . .بيشتر از اين هم مگر ميشد کسي ر ا دوست داشت . .؟! بيشتر از آنکه نفسش با نفس دخترک مي رفت و مي آمد . .؟!

آيلي هم دست راستش را بالا آورد و چسباند به گونه اش . .با انگشتانش روي گونه اش را نوازش کرد : من دارم اذيتت مي کنم . .؟کمي سرش را چرخاند و بوسه اي به انگشتانش زد : نه . .

ـ دروغ نگو . .

لبخندي به لبش آمد : من اذيتت ميکنم . .؟

سر تکان داد و لبخند زد : بيشتر اوقات . .گفتم که ازت متنفرم . . 

پشت سرش ايستاد و دست آزادش را دورش حلقه کرد :  چي داره اين برف که يه ساعت ايستادي پشت پنجره . .؟

کمي سرش را کج کرد و ابرو بالا داد : چه عجب . .دل از تلوزيون کندي . .؟

فنجان قهوه اش را مزه کرد و دلش مي خواست اخم هايش را هم مزه کند . .در سکوت به آسمان برفي نگاه کرد . .

سفيد نبود . .خاکستري . .آسمان خاکستري و زمين سپيد . .

دستش کوچکش را گذاشت روي دست بزرگش :  فلور خوابيد . .؟

فنجان را گذاشت روي درگاه پنجره و دست بعدي اش را هم دورش قلاب کرد : اوهوم . .يه کم باهام حرف زديم . .راجع به تو . .

سرش را از پشت روي شانه اش تکيه داد :  چي گفت . .؟

خنديد و بوسه اي به موهايش زد :  بايد بپرسي چه حرفي راجع به من زدين . .نه که چي گفت . .

کمي از آغوشش فاصله گرفت و رو به او چسبيد به لبه ي پنجره :  بهش گفتي که ميام پيش تو . .؟!

سر تکان داد :  آره . .بايد مي دونست . .

پووفي کرد و گوشه ي ناخنش را زير دندان گرفت : دوست ندارم از همه ي کارهام خبر داشته باشه . .دوست ندارم نگران باشه . .من که جاي بدي نميرم . .ميام خونه ي تو و برمي گردم . .

کمي سمتش خم شد و چشمکي حواله اش کرد : پس خونه ي من جاي بدي نيست . .هوم . .خيلي هم مطمئن نباش . .

تيله هايش درشت شد و بعد محکم کوبيد توي سينه اش :  عوضي . .

دستانش را گذاشت دو طرف پنجره . .حالا آيلي دقيقا ميان دستانش بود . .ابرو بالا داد :  با من که نبودي . .

کمي جمع تر نشست و سر تکان داد و خنديد . .

بدش نمي آمد قلقلکش بدهد و جيغش را در بياورد . .اما فلور با فاصله ي يک اتاق از آنها به خواب رفته بود و نمي خواست دردسرهاي قبل را تکرار کند . .نمي خواست برگردد سر خانه ي اول . .بعضي چيزها هرگز نبايد اتفاق مي افتاد و اگر نه تکرار نمي شد . هيچ وقت . .

ـ ميريم برف بازي . .؟!

نگاهي به چشمان مشتاقش کرد :  امروز نميشه . .

غرزد : چرا . .باز قراره روز تعطيل کجا بري . .؟

چيني به بيني اش انداخت : مثل زن هاي غرغرو . .غر . غر . .غر . .

اينبار محکم تر کوبيد به سينه اش : بي تربيت . .من غر نمي زنم . .فقط پرسيدم چرا نميريم برف بازي . .

ـ نمي ريم چون تو زياد روبراه نيستي . .بيرون سرده و اذيت ميشي . .بذارش براي بعد . .

براي اولين بار کمي شرم مخلوط نگاهش شد . .کمي رنگ گرفت و ساکت ماند . .دستش را گرفت و از لبه ي پنجره بلندش کرد :  يخ کردي . .

آيلي که نشت لبه ي تخت ، نيمکت ميز توالتش را با پا بيرون کشيد ونشست :  امتحاناتت کي شروع ميشه . .؟

ـ هفته ي بعد . .

ـ خوبه . .من هم آخر ماه بايد برم ترکيه . .هم جنساي جديد سفارش بدم . هم اينکه ارسطو رو ببينم . .

خودش را جلوتر کشيد : ارسطو طوري اش شده . .؟!

ـ نه قربونت برم . .حالش از من خيلي بهتره . مطمئن باش . .

ـ پس بليط و براي دو نفر اکي کن . .

ـ چرا دو نفر . .؟!

حق به جانب نگاهش کرد : براي من و خودت . .نکنه فکر کردي ميذارم تنهائي بري . هوم . .؟!

ـ ميخوام برم خريد کنم . يه هفته اي هم ميام . .

ـ بگو يک روز . .من تنها نمي مونم . .

دستي به صورتش کشيد : فلور تو اون اتاق خوابيده يادت رفت . .؟

ـ من با فلور چکار دارم . مي خوام با تو بيام . .يک هفته نباشي . من ديوونه ميشم . .!

کمي به جلو خم شد و دست هايش را گرفت :  آيلين اين يه سفر و مي خوام تنها برم . .

ـ چرا . .؟! 

بايد مي گفت که کمي به تنهائي و فکر کردن نياز دارد . .به دور شدن . .؟

به اينکه جائي دور از آيلي فکر کند . .به آيلي . .به خودش . احساسشان . .احساس خودش . .اينکه شجاعت پذيرشش را دارد . اصلا مي خواهد که چيزي را شروع کند . .کنار آيلي چيزي مهم نبود . همين که بود کافي بود . اما امان از ساعات تنهائي اش . .

از وقت هائي که چشم باز مي کرد و تنها بود . بي هيچ نفسي کنارش . .بي هيچ حضوري . .ديگر ديدن يک عکس در قاب چوبي آرامشي به دنبال نداشت . .فکر کرد تعلق يا تملک . .؟!

ـ ويهان . .

روبرويش بود و نگاهش ميکرد : جونم . .

ـ چرا مي خواي تنها باشي . .فکر کردم بودن من و دوست داري . .

نگاهش روي خطوط صورتش گشت . .ريز به ريزش را از بر بود . .واقعا اين آيلي هجده ساله را دوست داشت . .؟

ـ بودن با تو رو دوست دارم . .اما به نظرت همين که دوست داشته باشم کافيه . .؟!

نگاهش نگران و کلافه بود : کافي نيست . ؟

نفسي گرفت و چنگي به موهايش زد : نمي دونم . .

نمي دانست . .آيلي را مي خواست با همه ي وجودش . اما اين خواستن . .اين بودن تبعاتي داشت . .هزار شاخه ميشد . 

مي توانست کنار بيايد . اصلا خود آيلي مي توانست . .؟!

**

به خروج چند نفره شان نگاه ميکرد . .نگاهش را از خنده هاي بلندش داد به نيما و بقيه ي دوستانش . .سه دختر و دو پسر . . نگاه دوباره اي به تيپ زمستاني اش انداخت . بوت هاي بلندي که زير پانج بافتش مخفي مانده بود . .شال و کلاه بافت زرشکي خوشرنگي روي مقنعه ي مشکي اش سر کرده بود . .نه بي حوصله به نظر مي رسيد و نه ناراحت . .

انگار فقط خودش بود که اين دو سه روز لعنتي را سخت گذرانده بود . .آيلي چند روزي بود که بهانه مي گرفت . .بهانه ي تنها رفتنش . تنها ماندنش . .لعنتي اعصابش را ريخته بود به هم . .گاهي خيلي کوچکتر از هجده سالگي اش ميشد . .گاهي ميشد همان آيلي نه ساله ي لجباز . .

حالا ايستاده بود کنار خيابان و مي خنديد . ؟!

نيما چرا آنقدر نزديک و شانه به شانه اش مي رفت . .؟!

حرصي گوشه ي لبش را لمس کرد و پياده شد . يقه ي پالتوي خاکستري اش را داد بالا و از خيابان رد شد . .قدم هايش بلند و محکم بود . .بد هوس کرده بود گوش دخترک را بپيچاند . .

نيما زودتر از بقيه متوجه آمدنش شد . .فاصله اي که به محض ديدنش از آيلي گرفت پوزخندي به لبش آورد . .آيلي از حضورش يکه اي خورد : سلام . .اينجا چيکار مي کني . ؟

گونه هايش سرخ از سرما بود . .کمي سرش را سمت دوستانش چرخاند : امروز بدون ماشين بودي اومدم دنبالت عزيز دلم . .

نگاه متعجب دوستانش را که ديد بيشتر بد جنسي کرد : من و به دوستات معرفي نمي کني . .؟!

تيله هاي قهوه اي اش برقي گرفت : چ . چرا . .دوستاي دانشگاهم . .نگار و نيما . .ارسلان . هليا و نجمه . .بچه ها ايشون هم ويهان . .

بايد به اين معرفي دست و پا شکسته خرده مي گرفت . .؟ نفسي از سرماي زمستاني برداشت و دستش را سمت آيلي دراز کرد : خوشحال شدم از آشنائي تون . .بريم عزيزم . .؟!

ـ آره . بريم . .بچه ها خداحافظ . .

کنارش راه افتاد و چرا نگفته بود که نسبتشان بيشتر از يک اسم است . .؟ چرا فقط ويهان . .؟

نفس عميق تري گرفت بايد قبل رسيدن به ماشين آرام ميشد . .با اين خودخوري بعيد نبود همانجا سرش نعره بزند . .آيلي هم انگار وخامت اوضاع را حس کرده بود که هيچ حرفي نميزد . .که آرام نشست و کمربندش را بست . .راه افتاد و چنگي بين موهايش زد . 

نفسش تنگ شد . .هووفي کرد و غريد : بار آخرت باشه روي من گوشي و قطع مي کني آيلين . .دارم بهت هشدار ميدم . اصلا تحمل اين بي ادبي هات و ندارم . .

سکوتش بيشتر آتشش زد : سه روزه پدرم و درآوردي . .دردت تنها رفتن منه يا دوباره بحث اينه که مي خواي بياي .  . ؟! چرا حرف نمي زني که بفهمم چه مرگت شده . .

ـ سر من داد نزن . .

پووفي کرد و از انداخت داخل فرعي : داد نزنم . چشم . خفه بمونم چطوره . .؟! راضي ميشي . .؟!

ـ من همچين چيزي نگفتم . .

کلافه انتهاي فرعي را رد کرد و از سرعت گيري بي توجه گذشت : خوب آره . نگفتي . .خيلي چيزها رو هم بايد بفهمي و نمي فهمي . .اينکه بلند خنديدن و شونه به شونه ي همکلاسي ات جلوي ورودي دانشگاه ايستادن يعني چي . .؟!

اينکه نگي من فقط ويهانم . .هان . .اينارو مي فهمي يا نه . .!؟ مي فهمي که وقتي معرفي ام مي کني به پسري که انقدر به خودش جرات ميده که سرش و کنار سرت بچسبونه بايد بگي که من برات فقط ويهان نيستم . .؟!

مثل خودش داد زد : داري اشتباه مي کني . .اون پسر براي من فقط يه هم کلاسي . .

ـ خيال کردي اگر غير از اين بود ازش مي گذشتم .  . ؟!

ـ پس چي داري ميگي . .؟!

هووفي کرد . .اين دختر فقط قد کشيده بود . .؟! نمي فهميد که چه مي گويد . .؟! ساکت ماند و گذاشت آهنگي اين تنش ميانشان را  نرم کند . .بايد روبرويش مي نشست و خيلي چيزها را برايش مي گفت . .از دوست داشتن تا همه ي زير مجموعه هائي که بايد و شايد ميشد . .هم خودش را توجيح ميکرد و هم آيلي را . .چه داستاني شده بود اين زندگي لعنتي . .لعنتي .  . 

کليد انداخت و در را برايش باز کرد : برو تو . .

با بوت هايش داخل شد و روي کاناپه نشست : من اصلا منظورم اين نبود . .يعني نيما کاوياني با همه ي بچه ها دوسته  

به خدا دارم راست ميگم . من فقط شوکه شدم از ديدنت . .يعني نمي دونستم چي بگم . .درک مي کني . ؟!

پالتويش را انداخت روي کانتر و آستين پليورش را بالا داد : سه روزه دارم با همه ي ادا و اصول و لج بازي هات کنار ميام . .گوشي و روم قطع کردي . .جواب تماس من و ندادي . اومدم دم دانشگاه ميبينم که خانوم صداي خنده هاش کل خيابون و برداشته . .ميبينم پسره ي عوضي چسبيده به شونه ات و تو اصلا متوجه نيستي . .

ايستاد و دست هايش را به هم پيچاند : ويهان . .

پيشاني دردناکش را فشرد : من و تو کجاي زندگي هم هستيم آيلي . بهش فکر کردي . .؟!

بغض کرده بود : همه جاي زندگي من هستي . .

سر تکان داد : مطمئني . .؟!

ـ آره . .من به خودم و احساسم شک ندارم . اين تو هستي که مي خواي تنهام بذاري . .توئي که شک داري . تو مي خواي براي مطمئن شدن بري ترکيه .  . 

دست به سينه مقابلش ايستاد :  من گفتم مي خوام فکر کنم . .نگفتم شک دارم . 

ـ مگه فرقي هم دارن . ؟!

عصبي چنگي به موهايش زد : داريم با هم حرف مي زنيم براي چي گريه مي کني . .؟!

ـ براي اينکه داد ميزني . .مثل ديوونه ها رانندگي کردي . .نفسم . نفسم هنوز بالا نيومده . .براي اينکه مي ترسم بري ترکيه و برنگردي . .مثل دفعه ي قبلي که با فلور برام تصميم گرفتين . .يادت رفته . .؟! من فقط مي ترسم . .

ـ آيلي من نمي خوام تنهات بذارم . .فقط مي خوام فکر کنم . .

با پشت دست کشيد زير پلکش : همين جا فکر کن . .من تنهات ميذارم . اصلا نميام اينجا . .توفقط نرو . .باشه . ؟!

نگاهش را از چشمان ملتمسش گرفت و به دست هايش داد . .آنطور محکم ميان هم مي فشرد و مي پيچاند . .

سرش را بالا گرفت و دوباره صورت اشکي اش را از نظر گذراند :  لج نکن . .

محکم روي لبش دست کشيد و چرخيد دور خودش : لج نکردم . .تو دلت اينجا نيست . .براي تو کمم . .نه . .!؟

ـ چرت نگو .  . کمم يعني چي . .؟!

ـ از من ايراد ميگيري که به دوستام معرفي ات نکردم . خودت چرا به حسام نگفتي . .؟!

متعجب نگاهش کرد : حسام کجا بود . .؟!

ـ بايد هم يادت نمونه . .شب جمعه که اومدم بوتيک . .حسام گفت که اون دختره . .سارا تماس گرفته و سلام رسونده . .تو بهش هيچي نگفتي . .

لب زيرينش را داخل دهانش کشيد : اين چه ربطي داره به بحث ما . ؟!

جيغ زد : ربط نداره . .؟ براي چي بايد از اون سر دنيا تماس بگيره و سلام برسونه .  . خودت گفتي که تموم شده . گفتي تو زندگي ات کسي نيست . .اما يک کلمه هم پيش حسام نگفتي . .

اخم کرد :  براي همچين چيزي سه روزه خون من و کردي تو شيشه . .؟! لعنتي . .

ـ ببين . ناراحت شدن من برات ارزش نداره . .همين الان هم فکر مي کني مهم نيست . .

برگشت و زير شير سينگ مشتي آب به صورتش پاشيد . .اين دختر . .

يادش رفته بود که حس تملک آيلي چه اندازه اي دارد .  . يادش رفته بود که اين دختر وقتي تازه ده سالش بود چطور پاي تارا را از خانه شان بريده بود . .

ـ تو بياي دم دانشگاه و بابت نيما داد بزني اشکالي نداره . .اما من نبايد ناراحت چيزهاي بين تو و اون باشم . .؟!

نفسي گرفت : ـ خيلي خوب .  . من معذرت مي خوام . .متوجه نبودم که ممکنه ناراحت بشي . .اما مي تونستي همون شب بهم بگي . .نه که سه روز اعصابم و بريزي به هم . .

مقنعه اش را برداشت و دستي به موهايش کشيد : مي خوام برم خونه . .

حالا بايد منت مي کشيد .  . آرامش ميکرد .  . نازش ميکرد . .از فکر ناز کردن آيلي حسي زير پوستش دويد . .دلش هواي لمس چانه اش را داشت . .

ـ اصلا نمي فهمم مشکل کجاست . .؟! تو بهم بگو . .مشکل کجاست که من نمي بينم . 

نفهميد چطور قدم برداشت و نزديکش شد . .بي هيچ تاملي دست دور صورتش گذاشت و بوسيدش . .

هين خفه ي آيلي را شنيد و منقبض شدن ناگهاني عضلاتش . .بايد عقب مي کشيد . .مي خواست فقط حس کند که آنجاست . .که مطمئن شود اين خواستن چگونه است . 

اما ديگر پس کشيدن ممکن نبود . .ديگر جدا شدن نه دست دلش بود و نه دست عقلش . .انگار هيچ چيزي دخيل نبود جز اطميناني که از حضورش مي گرفت . .جز نفسي که ميان سينه اش تنگ شده بود و چشم هاي بسته ي دخترک . .به محض عقب کشيدن متوجه نفس هاي عميق آيلي شد . .بي فاصله کنارش ايستاده بود . .

سرش را کمي عقب کشيد . .دخترک هاج و واج نگاهش ميکرد . .درشتي چشمانش لبخندي به لبش آورد . .

با انگشت رطوبت لب هايش را لمس کرد : الان فهميدي مشکل کجاست . .؟!

فکر کرد بايد بابت بوسه اش عذاب وجدان داشته باشد . .؟!

نداشت . به خودش توپيد بس که بي شرمي . .بس که آدم نيستي . .بس که . .

آيلي ساکت مانده بود . .همان جا سينه به سينه ي هم ايستاده بودند .  . بي هيچ حرفي . .فقط نفس هاي تند آيلي بود که مي نشست روي گردنش و نمي دانست بايد جلوتر برود يا عقب تر . .براي اولين بار حس کرد سردرگم است . .

آيلي را بوسيده بود و هيچ حس بدي نداشت . .انگار کاري بود که بايد مي شد . .انگار آيلي فقط آيلي سال ها قبل نبود . .اين دختر که هنوز مقابلش با نفس هاي تند و سکسه هاي خفه و نگاه سر به زير ايستاده بود کسي بود که بايد . .

کلافه تر شد . .تا به حال کسي را بي اجازه نبوسيده بود . .يک بار سارا . .نه . .سارا تمام شده بود . .سارا ديگر نبود و حسي که از آن بوسيدن داشت با اين . .خيلي تفاوت داشت . .خيلي . .چنگي بين موهايش کشيد . .

ـ تو . .تو . هيع . .هيع . 

سکسه اش داشت تندتر ميشد . .قلب کوچکش تحمل آنهمه هيجان و اضطراب را نداشت . 

دستش را جلو برد تا روي شانه اش بگذارد . .اما پس کشيدن آيلي . .آنطور عقب کشيدن . .شانه از زير دستش خالي کردن . .نمي خواست نزديکش باشد . .؟ 

کاش نگاهش ميکرد تا از چشم هايش بفهمه . .حالا که فقط سکوت بود و سکسه هاي تند و عصبي اش . .

هووفي کرد : الان برات يه ليوان آب ميارم . .

برگشت سمت آشپزخانه . .دستانش زير خنکي آب مي لرزيد . .حسش پشيماني نبود . .اما نمي داسنت آيلي چطور کنار مي آيد . .متنفر ميشد از کارش يا قبولش ميکرد . .؟

از فکر اينکه دخترک را ترسانده باشد کلافه شد . .مشتش را محکم کرد . .با محکم شدن دستش قلبش هم به هم فشرده شد . .

نفس عميقي گرفت تا درد سينه اش کم شود . .لعنتي يکي ميزد و باقي را انگار نمي زد . .ليوان آب را پر کرد و برگشت . .

نگاهش به ايلي بود . .هنوز همان طور با مقنعه ي ميان مشتش ايستاده بود . .نفس ديگري گرفت . .بلندتر . .

ـ آيلي . .؟!

چشمانش پر اشک بود اما سر بلند کرد و نگاهش کرد . .

خودش را تا لبه ي تخت رساند و نشست . .ليوان بلاتکليف ميان انگشتانش مي لرزيد . .نمي فهميد قلبش تند مي تپد يا اصلا نمي تپد . .نفس پٌري گرفت . . انگشتان لرزانش را فرستاد بين موهايش . .بايد چيزي مي گفت . حرفي ميزد . اينطور ساکت ماندن بعد آن اتفاق اصلا منطقي نبود . .

ـ ميشه بياي اينجا و بشيني . .؟ خواهش مي کنم . .

قدم هايش کم جان بود . .اما کنارش لبه ي تخت نشست و سرش را خم کرد . .

وقتي اينطور ساکت و آرام ميشد قلبش به درد مي آمد . .بي هيچ حرفي دست دور شانه اش پيچاند و بغلش کرد .  . 

مگر نه اينکه روي سينه اش نوشته بود انتظار . .انتظارش به سر آمده بود . .آيلي که بود ديگر هچ چيزي پيش چشمش نمي آمد . .زمين مي چرخيد يا نه چه اهميتي داشت . .

دستش را گذاشت روي موهايش . نوازش موهايش را دوست داشت : نمي خواستم بترسي . .نمي خواستم اذيت شي . .آيلي . .؟!

دستش را کنار صورتش گذاشت و گونه هاي مرطوبش را لمس کرد :  من هيچ چيز بدي برات نمي خوام . .

صدايش خفه بود وهنوز پر بغض بود : مي دونم . .

مي دانست . .مي فهميد . .نفسش آرام گرفت . .لرزش دستان هم . .اين دختر معجزه ميکرد . .از همان سال ها قبل که دلش به جائي بند نبود . .همان سال هائي که زندگي اش خلاصه شده بود در گشتن و خرج کردن و خوش گذراندن . آيلي پابندش کرده بود . .حتي اگر خودش نمي دانست . .پابندش کرده بود به زنده ماندن و زندگي کردن و جاري شدن . .

سرش را کمي بالا گرفت . آنقدري که چشمان مرطوبش را ببيند :  تو همه کسي هستي که من دارم . .مي دوني . .؟!

پلک هايش لرزيد : مي دونم . .

لبخندش درد نداشت اما جائي از قلبش را مي سوزاند . .رسيده بودند به جائي که هرگز . هرگز فکرش را نکرده بود . .اين رسيدن درد داشت . .نفسي گرفت : 

وقتي نه سالت بود اومدي تو زندگي من . .همين جا روي همين سينه کنار من مي خوابيدي . يادت هست . .؟!

منتظر تائيدش نبود . .خوب مي دانست که آيلي هم همه ي آن خاطرات را دارد . .نيازي به دوبار بازگو کردنشان نبود .  . 

زمزمه کرد ـ : من مي خوام کنار من بموني . .مي دوني اين خواستن چه اندازه اي داره . .؟! نمي خوام بترسي . .من کنارت هستم . .يک قدم هم دور نمي شم . .اما مي دوني که خيلي چيزها تغيير مي کنه . .؟! مي دوني که مسئوليت برامون مياره اين بودن . .خواستن . .بهش فکر کردي . .؟!

ساکت مانده بود و حرف نميزد و نگاهش مي کرد . .اين بچه را بزرگ کرده بود و بزرگش نکرده بود . گذاشته بود بچه بماند و حالا دردهايش زياد ميشد و درد ميشد و يکي قلبش را ميان مشت مي فشرد . .

**

نگاهي به ساعت مچي اش انداخت . بالاخره خوابيده بود . بعد از آن همه بي صدا و بي حرف گريستن . .سرش را روي سينه اش فشرد و دانه به دانه اشک هايش را بوسيده بود . .دخترک مي خواست پيله اش را رها کند و پروانه شود . .پروانه شدن که آسان نبود . .درد داشت . .نه که بد باشد . .نه که بترسد . اما دردي بود که بايد حس ميشد . .بايد مي فهميد . .

دستي به موهاي عرق کرده اش کشيد . .امتداد دست هايش را تا گونه هايش رساند و معصومانه هايش را دوست داشت . .آيلي که قبولش ميکرد . .آن طور که بايد ، ديگر هيچ کس و هيچ چيزي مهم نبود . .فکر کرد مگر کسي هم مانده . .مگر جز خودش و آيلي و فلور خانواده اي مانده . .؟

نگاهي به پانچوو بوت هايش انداخت که هنوز به تن داشت . .خم شد کنار پايش و بوتش را بيرون کشيد . .

تکاني خورد و پلک باز کرد : داري چيکار مي کني . ؟!

ابرو بالا داد : به نظرت دارم چيکار مي کنم . .؟!

مست خواب بود که پلک هاي خسته اش روي هم افتاد . زمزمه اش را شنيد : جوراب و هم در بيار . .

چشم که باز کرد آيلي پشت کانتر ايستاده بود و سفره ميچيد : يه ساعته که اومدم . .چقدر مي خوابي . .؟

کش وقوسي به تن خسته اش داد :  سر صبح اينجا چکار مي کني . .؟

ابروهايش را درهم کرد : خونه ي خودمه . .بايد اجازه بگيرم . ؟!

بدش نمي آمد اخم و لب برچيدنش را مزه مزه کند . .دستي به صورتش کشيد و پتو را عقب زد . .

پووفي کرد و نگاهي به اطرافش انداخت تا شلوارش را ببيند . .

ـ دنبال چي ميگردي . .؟!

به لحن خونسرد و شيطنت چشمانش خيره شد : شلوارم و تو برداشتي . .؟!

ـ اوهوم . انداختم تو ماشين . .

ـ تميز بود . .

ـ نبود . .

ـ آيلين عزيزم . .اول هفته پوشيده بودم . .

لقمه اي پيچيد و به دهان برد : ويهان عزيزم . .با من بحث نکن . .

اين پرروئي هايش به هيچ عنوان تغييري نمي کرد . .نيم خيز شد که بايستد : الان ميام عزيزم . .

آيلي با دست محکم جلوي صورتش را گرفت و جيغ زد : بي تربيت . .برو يه چيزي بپوش . .

سمت کمد ديواري کوچک رفت و گرمکني بيرون کشيد : عزيزم . .بي ادب نشو . 

غريد : عزيزم وکوفت . .

خنديد و داخل سرويس شد و مشتي آب به صورتش پاشيد . فقط دو هفته از حرف هايشان گذشته بود و انگار هر دو نفرشان به وقت بيشتري نياز داشتند . .

باحوله نم صورتش را گرفت :  امروز آخرييه . .

اخم آلود نگاه دزدکي به گرم کنش انداخت و بعد به نيم تنه اش : آخرين چي . ؟!

فنجانش را لب زد : امتحانت . .اينم که سرد شده . .برام گرمش کن . .

شانه بالا داد :  عزيزم . خودت بلند شو . .

ايستاد و از پشت صندلي اش رد شد و قهوه ي تازه اي رخت : تو اين دو هفته به جاي پيشرفت پس رفت داشتي . .الان بايد مي گفتي چشم عزيزم . 

پوفي کرد : نه بابا . .خيلي بهت خوش نمي گذره . .؟

از پشت خم شد روي شانه اش و بوسه ي محکمي به گردنش نشاند : اينطوري شايد . .شايد خوش بگذره . .

هيني کرد . .سرش را همانجا بالاي سرش نگه داشت و نگاهش کرد : نظرت چيه . .عزيزم . .؟!

جوابي نداد . .برگشت و روبرويش نشست ونگاهش کرد : بخور بريم برسونمت ، ديرت نشه . .؟

ايستاد و دستي به موهاي فرخورده اش کشيد : نه . نه . نمي خورم . .من برم حاضر شم . .

قبل رد شدن مچ دستش را گرفت : آيلي . .

پا به پا شد : برم حاضر شم ديگه . .

فشار کمي به دستش آورد و جلو کشيدش . نگاهش را از چشمان فراري اش گرفت و جلوتر کشيدش : ببين من و . .

آيلي . .؟!

لب زير دندان فشرد : بله .  . 

خنديد : کوفت و بله . .اون موقع که هيچي به هيچي بود مي گفتي جانم . .حالا ميگي بله . .؟ من از دست تو ديوونه نشم خيليه . .

براي اخم ابرويش شانه بالا داد : جوووونم . .چيه . .نگاه مي کني . .دروغ مي گم . ؟

ـ تو . تو خيلي پررو شدي . .فکر نکن حواسم نيست . .

ايستاد و هر دو دستش را چسباند روي سينه ي برهنه اش و رها نکرد : مگه پرروها چه جورين . .؟!

نگاه سرگردانش را که ديد کمي جلوتر کشيدش . .دستش را گذاشت پشت گردنش و موهاي نرمش را نوازش کرد : نمي خواي عادت کني . .؟!

نگاه ماتش بالا آمد و به چشمانش زل زد : چه جوري . .؟!

دلش براي آن همه مظلوميت چشمانش غنج رفت . .پنجه اش را نرم ميان موهايش برد و دست ديگرش را روي چانه اش کشيد : 

اينطوري . .

سرش را جلو برد و لبش را درست جلوي لبش نگه داشت . نبوسيد . فقط آنجا و آنقدر نزديک که نرمي صورتش را حس کند . .آنقدر نزديک که نفس هايش را نفس مي کشيد . .

آنقدر نزديک که آيلي باور کند که يک چيزهائي مابين شان تغيير کرده . .

ـ ويهان . .!

پيشاني اش را چسباند روي پيشاني اش : هيش . .فقط اين بودن و حس کن . .نيازي نيست بترسي . .من اينجام . .

اصرار بيشتري نداشت . دستش را دورش پيچيد و تابي داد : امروز چشمات مثل يه مزرعه ي گندمه . .زرد . .طلائي . .گرم . مثل تابستون . .

شرم گونه هايش را دوست داشت . .آيلي بي پروا حالا کنارش شرم را تجربه ميکرد . .زيبا بود . .اين همراه شدن قدم به قدمش را دوست داشت . .پيله اش پروانه ميشد . .

**

براي اولين بار حس کرد زير نگاه خيره ي فلور سختش شده . .گوشه ي لبش را لمس کرد و سرش را بالاتر برد :  من مي تونستم هيچي نگم . .مثل همه ي اين سالهائي که نبودي و من بودم و آيلي . .اما الان حس مي کنم لازمه بدوني . .

ـ بهم گفتي هيچ چيزي بينتون نبود .  . 

نفسش را داد بيرون : نبود .  . هيچي نبود . .يعني اونطوري که تو فکر مي کني نبود . .

صحبت کردن راجع به آيلي سخت بود . .آنهم براي زني که ادعاي مادري داشت . .چنگي به موهايش زد : من دوسش دارم . .

ـ ويهان مثل پسرهاي هجده ساله ي نابالغ حرف نزن . .چون دوسش داري بايد با زندگي و آينده اش بازي کني . .؟

پسر بچه ي هجده ساله . .؟! پر بيراه هم نمي گفت . .داشت با آينده ي دخترک بازي مي کرد . .مي فهميد . ريسکش را مي دانست . .

همين آيلي ممکن بود بعد از پنج سال از وجودش متنفر شود . .شايد سرزنشش مي کرد براي اين بودن . 

ـ ويهان . .از اين بچه بگذر . .به خدا دستش و ميگيرم ميريم يه جاي آروم زندگي مي کنيم . .چند سال بعد به احساس امروزش ميخنده . .آيلي همه ي سال هاي حساس زندگي اش پيش تو بوده . حالا فکر مي کنه اگه نباشي چه چيز مهمي و کم مياره . .اما ياد ميگيره که بي تو زندگي کنه . .

چرا يک ترس لعنتي به قلبش فشار مي آورد . سعي کرد به خاطر بياورد هجده سالگي خودش چطور گذشته بود . .اما تصاوير جسته و گريخته مي آمد . .در هجده سالگي دلش مي خواست درسش را ادامه دهد اما شش ماه بعد آن رفته بود تا دور دنيا را بگردد . .از اين شاخه به آن شاخه پريده بود . .

فلور انگار به حرف هايش ايمان داشت که ادامه داد : براي آيلي بودن تو شده عادت . .نبودنت هم عادت ميشه . .

صداي کليد انداختن آمد و بعد آيلي ميان چهار چوب در ايستاده بود : سلام . .

با مانتو ومقنعه ي سورمه اي کوچکتر ازهجده ساله ها به چشم مي آمد . .نفسي گرفت : سلام . .

نگاه مشکوکش چرخي بين صورت برافروخته ي فلور و رنگ پريدگي احتمالي صورتش خورد : چي شده .  . ؟!

مي خواست کلمات مناسبي پيدا کند تا آيلي را به اين کشمکش نياورد اما فلور زودتر از او به حرف آمد : داريم راجع به توحرف مي زنيم . .

آمد جلو و کنارش نشست . .دستش را گذاشت روي مچ بسته اش : خوب . .؟

جلوي چشمان فلور مشتش را ميان پنجه گرفته بود و خيره نگاهش مي کرد :  چرا ادامه نمي ديد . .فکر کنم حق من هم هست که بدونم چي ميگين . .

ـ معلومه که حق داري بدوني . .دارم به ويهان مي گم بودنش براي تو شده عادت . .نبودنش هم ميشه عادت . .مي تونه تموم بشه . .

اضطراب انگشتانش راحس مي کرد . .مشتش را باز کرد و پنجه اش را گرفت : عادت . .تو از عادت چي مي دوني . .؟!

وقتي هر شب مشت مشت قرص مي خوردي وبراي نبودن عماد گريه مي کردي عادت بود يا دوست داشتن . .؟!

وقتي ماني مرد و زندگي مون ريخت به هم تو کجاي اين زندگي بودي .  . 

ـ باشه . باشه . .هرچي بگي بهت حق مي دم . .اما تو فقط هجده سالته آيلين . .تو اصلا متوجه هستي که مي خواي چکار کني . .؟!

نمي خواست آيلي عصبي شود و داد بزند . .مچ دستش را نرم فشرد : آيلي . .

اهميتي به صدايش نداد : بهم نگو اين حس عشق يا عادته . .زندگي خودمه . مي فهمي . مال خودم . مي خوام کنار ويهان طي بشه . هر لحظه اش . .

ـ آره زندگي خودته . .اما فقط امروز و ميبيني . .تو هميشه قرار نيست هجده ساله باشي . وقتي بيست سالت بشه ويهان تو آستانه ي چهل سالگيه . .اينارو مي فهمي يا نه . .

ـ مهم نيست . .

ـ من نمي خوام اذيتت کنم ايلي . .مي دونم برات کم گذاشتم . .اما کارتون درست نيست . .اين تصميم اشتباهه . چند سال ديگه هر دوتون پشيمون ميشيد . .مثل روز روشنه . .

دوباره سينه اش درد شد . .ممکن بود که آيلي اززندگي شان پشيمان شود . .ممکن بود که روزي تنهايش بگذارد . ؟

هووفي کرد . .آيلي جيغ زد : من پشيمون نمي شم . .

ـ تو اصلا مي فهمي زندگي مشترک چطوريه . .؟! مي فهمي بايد با اين مرد . .

آيلي . عزيزم . .دخترم . .تو مي توني براي اين مرد بچه به دنيا بياري . .اينارو مي فهمي . .؟!

انگار فلور خوب مي دانست کجا را نشانه بگيرد . سکوت ناگهاني آيلي مي گفت که فکر نکرده . .به خودش دلداري داد . هنوز فرصت هست . .فقط دو سه هفته از حرف هايشان گذشته بود . آيلي هنوز فرصت داشت که به تبعات دوست داشتنشان فکر کند . .

ـ بچه دار نمي شيم . .تا وقتي که بتونم باهاش کنار بيام . .

فلور هم عصبي بود : کي . .؟ اون فرصت چند سال قراره طول بکشه . .وقتي ويهان پنجاه سالش شد . .واي . .چرا نمي فهمي . .

جيغ زد : به من نگو نفهم . .برام مهم نيست چي ميگي .  . من نمي خوام ازش دور باشم . نمي خوام تنها باشم . نمي خوام با کسي که نمي شناسم زندگي کنم . .

نگاهش سرگردان شد . .نمي گفت دوستش دارد . چرا نمي گفت . ؟!

تنهائي را دوست نداشت . .آدم هاي غريبه را دوست نداشت . ويهان را دوست داشت . .؟!

ـ تو هنوز بچه اي . .من نمي ذارم زندگي ات و خراب کني . .بهت اجازه نمي دم . .

ـ من از تو اجازه نمي خوام . .ديگه سنم قانوني شده مي تونم هر وقت که خواستم برم و با ويهان زندگي کنم . .

روي پاهايش ايستاد و انگار روي هوا بود . .آيلي هم کنارش ايستاد : من باهات ميام . .نمي خوام اينجا بمونم . .

فلور مقابلشان ايستاد : ويهان . اين کارو نکن . اين بچه است . تو عاقل شدي .  . تو مي فهمي چي مي گم . .آيلي نمي تونه براي تو زن باشه . .مي توني هميشه دوستش داشته باشي . اما زندگي که فقط دوست داشتن نيست . .

مي فهميد . همه ي اين حرف ها را . .اما اين دل لعنتي بند شده بود به دخترک . .به بودنش . 

صدايش مي لرزيد : اذيتش نکن . چي از جونش مي خواي . وقتي هيچ کدوم نبوديد وقتي تنها بودم . .اين مرد همه کس من بود .  . مي فهمي . . براي من ويهان يعني همه چيز . .

دست آيلي ميان انگشتان بلاتکليفش حلقه شد : من باهاش مي مونم . .نه يک سال . دو سال . همه ي عمرم . همه ي عمرمون . .

ـ آيلين . .داري اشتباه مي کني . 

ـ مهم نيست . .اگه اشتباه هم باشه مهم نيست . .

آيلي مي رفت و دستش را مي کشيد . .اين پاها انگار هر کدام وزنه اي بودند که کش مي آمدند و به سختي مي رفتند . .هق هق فلور را مي شنيد و لرزش دستان آيلي رامي ديد . .کاش يکي هم ميديد که همه ي جانش به درد آمده . .

دلش کمي تنهائي مي خواست اما تا نگاهش به آيلي مي افتاد . وقتي سکوت پرحرفش را ميشنيد . .دل دل مي کرد و نميشد که برود . .قهوه اي دم کرد و فنجاني دستش داد : پاش و لباست و عوض کن . .

ـ ويهان . .من دوست دارم . تو که باورم مي کني . ؟

دستش را گذاشت روي دستش  : باورت مي کنم . .

ـ من فقط يه کم مي ترسم . مي دوني هيچ ربطي به دوست داشتنت نداره . اصلا . .فقط از شروعش مي ترسم . .من دلم مي خواد همينطور کنار هم باشيم . .مگه چه ايرادي داره . .

نفسي گرفت : آخر اين رابطه به کجا مي رسه . .؟!

دستانش را مدام در هم گره ميکرد : تو . .تو دلت بچه مي خواد . .يعني . برات مهمه . .؟!

لبخندش هم درد داشت : نه قربونت برم . .

لب هايش را باز و بسته کرد و گوشه ي ناخنش را زير دندان گرفت : من . من مي دونم که بايد براي يه زندگي .  . زندگي زناشوئي آماده بشم . .مي دونم ويهان . .فقط يه کم فرصت مي خوام . .باشه . .؟!

دلش مي خواست بغضش را پس بزند . .نفسي گرفت و گرفتگي گلويش را فرو داد : براي من مهم تر از تو هيچ چيزي تو اين دنيا نيست . .نمي خوام اذيت بشي . .نمي خوام چند سال بعد فکر کني که اين رابطه اشتباه بوده . .آيلي من دارم به يه کم جلوتر از امروز فکر مي کنم . .

چند لحظه اي در سکوت خيره اش ماند . .صدايش بغض داشت و درد داشت :  داري دروغ ميگي . تو هم به دوست داشتنم شک داري . 

چنگي به موهايش انداخت . .چرا زندگي آنقدر سخت بود . .دلش اين بودن را مي خواست . .نه ترس از حرف هاي فلور داشت و نه اهميتي به قضاوت ديگران مي داد . .تنها چيزي که مهم بود . .که ارزش اين تعلل را داشت . ارزش تمام دردهايش . .فقط آيلي بود . .

بايد از آيلي مي گذشت براي آيلي . .؟! نمي توانست . .نمي شد . .نگاهي به غم چشمانش انداخت .  . فقط هجده سالش بود و نمي دانست زندگي مشترک چقدر بالا و پائين دارد . .از خودش هم مي ترسيد . .سي را تمام کرده بود و هيچ چيز مشترکي در دنيا نداشت . با هيچ کس . فقط آيلي بود که به زندگي اش مشترک شده بود . .

ـ عزيزدلم . .من باورت دارم . .تو کنار من بزرگ شدي . .من مي دونم تو قلبت چه خبره . .همه ي اين دلواپسي هام به خاطر خودته . 

سر تکان داد : دروغ ميگي . .تو به دوست داشتن من شک داري . .براي همين مي خواستي بري ترکيه . .مي خواستي تنهام بذاري . .مي دوني که بري مي ميرم . .اينارو مي دوني . .تو نباشي من نفس هم نمي کشم . .ويهان تو اينارو ميبيني . .؟!

ـ من نمي خوام تنهات بذارم . آيلي . نمي خوام بدون من بميري . .نمي خوام  . مي فهمي . مي خوام دوستم داشته باشي به خاطر خودم . نه حمايت کردنم . نه تنها بودنت . اينا با هم فرق داره . .چرا متوجه نمي شي . .

چشمانش نم اشک داشت و سينه اش تند و تند بالا و پائين ميشد : جور ديگه اي بلد نيستم دوست داشته باشم . .من بلد نيستم . .

با کف هر دو دست روي چشمهايش را فشرد . .سرش درد بود و قلبش درد بود و . .

ـ من بايد چيکار کنم که باورم کني . .ويهان بگو چيکار کنم . .؟!

نمي خواست صداي هق هق گريه اش را بشنود . .نمي خواست صورت خيسش را ببيند . .حتي نمي خواست فکر کند . .

ـ بايد کمک کني تا ياد بگيرم . .تا برات بشم زن . .من بدون تو نمي تونم . از پسش بر نميام . .تنهام بذاري بهتر نمي شم . .

ـ تنهات نميذارم . .

دستانش را گذاشته بود روي زانوهايش . .چشم باز کرد و نگاهش کرد . موهايش از نظم خارج شده بود و صورتش رنگ پريده به نظر مي رسيد :  کمکم کن . .بهم بگو چکار کنم . .بگو چي رو عوض کنم . .

دلش نمي خواست چيزي عوض شود . .دلش مي خواست بزند بر طبل بي عاري . .کنار آيلي که بود کافي بود . مي گشتند و زندگي مي کردند . .اگر ويهان سال ها قبل بود همين کار را مي کرد . اما امروز  . .اينجا از پسش بر نمي آمد . .

نگاهش را داد به تيله هاي غمگينش :  بزرگ شو . .نه براي من . .براي خودت . .براي اينکه من هم گاهي بتونم بهت تکيه کنم . گاهي من هم کنارت آروم بگيرم . .مي توني . .؟!

**

پيمان ليست خريدهاي هفته را چک مي کرد . .هر بار که چيزي مي پرسيد بايد تمرکز مي گرفت تا جوابش را بدهد . .

ـ داداش . حالت خوب نيستا . .چت شده . .؟!

دلش مي خواست مثل خيلي هاي ديگر درد و دل ميکرد . .کمي حرف ميزد تا سبک شود . .اما نبود . .نمي توانست حرف هايش را براي کسي بگويد . .سري تکان داد و به بسته ي سيگارش نگاه کرد . .حتي ميل به کشيدن و دود کردن نفس هايش هم نداشت . .

چنگي بين موهايش زد : براي سفر آخر هفته مي توني جاي من بري . .؟!

ـ من برم ترکيه . ؟

ـ آره . .مي توني يا نه . .؟

ـ خوب آره ميرم . .اما هميشه خودت مي رفتي . .

بايد مي گفت که کمي خسته است . .هم جسمش . .هم روحش . .هم قلبش . .؟

ايستاد و چنگي به بسته ي سيگار و موبايلش زد : يه کم کار دارم اينجا . .تو برنامه ات و رديف کن من برات ليستا خريد و ميارم . .

ـ باشه . .اما خودت بهتر ميدوني چي بگيري . .اگه خوشت نيومد چي . ؟

ـ اين همه سال تو اين کاري و هنوز به انتخاب و سليقه ي خودت شک داري . .؟!

ـ باشه بابا . .مي خوام مطمئن باشم . .

راه افتاد سمت بيرون : مطمئن باش . .من دارم ميرم . .

پيمان زمزمه اي کرد که نشنيده گرفت . .هوا تاريک شده بود . .نگاهش از خيابان هاي شلوغ گذشت . حال و هواي بهار مي آمد . .

سعي کرد به خاطر بياورد که چه تاريخي است . .بيست و هفتم .  . هشتم . .؟!

گردن دردناکش راماساژي داد و آيلي هنوز در سوئيت بود يا برگشته بود پيش فلور . .؟!

شب قبل را مانده بود . .روي تختش خوابيده بود و نفس هاي عميق گرفته بود . .دلش مي خواست که آرامش کند اما حسي بود که مجبورش مي کرد دور بماند . .نشست روي کاناپه و آيلي روي تخت مچاله شد و آه کشيد و بغض کرد . .

امروز هيچ تماسي نداشت . .گوشي را پرت کرد روي داشبورد و سمت خانه راند . .خانه ي هر کسي ميشد محل آرامش . .طي سال ها قبل کمتر حسش کرده بود . .اما با آمدن آيلي همه چيز آرامش داشت . .حالا هر جا که آيلي بود آرامش هم بود و هم نبود . 

 ** 

کسي آرام پنجه مي کشيد ميان موهايش . .عطر دستانش را مي شناخت . .بوي دوست داشتني رزهاي سفيد را نفس کشيد. خلسه اش زيادي آرامش داشت و نمي خواست پلک باز کند .  . زمزمه کرد :  آيلي . 

ـ جانم . .

جانش را نمي خواست اما جانم گفتن هايش را دوست داشت . .دستش را گذاشت روي مچ دستش و کشيدش جلو . .بي هيچ مقاومتي سر به شانه اش چسبانده بود . .لبخندي به لبش نشست و چشم باز کرد . .ميان نور ملايم ديوارکوب مي توانست خطوط صورتش را ببيند : دير کردي . .فکر کردم نم . .

با جلو آمدن صورت آيلي جمله اش ناتمام ماند . .عطر رزها روي لبش نشسته بود . .نفسي گرفت و نفسي ديگر . .قلبش تند نمي کوبيد . محکم ميزد . .خيلي محکم . .

دستش را روي گردي چانه اش کشيد و نگاهش را داد به چشم هايش . .آيلي پيش قدم شده بود براي . .نفس عميق تري گرفت . .

کف دست کوچکش را چسباند روي سينه اش . .درست روي بوم . بوم قلبش . .

چرا هيچ حرفي به ذهنش نمي رسيد . هيچ حرفي به لب هايش نمي آمد . .چرا قلبش زير دست دخترک محکم ومحکم تر مي کوبيد . .

زمزمه کرد : آيلين . .

سرش را جلوتر کشيد و مقابل صورتش نگه داشت : مي خوام باور کنم هستي . .

نفسش مي رفت و مي آمد و دستانش بالا آمد . تا روي بازوهايش . نگاهش را داد به لباس تنش . .به بندهاي نازک پيراهن شرابي اش . .زير نور کمرنگ ديوار کوب ها شرابش تيره و روشن ميشد . شرابش رنگ مي گرفت و نخورده مستش مي کرد . .نگاهش سنگين ميشد روي خطوط تنش اما زل زد به چشمانش . .

چانه لرزاند : من . .به بودنت عادت کردم . .اما به نبودنت عادت نمي کنم . .من بزرگ ميشم . .من کامل ميشم . .وقتي تو . تو . باشي . .وقتي حست کنم . .

صدايش بغض داشت . .ميان تاريک روشن اتاق هم مي توانست رد اشک هايش را ببيند . از دو طرف چشمانش سر ميخورد بين تار موهايش . .مثل رودي که جاري ميشد ميان گندمزار . .

دستش را روي سينه اش فشرد : قلبت داره تند مي کوبه . .مثل قلب من . .گوش بده . .

سرش را پائين کشيد و روي سينه اش گذاشت . .پيراهن شرابي اش سرد بود و پوست تنش سرد بود و دست هايش هم . .

قلبش اما مي کوبيد . .بوم . .بام . .بغض . .اشک . .

ـ ويهان . .تو تنهام بذاري . .تو بري . .من نمي رم . .من هميشه اينجام . .توي قلبت . .هر جاي دنيا که باشي . . برميگردي . .مگه نه . .؟!

تن يخ زده اش نوازش مي خواست يا باور . .؟

نمي دانست . .زير پيراهن شرابي اش ، کهنه شرابي بود . .زير قرمزي موهايش شرابي بود که نخورده مستي داشت . .

دلش جرعه اي نوشيدن مي خواست . .دل لعنتي مي خواست . .نه هورمون هايش . .نه نيازش . .فقط دلش . .فقط ته قلبش مي خواست . .اين خواستن لمس تن دخترانه اش نبود . .اين خواستن ربطي به شرابي پيراهنش نداشت . .

دست کشيد روي اشک هايش . .تن سرد و اشک هاي داغ . .سينه اش درد شد و نفسش درد شد وقتي ايلي دست دور گردنش حلقه کرد و هق زد :  من نمي خوام جاي من و هيچکي بگيره . .اين سينه . اين قلب مال منِ . .مال خودم . .

ته سيگارش را چسباند به سيگار بعدي و کامي گرفت . .بوي سيگار بود و عطر رزها و انگشتان لعنتي اش . .نفسي گرفت و با همين دست ها اشک هاي دخترک را پاک کرده بود و دلداري اش داده بود و فرصت داده بود تا بزرگ شود و کامل شود و زندگي اش را خودش انتخاب کند و چه اهميت داشت که قلبش درد ميشد و کم طاقتي مي کرد و تنهاتر از هميشه ميشد . ؟!

کام ديگري از سيگارش گرفت و تلخ خندي به روزهايش زد . .آيلي برگشته بود به خانه . .کنار فلور . .اين رفتن انگار با رفتن هاي ديگرش فرقي داشت . .از همان شب لعنتي که با پيراهن شرابي اش آمده بود و شراب و شرار زده بود به همه ي تنش . 

انگشتانش لرزيد و کلافه چنگي به موهايش زد . .بهار آمده بود اما زمستان نرفته بود . .اين خانه سرد بود . .آيلي و فلور به سفر رفته بودند . .يک مسافرت مادر و دختري . .نفس ديگري گرفت . .خودش فرصت داده بود . .حق نداشت دلتنگ شود و دل بزند و مبادا بغض کند . .حق آيلي يک انتخاب با چشم هاي باز بود . .حقش خواستن با همه ي وجودش بود . .حق خودش هم بود . .بعد سالها تنهائي  . .سالها پناه بودن . .تکيه گاه بودن . .

ميان تخت غلتي زد و نگاهش به پيراهن شرابي افتاد . از همان شب لعنتي . .از همان شبي که قلبش آنطور محکم مي کوبيد . افتاده بود پاي تخت . .فکر کرد شب بود يا صبح که آيلي رفت . .؟

وقتي از ميان تخت رفت و پيراهنش را به يادگار گذاشت . .؟ اينبار نه اشکي ريخته بود و نه حرفي زده بود . .انگار يک شبه بزرگ شده بود و فهميده بود که دوست داشتن . .آنطور خواستن به تنهائي نمي تواند . .مي توانست . .؟

چشم هايش را ببندد و با دخترک  . بخوابد . .؟!آنوقت تمام ميشد . .به صرف خوابيدن . .؟!

چنگ ميان موهايش محکم تر شد . .نمي شد . .شايد بايد کمي به خودش هم وقت مي داد . .براي باور اين حس . که گاهي شعله مي کشيد . .مي سوزاند . خاکستر مي کرد اما خاموش نمي شد . .هووفي کرد و نگاهش باز روي شرابي پيراهنش ثابت ماند . .نه دستي براي برداشتنش داشت و نه دلي براي دور انداختنش . .آنجا . .روي تيرگي پارکت شرابي اش بوي کهنه گي مي گرفت و ناب ميشد و از يادش نمي رفت و به ذره ذره ي مغز و قلب و احساسش پيوند خورده بود . .

ناگسستني . .پايدار . .شايد از همان روزهاي اول .  . وقتي حسش جز نفرت از عماد و دلسوزي براي فلور نبود . .وقتي دخترک آويزان پاهايش ميشد و نگاهش ترسيده بود . شايد از همان زمان عاشق شده بود . .کسي چه مي دانست . .مردها که رازشان را نمي گفتند . .حرف هاي ته قلبشان هم پيدا نميشد . .مثل اشک هايشان که کسي نمي ديد . .نديدن که دليل بر نبودن نبود . 

**

پيمان به سر و وضعش خنديد : خوب بيا بريم ديگه داداش . .خوش مي گذره ها . .!

خنديد . سالها بود که اينطور خيس باران نشده بود : حسابي خسته ام . يه دوش بگيرم و بخوابم . .

ـ داداش فقط دو هفته است که مياي باشگاه . .تمرينات هم سخته . .عادت مي کني . .منتظر مي مونم . .لباست و عوض کن بريم . .

دستي به نم موهايش کشيد و نگاهش را از آپارتمان سر خيابان وچراغ هاي خاموشش گرفت :  نه ديگه . .ميرم خونه . .

پيمان هنوز داشت اصرار مي کرد که کليد انداخت و داخل شد . .دو هفته بود که مي رفت باشگاه . .پيمان حسابي اصرار کرده بود . .حالا زماني هر چند کوتاه مال خودش بود . بي آنکه به کسي فکر کند . .حال و هواي خوبي داشت . .انگار کم کم زنده ميشد . 

زير دوش ايستاد و تنش را به داغي آب داد . .حوله دور کمرش گره کرد و قهوه دم کرد . .نگاهي به يخچال انداخت . .مي توانست براي شامش سالادي آماده کند . حالا که داشت سيگارش را کم مي کرد حس بهتري داشت . .

قهوه اش را ريخت داخل ماگ و نگاهش لحظه اي روي جاي خالي ماگ آيلي ماند . .جاي خودش هم خالي بود . زيادي هم خالي بود . اما قول داده بود که اين فرصت را به هر دو نفرشان بدهد . همين شب قبل با دخترک حرف زده بود . .روده درازي هايش را مي شناخت . .پرحرفي مي کرد تا دلتنگي و بغضش را نشان ندهد و سعي کرد همراهي اش کند . . نزديک به يک ماه ميشد که نديده بودش . که سفرشان از دو هفته داشت ميشد سي روز . .سي روز . .خيلي بود . .براي او که عادت به بودن آيلي داشت . .به حضور وقت و بي وقتش .  . اين نبودن ديوانه کننده بود . .شايد اگر حضور هر لحظه اي پيمان نبود کم طاقت ميشد . .

گوشي اش روي ميز لرزيد و از همان فاصله هم تصوير آيلي را ديد . لبخندي به لبش آمد و گوشي را برداشت : سلام . 

ـ سلام ويهان . .خوبي . .رفتي باشگاه . .؟

اين روزها از حالش مي پرسيد . قبل تر ها هميشه دلتنگ بود اما اين روزها دلنگرانش ميشد . .مي پرسيد . راجع به چطور گذشتن روزش . به ورزش و دويدن هاي اول صبحش . .حس خوبي بود . اينکه بعد سالها يکي زنگ ميزد تا راجع به خودش حرف بزند . 

ـ خوبم قربونت برم . .تازه اومدم خونه . .يه دوش گرفتم و دارم قهوه ميخورم . .

ـ خواستم بگم بياي با هم چاي و کيک بخوريم . .

بيايد . کجا . ؟!

ـ آيلي . .اومدين . .آره . .؟!

خنديدنش را دوست داشت . .اصلا بي دليل به لبش لبخند مي آورد : بعله . .الان هم به صرف چاي و کيک دعوت شدين . .

ـ ديوونه . .چرا بهم نگفتي . اصلا کي رسيدين . ؟!

ـ يه دو سه ساعتي ميشه . .بيا که دل من و مامان حسابي تنگ شده . .شرط مي بندم هنوز با حوله نشستي رو تخت . .بيست دقيقه وقت داري لباس بپوشي و بياي . اکي . ؟!

پشت در واحدشان ايستاد و نفسي گرفت . از در نيمه باز هم مي توانست عطر بودنش را حس کند . .قلبش مي کوبيد . .

محکم . .انگشتان هر دو دست را فرو کرد داخل جيب جلوي جين سورمه اي اش . .يک ترس شيرين نشته بود به جانش . .

صداي بلند آيلي را شنيد : ويهان . بيا تو ديگه . .

داخل شد و نگاهش به لباس هاي بهاره اش افتاد که بي دقت پرتشان کرده بود روي کاناپه . دخترک شلخته . 

ـ خوش اومدي . 

سر برگرداند و فلور را ديد : سلام . .رسيدن به خير . .

جلوتر رفت و ميل زيادش براي رفتن به اتاق آيلي را ناديده گرفت : خبر مي داديد مي اومدم دنبالتون . .

دست فلور را فشرد و نگاهش را از موهاي رنگ شده و چهره ي سرحالش گرفت : خوش گذشت . .؟!

ـ خيلي . جات خالي . .براي هر دومون سفر خوبي بود . .آيلين . مامان کجا موندي . .؟

رو برگرداند و زل زد به در اتاقش . .آيلي ايستاده بود ميان چهارچوب و نگاهش مي کرد . .مگر قلب آدم ها هم مي لرزيد . .؟! 

اين لرزش بي امان قلبش . .سرش را کمي بالا گرفت : سلام خانوم . .

لبخندش پهن شد : سلام آقا . .عيدت مبارک . 

چند سال بود که کنار هم سفره مي چيدند و تا سال تحويل شود سنجدهايش را تند و تند مي خوردند . .؟!

امسال تنها بود . نه سفره اي بود و نه سنجدي . خودش بود و خانه ي خالي و پيراهن شرابي اش . . نگاهش را از موهاي خوشرنگ و پوست رنگ گرفته از آفتابش پائين کشيد تا روي تونيک و شلوار سفيد سنتي اش . .لاغر شده بود . .از همان فاصله ي چند قدم هم مي توانست گودي چشمانش را ببيند . .سخت گذشته بود . .مي فهميد . مثل خودش . .

دلش پر ميزد براي بغل کردنش اما به دست پيش آمده ي آيلي هم قانع شد . دخترکش داشت مي فهميد و ياد مي گرفت و کمي درد داشت . .

دستش را بين پنجه ي بزرگش نگه داشت : عيد تو هم مبارک . .

تيله هايش برق ميزدند . اشک بود . .مي فهميد . اما لبخندي به لب آورد و خم شد و پشت دستش را بوسيد : خوشحالم بهت خوش گذشته . .

ـ بچه ها مياين تو تراس چاي و کيک بخوريم . .؟!

آيلي زودتر به خودش آمد . دست دور بازويش حلقه کرد : عاليه . .دلم براي دود و دم اين شهر هم تنگ شده بود . .

روي صندلي فلزي مقابلش نشست و فنجانش را از چاي پر کرد : لاغر شدي . .

دستانش را محکم روي فنجان فشرد تا روي دستش نلغزد . .آيلي هم مي شناختش . .نيازي نبود تا حرفي بزند . .

ـ اين کيک و هم من و مامي با هم پختيم . شکلاتي مخصوص تو . .

به فلور مي گفت مامان . .نفسي از هواي بهاري گرفت : مرسي از هردوتون . .پس شام امشب مهمون من . .موافقيد . ؟

نگاه آيلي برگشت سمت فلور : امشب نميشه . يعني مهمون داريم . 

بي اختيار اخم کرد : کي . .؟!

ـ عموم با خانواده اش اومدن ايران . .ديروز رسيدن . .

سعي کرد مردي را به خاطر بياورد که باعث بازداشت آيلي شده بود . .نفسي گرفت و اخمش باز نشد : فکر مي کردم ديگه قرار نيست ببينيمش . .

آيلي کمي جلو کشيد و برايش برشي کيک گذاشت : قرار به اومدنشون نبود . .

نگاهي به چشم هاي نگرانش کرد . .گوشه ي لبش را لمس کرد : من هم دعوتم امشب . ؟!

نگاه فلور از روي صورتش به آيلي کشيده شد : البته . خيلي هم خوشحال ميشيم . .

همين که آنجا بود کمي خيالش را راحت مي کرد . .حالا از طعم چاي و کيک شکلاتي چيزي مي فهميد . .

ـ ويهان جائي نرفتي نه . .همه اش تنها موندي . .

لبخند زد و امروز اين لب ها مدام براي خنديدن کش مي آمدند :  فرصت خوبي بود براي ورزش کردن و ترک سيگار . .

فلور مشتاق پرسيد : جدي ميگي ويهان . .؟ چه کار خوبي کردي . .

آيلي فنجان ديگري برايش پر کرد : چه عجب آقا . .

مي گفت آقا و ته دلش نرم ميشد براي اينطور آقا گفتنش . .صدايش ميزد آقا و حس خوبي داشت از شنيدنش . .

ـ بذار برم گوشي ام و بيارم . يه عالمه عکس گرفتيم . .

آيلي که رفت فلور کمي جلو کشيد :  اين فرصتي که به هم داديد خيلي خوب بود . آيلي داره اين دوري و درک مي کنه . .

روي لبه ي فنجانش انگشت کشيد : نمي خوام به دوري از من عادت کنه . .مي خوام خوب فکر کنه و بياد . .

ـ ويهان . بذار همين طوري پيش برين . .چند سال بعد يادش ميره . .

بايد مي گفت کنار مي کشيد . .؟! که آيلي بزرگ شود و راهش را پيدا کند و برود . .؟!

دستش را گذاشت روي سينه اش :  از ياد من نميره . .اين فرصت و دادم که خودش با چشم باز انتخاب کنه . تا يه فرقي بين ويهاني که بزرگش کرد با ايني که دوسش داره ببينه . .

آيلي با سر و صدا آمد و حوله اي روي شانه اش گذاشت : موهات وخشک کن . .

صندلي اش را کمي نزديک تر کشيد : ببين . اينجا هتلي که مونديم . اينم درياست . .وااي اگه بدوني چه کشتي هاي

خوشگلي داشت . .اين هم من و مامان وقتي دوچرخه سواري کرديم . ببين . .مامان همه اش مي ترسيد که بيافته . 

قيافه اش خيلي خنده دار شده بود . .

براي رطوبت موهايش حوله آورده بود و اينطور خرج کردن محبتش عجيب به جانش مي چسبيد . .بيشتر از هزارن بوسه . .آنقدر عميق که اگر هم مي خواست نمي توانست ترکش کند . بودن آيلي اعتياد شيريني بود.

کنارش خنديد و به فلور که آرام و ساکت نگاهشان مي کرد نيم نگاهي انداخت : براي شام مي خواي چيکار کني . .؟!

ـ زنگ ميزنم رستوران . .

ـ پس من ميرم يه کم ميوه وشيريني ميگيرم . .اينطوري که خوب نيست . .

فلور ايستاد : زحمتت ميشه . .

ـ نه . .فقط اگه چيزي کم و کسر داري بهم بگو که يه دفعه خريد کنم . .

ـ ممنونم . الان يه نگاه ميندازم . .

آيلي سرش را بلند کرد و نگاهش کرد . .دلتنگ بود . اين که نيازي به گفتن نداشت . .دستا نش را پيچيد دور سينه اش . تا بي قرار نشوند . 

ـ از کلاسات عقب افتادي . حواست هست . 

آيلي هم مثل اودست به سينه شد : آره . ميرسم به بچه ها نگران نباش . .به اين سفر احتياج داشتم . .يعني به يه سفر با فلور . 

ـ صداش ميزني مامان . .

لبخندش بغض داشت : آره . .يه جاي خالي از مامان نگفتن تو سينه ام بود . حالا داره پر ميشه . .نه که يادم بره چقدر به خاطر نبودنش عذاب کشيدم . نه . هيچ وقت يادم نميره . .اما حالا که هست مي خوام کنارش باشم . .نمي خوام دوباره نبودنش اذيتم کنه . 

نمي خواست حال خوب آيلي به هم بريزد . .دستي به موهايش کشيد : باهام مياي خريد يا مي موني کمک فلور . .؟

نگاهي به صورتش انداخت :  ترک کردن خيلي سخته . .؟!

نفسي گرفت و هوا هم بوي رز گرفته بود : ترک کردن هر چيزي سخته . .فقط اگه بدوني براي چي مي خواي ترکش کني يه کم تحملش آسون ميشه . .فقط يه کم . .

ـ تو براي چي داري ترک مي کني . .؟

آيلي از ترک سيگارش مي پرسيد . .؟!

شک داشت به اين لحن آرام و ملايم و کمي بغض دارش . .سرش را روي شانه خم کرد و نگاهش کرد . .نگاهش بي آنکه بخواهد نوازشش ميکرد . بي آنکه دست هايش پيش بيايند . .

ـ براي اينکه نمي خوام يه شب که خوابيدم . يه روز که پشت ماشينم نشستم  . اين قلب بايسته و ديگه نزنه . مي خوام زندگي کنم . .دلم مي خواد يه فرصت داشته باشم . .

**

ايستاد پشت ميز آشپزخانه و کاهو خرد کرد . .آيلي هم کمي آن طرف تر ميوه ها را دستمال مي کرد . .فلور نگاهشان مي کرد و سر برمي گرداند و بعد دوباره و دوباره به اينهمه آرامششان خيره ميشد . 

ـ خيارا رو من پوست ميگيرم . .

با نوک کارد روي تخته کوبيد : گوجه ها با تو . .

ـ نه . .تو که مي دوني من به آب گوجه فرنگي حساسيت دارم . انگشتام به خارش مي افته . .

مي دانست . .مثل وقت هائي که گردو ميخورد و مي گفت نوک زبانش جوش مي زند . .

ـ اکي . .گوجه ها رو رد کن بياد . .

به خيارهاي پوست گرفته راه راه نگاهي کرد : الان پوست گرفتي . .؟

خنديد و برعکس ايستادنش ايستاد و تکيه داد به لبه ي ميز : آره . اينا مدل پرچمي هستن . .سالاد خوشگل ميشه . .

ابرو بالا داد : مدل پرچمي يا مدل تنبلي . .؟!

جوابي نداد و نگاهش را به دست هايش داد :  تو . .تو که حالت خوب بود اين يک ماه . .همه اش نگرانت بودم . .

کمي جلو کشيد و سنگيني اش را داد لبه ي ميز :  نگران من نباش جوجو . .

ـ چرا . .؟!

فلور داشت صدايش زد : آيلين . .يه لحظه بيا مامان . 

با ابرو به بيرون اشاره کرد : بدو برو . .

تخته را شست و کنار سينک گذاشت و نگاهش روي جاي خالي نقاشي هاي روي يخچال افتاد . .روي جاي خالي خيلي چيزها . .

مثل ليوان هاشان . .مثل عکسي که روي ديوار سالن بود و حالا نبود . .لب روي هم فشرد و زمزمه کرد : آيلي هست . هنوز هست . 

باقي چيزها مهم نيست . .

ـ ويهان . .

سربرگرداند : جانم . .

نفسي گرفت : جانت بي بلا . .مياي مبلا رو برام جا به جا کني جارو برقي بکشم . .؟!

جلوتر رفت و مقابلش ايستاد : من مي کشم . تو برو حاضر شو . 

ـ نه . .تو هم خسته اي . .مي مونم کمکت کنم . .

کمک کردنش هم حس خوبي داشت . .وقتي با هم وسايل را کمي عقب کشيدند . وقتي شيشه ي لاک بنفشش را زير يکي از مبل ها پيدا کرد و لنگه اي از جوراب خودش را زير مبل ديگري . .

آيلي خنديد : ديگه نمي توني ادعا کني که من ريخت و پاش مي کنم . .

کوسن ها را نشانش داد : بر منکرش لعنت . .اينارو مرتب کن . .من برم خونه يه دوش بگيرم و بيام . .

ـ دوش چي . .سرما مي خوري . .

ـ لباسم خوبه . .؟!

نگاه خريدارانه اي پر خنده نثارش کرد : اوهوم . .سورمه اي بهت مياد . .ارزون بگو مشتري شيم آقا . .

دلش بد جور هوس کرد محکم بغلش کندو جيغش را در بياورد اما دست هايش را محکم دور سينه پيچاند :  شما که مشتري ثابتي خانوم . .

صداي قهقهه اش بلند شد : اي جنس خراب . .

**

نگاه دوباره اي به شوميز چهارخانه ي خوشرنگش انداخت . .کمي نازک بود و وقتي مي نشست کمي بالا مي رفت و قسمتي از  شکم سفيدش را نشان مي داد . .

کلافه نفسي گرفت و رو به فلور که ظرف شيريني را مرتب مي کرد پرسيد : با خانم و بچه هاش مياد . .؟

ـ خانمش که چند سال قبل فوت شده . با دختر و پسرش مياد . .

دوباره پرسيد : بچه هاش چند ساله ان . .؟!

فلور متعجب نگاهش کرد : دخترش چند سالي ازت کوچکتره . اما پسرش هم سن و سال آيلينه . .شايد يک سالي بزرگتر . .دقيق نمي دونم .  . 

ـ اه . .نگفته بودي مامان . .لابد خوش تيپ و پولدار هم هست . .؟!

فلور نگاهش کرد : کي . .؟!

خنده اش بلند شد : پسر عموي گراميتون . .

مثل خودش خنديد . خنده هايشان به هم شبيه بود : آهان . .نمي دونم . .من که نديدمشون . .

رو به آيلي که با شيطنت نگاهش مي کرد پووفي کرد و غر زد : خوش تيپ و پولدار باشه . .تو رو سننً . .؟!

دوباره خنديد : همين طوري پرسيدم . .

بي حوصله نگاه از صورتش گرفت و گوشي اش را برداشت و ايستاد . .

ـ کجا . .؟!

دستي به گوشه ي لبش کشيد : يه کم قدم مي زنم . .

کنارش ايستاد :  ويهان باهات شوخي کردم . .من چکار پسر مردم دارم . .

دستش را رساند به بازي بلوزش و لبه اش را گرفت : اين و عوض مي کني . ؟

نگاه دخترک سرگرداني ميکرد ميان انگشتانش روي بلوز و چشم هايش : عوضش کنم . .چرا . .خوب نيست . .؟

اخم افتاد به ابرويش :  يه کم نازکه . .ميشيني خط شکمت مشخص ميشه . .

دستش را گذاشت روي سينه اش و عقب کشيد : متوجه نشدم . الان عوضش مي کنم . .

داشت مي رفت سمت اتاقش که دنبالش راه افتاد : آيلي . 

ايستاد و برگشت سمتش :  جانم . .

ـ ميرم تا خونه و ميام . کادوي عيدت و هم ميارم . .

ـ واااو . .فکر کردم امسال که نبودم از کادو هم خبري نبود . .داشتم تو دلم بهت بد و بيراه مي دادم . 

خنديد : غلط کردي . .تا حاضرشي منم رسيدم . .

از مقابل فلور گذشت و اهميتي داشت که حرف هايشان را شنيده . .؟

ـ خوب نامرد حداقل بگوچي گرفتي . .تا بري و بياي که من دق مي کنم . .

دستي به موهايش کشيد : نترس قربونت . دق نمي کني . .

جيغ زد : ويهان . .!!!

وسوسه شد يکي از آن جووون ها را خرجش کند . .غليظ و پررنگ . .اما لب فرو بست و بيرون رفت . .

نفسي که ميان خانه در سينه حبس کرده بود را بيرون داد . .اين آيلي فقط کمي شبيه به ان آيلي بود . نه که بد 

باشد . .اما نمي خواست دخترک اينطور تغيير کند . .که کمي غريبه باشد با آغوشش. . نمي خواست اينطور بزرگ شود . .دلش کمي همان آيلي سر به هوا را مي خواست . .انگار حالا که دخترک تغيير مي کرد و رفتارش ديگر شبيه قبل نبود چيزي مي ترساندش . چيز که نيازي به ديدنش نبود اما آنجا بود . .حس ميشد . 

دستي به گردنش کشيد و نفسي گرفت . .دلش سيگارش را مي خواست . .فکر کرد بايد با وسوسه ي سيگار هم بجنگد . با داشتن  آيلي هم بجنگد . پس کي قرار بود آرامش بگيرد . .؟! کي قرار بود سرش را بگذارد روي بالشش و فکر کند که همه ي آن تنش ها تمام شده . .؟!

دستش را داخل جيب شلوارش فرو برد و خيابان را قدم زد و رفت تا انتها .  . 

**

بي توجه به آسانسور پله ها را بالا مي رفت . .جعبه ي کادو پيچ را يکبار ديگر برانداز کرد . .روبان پر زرق و برق قرمزي 

روي سفيدي ساده ي کاغذ خودنمائي ميکرد . .هنوز چند پله اي به در ورودي مانده بود که صداي گرفته فرياد آيلي را شنيد : بهش بگو از اينجا بره بيرون . .

قدم هايش سرعت گرفت و محکم کوبيد روي در چوبي : آيلي . .آيلي . .

فلور داشت پچ پچ ميکرد اما مي شنيد : آيلي جيغ نزن . کسي با تو کاري نداره . آيلي مامان . .

محکمترکوبيد : فلور . .اين در لعنتي و باز کن . .فلور . . 

به محض باز شدن در ورودي داخل شد . نگاهش از روي صورت مهمانان فلور چرخيد و رسيد به آيلي که ايستاده بود گوشه ي ديوار : چي شده . آيلي عزيزم . .

-چيزي نيست ويهان . من برات توضيح ميدم . .

نگاهش از عموي فلور گذشت و رسيد روي پسر جواني که عصباني ايستاده بود و نگاهشان ميکرد . .کمي آن طرف تر . .درست کنار ورودي اتاق آيلي يکي بود که مي شناختش . .خوب هم چهره اش را به خاطر داشت . .

فلور دست روي بازويش گذاشت :  ويهان جان . .

شقيقه اش نبض گرفت : اينجا چه خبره فلور .  . اين دختره اينجا چي کار مي کنه . .؟

ـ گلاب دختر من . .

چنگي ميان موهايش زد و رو برگرداند : دختر توئه . .؟!؟ دختر تو . .؟!

ـ آقاي رستگار اگه آروم بشينين با هم حرف مي زنيم . .

هووفي کرد : حرف مي زنيم . .؟!

ميدوني دخترت با زندگي برادر من چيکار کرده . .؟ مي فهمي با اون ماني پست فطرت چه بلائي سر اين بچه آوردن . مي دوني چه شکنجه اي و به من و اين بچه تحميل کردن . آره . .اينا رو مي دوني و مي خواي آروم باشم . ؟! همه تون ديوونه شدين . ؟ فلور اينا تو اين خونه چه غلطي مي کنن . .؟

ـ بهتره مواظب حرف زدنت باشي . .

قبل از آنکه دهن باز کند پدرش توپيد : تو ساکت باش امير . .

سرش درد بدي داشت . .دستش را روي پيشاني اش فشرد . .آيلي قدم تند کرد : ويهان . .ويهان . .

ناليد : لباسات و بپوش بريم . .

ـ ويهان . .!!

با حرص سمت فلور برگشت : برو خدا رو شکر کن که دستم روي زن بلند نميشه . .شنيدي . .؟!

ـ آقاي رستگار خواهش مي کنم . .حال دخترم خوب نيست . .

ـ منم خوب نيستم . آيلين هم خوب نيست . .من به اين زن اعتماد کردم . اومد تا مواظب فلور باشه . اما بهش داروي خواب آور مي داد . .ديوونه اش کرد . .کاري کرد که عماد تو يه خونه خرابه بميره . .حالا اومدي که بگي حالش خوب نيست . ؟! 

ـ آقاي رستگار . .

نگاهش را با نفرت داد به گلاب : با چه روئي پات و گذاشتي تو اين خونه . .يادت هست طبقه ي پائين اون خونه بهم چي گفتي . .يادت هست . ؟!

مي توانست از همان فاصله هم اشک هايش را ببيند . .دستانش مي لرزيد . مشتش را محکم کرد : آيلي اون موقع فقط نه سالش بود . .چطوري تونستي با يه بچه همچين کاري کني . .ماني که رفت تو هم مي رفتي . براي چي اومدي اينجا . .؟!

آيلي دست دور بازويش پيچاند : ويهان . .

نگاهش را داد به چانه ي لرزان و چشمان خيس و سرخش : خوبم . 

ـ نيستي . .داري ميلرزي . بيا بريم . .

ـ آيلين . .مامان جان . .

ـ چي از جون من مي خواي . .؟! دست از سر من بردارين . .مشکلات شما . .زندگي نکبتي شماها به من هيچ ربطي نداره . .

فلور هم هق هق ميکرد : اون بچه چي ميشه آيلين . .اون بچه چه گناهي کرده . .

جيغ زد : برام مهم نيست . .

جلو کشيدش و به سينه فشرد . .هق هق مي کرد روي سينه اش : من و از اينجا ببر . .دارم ديوونه ميشم . .

فلور کنارشان ايستاده بود . .گريه اش هق هق پر صدائي شده بود : من هيچي نمي دونستم ويهان . .باور کن نمي دونستم . ماني و گلاب يه پسر دارن . يه پسر شش ماهه . . بچه اي که ميشه . نوه ي من . .

بايد مي گفت لعنت به عماد يا خودش .  . يا اين زندگي . .نمي دانست . .افتاده بود بين خانواده اي که هيچ ميلي براي ديدنشان نداشت  . شده بود حلال مشکلات کساني که زندگي اش را زهر کرده بودند . .

دستش را گذاشت پشت کمر آيلي و نوازشش کرد :  برو خونه تا من بيام . .باشه . .؟!

سر از روي سينه اش برداشت . .با چشم هاي خمار و اشکي نگاهش کرد : نمي خوام تنهات بذارم . .

پلک روي هم فشرد و چشم باز کرد : زود ميام . .اينجا اذيت ميشي . .برو . .

گلاب تند و بي وقفه حرف ميزد . .از اين شاخه به آن شاخه مي رفت . گاهي لبخند داشت اما اشک هم مي ريخت . .سعي کرد به خاطر بياورد که قبل تر ها چگونه بود . تصوير ته ذهنش دختر زيبائي بود پشت در خانه اش . .دختري بود که روي بالکن ديده بودش . .دختري که دل مي سوزاند . .براي فلور . .آيلين . .

اما ته همه ي اين تصاوير . ته ته همه شان . .يادش بود که با سر و صورت کبود . يک طبقه پائين تر از خانه ي عماد ديده بودش . .که محکم کوبيده بودش به ديوار . 

فلور هق هق ميکرد: همه اش به خاطر من احمقه . .اگه ماني ونگه مي داشتم . اگه کنارم بود و نمي ترسيدم . .الان اين مشکلات و نداشتم . .

دستي به گردنش کشيد : وقتي کاري از دستت بر نمياد راحت ترين راه مقصر جلوه دادن خودت ميشه . .نه . ؟!

فلور سر بلند کرد . .چشمانش وقتي رنگ اشک مي گرفت چشم هاي آيلي را تداعي مي کرد . .نفسي گرفت و رويش را گرفت سمت مردي که پدر گلاب بود و آنطور صبور و ساکت گوش مي داد . .انگار تا بحال هزار دفعه از عشق دخترش به ماني شنيده باشد . .

ـ گلاب حال روحي و جسمي خوبي نداره . .هنوز تحت درمانه . .

بايد دل مي سوزاند براي دختري که همه ي زندگي اش را وقف مردي کرده بود که همه ي زندگي اش وقف بي فکري مادرش شده بود . .؟!

نفسي گرفت و هواي خانه بي حضور آيلي هوا نبود . .نفس نمي شد . .سينه اش تنگ ميشد براي نبودن دخترک . .دلش مي خواست فلور و زندگي اش را بگذارد و برود . .دلش مي خواست دست آيلي را مي گرفت و مي رفت يک گوشه ي دنيا و زندگي مي کرد. فکر کرد دلش خيلي چيزها مي خواهد که وجدانش زير بار نمي رود . که مسئوليتي که نخواسته و ندانسته به شانه هايش تحميل شد نمي گذارد . .

يادش مي آمد که قبل ترها هيچ مسئوليتي نداشت . .روزهايش همان طوري مي گذشت که مي خواست . .اما چند سال بود که ديگر ويهان سابق نبود . .نمي شد . آن ويهان رفته بود . حتي اثري کم رنگ هم به جا نمانده بود . خودش مانده بود و وجدان لعنتي مزخرفش . .

نمي توانست فلور را بگذارد به خال خودش . .نمي توانست . اين نتوانستن ربطي به عماد هم نداشت . .فقط حس مي کرد اين زن زيادي بي پناه شده . .روزهاي خوشبختي زندگي اش با عماد را هنوز مي ديد . لبخندهاشان . .ماني . .خوشبخت بودند . .نبودند . .؟!

 **

تاريکي سوئيت نشان مي داد آيلي ساعات بدي را گذرانده . .مي توانست جسم مچاله اش را سر تخت ببيند . .چرا کسي يادش نبود که اين دختر روزهاي سختي را گذرانده . .پدر گلاب نگران دختري بود که زندگي همه شان را جهنم کرده بود . .فلور نگران نوه ي شش ماهه اش بود . .اما آيلي . .تنها . خودش . .تنها . .رفت و سر تخت نشست . .دستانش را گذاشت دو طرف سرش و شقيقه هايش را ماليد . .درد بودند . .

ـ رفتن . .؟

صدايش گرفته بود و بلند وکوتاه ميشد . .دستش را گذاشت روي پيشاني اش و پس کشيد : نه . .گلاب حالش بد شد . .مامانت نذاشت برن . .

ـ اون . اون بچه . اونجا بود . تو اتاق من روي تخت من . .

دستش را گذاشت زير بازويش و بلندش کرد :  مي ترسي . .؟

سر تکان دادنش را در تاريکي هم ديد . کمي جلو کشيد و نيم تنه اش را بغل کرد . .اين بچه ي ترسيده را دوست داشت . .بي حد و مرز و اندازه . .فقط دوستش داشت . .

سرش راسمت سقف بالا گرفت و دلش يک نخ سيگار مي خواست . .فقط يک نخ لعنتي :  درست ميشه . اينم يه گوشه از زندگي آدم هاست . .

ـ ويهان . .

لبش را گذاشت روي موهايش . .دلش بوسيدن تار به تار موها را مي خواست . .دلش تنگ بود براي دخترکي که همين جا بزرگ شده بود و سرنوشتش شبيه سرنوشت پسرک شش ماهه بود . .

ـ من گلاب و دوست داشتم . .باهام مهربون بود . .اذيتم نمي کرد . اما اون  . اون وقتي که ماني من و برده بود . اونجا نيومد . .من تنها بودم . مي ترسيدم از تاريکي . .عماد داد ميزد و من مي ترسيدم . من دلم نمي خواد دوباره بياد تو 

زندگي ام . .نمي خوام بچه اش تو اون خونه بزرگ بشه . .

مي فهميدش . .دخترک نمي خواست خاطرات بد آن روزهايش برگردد . .بيايد و دوباره تکرار شود . .

ـ من بچه ها رو دوست ندارم . .

گره ي دستي که دور شانه اش گذاشته بود را محکم تر کرد . .حرفي براي گفتن نداشت . اين تصميم آيلي بود که پسر ماني را کنارفلور قبول کند يا نه . .اين يکي کاملا به خودش ربط داشت . .

ـ گلاب داره مي ميره . .

مي دانست . .پدرش گفته بود که گلاب بيمار است . روحش . جسمش . .چه کسي بايد تاوان آن همه بدبختي نسل به نسلشان را مي داد . .خسروخان . عماد يا پدر ماني . .؟!

بوسه اي روي موهايش نشاند : مي خواي برگردي خونه . .؟

سر تکان دادنش را حس کرد . .روي شانه اش به مالش افتاد : الان نه . .وقتي رفتن مي رم . ميشه . .ميشه امشب اينجا بمونم . .؟!

قبل ترها اجازه نمي خواست . .نمي پرسيد . .نمي دانست براي تغييراتش خوشحال باشد يا نگران . .

نفسي گرفت : آره . .

سرش را بيشتر به گردنش فشرد : ممنونم . .

لبخندش را بين موهايش جا گذاشت : براي اينکه اجازه دادم بموني . .؟

دستش را سراند ميان پنجه اش و محکم گرفت : براي اينکه هستي . .تو تنها کسي هستي که توي اين دنيا برام ارزش داره . برات ارزش دارم . .هر جا که کم بيارم تو هستي . .همين جا . .براي بودنت ممنونم . .

دلش خيلي چيزها مي خواست ،  بگويد اين ماندن انتهايش کجاست . .نه که ناراضي باشد . آيلي که بود مهم نبود کجا زندگي کند و چه بخواهد . .همين بودن راضي اش مي کرد . .

اما گاهي . کمي . .ذره اي . دلش خانواده مي خواست . .همان چيزي که نه خودش داشت . .نه آيلي . .

دلش يک خانه مي خواست . .بدون هيچ چمداني براي رفتن . .دلش دسته کليد خانه ي خودشان را مي خواست . .

ميز صبحانه شان . ليوان هاشان . حتي مسواک هاي جفتي . .دلش بازيگوشي ميکرد و جوان ميشد و يادش مي رفت که موهاي سرش سفيد شده اند و ديگر خيلي جوان نيست . .

کمي . ذره اي مي ترسيد . .که آيلي يک روز همه ي جفتي هاشان را بياندازد دور و برود . .

اين ترس لعنتي به خاطر بي اعتمادي اش به آيلي نبود . فقط از تفاوت سن هايشان مي ترسيد . .شايد روزي ميشد که بهار را بيشتر از پائيز دوست مي داشت . .آنوقت چه ميشد . .؟!

زمزمه اش را شنيد : کادوي من و نياوردي . .؟

لبخندش باز گم شد ميان موهايش : گذاشتمش تو کمد اتاقت . .

ـ توش چي بود . .؟!

حلقه ي دستانش محکم تر شد و دلش نمي خواست لحظه هايش بي آيلي بگذرد :  فردا ميري و ميبيني . .

سکوتش را زمزمه اي شکست : آره . .فردا ميرم . .

**

آيلي دست به سينه و بغ کرده گوشه ي کاناپه کز کرده بود . .نفسي گرفت و سعي کرد صداي گريه هاي خفه ي نوزاد را نشنود . 

ـ آيلي . .عزيزدلم . .

ـ با من حرف نزن . .تو هم مي خواي مجبورم کني اون بچه رو تو اين خونه قبول کنم . .مي دونم . .

ـ اينطور نيست . .هر تصميمي که بگيري من پشتت هستم . .اما اين چه جنگ اعصابي که تو و فلور راه انداختين . .اين چه وضعيه که براي خودتون درست کردين . .؟!

اينبار فلور بود که بغ کرده کنارشان نشست : من چطوري از يه بچه ي شش ماهه بگذرم . .

ـ همون طوري که از من گذشتي . .

ـ من ازت نگذشتم . من . .

کلافه صدا بلند کرد : بس کنيد . .سه روزه همين برنامه رو دارين . .

ديد که آيلي سر روي زانويش فشرد و ساکت ماند . .سه روز بود که بين دو خانه مي رفت و مي آمد و هيچ چيزي عوض نشده بود . .

فلور اشک پاي چشمش را پاک کرد : من مي دونم خيلي کم گذاشتم . .براي ماني . .براي تو . براي پدر اين بچه . .من مي خوام جبران کنم . .

ـ براي کي جبران کني . براي بچه ي گلاب و ماني . .؟ اصلا من و ميبيني . .؟!

ـ آيلين . .!!

ـ آيلين و چي . .؟ مي خواي اون بچه رو نگه داري که چي بشه . .اگه قصدت جبران کردن من هنوز يه دنيا کمبود دارم . مي توني برام جبرانش کني . .مي توني اون روزها رو بهم برگردوني . .!؟

گوش دادن به هق هق هاي فلور ديگر کار آساني نبود . .دستي بين موهايش سراند : قراره کي از اين جا برن . .؟!

ـ تا . تا الان بايد مي رفتن . .گلاب حالش خوب نيست . .اما به خاطر سهند موندن . .

اسم پسرک سفيد روي لاغر سهند بود . .اولين چيزي که در صورت بچه توجه اش را جلب کرد کرک هاي نرم قرمز رنگ موهايش بود . .فکر کرد آيلي هم وقت دنيا آمدن همين شکلي بود . .

ـ آيلين . مامان . .سرنوشت اين بچه شده مثل زندگي ماني . .مثل تو . وقتي بدون مادر و پدر بزرگ شدي . دلت براي تنهائي و بي کسي سهند نمي سوزه مامان . .؟فقط يه ذره دلت بسوزه . اگه من قبولش نکنم . اگه تو نخوايش . کي مي خواد مواظبش باشه . .؟!

حالا اشک آيلي هم راه گرفته بود : چرا بايد براي من مهم باشه . .چرا دلم بسوزه . .مادر و پدر اين بچه زندگي من و جهنم کردن . .خودت . .عماد . خسروخان.ويهان تا کي بايد براي من جاي شماها رو پر کنه . من خجالت مي کشم . از خودم متنفر ميشم وقتي مي بينم بار مسئوليتم اين همه سال روي شونه هاي اين مرد بوده و هر کدوم دنبال زندگي خودتون بودين . .

نگاهش را داد به تيله هاي اشکي اش . .دلش مي خواست کنارش بنشيند و دستش را دور شانه اش بپيچد . .کمي آرامش کند . .

ـ اگه قبولش کني من از اينجا ميرم . .شنيدي  . من نمي مونم . .

ـ آيلين . .

صداي فلور التماس داشت و بغض . .درکش مي کرد . .وضعيت سهند يادش را مي برد به آيلي نه ساله که کسي را نداشت . .وقتي که خسرو خان برايش نسخه پيچيده بود . .

چند ماه بعد . .

روي خط ساحل قدم بر مي داشت . .جا پاي قدم هايش راموج هاي کوچک پر مي کرد . .انگار هيچ ردي از رفتنش نمي ماند . .

کمرنگ ميشد و محو ميشد و انگار هيچ کسي روي اين ساحل قدم بر نداشته بود . .

نفسي گرفت و نگاهش را داد به نارنجي خورشيد که ميان موج هاي دريا پائين مي رفت و غروبش نزديک بود . .

بيشتر از دو ماه بود که آنجا غروب روزهايش را مي شمرد . .هر روز طلوع . هر روز غروب و بعد تمام ميشد . روزهايش هم مثل خط قدم هايش لب ساحل زير موج مدفون ميشد و انگاري که نبود . .

مسير رفتنش را برگشت و دوبار قدم هايش جا انداخت و موج زد و محو شد . کاش بعضي خاطرات هم محو ميشد . .نه اثري به جا مي ماند و نه يادي . .

دلش مي خواست سيگاري آتش کند و باقي راه تا رسيدن به ويلا با خيال راحت دودش را بدهد بيرون و نگران دردهاي گاه و بيگاه قلبش نباشد . .که گاهي نفسش تنگ ميشد و هوا هم کم . .گاهي شب ها که ارسطو پاپيچ ماندنش نمي شد و تنها بود ميان تختش مي نشست و دستش را مي گذاشت روي قلبش و تپش هايش را مي شمرد . .يک . دو . .سه . .

مثل شروع يک زندگي . که بگويد يک . .دو . سه و آغاز شود . .

مي توانست از همان فاصله هم زن همسايه را ببيند که بساط کباب ماهي اش را براه مي کرد . .لبخندي روي لبش نشست . باد خنکي مي وزيد . .دو طرف پيراهن مردانه اش را به هم رساند و يکي از دکمه هايش را بست . .

دستي براي گونل و تعارفش تکان داد و از پله ها بالا رفت . .صندل هايش را روي پادري تکاند و داخل شد . .همزمان که سمت اتاقش مي رفت تا دوش بگيرد دستش را کشيد روي قاب عکس با نمکي که آيلي و سهند را کنار هم نشان مي داد . 

پسرک بامزه دندان درآورده بود و ميل بي حدي به گاز گرفتن داشت . .آيلي هر بار که تماس مي گرفت شکايت وروجک را مي کرد . .چهره ي تخس و با نمکش بي اراده به لبش خنده مي آورد . .بي آنکه به ماني و گلاب فکر کند . .

حوله اش را دور کمرش محکم کرد و ليواني آب پرتغال براي خودش آماده کرد . قالب هاي يخ را داخلش انداخت و لبي تر کرد . .ارسطو منتظرش بود . .اگر بار خوش آب و رنگ و نوشيدني هايش را فاکتور مي گرفت شام خوبي ميشد . .

ليوان خالي را گذاشت روي کانتر و به اتاق برگشت تا لباس بپوشد . .

امشب را تنها مي ماند . .قدم ميزد حوالي ساحل و ماهي دودي ميخورد و بر مي گشت . .شايد تماسي هم با آيلي مي گرفت . .شايد هم مي گفت که دلتنگي دارد کلافه اش مي کند . .شايد خيلي حرف هاي ناگفته رو مي شد . .شايد هم نه . .

آيلي امروز خيلي درک بيشتري از زندگي داشت . .از همان وقتي که براي قبول کردن سهند پاي ماني را براي هميشه از زندگي شان بريد . .پاي گلاب را هم . .

فلور روحيه ي بهتري داشت . .روزهايش را با نوه اش مي گذراند و آيلي گاهي در روزهايشان شريک ميشد . .

آنهمه مسئوليت دخترک را تحسين مي کرد . .اينکه براي زندگي و آينده ي پسرک موقرمز دوست داشتني از همان سن و سال برنامه اي چيده بود . .

خودش با حضور آيلي بزرگ شده بود و حالا اين آيلي بود که با پسرک رشد مي کرد و کامل ميشد . .

**

چنگي به موهايش انداخت و نفسي گرفت . آن همه دويدن نفسش را به شماره انداخته بود . .روي زانو خم شد و نفش را فوت کرد بيرون . .هر روز صبح ساعتي را مي دويد و در اين دويدن ها گاهي زن جوان همسايه هم بي دعوت همراهي اش مي کرد . .

گاهي آب ميوه اي تعارفش مي کرد . .گاهي کنارش مي نشست و از پسر چهارده ساله اش مي گفت و از مشکلاتي که اين روزها با نوجواني اش داشت . .

خودش هم اين روزها را گذرانده بود . .آيلي هم چهارده ساله شده بود و به بلوغ رسيده بود و خانوم شده بود . .

دعوت گونل را براي قهوه رد کرد و دويد سمت خانه . .آيلي صبح ها قبل رفتن به دانشگاه تماس مي گرفت و چند دقيقه اي حرف ميزدند . .گوشي اش زنگ مي خورد . لبخندي به لبش آمد . دخترک وقت شناس . .

با ديدن شماره ي فلور اخمي به ابرويش افتاد : الو . .

ـ ويهان . .

صدايش نگراني داشت . از همان فاصله هم حس مي کرد : چي شده فلور . .؟!

ـ آيلي رفته . .من . من صبح بيدار شدم ميبينم نيست . .

رفته بود . سعي کرد به خاطر بياورد که امروز چند شنبه است و شايد کلاس داشت . .

ـ يعني چي که رفت . شايد رفته دانشگاه .  . بهش زنگ نزدي . .؟!

ـ چرا . گوشي اش خاموشه . .امروز کلاس نداشت . .ديشب حالش خوب نبود . 

بيشتر نگران شد و تکيه داد به ستون چوبي جلوي ورودي : براي چي حالش خوب نبود . چرا درست حرف نمي زني چي شده . .؟!

ـ ديروز مادر يکي از هم کلاسي هاش تماس گرفت و اجازه خواست بياد اينجا . .انقدر اصرار کرد که مجبور شدم قبول کنم . 

اومد خونه و فهميد ديوونه شد . .

دستش را کشيد دور دهانش :  مادر همکلاسي اش اومده بود اونجا چيکار . .؟!؟

**

چند بار نشسته بود روي پله و چند قدم راه رفته بود . .نمي دانست . .؟چندمين سيگارش را دود کرده بود را هم نمي دانست . .چنگي ميان موهايش کشيد ته سيگارش را زير پا فشرد و ايستاد . 

ـ د آخه لا مصب . .از صبح تا حالا تو کدوم خراب شده اي رفتي که آنتن نداري . .؟! من از دست کاراي بچه گونه ي تو بايد چيکار کنم آيلين . .؟ فکر مي کردم بزرگ شدي . .خيال مي کردم اين بچه بازي و قهر و آشتي ها رو گذاشتي کنار . .

ـ قهر نکردم . 

پووفي کرد : به خدا اگه اينجا بودي . .اگه اينجا بودي حاليت مي کردم اين کارا يعني چي . .

ـ ويهان . .مي فهمي فلور چيکار کرده . .؟!

ـ آره مي فهمم . .به مامان هم کلاسي ات اجازه داد بياد تو خونه و ببينتت .  . 

صدايش پر طعنه بود : مثل اينکه برات مهم نيست که مامان نيما کاوياني اومده بود خواستگاري من . .

دستش مشت شد و نشست روي زانويش : بحث من اين نيست . .من مي خوام بدونم بدون اينکه خبر بدي کجا گذاشتي رفتي . .

ـ ديدن نيما . .

هووفي کرد تا نفسش باز شود :  که چي بشه . ؟!

سکوتش را دوست نداشت . .صدايش بي اراده بالا رفت : ميگم پيش نيما چيکار داشتي که از سر صبح زدي از خونه بيرون . .

ـ دو ماه شده که رفتي ترکيه و انگار نه انگار که من اينجام . .نه ميذاري بيام ديدنت . .نه خودت مياي . .الان نبودن من باعث نگراني ات شده . رفتنم پيش نيما باعث سوالت شده . .چرا . ؟!

صدايش خشم داشت و بغض داشت و دلتنگي مگر چيز بيشتري بود . .؟!

ادامه داد : چرا برنمي گردي . .چرا نمي ذاري کنارت باشم . .به خاطر سهند . .؟!

نفسي گرفت : آيلي . .مي فهمي که وقتي ازت دورم نگراني ام صد برابر ميشه . .؟!مي فهمي ديوونه ميشم وقتي تماس ميگيرم و گوشي ات و بر نمي داري . .؟!

ـ تو مي فهمي وقتي دلم تنگ ميشه يعني چي . .؟؟! مي فهمي که وقتي يکي مياد تو خونه و به اسم خواستگار ميشينه چه حالي ميشم . . اينارو مي فهمي . .؟!

لب روي هم فشرد : چرا گريه مي کني . .؟!

مي توانست هق هق خفيفش را بشنود . .مي توانست حس کند که دستش را روي دهانش گذاشته تا صداي گريه هايش را نشنود . .

ـ آيلي . .

ميان بغضي که سنگيني اش را از پشت خط تلفن هم حس ميکرد پرسيد :  تودوستم داري يا نه . .؟!

سرش را بالا گرفت و چقدر دور بود از آيلي  : کجائي الان . .؟!

ـ بگو دوسم داري يا نه . .؟!

ـ آيلين . .

جيغ زد : دوستم داري يا نه . .مي خواي من کنارت باشم يا نه . .؟! مي خواي اين فاصله ها تموم بشه يا نه . .؟!

ميخواست . .؟! نمي دانست . .خواستن آيلي عادت زندگي اش بود . .فکر کرد براي داشتن يک زندگي به چيزي بيشتر از خواستن نياز است . .؟!

دوست داشتن آيلي که چيز تازه اي نبود . .سال ها ميشد که دوستش داشت . .خواستنش هم . .

ابروهايش درهم شد و نگاهي به ساعتش انداخت :  کجائي الان . .؟!

بي مکث جواب داد : فرودگاه . .

**

قدم هايش او را مي کشاند سمت ساحل . آفتاب باز روبه غروب بود و کسي چه مي دانست طلوعش را مي بيند يا نه . 

(بگو بيام تا با اولين پرواز کنارت باشم . .بگو دوستم داري . .دوست داشتن من عادت هم که باشه .  . برات شده باشه يه اتفاق روزمره . .بازم برام کافيه . .بازم مي خوام که کنارت باشم . اگه تو بخواي . .اگه هنوز هم بخواي . .)

حرف هاي آيلي را مرور ميکرد بي آنکه بخواهد . .پاهايش کنار موج هاي ساحل خيس ميشد و دلش تنگ ميشد و قلبش درد . .

نشست روي ماسه هاي مرطوب و دست هايش را گذاشت پشت سرش وبه آنها تکيه داد . .بعضي اوقات کسي نبود و خودت بايد تکيه گاه خودت ميشدي . .چه فرقي ميکرد که زن باشي يا مرد . .

آيلي حالا از فرودگاه برگشته بود خانه . .؟! وقتي بي هيچ حرفي گوشي را قطع کرده بود ،  دخترک را رنجانده بود . .؟!

فکرش مدام پر ميشد و خالي ميشد و نمي دانست کدام طرف سنگيني ميکند . .خاطراتش يا واقعيت زندگي اش با آيلي . .

آيلي هنوز مي پرسيد که دوستش دارد . .لبخندي بي رنگ آمد به لبش . .دخترک احمق نمي دانست که دوست داشتن براي او کم است . .نيازي نيست که تکرار مکررات شود . .مگر خورشيد از آسمان جدا ميشد . .؟

باران از پائيز . .

گل ها از بهار . .

گندم زار از طلائي آفتاب . .

مگر ميشد که دوستش نداشت .  . اما گاهي اين دوست داشتن درد هم داشت . گاهي وادارت مي کرد کمي عقب بماني و خوشبختي اش را دعا کني . .گاهي ترسو ميشدي و پذيرفتن آن چه که بايد سخت ميشد . .گاهي نمي دانستي آخر داستان 

تو و اوکجاست . گاهي فقط دلت مي خواست سيگاري دود کني و زندگي تمام شود . .

گاهي  . .شايد . .کمي . .عاشق ميشدي بي آن که بخواهي . .

گاهي  . .شايد . .کمي . .مردانه مي شکستي تا پا بگيرد . .

گاهي جاي خالي دستانش دور گردنت زجري دائمي ميشد اما . .

اما . .از شايدها مي ترسيدي و انگار هر چه بيشتر پا به سن مي گذاشتي بيشتر مي ترسيدي . .

نفسي گرفت و به پشت روي ماسه ها دراز کشيد . .نگاهش به آسمان پر ستاره افتاد . .از جائي دور صداي آهنگي مي شنيد . .

مگر مهم بود که به چه زباني خوانده ميشد . .دل که مي لرزيد هر گلي رنگي عاشقانه داشت و هر آهنگي .  . 

خنديد . .صداي خنده اش ميان صداي امواج مي پيچيد . .به خودش مي خنديد . 

ـ ديوونه شدي ويهان . .شاعر نبودي که اونم شدي . .دستش را گذاشت روي قلبش و تپش هايش را شمرد . .يک . .دو . .سه . .

پلک باز کرد . .آفتاب مي تابيد روي تخت خوابش . لعنتي نثار بي فکري خودش کرد . .اينکه شب قبل يادش رفته بود پرده را بکشد . .

غلتي خورد و خودش را رساند به آن طرف تخت . .آنجا که هنوز گاهي بوي رزها را ميشد احساس کرد . .دستش را سراند روي پا تختي خاک گرفته و ساعتش را برداشت . .

کمي از نه مي گذشت . .نشست و کش و قوسي به خودش داد . .اين شب گردي ها حسابي خسته اش مي کرد . .

پر کردن اجباري اين تنهائي ها داشت کلافه اش مي کرد . .

نفس عميقي برداشت . .بوي نمک و دريا . .از تخت پائين آمد و دستي به سرش کشيد . .ياد حماقت چند روز قبلش افتاد .  . وقتي با ماشين به جان موهايش افتاده بود و حالا . .

جلوي آينه ايستاد و نگاهي به چهره ي تازه اش انداخت . .زيادي غريبه بود . .ته ريشش را لمس کرد و فکر کرد اگر آيلي بود حسابي به سرش هوار مي کشيد . .

از پله ها دويد پائين و سمت آشپزخانه رفت . .قهوه يا آب پرتغال . .مردد به هر دو نگاه کرد . عادت هايش را ترک مي کرد و به چيز تازه اي معتاد ميشد . .اصل زندگي انگار همين بود . .ليواني آب پرتغال ريخت و دم پنجره ايستاد . .دل لعنتي پس کي مي خواست به اين دوري عادت کند . ؟! 

انگار غير ممکن بود . .دور از آيلي و خاطراتش ماندن کار دلش نبود . .نفسي گرفت و حجم سينه اش را پر کرد . .

بايد کمي مي دويد . .برگشت بالا تا لباس ورزشي اش را بپوشد . .

گوشي موبايلش زنگ مي خورد . ديگر عادت کرده بود به تلفن هاي گاه و بي گاه فلور . .از آيلي مي گفت و درس هايش و سهندي که راه مي رفت و به آيلي مي گفت الي . .

ـ الو . 

ـ ويهان . .

ـ چي شده . ؟!

ـ آيلي بازم رفته . .يعني صبح که بيدار شدم ديدم تو تختش نيست . .

دستش را گذاشت پشت گردنش و نفسش را بيرون داد : باز چي شده . .؟!

ـ فکر کنم بدونم کجاست . .

بر خلاف تصورش فلور اصلا نگران نبود . .کلافه تر شد : يه چي بگو من هم بفهمم چي شده . .يعني چي که تو تختش نيست و تو مي دوني کجاست . .پس چرا زنگ زدي به من . ؟!

ـ فکر کنم داره مياد پيش تو . .

ساکت ماند . .آيلي مي آمد کنار او . .آيلي مي آمد . .!!

ـ تو . تو از کجا مطمئني . .؟!

ـ چمدونش نيست . .

بي هيچ اراده اي لبخند نشست روي لبش . .بي هيچ قراردادي قلبش محکم تر کوبيد . .

محتاط پرسيد : شايد رفته باشه يه جاي ديگه . .

ـ فکر کنم دم صبح زده بيرون . .

نگران شد که فلور اشتباه کند . .مگر ميشد که آيلي قهرش را بشکند و بيايد . .؟

ـ فلور تو اين چند روز اتفاق تازه اي نيافتاده . .؟!

ـ نه . .حالش خوب بود . .ديشب زود خوابيد . .

ـ باشه . .اگه بياد اينجا بهت خبر مي دم . .نگران نباش . .

ـ ويهان . .

ساکت ماند تا فلور حرفش را ادامه دهد .  . 

ـ دوسش داشته باش . .

ـ فلور .  . 

ـ مي دونم . .شايد اين کار شما اشتباه باشه . شايد خيلي زود بفهميد که من چرا مخالفت مي کنم . .اما . .تا اون روز . روزي که شايد هرگز پيش نياد دوسش داشته باشه . .

زمزمه کرد : دارم . .

ـ مي دونم . .مي دونم که دوسش داري . .اما مثل يه مرد که زني رو دوست داره دوسش داشته باش . .

گوشي را گذاشت روي تخت . .مرد بود و بايد زني را دوست مي داشت . .آيلي برايش زن بود . ؟!

دستش را کشاند دور دهانش و فکر کرد که مي تواند باشد . .آيلي مي توانست زني باشد که کنارش مي ماند . آرامش کند . روزها را شب کند و از بودن با او آرام بگيرد . .؟! 

شايد . .شايد . .شايد . .ميشد . .

صداي باز شدن در ورودي را مي شنيد . .صداي کشيدن چمداني روي کف سالن . .صداي قدم هايش را هم . .

انتظار تمام شده بود.

پايان نهايي :  بهمن 92

انتشار در سايت نودهشتيا : تير 93

نويسنده : http://www.forum.98ia.com/member231983.html

طراح جلد : http://www.forum.98ia.com/member107173.html

ناظر :    http://www.forum.98ia.com/member10566.html

«کتابخانه مجازي نودهشتيا»

wWw.98iA.Com

www.Forum.98iA.Com